Short&Long Fic one piece [Yaoi&Normal]

ตอนที่ 2 : The loves that bondage[01] [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 594
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    12 ธ.ค. 59



Story:The loves that bondage

Relation:Long fiction

Category:Yaoi

Chapter[01]:Letter from Marine ford(จดหมายจากศูนย์ใหญ่)

-----------------------------------------------------

Episode 1

หลังจากตอนนั้นโดฟลามิงโก้ก็กลับไปที่คฤหาสน์ดองกีโฮเต้แฟมิลี่ของตัวเอง ด้วยความรู้สึกที่ปั่นป่วนที่ถูกMr. 0ปฎิเสธการพบเจอกัน ทั้งที่เค้าใช้เวลาตามหามาตลอด2ปีกลับไม่ได้อะไรเลย โดฟลามิงโก้ทอดตัวลงไปที่เตียงสีชมพูแต๋วแตกพร้อมกับคิดในใจด้วยรอยยิ้มที่แสนจะมีความสุข

"ฟุฟุฟุ มันเพิ่งจะเริ่มเท่านั้นเอง~"

ระหว่างที่โดฟลามิงโก้กำลังหัวเราะไปมาอยู่บนเตียง เบบี้ไฟว์คนของตระกูลดองกีโฮเต้ที่มักจะสวมชุดเมดและคาบบุหรี่เดินไปมาเสมอเข้ามาในห้องของโดฟลามิงโก้พร้อมกับยื่นจดหมายไปให้โดฟลามิงโก้ที่หัวเราะไปมาบนเตียงสีสุดแต๋ว

"นายน้อยค่ะ มีจดหมายส่งมาจากศูนย์ใหญ่'Marineford'ค่ะ"

"หืมมมม~ไหนๆ"

   "พวกเราทาง'Marineford'ขอเชิญชวนเหล่านักธุระกิจที่มีชื่อเสียงทั้งหมดคนมาร่วมงานเลี้ยงกับพวกเราเหล่ารัฐบาลโลก และนี่ถือเป็นการประชุมครั้งแรกของเหล่าผู้นักธุระกิจทั้ง8คนที่มีชื่อเสียงที่หนึ่งในตอนนี้ ซึ่งมี...จักรพรรดินีโบอา แฮนค็อก,ตาเหยี่ยวจูลาคีล มิฮอว์ค,จอมป่าเถื่อนบาโธโลมิว คุมะ,อัศวินแห่งท้องทะเลจินเบย์,จ้าวทะเลลึกเก็กโค โมเลีย,ตัวตลกพันเหรียญบากี้,ปีศาจสวรรค์ดองกีโฮเต้ โดฟลามิงโก้ และราชาแห่งทะเลทรายMr.0ฉันหวังว่าทั้ง8คนจะมาในวันที่xเดือนxx เวลา18.00น. อย่าทำให้ผิดหวังล่ะ
จากเซ็นโงคุ"

หลังจากที่อ่านเนื้อหาในจดหมายจบโดฟลามิงโก้ก็หัวเราะโดยไม่มีจุดหมายปลายเหตุจนน้ำตาเล็ดออกมาจากแว่นกันแดดสีไลลิค ซึ่งการกระทำนั้นทำให้เบบี้ไฟว์ที่อยู่ในห้องได้แต่ทำหน้างงกับนายน้อยที่ตนเองต้องรับใช้มาตั้งแต่เด็กๆ

"นายน้อยไหวมั้ยค่ะ"

"โอ๊ะ!?!เบบี้ไฟว์ฝากเตรียมเรือด้วยเราจะไปที่ศูนย์ภายใน2วันนี้"

"ค่ะ นายน้อย"

หลังจากที่ออกคำสั่งหญิงในชุดเมดเดินออกไปจากห้องก็ทอดกายลงไปนอนเหมือนเดิม และยังดีดดิ้นตัวไปมาบนเตียงพร้อมกับเสียงหัวเราะที่ใครได้ฟังก็รู้สึกขยะแขยงจน...น่าขนลุก พร้อมกับคิดเรื่องสนุกๆด้วยใบหน้าที่ยิ้มร่าเริงตลอดเวลา แต่ครั้งนี้มันแปลกกว่าทุกครั้ง

"ฟุฟุฟุ ไม่ทันไรก็จะเจอกันแล้วน้า~ คุณซีโร่จัง"

อีกทางด้านที่บริษัทบาร็อคเวิรค์สในห้องที่กว้างใหญ่ที่มีเพียงแค่เลขาคนสนิท และผู้เป็นนายที่เอาหน้ากากขึ้นมาอยู่บริเวณหน้าผากแต่หน้ากลับลงไปแนบกับโต๊ะไม้ที่มักจะทำงานทุกอย่างอยู่เสมอ ทั้งที่ในห้องมีกันแค่2คนแต่กลับมีเสียงร้องไปมาของแมวที่กำลังข่วนเจ้าของตัวเองที่หลับคาโต๊ะเหมือนกับคนตาย??? และได้มีเสียงทุ้มที่เรียบนิ่งดังขึ้นมาจากร่างที่หน้าแนบอยู่บนโต๊ะ

"สรุปสั้นๆก็คือ...คุณจอมพลข้าวเกรียบจะให้ไปที่ศูนย์ใหญ่งั้นเหรอ"

"ประมาณนั้นแหละค่ะ"

"เหรออออ~ งั้นนิโค โรบิ้นจองเรือที่ถึงไปถึงภายใน2-3วันด้วย"

ราชาแห่งทะเลทรายผู้แสนเต็มไปด้วยปริศนาได้ออกคำสั่งไปยังผู้เป็นเลขาของตน และผู้เป็นนายได้ทวนคำพูดของตัวเองเพื่อเป็นการตอกย้ำผู้เป็นเลขา

"ภายใน2-3วันเท่านั้น"

"ค่ะ จะรีบทันทีเลยค่ะ มิสเตอร์ซีโร่"

หลังจากจบประโยคเลขาคนสนิทก็ออกจากห้องไป ปล่อยให้ผู้เป็นนายนอนถูกแมวข่วนต่อไปจนเกิดเสียงร้องออกมาด้วยความทรมาณจนคนด้านนอกก็ได้ยินกัน

"โอ้ย!!!ไอ้แมวบ้าแกจะข่วนฉันไปถึงหนายยยย~"

"สงสัยว่าจะโดนแมวข่วนจนเละแน่เลยล่ะค่ะ"โรบิ้นหัวเราะอย่างมีความสุข คนอื่นๆในบริษัทที่เห็นโรบิ้นหัวเราะอย่างมีความสุขต่างก็คิดเป็นเสียงเดียวกัน

     เจ้านายโดนแมวข่วนยังจะมัวมีความสุขอีกนะเธอเนี่ย

50%นะครับ-------------------------------------------

หลังจากนั้นไม่นานวันที่จอมพลผู้อยู่จุดสูงสุดของศูนย์ใหญ่ก็ได้มาถึง ภายในห้องที่ต่างก็มีแต่คนมีชื่อเสียงมารวมตัวกันด้วยความรู้สึกบางอย่างจนทำให้ห้องนั้นเต็มไปด้วยความกดดันของแต่ละคนที่เอาแต่จ้องหน้ากันไปมา แต่ความเงียบในห้องนั้นกลับหายไปเมื่อมีตัวตลก???เข้ามาในห้องด้วยเสียงหัวเราะ
และความขี้โม้

"ฉันคือชายผู้เคยฝึกงานกับราชาของโลกใบนี้ และยังเป็นชายผู้แข็งแกร่งที่สุดในโลก ชื่อของฉันก็คือท่านบากี้ผู้นี้ยังไงล่ะ"

ด้วยคำพูดที่ขี้โม้ของตัวตลกที่งี่เง่าที่สุดแทนที่จะเป็นการอวดเก่งแต่ก็ไม่ต่างจากการฆ่าตัวตายชัดๆ แถมยังทำให้ทุกคนที่นั่งกันเงียบๆต่างก็พุ้งเข้าไปทันทีหลังจบประโยค และออกความคิดเป็นเสียงเดียวกันว่า

   ตายไปซะ'ไอจมูกแดง'

"หยุดเล่นกันได้แล้ว"

เสียงตะโกนที่ดังสนั่นของจอมพลที่แสดงถึงความเกรี้ยวโกรธอย่างเห็นได้ชัดนั้นทำให้ทุกคนที่คิดจะฆ่าตัวตลกงี่เง่าจมูกแดงก็ทิ้งความคิดที่จะทำในตอนนั้นแล้วกลับนั่งที่ของตัวเองเหมือนเดิม เหมือนว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นแล้วปล่อยให้ตัวตลกขี้โม้ช็อคจนขี้มูกไหลย้อยอยู่อย่างนั้น

"จะมานั่งได้รึยังบากี้"

เมื่อจบคำสั่งนั้นตัวตลกก็ได้สติแล้วไปนั่งประจำที่ของตนเอง และตอนนั้นเจ้าตัวตลกจมูกแดงนั้นก็รู้สึกได้เลยว่าตอนนี้ทุกคนในต่างก็จ้องมองที่ตัวเขา

"เอาล่ะ งั้นก็มาเริ่มการเริ่มประะชุมกันได้แล้ว"

"เดี๋ยวก่อนสิพ่อขนมข้าวเกรียบ"

"มีอะไรโดฟลามิงโก้"

"ลืมไปแล้วรึไงว่าขาดใครไป"

หลังจากที่ได้ยินอย่างนั้นจอมพลจึงรีบหันไปดูคนภายในห้อง แล้วเห็นว่ามีที่ว่างอยู่ที่นึงนั่งอยู่ข้างๆของชายตาเหยี่ยวซึ่งทุกคนสามารถทายได้เลยว่าเป็นชายผู้เต็มไปด้วยปริศนาอย่าง'มิสเตอร์ซีโร่' ทุกสายตาต่างจ้องไปยังนาฬิกาสีขาวลายแพะจอมเขมือบของจอมพล ตอนที่เข็มยาวกำลังจะชี้ไปที่เลขสิบสองพอดี มันทำให้จอมพลเริ่มรู้สึกไม่พอใจแต่ภายในตอนนั้นชายหนุ่มที่ทุกคนรอคอยกันเข้ามาในห้องด้วยชุดที่ดูใกล้เคียงกับพวกมาเฟียไปทางอิตาลีนิดๆและเสื้อโอเวอร์โค้ทสีดำที่บางคนเห็นจนชินตา ผมกระเซิงสีดำและหน้ากากที่มีเพียงแค่รูที่ตาเท่านั้นอย่างมิดชิดจนเหมือนไม่มีอะไรเล็ดลอดที่เมื่อเข้ามาแล้วก็ถูกจอมพลใช้เสียงสูงที่แสดงถึงความเดือดจัด

"ฉันว่าฉันเขียนเวลามาในจดหมายแล้วนะ"

   ... 

ไม่มีเสียงอะไรออกมาจากปากของเขาเลยมีเพียงแค่เดินลงไปนั่งที่ว่างของตัวเอง และกลายเป็นเป้าสายตาทันทีเมื่อทุกคนเห็นว่าเขามาแล้วมีความคิดเห็นมากมายเกี่ยวกับเขาในใจ

   นี่น่ะเหรอราชาแห่งอลาบาสต้า...ฮ่าฮ่าๆๆๆหมอนี่นี้แหละที่จะเป็นตัวช่วยแสดงความยิ่งใหญ่ของฉัน...อยากรู้จริงๆว่าตัวจริงของชายคนนี้คือใคร...มิสเตอร์ซีโร่...ชายคนนี้น่ะเหรอ...เจ้าผู้ชายคนนั้นน่ะเหรอ...รู้สึกว่าข้าจะคิดถูกจริงๆน่ะนะที่มาการประชุมนี้...ฟุฟุๆๆๆในที่สุดก็มาซักทีนะ ซีโร่จัง

"งั้นก็มาเริ่มการประชุมได้ซักทีสินะ"

หลังจากที่การประชุมได้เริ่มขึ้นทุกคนต่างก็นั่งฟังอย่างตั้งใจจนใกล้จะเลิกประชุมทุกคนก็กำลังพูดคุยกัน ทุกคนต่างก็หันไปมองที่ราชาแห่งทะเลทรายผู้ที่กำลังเสยผมของตัวเองขึ้นมาพร้อมกับอ่านรายละเอียดของการประภายในแฟ้มแบบผ่านๆ เมื่อจบการประชุมจอมพลผู้น่าเกรงขามจึงเริ่มถามถึงความเข้าใจของแต่ละคน

"เอาล่ะทุกคนเข้าใจกันไหม"

"ง่ายๆก็คือพวกเราจะเป็นเหมือนความมั่งคงของศูนย์ใหญ่"

คำตอบที่มีเพียงคนโง่คิดได้เท่านั้นที่จะตอบทำให้จอมพลหักหน้าที่แสนจะขี้อวดนั้นทันที

"ถูกแค่ครึ่งเดียวเท่านั้น"

"แง๊งงงง~"

คำพูดของจอมพลทำให้ตัวตลกแข็งกลายเป็นหินแล้วแตกสลายหายไปพร้อมกับสายลม หลังจากนั้นเสียงของชายภายใต้หน้ากากปริศนาก็ได้หลุดออกมาหลังจากที่ฝุ่นของตัวตลกจมูกแดงลอยไป มันทำให้ดูเหมือนกับว่าหักหน้าของมันตรงๆเลย

"เพราะหลังจากที่โกล.ดี.โรเจอร์ตายไปเลยทำให้ความสมดุลของโลกเริ่มไม่เท่ากันแล้ว รัฐบาลโลกจึงแต่งตั้งพวกเราทั้ง8คนเป็นพิเศษเพื่อความมั่นคงของรัฐบาลโลกสินะ"

"...ใช่แล้วล่ะ"

หลังจากที่จบบทสนทนาชายภายใต้หน้ากากก็ลุกจะเดินออกไปที่ประตูด้วยความเร่งรีบพอตีวเพราะดูเหมืินว่าจะไม่ค่อยมีเวลาว่างเลยที่เดียว แต่กลับถูกผู้บัญชาการศูนย์ใหญ่อย่างเซ็นโงคุขัดก่อนจะออกไป ปีศาจสวรรค์ผู้กำลังคิดแผนที่เห็นท่าไม่ดีที่ราชาทะเลทรายกำลังจะออกไปไเ้ยินเสียงบางอย่่งจากด้านนอกเป็นเสียงของกระแสลมที่รุนแรง และหยดน้ำเล็กที่กระทบลงบนใบไท้สีเขียวสดทำให้เขาได้เข้าใจว่า'ราชาแห่งอลาบาสต้าต้องอยู่ที่นี่อีกซักพัก'

"นั้นเธอคิดจะไปไหนน่ะ"

"ฉันต้องรีบไป"

"ฉันว่าเธอควรอยู่ที่นี่ก่อนนะ"

หลังจากจบประโยค ราชาแห่งทะเลทรายก็ไม่รีรอที่จะออกไปจากประตูบานใหญ่ตรงหน้าของเขา แต่ไม่นานก็ต้องกลับเข้ามาในห้องที่เคยอยู่ด้วยสภาพเปียกโชกและลมพายุที่พัดผมจนกลับมากระเซิงเหมือนเดิม และเอ่ยประโยคกับจอมพลเพื่อต้องการบางอย่าง

"นี่จอมพลห้องพักอยู่ที่ไหน"

หลังจากที่ได้ยินอย่างนั้น จอมพลจึงเรียกทหารเรือที่อยู่ด้านนอกของประตูบานใหญ่เข้ามาเพื่อนำทางพาตัวเอาราชาแห่งทะเลทรายไปที่ห้องที่ไกลจากประตูบานนั้นนิดหน่อย และเพราะโชคที่เข้าข้างปีศาจสวรรค์จึงทำให้ทุกคนอย่างราบรื่นไปได้ด้วยดี

   "เอาล่ะ มาเริ่มกันได้เลยซีโร่จัง"

-----------------------------------------------------
Chapter[01]:Letter from Marine ford(จดหมายจากศูนย์ใหญ่)

-End- To be continue

   "แต่งได้ซะทีพอดีว่าพักนี้ผมติดโอเวอร์-ตื๊ด-กับโปเก-ตื๊ด- และเดย์บายเดย์-ตื๊ด-อยู่น่ะครับแต่ก็จะพยายามอัพให้ไวที่สุดเลยนะครับไม่จริงนะครับจริงๆแล้ว

ผมแต่งทุกวันเลย แต่ช่วงนี้สมองมันกลวงจนไม่รู้ว่าจะต่อยังไงนะครับ พอจะต่อก็'อ่ะ!!!แต่งต่อยังไงดีฟร๊ะคับเนี่ย' เอิ่ม~ผลมันเลยออกมาเป็นอย่างนี้เนี่ย

ครับ เอาล่ะไปหละครับโผมมม~

   ปล.ช่วงนี้กำลังวาดภาพให้เสร็จก่อนวันจันทร์อยู่น่ะฮว๊าฟฟฟฟ~(เกี่ยวกับวันเกิดของตัวละครตัวหนึ่งในฟิคนี้***เดี๋ยวเฉลยวันจันทร์***)"

ทุกคนโปรดติดตามด้วยนะครับ ถ้าไม่คอมเมนต์ผมจะงอนทุกคนเลยนะครับo(`ω´*)o

   1คนอ่าน=100ล้านกำลังใจ

   1คอมเมนต์=1ล้านกำลังใจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น

  1. #11 DofCroc (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 21:53
    นี่มันสวรรค์กลั่นแกล้งชัดๆ >< สงสารป๋าเข้ ส่วนเสี่ยก็ใช้โอกาสนี้ให้คุ้มนะคะ พยายามเข้าถึงตัวป๋าให้ได้นะ 55555



    ไรท์สู้ๆนะคะ ~~

    #11
    0
  2. #9 DofCroc (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 00:23
    เสี่ยดูมีความสุขมากกว่าปกตินะคะ พอรู้ว่าในการประชุมจะได้เจอป๋าด้วยยย



    ปล. อยากเป็นแมวจังเลยค่ะ 55555



    ไรท์ Fighting naaaa~~

    #9
    0