เงารักอสุรา 修罗情仇

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 146,958 Views

  • 1,386 Comments

  • 2,924 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    18,546

    Overall
    146,958

ตอนที่ 9 : ปลาอ้วนตัวใหม่ 1/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8775
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 161 ครั้ง
    18 ม.ค. 62



ตามกฎหมายของแคว้นหาน หากต้องการสู่ขอหญิงสาวจากตระกูลใดต้องมีของกำนัลมามอบให้ ถ้าถูกปฏิเสธจะไม่สามารถเรียกร้องขอคืนได้ ดังนั้นการสู่ขอจึงเป็นเรื่องที่ทุกตระกูลต้องให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก แม้มีโอกาสจะลงทุนอย่างสูญเปล่าก็ตามที แต่ชาวแคว้นหานกลับมีความเชื่อว่ายิ่งให้ของล้ำค่ามากเท่าใดก็แสดงว่าจริงใจต่อหญิงสาวมากเท่านั้น

หลังจากวันเกิดฮูหยินผู้เฒ่า บ้านสกุลหลี่ก็มีแม่สื่อมาเยือนไม่ขาดสาย และแน่นอนว่าพวกนางย่อมถือของล้ำค่าราคาแพงติดมือมาด้วย ทำให้หลี่เค่ออารมณ์ดีติดต่อกันมาสามวันแล้ว

แรกเริ่มเดิมที นายท่านหลี่หวังว่าจะมีผู้สนใจเป็นเจ้าบ่าวของน้องสาวประมาณห้าหกคน แต่ผู้ที่ต้องการได้หลี่จื่อเหยาไปเป็นภรรยานั้นมีมากเกินความคาดหมาย นับจากวันเกิดมารดาก็มีแม่สื่อมาดำเนินการสู่ขอนางมากถึงยี่สิบห้าคน เช่นนี้ย่อมหมายความว่าตระกูลหลี่ได้ของล้ำค่ามากถึงยี่สิบห้าชิ้น

ช่างบรรจวบเหมาะยิ่งนัก หลี่เค่อได้ถอนทุนคืนจากการจ้างแม่สื่อฟง รวมไปถึงค่าเครื่องประทินผิวอย่างดีสำหรับดูแลความงามและผิวพรรณของหลี่จื่อเหยาด้วย

แม้หลี่เค่อจะฉวยโอกาสในการหาทรัพย์สินเข้าคลังของตระกูล แต่ความจริงเขาก็รักหลี่จื่อเหยามากเช่นกัน เมื่อรู้ว่านางมีใจให้มู่หรงอี้หวายจึงไม่ขัดข้อง เพราะนอกจากจะร่ำรวยแล้ว คุณชายมู่หรงก็ไม่เคยมีข่าวลือในเรื่องเสื่อมเสียแม้แต่น้อย นับเป็นโชควาสนาของน้องสาวผู้เรียบร้อยน่ารัก

ท้องฟ้ามืดลงทุกขณะ

ใกล้พ้นยามอิ่ว[1] หลี่เค่อยังคงรอคอยแม่สื่อที่ตระกูลมู่หรงจะส่งมา แต่กลับมีเพียงแม่สื่อของร้านขายผ้าเข้ามาอีกเพียงหนึ่งคนเท่านั้น ขวบจนเลยเวลาปิดร้านแล้ว แต่ประตูด้านหน้ายังคงเปิดอยู่เพื่อรอต้อนรับแม่สื่อจากตระกูลมู่หรง หลี่เค่อหวังว่านางจะมาก่อนถึงยามวิกาลซึ่งไม่อนุญาตให้ใครอยู่นอกเคหะสถาน

ผู้นำตระกลูหลี่เริ่มนั่งไม่ติด ด้วยรู้สึกกระวนกระวายใจ ครั้นเห็นสีหน้าของผู้เป็นนายบรรดาบ่าวรับใช้ก็ไม่กล้าเข้าใกล้แม้สักคน ยิ่งเวลาล่วงเลยผ่านพ้นไปมากเท่าใดโทสะของนายท่านหลี่ก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเท่านั้น เพราะคิดไม่ถึงว่าคุณชายมู่หรงจะเป็นคนไม่รักษาคำสัญญา จนกระทั่งความเคลือบแคลงสงสัยบังเกิดขึ้นในใจ จะเป็นไปได้หรือไม่ว่ามู่หรงอี้หวายเกิดเปลี่ยนใจกะทันหันจึงไม่ยอมส่งแม่สื่อมามาตามนัดเช่นนี้

แต่แล้วมุมปากของหลี่เค่อก็ปรากฎรอยยิ้ม เขาเกือบลืมไปเสียสนิทว่ามีสัญญาแต่งงานอยู่ในมือ ถึงแม้จะรู้สึกเสียดายหากมู่หรงอี้หวายคิดบิดพลิ้ว แต่อย่างไรเสียเขาก็มิได้ขาดทุน หากอีกฝ่ายบ่ายเบี่ยงผิดสัญญานอกจากตระกูลหลี่จะได้ค่าปรับมหาศาลแล้ว หลี่จื่อเหยาก็ยังสามารถเลือกเจ้าบ่าวคนใหม่ได้

หลี่เค่อถอนหายใจโล่งอก ด้วยตลอดสามวันมานี้เขายังไม่ได้ปฏิเสธตระกูลใดอย่างเป็นทางการ เพียงตอบกับแม่สื่อเหล่านั้นว่าจะขอพิจารณาดูก่อน เนื่องจากมีคุณชายหลายคนเข้ามาติดต่อพร้อมกัน จึงต้องขอเวลาคัดเลือก

หากมู่หรงอี้หวายไม่เห็นว่าหลี่จื่อเหยาเหมาะสมคู่ควร ก็ยังมีบุรุษอีกมากมายที่มีคุณสมบัติดีพอที่จะเป็นเขยตระกูลหลี่ เมื่อเห็นว่าไม่จำเป็นจะต้องรอ หลี่เค่อจึงสั่งบ่าวให้ปิดประตูร้าน จากนั้นก็นำของกำนัลต่าง ๆ ไปเก็บเข้าคลังด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข หลังจากชื่นชมจนเป็นที่พอใจแล้ว เขาก็สาวเท้ากลับไปยังห้องทำงาน

บนโต๊ะไม่สนเก่าแก่ขัดมันอันล้ำค่ามีรายชื่อตระกูลเศรษฐีที่ถูกคัดแยกไว้แล้วกองอยู่ คืนนี้หลี่เค่อจะพิจารณาบุรุษที่ร่ำรวยและหน้าตาหล่อเหลาเอาไว้ แล้วพรุ่งนี้เช้าค่อยอธิบายให้นางเข้าใจสถานการณ์อีกครั้งหนึ่ง หากหลี่จื่อเหยารู้ว่าไม่มีวาสนากับคุณชายมู่หรงแล้วก็คงจะเสียใจไม่น้อย ดังนั้นเพื่อความสบายใจของน้องสาวสุดที่รัก พรุ่งนี้เขาจะให้นางเป็นผู้เลือกเจ้าบ่าวคนใหม่ด้วยตนเอง

 

อีกด้านหนึ่งของบ้านสกุลหลี่

หลี่จื่อเหยานั่งรอข่าวอยู่ในเรือนของตนอย่างสงบ จนกระทั่งเสี่ยวจูที่ไปสืบข่าวกลับเข้ามาด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก นางเดินเข้ามาใกล้นายหญิงแล้วเล่าเรื่องที่ทำให้หญิงสาวผู้รอคอยถึงกับชาไปทั้งใจ

ครั้นได้ฟังสาวใช้คนสนิทรายงานว่าตระกูลมู่หรงไม่ได้ส่งแม่สื่อมาตามนัดหมาย ภาพการแสดงออกว่าต้องการนางหนักหนาของมู่หรงอี้หวายก็ผ่านเข้ามาในห้วงคำนึง รวมไปถึงจุมพิตหวานล้ำตราตรึงดั่งสุราผลไม้ สุดท้ายแล้วทุกอย่างก็สลายหายไปราวกับภาพฝัน เมื่อรับรู้ว่าความหวังพังทลายไม่มีชิ้นดีทำให้หลี่จื่อเหยามิอาจอดทนได้อีกต่อไป ดวงตาสุกใสพลันหม่นแสงลง หยาดน้ำตาเริ่มไหลริน นางสะอื้นไห้ด้วยรู้สึกทรมานและปวดร้าว

คุณชายมู่หรงช่างใจร้ายนัก เหตุใดท่านต้องหลอกลวงข้าด้วย

แม้หลี่จื่อเหยาจะเสียใจมากเพียงใด แต่สุดท้ายก็ยังเกลียดเขาไม่ลงอยู่ดี เหตุเพราะนางไม่มีค่าคู่ควร ถึงแม้ตระกูลหลี่จะค้าขายมายาวนาน แต่ถ้าเทียบกับตระกูลมู่หรงก็ยังถือว่าห่างชั้นกันอยู่มาก เป็นไปได้ว่าบิดาของเขาอาจจะไม่ยอมรับสะใภ้ที่ไม่ได้รับความเห็นชอบ นี่คงเป็นเหตุผลที่ไม่มีแม่สื่อมากระมัง  

หลี่จื่อเหยานั่งนิ่งทบทวนทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ในใจ แต่ยิ่งคิดมากเท่าใดก็ยิ่งเห็นว่าตนเองช่างโง่งม นางไม่ควรวาดฝันแต่แรก และยิ่งไม่ควรต่อว่าคุณชายมู่หรง เพราะแม้แต่หลี่เค่อก็ยังต้องการผูกสัมพันธ์กับเศรษฐีที่ร่ำรวย แล้วมีหรือที่นายท่านใหญ่มู่หรงจะไม่คิดหาสะใภ้ที่คู่ควรให้แก่บุตรชาย

สุดท้ายแล้วก็เป็นนางต่างหากที่ต่ำต้อยเกินไป

จริงสินะ ข้าหรือจะมีวาสนาได้แต่งเข้าตระกูลใหญ่โตเช่นนั้น ฝันกลางวันแท้ ๆ

 

หลังจากนั้นในวันรุ่งขึ้นหลี่เค่อเรียกน้องสาวมาพบ เมื่อเห็นนางมีสีหน้าอมทุกข์เขาก็รู้สึกโกรธมู่หรงอี้หวายขึ้นมาทันที จึงบอกเรื่องที่ตนตั้งใจจะไปฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายกับคุณชายมู่หรง

แต่หลี่จื่อเหยาขอร้องให้พี่ชายคลายโทสะ อย่างน้อยก็ให้เห็นแก่ความดีที่บุรุษผู้นั้นได้ช่วยชีวิตนางเอาไว้ อีกทั้งยังบอกเรื่องที่คิดได้เมื่อคืนว่าอาจจะเป็นประมุขตระกูลที่ไม่เห็นชอบกับบุตรชาย เช่นนั้นตระกูลหลี่ก็ควรเข้าใจความจำเป็นของเขา

หลี่เค่อถอนหายใจยาว น้องสาวของเขาพูดมีเหตุผล อีกอย่างหากตนหาเรื่องไปฟ้องร้องก็เท่ากับเปิดศึกกับตระกูลใหญ่ย่อมได้ไม่คุ้มเสีย สู้เอาเวลาไปเตรียมจัดงานมงคลจะดีกว่า

“น้องพี่อย่าได้เสียใจไปเลย ใช่ว่าจะไม่มีผู้ชายดี ๆ สนใจเจ้าเสียเมื่อไหร่ รู้หรือไม่มีตั้งยี่สิบหกคนแน่ะ”

“จริงหรือ ทำไมถึงได้เยอะเช่นนั้น น้องแค่เล่นพิณเพลงเดียว”

“เด็กโง่ ยามนี้เจ้าเติบโตเป็นสาวสะพรั้ง ทั้งบริสุทธิ์และงดงามยิ่ง ชายใดได้เห็นย่อมต้องพึงใจเป็นธรรมดา”

“พี่ใหญ่กล่าวเกินไปแล้ว ข้าเป็นเพียงผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่ไม่ได้วิเศษเริศเลอกว่าผู้ใด”

 

“น้อยไปสิ ขนาดคุณชายมู่หรงถึงกับลืมตนกินเต้าหู้เจ้าไป หึ! คิดแล้วก็ยังแค้นใจไม่หาย เขาทำท่าจะเป็นจะตายตอนที่เจ้าจะเอ่ยปฏิเสธ แต่กลับไม่มาตามสัญญา ทั้งที่ก็ลงชื่อในสัญญาแต่งงานเรียบร้อยแล้ว”

“สัญญาแต่งงานหรือ”

“ใช่ เขาร้องขอให้ข้าทำ เนื่องจากกลัวถูกบิดพลิ้ว แต่คิดไม่ถึงว่าเจ้าคนสับปลับนั่นจะฉีกสัญญาเสียเอง”

หลี่จื่อเหยาเพิ่งรู้ว่ามีสัญญาแต่งงานเมื่อครู่ หนังสือสัญญานั้นเป็นหลักฐานในการฟ้องร้องอย่างดี มูหรงอี้หวายเองก็เป็นบุตรชายคหบดีที่มีความรู้ หากเขาตั้งใจบิดพลิ้วตั้งแต่แรกคงไม่ทำเรื่องยุ่งยากเช่นนี้ หรือว่าจะมีเหตุจำเป็นบางอย่างทำให้เขาไม่สามารถส่งแม่สื่อมาภายในสามวันได้ตามที่เอ่ยปาก หากเป็นเช่นนั้นถ้าวันนี้นางเลือกเจ้าบ่าวใหม่มิเท่ากับว่าตระกูลหลี่เป็นฝ่ายผิดสัญญาก่อนหรือ

“พี่ใหญ่ สัญญาแต่งงานได้ระบุเอาไว้หรือไม่ว่าต้องมาขอน้องภายในสามวัน”

“เจ้าแกล้งความจำเสื่อมหรืออย่างไร”

“น้องจำได้เจ้าค่ะ คุณชายมู่หรงเอ่ยว่าหลังจากนี้สามวันจะไปดำเนินการเรื่องการสู่ขอ”

“เจ้าก็ไม่ได้เลอะเลือน เหตุใดจึงถามโง่ ๆ เล่า”

หลี่จื่อเหยาส่ายศีรษะ พี่ชายของนางความจริงเป็นคนมีความสามารถแต่ขาดความละเอียดลออ ทำให้หลาย ๆ ครั้งตัดสินใจผิดพลาด

“ผิดแล้วพี่ใหญ่ คิดให้ดีนี่เป็นสัญญาที่ลงลายลักษณ์อักษร ท่านห้ามเอาเรื่องที่พูดปากเปล่ามาปะปนเด็ดขาด”

“เจ้าอย่าหาเรื่องประวิงเวลาเพื่อรอเขาอีกเลย”

“มิได้ น้องพูดขึ้นมาก็เพื่อป้องกันความผิดพลาดที่อาจเกิดขึ้น พี่ใหญ่ลองตรองดูเถิด หากวันนี้น้องเลือกเจ้าบ่าวคนใหม่โดยไม่ตรวจสอบข้อความให้ดี มิเท่ากับว่าเราผิดสัญญาเองหรอกหรือ สุดท้ายแล้วอาจจะกลายเป็นตระกูลหลี่ที่ต้องโดนฟ้องร้อง”

“อืม น้องข้าเจ้าช่างรอบคอบยิ่ง ไหนดูสิ...ว่าระบุไว้อย่างไร”

สิ้นคำ หลี่เค่อก็ควานหาหนังสือสัญญาในลิ้นชักออกมา เขากวาดสายตาอ่านข้อความอีกครั้งอย่างตั้งใจ สุดท้ายนัยน์ตาสีน้ำตาลก็พลันเบิกกว้าง ข้อความที่ระบุในสัญญาว่ามู่หรงอี้หวายจะเตรียมการสู่ขอภายในสามเดือน ไม่ใช่สามวัน

“ให้ตายเถิด หนังสือสัญญานี้คุณชายมู่หรงเป็นคนเขียนด้วยตนเอง ข้าเชื่อใจเขา จึงมิได้อ่านข้อความอีกครั้งก่อนลงนาม”

“มีปัญหาอันใดหรือ”

“ในสัญญาระบุว่าเขาจะมาสู่ขอเจ้าภายในสามเดือน ไม่ใช่สามวัน”

หลี่จื่อเหยายกยิ้มเล็กน้อย นางเริ่มมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง ถึงแม้อาจจะเป็นฝันกลางวันอีกครั้งก็ตามที แต่นางก็พร้อมจะรอชายในดวงใจ ด้วยเชื่อว่าอีกฝ่ายคงมีเหตุผลที่ต้องประวิงเวลา

“เช่นนั้นเราก็มีแต่ต้องรอคุณชายมู่หรงเท่านั้น”

“บัดซบ!” ใบหน้าหล่อเหลาของหลี่เค่อเปลี่ยนเป็นถมึงทึง เขาไม่สามารถดำเนินการอะไรได้อีกแล้ว



[1] ยามอิ่ว เวลาประมาณ 17.00-18.59 น.


********************************************

โปรดติดตามตอนต่อไป


อ้าว...อยากได้น้องหนักหนาทำไมไม่มาเหล่าพี่อี้หวาย...

พี่เค่อโกรธใหญ่แล้ว คิดหาว่าที่เจ้าบ่าวใหม่ให้น้องเหยาเหยา

แต่ไม่รู้ว่าเป็นบุญหรือบาปสัญญาลากยาว 3 เดือนจร้า แต่อีพี่เค่อก็ยังพยายามขายน้องสาวอย่างสุดความสามารถ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 161 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #1049 mee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 11:56

    นางเอกเราก็ฉลาดหนะ ขอบคุณจ๊ะ

    #1049
    0
  2. #69 chaimaipon (@chaimaipon) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 16:08
    สละเรือพี่หลี่ลงเรือพี่หรงทันทีโอ้ยมีความอยากโดนจูบ555
    #69
    1
    • #69-1 มี่เยี่ยน (@NaradaPCM) (จากตอนที่ 9)
      3 ธันวาคม 2561 / 16:13
      จองคุณชายมู่หรงหรือเจ้าค่ะ ทำไมลืมนายท่านหลี่ไวจัง 5555+
      #69-1