Fic lost child (TchallaxErick) - รีไรท์ -

ตอนที่ 7 : Lost child ep7(รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 307
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    27 เม.ย. 61

บางทีส่วนที่ยากที่สุดสำหรับเขาในขณะนี้คือการทำสิ่งที่ผิดให้ถูกต้อง ทีชาล่าคิดพลางถอนหายใจกับตัวเอง วันนี้ทั้งวันเขาพยายามทำให้ตัวเองให้ยุ่งตลอดเพื่อให้ความเครียดช่วยกดความสับสนเอาไว้

.

มันอาจฟังดูเห็นแก่ตัว แต่พอซูริบอกว่าสามารถคิดสูตรยาแก้อาการฮีทของเอริคได้ ใจเขาก็ตกไปอยู่ตาตุ่ม เขาไม่อยากทำในสิ่งที่ถูกต้องแล้ว ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนเขาสามารถทำมันอย่างง่ายดาย เขากับเอริคมาไกลเกินกว่าจะย้อนกลับหรือเปล่า ไม่สิ…ในสภาพที่อีกฝ่ายเกือบไม่มีสติเลยเช่นนี้ คนที่ปล่อยความรู้สึกให้ไปไกลเกินควบคุม คงมีเพียงเขาคนเดียว

.

ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเอริคในขณะนี้นับว่าสมบูรณ์แบบในระดับหนึ่ง พอตัดเรื่องความแค้นไป พวกเขาก็สามารถเข้ากันได้ดีในหลายๆ เรื่อง จนเขาแอบนึกโกรธโลกใบนี้ที่เหวี่ยงเอริคมาให้เขาช้า ซ้ำร้ายพอเจอหน้ากันเทพีบาสต์ยังกลั่นแกล้งให้ความสัมพันธ์ของพวกเขายุ่งเหยิงไปหมด

.

ทีชาล่าค่อยๆ  หลับตาลง  ภาพใครบางคนปรากฏขึ้นในมโนภาพ กล้ามเนื้อไหล่และคอของเขาปวดตึง แทบยกไม่ขึ้น ทว่าพลันพอภาพเอริคปรากฏชัด เขาก็พบว่ากำลังใจของตัวเองก็ถูกเติมเต็มจนล้นปรี่

.

ราชันแอบลอบยิ้ม มือหนาเอื้อมเปิดลิ้นชักใต้โต๊ะ ในนั้นมีเอกสารและอุปกรณ์เครื่องเขียนสำรองจัดไว้เป็นระเบียบ และมีถุงมือไหมพรมเก่า ซึ่งดูขัดกับสิ่งอื่น มันดูเก่าเกินกว่าที่พระราชาผู้ร่ำรวยจะพกติดตัวไว้ แต่กลิ่นที่ติดบนเจ้าไหมพรมนี้กลับมีค่าเสียยิ่งกว่าอัญมณีใด

.

เมื่อโอเมก้าเริ่มสร้างรัง แอลฟ่าจะนำเสื้อผ้านุ่มๆ ของตัวเองไปให้เป็นของแทนใจ ถุงมือนี้จึงอยู่ในรังของเอริคจนกระทั่งเจ้าตัวยกมันคืนให้เขาเพื่อเป็นกำลังใจในการทำงาน

.

“ฝ่าบาท”เสียงเคาะประตูดังขึ้นดึงเสือดำออกจากห้วงภวังค์ ไม่ช้าจากนั้น เสียงเจ้าหน้าที่รอสส์จากอีกฟากหนึ่งของบานประตูก็ดังขึ้นตาม “กระหม่อมขอเข้าไปได้หรือไม่”

.

ช่างเป็นคำถามที่ตอบยากยิ่งนัก เขาไม่อยากเจอใครทั้งนั้น แต่ถ้าบอกว่าไม่ก็ต้องหาเหตุผล

.

“เอ่อ ขอโทษนะ ข้ายุ่งกับการเซ็นเอกสารอยู่ ถ้าว่างเมื่อไรข้าจะให้คนไปแจ้งนะ” กษัตริย์หนุ่มเผลอพูดโกหกโดยไม่ทันยั้งคิด ด้วยสังหรณ์ว่าโอเมก้าผิวขาวกำลังจะมาทวงคำสัญญาที่เขาเคยให้ไว้เรื่องเอริค

.

เสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมการปรากฏตัวของเจ้าหน้าที่ร่างเล็ก คิ้วสีอ่อนขมวดเข้มเป็นปมแน่นเมื่อเห็นว่าโต๊ะเบื้องหน้า ว่างเปล่า ไม่มีเอกสารใดๆ ตามคำกล่าวอ้างของพระราชา

.

“โกหก ไหนล่ะเอกสารที่ต้องเซ็น”

.

“ข้าเพิ่งเซ็นเสร็จแล้วเก็บไปเมื่อกี้”

.

“โกหกต่อไปตามที่ท่านสบายใจแล้วกัน”เจ้าหน้าที่รอสส์กอดอกแน่นเป็นภาษากายว่าไม่รับฟังคำแก้ตัวใดจากชายตรงหน้า อารมณ์โกรธเจือผิดหวังในดวงตาของสหายทิ่มแทงอกเขาจนพรุน

.

“ซูริบอกว่าท่านได้ยาแก้ฮีทของเอริคมาได้สามวัน แต่ท่านกลับไม่ยอมให้เอริคกินยาถอนพิษตามที่พวกเราเคยตรงลงกันไว้”

.

“ใช่ ข้ายอมรับว่าไม่ทำตามข้อตกลง แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจจะตระบัดสัตย์ ข้าเพียงแค่ต้องการเวลาปรับตัว ข้าอยู่กับเอริคจนความสัมพันธ์ลึกซึ้งเกินกว่าพี่น้องไปแล้ว หากพรุ่งนี้คู่ของข้าจะเปลี่ยนไป ข้ารับมันไม่ได้หรอกนะ” ทีชาล่ากล่าวต่อรอง เขาหวังว่าจะได้รับความเห็นใจจากสหายที่เคยร่วมรบ ทว่าโอเมก้าร่างเล็กหรี่ตาหลงแสดงถึงความไม่พอใจในคำอธิบายเมื่อสักครู่

.

“ผมเคยนึกเชื่อใจท่าน” เขาขบกรามแน่น “ท่านบอกกับผมว่าท่านหลงรักเขา อยากให้เกียรติเขาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ท่านเคยพูดว่าท่านไม่สนว่าต้องทำผิดกฎอีกกี่ข้อ แต่อยากให้ครอบครัวเกิดจากความพร้อมของทั้งสองฝ่ายแต่ดูท่านในยามนี้สิ ไม่ต่างอะไรเลยกับพวกชั่วที่ฉวยโอกาสข่มขืนกระทำชำเราโอเมก้าในช่วงฮีท”โอเมก้าร่างเล็กระเบิดอารมณ์ออกมา

.

“หุบปากเดี๋ยวนี้เจ้าหน้าที่รอสส์” ราชาเสือดำคำรามอย่างเกรี้ยวกราด   ชายต่างแดนถูกกระชากคอเสื้อจนตัวลอย หลังกระแทกเข้ากับกำแพงดังปังตามแรงเหวี่ยง

.

“ถ้าเจ้ายังไม่หยุดพูดจาดูหมิ่นข้า ก็อย่าหาว่าข้าใจร้ายกับมิตรสหาย”

.

ราชองครักษ์รีบเข้ามาในห้องทรงงานด้วยหวั่นว่านายเหนือหัวจะมีภัย ทว่าภาพที่ปรากฏกลับเป็นชายชาวสหรัฐพยายามดิ้นรนให้รอดพ้นจากกรงเล็บของราชัน

.

“ทำเป็นอ้างโน้นอ้างนี่ ท่านก็เป็นเพียงแค่คนขี้ขลาดคนหนึ่งที่ไม่กล้ายอมรับการกระทำของตัวเอง คุณกลัวว่าเขาจะลืม ท่านกลัวถูกเขาปฏิเสธ แต่ไม่กลัวว่าเขาจะฮีทจนเสียสุขภาพย่ำแย่ นี่เหรอ...แอลฟ่าที่ผมเคยนับถือ  ท่านคิดถึงแค่ตัวเอง ไม่เคยนึกถึงเขาเลย”

.

ทีชาล่ากำหมัดแน่น ความโกรธโลดแล่นเกินกว่าเขาจะยับยั้งตัวเองได้ทัน ถ้าหากไม่มีใครมาคว้าแขนเขาไว้ พรุ่งนี้หน้าของเจ้าหน้าที่รอสส์คงช้ำไปทั้งหน้า

.

“ฝ่าบาท ฝ่าบาท ได้โปรดเมตตาด้วย” ซูริกอดแขนเขาไว้แน่น สะอื้นไห้จนตัวโยน คำพูดคำจาของเธอแทบไม่ปะติดปะต่อเพราะความหวาดกลัว

.

“เห็นแก่คุณความดีที่เขาทำให้วากันด้า โปรดละเว้นโทษด้วย”

.

เขามองเข้าไปยังดวงตาของน้องสาว เสี้ยววินาทีหนึ่งเขาเห็นภาพตัวเองซ้อนทับกับเธอ ภาพของตัวเขาที่ตัดสินใจพร้อมเผชิญทุกๆ อย่าง รวมทั้งความเจ็บปวด เพื่อปกป้องเอริคที่ยังไม่ได้สติในระหว่างการรักษา

.

ชายหนุ่มคลายมือออก ซูริรีบเข้าไปประคองชายที่เธอแอบมีใจให้ ความรู้สึกมากมายถาโถมเข้ามาใส่กษัตริย์ผู้สูงศักดิ์ เขามองไปรอบๆ ห้องเห็นสายตาหลายคู่กำลังจ้องมองเขาอยู่ เขาเห็นภาพเงาตัวเองสะท้อนในดวงตาเหล่านั้น และเห็นความรู้สึกหลายหลากของข้าบริวารที่กำลังจ้องมองเขาอยู่

.

“เป็นอะไรไป ทำไมเอาแต่เหม่อ” อดีตนักฆ่าเอ่ยถามอย่างไม่สบอารมณ์ เมื่อถูกบางสิ่งบางอย่างดึงความสนใจของคู่แอลฟ่าไปจากเขา ชายหนุ่มแอบดึงมือทีชาล่าขึ้นมาดมหากลิ่นของโอเมก้าตัวอื่นที่หลงเหลืออยู่บนคู่ของเขา

.

“ไม่มีอะไร แค่ทะเลาะกับเจ้าหน้าที่รอสส์นิดหน่อยเรื่องงาน” พระราชาหนุ่มเอนศีรษะพิงตักชายที่นั่งบนขอบอ่าง เขาดึงมือข้างที่โดนดึงไปกลับก่อนประทับริมฝีปากลงบนผิวกายสีเข้ม ความรู้สึกมากมายไหลผสมปนเปจนไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรความยุ่งเหยิงพวกนี้จึงลดลง

.

“ถ้าหึง ไม่อยากให้พี่คิดถึงเรื่องคนอื่น ทำไมเจ้าไม่รีบลงมาแช่น้ำกับพี่ล่ะ”

.

“ไม่ต้องบอกผมก็ทำอยู่แล้ว”เอริคผละตัวออกไปรินไวน์แดงยื่นมาให้คนรัก อาการฮีทของเขาเบาลงกว่าวันแรก แต่ก็ไม่ได้ดีขึ้นอีกนับจนวันที่ห้า   เขาไม่ได้ดิ้นทุรนทุรายบนเตียงเหมือนพวกเสือเวลาติดสัด แต่กระนั้นก็ยังมีกลิ่นฟีโรโมนรุนแรง และมีความใคร่อยากร่วมรักกับคู่อยู่เรื่อยๆ

.

ผิวน้ำกระเพื่อมขึ้นเมื่อมีมวลใหม่แช่ลงไปในอ่าง ชายหนุ่มจากโอ๊คแลนด์ทิ้งตัวลงในอ้อมแขนผู้เป็นที่รัก เบียดสะโพกเข้ากับจุดอ่อนไหวของทีชาล่าอย่างยั่วเย้า จงใจกระตุ้นเพลิงราคะให้คุกกรุ่น

.

“ป้อนไวน์หน่อยสิ”

.

ทีชาล่าทำตามคำบัญชาโดยไม่ขัดขืน เขาดื่มไวน์ไปอึกใหญ่ ก่อนโน้มใบหน้าลงบรรจงป้อนของเหลวในปากให้คนในอ้อมแขน ปล่อยประสาทสัมผัส ให้มึนเมาไปกับรสจูบและฤทธิ์ของแอลกอฮอลล์

.

จากัวร์หนุ่มแอบส่งเสียงครางเบาๆ เมื่อมือหยาบกร้านเอื้อมคว้าฟองน้ำมาขัดผิวให้ ความลื่นของสบู่ช่วยให้ทีชาล่าทำงานง่ายขึ้น เขากดมันวนรอบยอดอก หยอกล้อกับเจ้าดอกตูมอยู่ชั่วครู่แล้วจึงเคลื่อนต่ำลงมาบริเวณหน้าท้องน้อยอย่างช้าๆ

.

“เนื้อตัวเจ้าอร่อยขนาดนี้ พี่จะกล้าไปหาเศษหาเลยกินไปทำไม” เขาผละใบหน้าออกเล็อกน้อยเพื่อหายใจ แต่ริมฝีปากยังคลอเคลียกันไม่ห่าง พลางใช้มืออีกข้างที่ว่างกอบกุมส่วนอ่อนไหวของเสือน้อยเอาไว้ แล้วรูดรั้งขึ้นลงซ้ำไปมา

.

“หากถามว่าพี่รักเจ้ามากแค่ไหน พี่พร้อมตายเพื่อยืนยันความรักที่มีต่อเจ้าได้ทุกเมื่อโดยไม่ลังเล”

.

“อืมม” เอริคหลุดครางออกมาเสียงดังเมื่อมือคนรักเริ่มเร่งจังหวะการปรนเปรอ ความร้อนซึ่งส่งผ่านจากสัมผัส ทำให้เขารู้สึกเหมือนศีรษะเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆคล้ายคนกำลังเมา นิ้วแกร่งค่อยสอดใส่เข้ามาถ่างช่องทางแคบ  เอริคค่อยๆอ้าขาให้กว้างขึ้นเพื่อช่วยให้กษัตริย์หนุ่มปรนเปรอใช้เขาได้สะดวกขึ้น

.

“ทุกวินาที พี่มีแค่เจ้า คิดไม่ออกเลยว่าจะมีลูกกับใครได้อีกนอกจากเจ้า หากไม่ใช่เจ้าแล้วล่ะก็พี่ยอมไม่มีทายาทสืบสกุลย่อมได้”อดีตทรราชสะดุ้งตัว สัดส่วนความเป็นชายเคลื่อนรุกรานเข้ามาจากเบื้องหลัง เขาขยับสะโพกโยกรับท่อนเนื้อร้อนตามสัญชาตญาณ มันเป็นครั้งแรกที่ถูกทำทั้งหน้าหลังพร้อมๆ กัน

.

สมองที่หนักอึ้งบัดนี้เบลอจนไม่เหลือสิ่งใดเลยนอกจากความพึงพอใจในกามารมณ์ ทีชาล่าขบฟันแน่น ขณะเคลื่อนกายเข้าออกอย่างดุดัน ช่องทางรักตอดรัดตัวตนของเขาแน่นเป็นจังหวะอย่างเสียวซ่าน ความพึงพอใจไหลพล่านทั่ว   เขาอุ้มยกร่างอดีตนายทหารให้ขึ้นเหนือผิวน้ำ ก่อนดันให้เข้าชิดกับริมขอบอ่าง

.

เสียงครวญครางดังก้องไปทั่งห้องสีเหลี่ยมสีขาว น้ำสาดกระเด็นออกจากอ่างมากน้อยตามระดับความรุนแรงของกิจกรรมรัก สะโพกหนาไล่บดเบียด จุดกระสันอย่างชำนาญ เล่นเอาคนข้างใต้แข้งขาสั่นไปหมด จนเกือบพยุงตัวเองไม่อยู่

.

เงาของทั้งคู่แนบชิดกันเหมือนทุกราตรี ครั้งแล้วครั้งเล่ากอดก่ายกันกระทั่งถึงฝั่งฝัน ความเป็นชายเอริคกระตุกสั่น น้ำสีมุกหลั่งอาบมือราชัน ทีชาล่ากระทั้นกายเข้าออกอีกสองสามครั้ง ก่อนดึงแท่นภูเขาไฟยักษ์ ให้ออกมาประทุในที่ปลอดภัย

.

จากัวร์หนุ่มนอนนิ่งอย่างไรเรี่ยวแรง ดวงตาสีเข้มปิดลงช้าๆ ริมฝีปากหนาพรหมจูบไปทั่วใบหน้าของผู้เป็นที่รัก ก่อนดึงร่างปวกเปียกมาห่อด้วยผ้าแห้งนุ่ม

.

ทุกสิ่งทุกอย่างดำเนินไปตามปกติเหมือนทุกๆ วัน จนจากัวร์หนุ่มไม่ได้นึกสงสัยว่าตัวเองถูกวางยาในไวน์ ยานอนหลับและยาถอนกำลังออกฤทธิ์ ราชันทุบแก้วไวน์ลงกับพื้นแล้วนำเศษแก้วมากรีดแขน ให้ความเจ็บปวดช่วยประคองสติสุดท้ายเอาไว้

.

เขาวางเจ้าหญิงนิทราของตนลงบนแท่นบรรทม เกลี่ยนิ้วไล้ไปตามโครงหน้าเพื่อจดจำทุกๆ รายละเอียดของคนรัก การปล่อยมือจากสมบัติที่ใฝ่หามาทั้งชีวิตช่างยากนัก น้ำตาลูกผู้ชายไหลอาบแก้ม ความกลัวว่าจะสูญเสียผู้เป็นที่รักแผ่ซ่านไปทั่ว เขาเอื้อมมือซึ่งสั่นเทาของตนกุมมือคนที่กำลังจมลงสู่ห้วงนิทราลึก

.

ทีชาล่าไม่มีทางรู้เลยว่าเมื่อดวงแก้วคู่นั้นลืมขึ้นมาอีกครั้งในยามเช้า เขาจะได้พบกับเอริคคนไหน คนที่รักหรือคนที่เกลียดเขา ทว่าเขาก็ยังยืนยันเลือกเส้นทางที่ตัวเองกลัวที่สุด ยอมตัดจากภาพมายาแสนหวาน เพื่อให้ความรักได้ดำเนินไปอย่างถูกต้อง

.

.

“ถ้าเจ้าลืม เรายังจะกอดกันใหม่อีกครั้งได้ใช่ไหม”  เขาถามขึ้นอย่างสิ้นหวังท่ามกลางความเงียบงันของรัตติกาลอันไร้จุดสิ้นสูญ

 .

.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น