[ ปรมาจารย์ลัทธิมาร ซือจุย x OC ] ยามดอกไม้ร่วงโรยบนเมฆา (END)

ตอนที่ 17 : ฝึกตน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,042
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    24 ก.ย. 62

  



ฝึกตน





  "ฮ่าๆๆ"

  


  จินหลิงหัวเราะลั่นเมื่อฉันเล่าเรื่องเหตุการณ์ในสำนักฉูเยว่ให้ฟัง

  

  "มันไม่ตลกเลยนะ" ฉันพูดรู้สึกร้อนที่ใบหน้า

  

  "ท่านไหวพริบดีชะมัด ข้าหัวเราะก็เพราะว่าชอบไงศิษย์พี่" จินหลิงพูด



  

  พวกเรากลับมาที่อวิ๋นเมิ่งเพื่อพักผ่อนเตรียมตัวเดินทางไปที่หลานหลิงในวันพรุ่งนี้ ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายใจนักที่ไม่ได้ไปด้วยและต้องอยู่อวิ๋นเมิ่งเป็นเวลาชั่วคราว แต่ก็นะเป็นคำสั่งจากประมุขหลานนี่นา


 

  
  ฉันนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้...



  

  "พวกเจ้ามีอะไรจะพูดกับข้ารึ ที่ซือจุยบอกว่าให้ไปถึงที่โรงเตี้ยมก่อนน่ะ" ฉันพูดมองพวกเขาที่ดูเลิ่กลั่กลังเลใจ

  

  "เอ่อ..พวกข้ารู้ว่ามิควรยุ่ง แต่จินหลิงเล่าให้ฟังว่าพ่อแม่ของท่านได้จากไปแล้ว" ฉันมองจื่อเจินที่หลังจากพูดจบก็เม้มปากด้วยความประหม่าอย่างเห็นได้ชัด

  

  "เรื่องพ่อแม่ของข้า ซือจุยกับจิ่งอี๋ไม่รู้เลยหรอกรึ" ฉันหันไปมองพวกเขาทั้งสองที่ส่ายหน้า พวกเขาก็ไม่รู้งั้นเหรอ..

  

  "พวกเจ้าไม่ต้องลำบากใจหรอกนะ เอาเป็นว่ารีบแยกย้ายกลับไปพักผ่อนเถิด" ฉันยิ้มให้พวกเขา


  

  เด็กหนุ่มทั้งสี่โค้งตัวทำความเคารพลาฉันอย่างพร้อมเพรียง ฉันตกใจ รู้สึกอยากจะร้องไห้ ฉันคงคิดถึงพวกเขามากแน่ๆ

 

  
  "ดูแลตัวเองดีๆนะขอรับ" จิ่งอี๋พูด


 


  


  "ศิษย์พี่ฟางฮัว" ฉันมองซือจุยที่ยืนระบายยิ้มให้กับฉันส่วนพวกเขาอีกสามก็เดินกันออกไปแล้ว


  "อะไรรึ—" ฉันจ้องตาค้างเมื่อสิ่งที่ซือจุยยื่นของมาให้





  คือ..ปิ่นปักผม




  "ข้าคิดว่าปิ่นปักผมเล่มนี้สวยดีขอรับ ถึงแม้ว่าท่านไม่มีโอกาสได้ใช้ในยามบำเพ็ญเพียรแต่ในคราหน้าข้าอยากเห็นท่านสวมสิ่งนี้" เสียงหวานเอ่ยยังคงยกยิ้ม


  

  ฉันหน้าแดง รู้สึกใจเต้น


 
  "ขอบใจเจ้ามากซือจุย" ฉันยิ้ม ลูบผมเขา


  

  "ศิษย์พี่...ดูแลตัวเอง อย่าหักโหมมากนะขอรับ" ซือจุยยิ้ม แสงจันทร์สอดส่องลงมากระทบกับใบหน้าของเขา


  

  "ข้าจะพยายาม" ฉันยิ้ม















  





  ฉันได้เข้าพบกับเจ๋ออู๋จวินเขาบอกเหตุผลว่าทำไมถึงส่งฉันให้ศึกษาที่สำนักฉูเยว่ชั่วคราว


  

  "อาจจะเป็นเพราะความทรงจำของเจ้า อารมณ์จึงทำให้จิตของเจ้าไม่สงบ ข้าจึงอยากให้เจ้าไปอยู่ในสถานที่ ที่ไม่คุ้นเคยเสีย แต่กระนั้น..จงจำไว้อย่าหยิ่งผยอง อวดตน ถ่อมตัวเข้าไว้" ซีเฉินยิ้ม

  

  "ขอบคุณเจ้าค่ะที่ช่วยเหลือข้า" ฉันคำนับ



  

  ฉันเข้าใจดีว่าสำนักตระกูลหลานมีชื่อเสียงมากกว่าสำนักฉูเยว่อยู่แล้ว แต่สองสำนักนี้แตกต่างกัน..เพราะสำนักฉูเยว่มีแต่ศิษย์หญิงถึงจะร่ำเรียนได้ จะเอามาเปรียบเทียบกันก็ไม่ได้สินะ


  

  "เป็นการตัดสินใจของเจ้านะฟางฮัว ข้าจะมิบังคับให้เจ้าร่ำเรียนที่นั่น" ซีเฉินฉายแววใบหน้าที่ดูเป็นห่วงฉัน ฉันก็แอบลังเลเล็กๆอยู่ในใจเหมือนกันนะ


  

  "ข้าจะทำตามประสงค์ของท่านเจ้าค่ะเจ๋ออู๋จวิน" ฉันคำนับอีกครั้ง















  




  ฉันยืนอยู่หน้าสำนักฉูเยว่พร้อมกับสัมภาระ กลิ่นของต้นไม้ยามเช้าทำให้รู้สึกสดชื่น


  

  "แม่นางหลาน ข้ามีหน้าที่มาต้อนรับและแนะนำท่านแทนท่านอาจารย์โปรดตามข้ามา"




  ฉันทำสีหน้าเหยเกทันทีเมื่อผู้หญิงที่มาต้อนรับฉันคือคนที่ฉันเอากระบี่จ่อคอ ดวงตาคมของเธอดูปราดเปรื่อง ใบหน้าดูเรียบนิ่ง

  


  "เอ่อ..เจ้าค่ะ" ฉันกระชับสายคาดถุงผ้าแน่น








 


  



  "ตรงส่วนนี้คือลานประลอง เจ้าสามารถมาฝึกได้ตลอดถ้าเลยไปอีกหน่อยจะเป็นห้องศึกษา ส่วนห้องน้ำและห้องพักก็อยู่กันแบบส่วนตัวและสะดวกสบาย" ฉันมองสีหน้าเธอที่ดูปกติเหมือนกับวันนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้น


  

  "เอ่อ...ท่านมีนามว่าอย่างไรเจ้าคะ" ฉันถามมองเธอตาปริบๆ

  

  "ศิษย์ตระกูลหลานอย่างเจ้าอย่าสนใจศิษย์ผู้น้อยอย่างข้าเลย" เธอตอบฉัน


  

  "ท่านพักผ่อนเถิด ข้าจะพาเจ้าไปที่ห้องพัก รอท่านอาจารย์กลับมา"


  

  เธอทำท่าจะเดินนำฉันแต่ฉันจับแขนเธอไว้


  

  "ท่านมิควรคิดเช่นนั้นว่าข้าสูงกว่า ข้ารู้สึกถึงไอพลังท่านที่สูงนัก" ฉันตอบมองใบหน้าคมสวยของอีกฝ่าย ว่าแต่..พึ่งได้ดูหน้าของเธอชัดๆ ศิษย์หญิงฉูเยว่ดูสวยแบบนี้ทุกคนเลยรึเปล่านะ


  


  พรึ่บ


 


  

  "โอ้ย!!!"


  


  ฉันที่ใจลอยโดนเธอจับแขนบิดไปทางด้านหลัง ฉันล้มลงไปกับพื้นไม้โดยไม่ทันได้ตั้งตัว

  

  "ข้ามีนามว่า ฉู่เซิ่น และเจ้าไม่ต้องกล่าวขอโทษข้าในวันนั้น" เธอตอบพลางปล่อยแขนฉัน

  

  "ข้าได้พอทราบเรื่องวิทยายุทธของเจ้าแต่พอมาเจอจริงๆกลับต่างกันลิบลับเสียอย่างงั้น" ฉู่เซิ่นมองฉันที่ลุกจากพื้นพลางไหวไหล่ด้วยความเจ็บ

  

  "ขะ..ขออภัยด้วยเจ้าค่ะ" ฉันตอบ เธอดูอึ้งไปเมื่อฉันขอโทษเธอ ฉันมองเธออย่างสงสัย

  

  "แต่มารยาทก็สมคำเลื่องลือล่ะนะ" ฉู่เซิ่นหันตัวเดินไป





  


  เมื่อมาถึงห้องพัก เธอบอกให้ฉันรอพบเลี่ยงซูในตอนเย็น แล้วเวลาที่เหลือฉันจะทำอะไรดีเนี่ย

  


  "ฉู่เซิ่น ให้ข้าออกไปซ้อม—"


  

  "ไม่ได้! ท่านอาจารย์มีคำสั่งห้ามให้เจ้าฝึกตน เจ้าจะทำอะไรก็ได้แต่ยกเว้นข้อนั้น" เธอจ้องฉัน ฉันยู่ปาก

 

 

 





  


  

  เมื่อฉันนอนบนเตียงตามลำพัง ห้องที่ตกแต่งด้วยเครื่องไม้ก็ทอแสงไปด้วยแสงอาทิตย์ ไออุ่นจากแสงทำให้ฉันรู้สึกสบาย

  

  

  พวกเขาคงถึงที่หลานหลิงแล้ว...


  

  คิดถึงพวกเขาจัง...











  


  ฉันเดินออกมาจากห้องพร้อมกับกระบี่ มองฉู่เซิ่นที่เดินนำฉันเพื่อไปทานอาหารเที่ยง ฉันกับเธอไม่ได้พูดอะไรกันมากนัก




  ฉันมองโต๊ะไม้ที่ตั้งยาวหลายเมตร บรรดาศิษย์หญิงนั่งตัวตรงเงียบมองมาที่ฉัน ฉันยิ้มเล็กน้อยพลางเดินตามฉู่เซิ่นด้วยความประหม่า


  

  ฉันนั่งลงข้างๆเธอ ชุดสีขาวของฉันดูสะดุดตาสุดๆเมื่อชุดของพวกเธอทุกคนเป็นสีเขียวคล้ำ


  

  ทุกคนเริ่มลงมือทานอาหารและเริ่มคุยกันอย่างคึกคักต่างจากบรรยากาศเมื่อสักครู่ลิบลับ


  

  "งื้อ ท่านตักอันนั้นให้ข้าหน่อย" ฉันมองใบหน้าของเด็กผู้หญิงที่นั่งฝั่งตรงข้ามฉัน


  


  เหมยนี่นา..



  

  ฉันคีบกับข้าวให้กับเธอ


  

  "สรุปเจ้าแพ้อาหารทะเลจริงๆใช่ไหม" ฉันถามเหมย เธอพยักหน้า

  

  "น้อยคนนักที่จะรู้จักโรคนี้" ฉู่เซิ่นกล่าว ถ้าเทียบกับสมัยโบราณแล้วไม่รู้จักโรคนี้กันหรอกเหรอ

  

  "เราอยู่กันในแถบอวิ๋นเมิ่งมีแม่น้ำ ชาวบ้านต่างจับปลาและเก็บดอกบัว เหมย..นางอยู่ที่นี่ตั้งแต่เกิด เจ้ายังไม่เข้าใจอีกรึ" ฉู่เซิ่นถาม

  

  "ข้าเข้าใจเจ้าค่ะ" ฉันคิดว่าไม่ควรพูดอะไรมากจะดีกว่า

  

  

  "นี่ๆ แม่นางหลาน พวกคุณชายที่มาครานั้น พวกเขาจะมาหาเจ้าอีกรึไม่" บรรดาศิษย์หญิงยิ้มแย้ม ฉันมองเธอ

  

  "ข้าก็ไม่ทราบเจ้าค่ะ พวกเขาอาจติดการประลองที่หลานหลิง" ฉันตอบมองพวกเธอที่มีสีหน้าเสียดาย

  

  "ถ้าพวกเขามาก็บอกพวกข้าด้วยนะ จะทำการต้อนรับอย่างดีเลย!" พวกเธอดูตื่นเต้น ส่วนฉันน่ะเหรอ..ก็คาดหวังให้พวกเขามาล่ะนะ













  แสงของดวงจันทร์เต็มดวงสอดส่องลงมายังห้องพัก ฉันกลับมาที่ห้องหลังจากพบกับเลี่ยงซู เธอไม่ได้พูดอะไรกับฉันมาก แต่การฝึกตนก็จะเริ่มพรุ่งนี้ทันที












  แกร้ง ๆๆ !!



  ฉันสะดุ้งตกใจลุกจากเตียงด้วยความรวดเร็ว ฉู่เซิ่นถือกล่องอะไรบางอย่างเคาะด้วยแท่งไม้ส่งเสียงดังกึกก้องไปทั่วห้อง ฉันยกมือปิดหู


   

  "ตื่นได้แล้วแม่นางหลาน มีงานให้เจ้าทำ—สวมชุดนี้ซะมิงั้นชุดของท่านจะเปื้อนเอาได้"


  

  เธอโยนชุดคลุมของศิษย์สำนักฉูเยว่ ฉันไม่ลังเลที่จะต้องสวมใส่









  

  "อันดับแรก เจ้าต้องนำถังน้ำทั้งสองถังนี้เดินขึ้นไปตักที่เนินเขาและลงมาเติมบ่อน้ำให้จนเต็ม" ฉู่เซินกล่าวพลางชูถังน้ำทั้งสองขึ้น


  

  เสียงของแมลงกลางคืนยังคงร้องระงม นี่ยังไม่ถึงเช้าเลยนะ


  

  "เอ่อ..ตอนนี้เลยงั้นรึ" ฉันถามมองเธอ

  

  "ใช่ นี่เป็นการฝึก ถ้าเจ้าทำไม่ได้ เจ้าก็ต้องพยายามจนกว่าจะได้" ฉู่เซิ่นโยนถังน้ำให้ฉัน ฉันเกือบรับไม่ทัน




  

  เฮ้อ...










  


  "แฮ่ก แฮ่ก"

  


  ฉันหอบหายใจด้วยความเหนื่อยล้า ผมที่ยาวสยายของฟางฮัว แนบลู่ไปกับเหงื่อ กายก็เหนอะหนะไปด้วยความร้อน ฉันเดินลงมาจากเนินเขาถือถังน้ำที่เอาไปเติมในบ่อจนไม่รู้กี่ครั้ง รู้สึกปวดขาและเท้ามาก ดวงตะวันโผล่ขึ้นฟ้า แสงของดวงอาทิตย์ส่องลงมาบาดผิวจนเจ็บ


  

  ถ้าไม่มีจินตันภายในร่างกายป่านนี้ฉันคงสลบเหมือดตั้งแต่เช้ามืด



  

  นี่คงจะเป็นเวลาเที่ยงแล้ว ...




  

  "!!!"



  

  ฉันเสียหลักล้มด้วยความหมดแรง ตัวของฉันล้มลงไปกับพื้นหญ้า กลิ้งลงเนินเขา ฉันบังคับตัวเองโดยการใช้มือตนเองจิกกับพื้นหญ้า ฉันกัดฟันกรอดขืนแรงตัวเองให้ลุกขึ้น



  

  นี่คงจะเป็นการฝึกเรื่องความอดทนของฉัน...












TALK


มาต่อแล้วน้าา ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ  ไรท์ได้มีโอกาสไปหน้างานแฟนมีตปรมาจารย์ลัทธิมารค่ะแง มีความสุขมาก คนก็เยอะมาก ToT


อย่าพึ่งคิดถึงแก๊ง EDM กันเน้อ เดี๋ยวพวกนางก็โผล่มาเร็วๆนี้แลลล คอมเม้นเป็นลังใจด้วยนะ















 



 





















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

227 ความคิดเห็น

  1. #104 อิกิยะ สึบากิ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 00:38
    ถ้าให้ดีให้ผ้าคาดหัวเลยก็ได้นะ #แสยะยิ้ม
    #104
    1
    • #104-1 RAY MII(จากตอนที่ 17)
      25 กันยายน 2562 / 13:16
      555555
      #104-1
  2. #103 Phatusanime (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 21:12
    ฮัวฮัว สู้ๆ!! อิเด็กแก๊งนี้ติดพี่จริงจริ๊งงงง
    #103
    1
    • #103-1 RAY MII(จากตอนที่ 17)
      25 กันยายน 2562 / 13:16
      ฮ่าาาา
      #103-1
  3. #102 Reconcile -. (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 17:33
    น้องดูสุภาพเกินไปปปป
    เทอออ ชั้นไม่ค่อยชอบหน้าศิษย์หญิงคนน้านนนนน
    รีดไม่ชอบบบบบ!!!!!
    ตอบโต้กลับไปบ้างงงง!!
    หยิ่งๆ นิ่งๆ เหมือนตอนเป็นฟางฮัวอ่ะะ.
    //ปล. ไม่ได้ว่าอะไร แค่อยากลองให้บุคคลิกนางเหมือนหลานจ้านกับพี่ซีผสมกัน "นิ่งๆ เงียบๆ ใจเย็น อ่อนน้อม เวลาใครมาว่าก็ด่ากลับแบบผู้ดีอ่ะ" แต่เวลาอยู่กับแก๊งเด็กแสบ ก็กลับมายิ้มแย้มเหมือนเดิม ไรเงี้ยยยย
    #102
    1
    • #102-1 RAY MII(จากตอนที่ 17)
      24 กันยายน 2562 / 18:22
      ใจเย็นๆน้าา55555 เฉิ่นซู่นางเป็นคนเคร่งค่า(แต่ก็เป็นห่วงนางเอกนะ) ขอบคุณที่แนะนำสำหรับบุคลิกนางเอกนะคะ
      #102-1
  4. #101 จินร (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 17:22

    อืมเหมือนเนื้อเรื่องจะเริ่มน่าเบื่อขึ้นนิดๆแล้วแหะ.....ลองแต่งสักฉากในอะนิเมะดูก็น่าจะโอนะ อยากให้การเพิ่มปมดูมีปริศนาหรือลึกลับกว่านี้น่ะ แต่ก็ยังสนุกอยู่เหมือนเดิม

    #101
    1
    • #101-1 RAY MII(จากตอนที่ 17)
      24 กันยายน 2562 / 18:19
      ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะคะ ปมปริศนายังมีแน่นอนค่ะ แต่ก็ยังไม่ถึงตอนนั้นเน้อ
      #101-1
  5. #100 Frostendzx (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 16:01
    น้องงงงงงงง เอาใจช่วยอยู่นะ;__; แก๊ง EDM ก็ปล่อย(?)ไปก่อนสินะคะ คิดซะว่าเราจะได้เห็นพัฒนาการของน้องฟางฮัวแล้ว><
    #100
    1
    • #100-1 RAY MII(จากตอนที่ 17)
      24 กันยายน 2562 / 16:24
      ถูกต้องแล้วค่า!!~
      #100-1
  6. #99 PP M (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 15:05

    รอต่อนะคะ สู้ๆค่ะ
    #99
    1