Put a bird in a cage (Chansoo)

ตอนที่ 2 : ปฏิบัติการเชิงรุก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    10 พ.ค. 63

คุณเชื่อมั่นกับความรู้สึกของตัวเองหรือเปล่า ถ้าคุณเชื่อและซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตัวเองมากพอ  คุณจะไม่รีรอที่จะทำความต้องการของหัวใจเลย


 

ปาร์คชานยอล ผู้ชายที่ใครๆก็ต่างพากันซุบซิบให้ทั่วว่าเขาเป็นผู้ชายเจ้าชู้เสเพลรักสนุกไปวันๆแต่ก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ล่ะนะใครใช้ให้แม่คลอดเขาออกมาเพอร์เฟ็กต์แบบนี้ล่ะ ตั้งแต่เด็กจนโตไม่เคยมีอะไรที่เขาอยากได้แล้วไม่ได้ไม่ว่าจะเป็นสิ่งของเงินทองหรือคนที่เขาหมายปองเพราะพ่อและแม่เลี้ยงมาอย่างตามใจเขาอยากได้อะไรพ่อกับแม่ก็สรรหามาให้ได้เสมอแต่เมื่อชานยอลอายุได้ยี่สิบห้าปีพ่อแม่ของเขาก็เดินทางไปในที่ๆไกลแสนไกลเหลือไว้ก็แต่ธุรกิจพันล้านให้เขาได้สานต่อเจตนารมณ์ของพวกท่าน หลังจากพ่อแม่เสียเขาใช้ชีวิตอย่างเสเพลไปวันๆไม่มีจุดมุ่งหมายในชีวิต ใช้ชีวิตสนุกสุดเหวี่ยงอย่างไม่กลัวว่าจะตายวันไหน เขาสนุกกับการเปลี่ยนคู่นอนไปวันๆ และใช่ เขาพึงพอใจกับการมีเซ็กซ์กับผู้ชายด้วยกันเองเพราะไม่ต้องกังวลว่าจะพลาดเป็นพ่อคนตอนไหนแต่สิ่งหนึ่งที่ต้องกังวลมากที่สุดคือการติดโรคซึ่งเขาก็สวมใส่ถุงยางอนามัยทุกครั้งและตรวจโรคทุกๆสามเดือนจึงคลายความกังวลไปได้บ้าง  คู่นอนของเขาส่วนมากมาจากclub xxคลับชายรักชายชื่อดังที่มีแต่คนฐานะดีมาใช้บริการเพราะคลับแห่งนี้จะคัดเลือกผู้ชายที่หน้าตาดีรูปร่างดีมาคอยบริการแขกเสมอและมั่นใจหายห่วงว่าคนที่มาใช้บริการจะไม่ติดโรคกลับไปเพราะเจ้าของร้านพาเด็กไปตรวจอย่างสม่ำเสมอ


 

     

      “ผมได้ข่าวว่ามีเด็กใหม่มาวันนี้ ผมขอคนนั้น


 

     “คุณชานยอลมาช้าไปแล้วล่ะค่ะ เด็กคนนั้นรับแขกไปแล้วตั้งแต่บ่าย จะเหลือก็แต่เธอปรายตามองไปยังด้านหลังของเขา


 

     “งั้นผมเอาคนนี้แทบจะไม่ต้องเสียเวลาคิดด้วยซ้ำ ผู้ชายคนที่เขาหันหลังไปมองเป็นผู้ชายที่มีดวงตากลมโตคล้ายกับแม่ แม่ของลูก เอ้ย แม่ของเขาแต่ติดอยู่ตรงที่แววตานั้นดูเย็นชาไปหน่อยจมูกได้รูปรับกับใบหน้าประกอบกับริมฝีปากที่ทั้งอวบและอิ่ม ถ้าสัมผัสแล้วจะเหมือนเยลลี่นุ่มๆไหมนะปาร์คชานยอลคิดในใจ


 

    “ได้เลยค่ะ งั้นคุณชานยอลกลับไปรอสบายๆที่คอนโดได้เลยนะคะเดี๋ยวเจ๊จะส่งหนูคยองซูไปหาที่หน้าคอนโดเลยค่ะ


 

    “ไม่เป็นไรครับ ผมอยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้างไม่ ไม่อยากเปลี่ยนบรรยากาศหรอก เขาแค่ไม่อยากรอที่จะสัมผัสริมฝีปากอวบอิ่มนั่นมันทั้งอิ่มและแดงเหมือนเชิญชวนให้เขาบดขยี้ให้แหลกสลาย


 

    

      แต่สุดท้ายแล้วค่ำคืนนั้นก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าการนั่งพูดคุยกัน ไม่มีการสัมผัสไม่มีการกอดจูบใดๆทั้งสิ้น ร่องรอยความบอบช้ำที่อยู่บนเนื้อตัวขาวเนียนนั่นแสดงออกอย่างชัดเจนว่าคนตัวขาวพบเจออะไรมาบ้าง ไม่รู้ทำไมเขาถึงไม่อยากเพิ่มร่องรอยบนร่างกายนวลเนียนนั่นให้บอบช้ำมากขึ้นอีกทั้งๆที่เขาจ่ายเงินเพื่อให้อีกฝ่ายเป็นที่รองรับอารมณ์รุนแรงเสียด้วยซ้ำ ค่ำคืนนั้นเขาและคยองซูจากกันด้วยรอยยิ้ม ไม่สิ มีแต่เขาคนเดียวที่ยิ้มพร้อมกับยื่นเงินทิปหลายหมื่นบาทให้อีกคน แต่ใครจะไปคิดว่าคืนนั้นสุภาพบุรุษอย่างเขาจะนั่งตัวหอบโยนอยู่ในห้องน้ำกันล่ะ


 

    “คยองซู ..อึกปาร์คชานยอลรูดรั้งความเป็นชายครั้งสุดท้ายก่อนจะปลดปล่อยออกมาเต็มมือหนา

 

โดคยองซูตัวจริงไม่ได้ถูกปาร์คชานยอลแตะต้องแต่อย่างใด แต่ในจินตนาการของชานยอลนั้นคยองซูถูกบดขยี้จนละเอียดไปแล้ว

 

  ปาร์คชานยอลคิดว่าคยองซูควรมีชีวิตที่ดีกว่านี้ มีชีวิตที่ดีกว่าการทำงานกลางคืนแบบนี้แน่นอนว่าเขาถูกใจคยองซูตั้งแต่เเรกเห็นมันเป็นความรู้สึกที่อธิบายออกมาไม่ถูกเพราะเขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อนรู้สึกแค่ว่าอยากได้รับรอยยิ้มจากคนๆนี้อยากเป็นต้นเหตุให้คนๆนี้ยิ้ม แค่นี้มันก็น่าจะเพียงพอให้เขาดึงชีวิตคยองซูให้สูงขึ้นได้ไม่ใช่เหรอไม่ใช่ทำงานขายร่างกายไปวันๆแบบนี้


 

  

   “คุณรู้ได้ยังไงว่าผมอยู่ตรงป้ายรถเมล์คยองซูถามขึ้นหลังจากเปิดประตูรถหรูขึ้นไปนั่งข้างคนขับ


 

    “ผมขับรถผ่านน่ะ คอนโดผมอยู่แถวนี้ใครจะไปบอกให้โง่ล่ะว่าเขาถามแม้กระทั่งที่อยู่ของคนตัวเล็กจากเจ๊เจ้าของร้านด้วยซ้ำ


 

    “..........”


 

    “คาดเบลท์ด้วยสิครับ


 

    “เบลท์


 

    “เข็มขัดน่ะ


 

     “ผมไม่เคยใส่เลยครับคยองซูก้มลงดูที่ขอบกางเกงของตัวเอง


 

     “เข็มขัดนิรภัยสิครับ ไม่ใข่เข็มขัดกางเกง ผมขออนุญาตนะชานยอลยิ้มเอ็นดูพร้อมกับเอื้อมตัวไปคาดเข็มขัดให้คยองซู วันนี้จงใจฉีดน้ำหอมJomaloneกลิ่นEnglish pearมาเพื่อการนี้เลยนะ คยองซูต้องรู้สึกสดชื่นแน่นอนเขามั่นใจ


 

    “ฮัดชิ่ว


 

    “คุณไม่สบายเหรอ

  

    “เปล่าครับ ผมไม่ชอบกลิ่นน้ำหอมน่ะ


 

    “เหรอ สงสัยแม่บ้านเอาเสื้อผมไปอบน้ำหอมแน่เลย ปกติผมไม่ค่อยฉีดหรอกกลับไปพ่อจะกวาดทิ้งให้หมด


 

    “ครับ


 

    “คุณอยากกินอะไร


 

    “อะไรก็ได้ครับ


 

    “งั้นผมพาคุณไปนี่ดีกว่าร้านมิชลินสตาร์ ดีไหม


 

    “คุณต้องการอะไรจากผมกันแน่ครับ


 

    “.............”


 

     “คุณไม่ต้องมาพูดเพราะกับผมไม่ต้องเรียกผมว่าคุณไม่ต้องมาเอาใจผมได้ไหมครับ คุณกับผมคนละระดับกันด้วยซ้ำ ผมไม่อยากเป็นตัวตลกสำหรับใครเขาไม่เหมาะกับคำว่าคุณที่ออกมาจากปากคุณชานยอลเลยแม้แต่นิดเดียว


 

    “คุณไม่ได้เป็นตัวตลกสำหรับผม


 

    “..............”


 

     “ผมจะไม่อ้อมค้อมแล้วนะครับถ้ามันทำให้คุณเข้าใจผมผิด ผมถูกใจคุณตั้งแต่ครั้งแรกที่ผมเห็นหน้าคุณผมสบายใจที่ได้พูดคุยกับคุณแม้คืนนั้นจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ผมไม่อยากให้คุณเจ็บปวดจากความรุนแรงที่พวกผู้ชายเหี้ยๆพวกนั้นมันทำคุณ


 

    “..ผม


 

    “ผมก็เป็นคนนึงที่ระบายอารมณ์รุนแรงของตัวเองกับผู้ชายในคลับนั้นเขามันตัวพ่อเลยล่ะกับเรื่องรุนแรงป่าเถื่อนเนี่ย


 

      


 

     “แต่คืนนั้นคืนที่ผมได้คุยกับคุณผมถึงได้รู้ว่าการกระทำที่รุนแรงแบบนั้นมันสร้างบาดแผลในใจให้คนพวกนั้นแค่ไหนค่ำคืนนั้นมันทำให้เขาได้คิดอย่างลึกซึ้งว่าถ้าเลือกได้คงไม่มีใครอยากทำงานขายเรือนร่างของตัวเองให้คนอื่นเชยชมเพื่อแลกกับเงินอันน้อยนิดหรือแลกแม้กระทั่งศักดิ์ศรีของตัวเอง  

 

      “ผมขอโทษมีลูกค้าของเขาหลายๆคนที่ทำตัวเป็นเสี่ยหวังจะเลี้ยงดูเขาจริงๆจังๆแต่แน่นอนว่าเขาไม่ยอมหรอก ผู้ชายเหล่านั้นชอบที่จะกุมอำนาจไว้กับตัวเองชอบเป็นฝ่ายคุมอำนาจให้เห็นว่าตัวเองเหนือกว่า ลำพังการรองรับอารมณ์บนเตียงของชายเหล่านั้นก็ทำให้เขาแทบจะอาเจียนวันละหลายๆรอบอยู่แล้ว แต่กับคุณชานยอลทำให้คยองซูรู้สึกแตกต่างออกไป อย่างน้อยคุณชานยอลก็ไม่ได้รุ่มร่ามกับเขาจนเกินพอดี


 

     “คุณขอโทษผมทำไม ผมสิต้องขอโทษคุณ ผมทำให้คุณอึดอัดใช่ไหม


 

     “..เปล่าหรอกครับ ผมแค่คิดว่าเรารู้จักกันเร็วเกินไป


 

     “ถ้าไม่รีบทำความรู้จักคุณ ผมคงเสียดายแย่แก้มขาวเนียนของคยองซูกำลังเป็นสีชมพูอ่อนๆล่ะ ใจเย็นไว้ลูกพ่ออย่าไปหอมแก้มเขาเด็ดขาด


 

    “คุณหายใจแรงจัง ร้อนเหรอครับคยองซูพูดขึ้นเมื่อได้ยินเสียงหอบหายใจ


 

    “ร้อนครับชานยอลพูดพลางปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดที่สอง


 

     “อ้อครับ จริงๆแล้วที่ผมขึ้นมานั่งบนรถคุณวันนี้เป็นเพราะผมต้องการที่จะคุยเรื่องการทำงานกับคุณน่ะครับ

 

   “ผมว่าคุยบนรถไม่น่าจะดีเท่าไหร่ ไปคุยที่คอนโดของผมดีกว่าครับ


 

    “จะดีเหรอครับ


 

    “ดีสิครับ ผมได้ไวน์นอกมาใหม่ ไม่มีใครดื่มเป็นเพื่อนเลย คุณดื่มเป็นเพื่อนผมได้ไหมชานยอลถามพลางมองริมฝีปากอิ่มแดงของอีกฝ่าย เขาอยากรู้ว่าระหว่างไวน์แดงกับริมฝีปากของคยองซูอะไรจะมอมเมาเขามากกว่ากัน

      

     “..ถ้าคุณไม่รังเกียจ ผมก็ยินดีครับ

 

 

 

 

 

แต่งแบบงูๆปลาๆมากกก ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้ก็ขอบคุณมากจริงๆค่ะ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น

  1. #2 chchu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 07:20
    แง้ ติดตามนะคะะะ
    #2
    0