[ ปรมาจารย์ลัทธิมาร ซือจุย x OC ] ยามดอกไม้ร่วงโรยบนเมฆา (END)

ตอนที่ 16 : สำนักหญิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,095
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 114 ครั้ง
    20 ก.ย. 62

 





สำนักหญิง




  ในวันรุ่งขึ้นพวกเรามาเที่ยวกันในตลาด ผู้คนครึกครื้น เสียงของพ่อค้าแม่ค้าที่เชิญชวนให้ซื้อดังตลอดทาง ฉันเหลือบมองพวกเขาทั้งสี่ที่ดูเจียมตัวด้วยความสงบ

  "เป็นอะไรของพวกเจ้ากัน" ฉันถาม หรือว่าจะเป็นเรื่องเมื่อคืนที่ฉันคุยกับจินหลิง ฉันมองอีกฝ่าย เขาก็ดูปกติดี เมื่อตอนกินข้าวเช้าเขายังขอโทษฉันที่ทำตัวไม่ดีและชวนฉันคุยอีกนี่นา


  

  "เอ่อ..." จิ่งอี๋ลังเลมองหน้าฉัน


  

  "เที่ยวเล่นกันก่อนเถิด ไว้ค่อยคุยตอนไปถึงโรงเตี้ยม" ซือจุยพูด ฉันมองเขาด้วยความสงสัย

  

  "มีเรื่องอะไรรึ—เดี๋ยวสิ!" ซือจุยดันตัวฉันให้เดินไปข้างหน้า














  






  ฉันบ่นอุบอิบพลางดูเครื่องประดับไปพลางๆ ส่วนพวกเขาก็แยกย้ายไปดูตามร้านค้าอื่น

  

  "แม่นางดูทุกข์ใจจังนะ" เสียงหวานเอ่ยทักฉัน ฉันหันไปมองเธอ

  

  "เอ่อ..เจ้าค่ะ ก็นิดหน่อย" ฉันยิ้มกลับ


  

  "เจ้าเป็นเซียนของสกุลหลาน...ควรสำรวมอารมณ์มากกว่านี้" เธอพูด ฉันรู้สึกประหลาดใจ ฉันมองหน้าเธอตรงๆ ใบหน้าสวยของเธอดูอายุมากกว่าฉันมาก

  

  "ท่าน—"

  

  "ท่านอาจารย์!" เสียงเรียกดังขึ้น ศิษย์หญิงดูเหนื่อยหอบใบหน้าแสดงถึงความกระวนกระวาย

  

  "เกิดอะไรขึ้น.."


  "เหมย..อาการป่วยของนางกำเริบอีกแล้วเจ้าค่ะ!" ฉันมองใบหน้าของคนที่ถูกเรียกว่าอาจารย์ เธอมองศิษย์หญิงของตนอย่างใจเย็น


  

  "ข้าจะรีบตามเจ้าไป" เธอพูดพลางหันมามองฉัน เด็กหญิงคนนั้นพยักหน้าพลางออกตัววิ่ง

  

  "ข้าขอความช่วยเหลือจากเจ้าด้วย แม่นางหลาน" ดวงตาคมกริบมองฉัน

 

  


  ฉันพยักหน้า ตัดสินใจที่จะช่วยเหลือเธอ














  




  ฉันเดินทางมากับเธอตามลำพัง ทิวทัศน์เบื้องหน้าทำให้ฉันรู้สึกทึ่ง สำนักแห่งนี้ใหญ่โตมาก อาคารล้วนทำจากไม้ที่ดูแข็งแกร่ง กลิ่นของพงไพรทำให้ที่นี่ดูร่มรื่นและเงียบสงบ


  

  "ที่นี่คือสำนักฉูเยว่  ข้ามีนามว่า ฉู เลี่ยงซู"


  

  ฉันตกใจรีบโค้งคำนับ ที่แท้เธอก็คือคนก่อตั้งสำนักนี่เอง


  

  "ขออภัยท่านฮูหยินที่เสียมารยาท...ข้ามีนามว่า หลาน ฟางฮัว จากสำนักตระกูลหลานเจ้าค่ะ" ฉันแนะนำตัว

  

  "ไม่เป็นไร .. ข้าไม่ถือสา ก่อนอื่นรีบเข้ามาข้างในกับข้า" เธอพูดพร้อมกับรีบออกตัวเดิน














  




  ฉันมองบรรดาศิษย์หญิงที่กำลังฝึกซ้อมกันอย่างพร้อมเพรียง เสียงของพวกเธอดังกึกก้องด้วยความเข้มแข็ง


  

  มีศิษย์หญิงสองคนทำความเคารพเลี่ยงซูและเดินผ่านไปพร้อมกับเสียงซุบซิบที่ฉันได้ยิน

  

  "นางผู้นั้นศิษย์ตระกูลหลานนี่"

  

  "ท่านอาจารย์พานางมาที่นี่ด้วยเหตุอันใด.."


  

  แผ่นไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเมื่อเข้ามาตรงทางเดินที่เริ่มวังเวง เธอจะพาฉันไปไหนกัน




  

  ครืด



  

  เธอเลื่อนบานประตูให้เปิดออก




  


  ฉันตกใจเมื่อพบกับเด็กหญิงที่คงจะชื่อ..เหมยดูอายุราวไม่เกินสิบปี เธอหายใจรวยริน ผื่นแดงพองเต็มผิวกาย มีศิษย์หญิงอีกคนที่ตามเลี่ยงซูตอนที่อยู่ในตลาดกำลังใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดไปที่ผิว

  

  เลี่ยงซูนั่งคุกเข่าอย่างสุภาพ เธอยื่นมือไปที่เด็กคนนั้นก่อนจะหลับตาลง ไอพลังส่งไปที่เธอ เธอจึงเริ่มหายใจเป็นปกติก่อนจะผลอยหลับไป


  

  "เจ้าพอรักษานางได้รึไม่" เธอถามฉัน ฉันคุกเข่าลงพลางสำรวจไปทั่วบริเวณห้อง


  

  "ที่แห่งนี้..คือห้องนอนของนางใช่ไหมเจ้าคะ" ฉันถาม เลี่ยงซูพยักหน้า

  

  "ข้าได้กลิ่นข้าว.."


  

  "เจ้าทำอาหารอะไรให้นางทานรึ" ฉันหันไปถามศิษย์หญิงคนนั้น


  

  "ข้าวต้มปลา..บางทีก็พวกกุ้งบ้าง" เธอตอบฉัน

  

  "ข้าขอถามฮูหยิน เหมยมีอาการป่วยนานรึยังเจ้าคะ"

  

  "นานแล้ว..ข้าไม่ค่อยมีเวลาดูนางเท่าใดนักเนื่องจากต้องไปหลายสถานที่ ข้าจึงไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัด" เธอตอบ ฉันหันไปมองศิษย์หญิงที่ยังคงนั่งนิ่ง

  

  "เจ้าคงมีหน้าที่ดูแลเหมยหลายปีแล้วสินะ" เธอพยักหน้า


  "เจ้าทำอาหารให้นางกินแต่พวกอาหารทะเลงั้นรึ บ่อยรึไม่?" ฉันกำมือแน่น


 

  
  อาการของเหมย เธอดูน่าจะแพ้อาหารทะเล เพื่อนของฉันตอนอยู่โลกเดิมก็มีอาการแบบนี้ มันดูทรมานมากจริงๆ

 

  
  "อาหาร!มันเกี่ยวอะไรกับอาการป่วยของนางเล่า!" เธอขึ้นเสียงเริ่มดูร้อนรน

  

  "ตอบข้ามา" ฉันกดเสียงต่ำ

  

  "ใช่!—"



  


  ฉันชักกระบี่จ่อคออีกฝ่าย เธอเบิกตาโผลง ตัวสั่น


 

  
  "เจ้าคิดปองร้ายนาง.."





 "นางยังเด็กจึงทำอาหารกินเองไม่ได้ เจ้ารู้แต่ก็ยังเลือกที่จะทำ! เจ้ายังเป็นมนุษย์อยู่อีกงั้นรึ!!" ฉันตะโกนเสียงดัง ควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่ได้




 
  "เจ้ากล้า!! มีหลักฐานอะไรมายืนยัน—"

  

  "หลักฐาน!! อาการของเด็กคนนั้นยังไงเล่า! ลองให้นางทานอย่างอื่นสักสามวัน ถ้านางยังมีอาการเช่นนี้อีกข้าก็ขอเดิมพันด้วยชีวิต!!"


  


  ดวงตาของฉันจ้องด้วยความโกรธเกรี้ยว เหมือนมีแรงระเบิดปะทุอยู่ในหัวของฉัน



  "ฟางฮัว.." เลี่ยงซูเดินเข้ามาจับไหล่ฉัน  ฉันหันไปมองเธอ รู้สึกสงบอย่างบอกไม่ถูก


  

  "ขะ..ขออภัย ฮูหยิน" ฉันจับกระบี่เก็บเข้าฝักพลางยกมือกุมหน้าผาก




 



 








  



  "จิตใจและอารมณ์ของเจ้ายังไม่มั่นคง...เจ้าต้องบำเพ็ญเพียรมากยิ่งขึ้น"


  

  เลี่ยงซูและฉันได้พูดคุยกันในหลายๆเรื่อง เธอรู้ข่าวของฉันกับหลี่อี้ รวมถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในชิงเหอ


  

  "อภัยให้ข้าที่ทำกริยาไม่ดีต่อศิษย์ของท่านด้วยเจ้าค่ะ" ฉันโค้งคำนับ เมื่อกี้ฉันโกรธจริงๆ แล้วยิ่งเธอลงมือทำร้ายกับเด็กด้วยนั้น... ฉันรับไม่ได้




 

  
  "เอาเป็นว่าข้าจะอบรมและสอบสวนนางเอง หรือไม่ก็จะไล่นางออกจากสำนัก" เสียงเรียบคมเอ่ย ฉันมองใบหน้าของเธอที่ดูเรียบนิ่ง

  

  "แต่..มันก็แค่เป็นเรื่องที่ลองเชิง"

  


  ฉันงุนงงกับสิ่งที่เธอพูด






  



  "ว้ายย นั่นคุณชายจากตระกูลจิน!"

  


  "ข้าจำชุดคลุมสีเหลืองลายดอกโบตั๋นนั่นได้!"

  


  "คุณชายหลานกับคุณชายโอวหยาง! หน้าตาน่ารักกันเสียจริง"


  



  เสียงวี๊ดว๊ายของบรรดาศิษย์หญิงทำให้ฉันหันไปมอง ซือจุย จิ่งอี๋ จินหลิงและจื่อเจินเดินเข้ามาหาฉันท่ามกลางหมู่สาวๆที่ล้อมรอบตัวเขา


  

  

  "พวกเจ้าสำรวมกันหน่อย!" เลี่ยงซูตะโกน พวกเธอจึงเงียบ


  


  ฉันมองพวกเขาทั้งสี่ที่โค้งคำนับเลี่ยงซู ฉันลืมบอกพวกเขาว่าจะมาที่นี่ ฉันเลิ่กลั่กอย่างเห็นได้ชัดจนพวกเขามองฉัน

  


  "พะ พวกเจ้า ข้าขอโทษที่ไม่ได้บอก—"


  

  "พวกข้าทราบจากเจ๋ออู๋จวินแล้ว ก็เลยรีบมาที่นี่ขอรับ" ซือจุยยิ้ม



  


  ทราบเรื่องจากเจ๋ออู๋จวิน ?



  


  "หึ .."

  


  ฉันหันไปมองเลี่ยงซูที่หัวเราะ


  

  "เขายังมิได้บอกเจ้าสินะฟางฮัว ว่าข้าจะอบรมสั่งสอนเจ้าในฐานะ 'อาจารย์' ชั่วคราวน่ะ" ใบหน้าสวยของเธอยกยิ้ม

  


  "การลองเชิงเจ้าก็ถือว่าดี ข้าคิดว่าเจ้าคงมีอะไรดีนอกเหนือจากไหวพริบล่ะนะ" เธอหัวเราะ ฉันรู้สึกว่าใบหน้าของฉันเหมือนกับกระจกแล้วแตกลงบนพื้นละเอียด

  



  "เรื่องที่เกิดขึ้น..มิใช่เรื่องจริงรึเจ้าคะ" ฉันยกยิ้มแหย เหงื่อแตกพลั่ก

  


  เธอพยักหน้ายังคงหัวเราะ



  

  ว่าแต่...สำนักหญิงล้วน ฉูเย่ว...มีอยู่ในเรื่องด้วยงั้นเหรอ!!!








TALK


ในที่สุดไรท์ก็สอบเสร็จแล้วค่ะ T0T ตามจริงจะอัพสัปดาห์หน้า แต่ไรท์ก็มาต่อเร็วเน้ออ ยังไงก็ติดตามตอนต่อไปด้วยน้าา

#ทีมนกทุกงานค่ะ ไม่ได้ไปรับที่สนามบินกับงานมีต //หัวเราะทั้งน้ำตา








 
✄THE ORA



 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 114 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

227 ความคิดเห็น

  1. #96 อิกิยะ สึบากิ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 18:31

    อูยยยยยย แบบนี้คือดี
    #96
    1
    • #96-1 RAY MII(จากตอนที่ 16)
      20 กันยายน 2562 / 20:03
      ติดตามม
      #96-1
  2. #95 gcudjehsijdh (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 16:25

    ว้าววววววสำนักฉูเยว่อาจจะทำให้ความสัมพันธ์ของซือจุยกับฟางฮัวใกล้ชิดก็ได้!รออยู่น้าาาาสู้ๆค่าาาา
    #95
    1