[ ปรมาจารย์ลัทธิมาร ซือจุย x OC ] ยามดอกไม้ร่วงโรยบนเมฆา (END)

ตอนที่ 3 : ลำธาร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,093
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 214 ครั้ง
    18 ส.ค. 62




ลำธาร


  

  ฉันมองใบหน้าของอีกฝ่ายที่นิ่งเงียบไป ฉันคิดว่าควรพึ่งตัวเองก่อนที่จะพึ่งเขา


  "ข้าขออภัยที่ด่วนตัดสินใจ เอาเป็นว่าถ้าได้เบาะแสอะไรข้าค่อยมาคุยกับเจ้าอีกที" ฉันยิ้ม ซือจุยดูเลิ่กลั่กเหมือนเขาอยากจะพูดอะไรบางอย่าง เมื่อฉันกับซือจุยเดินกันต่อ ต้นไม้ใหญ่ปรากฎสู่สายตาฉันจึงหันไปบอกกับซือจุยว่าต่อจากนี้ฉันจำทางเดินกลับไปที่ห้องพักได้แล้ว ซือจุยคำนับลาฉัน ฉันคำนับตอบ 



  






  ดวงตาเรียวของฉันมองบรรยากาศที่เงียบสงบ ลมเย็นยังคงพัดมาเป็นระลอก ขายาวของฉันก้าวเดินไปเลื่อนบานประตูเปิดก่อนจะปิดลงพลางกวาดสายตามองห้องของฟางฮัวที่เป็นระเบียบเรียบร้อย



   ก่อนอื่น..ฉันจะลองค้นห้องของเธอก่อน ขอโทษนะฟางฮัว..



   อันดับแรกฉันเดินไปที่โต๊ะไม้สลักสำหรับเขียนหนังสือ มือเรียวของฉันจับตำราหลายเล่มที่เรียงไว้อย่างดี ฉันนั่งตรงหน้าโต๊ะพลางเปิดตำรา


  

   ลายลักษณ์อักษรจีนของฟางฮัวช่างประณีตและงดงาม เนื้อหาในเล่มนั้นเขียนถึงบทเรียนต่างๆ ลายวาดยันต์ไล่ภูติผีปีศาจ การดีดฉิน ทักษะการต่อสู้



   ฉันนั่งตรวจดูจนถึงเล่มสุดท้าย



  ตำราเล่มนี้ดูพิเศษกว่าเล่มอื่นๆ ลวดลายหน้าปกเป็นรูปดอกไม้สีฟ้า ฉันไม่รอช้ารีบเปิดดูด้านใน




  ' ฉันขอมอบตำราเล่มนี้ให้กับเธอ '

                                                  

                                                        หลี่อี้



  ฉันรีบพลิกหน้าต่อไปแต่มันกลับว่างเปล่า มือของฉันพลิกหน้าตำราไปเรื่อยๆ



  จู่ๆก้านดอกไม้เหี่ยวเฉาร่วงจากหนังสือหล่นลงบนโต๊ะ


  หลี่อี้เป็นคนมอบตำรานี้ให้พร้อมกับดอกไม้ดอกนี้น่ะเหรอ ?










  สองสัปดาห์ต่อมา


  ฉันอาการดีขึ้นมากไม่รู้สึกเจ็บแขนและขาหรือปวดตัวอีกแล้ว ฉันจึงตัดสินใจมาเรียนในสำนักปกติถึงแม้จะมีบรรดาศิษย์จ้องมองฉันอยู่ก็ตาม


  ภายในสำนักศึกษาเมื่อถึงเวลาช่วงพัก บรรดาศิษย์ตระกูลหลานเข้ามากรูล้อมรอบตัวฉัน ข่าวลือต่างบอกว่าการที่ฟางฮัวรอดมาได้เป็นปาฏิหารย์



  ฟางฮัวไม่ได้รอดหรอก .. เธอตายไปแล้ว


  "ท่านฟางฮัว! ข้าขอเสียมารยาทถาม ท่านรอดมาได้อย่างไร!"


  "ความทรงจำของท่านหายไปใช่ไหมเจ้าคะ!"


  "ท่านฟางฮัว ท่านฟางฮัว!"


  ฉันเหงื่อตกพยายามบอกให้พวกเขาเงียบ แต่เสียงของกลุ่มคนที่ล้อมรอบตัวฉันทำให้ฉันรู้สึกมึนไปหมด


 

  "พวกเจ้า!!เงียบเสียที!!" ฉันตะโกน ภายในสำนักเงียบกริบ


  

  "พวกเจ้าควรร่ำเรียนศึกษามิใช่มายุ่งเกี่ยวกับเรื่องของๆข้า ข้าเข้าใจว่าพวกเจ้าเป็นห่วงแต่อย่าทำตัวเสียมารยาทแบบนี้!"


  

  ฉันรู้สึกอารมณ์เดือดพล่านจนควบคุมไม่อยู่ เกิดอะไรขึ้นกัน ? ความรู้สึกนี้ไม่ใช่ของฉัน



  เป็นของฟางฮัวงั้นเหรอ ..


 

  "ข้าขออภัยศิษย์พี่ฟางฮัว!" เสียงกล่าวขอโทษพร้อมกับการคำนับทำให้ฉันรู้สึกสับสน



  ฉันตัดสินใจลุกพลางถือกระบี่เดินออกไป ...






  "ดูท่านฟางฮัวก็เหมือนเดิมนี่ ยังกล้าต่อว่าพวกเราเหมือนเดิม! ความทรงจำของนางหายไปจริงๆน่ะเหรอ!"


  "แต่ข้าอยู่ในเหตุการณ์ตอนที่ไปตามหานางนะ! กระดูกภายในร่างกายของนางแตกละเอียด ศรีษะก็ยุบแถมเลือดออกจนน้ำตกกลายเป็นสีโลหิต!"


  "เออน่าๆ อย่างน้อยนางก็รอด!"


  "ศิษย์พี่หลี่อี้ด่วนจากไป นางเป็นลูกสาวคนเดียวของตระกูลเจินด้วยน่ะสิ"


  ซือจุยนั่งฟังบทสนทนา คิ้วเล็กขมวดด้วยความกังวลใจ จิ่งอี๋ที่นั่งมองซือจุยอยู่ด้านข้างจึงลุกขึ้น



  "พวกเจ้ารีบออกไปพักซะ! นี่ไม่ใช่สถานที่ ที่จะมาชุมนุมกัน" จิ่งอี๋ตะคอก กลุ่มเล็กๆจึงกระจายกันออกไป












  ฉันนั่งอยู่ตรงโขดหิน มองน้ำใสในลำธารที่มีปลาแหวกว่ายพลางหันไปมองกระบี่ของฟางฮัวที่อยู่ข้างตัวอย่างเหม่อลอย


  ฉันมาอยู่ในร่างของฟางฮัวเพราะอะไรกันแน่ .. ฉันคิดพลางนึกถึงบทสนทนาของประมุขตระกูลหลานซีเฉินที่เรียกฉันเข้ามาคุยเมื่อวานนี้


  'ฟางฮัว .. ร่างของหลี่อี้จะถูกทำพิธีในอีกไม่กี่วัน ข้าลองดีดฉินคุยกับดวงวิญญาณของนางแล้ว สิ่งที่นางบอกข้าคือ นางเป็นฝ่ายที่ผลักเจ้าลงน้ำตกเอง ด้วยความที่วิญญานของนางอยู่ระหว่างปรโลกกับโลกมนุษย์ ข้าจึงมิสามารถถามอะไรนางได้อีกต่อไป'


  'ข้าเสียใจด้วยฟางฮัว เจ้าและหลี่อี้เป็นศิษย์ที่มีความสามารถ พวกเจ้าคอยอยู่เคียงข้างกันมาโดยตลอด'



  ตลอดหลายวันที่ผ่านมาฉันพยายามหาเบาะแสในห้องของฟางฮัว เดินไปตามป่าเขาตามลำพัง ฉันไม่รู้วิทยายุทธ ไม่รู้การดีดฉิน แต่ฉันก็พยายามที่จะช่วยเธอว่าสาเหตุที่หลี่อี้และฟางฮัวตายเพราะอะไร


  แต่กลับกลายเป็นว่าเธอตายเพราะโดนเพื่อนสนิทของตัวเองฆ่า


  ฉันถอนหายใจอีกครั้งพลางก้มมองปลาที่แหวกว่าย


  ให้ฉันไปเกิดใหม่เป็นปลายังง่ายกว่านี้เลย แหวกว่ายในน้ำได้อิสระไม่ต้องหาเบาะแสฟางฮัวหรือหลี่อี้ ถ้าตายก็แค่โดนมนุษย์จับกินแค่นั้น



  

  "อากาศยามเย็นเนี่ย รมรื่นดีจังน้า~" เสียงที่ฉันรู้สึกคุ้นดังขึ้น ฉันหันไปมองเว่ยอิงที่เดินมาหาฉันพร้อมกับซือจุยและจิ่งอี๋ พวกเขามาหาฉันเหรอ?


  "คุณชายโม่" ฉันเดินลงจากโขดหินพลางโค้งคำนับ อีกฝ่ายยิ้มพลางโบกมือเชิงทักทาย


  "คารวะศิษย์พี่ฟางฮัว" ซือจุยและจิ่งอี๋โค้งคำนับฉัน บางทีฉันก็รู้สึกเกรงใจพวกเขานะต้องมีพิธีรีตองขนาดนี้


  "คุณชายโม่และพวกเจ้ามาที่นี่ด้วยเหตุใดกัน?" ฉันถามพวกเขาทั้งสาม



  สายตาของฉันมองไปที่จิ่งอี๋กำลังสะกิดซือจุยอีกฝ่ายจึงรีบพูด



  "พวกข้าทั้งสองอยากที่จะมาพบท่านและบังเอิญเจอผู้อาวุโสโม่พอดี แล้วท่านผู้นี้ก็มีประสงค์เดียวกับพวกข้า.." ซือจุยเงียบหันไปมองเว่ยอิง


  "อ่า ใช่ๆๆ ข้าได้ยินมาจากหลานจ้า— เอ่อ คุณชายหลานเกี่ยวกับเรื่องของเจ้าแล้ว!"



  ฉันมองเว่ยอิงด้วยสีหน้าที่เรียบนิ่ง



  "งั้นรึเจ้าคะ" ฉันกล่าวสั้นๆพร้อมกับเดินไปนั่งที่โขดหินตามเดิม ฉันไม่ได้น้อยใจอะไรเขาหรอกนะแต่ความกลัดกลุ้มและความเศร้ากำลังกัดกินในใจของฉัน



  ฉันอยากจะลองขอความช่วยเหลือเว่ยอิงดูเพราะเขาคงจะช่วยเหลือฉันได้เยอะ เขาชำนาญเรื่องภูติผีนี่นะ แต่ในฐานะ 'หลาน ฟางฮัว' แล้ว ฉันคงพูดอะไรไม่ได้มาก


  

  "เห!! เจ้าอย่าเศร้าสิแม่นางฟางฮัว! — มาเล่นน้ำให้มีความสุขกันดีกว่า!"



  ฉันโดนน้ำจากลำธารสาดมาที่ตัวอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันได้ตั้งตัว เว่ยอิงหัวเราะร่า ฉันยกมือเช็ดหน้าที่เปียกน้ำพลางมองชายหนุ่มตรงหน้า เว่ยอิงถอดหน้ากากออกแล้ว เขาเอียงคอมองฉันเมื่อเห็นฉันนิ่งไป



  เว่ยอู๋เซี่ยน เขาได้เผชิญเรื่องลำบากมามากมายกว่าฉันเสียอีก ... แต่เขาก็ยังคงยิ้มและร่าเริงราวกับว่ารอยยิ้มของเขาทำให้ผ่านอุปสรรคมาได้



  ฉันยิ้มพลางถอดรองเท้าที่สวมใส่อย่างรวดเร็วก่อนจะกระโดดลงไปยืนในลำธาร เสียงของจิ่งอี๋ตะโกนด้วยความตกใจ ซือจุยรีบวิ่งมาหาฉัน



  "เห็นที ข้าคงยอมคุณชายโม่มิได้สินะเจ้าคะ" ฉันยิ้มก่อนจะก้มกวักน้ำใสไปที่เว่ยอิง


  "ต้องอย่างงี้สิ! แม่นางฟางฮัว!" เว่ยอิงหัวเราะและสาดน้ำกลับมาที่ฉัน



  ชุดสีฟ้าขาวของฉันเปียก ผมสีดำขลับยาวแนบลู่ไปกับใบหน้า



  "ศิษย์พี่ฟางฮัวหยุดเสียเถอะขอรับ เดี๋ยวท่านจะไม่สบายเอาได้" ซือจุยพูด ฉันหันไปมองเขาที่ยืนอยู่ตรงริมลำธาร ฉันไม่รอช้ากวักน้ำใส่เขาทันที


  "ฮ่าๆๆ แค่นี้ข้าสบายมาก มาเล่นกันเถอะซือจุย" ฉันหัวเราะรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก



  ดูเหมือนซือจุยจะทำตามที่ฉันสั่ง เขาค่อยๆถอดรองเท้าอย่างใจเย็นก่อนจะเดินลงมาสัมผัสกับน้ำที่เย็นเฉียบ ส่วนเว่ยอิงก็วิ่งไปหาจิ่งอี๋พยายามลากเขามาเล่นน้ำด้วย



  "เย็นมากเลย.." ฉันมองซือจุยที่พูดเบาๆกับตัวเอง เด็กน้อยจริงๆ!


  ฉันสาดน้ำใส่เขาอีกครั้ง ซือจุยเงยหน้าขึ้นจากการที่ก้มดูลำธารมองมาที่ฉัน เขายิ้มเล็กๆพลางสาดน้ำมาที่ฉันกลับ


  จิ่งอี๋ถูกเว่ยอิงลากมาที่ลำธารได้สำเร็จ เขานอนเปียกอยู่ในน้ำจากการถูกลากมา



  "จะเอาอย่างงี้ใช่รึไม่! ได้!!" จิ่งอี๋กวักมือสาดน้ำใส่เว่ยอิงด้วยความโมโหแต่อีกฝ่ายกลับหัวเราะร่า ฉันกับซือจุยที่ยืนเงียบไปก็หัวเราะออกมา ฉันกวักน้ำใส่จิ่งอี๋บ้าง เว่ยอิงบ้าง ฉันยกแขนเพื่อกำบังจากกระแสน้ำที่สาดกลับจากพวกเขาอย่างร่าเริง



  ดวงอาทิตย์ที่ทอแสงอัสดงมาตลอดทั้งวันค่อยๆลับขอบฟ้า ถึงแม้ฉันจะกลับไปอยู่ในร่างของตัวเองและอาจจะกลับไปอยู่ที่โลกเดิมไม่ได้อีก ยังไงซะฉันก็จะใช้ชีวิตในฐานะ 'หลาน ฟางฮัว'



  เสียงหัวเราะ เสียงสาดน้ำ มลายหายไปเมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า ...












TALK


มาต่อแล้วค่ะ ขอบคุณที่ติดตามอีกครั้งนะคะ ตอนที่3เป็นตอนที่ไรท์แต่งแล้วรู้สึกเศร้าๆยังไงไม่รู้ค่ะ55555 //อินหนัก ยังไงก็วันนี้ไรท์มีนัด1ทุ่มพร้อมกับผู้อ่าน ไรท์รู้สปอยของนุ้งซือจุยแล้ว ToT ซึ้งหนักมากค่ะ ถึงแม้ซีรี่ย์จะจบวันพุธนี้แล้วแต่นิยายไรท์ยังไม่จบนะคะ :p ติดตามต่อไปอย่าพึ่งหายกันนะ


ปล.สัปดาห์หน้าไรท์ 'อาจจะ' ไม่มาอัพต่อนะคะ อาจมีงานพิเศษที่ต้องทำ จะเข้ามหาลัยแล้วบางทีแอบกลัวเหมือนกันค่ะว่าจะแต่งจบมั้ย - -; ยังไงก็จะพยายามค่ะ!


คอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ!


สุขสันต์วันแม่ค่ะ : )




ฝากแท็กด้วยนะคะ ไปเล่นเยอะๆน้าา







S
N
A
P
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 214 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

227 ความคิดเห็น

  1. #52 Frostendzx (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 20:40
    น้องคือแรร์ไอเทมที่หายากมากค่ะ55555 เอ็นดูนว้องงงงง
    #52
    1
    • #52-1 RAY MII(จากตอนที่ 3)
      28 สิงหาคม 2562 / 21:53
      เช่นกานน
      #52-1
  2. #19 อิกิยะ สึบากิ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 22:26

    รักนะคะ

    งือออ นว้องง นว้องงง
    #19
    1
    • #19-1 RAY MII(จากตอนที่ 3)
      20 สิงหาคม 2562 / 07:35

      น่ารักมากลูกเอ้ยย
      #19-1
  3. #7 AKASHI. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 11:33
    แงงงงง หาฟิคซือจุยนานมากไรต์มาอัพช้าได้แต่อย่าหายไปนะคะ 😭
    #7
    3
    • #7-2 Phatusanime(จากตอนที่ 3)
      12 สิงหาคม 2562 / 16:47
      อย่าดองนะ เตี้ยไหว้ละเด้ออออ หนูซือจุยน่ารักมาก อยากเห็นฉากละมุน
      #7-2
    • #7-3 RAY MII(จากตอนที่ 3)
      12 สิงหาคม 2562 / 17:28
      จะไม่ดองค่ะ55555 ทางนี้ก็ติดตามอยู่นะคะ รีบมาต่อไวๆน้าา ไรท์เตี้ย~~
      #7-3