Fic lost child (TchallaxErick) - รีไรท์ -

ตอนที่ 15 : Fic lost child special : Baba

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 395
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    28 เม.ย. 61

หลังถูกทีชาล่าตีตรา การกลับไปวากันด้าอีกครั้งของเอริคก็ต่างออกไปจากครั้งแรกโดยสิ้นเชิง เขาไม่ได้ถูกต่อต้านอย่างรุนแรงในฐานะคนต่างถิ่น แต่ถูกต่อต้านอย่างเงียบๆจากฝ่ายใน  สงครามเย็นระหว่างเขาและบรรดาขุนนางซึ่งมักใหญ่ใฝ่สูงอยากให้ลูกสาวของตนขึ้นเป็นราชินีระอุต่อเนื่องมาเกือบครึ่งปีก่อนที่เอริคจะยุติทุกอย่างลงด้วยตัวเองโดยไม่ได้พึ่งพาบารมีของทีชาล่าแต่อย่างใด

.

การเล่นเกมในวั'ไม่ได้ยากอย่างที่คิดแค่ต้องเล่มเกมให้เก่ง ใครเล่นเกมเก่งที่สุดคือคนกุมอำนาจ ก้าวแรกต้องเดินให้ถูก เขาเลือกซื้อใจอดีตราชินีด้วยการวางตัวให้เธอเห็นว่าถึงความจริงใจและความปรารถนาของเขาที่อยากดูแลปกป้องทีชาล่าในฐานะคู่ครองที่เท่าเทียม ไม่ได้หวังจะมุ่งร้ายเหมือนเมื่อก่อน พอซื้อใจอดีตผู้ปกครองฝ่ายในได้การอยู่เคียงข้างทีชาล่าในวังก็ไม่ใช่เรื่องน่าอึดอัดใจ แต่การมีอำนาจเป็นที่ยอมรับในฐานะคู่บุญคู่บารมีของพระราชาก็ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกมีความสุขได้นานนัก

.

เมื่อคนเราโตขึ้น เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น เราอาจรู้สึกอับอายหรือเสียใจกับความคึกคะนองในช่วงวัยรุ่น ไม่น่าทำผมทรงนั้น ไม่น่าเสพยา ไม่น่าเกเรียน  เอริค สตีเวนส์เองก็เช่นกัน  ชายหนุ่มมองผลการตั้งครรภ์ที่ขึ้นหนึ่งขีดด้วยความผิดหวัง  ริมฝีปากหนาเม้มแน่นเพื่อสกัดไม่ให้เผลอสบถคำหยาบคายออกมา อดีตชาติของเขาเป็นคนน่ารังเกียจหรือ เหตุใดบรรดาเทพยดาบนสรวงสรรค์ถึงได้กลั่นแกล้งไม่ยอมให้เขามีลูกกับคนที่ตัวเองรัก

.

ในปีแรกเขาไม่มีลูกก็พออ้างได้ว่า ทีชาล่ากำลังเครียดเรื่องนโยบายการเปิดประเทศของวากันด้าทำให้พวกเขาต้องห่างเหินกัน  แต่พอเข้าปีที่ห้า พวกเขาพยายามกันมากขึ้น เทคโนโลยีของวากันด้าเองก็ไม่ได้ด้อยกว่าประเทศอื่น ผลลัพธ์ก็ยังล้มเหลว ต่อให้ทีชาล่าพยายามบอกเขาว่าลูกไม่ใช่เรื่องสำคัญ แต่เอริคเป็นคู่แห่งโชคชะตาทำไมจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังฝืนตัวเอง ช่วยนาเคียเลี้ยงหลานมีหรือจะสู้อุ้มลูกแท้ๆของตัวเอง

.

“เอริค เราคุยกันเรื่องนี้แล้วไม่ใช่เหรอ? การมีลูกไม่ได้เป็นเรื่องสำคัญเท่ากับการที่พี่มีเจ้าเสียหน่อยจริงไหม” เสียงทุ้มคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง แววตาของผู้สูงศักดิ์เต็มเปี่ยมด้วยความกังวลด้วยรู้ดีว่าพออาการฮีทหายไปอีกฝ่ายตั้งความหวังไว้กับการตรวจครั้งนี้มากแค่ไหน  แต่ถึงคำปลอบประโลมจะฟังลื่นหูทว่าผู้เป็นยอดดวงใจของนายเหนือหัวกลับรู้สึกรวดร้าวกับความบกพร่องของตัวเอง

.

“พี่ถอดใจแล้วแต่ผมไม่ ถ้าผมมีลูกไม่ได้ก็แปลว่าเป็นคู่แห่งโชคชะตาที่โคตรห่วย” ชายหนุ่มผละตัวเองออกอย่างดื้อดึง

.

“ถ้าเจ้ายังดื้ออีก พี่จะโกรธแล้วนะ เจ้าเป็นอะไรให้พี่ตั้งหลายอย่าง เป็นน้องชาย เป็นคู่คิด เป็นบอร์ดี้การ์ด เป็นช่างแต่งตัว เจ้าแทบจะเป็นทุกอย่างให้พี่แล้ว ขาดบกพร่องไปสักอย่าง ทำไมถึงต้องลดคุณค่าตัวเองเช่นนั้น”กษัตริย์แห่งวากันด้าถอนหายใจเฮือกใหญ่  ก่อนดึงราชินีเข้ามากอดในอ้อมแขน

.

“ก็เพราะว่าสิ่งที่ขาดบกพร่องคือสิ่งที่ข้ารู้ว่าพี่อยากให้ข้าเป็นมากที่สุดในยามนี้”

.

“สิ่งที่ข้าอยากให้เจ้าเป็นมากที่สุด?เจ้ารู้จริงหรือว่ายามนี้พี่อยากให้เจ้าเป็นอะไร หรือเจ้าคาดเดาเอาเอง ”ทีชาล่าทวนคำ ลมหายใจอุ่นเป่ารดข้างหูของผู้เป็นที่รัก  ขณะมือซนเริ่มซุกไซร้เข้าไปใต้เสื้อผ้า  “ราตรีดาวกระจ่างเช่นนี้  ชายที่มีเรือนแล้ว เขาจะปรารถนาถึงสิ่งอื่นใดเล่านอกจากอยากได้ผู้เป็นที่รักมานอนกอดแลกไออุ่น”

.

นัยน์สีเข้มจ้องสบสามีราวกับจะดุว่า แต่พลันแลเห็นถึงกามารมณ์ซึ่งซ่อนเร้นในแววตาของเสือดำ การโต้เถียงก็จบสิ้นลง ทีชาล่าขบเม้มริมฝีปากล่างของเอริค หยอกล้อออดอ้อนอย่างใจเย็นรอจนกระทั่งจากัวร์ที่กำลังหงุดหงิดเริ่มโอนอ่อนตามการเล้าโลม

.

ไม่ช้าความพยายามของเขาก็สำเร็จผล อดีตทหารสหรัฐค่อยเอื้อมมือกอดพระราชา เขาแยกริมฝีปาก ปล่อยให้เขาเข้ารุกรานความชุ่มช่ำหอมหวาน ริมฝีปากของทั้งคู่แตะสัมผัสกันอย่างนุ่มนวล ขณะปลายลิ้นพัวพันอย่างอ่อนวานและเชื่องช้า  เสื้อคลุมขนสัตว์สีดำถูกปลดลงไปกองกับพื้น เรือนร่างเปลือยเปล่าใต้แสงจันทร์ของโอเมก้าหนุ่มถูกโอบอุ้มโดยอ้อมแขนแกร่ง

.

ท่ามกลางความเงียบสงบซึ่งมีเพียงเสียงลมหายใจ ความเครียดและความกังวลของจากัวร์ถูกขจัดด้วยสัมผัสอันเปี่ยมด้วยรัก สัญชาตญาณดิบขานรับเสียงเพรียกหาจากก้นบึ้งของดวงชีวัน  สัมผัสแผ่วเบาราวปีกผีเสื้อประทับบนหน้าผากกว้างก่อนไล่ลงมาที่เปลือกตา โหนกแก้ม และริมฝีปาก ทิ้งความวาบวามให้ร่างในอาณัติสั่นระริกไหว พอบทเพลงรักบรรเลงผ่านพ้นบทโหมโรง ความต้องการก็ครอบงำทั้งสองโดยสมบูรณ์ ความร้อนพวยพุ่งอยู่ภายในช่องท้อง  เรียวลิ้นโรมรัน รุกไล่เข้าความหวานหอมในโพรงปากของกันและกัน

.

“อ๊ะ..อื้อออ..ทะ..ที่รัก…อื๊ออ…”เสียงร้องแห่งความสุขสมถูกเปล่งก้องห้องบรรทม  สรรพนามที่ยากจะได้ยินปลุกกระตุ้นให้สัดส่วนของร่างกายที่สงบอยู่กลับมาแข็งชัน ทีชาล่าโอบกอดความรักของเขาไว้อย่างหวงแหน พร้อมทั้งขยับสะโพกกระแทกบดเบียนจุดกระสันซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนร่างใต้อาณัติรุ่มร้อนไปกับความเสียวซ่านที่ราชันบรรจงมอบให้  เงาของทั้งคู่เคลื่อนไหวไปพร้อมกันบนแผ่นกระจก  ทำนบแห่งอารมณ์ค่อยๆถูกทำลายลง คราบสวาทที่เปรอะเปื้อนต้นขาไหลย้อยลงมาจนเปื้อนพื้นพรหมเป็นด่างดวง

.

พวกเขาทั้งคู่ตกอยู่ในโลกที่มีเพียงแค่กันและกันครั้งแล้วครั้งเล่า จวบจนถึงรุ่งอรุณวันถัดไป พวกเขาถึงรู้ว่าขีดแสดงผลบนชุดตรวจการตั้งครรภ์  ‘มีขีดที่แสดงผลช้าแสดงขึ้นมาอีกหนึ่งขีด’

.

การเพิ่งมารู้ตัวว่าท้องในวันรุ่งขึ้นทำเอาทั้งคู่แทบลมจับเพราะกลัวแท้งจากกิจกรรมสวาทซึ่งกินเวลาไปกว่าค่อนคืน เดือดร้อนถึงหมอหลวงต้องถูกเรียกตัวมาตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อเช็คดูว่าเด็กในท้องยังแข็งแรงสมบูรณ์ดีหรือไม่

.

“เห็นไหมล่ะพี่บอกแล้วว่าลูกไม่เป็นไร เมื่อคืนพี่ก็ไม่ได้ทำอะไรรุนแรงเสียหน่อย”ทีชาล่าพูดอย่างไว้มาดขณะเก็บภาพอันตร้าซาวน์ของเจ้าตัวน้อยใส่หนังสือเล่มโปรด ทั้งๆที่ตัวเองในฐานะคนที่เห็นว่าชุดตรวจครรภ์เป็นคนแรกในตอนเช้าก็หน้าซีดเป็นไก่ต้มไม่แพ้คนอุ้มท้อง

.

“โกหก” จากัวร์หนุ่มตีมือคนอายุมากกว่าอย่างหมั่นไส้ “คนที่โวยวายให้หมอหลวงรีบมา ถ้าไม่มาจะสั่งประหาร อย่ามาพูดไว้มาดต่อหน้าผมเลย”

.

“ทำไงได้ล่ะ ก็คนมันกลัว”เสือดำเบนตาหลบด้วยความเขินอายกับความก้าวร้าวที่ตัวเองเพิ่งแสดงออก

.

“อยู่ๆก็เพิ่งรู้ว่ามีสิ่งสำคัญเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่าง ต่อให้เป็นมหาปราชญ์ที่ฉลาดปราดเปรื่องแค่ไหน พอเป็นเรื่องของคนสำคัญก็ย่อมต้องใจร้อน สูญเสียความเป็นตัวเองเป็นธรรมดา มันอาจเป็นแค่สิบกว่านาทีของหมอ แต่ใจของพี่เหมือนทรมานไปหลายชั่วกัลป์ ลูกในท้องเป็นอย่างไร พี่ไม่อาจรู้ได้เลย”

.

“ก็นั้นแหละยิ่งต้องใจเย็น”เอริคเอนศีรษะซบบ่ากว้าง “ผมก็เป็นกังวลเรื่องลูกไม่แพ้กันหรอก  อย่าลืมสิว่าเด็กในท้องก็ลูกของผมด้วย อย่าแบกเขาไว้บนบ่าคนเดียว เข้าใจไหม”

.

“ครับเข้าใจแล้วครับ”นายเหนือหัวแห่งวากันด้ายิ้ม พลางโอบไหล่ผู้เป็นที่รักให้เข้ามาซบอกตน

.

“จากนี้ก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับบาบา”

.

คนขี้หงุดหงิดแอบลอบยิ้มกับสรรพนามใหม่ของตน มันช่างเป็นการรอคอยที่ยาวนาน แต่เมื่อของขวัญที่พวกเขาเฝ้ารอได้ก่อเกิดเป็นเลือดเนื้อ เอริคกลับรู้สึกว่าการรอคอยครั้งนี้มีค่ามากยิ่งกว่าการรอคอยครั้งใด

.

“ฝากเนื้อฝากตัวด้วยเช่นกันครับปะป๊า”

.

.

.

.

“แล้วก็อีก7เดือนพวกคุณพ่อเองก็ขอฝากตัวด้วยนะครับเจ้าตัวน้อย”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น

  1. #18 imaiairo3 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 15:29
    ฮืออออออ ฝ่าบาทตกใจน่ารักเหลือเกินค่ะ ฟหกดเ้าสวา มารับฮีลจาก อฟนต
    #18
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #18-2 NancyChinamon(จากตอนที่ 15)
      29 เมษายน 2561 / 19:00
      ขอบคุณมากค่ะ>< ดีใจที่ชอบนะคะ
      #18-2
  2. #16 ชื่อช้อยค่ะ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 09:01
    ฮาฝ่าบาทตรงที่สติแตกนี่แหละ หมดกันมาดสุภาพที่สั่งสมมา5555555 ยินดีกับกับบาบา ป๊ะป๊า ด้วย ผู้ชายหรือผู้หญิงน้อ อยากรู้แล้วแฮะ แต่เชื่อได้ว่าต้องปั๊มกันอีกหลายคนแน่ๆ555555
    #16
    1
    • #16-1 NancyChinamon(จากตอนที่ 15)
      28 เมษายน 2561 / 14:13
      ขอบคุณครับที่ใจที่ชอบครับ >< แต่มีอีกหลายคนแน่ค่ะ
      #16-1