[ FFXV ] FINAL FANTASY XV - ชะตากรรมของเธอผู้นั้น

ตอนที่ 1 : CHAPTER I

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 265
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    8 ก.พ. 62

   

1






   ร่างอรชรมองไปยังทิวทัศน์เบื้องหน้า ผมสีสว่างยาวปลิวไสวไปตามลม กลิ่นของดอกไม้ในสวนส่งกลิ่นหอม บนท้องฟ้าสว่างจ้า แสงของดวงอาทิตย์ทอดลงมาอย่างอบอุ่นทำให้สถานที่แห่งนี้ดูเหมือนสวงสวรรค์ แต่สีหน้าของหญิงสาวที่ยืนกุมมืออยู่นั้นช่างขัดกับบรรยากาศ


 


    เสียงฮัมเพลง เป็นเสียงที่ทุ้มอันแสนคุ้นหูดังขึ้น เธอหลับตาลงหวังว่าจะให้เสียงนั้นหายไป


 


    "อรุณสวัสดิ์ครับองค์หญิงลอเรล"


 


   ลอเรลเพียงแค่ก้มศรีษะลงเพียงเล็กน้อย รอยยิ้มของเธอไม่ได้ประดับบนใบหน้ามน ทำให้ชายหนุ่มยิ้มขำออกมา


 


    "อากาศวันนี้สดชื่นแจ่มใสดีจังนะครับ"


 

    "มีอะไรก็พูดมาเถอะค่ะ"


 


    อาร์ดีนมองหญิงสาวที่ยังคงทำสีหน้านิ่ง เธอช่างเงียบสงบ ..


 


    "องค์หญิงลูน่าเสด็จออกไปช่วยรักษาเหล่าประชาชน .. เสียดายจังนะครับที่ทรงมิได้เสด็จไปด้วย" อาร์ดีนเศร้า แต่มันก็เป็นเพียงการกระทำที่เสแสร้งของเขาเท่านั้น ลอเรลยังคงมองสวนดอกไม้ที่อยู่เบื้องหน้า


 


     "ไม่มีพลัง ไม่มีพรสวรรค์" อาร์ดีนถอนหายใจ


 


     "..."


 


     อาร์ดีนมองลอเรลที่ยังคงนิ่งเงียบ


 


    เจ้าหญิงลอเรลเฟรย่า เธอเป็นน้องสาวแท้ๆของเจ้าหญิงลูน่าเฟรย่า


 


    ลอเรลจากต่างลูน่า .. เธอไม่มีความสามารถ ไม่มีพลัง ไม่ใช่นักพยากรณ์เหมือนกับพี่สาวของเธอ


 


    เธอเป็นเพียงแค่ ‘เจ้าหญิง’ เท่านั้น


 


   ในตอนนี้เธอก็กลายเป็น ข้ารับใช้ของอาร์ดีน ..


 


   "เจ้าชายน็อคทิส.."


 


    "งานอภิเษกสมรสก็ใกล้เข้ามามากแล้ว น่าปลาบปลื้มยินดีเสียจริง"


 


    "แต่น่าเสียดายที่  คงจะไม่มีวันนั้น"


 


     ในที่สุดลอเรลก็หันมามองอาร์ดีน สายลมพัดเส้นผมยาวสยายไปตามลม


 


     "ร่วมมือกับผม .. แล้วทั้งคู่จะปลอดภัย"





     "เป็นอย่างไรบ้างลอเรล" ลูน่ายิ้ม ใบหน้าน่ารักของเธอมองลอเรลที่นั่งลูบสุนัขทรงเลี้ยง


     

  "วันนี้ไม่มีอะไรเป็นพิเศษค่ะท่านพี่" ลอเรลตอบกลับด้วยเสียงเรียบนิ่ง


     

   "พี่ได้ข่าวคราวว่าน้องจะต้องไปที่อาณาจักรลูซิส .. ฝากทักทายแล้วนำจดหมายให้กับเจ้าชายน็อกทิสด้วยนะ" 


     

   ลูน่ายังคงยิ้ม ลอเรลมองร่างเล็กของอีกฝ่ายที่ยืนอยู่ด้านข้างเธอ


    

   "น้องขอโทษ .. ขอโทษ" น้ำตาใสเอ่อล้นตกผ่านบนแก้มนวลจนถึงปลายคาง ผู้เป็นพี่ตกใจเธอย่อตัวลงพร้อมกับกอดร่างสั่นๆของน้องสาวเธอเอาไว้


  "น้องขอโทษพี่ทำไม ... เกิดอะไรขึ้นตอนพี่ไม่อยู่งั้นเหรอ"


  "น้องแค่รู้สึกเจ็บปวดที่ท่านพี่ไม่สามารถที่จะไปพบคนรักของท่านได้" ลอเรลตอบ ลูน่ามองอีกฝ่ายที่สะอึกสะอื้นถึงน้องสาวของเธอจะมีบุคลิกที่เงียบแสนจะเย็นชา น้ำตาของลอเรลเป็นสิ่งที่น้อยคนจะเห็น เธอคอยอยู่เคียงข้างลูน่ามาโดยตลอด .. รวมถึงพี่ชายของพวกเธออีกด้วย


     

   "ลอเรล .."


   "ไม่ต้องร้องไห้หรอกนะจ๊ะ น้องเข้มแข็งดีมากแล้ว ในสักวัน .. พวกเราจะได้อยู่ด้วยกัน .. มากกว่านี้"



  น้ำตาใสเปื้อนแขนเล็กของลูน่า บ่าเล็กๆ ที่น้องและเธอยังคงที่จะต้องแบกชะตากรรมเอาไว้ 


     

  "พี่รักน้องนะลอเรล" ลูน่าลูบเส้นผมนุ่มสว่าง ปลอบน้องคนเล็กอย่างอ่อนโยน





      








     ลอเรลมองชายวัยกลางคนที่ถอดหมวกแล้วหมุนมันไว้ในมือ


     " 2 ประการ ที่เจ้าหญิงตัวน้อยต้องทำตาม"


     ลอเรลจ้องนัยด์ตาของอีกฝ่ายอย่างไม่ลดละ


     "ประการแรก .. ทรงต้องเป็นสายสืบให้กับผม ประการที่สอง .."


     "ทรงห้ามกล่าวบอกเรื่องนี้ให้กับเสด็จพี่แสนอ่อนโยนของท่าน"


    "ถ้าแม้คิดจะทำล่ะก็ .."


   "ร่างสวยๆของเสด็จพี่ลูน่า คงได้นอนอยู่บนโลงศพเป็นแน่ ~"


   "หยุดดูหมิ่นพวกเราเสียที อาร์ดีน .." เสียงหวานเปล่งออกมาจากปาก ดวงตากลมโตจ้องเขม็งไปที่อีกฝ่าย จนอาร์ดีนยกมือยอมแพ้พลางก้าวถอยหลังอย่างช้าๆ ด้วยท่าทีประชดซะมากกว่า


  "ถ้าฉันทำตาม .."


  "พวกเขาทั้งสองจะได้แต่งงาน อยู่ด้วยกันใช่หรือไม่"


  "แน่นอน ผมสาบานครับองค์หญิง .." อาร์ดีนแสยะยิ้มพร้อมกับโค้งตัวลง



 

TBC ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13 ความคิดเห็น

  1. #5 kwannawaree (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:32
    บทบรรยายแบบขนลุกไหมหมด ใช้คำสวยมากก
    #5
    1
    • #5-1 RAY MII(จากตอนที่ 1)
      11 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:34
      โอ้ ขอบคุณมากๆเลยค่า5555
      #5-1
  2. #1 ชาเขียว ไม่มุกพี่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:42

    งือ​ ย่าสนใจมากกก​ รอคะๆ

    #1
    1
    • #1-1 RAY MII(จากตอนที่ 1)
      7 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:14
      ขอบคุณค่ะ ^^~
      #1-1