Fic lost child (TchallaxErick) - รีไรท์ -

ตอนที่ 1 : Lost child ep1 (รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 484
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    27 เม.ย. 61

กลิ่น?

.

พระราชาแห่งวากันด้า   มักได้กลิ่นหอมประหลาดเวลาเข้าใกล้ลูกพี่ลูกน้องผิวสี  มันเป็นกลิ่นอ่อนๆคล้ายกับดอกไม้ป่า แต่กลับมีฤทธิ์มอมเมาให้เขาลุ่มหลงไปความหอมหวานของมัน จนเป็นเหตุให้พลาดท่าแพ้ผู้ท้าชิงบัลลังก์อย่างน่าอับอายโดยมีสายตาประชาชนนับร้อยคู่เป็นสักขีพยาน

.

ผู้สืบเชื้อขัตติยะถอนหายใจอย่างหงุดหงิด นัยน์ตาสีเข้มทอดมองไกลออกไป เรื่องรักเขาก็ใช่ว่าไร้เดียงสา แต่ไม่เคยมีรักครั้งใดสามารถทำให้ใจสั่นระรัว และร้าวรานไปทั้งอุราไปพร้อมๆได้เท่าครานี้ ความรู้สึกที่ทีชาล่ามีต่อเอริคมากล้นเกินกว่าจะพรรณนาด้วยวาจา

.

อยากอยู่ใกล้ สัมผัส และครอบครองให้เจ้าของกลิ่นนั้นเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว ความคิดเหล่านี้วนเวียนในหัวของราชันเสมอ ถึงแม้ว่ารู้แก่ใจอีกฝ่ายรังเกียจเขามากแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถทำใจเกลียดอีกคนกลับได้  ไม่ว่าเป็นความรักหรือชิงชัง  ทุกๆอย่างที่เอริครู้สึกต่อเขา ล้วนถือเป็นพรอันแสนวิเศษจากเทพยดาซึ่งสถิตอยู่บนแดนสวรรค์

.

“ฝ่าบาท” น้องสาวต่างมารดาเอ่ยเรียกพี่ชายเสียงเครียด “น้องมีเรื่องสำคัญอยากกราบทูล”

.

ตอนนี้พี่เหนื่อยจากการประชุมเรื่องเอริค หากจะมาคุยเรื่องแล็บของเจ้าเอาไว้วันหลังเถอะ” กษัตริย์หนุ่มรีบตัดบทเจ้าหญิงน้อยอย่างอ่อนล้า เพลานี้เขา ไม่ต้องการสิ่งใด นอกเหนือจากการอยู่กับตัวเองเพียงลำพัง

.

ซูริกรอกตาขึ้นบนด้วยความเอือมระอา “น้องไม่ได้มาคุยเรื่องแล็บ  น้องมาคุยเรื่องนักโทษคนสำคัญของฝ่าบาท” เจ้าหญิงแห่งวากันด้าลอบมอง   ชายเบื้องหน้า พี่ชายของเธอนับว่าเป็นคนเยือกเย็นและเด็ดขาด หากตรัสไม่คือไม่  ไม่อยากคุยก็คือไม่อยากคุย  ทว่าเธอเพียงเอ่ยชื่อทรราชคนนั้นออกมา    กษัตริย์หนุ่มกลับยอมหันมาฟังเธออย่างง่ายดายราวกับถูกสะกดด้วยมนต์ปริศนา

.

“เรื่องของเอริคพี่เชื่อว่าตัดสินใจถูกแล้ว” ราชาผู้ทรงศักดิ์ยืนกราน” ไม่ว่าสภาจะให้เจ้ามาคุยกับพี่ว่าอะไร พี่ก็จะไม่ขอเปลี่ยนคำตัดสิน เอริคควรได้รับการดูแลที่ดีที่สุดจากเราในฐานะเชื้อพระวงศ์คนหนึ่ง”

.

“แล้วใครบอกกันว่าน้องจะมาทัดท้วงเรื่องเอริค” ใบหน้าหวานง้ำงอ  จมูกโด่งเชิดรั้งขึ้น“ สรุปตอนนี้พี่มีน้องสองคนแล้วสินะ ถึงได้ทะนุถนอมเชลยราวกับแร่รัตนาชาติ”

.

“เปล่า”  ทีชาล่ารีบแก้ต่างหลังถูกตัดพ้อ แต่สุดท้ายเขาก็ยืนจังงังแก้ตัวต่อให้จบประโยคไม่ได้ เพราะสิ่งที่ซูริกล่าวออกมาล้วนเป็นความจริงทั้งสิ้น ตั้งแต่ยามแรกที่ได้สบตา กบฏคนนั้นก็อยู่ในห้วงคำนึงของเขาตลอด

.

“พี่แค่...” ทีชาล่าพยายามอีกครั้งเพื่อรักษามาด ทว่าก็ยังไม่หลุดพ้น ความจังงัง

.

“น้องจะกราบทูลว่าน้องค้นพบบางอย่างขณะทำการแล้วก็คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์กับเขา พรุ่งนี้อย่างไรเสีย พวกสภาก็คงเตรียมยื่นฎีกาอีกครั้ง พวกเขาจะทัดท้วงจนกว่าฝ่าบาทจะล้มเลิกความตั้งใจ” ภาพโฮโลแกรมของทหารหนุ่มผู้มีบาดแผลขนาดใหญ่บริเวณหน้าท้องถูกฉายออกมาจากกำไลลูกปัดคิโมโย พร้อมตัวเลขอัตราการฟื้นฟูร่างกายในแต่ละส่วน

.

“อัตราการฟื้นฟูร่างกายของเอริคช้ากว่าแอลฟ่าทั่วไป ต่อให้อธิบายว่าเขามีเชื้อสายแอฟริกัน ก็ไม่สามารถตอบความผิดปกตินี้ได้ทั้งหมด น้องเลยนำเลือดของเขาไปทดสอบ…และพบว่าเขาเป็นโอเมก้า”

.

“หืม?”

.

“เอริคเป็นโอเมก้า” เธอกล่าวย้ำอย่างหนักแน่น “หลังจากท่านอา ถูกประหาร เขาก็อยู่คนเดียวมาตลอด ดังนั้นจึงมีความเป็นไปได้ที่เขาน่าจะกิน ยาต้านราคาถูกตั้งแต่เด็กเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวเองถูกแอลฟ่าเลวๆ ในวัยเจริญพันธุ์คุกคาม ดังนั้นเราจึงไม่ค่อยเห็นเขาแสดงลักษณะโอเมก้าออกมา ถ้าพี่ส่งผลการตรวจนี้ให้กับสภา ความผิดของเขาทุกอย่างจะถือเป็นโมฆะ”

.

สองพี่น้องสบตากัน ด้วยรู้ถึงความหมายที่ซ่อนอยู่ในคำแนะนำ โอเมก้าที่กำเนิดจากเชื้อราชวงศ์ถือเป็นของขวัญจากเทพีเสือดำ คือสิ่งล้ำค่าที่ไม่อาจประเมินค่าได้ เมื่อมีโอเมก้าเกิดขึ้นในเชื้อราชวงศ์หนึ่งคน โอเมก้าคนนั้นจะถูกจับให้สมรสกับพระราชาเพื่อรักษาความบริสุทธิ์ของเลือดขัตติยะ

.

“ไม่…ไม่ซูริ เราจะส่งผลการตรวจนี้ให้สภาไม่ได้ แค่ขังเขาไว้เพื่อรักษา เอริคก็รังเกียจพี่แล้ว หากบอกว่าให้เขาใช้ชีวิตที่เหลือกับพี่ในฐานะคู่หมั้นคู่หมาย เจ้าคิดหรือว่าเขาจะยอม”

.

“ฝ่าบาทลองไตร่ตรองดูดีๆก่อน ในเมื่อสภาไม่อนุญาตเอริคอยู่ในฐานะเจ้าชายและนักโทษไม่ได้ก็คงต้องใช้วิธีนี้  การแต่งงานนี้เป็นแค่การแต่งการเมือง ถ้าพวกเสนาบดีสงสัย ว่าทำไมไม่มีรัชทายาทสืบบังลังก์  พี่ก็ใช้เรื่องยาต้านคุณภาพต่ำมาอ้าง เขากินยาเฮงซวยพวกนั้นมาทั้งชีวิต ยังไงโอกาสเป็นหมันก็มีสูงอยู่แล้ว”

.

“อย่างไรก็ไม่ได้ เอริคบอบช้ำมามากพอแล้ว พี่จะไม่ขอเป็นรอยซ้ำรอยต่อไปของเขา” ทีชาล่ายืนกราน เพียงคิดว่าแอลฟ่าวัยกลัดมันสามารถทำอะไรโอเมก้าไร้ทางสู้ได้บ้าง ความรู้สึกผิดกัดกินไปทั้งหัวใจของราชัน กษัตริย์ที่มิอาจดูแลของขวัญจากเทพีนั้นถือว่าขาดคุณสมบัติของผู้ครองนครอย่างร้ายแรง ไม่ว่าราชาองค์นั้นจะปรีชาเพียงใดก็มิควรได้ชื่อว่าเป็นมหาราช

.

“เราไม่ได้ซ้ำเติมเขา เรากำลังช่วยกันสร้างโอกาสให้เขา ฝ่าบาทลองใคร่ครวญดูดีๆ ท่านอยากให้เขาเห็นพระอาทิตย์ตกดินอีกครั้งใช่ไหม อยากให้เขาสัมผัสกับวากันด้าให้มากขึ้นหรือเปล่า เขาจะสัมผัสแผ่นดินของเราได้อย่างไร ถ้าเขาถูกสภาสั่งให้ประหารหรือจองจำ” ชูริเตือนก่อนส่งกุญแจห้องแล็บให้

.

“แต่สัตว์ป่าต่อให้ปรารถนาดีกับมันแค่ไหน ก็ใช่ว่าเดียรัจฉานจะรับรู้ความรู้สึกเราทั้งหมด หมองูตายเพราะงูมาก็มาก ชาติพยัคฆ์คงมิต้องกล่าวถึง หากพี่จะพาจากัวร์ออกมาจากห้องขัง โปรดอย่าลืมใส่ปลอกคอเขาก่อนเสมอ  มิฉะนั้นทรราชอาจผลาญแผ่นดินเราอีกครั้ง”

 

.

+++++++++++++++++++

.

“พ่อ?” เด็กชายวัยสิบขวบร้องเรียกพ่อผู้เป็นที่รัก“ เล่าเรื่องบ้านเกิดของพ่อให้ฟังอีกหน่อยสิ ผมยังนอนไม่หลับเลย”

.

หนึ่งในหน่วยwar dogจากวากันด้ายิ้ม ก่อนค่อยๆนั่งลงข้างเตียงในห้องใต้หลังคาแคบๆ เอริคเป็นเด็กชายที่มีความลับมากมาย หนึ่งในความลับเหล่านั้นคือเขาเคยกลัวความมืด ดังนั้นทุกๆคืนเขามักอ้อนให้พ่อช่วยเล่าเรื่องราวต่างๆ  ให้ฟังโดยเฉพาะเรื่องของบ้านเกิดจนกว่าตัวเองจะผล็อยหลับไป  ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของเทพีเสือดำ ชนเผ่าทั้ง5 และราชองครักษ์ซึ่งเป็นสตรีล้วน

.

“ลูกคือสิ่งล้ำค่า สำหรับชาววากันด้า เพราะแดนมาตุภูมิของเรายกย่องให้  โอเมก้าเป็นคำอวยพรจากสรวงสวรรค์” พ่อของเอริคมักเน้นย้ำประโยคดังกล่าวอยู่บ่อยครั้ง แต่ทว่าเมื่อท่านกลับคืนสู่วัฏสงสาร ความภูมิใจที่ได้เกิดโอเมก้าของเขาก็สิ้นสลายกลายเป็นธุลีดิน

.

เช่นเดียวกับที่ชาวแอฟริกันทั่วโลกและชาววากันด้ามีคุณภาพชีวิตแตกต่างกัน ไม่ว่าโอเมก้าในวากันด้าจะได้รับการดูแลอย่างไร นั่นไม่ใช่สิ่งที่โอเมก้าทั่วโลกได้รับ เอริคเกลียดเวลาใกล้เข้าฤดู  เกลียดความรู้สึกกระสันอยากเสพสม  รสเนื้อหนัง เกลียดพวกแอลฟ่าที่พยายามหาผลประโยชน์จากคนอ่อนแอ และเหนือกว่าสิ่งอื่นใด เอริคเกลียดตัวเอง...เกลียดที่ยอมจำนนให้สัญชาตญาณ  จนเกือบไม่สามารถดำรงรักษาศักดิ์ศรีของตัวเองเอาไว้

.

น้ำฝนไหลซึมผ่านรอยรั่วของเพดาน  สายฟ้าคำรามก้องท้องนภา เด็กชายกำพร้านอนกระสับกระส่ายเหงื่อโทรมกายอยู่ในกองผ้า เม็ดยาต้าน จำนวนมากตกเกลื่อนพื้น   พอเริ่มเข้าสู่วัยรุ่นเขาก็เริ่มกินยาต้านเพื่อกดความเป็นโอเมก้า  เอริคไม่สนใจว่ายาราคาถูกพวกนั้นจะส่งผลอย่างไรกับร่างกายของเขาในระยะยาว  หากกินแล้วทำให้เขาหลุดพ้นจากความทรมานได้   ถ้ากินแล้วไม่ถูกคนอื่นเอาเปรียบก็ถือว่าคุ้มค่า

 

.

นายทหารหน่วยลับแห่งสหรัฐอเมริกา ทำลายหัวใจของตัวเองทิ้งไปพร้อมความเป็นโอเมก้า  เป็นหมันเหรอ?  เป็นเลยยิ่งดี เขาจะได้ไม่ต้องกลำกลืนอุ้มท้องกับแอลฟ่าคนไหนทั้งนั้น สิ่งที่เรียกว่าโชคชะตา หรือพรหมลิขิต ล้วนเป็นเพียงแค่เรื่องงมงาย ของพรรณนั้นมันไม่มีอยู่จริงบนโลกหรอก

.

โรงเรียนนายเรือ

ปริญญาเอกจากM.I.T

หน่วยSEAL สหรัฐอเมริกา

สนามรบแอฟกานิสถาน

หน่วยปฏิบัติราชการลับเจช็อค

.

จุดแต่ละจุดซึ่งวางสะเปะสะปะ ค่อยๆ ถูกลากต่อกันจนมาบรรจบตรงผลลัพธ์สุดท้าย หลอมรวมกันกลายเป็นคิลมังเกอร์ นักฆ่ามือฉกาจแห่งกองทัพสหรัฐ นอกจากพ่อซึ่งสถิตอยู่ในความทรงจำ ในสายตาของเอริคทุกคนก็เป็นเพียงแค่ตัวหมากให้เด็กหลงทางจากโอ๊คแลนด์เหยียบเป็นขั้นบันไดไปสู่แดนแห่งคำสัญญาของเขากับพ่อ

.

“ถามสิ” นายทหารผู้ถูกจับกุมตะโกนท้าทายอย่างดุดัน

.

“เอาเขาออกไป” อดีตราชินีตวาดลั่นใส่ผู้สามหาว

.

“เจ้าเป็นใคร” ท่ามกลางความวุ่นวายโกลาหลในสภา สมาชิกสภาตัดสินใจเอ่ยถามออกไป และความยากรู้อยากเห็นก็นำพามนุษย์สู่หายนะอีกครั้ง

.

“ข้าคือเอ็นจาดากา โอรสในเจ้าชายเอ็นโจบู ที่ศพพ่อมีรอยเล็บของแพนเธอร์อยู่บนอก แกไม่ใช่ลูกของกษัตริย์ แต่เป็นลูกของฆาตกร” ผู้เติบโตจากแดนไกล เอ่ยนามแท้จริงของตัวเองต่อหน้าสมาชิกสภา แล้วระเบิดความลับที่เขาทนแบกรับออกมาให้โลกได้รับรู้

.

“โกหก” อดีตราชินีปฏิเสธเสียงแข็ง

.

“เกรงว่า ไม่ใช่ พระมารดา” หนึ่งในผู้นำเผ่ากล่าวท้วง แหวนของราชนิกุลผู้หายสาบสูญถูกนำกลับคืนสู่บ้านเกิด หลักฐานเพียงหนึ่งได้สยบทุกคำครหา นัยน์ตาของสองพยัคฆ์สบประสาน กลิ่นหอมอบอุ่นคล้ายกลิ่นของแสงแดดจากราชาเบื้องหน้ากระตุ้นให้ก้อนเนื้อในอกซ้ายเต้นระรัวเร็ว จนแทบหายใจไม่ออก กระนั้นเขาก็ยังเลือกฝืนสู้กับสัญชาตญาณที่น่ารังเกียจเหมือนเช่นทุกครั้ง

.

“ข้าขอใช้สิทธิ์โดยสายเลือด ท้าประลองชิงตำแหน่งกษัตริย์ และแบล็คแพนเธอร์”

เพลิงแค้นแผดเผาหยาดน้ำตาจนแห่งความทุกข์โศกจนมลายสิ้น  เลือดย่อมต้องชำระด้วยเลือด ชีวิตชดใช้ด้วยชีวิต ไม่มีสิ่งใดจะมาหยุดการแก้แค้นของเขาได้ ต่อให้ทีชาลาเป็นครึ่งชีวิตที่สวรรค์ลิขิตให้ก็ตาม

.

.

.

เขากับทีชาล่ามีชะตาต้องฆ่าฟันกันเท่านั้น....

.

.

.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น

  1. #19 liyiru (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 12:45
    เปิดมาก็เกลียดเลย หนูลูก ให้โอกาสพี่เขาเถอะ
    #19
    0