เงารักอสุรา 修罗情仇

  • 200% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 144,698 Views

  • 1,383 Comments

  • 2,922 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    16,286

    Overall
    144,698

ตอนที่ 21 : พ่อลูกตะกลูมู่หรง 2/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7222
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 170 ครั้ง
    23 ม.ค. 62



เมื่อบิดามาแจ้งให้ตัดใจจากหลี่จื่อเหยา เย่เทียนหลางก็นั่งดื่มสุราอยู่ในศาลาริมสระในสำนักคุ้มภัยไปหลายไห พลางนึกน้อยเนื้อต่ำใจ ตนไม่ดีตรงที่ใดทำไมคุณหนูหลี่จึงตัดรอน

เย่หลวนคุนเข้ามาหาบุตรชายที่กำลังตั้งใจจะกินเหล้าโต้รุ่ง แล้วเล่าเรื่องอาการป่วยของมู่หรงอี้หวายให้ฟัง เย่เทียนหลางได้ยินดังนั้นก็ตกใจอยู่ไม่น้อยกับโรคที่สหายเผชิญ เขาจึงหยุดดื่มสุราแล้วแล่นออกจากสำนักคุ้มภัยไปทันที

บุรุษร่างสันทัดเปิดประตูสู่ห้องนอนของสหายที่กำลังบาดเจ็บ แล้วสาวเท้าตรงเข้าไปยังเตียงนอนแล้วนั่งลงตรงขอบเตียง ภาพมู่หรงอี้หวายนอนนิ่งอยู่บนฟูกหนาปรากฏสู่สายตา รอบศีรษะมีผ้าพันแผลรัดเอาไว้ ใบหน้าและริมฝีปากซีดเซียว ไม่เหลือเค้าบุรุษหล่อเหลาเมื่อวันวาน

เหมือนจะรับรู้ได้ถึงน้ำหนักที่กดทับลงมาข้างกาย มู่หรงอี้หวายปรือตาขึ้นมองผู้มาเยือน

“เทียนหลาง...” เสียงทุ้มพร่าแหบโหย ฟังดูน่าสงสารยิ่งนัก

“อี้หวาย เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง ข้าเพิ่งรู้ว่าเจ้าฟื้นแล้ว จำอะไรได้ไหม” เย่เทียนหลางรีบส่งคำถามออกไปไม่หยุด

มู่หรงอี้หวายพยายามขยับมุมปากยกยิ้ม “ก็ปวดหัวมาก แต่ท่านหมอให้ยาระงับอาการเอาไว้ ข้าเองเพิ่งรู้เมื่อวานว่าบาดเจ็บเอาการ แต่ไม่มีผู้ใดยอมบอกสักคนว่าแผลเหล่านี้เกิดขึ้นได้อย่างไร ที่น่าใจหายคือเวลาล่วงไปสามเดือนกว่าแล้ว”

“ความจริงเจ้าเพิ่งบาดเจ็บได้ราว ๆ เจ็ดแปดวัน”

“เป็นไปได้อย่างไรกันเล่า จำได้ว่าเพิ่งออกมาจากบ้านตระกูลหลี่หลังตกลงเรื่องแต่งงานกับผู้หญิงของข้า แล้วหลังจากนั้นก็จำอันใดไม่ได้อีกเลย นี่ก็พยายามนึกจนหัวจะระเบิดอยู่แล้ว” มู่หรงอี้หวายขมวดคิ้วพยายามครุ่นคิด จนหน้าตาเหยเก

ผู้หญิงของข้าหรือ อี้หวายไม่ใช่เจ้ากับคุณหนูหลี่...ไม่มีทาง เย่เทียนหลางสะอึก พลางร่ำร้องในใจ ครั้นสหายพูดแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของนางอย่างโจ่งแจ้ง แม้จะรู้สึกปวดร้าวแต่ก็เก็บอาการทุกอย่างเอาไว้ แล้วสนทนากับอีกฝ่ายเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น อีกอย่างหนึ่งเขาก็มั่นใจว่าหลี่จื่อเหยาเรียบร้อยน่ารัก สมเป็นกุลสตรีไม่มีทางปล่อยตัวให้สหายเชยชมอย่างเด็ดขาด  

“เอาล่ะ เจ้าไม่ต้องนึกแล้ว ช่างมันเถิด”

“ช่างได้อย่างไร งานแต่งงานของข้าเล่า คุณหนูหลี่จื่อเหยาไม่รอข้าอย่างทรมานใจหรือ ให้ตายเถิด ข้าคิดถึงนาง คิดถึงริมฝีปากที่เคยจุมพิตหยอกเย้า เหตุใดต้องมาป่วยด้วย เราควรเป็นของกันและกันไปแล้ว” มู่หรงอี้หวายพร่ำเพ้อเหมือนคนละเมอไม่ยอมหยุด คำพูดทุกอย่างนั้นเหมือนไม่ได้ตั้งใจโอ้อวด ทว่ากลับกลายเป็นหนามทิ่มตำความรู้สึกให้ปวดร้าว เย่เทียนหลางลอบกำหมัดแน่นเมื่อรู้ว่าตนเข้าใจผิด ความจริงพวกเขาทั้งสองผูกพันลึกซึ้งกันถึงเพียงนี้ ไฟโทสะกำลังปะทุในใจ แต่ก็ทำได้เพียงอดทนเอาไว้เท่านั้น

“พอเถิดอี้หวาย ยังไงเจ้าก็ได้แต่งกับนางอยู่ดี” เย่เทียนหลางพูดเหมือนกำลังรำคาญ

“ทำไมเจ้าดูหงุดหงิดนักเล่า” มู่หรงอี้หวายหยุดพร่ำรำพัน แล้วหันไปมองสหายด้วยแววตาฉงน

“เปล่าเสียหน่อย มีอะไรให้หงุดหงิดกัน”

“ข้ารู้จักเจ้ามานานย่อมสัมผัสได้ มีเรื่องอะไรอยากบอกกับข้าหรือไม่”

เย่เทียนหลางจดจ้องนัยน์ตาสีเข้มของสหาย ประหนึ่งจะค้นหาบางสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้สภาพคนป่วยที่เกือบจะวิปลาส เขายังคงสงสัยว่ามู่หรงอี้หวายลืมสิ้นทุกสิ่งที่ไม่ควรจดจำแน่หรือ

“อี้หวาย เจ้าจำอะไรในช่วงหลังงานวันเกิดฮูหยินผู้เฒ่าไม่ได้สักนิดเลยใช่ไหม”

“แปลกจริง เจ้าเพิ่งบอกให้ข้าเลิกคิด แต่กลับถามเช่นนี้”

“ข้าแค่แปลกใจ โรคนี้ประหลาดยิ่งนักเลยซักถามวกวน”

“เทียนหลางหรือว่าข้าสัญญาอะไรเอาไว้กับเจ้า ไม่ต้องห่วงสหายแจ้งมาได้ข้ายังยินดีทำตามคำพูด แม้จะจำไม่ได้ก็ตาม”

“หากเจ้าลืมทุกสิ่งจริง ๆ ดังว่า เช่นนั้นก็ให้แล้วกันไปเถิด”

มู่หรงอี้หวายขมวดคิ้วทำท่าครุ่นคิดอยู่สักครู่หนึ่ง และแล้วนัยน์ตาหงส์เบิกกว้างขึ้นอย่างยินดี

“ข้าจำได้แล้ว เจ้าจะทวงสตรีพรหมจรรย์สองคนใช่หรือไม่ เรื่องนี้ข้ายังจำได้อยู่” มู่หรงอี้หวายกล่าวอย่างตื่นเต้น ประหนึ่งว่าเรื่องเหล่านี้สำคัญเป็นที่สุด

เมื่อเห็นปฏิกิริยาอันเป็นปกติของมู่หรงอี้หวาย เย่เทียนหลางก็โล่งอกเมื่อเขาจำได้แต่เรื่องไร้สาระเท่านั้น ตัดสินใจไม่เท้าความใด ๆ อีก เขามั่นใจแล้วว่าสหายลืมเรื่องราวอันน่ากระอักกระอ่วนไปจนสิ้น ตนคงไม่ต้องกังวลใจอะไรอีกแล้ว จึงสนทนาชวนหัวตามปกติประหนึ่งไม่เคยบาดหมางกันด้วยเรื่องของสตรี

“บอกว่าช่างก็ช่างสิ เจ้ารักษาตัวให้ดีเถิด เมื่อหายป่วยแล้วก็ต้องแต่งงานกับคุณหนูหลี่ จะยังมีเวลาพาข้าไปเที่ยวเตร่เหมือนเมื่อก่อนอีกหรือ”

“ข้ารู้เจ้ากลัวว่าข้าจะไม่พาไปเที่ยวหอชื่นสุขล่ะสิ ไม่ต้องห่วง ถึงมีภรรยาก็ไม่ได้หมายความว่าข้าจะลืมเพื่อน หรือไร้ซึ่งอิสระ ว่าที่ภรรยาข้าเป็นคนว่าง่ายย่อมไม่มีปากมีเสียง เช่นนั้นเราก็ยังไปหาความสุขข้างนอกได้เหมือนเดิม”  

“นี่เจ้ายังคิดจะพาข้าไปดื่มสุราเคล้านารีอยู่อีก ไม่สงสารคุณหนูหลี่หรือ” เย่เทียนหลางประท้วงแทนหลี่จื่อเหยา

“ไม่เห็นจะยาก สหายถ้าเจ้าสงสารนางก็อย่าชวนข้าสิ ก็ดีนะข้าไม่ต้องเลี้ยงเจ้าแล้ว” มู่หรงอี้หวายหัวเราะเบา ๆ

“เจ้าอย่าล้อเล่นได้ไหม ไหนว่าชอบนาง ต้องการนางหนักหนาไม่ใช่หรือไร” เย่เทียนหลางขมวดคิ้วมุ่น นึกโมโหสหายที่ยังคิดออกไปหาความสำราญข้างนอกหลังจากแต่งงาน

“ล้อเล่นหรือ น่าขันนักเทียนหลาง ข้าแต่งภรรยาหาได้มีมารดาเพิ่ม อีกอย่างเหยาเอ๋อร์ของข้าเป็นสตรีในห้องหอ ยึดหลักสามคุณธรรมสี่จรรยา ต่อไปย่อมต้องเชื่อฟังสามีทุกอย่าง อย่าว่าแต่ไปเที่ยว หากข้าอยากมีอนุสักสองสามคน นางก็คงไม่โต้แย้ง”

“อี้หวาย ข้าขอเตือนอย่าได้ทำให้นางเสียใจเป็นอันขาด” เย่เทียนหลางหน้าแดง หูแดง เพราะโกรธเคืองสหาย

“ดูเจ้าเป็นเดือดเป็นร้อนแทนเหยาเอ๋อร์ของข้าเหลือเกิน หรือว่า...เจ้ายังชอบนางอยู่” มู่หรงอี้หวายจ้องตาสหายนิ่ง

“ใช่ นางเป็นสตรีในฝันของข้า” เย่เทียนหลางยอมรับอย่างหนักแน่น “แต่ที่ข้าโกรธเป็นเพราะเราต่างก็ชอบนาง และข้าอุตส่าห์หลีกทางให้ เจ้าก็ควรต้องถนอมเอาไว้ให้ดีจึงจะถูก” ถ้าเจ้าทำให้คุณหนูหลี่เจ็บช้ำ ข้าจะทำทุกวิถีทางเพื่อชิงนางมาจากคนร้ายกาจเช่นเจ้า...อี้หวาย เขาร่ำร้องภายในใจอยู่ผู้เดียว

“อะไรกัน ข้าล้อเล่นนิดหน่อย เจ้าก็โมโหขนาดนี้เชียว” มู่หรงอี้หวายเลิกคิ้ว ทำหน้าตาดั่งคนบริสุทธิ์

“นี่เจ้าแกล้งข้า” เย่เทียนหลางถลึงตาใส่เขาหนึ่งที

“ตั้งแต่เล็กจนโต ความบันเทิงอันดับต้น ๆ ของข้าก็คือการแกล้งเจ้าให้โมโห รู้หรือไม่เวลาเจ้าหู ตาแดง มันน่ารัก น่าเอ็นดูมากทีเดียว” มู่หรงอี้หวายหัวเราะ ท่าทางสนุกเสียเต็มประดา

“เอาล่ะ ไม่โกรธแล้วก็ได้ มันไม่ใช่วิสัยของข้า แต่ไหนแต่ไรมาคุณชายเย่ก็ต้องยอมคุณชายมู่หรงทุกทีไป”

“อืม...ความจริงแล้วข้าไม่ค่อยชอบเวลาเจ้าทำตัวเป็นคนดี เสียสละโน้นนี่ให้ข้าสักเท่าใด เพราะความจริงแล้วในใจของคุณชายเย่ก็ไม่ได้ยินยอม ทั้งทีอยากแย่งนางจากข้าใจจะขาด ทำไมต้องเสแสร้งด้วยเล่า...ข้าไม่เข้าใจ” มู่หรงอี้หวายกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ นัยน์ตาสีนิลเข้มขึ้นกว่าครั้งใด 

หลังจากได้ฟังคำกล่าวหาเย่เทียนหลางก็รู้สึกชาไปทั้งกาย

 “อี้หวาย! เจ้าป่วยแน่แล้ว ข้าไม่เคยคิดจะแย่งชิงของ ๆ เจ้า หรืออะไรทั้งนั้น นี่เจ้าหวาดระแวงข้าถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ให้ตายเถอะ ข้าเป็นสหายของเจ้านะ”

“ไม่รู้สิ มันคิดไปเองว่าเจ้าพยายามจะแย่งนางจากข้า ในส่วนลึกบอกว่าเจ้าเป็นเพื่อนทรยศ”

“ข้าจะถือเสียว่าเจ้าป่วยจึงพูดจาเหลวไหล” เย่เทียนหลางพยายามปรับอารมณ์ให้กลับมาเป็นปกติ เป็นไปได้ว่าต่อให้อีกฝ่ายจำอะไรไม่ได้ก็ตาม แต่ลึก ๆ แล้วคงเหลือเศษเสี้ยวความรู้สึกจึงได้หวาดระแวงแบบไร้สาเหตุขึ้นมา

“ข้า...ข้าไม่ได้ตั้งใจเทียนหลาง ทุกครั้งที่ข้าพยายามนึกถึงความทรงจำที่หายไปก็มักจะพูดอะไรแปลก ๆ แบบนี้เสมอ หรือว่าข้ากำลังจะกลายเป็นคนเสียสติไปจริง ๆ” มู่หรงอี้หวายยกมือทั้งสองขึ้นกุมขมับ “ข้า...ปวดหัว โอ๊ย ปวดเหลือเกิน...”

“อี้หวายใจเย็น ๆ อดทนเอาไว้ก่อน ข้าจะไปตามหมอเดี๋ยวนี้” เย่เทียนหลางตกใจจึงร้องตะโกนให้คนไปตามท่านหมอมา

โชคดีที่นายท่านใหญ่จ้างหมอให้ประจำอยู่ในคฤหาสน์จนกว่ามู่หรงอี้หวายจะหายดี ดังนั้นท่านหมอเจียงจึงมาถึงห้องนอนของคุณชายอย่างรวดเร็ว เขารีบเข้าไปตรวจอาการแล้วให้ยาระงับความเจ็บปวดแก่ชายผู้ร้องครวญครางทันที กว่ายาจะออกฤทธิ์ คุณชายมู่หรงก็ร้องเสียงดังอย่างน่าเวทนาอยู่นานสองนาน เมื่อความเจ็บปวดทุเลาเบาบางเขาถึงสงบลงได้

ท่านหมอพาเย่เทียนหลางออกมาไกลจากระยะได้ยิน เขาทำสีหน้าเคร่งขรึม ส่งสายตาเป็นเชิงตำหนิ

“คุณชายเย่ ต่อไปควรหลีกเลี่ยงการสนทนาที่กระตุ้นความทรงจำของคุณชายมู่หรงด้วย”

“ข้าไม่รู้ว่าเขาจะเป็นหนักขนาดนี้” เย่เทียนหลางเหลือบมองร่างของสหายที่นอนอ่อนแรงอยู่บนเตียง “ท่านหมอ อี้หวายจะสามารถฟื้นฟูความจำที่หายไปได้หรือไม่”

“เรื่องนี้ตอบได้ยากมาก บางคนก็ได้ บางคนก็ไม่ได้ ขึ้นอยู่กับความหนักเบาของอาการ หากอยากให้หายอาจจะต้องลองกระตุ้นความทรงจำ แต่ถ้าความทรงจำนั้นเป็นสิ่งเลวร้าย ข้าว่าให้คุณชายมู่หรงลืมไปเสียดีกว่า”

“ข้าก็ว่าอย่างนั้น” เย่เทียนหลางเอ่ยเสียงเบา

ท่านหมอเจียงกลับไปเปลี่ยนยาบนผ้าพันแผลให้มู่หรงอี้หวาย เย่เทียนหลางเห็นว่าสหายสมควรจะต้องพักผ่อน จึงถือโอกาสล่ำลากลับสำนักคุ้มภัย

มู่หรงอี้หวายมองส่งสหายด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ก่อนจะเปลี่ยนเป็นทมึงถึงเมื่อเย่เทียนหลางเดินจากไปลับตา...  

.

.

************************************
โปรดติดตามตอนต่อไป
.
.

เรื่องราวเริ่มเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ 
พี่อี้หวายเข้าใจหลอกด่าเพื่อนนะคะ 
พี่เย่พยายามจับผิดแล้วแต่ก็นะ พี่อี้หวายไปเรียนการแสดงมาจากไหน
ตัวประกอบอย่างท่านหมอเจียงก็ทำหน้าที่ได้คุ้มกับทองที่ได้ไป
.
-ฃ่วงเม้าท์มอย-
รู้สึกอิ่มเอมที่ได้กลับไปอ่านงานแล้วทำการรีไรท์เสียแต่เนิ่น ๆ ค่ะ ความรู้สึกนึกคิด การกระทำของผู้ชายสองคนนี้ในครั้งแรก ดูอ่อนเหตุผลเหลือเกิน ตอนนี้มันไม่ใช่แบบนั้นแล้ว หวังว่ารีดที่ติดตามตั้งแต่แรกจะกลับมาอ่านสักหน่อย....ไม่งั้นเสียดายแย่เลย
.
ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์ และหัวใจนะคะ อย่าลืมนะว่าพวกคุณคือกำลังใจของไรท์....เรื่องนี้เดทไลน์มาแล้ว คงไม่อาจขี้เกียจได้ ดังนั้น คอมเม้นท์ให้พลังไร์สักนิดนะคะ จุ๊บ
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 170 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #793 moonbless (@moonbless) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 10:52
    ใจรี้ดชอบเย่เทียนหลาง นายไม่ผิดแค่โชคร้ายเจอนางเอกช้ากว่าพระเอก แต่ไรท์ให้นางเอกต้องอยู่ในกำมือพระเอกโหดก็ยังงี้ แต่ก็ยังหวังว่า พระเอกจะไม่ใจร้ายเหยียบย่ำดวงใจน้องเหยามากเกินไปนัก
    #793
    0
  2. #510 Chun_nit@ (@234516) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 22:39
    แอบสงสารพี่เย่ ฮือ
    #510
    1
  3. วันที่ 23 มกราคม 2562 / 18:46
    อยู่ๆ เพลงนี้ก็เเล่นเข้าหัว "ฉันก็รักของฉันเข้าใจบ้างไหม ฉันมีสิทธิจะรักไม่ผิดใช่ไหม" 55555 พี่เย่ สงสารรร 55555555
    #508
    1
    • #508-1 มี่เยี่ยน (@NaradaPCM) (จากตอนที่ 21)
      23 มกราคม 2562 / 21:38
      บอกว่าสงสารแล้วหัวเราะ นี่สงสารหรือสะใจค่ะ //คนนี้ทีมพี่อี้หวายแน่เลย
      #508-1
  4. #507 kingkie (@king2229) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 17:09

    ทีมเปลี่ยนพระเอกค่ะะะะะ

    #507
    3
    • #507-2 ยีราฟชุบแป้งทอด (@jeep2548) (จากตอนที่ 21)
      23 มกราคม 2562 / 22:20
      ทีมเปลี่ยนพระเอกอีกคน
      #507-2
    • #507-3 มี่เยี่ยน (@NaradaPCM) (จากตอนที่ 21)
      23 มกราคม 2562 / 23:44
      จะมีคนที่สามไหม หรือว่าซ่อนอยู่ก็ไม่รู้ 5555+ ตายแล้วพี่อี้
      #507-3
  5. #506 moenfunfam (@moenfunfam) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 17:07

    อยากอ่านตอนใหม่แย้วววววว
    #506
    1
  6. #504 Jinlian (@Jinlian) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 16:49
    เดทไลน์มาแล้ว รีดดีใจ ไรท์สู้
    #504
    1
  7. #503 Fengmi (@Fengmi) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 16:31
    โอ๊ยไรท์ ทำไมอีพี่อี้มันเลวขนาดนี้ค่ะ มันพูดจริง หรือมันแกล้ง นี่ถ้ามีเมียน้อยเราเผาพริกเผาเกลือแช่งจริงๆ
    #503
    1
    • #503-1 มี่เยี่ยน (@NaradaPCM) (จากตอนที่ 21)
      23 มกราคม 2562 / 16:32
      แช่งพี่อี้หวายได้ค่ะ แต่ห้ามแช่งไรท์
      #503-1
  8. วันที่ 23 มกราคม 2562 / 16:09
    ไม่โอเคคคค ไม่ชอบพี่อี่หวายอ่ะ โว้ยยยย
    #502
    3
  9. #193 婉桃 Tao (@TurTLE2009) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 17:22
    ก็ตัวเองให้รอเก้อหนิ!!!!
    #ทีมน้องเหยา
    #193
    3
    • #193-1 มี่เยี่ยน (@NaradaPCM) (จากตอนที่ 21)
      11 ธันวาคม 2561 / 20:11
      ก็เขาส่ง จม.กะของหมั้นมาแล้วอ่ะ แต่มันหายไปอะ ฮือๆ
      #193-1
    • #193-3 มี่เยี่ยน (@NaradaPCM) (จากตอนที่ 21)
      12 ธันวาคม 2561 / 00:12
      ใจร้าย
      #193-3
  10. #192 0905595646 (@0905595646) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 17:20
    ขอบคุณค่ะ
    #192
    1
  11. #191 alisie_amps (@AomKazuko) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 16:55
    รอออออออค่า
    #191
    1
  12. #190 Annalia (@nokam) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 16:39
    ตัวเองก้อร้ายไม่เบา อย่ามาว่าน้องเหยานะ น้องมีเหตุผลของน้อง ไม่น่าไว้ใจเอง อย่ามาโทษน้องงงงงง 55555
    #190
    1
  13. #189 Fengmi (@Fengmi) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 16:39

    ไม่นะพี่อี้หวาย น้องเหยาเหยากำลังมาแล้ว อย่าคิดแบบเน้!
    #189
    1
  14. #188 NidZaTaCome (@NidZaTaCome) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 16:28
    ขอบคุณค่า
    #188
    1
  15. #187 Lady in Red (@dreamluckyyy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 16:26
    ม่ายยย อย่าคิดแบบนี้
    #187
    1
    • #187-1 มี่เยี่ยน (@NaradaPCM) (จากตอนที่ 21)
      11 ธันวาคม 2561 / 20:08
      แพ้แล้วพาล เอาใจช่วยน้องเหยาเหยาวิ่งมาแล้ว
      #187-1
  16. #186 starqxz (@starz48312) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 16:24
    พี่อี้หวานเป็นผชน้าาาา สุภาพบุรุษหน่อยยย ไม่คิดกะเหยาๆแบบนั้นเส้!!! เป็นกำลังใจให้ค้าบ สนุกๆเรื่อยๆโลดด
    #186
    3
    • #186-1 มี่เยี่ยน (@NaradaPCM) (จากตอนที่ 21)
      11 ธันวาคม 2561 / 20:07
      พี่อี้หวายเข้าข่ายแพ้แล้วพาลอยู่ค่ะ นางกำลังช้ำ ไรท์ต้องไปกอดปลอบก่อน // ขอบคุณนะคะ เกิดมาเป็นนักเขียนวันไหนไม่ได้เขียนก็ไม่สบายใจ
      #186-1
    • #186-3 มี่เยี่ยน (@NaradaPCM) (จากตอนที่ 21)
      11 ธันวาคม 2561 / 21:41
      ไรท์ยังไม่ค้นพบรีดที่เป็นแผนกทวงนะคะ รีดของไรท์น่ารักรออ่านกันสงบเสงี่ยมมาก
      #186-3