เงารักอสุรา 修罗情仇

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 145,468 Views

  • 1,383 Comments

  • 2,925 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    17,056

    Overall
    145,468

ตอนที่ 70 : ความลับของคุณชายมู่หรง 2/3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2204
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 155 ครั้ง
    10 เม.ย. 62


แม้จะพยายามรักษาทุกอย่างเอาไว้อย่างที่สุด แต่เหมือนสวรรค์ยังคงไม่เข้าข้าง ความพยายามของเย่เทียนหลางได้ผล เพราะในขณะที่เขายังต้องรักษาตัวจากการบาดเจ็บ สหายกับคู่หมั้นก็เริ่มสานความสัมพันธ์กันอย่างลับ ๆ   

มารดามันเถอะ! จะมีอะไรเลวร้ายไปกว่าการถูกสตรีที่รักหักหลังเล่า

โครม! โครม! โครม!

เสียงหุ่นซ้อมแตกกระจายด้วยพลังจากฝ่ามือ มู่หรงอี้หวายพยายามระบายความอัดอั้นที่มีไปกับการทำลายหุ่นไม้ตัวที่สอง สาม และสี่ บุรุษผู้เจ็บช้ำไร้ซึ่งสมาธิ ความเสียใจผสานกับโทสะอันมากมายเอ่อล้นทำให้ไม่อาจควบคุมตนเองได้ตามปกติ ทันใดนั้นเขารู้สึกเหมือนลมปราณพลุ่งพล่านไปทั่วจนเริ่มเจ็บหน้าอกไปหมด และที่เจ็บที่สุดคงเป็นก้อนเนื้อที่หน้าอกด้านซ้าย

 “อั๊ก...” พลันของเหลวสีแดงสดพุ่งออกจากปากเป็นสาย เขามองมือที่ชุ่มไปด้วยเลือดของตนเอง แต่มุมปากกลับกระตุกยิ้ม วันนี้ได้รู้รสชาติของความทุกข์อันแสนสาหัสยิ่งเป็นครั้งแรก

พิษรัก คงเรียกอย่างนี้กระมัง

“นายน้อย!” สือหย่งคังปราดเข้ามาประคองเขาเอาไว้ “เป็นอะไรหรือไม่ขอรับ ข้าจะให้คนไปตามหมอ”

“ขะ...ข้า มะ...ไม่เป็น...” พูดยังไม่ทันจบเขาก็หมดสติไปทันที

“ใครก็ได้ไปตามหมอมาที! นายน้อยบาดเจ็บ!

เสียงตะโกนสร้างความโกลาหลทันที สาวใช้หลายคนที่วิ่งมาดูถึงกับเป็นลมยามเห็นกองเลือดตรงหน้าผู้เป็นนาย สือหย่งคังกับบ่าวชายอีกคนช่วยกันพาร่างไร้สติกลับไปในเรือนทันที 

 

เสียงกุกกักแสดงว่ามีใครสักคนอยู่ไม่ไกล เปลือกตาบาง ๆ ดูเหมือนจะหนักเสียจนยกไม่ขึ้น ความแห้งผากและขมฟาดในปากทำให้มู่หรงอี้หวายอยากได้น้ำสะอาดสักจอก แต่ไม่อาจเปล่งเสียงออกไปได้ ร่างหนาพยายามขยับ ทว่ากลับรวดร้าว เพราะความเจ็บปวดบริเวณหน้าอกยังคงหลงเหลือ แม้อาการทางกายจะลุเลาไปมากแล้ว แต่ในหัวใจยังคงเจ็บแปลบไม่หาย

เหม่ยเหมยรับรู้ถึงการเคลื่อนไหวเบา ๆ ของคนบนเตียง นางปราดเข้าไปหานายหนุ่มราวกับธนูที่พุ่งออกจากแล่ง สังเกตใบหน้าอันซีดเผือดด้วยดวงตาอันเบิกกว้าง ครั้นเห็นเปลือกตากับริมฝีปากที่กำลังสั่นรอยยิ้มยินดีจึงปรากฏ

“คุณชายฟื้นแล้ว ไปตามหมอมาเร็ว” เสียงตะโกนของสาวใช้คนสนิทดังไปทั่วห้อง บ่าวที่เฝ้าอยู่หน้าประตูรีบรุดไปตามท่านหมอ

“นะ...น้ำ...” เสียงแหบพร่าเบาหวิวยิ่งกว่าสายลมถูกเปล่งออกมาอย่างยากเย็น

เหม่ยเหมยเอียงศีรษะเข้าไปใกล้ริมฝีปากที่พยายามเอื้อนเอ่ย “น้ำ นายน้อยหิวน้ำ” นางรีบรินน้ำสะอาดใส่ชามกระเบื้องที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียง แล้วบรรจงป้อนให้ผู้เป็นนาย “นายน้อยค่อย ๆ ดื่มนะเจ้าค่ะ”

 ของเหลวสีใสไหลสู่ลำคออันแห้งผาก ความชุ่มเย็นพารสคมฟาดในปากเจือจางลง ความรู้สึกสบายเกิดขึ้นเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ฟื้นขึ้นมา เปลือกตาที่หนักอึ้งเมื่อครู่ค่อย ๆ เปิดออกได้ในที่สุด รอบกายดูพร่างพรายจนตาลายไปหมด

นี่ข้าตายไปแล้วหรือ

มู่หรงอี้หวายพยายามจดจ้องดวงหน้างามล้ำที่ในแววตาเต็มไปด้วยความกังวล เขาเห็นเงาร่างของเหม่ยเหมยทับซ้อนกับใครบางคนในความทรงจำอันเนิ่นนาน ริมฝีปากหยักยกยิ้ม “อาเหมย...”

“นายน้อยเจ็บมากหรือไม่ เหม่ยเหมยห่วงท่านแทบตาย” หยาดน้ำตาเอ่อคลอ สงสารเขาจับใจ

“เจ็บ...เจ็บกว่าตอนรู้ว่าท่านต้องแต่งงานให้ชายคนนั้นเสียอีก” มู่หรงอี้หวายยกมือขึ้น ใช้นิ้วเรียวยาวนั้นปาดน้ำตานางอย่างแผ่วเบา “ข้ารู้แล้วทำไมท่านถึงได้หัวเราะข้า ยามนั้นข้ายังเด็กนัก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ารักคืออะไร แต่พอได้รู้จักก็มีสภาพน่าสมเพชเช่นนี้” เขาไอโขลกจนตัวโยน แต่ใบหน้านั้นกลับปรากฏรอยยิ้มเย้ยหยัน “ข้าคงมั่นใจตัวเองมากเกินไปสินะ ที่แท้ก็เป็นเพียงคนโง่งม”

“นายน้อย ท่านเป็นอะไรไปเจ้าค่ะ” เหม่ยเหมยคิดว่าเขากำลังเพ้อเพราะพิษไข้

“ท่านคงกำลังลงโทษที่ข้าผิดคำสัญญาใช่หรือไม่” ยิ่งพูดก็ยิ่งเจ็บหน้าอก “อาเหมย ยกโทษให้ข้าเถิด อย่าลงโทษข้าเช่นนี้ ได้โปรดอย่าให้ใครแย่งนางไป” เสียงร้องอ้อนวอน แววตาเจ็บปวด เขาเริ่มหายใจไม่ออก “นะ...น้องชายขอร้อง”

“เหม่ยเหมยจะโกรธนายน้อยด้วยเรื่องอันใดเล่า อย่าพูดอีกเลยเจ้าค่ะ” นางคิดว่าอาการของเขาหนักมากจนเพ้อเรื่องเหลวไหลไร้สาระ “ไม่...ไม่นะนายน้อย ไม่นะ...ไม่ หมอมาหรือยัง!

เหม่ยเหมยตะโกนอย่างร้อนรนเมื่อมู่หรงอี้หวายหมดสติไปอีกครั้งหนึ่ง

 

หลายวันผ่านไป

อาการบาดเจ็บทั้งภายนอกและภายในของมู่หรงอี้หวายดีขึ้นมาก ระหว่างใช้เวลาอยู่กับตัวเองมาหลายวันก็เกิดความคิดขึ้นสองอย่าง หนึ่งคือยอมแพ้ ยกเลิกงานแต่ง ให้สหายกับสตรีใจโลเลนั่นอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ส่วนเขาจะเดินทางไปทำงานที่ร้านสาขาต่างเมือง ทิ้งทุกอย่างไว้เบื้องหลัง

ความคิดที่สองคือ ทำตามใจตัวเอง มู่หรงอี้หวายไม่วายฟุ่งซ่านคิดถึงยามหลี่จื่อเหยาคลี่ยิ้มอ่อนหวาน ไม่ว่าเมื่อใดรอยยิ้มดุจดวงอาทิตย์กลางฤดูร้อนค่อย ๆ ละลายกำแพงน้ำแข็งที่เกาะแน่นในใจออกไปทีละนิด ที่ผ่านมายามอยู่ด้วยกันเขาก็สัมผัสถึงความรู้สึกพิเศษที่นางมีต่อเขาได้ ไม่อยากเชื่อจริง ๆ ว่านางปันใจ แต่ว่าสือหย่งคังไม่มีทางใส่ไฟรายงานเกินความเป็นจริงแน่

มีสิ่งใดที่เขาหลงลืมไปหรือไม่ หรือว่ามีอะไรมากกว่าที่ตาเห็น

บางที...นางอาจจะแค่เผลอไผล!

บางที...นางอาจจะแค่เสียรู้!

นางอาจไม่ได้ตั้งใจทรยศเขา!

หลี่จื่อเหยาเป็นคนอ่อนหวาน จิตใจดีงาม เย่เทียนหลางพยายามทำดีถึงเพียงนั้น นางอาจจะไม่กล้าปฏิเสธเพราะกลัวผู้มีพระคุณเสียความรู้สึก

ผู้มีพระคุณ? เช่นนั้นความรู้สึกที่นางมีต่อเขาเล่า จะแตกต่างจากเย่เทียนหลางหรือไม่

มีแต่ต้องพิสูจน์แล้ว

.

****************************

โปรดติดตามตอนต่อไป

.

พี่อี้หวายกระอักเลือดเลยจร้า ทั้งรักทั้งแค้นแน่นไปหมด 

ว่าแต่...อาเหมยนี่ใครเจ้าค่ะ (ถึงกับเพ้อ)

คราวนี้เย่เทียนหลางทำลายความสงบเยือกเย็นของพี่อี้หวายจนแทบไม่เหลือ อาการคุ้มดีคุ้มร้ายเริ่มปรากฏหละจ๊ะ 

.

เมื่อวานไม่ได้ไล่ตอบคอมเม้นท์เลยเพราะเร่งเขียนนี่แหละจ๊ะ (บางทีมันก็ตันได้นะ) เปิดมาอีกทีมาเป็นตับเลย เอาเป็นว่าพี่เย่รับเละถูกอวยพรทุกเว็บถ้วนหน้าค่ะ....

อย่าลืมกดให้กำลังใจเยอะ ๆ คอมเม้นท์พูดคุยกันนะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 155 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #1297 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 21:49

    พี่เขารักของเขาขนาดนี้

    #1297
    0
  2. #1076 nuchii675 (@nuchii675) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 13:55

    อ้อ รีดได้รู้สักที ที่แท้เฮียหวายอกหักรักคุดมาก่อนกับอาเหมยพี่สะใภ้น้อง เลยคิดระบายแค้นกับตระกูลหลี่ แต่เจอเพื่อเย่เป็นก้างตัวใหญ่ อืมผลความซวยเลยตกที่น้องซะงั้น น่าม-สาน

    #1076
    1
    • #1076-1 มี่เยี่ยน (@NaradaPCM) (จากตอนที่ 70)
      10 เมษายน 2562 / 22:24
      ไม่เชิงอกหักรักคุดค่ะ ตอนนั้นเป็นเด็กน้อยแอบปลื้มพี่สาวคนสวยประมาณนั้น (แต่เขามีความสำคัญกันแค่ไหนไปติดตาม)
      #1076-1
  3. #1075 Sweetsmile2557 (@Sweetsmile2557) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 13:34

    อาเหมย.....คือเมียพี่หลีที่ตายไปแล้ว....พี่อี้หวายเลยไม่ชอบพี่หลี่นี่เอง......

    #1075
    1
  4. #1074 Pploy_thongjutha (@Pploy_thongjutha) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 13:20
    เพราะความไม่ยอมถามกันไม่บอกกันตรงๆพูดกันดีๆเลยเจ็บกันทั้งสองฝ่าย รอติดตามนะคะ
    #1074
    1
    • #1074-1 มี่เยี่ยน (@NaradaPCM) (จากตอนที่ 70)
      10 เมษายน 2562 / 17:39
      ถามไม่ได้ค่ะ เรื่องละเอียดอ่อน
      #1074-1
  5. #1073 Pploy_thongjutha (@Pploy_thongjutha) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 13:19
    มีความรู้สึกเหมือนเหมยเหม่ยเป็นลูกหลี่เค่อ(อันนี้เดา) แล้วอาเหมยนี่ทายง่ายว่าพี่สะใภ้จื่อเหยากับภรรยาหลี่เค่อ แต่มีความสัมพันธ์ยังไงกับพี่อี้หวายล่ะเนี่ยหรือเป็นพี่สาว?
    #1073
    1
    • #1073-1 มี่เยี่ยน (@NaradaPCM) (จากตอนที่ 70)
      10 เมษายน 2562 / 17:39
      ไรท์จะไม่เขียนเรื่องผิดศีลธรรมเด็ดขาด น้องได้พี่ พ่อได้ลูก อะไรแบบนี้คือจะไม่เขียนแน่นอนในทุกผลงาน //ส่วนพวกเขามีความสัมพันธ์กันอย่างไร ต้องรอติดตามจร้า
      #1073-1
  6. #1072 MayureeRodpanit (@MayureeRodpanit) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 07:33
    อาเหมยสงสัย เป็นพี่สะใภ้ นางเอกสินะ นางเอกก็ซื่อเกิ๊น
    #1072
    1
    • #1072-1 มี่เยี่ยน (@NaradaPCM) (จากตอนที่ 70)
      10 เมษายน 2562 / 11:00
      จากเรื่องราวทั้งหมด อาเหมยในที่นี้คือฮูหยินนายท่านหลี่ ถูกต้องค่ะ
      #1072-1
  7. #1071 mee_pa (@mee_pa) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 07:17
    อาเหมยแม่นางเอกสินะ
    #1071
    3
    • #1071-2 mee_pa (@mee_pa) (จากตอนที่ 70)
      11 เมษายน 2562 / 08:59
      คิดถึงพี่สะใภ้ แต่ดันพิมพ์ว่าแม่ ฮ่าๆ
      #1071-2
    • #1071-3 มี่เยี่ยน (@NaradaPCM) (จากตอนที่ 70)
      11 เมษายน 2562 / 11:01
      ฮูหยินผู้เฒ่าสะดุ้งเลยทีเดียว
      #1071-3
  8. #1070 May-Thayawee (@May-Thayawee) (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 06:43
    เข้าใจพระเอกเลย...อยากให้พี่เย่โดนหนักๆๆเลยจริงๆๆ
    #1070
    1
    • #1070-1 มี่เยี่ยน (@NaradaPCM) (จากตอนที่ 70)
      10 เมษายน 2562 / 10:59
      สุดท้ายพี้อี้หวายจะจัดการเพื่อนรักยังไงก็รอลุ้นกันจ๊ะ แต่ที่แน่ๆจบบทนี้ เฮียหวายที่กำลังเมากลับห้องไปหสเมียตามที่น้องเหมยแนะนำแล้ว ส่วนจะดีกัน หรือตีกันก็รออ่านจ๊ะ
      #1070-1