Fic lost child (TchallaxErick) - รีไรท์ -

ตอนที่ 5 : Lost child ep5(รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 303
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    27 เม.ย. 61

กษัตริย์แห่งวากันด้าจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์อยู่นานหลายชั่วโมง  ย้อนดูภาพวิดิโอจากกล้องวงจรปิดซ้ำๆ  เช้าตรู่วันนี้สาวใช้ซื้อวัตถุดิบมาจากตลาดทางตะวันออก พ่อครัวก็ปรุงอาหารตามปกติ พอเสร็จก็ให้ลูกมือยกไปส่งให้ยาม

.

ทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น ไม่พบอะไรผิดแปลก หากจะมีใครสักคนต่้องการวางยาเอริคจะทำได้สองวิธี ต้องวางในวัตถุดิบตั้งแต่ก่อนอาหารจะถูกนำมาเข้าวัง หรือไม่ก็ต้องอาศัยแฮกกล้องสักตัวเพื่อใส่ฟุตเทจปลอมเข้าไป ซึ่งนั้นก็แปลว่าคนทำต้องแฝงตัวอยู่ในวังมานานพอที่จะหาจังหวะเล่นงานเชลยคนสำคัญของทีชาล่า

.

และคำถามคือเพื่ออะไร?

.

ใช่ว่าการวางยากระตุ้นกับว่าที่ราชินีไม่เคยปรากฏในประวัติศาสตร์อันยุ่งเหยิงของฝ่ายใน แต่วางยากระตุ้นเอริคให้เข้าฮีท มันก่อให้เกิดผลประโยชน์อย่างไรกับคนเหล่านั้น ถ้าเอริคเป็นลูกขุนนางมันก็พออธิบายได้ว่า ทำไปเพราะต้องการอยากเร่งให้ลูกเป็นใหญ่เพื่อรวบอำนาจ แต่เอริคที่ไม่มีครอบครัว ไม่มีฐานอำนาจ คงสามารถเอื้อผลประโยชน์ให้กับใครในวากันด้าเลยด้วยซ้ำ

.

“โอโคเย พวกผู้ต้องสงสัยมีใครแสดงท่าทางผิดปกติอะไรไหม”

 

.

“ทูลฝ่าบาท” หญิงนักรบผิวสีเข้มเดินออกมาจากมุมมืดของห้อง ชุดเกราะสีทองที่เธอรักและภูมิใจแวววับเมื่อต้องกับแสงไฟในห้องทรงงาน

.

“หลังการสอบสวนก็ผ่านมาสามวันแล้ว ก็ยังไม่มีใครทำให้หม่อมฉันระคายใจเลย บางทีคนร้ายอาจไม่ได้อยู่ในกลุ่มคนเหล่านั้นตั้งแต่แรกหรือเปล่า”

.

ทีชาล่าถอนหายใจ ก่อนนวดขมับทั้งสองข้างเพื่อลดอาการปวดศีรษะจากการจ้องหน้าจออิเล็กทรอนิกส์นานๆ

.

“นั้นคือสิ่งที่เรากำลังกังวลอยู่ หากเป็นเมื่อก่อนมีคดีในวัง ไม่ช้าก็สาวเจอตัว ขึ้นอยู่กับว่าคนร้ายมีขั้วอำนาจในวังสนับสนุนมากน้อยแค่ไหน แต่พอวากันด้าเริ่มเปิดประเทศมากขึ้น เราได้สร้างพันธมิตรกับหลายประเทศ แต่ในขณะเดียวกัน ก็สร้างศัตรู บางเรื่องครั้งนี้มันอาจไม่ใช่แค่เรื่องของฝ่ายใน”

.

“ฝ่าบาทกำลังสงสัยว่าการวางยาครั้งนี้มีเบื้องหลังมากกว่าที่พวกเราคุยกันครั้งก่อน?”

.

“ใช่ สนธิสัญญาอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมในแอฟริกาที่เราเซ็นไปครั้งก่อนก็ทำให้พวกคนผิวขาวที่เกี่ยวของกับงาช้างสูญเสียรายได้ไปพอสมควร นี่ยังไม่นับรวมเรื่องการกวาดล้างยาเสพติดและอาวุธเถื่อนข้ามชาติ  เรามีมิตรเพิ่มขึ้นก็จริง แต่ก็มีศัตรูเช่นกัน การวางยาเอริคอาจเป็นการขู่ว่า พวกเขาสามารถเขาถึงตัวพวกเราได้ตลอดเวลา เหมือนเวเลาที่พวกยากูซ่าเตือนเหยื่อก่อนลงมือ”

.

“ถ้าเช่นนั้นเพื่อรับการจู่โจมครั้งต่อไป เราควรดำเนินแผนทั้งเชิงรุกและรับ ในเชิงรับข้าจะวางกำลังหน่วยอารักขาเชื้อพระวงศ์ให้มากขึ้น ส่วนเชิงรุก คนเสียผลประโยชน์ก็ชัดเจนว่ามีใครบ้าง ข้าจะติดต่อกับหน่วย War dog ให้จับดู  การเคลื่อนไหวของพวกพ่อค้าในตลาดมืด ฝ่าบาทมีความคิดเห็นอย่างไรบ้าง”

.

“ข้าเห็นด้วยกับเจ้า ขอฝากเรื่องนี้ไว้กับเจ้านะโอโคเย” หัวหน้าหน่วยโดรามิเจโน้มรับบัญชาจากพระราชา เธอตั้งมั่นในใจว่าจะทำงานนี้ให้ดีที่สุดเพราะรู้ว่างานนี้สำคัญกับทีชาล่าแค่ไหน   หากเอริคอาการดีกว่านี้อีกสักนิด นายเหนือหัวของเธอคงออกล่าไอ้ชาติชั่วนั้นด้วยตัวเอง

.

ทหารหญิงเผลอเหลือบมองต้นแขนของทีชาล่า แม้จะรู้สึกไม่ค่อยพอใจในพรหมลิขิต ทว่ามันคือความจริง ด้วยลิขิตของมหาเทพีผู้อยู่เหนือทุกสรรพสิ่ง  อดีตทรราชย์ที่สมควรถูกประหารได้กลับกลายเป็นคู่ครองของราชัน เธอรู้ดีว่าใต้ฉลองพระองค์สีดำสวย มีรอยเข็มจำนวนมากซ่อนอยู่

.

เมื่อไม่สามารถหยุดการฮีทให้เอริคและไม่อาจขืนใจอีกคนให้มาเป็นคู่ตามสัญชาตญาณ ทุกคนในสภาจึงเห็นต้องกันว่าควรย้ายสถานที่คุมขังนักโทษจากห้องกักขังพิเศษเป็นห้องมืดใต้ดิน  แต่สุดท้ายฝ่าบาทกลับยืนกรานปฏิเสธข้อเสนอ และขอให้องค์สาวซูริผลิตยากดการตอบสนองฟีโรโมนขึ้นมาแทนเพื่อให้พระองค์สามารถใกล้ชิดและดูแลน้องชายได้โดยไม่ต้องห่วงว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น รอยเข้มเหล่านั้นจึงเป็นสัญลักษณ์แทนความรู้สึกหนักแน่นเสียยิ่งกว่าคำสัตย์ในงานสมรสว่าจะคอยดูแลกันและกันไม่ว่าจะในยามทุกข์หรือสุข

.

“ฝ่าบาท” เธอเอ่ยเรียกก่อนเดินออกจากห้องทรงงาน “ถ้าเขาพ้นระยะฮีท ฝ่าบาททราบใช่ไหมว่า เขาอาจจำสิ่งที่ฝ่าบาททุ่มเททำในวันนี้ไม่ได้หรอก” ผู้สืบเชื้อขัตติยะนิ่งไปชั่วครู่ แล้วหัวเราะขำขัน

.

“เขาจำไม่ได้หรอก เพราะเขาใจร้ายกับข้าจะตายไป หากเขาจำได้นี่สิแปลก ถ้าเป็นเข่นนั้นข้าคงต้องคิดหนักว่าเขาป่วย หรือมีใครปลอมตัวมาเป็นเขาหรือเปล่า”

.

ในเสียงหัวเราะมีอารมณ์ขมขื่นอยู่บ้าง ทว่าหัวหน้าองครักษ์สาวกลับคิดว่ามันมีความสุขแฝงอยู่มากกว่า ความสุขของพระจันทร์ที่ได้โคจรรอบโลก โดยไม่สนว่าอีกกี่ปีแสงวงโคจรของพวกเขาจะเขยิบมาใกล้กันสักครั้งหรือไม่

.

+++++++++++++++++++++

.

“เฮ้ย แกเป็นโอเมก้าเหรอ”คืนวันหนึ่งหลังจากเขานอนโทรมด้วยพิษไข้หลายวัน เพื่อนอันธพาลซึ่งอาศัยอยู่ในแหล่งกบดานเดียวกันก็เอ่ยถามขึ้น 

.

“อย่ามาแตะต้องตัวฉัน”เขาโวยวายพร้อมปัดมือสกปรกของพวกมันออก แต่การปฏิเสธของเขากลับยิ่งทำให้สถานการณ์เลวร้ายลง เดียรัจฉานกลุ่มใหญ่สาวเท้าเข้ามาใกล้เขามากขึ้นเรื่อยๆ

.

“เฮ้ยไม่เอาน่า ไม่ได้กินยาระงับมาใช่ไหม เวลาโอเมก้าฮีททรมานจะตายไป เดี๋ยวพวกฉันช่วยสงเคราะห์ให้ล่ะกัน หลายๆคนแบบนี้รับรองนายได้ขึ้นสวรรค์แน่นอน” พวกมันเริ่มหัวเราะ คนหนึ่งรวบแขนเขาจากข้างหลังในขณะที่อีกคนพยายามถอดกางเกงของเขาออก ความกลัวแล่นพล่านไปทั่วร่าง  เขาเคยเห็นพวกมันพาโอเมก้าผู้หญิงมารุมโทรมเพื่อระบายกำหนัด และเขาไม่ต้องการจะเป็นเหยื่อรายต่อไปของพวกมัน

.

“บอกว่าอย่าเข้ามาไงว่ะไอ้เวร ปล่อย บอกให้ปล่อยไงวะ”เอริคดิ้นรนมากขึ้น

.

“น่า เอริคทุกวันนี้นายก็เข้าๆ ออกบ้านฉันออกบ่อย มีเซ็กส์กับฉันสักครั้งสองครั้งจะเป็นอะไรไป”  สิ่งสกปรกคืบคลานสัมผัสเขาเข้ามาในร่มผ้า  ฮีทครั้งแรกของเอริคไม่ต่างอะไรกับฝันร้าย เขาขยะแขยงสัมผัสเหล่านั้นจนแทบอาเจียน

.

 ชายหนุ่มผิวสีพยายามทำลายความทรงจำวันนั้นลง ทว่ายิ่งเขาพยายามเท่าไร กลับเขายิ่งจดจำ ทำไมเขาถึงต้องเป็นเหยื่อของเดนนรก ถ้าพ่อยังอยู่ เขาคงไม่ต้องเผชิญเรื่องทุเรศแบบนี้ ขณะที่เขากำลังลำบาก สายเลือดของฆาตกรกลับกำลังเสวยสุขอยู่ในวากันด้า พวกมันต้องชดใช้ให้เขา 

.

อดีตหน่วยเจชอคนอนกระสับกระส่ายเหงื่อโทรมกาย เขาโกยบรรดาผ้าห่มเข้ามาคลุมร่างกายของตนเองเพื่อสร้างสถานที่หลบภัย สองสามวันมานี้เอริคฝันร้ายถึงเรื่องราวแย่ๆ ในอดีตอยู่บ่อยครั้ง แต่พอตื่นขึ้นมาท่ามกลางกองผ้าที่อบอวลกลิ่นของคนๆหนึ่งเขาก็เริ่มสงบลง

.

“เอริค” ใครบางคนกำลังเรียกชื่อเขา ในขณะที่ร่างทั้งร่างรุ่มร้อนเขาจำเสียงของคนๆ นั้นได้ แต่นึกไม่ออกว่าเป็นใครสมองขาวโพลนไปหมด ตัวตนของเขาเหมือนภาชนะเปล่า คิดอะไรไม่ออกเลยสักอย่าง ยกเว้นเรื่องหนึ่งคือเขาจะเรียกแอลฟ่าที่มาหาเขาทุกวันว่า ‘พี่’

.

เมื่อเข้าฮีทโอเมก้าจะทำของใช้นุ่มที่มีกลิ่นของคู่มาสร้างเป็นรัง   รังเปรียบเสมือนอาณาเขตหวงห้ามของโอเมก้า กระทั่งคู่แอลฟ่าก็ไม่สามารถย่างกรายเข้ามาได้จนกว่าโอเมก้าจะยินยิม แต่เอริคกลับอนุญาตให้ชายตรงหน้าเขามาได้โดยไม่ขัดขืนอะไร ที่จริง…เขาอยากดึงให้มาอยู่ในรังด้วยกันทั้งวันด้วยซ้ำ ถ้าหากไม่ติดว่าอีกฝ่ายดูเหมือนมีงานยุ่งทุกวัน

.

“ไม่เป็นไรแล้วนะ พี่กลับมาแล้ว ไม่มีใครทำอะไรน้องแล้ว”

.

มือหนาลูบแผ่นหลังเขาผ่านทางผ้าห่มอย่างเก้ๆ กังๆ ความอ่อนโยนซึ่งแผ่ผ่านเนื้อผ้าลงมาทำให้ร่างกายของจากัวร์สงบลง พี่ต่างจากแอลฟ่าคนอื่น เขาชอบนิสัยของแอลฟ่าคนนี้ ชอบจนกระทั่งพยายามฝืนนึกจนหัวแทบระเบิดอยู่หลายครั้งว่าคนๆนี้คือใคร อยากจำให้ได้ และไม่อยากลืมอีกเป็นครั้งที่สอง

.

เขาไม่สนใจว่าสถานะทางสายเลือดว่าเป็นพี่น้องกันจริงไหม คู่ของเขาไม่จำเป็นต้องร่ำรวย หรือสูงศักดิ์ เพราะเขายินดีเป็นฝ่ายเติมเต็มให้กับคู่ของตน

.

“กลับช้าชะมัด”

.

อดีตนายทหารบ่น ก่อนเอื้อมแขนไปโน้มลำคอของทีชาล่าให้เคลื่อนลง ริมฝีปากของเขาบดขยี้เข้าหากัน  สามวันมานี้พวกเขาจูบกันนับครั้งไม่ถ้วน มันเป็นรสสัมผัสที่หวานหอม ชวนให้สรรพางค์กายสั่นเทิ้มด้วยปรารถนา แต่น่าเสียดายที่สัมผัสในช่วงเวลานี้ไม่คมชัดและเร้าใจ เมื่อเทียบกับช่วงนอกฮีท

.

“ต้องง้อยังไง น้องถึงจะหายโกรธล่ะ” แอลฟ่าร่างสูงถาม

.

.

“ก็รู้คำตอบอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ กอดผมสิ กอดจนกว่าผมจะหายผวาจากฝันร้าย”

.

.

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น