[ ปรมาจารย์ลัทธิมาร ซือจุย x OC ] ยามดอกไม้ร่วงโรยบนเมฆา (END)

ตอนที่ 10 : ต้มยำปลา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,496
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 162 ครั้ง
    29 ส.ค. 62

  



ต้มยำปลา


  

  ฉันเดินฟังบทสนทนาของซือจุยและจินหลิงที่คุยกันอย่างเพลิดเพลิน หลังจากที่พวกเราทานข้าวเสร็จก็พากันจะกลับห้องพัก

 
  

  ฉันมองเด็กหนุ่มชุดคลุมสีแดงเดินเข้ามาหาอย่างรีบร้อน

 

 


  "จินหลิง!เจ้าไปรบกวนพวกเขาทำไมกัน!" เด็กหนุ่มถามด้วยใบหน้าที่เกรงใจ

  

  "ขะ ข้าแค่คุยกับพวกเขาเฉยๆ จะให้ตัวติดอยู่กับเจ้าก็ไม่ใช่จื่อเจิน!" จินหลิงพูดด้วยสีหน้าไม่ชอบใจ

  

  "ต้องขออภัย! จินหลิงคงก่อกวนพวกท่านมากสินะขอรับ" จื่อเจินดึงตัวจินหลิงมาอยู่ด้านข้างเขาแทน

  

  "ใช่!กวนมาก!เอาเขาไปได้เลยคุณชายโอวหยาง" จิ่งอี๋พูด

 
  


  ฉันมองจินหลิงที่ขัดขืนจื่อเจินไม่ให้ลากเขาออกไป ดูวุ่นวายตามประสาเด็กจังแฮะ

  


  "ไม่เป็นไรคุณชายโอวหยาง จินหลิงไม่ได้ก่อความเดือดร้อนให้พวกข้า" ฉันยิ้ม ใบหน้ามนของจื่อเจินแปลกใจ

  


  "เป็นเช่นนั้นรึขอรับ" จื่อเจินยิ้มตอบ ฉันพยักหน้า

  

  "ศิษย์พี่จะใจดีเกินไปแล้ว!!" จิ่งอี๋เริ่มโวยวาย ฉันจึงใช้นิ้วชี้แตะริมฝีปากของตัวเองเป็นเชิงบอกให้จิ่งอี๋เงียบ เขามองฉันพลางยกมือปิดปาก

  


  "เอาเป็นว่าคุณชายโอวหยางก็ไม่จำเป็นต้องสุภาพกับพวกข้า เป็นกันเองจะดีกว่านะเจ้าคะ" จื่อเจินมองฉันด้วยแววตาเป็นประกาย

  


  ฉัน ซือจุยและจิ่งอี๋จึงเริ่มแนะนำตัว

 





  



  "ตามจริงแล้วข้าพอรู้ข่าวคราวของท่านมาบ้าง" เขาพูดกับฉันเมื่อพวกเรามานั่งเล่นกันตรงโขดหินลำธารซึ่งเป็นสถานที่ ที่ฉันเคยมาเล่นน้ำกับเว่ยอิง ซือจุยและจิ่งอี๋

  

  "จริงรึเจ้าคะ" ฉันถามอีกฝ่าย จื่อเจินพยักหน้าหงึก

  

  "ท่านชนะในการประลองกระบี่ของสกุลหลานเมื่อปีก่อน" เขาพูด

 

  


  ฉันหันไปมองซือจุยและจิ่งอี๋ที่นั่งฟังบทสนทนาเช่นเดียวกัน

 
  


  "ขออภัยศิษย์พี่ขอรับ ที่พวกข้าไม่ได้เล่าให้ท่านฟัง" ซือจุยกล่าวขอโทษฉัน

 
  


  ฉันส่ายหน้าเชิงบอกไม่เป็นไร


  


  "ข้าเสียใจด้วยที่แม่นางตระกูลเจินได้จากท่านไป" จื่อเจินพูดจบจินหลิงก็ผลักเขาทันที

 

  "เจ้าผลักข้า!" จื่อเจินโวยวายเขาเกือบเสียหลักล้มลงตกน้ำ

  

  "เจ้าจะพูดเรื่องนี้ให้ศิษย์พี่ฟังทำไม ปากมาก!" จินหลิงว่า

 

  "ศิษย์พี่?" อีกฝ่ายหันมามองฉัน

  

  "ข้าแค่อายุมากกว่าพวกท่านเพียงสองปีจะเรียกข้าแบบไหนก็ได้เจ้าค่ะ" ฉันพูด

  


  จื่อเจินมองฉัน

  


  "งั้นข้าจะเรียกท่านศิษย์พี่แล้วกัน ทั้งซือจุย จิ่งอี๋และจินหลิงต่างเคารพท่าน ข้าก็จะเคารพด้วยเช่นกัน"





  

  พวกเขาเริ่มคุยกันเรื่องอื่น ฉันจึงหันไปมองลำธารที่อาบไล้แสงอาทิตย์สีส้มในยามเย็น

  

  ฟางฮัวมีความสามารถ ฉันจะต้องทำแบบเธอให้ได้










  





  รุ่งเช้า

  


  ฉันเดินออกจากห้องพักพร้อมกับกระบี่ใหม่ วันนี้เป็นวันหยุดเรียน เหล่าบรรดาศิษย์จึงต้องฝึกตนด้วยตัวเอง

  

  เมื่อมาถึงป่าในพื้นที่ของกูซู ฉันเคยมาฝึกอยู่ที่นี่เมื่อตอนที่ฉันเริ่มฟื้นตัวได้ พูดให้ถูกก็คือตอนที่ฉันพึ่งเข้ามาอยู่ในร่างของฟางฮัว

 


  จิ่งอี๋และซือจุยคงคิดว่าฉันคงพักผ่อนอยู่ที่ห้องพัก ฉันไม่ได้บอกอะไรกับพวกเขาเรื่องนี้


  

  ฉันดึงกระบี่ออกจากฝัก ชื่อของกระบี่ที่ฟางฮัวตั้งให้นั้น

  


  ชื่อ 'ฮวา' แปลว่า ดอกไม้








 





  ฉันมองชื่อที่สลักตรงฝักกระบี่สีขาวพลางจับกระบี่แน่นและฟันตรงต้นไม้

  


  "ศิษย์พี่!"

  


  ฉันสะดุ้งมองคนตรงหน้าที่วิ่งมาหาฉัน

  


  "จินหลิง? เจ้ามาทำอะไรที่นี่" ฉันถามเขา

  

  "ข้าต้องถามท่านต่างหากว่ามาทำอะไรที่นี่น่ะ ข้าใช้สถานที่มาฝึกตนตั้งแต่วันแรกที่มาเรียนที่นี่" จินหลิงกล่าวมองฉันที่ถือกระบี่

  


  "ท่านก็มาฝึกเหรอ" ฉันพยักหน้า ตัดสินใจไม่พูดเกี่ยวกับเรื่องที่ฉันมาฝึกก่อนหน้านี้

  


  "ท่านความจำเสื่อมด้วยสินะ ท่านถึงจำวิทยายุทธไม่ได้ ให้ข้าช่วยไหมล่ะ" อีกฝ่ายถาม ชุดคลุมสีเหลืองรูปดอกโบตั๋นปลิวไสวไปตามสายลม

  


  "ได้จริงๆรึ ขอบคุณเจ้ามาก!" ฉันยิ้มอย่างดีใจ

  


  จินหลิงสอนวิธีการถือกระบี่ให้ฉัน การฟันและการเคลื่อนไหว เมื่อเวลาผ่านไปจนฉันเหนื่อย จึงขอนั่งพัก

  


  "ท่านควรมีความอดทนมากกว่านี้ พวกศิษย์ตระกูลหลานไม่มาสอนท่านเลยรึ" จินหลิงกอดอกยืนมองฉันที่นั่งบนตอต้นไม้ ฉันหายใจแรงด้วยความเหนื่อย

  


  "พวกเขาเต็มใจที่จะช่วยแต่ข้าเกรงใจพวกเขา" ฉันตอบ

  


  "เกรงใจ? คิดอะไรของท่าน ข้าได้ยินจากซือจุยว่าท่านน่ะเก่งที่สุดในบรรดาศิษย์ตระกูลหลาน" อีกฝ่ายกล่าวฉันทำหน้างง

  


  จินหลิงเบ้ปากเขายกมือจับศรีษะของตนเองอย่างรำคาญใจ

  


  "ท่านควรปรึกษาประมุขหลานนะ  ท่านน้าของข้าเอ่อ..ประมุขเจียงก็คอยสอนยิงธนูให้"

  


  ฉันเงียบ เฮ้อ..ซีเฉินจะมาสอนฉันเนี่ยนะ ขนาดศิษย์ตระกูลหลานฉันยังไม่กล้ารบกวนเลย

  


  "ไม่เป็นไรจินหลิง ข้าจะลองฝึกด้วยตนเอง ข้าคิดว่าคงไม่เกี่ยวกับความทรงจำของข้าแต่เป็นความสามารถของข้ามากกว่า"

  

  "งั้นท่านก็ลุกมาฝึกกับข้าต่อซะสิ!" อีกฝ่ายชักกระบี่ออกมาประจันหน้ากับฉัน ฉันรู้สึกมีแรงฮึดและเริ่มสู้กับเขา













  เมื่อตกเย็น ฉันจึงขอเลิกซ้อม ฉันและจินหลิงเดินออกมาจากป่า

  


  "ขอบคุณเจ้ามากจินหลิง" ฉันยิ้ม แต่ในใจอยากจะบีบคอเด็กคนนี้! เขาไม่ออมแรงเลย แถมตะโกนเสียงดังและไม่คิดว่าเจ้าเด็กนี่จะจริงจังถึงขั้น 'ถีบ' ฉันลงกับพื้น แผลที่หลังของฉันยังเจ็บไม่หายเลยนะ!

  

  "ท่านขอบคุณข้าบ่อยเกินไปแล้ว" อีกฝ่ายดูเคอะเขิน



  


  "ศิษย์พี่!!" เสียงของจิ่งอี๋เรียกฉันเสียงดัง ฉันมองจิ่งอี๋และซือจุยวิ่งมาหาพวกฉัน

  


  "พวกเจ้า.." ซวยแล้วไง! ฉันไม่ได้บอกอะไรกับพวกเขาเลย


  


  จิ่งอี๋ตาโตมองฉันที่มีสภาพเปรอะเปื้อนและมีบาดแผลตามร่างกาย


  

  "จินหลิง!เจ้าทำอะไรกับศิษย์พี่!!" จิ่งอี๋เข้าไปกระชากเสื้ออีกฝ่าย เขาหมดความอดทนกับจินหลิงแล้ว

  

  "ใจเย็นก่อนจิ่งอี๋! เขามาช่วยข้าฝึกกระบี่น่ะ!" ฉันพยายามดันพวกเขาทั้งสองที่ต่างไม่ยอมกัน ซือจุยจับจิ่งอี๋ออกไปได้

  

  "ฝึกกระบี่ ? พวกข้าก็สอนท่านได้! ทำไมให้เด็กตระกูลจินสอนท่านด้วยเล่า!"


  

  เอาแล้วไง ..


  

  "อย่าพูดแบบนั้นสิจิ่งอี๋ ไม่ว่าตระกูลไหนเราควรช่วยเหลือกัน" ฉันพูด จิ่งอี๋เงียบ

  

  "เหอะ! คนอย่างเจ้าเป็นศิษย์ตระกูลหลานได้อย่างไร!!—อื้อๆๆ" จินหลิงถูกเวทย์ปิดปาก จิ่งอี๋มองจินหลิงด้วยความไม่พอใจ

  

  "ศิษย์พี่ไม่เคยบอกอะไรข้าเลย ตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว!" จิ่งอี๋เดินหนี

  

  "ศิษย์พี่ฟางฮัว อย่าใส่ใจจิ่งอี๋เลย—"

  

  "ข้าขอโทษที่ไม่ได้บอกอะไรพวกเจ้า เรื่องวันนี้.." ฉันพูด ซือจุยยิ้ม

  

  "ไม่เป็นไรขอรับศิษย์พี่ ท่านควรไปพัก—จินหลิงมาเถอะ จื่อเจินถามหาเจ้าอยู่"



  

  ฉันมองพวกเขาที่เดินกันออกไป พลางนึกอะไรบางอย่าง

  


  "ซือจุย พวกเจ้ามาเจอกับข้าเย็นนี้ที่ห้องอาหารและฝากบอกจิ่งอี๋ด้วยนะ"

   


  เด็กหนุ่มพยักหน้า












  




  ฉันหยิบปลามาสองตัวก่อนจะถอดเกล็ดออก สมุนไพรต่างๆที่พอจะทำ 'ต้มยำ' ได้อยู่ในตระกร้าไม้ หลินฮุยเป็นผู้ช่วยฉัน

  


  "จะทำอาหารในห้องพักเลยรึเจ้าคะ ศิษย์พี่" อีกฝ่ายดูกังวลใจ

  

  "ไม่ยุ่งยากหรอกหลินฮุย ห้องของข้ากว้างพอจะทำได้" ฉันกล่าว

  

  เมื่อน้ำในเตาถ่านเริ่มเดือด ฉันมองหลินฮุยที่ยังคงมีสีหน้ากังวล

  

  "เตรียมวัตถุดิบหมดแล้ว งั้นข้าย้ายออกไปทำด้านนอกจะดีกว่า" ฉันตอบอีกฝ่ายพยักหน้ามีสีหน้าโล่งใจ


 

  


  ฉันตักต้มยำปลารสชาติจัดใส่ในถ้วยสองถ้วย ตอนฉันอยู่ที่โลกเดิม ฉันก็ไม่ค่อยได้ทำอาหารมากเนื่องจากยุ่งจากการทำงาน นึกถึงตอนเด็กๆที่ช่วยแม่ทำอาหารจัง

  

  "ดูแปลก..แต่น่าทานจังเจ้าค่ะ" เด็กสาวก้มมอง


  

  "ลองชิมดูสิ" ฉันยิ้มพลางยื่นช้อนให้ อีกฝ่ายขอบคุณฉัน

 

  "เดี๋ยวก่อนหลินฮุย" อีกฝ่ายชะงักเมื่อเธอกำลังจะตักชิ้นปลาขึ้นชิม

  

  "นี่ของเจ้า" ฉันยื่นถ้วยให้กับเธอ

  

  "ถ้วยใบนั้น ทำไมรึเจ้าคะ?"

 
  


  ฉันยิ้มเลศนัย


  


  "ถ้วยสองใบนั้นของจิ่งอี๋และจินหลิงต่างหาก" ฉันพูด








  






  หลินฮุยวางถ้วยที่ใส่ต้มยำปลาให้กับซือจุยและจื่อเจิน ส่วนฉันวางถ้วยให้กับจินหลิงและจิ่งอี๋ลงตรงหน้า

  


  "นี่อาหารอะไรขอรับศิษย์พี่? ปลาต้มรึ?" ซือจุยถาม

  

  "ลองทานดูสิ" ฉันพูด


  


  ทุกคนจึงยกช้อนตักทาน


  

 

  "อุ่ก แค่กๆๆ"

  

  "เผ็ด!!"


 

  จิ่งอี๋และจินหลิงไอจนหน้าแดง ฉันยิ้มขำ ส่วนซือจุยและจื่อเจินมีสีหน้างง

  


  "พะ พวกเจ้าไม่เผ็ดกันรึ" จิ่งอี๋ถามพลางกุมอก

  

  "ไม่นี่ ข้าว่ารสชาติดี" จื่อเจินตอบ ซือจุยพยักหน้าเห็นด้วย


  

  "อันที่จริงแล้วข้าตั้งใจทำให้เผ็ดเอง" ฉันมองไปที่จิ่งอี๋และจินหลิงที่กระวีกระวาดยกน้ำดื่ม

  

 

  จิ่งอี๋ปากเจ่อ น้ำตาไหลส่วนจินหลิงยังคงไอจนหน้าแดง

  


  "นี่คือการลงโทษจากข้า ถ้าพวกเจ้าทั้งสองทะเลาะกันจนถึงขั้นลงไม้ลงมือกันอีก ข้าก็จะทำอาหารรสเลิศแบบนี้ให้ทาน มีให้เลือกหลายอย่างเลยล่ะ" ฉันทำสีหน้าเรียบนิ่งพยายามไม่ให้หัวเราะออกมา แต่ซือจุยกับจื่อเจินและหลินฮุยต่างก็หัวเราะ










TALK


มาต่อแล้วว รสชาติต้มยำปลาอร่อยน่าดู~~ คอมเม้นเป็นกำลังใจด้วยนะคะ >< 

ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย รักษาสุขภาพกันด้วยเน้ออ ไรท์ก็ไม่สบายอีกแล้วว

ปล.ไรท์เปลี่ยนชื่อเรื่องหวังว่าจะชอบกันนะคะ ><

 

 

 

 





 

ASHLEY
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 162 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

227 ความคิดเห็น

  1. #225 knunkim (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 05:26

    กูซูมีกฎห้ามฆ่าสัตว์ไม่ใช่เหรอคะ

    #225
    0
  2. #65 อิกิยะ สึบากิ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 22:01
    สิ่งที่ดีควรขอสูตรอาหารจากแม่เว่ยรับรองอร่อยจนลืมหายใจ.......
    #65
    1
    • #65-1 RAY MII(จากตอนที่ 10)
      29 สิงหาคม 2562 / 22:07
      ลืมหายใจเลยค่ะ555555
      #65-1
  3. #64 Namthan44 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 20:41

    รู้สึกเอ็นดูน้องๆ

    #64
    1
    • #64-1 RAY MII(จากตอนที่ 10)
      29 สิงหาคม 2562 / 21:09
      เหมือนกันค่ะ~
      #64-1
  4. #63 Frostendzx (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 18:28
    หลอนจากโจ๊กแล้วต้องมาเจอต้มยำปลาอีกสินะ555555
    #63
    1
    • #63-1 RAY MII(จากตอนที่ 10)
      29 สิงหาคม 2562 / 18:30
      555555 ถ้าน้องๆยังดื้อก็มีเมนูมาเพิ่มม
      #63-1
  5. #62 Phatusanime (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 18:22
    รู้สึกเปรี้ยวปากอยากกินต้มยำปลาดอลลี่เลยจ้าาา
    #62
    1
  6. #61 gcudjehsijdh (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 18:02
    น้อวววงอร๊ายยยยยยสู้ๆนะคะะะะะะะะะะรออยู่จ้าาาาาา
    #61
    1
    • #61-1 RAY MII(จากตอนที่ 10)
      29 สิงหาคม 2562 / 18:04
      ขอบคุณมากค่าา
      #61-1
  7. #60 U M E R I N N (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 17:58
    โธ่ลูก เชื่อว่าอาหารแซ่บกว่านี้อิพี่ก็มี555555
    #60
    1
    • #60-1 RAY MII(จากตอนที่ 10)
      29 สิงหาคม 2562 / 18:02
      พี่เว่ยยยยย
      #60-1
  8. #59 Sakamaki Mayumi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 17:37

    ชอบเนื้อเรื่องที่ไปเรื่อยๆแล้วก็การใช้ภาษามากเลยค่ะ จะรอตอนต่อๆไปนะคะ
    #59
    1
    • #59-1 RAY MII(จากตอนที่ 10)
      29 สิงหาคม 2562 / 18:01
      ขอบคุณมากๆเลยนะคะ^^~
      #59-1
  9. #58 Kuizumi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 17:34

    ถถถถถถ.จินหลิง จิ่งอี๋ลูกเเม่
    #58
    1
    • #58-1 RAY MII(จากตอนที่ 10)
      29 สิงหาคม 2562 / 18:01
      พวกนางน่าเอ็นดู~
      #58-1