ตอนที่ 2 : #2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 114
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    7 ก.ย. 61

#2

ปี 255x ร้านบุฟเฟ่แห่งหนึ่ง 20.xx น.

 

          กลิ่นหมูย่าง มันเยอะ ๆ นี่โคตรชอบเลยครับ กินแล้วเหมือนวิ่งอยู่ในหน้าผาที่เต็มไปด้วยทุ่งหญ้าล้อมรอบไปด้วยภูเขาสดใส แต่กินมากมันก็เหมือนวิ่งอยู่ริมหน้าผาแล้วสะดุดตกเขาไปตายนั่นแหละ เพราะหมูกะทะกินมากเป็นมะเร็ง

 

          กูบ่นอะไรวะ.......

 

          ดีมากที่ครั้งนี้ไม่ได้เสียตัง เพราะพี่เจ้าของร้านเลี้ยงฟรี ผมมาทำงานพาร์ทไทม์แถวบ้านครับกะว่าหลังจากแอดติดแล้วจะเที่ยวให้หนำใจเลย

 

          “เนี่ย สวาสลิกานพนักงานร้านอั๊วะ กิงเหมืองหมู แต่อยู่เหมืองราชา ม๊ายอั้นจ้า คืนนี้ก่องลื๊อไป”

 

          “ดีนะเนี่ยที่ไม่เสียเงิน ถ้าคิดราคานี้ผมว่าดาวน์มอไซต์ได้คัน”

 

          “อั๊วะตอแหลจ้า ลื้อจ่ายมา”

 

          ก็คือเจ๊จูแกเป็นคนไทยจีนอารมณ์เฮฮตามประสา (คนใกล้สูงอายุ) ผมเห็นแกบ่อยเพราะชอบมาเป็นสปอนเซอร์กีฬาสีที่โรงเรียน....... แกนั่งยกเอาแขนชันขาข้างนึงเหมือนนักเลงท้ายซอย พร้อมคีบเนื้อเข้าปากไว ๆ แบบการ์ตูนญี่ปุ่น พลางยื่นเบียร์แก้วแกให้ แต่ผมไม่เอา ขม กินไปได้ไงห้าหกขวด

 

          “แล้วนี่มังปากาดผงแอดอารายของเอ็งเมื่อรายหล่ะ”

 

          พอพูดถึงเรื่องแอดผมลืมไปเลยว่ามันประกาศสองทุ่มครึ่ง ปีนี้สทสประหลาดมาก และประหลาดขึ้นทุกปี ข้อสอบก็ประหลาด ผมล่ะโคตรเกลียดระบบนี้เลย แต่ทำไงยังไงได้ ชะตากรรมเด็กไทยที่ต้องเจอ

 

          ผมเด็กห้องวิทย์คณิต แต่ถามว่าพอได้มั้ย ก็พอได้และรู้สึกคล่องกว่าพวกศิลป์ ทางบ้านสนับสนุนให้ไปเรียนหมอมาก แต่หมออะไรนี่สิ เลือกยากมาก เพราะผมไม่เคยคิดถึงการแตกแขนงของวิชาหมอเลย มันมีตั้งหลายหมอ หมอคน หมอหมาและหมอผี!!!

 

          (หมอดูก็มีนะ เล่นให้ครบ อิอิ)

.....

..

.

          (เอ้า ให้หมอตำแยด้วย)

 

          ถ้าสโคปให้เล็กลงมามันก็มีสองหมอแหละ หมอคนกับหมอหมา แต่ผมไม่รู้ว่าจะเลือกเรียนอะไรจริง ๆ พูดถึงความเป็นไปได้เรื่องรักษาคนผมไม่ค่อยคล่องนะ ตอนเด็กเพื่อนโดนเหล็กบาด ผมพามันมาทำแผลที่บ้านแล้วเอาแอลกอฮอล์ราดลงไปเหมือนราดน้ำมันจุดไฟเผาป่า มันร้องว้ากเหมือนจะเป็นจะตาย แล้วแม่ก็ตีผม มันก็ถูกแล้วไม่ใช่เหรอที่ต้องใช้แอลกอฮอล์ทำความสะอาดแผล ....... เป็นขอบเขตของประสบการณ์ที่แย่มาก

 

          แต่.......แต่........ท้ายสุดแล้ว หน้าเว็บเลือกแอด ไม่รู้ตอนนั้นผมคิดอะไร ผมตัดสินใจเลือกนิเทศแผนวิทย์ ไว้เป็นอันดับ 1 อีกสามอันดับอ่ะเหรอ ผมลงหมอหมา (สัตวแพทย์) ไว้อันดับ 2 ส่วนอีก 2 อันดับเป็นบัญชีหมดเลย ที่มีใจให้นิเทศก็ไม่ใช่อะไรนะ ตอนผมไปเป็นพรีเซนเตอร์ให้กับเว็บไซต์หนึ่ง พี่เค้าให้เงินมาเยอะมาก แค่เป็นแบบถ่ายรูปให้ไม่ถึงวัน แล้วอีกอย่างคะแนนรูปแบบวิทย์ก็นิ่งพอควร มันคงไม่หนีคะแนนผมหรอก อิอิ

 

          “อ่ะ...... เจ๊เปิดให้ผมดูหน่อย”

 

          “เปิกอารายของเอ็งวะ”

 

          “ผลแอดเข้ามหาลัยที่เคยเล่าให้ฟังไง ผมไม่อยากดู มันตื่นเต้น”

 

          “เอ๊า...... จาปายกัวอารายวะ มา ๆ อาวมาห้ายเจ๊ดูมา”

 

          ผมพิมพ์เลขแล้วกดดูประกาศ แต่ตอนนั้นเน็ตมันช้ามันเลยค้างครึ่งหน้า เจ๊จูแกโวยวายเป็นสำเนียงจีน ๆ ผมเลยกดให้แล้วยื่นไปให้ใหม่ มือผมสั่นและชุ่มไปด้วยเหงื่อมาก สายตาล่อกแล่กไม่อยู่นิ่ง เจ๊แกยืดแขนที่ถือโทรศัพท์ออกสุดดูเพราะสายตายาวตามประสา (คนใกล้สูงอายุ)

 

          “อารายวะเนี่ย ลื้อแอกติดสี่ที่เลยเหร๊อ”

 

          “โถ่ ไม่ใช่เจ๊ พวกนี้คืออันที่ผมเลือกแอด”

 

          ..........

 

          เราทั้งคู่เงียบเหมือนโดนสะกดจิตเอาไว้ ท่ามกลางกลิ่นเนื้อหมูย่างที่มันไม่นาจะอร่อยอีกต่อไปแล้ว ผมเป็นคงชอบเล่นกับดวงนะ เวลาแบบอยากได้อะไรผมจะพูดตรงข้ามเพื่อให้ดวงมันตบสิ่งที่ผมอยากให้มันเกิดมาให้ อย่างเช่น ชวนไอ้ตูนไปดูหนังวันนี้ ผมจะบอกมันว่าเออ ไปพรุ่งนี้ก็ได้ แต่มันก็ตอบกลับมาว่าไปทำเหี้ยอะไรพรุ่งนี้ ไปวันนี้ดิ ...... พอนึกออกแล้วใช่ไหมว่าผมจะพูดว่าอะไร

 

          “ติดหมอหมาใช่มั้ยเจ๊”

 

          เจ๊จูแกเงียบเหมือนคิดคำพูดภาษาไทยไม่ออกแล้วเงยหน้าขึ้นมาทำหน้าเศร้า ๆ ผมใจเต้นหลุบ ๆ

 

          “ไอ้มิก....”

 

          “ว่าไงเจ๊......”

 

          “หมอหมามังคาณะอาหรายหว๊ะ......?

 

......

 

          ผมสูดหายใจลึ๊ก ลึก ๆ คิดถูกคิกผิกว้า ที่ห้ายเจ๊แกลูผงแอดอั๊วะ โว้ย เจ๊กอั๊ก

 

          “หมอหมาก็คือ คณะสัตวแพทย์ครับ แล้ว..... ผมติดคณะสัตวแพทย์หรือเปล่าเจ๊”

 

          หน้าตาผมดูมุ่งมั่น แต่ในใจผมเลี้ยวไปนิเทศแล้ว ไม่รู้ทำไม อาจจะเป็นเพราะมันวางเอาไว้อันดับหนึ่งล่ะมั้ง แต่โคตรอยากเข้าไปเลยว่ะ ตอนนี้ เวลานี้ หลังเจ๊แกพูดประโยค นิเทศศาสตร์ ออกมา ผมจะกระโดดขึ้นบนโต๊ะ ตะโกนว่าโว้ยยยยยยยยยยย ไอ้เชี้ยยยยยะ!!!!!!!!!!!!!

 

          “ยังไงเจ๊ คณะอะไร!!! คณะหมอหมาใช่มั้ย เร็ว ๆ!!!

 

          เจ๊แกเงยหน้าขึ้นมา ทำหน้าดีใจเผยรอยยิ้ม

 

          “คา......”

 

          (คิดในใจ) XXXXXXศศาสตร์

 

          “คา....ณ๊ะ”

 

          (คิดในใจ) XXXXXทศศาสตร์!!!!

 

          “นิเ........!!!!!” ผมชิงพูด

 

          “สาตตาวะแพทยศาสตร์!!!!!” แต่อันนี้เสียงเจ๊ แบบ 3D

 

          XXXXXทศศาสตร์

 

          XXXXพทศศาสตร์

         

          XXXแพทศศาสตร์

 

          สัตวแพทศศาสตร์

 

          สาสสสสสส ตา ว๊ะ แพท ทะ ยะ สาสสสสสสสสสสส ไอ้ส๊าสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส

 

          ไอ้ส๊าสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส

 

          “ไอ้สาสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส”

 

...............

........

....

..

.

 

          สะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกอีกแล้วครับ เพราะฝันแบบนี้ก็รอบที่สามได้แล้ว อาจจะเพราะใกล้แอดอีกรอบแล้วมั้ง ถ้าจะให้เล่าเหตุการณ์ต่อจากนั้นก็จะเห็นภาพหงายตึง ผมซดเบียร์เจ๊ต่ออีกหกขวด จนเจ๊จูแกโทรตามพี่ผมให้มาหิ้วกลับ และแน่นอนผมได้ร้องโว้ย แต่โว้ยแบบคลั่ง ตอนนั้นผมแพนิกจนแทบไม่เป็นอันกินอันนอนสามวัน

 

          ผมไม่รู้เหมือนกันนะว่าทำไมถึงต้องอยากไปจากที่นี่ แต่ข้างในมันบอกว่ามันไม่ใช่ ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้เริ่มลองหรืออะไรเลย แต่ถ้าเกิดผมซิ่วไปตามที่อยากไปจริง ๆ ก็คงไม่มีเพื่อนแบบไอ้ตูน แต่มหาลัยยังไงเราก็ต้องเปิดรับอะไรใหม่ ๆ อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ

 

          ตีหนึ่งครึ่งหลังจากตื่นขึ้นมา ผมลงไปเซเว่นหาอะไรกิน แล้วห้ามบอกว่าผมอ้วนนะ เพราะตอนนี้ผมกินมื้อเย็นอยู่เพราะนับเวลาตามประเทศฝั่งอเมริกา อิอิอิอิอิอิอิอิ

 

          ตอนดึกในเมืองนี่แทบจะไม่มืดเหมือนบ้านที่ต่างจังหวัดเลยครับ รถยังวิ่งอยู่ตลอด อาจจะเป็นเพราะแถวคอนโดผมมันมีพวกร้านเหล้า ที่ผมเห็นว่าแปลกสุดคือไปนั่งดื่มกันบนดาดฟ้า ผมยังคิดอยู่เลยไปสูงขนาดนั้นไม่กลัวโดนฟ้าผ่ากันเหรอ ..... อ้าว ชิบหาย ลืมหยิบแว่นลงมา

 

          ผมเดินดุ่ม ๆ มาเข้าเซเว่น ผ่านหน้าร้านเหล้าร้านนึง ที่หน้าร้านเต็มไปด้วยผู้หญิงนุ่งสั้น แต่ผมก็พอรู้แหละว่าเขาพวกนั้นคือใคร เค้าพยายามส่งสายตาให้ผม แต่ขอโทษด้วย มองไม่เห็น!!!! มันลำบากมาก นอกจากจะสายตาสั้นมากแล้วยังจำอะไรไม่ค่อยได้ด้วย แบบราคาพวกของอะไรพวกนี้ ผมยื่นหน้าจนจมูกแทบชนเหล็กถึงพึ่งรู้ว่าเยลลี่หมีมันราคา.......

 

          “ห้าบาทมีโปรแถมถุง”

 

          ใครวะ ....... ผมหรี่ตามอง แต่รู้สึกว่าไอ้คนตรงหน้ามันหรี่ตาเหมือนกัน แล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ๆ แล้วจ้องตา

 

          อ้าว ..... ไอ้...... ไอ้เชี๊ยะ........

 

          “โห...... กินแต่ขนมระวังเป็นเบาหวานนะ”

 

          ในใจอยากจะตอบเรื่องของกู ไอ้เหี้ยพันโท

 

          “แต่มีเงินซื้อขนมแล้วเมื่อไรจะมีเงินใช้กีตาร์พี่ จะปีแล้วนะ”

 

          “ก็.....ด..เดี๋ยวใช้ครับ”

 

          มันทำขึงขัง พร้อมทำท่าจะหาเรื่องเพราะมันนานมากจนผมเกือบลืมไปแล้วจริง ๆ แต่สักพักมีผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ผมเห็น เดินเข้ามาเรียกมัน มันเลยเดินออกไป ผมเห็นแวบ ๆ ว่ามันซื้อถุงยางไปกล่อง ถึงจะสายตาสั้นก็เถอะ ผมรู้!! ผมเคยทำ!!! หรือคนเมื่อกี้คือแฟนมัน อันนี้ผมไม่รู้ แต่ถ้าไอ้ตูนรู้คือมันต้อง ......

 

          “ไอ้ เหี้ย!!! กู ถาม จริง!!!! อัย เรียว ลี่ แอสก์!!!!

 

          “ก็เออดิ กูพึ่งเจอในรอบปีเนี่ย อุตส่าห์หลบหน้า ไลน์ก็บล็อค ข้าวนอกคณะไม่เคยแดกเพราะเดี๋ยวเจอ”

 

          “อิผู้หญิงคนนั้นมันเป็นใคร!!!!

 

          “กูจะไปรู้มั้ย”

 

          “มึงบอกลักษณะมา!!!!!

 

          อะไรของมันวะเนี่ย หรือมันจะสำแดงฤทธิ์แฮคเกอร์

 

          “เออ ....... ผมดำ สั้นประมาณบ่า กุเห็นแค่เนี้ยะ”

 

          “คนนี้ใช่มั้ย!!!

 

          พอมันหันเฟซมา ตรงทุกอย่าง เป๊ะ ๆ เพียงแค่มันใช้เวลาหามากกว่าครั้งนั้นนิดเดียว

 

          “เด็ก PA นิเทศ!!! มายุ่งอะไรกับผัวกู!!!

 

          “มึงจะทำอะไรอีกล่ะ แต่ถ้าจะทำอะไรก็ไม่มีกูแล้วนะ”

 

          ฐานวดีมันหันมาสนใจผม อารมณ์เปลี่ยนเร็วจนน่ากลัวชิบหายเหมือนมีสวิตช์กด

 

          “มึงแน่ใจแล้วเหรอ”

 

          “ก็ เออดิ มันคาใจว่ะแล้วอีกอย่างกูก็เทมากเลยนะ เกรดแย่มาก”

 

          “เกรดแย่มึงก็เรียนใหม่ปีสองดิ!!!

 

          ไอ้ต้าเพื่อนอีกคนมานั่งข้าง ๆ มันเป็นเพื่อนผู้ชายในคณะอีกคนที่ผมสนิทด้วยแล้วมันเรียนเก่งชิบหาย จะกวาดเอหมดแล้วมั้ง สมองมนุษย์หรือระบบเอไอ

 

          “เออ มึงดูไอ้ต้าด้วย แดกเหล้าเก่งแต่มันก็ท็อปอะ ทำไมมึงจะทำไม่ได้ว่ะ โถ่”

 

          “กูไม่ได้แดก กูแค่ลงไปเสิร์ชเฉย ๆ”

 

          “รีเสิร์ชเหี้ยอะไรได้ไม่ซ้ำหน้า”

 

          ผมนั่งดูพวกมันทะเลาะกันแล้วมีความสุขดี ผมคงไม่เจอภาพอะไรแบบนี้ถ้าผมไปติดอีกคณะ ผมสอบแกทแพทรอบใหม่แล้วครับ คะแนนออกจะดีด้วย อิอิ ครั้งนี้มันต้องติดแล้วป่ะวะ คณะเนี้ยะ เนี่ย

 

          ผมนั่งอยู่หน้าเว็บประกาศที่ใช้ชื่อเรียกแบบเป็นทางการว่า TCAS ระบบอะไรอีกผมก็ไม่รู้เพราะพึ่งมาเปลี่ยนเมื่อปีนี้ แต่รู้ว่ายุ่งยากชิบหาย มันมี 4 รอบ แต่สามรอบแรกผมร่วงไปแล้ว เหลือรอบสุดท้ายที่เขาว่ากันว่าคะแนนมันจะลง ผมหวังว่าให้เป็นแบบนั้นนะ เพราะจะได้ลาจากที่เก่าซักที เป็นที่ที่ความจำเลือนลางและไม่ค่อยมีอะไรเลย จำได้หลัก ๆ ก็คือโดนเอารูปไปลงเพจคิ้วบอย แล้วก็ไอ้เชี่ยพี่แพนอะไรนั่นอ่ะ ถ้าผมไป ค่ากีตาร์ก็ไม่ต้องจ่าย อิอิ แต่อ้าว กูซิ่วไปอีกคณะแต่ในมหาลัยเดียวกัน อ้าว

 

          ปีนี้ประกาศเร็วหน่อยครับ แต่เว็บยังล่ม (และเชี่ย) เหมือนเคย ความล่มนอกจากเว็บไซต์ REG แล้วก็มีระบบการศึกษาไทยนี่ล่ะครับ อ่า....... เว็บเข้าได้แล้ว

 

          ....แต่พิมพ์ไป มันขึ้นเออเร่อ...... อะไรอีกวะ ไอ้ซัส!!!!!

 

          ผมพิมพ์ไปประมาณเจ็ดแปดรอบได้ แต่เว็บก็ขึ้นเออเร่อหน้าขาวเหมือนเดิม ใจผมเต้นตุ้บตั้บ สุดจะทน ผมเลยโทรไประบายกับฐานวดี

 

          “มึง ไอเชี่ย! เว็บมันล่มเข้าไม่ได้ว่ะ ควชิบหาย”

 

          “มันล่มเหรอวะ ทำไมเพื่อนกูเข้ามันบอกว่าไม่ล่ม”

 

          เสียงพิมพ์คีย์บอร์ดรัว ๆ เหมือนแฮคเกอร์เจาะโค้ดในปลายสาย สงสัยมันคงถามเพื่อนอยู่ในตอนที่คุย

 

          “เออ มึง..... เพื่อนของเพื่อนกูก็เป็นเหมือนมึง”

 

          “เนี่ย กูบอกแล้ว ระบบเหี้ย ๆ แล้วกูจะรู้ตอนเค้าเปิดเทอมกันแล้วป่ะเนี่ย!!!

 

          “แต่มันบอกว่า ถ้ามันขึ้นเออเร่อ แสดงว่ามึงไม่ติดซักคณะ......”

 

          “ห๊ะ???

 

          “เออ ยินดีด้วยมึง”

 

          ได้ยินไม่ค่อยชัดเท่าไรหรือไม่อยากได้ยินก็ไม่แน่ ผมเคาะเอ็นเตอร์รอบนึง หน้าเว็บรีโหลดและพึ่งขึ้นตัวอักษรคล้ายจะทะลุออกมานอกจอ

 

          คุณไม่มีสิทธิ์สัมภาษณ์

 

          คุณไม่มีสิทธิ์สัมภาษณ์

 

          คุ๊ ณณณณณณ ม๊ายยยยย มี สิด ส๊ามมม ภาสสสสสสส!!!!!!

 

          โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

          ไอ้เชี้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

          ทำไมกูต้องเกิดมาเป็นไอ้มิกดวงซ๊วยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!

…………………..

……………….

…………….

………

.

          “ทำไมกูต้องซ๊วยยยยยยยยยย!!!!

 

          ตอนนี้เปิดเทอมแล้วครับ ไวมาก เหตุการณ์ปีนึงไวเหมือนโกหกเก่งแบบไอ้เชี่ยตูน แต่ผมโกหกใครไม่เก่งหรอกนะ อิอิ แต่พักเรื่องนี้ไว้ก่อน เพราะความจริงคือผมนั่งเงียบ คิดว่าจะทำยังไงต่อดีหลังจากที่ทำตามสิ่งตัวเองต้องการไม่ได้แล้ว ...... และอาจจะต้องทนหลบหน้าไอ้พี่แพนอะไรนี่อีก ทีนี้ผมต้องเรียนวิชานินจาแล้วป่ะ

 

          ปีสองเป็นปีที่ผมคิดว่าน่าจะเป็นปีที่แทบทุกคนมีการเปลี่ยนแปลง ไอ้ตูนหลังจากที่ตัดผมทรงป๊อกแป๊กวงแบลคพิงค์ มันตัดมาใหม่กลายเป็นจินตหราเฉยเลย ไม่รู้ว่าไอต้ามันจะคิดแบบผมหรือเปล่านะ แต่สิ่งที่ไอ้ต้ามันไม่เปลี่ยนเลยคือ มันคอทองแดงเหมือนเดิม เจอหน้าทีไรก็ชวนไปทุกครั้ง แล้วคนอย่างผมน่ะเหรอจะไป เหอะ ๆ ๆ ๆ

 

          อ่ะ พูดถึงไอ้เสาวลักษณ์พูนลาภก็มาเลย เวลาเจอกันมันชอบมาแบบไม่ธรรมดานะ มันต้องมีอะไรที่ทำให้ผมอะดรีนาลีนหลั่งตลอด ไม่รู้ทำไม เอาจริง พอเห็นมันอ้าปากในผมทรงนี้ผมนึกว่ามันจะร้องเต่างอยทุกที

 

          “โห ไอ้มิก แว่นมึงไปไหน”

 

          “กูใส่คอนแทคเลนส์ ทำไมอะ”

 

          “ว่ะ! แม่งอัพเกรด ป๊ะสาวตี้ไหนก่อ”

 

          “ป๊ะเชี่ยไร กูไม่อยากมีละ กูอยากอยู่คนเดียว”

 

          “มึงเห็นคะแนนสูงต่ำยัง”

 

          นั่นไง ......... ผมกะจะเงียบ ๆ แล้วสุดท้ายเรามาจบกันที่การนั่งดิสคัสเกี่ยวกับคะแนนสูงต่ำปีนี้ คะแนนแม่งเหวี่ยงเละ เละแบบระบบการศึกษาจะให้ผมต้องพูดอีกกี่รอบ แม่งเละมาก แล้วแทนที่มันจะให้กำลังใจผมมันกลับย้ำไปอีก ไม่ดิ มันอาจจะพูดให้กำลังใจผมแล้วแต่เพราะเป็นมันไงผมเลยมองว่ามันตอกย้ำ ทางที่ดีมึงควรไปไกล ๆ กู ตอนนี้และเดี๋ยวนี้

 

          “ไอ้เชี่ย อย่าร้องไห้ดิวะ”

 

          “ร้องอะไรของมึง! กูไม่ได้ร้อง!!

 

          “พวกมึง! เปล่า บริควันนี้”

 

          นั่นไงกูว่าแล้ว ความเสี้ยนมัน ถ้าถามมันมันก็จะตอบวันเกิด เกิดอยากจะแดก พอถามหลาย ๆ ครั้ง ในวันต่าง ๆ มันจะเติมคำขยายไปแบบโง่ ๆ อย่างเช่น ถามในวันเข้าพรรษามันจะตอบโอกาสเกิดอยากจะแดกในวันเข้าพรรษา เป็นต้น

 

          “ไม่ไป ไอ้เชี้ย กูไม่แดกไง”

 

          “มาดูเพื่อนมึงดิ๊ เป็นห่าอะไรไม่รู้แอดไม่ติดแล้วเสือกร้องห่มร้องไห้”

 

          “โถ่ ไอ้มิก แดกน้ำก่อน เอ้า”

 

          ซาบซึ้งจังไอ้สัส ผมดูดไปหมดแก้ว พึ่งมารู้ตัวเลยจะหันไปบอกมันแก้เขิน

 

          “มึง กูเผลอแดกหมดเลยอ่ะ ซอรี่”

 

          “......เออ..... ไม่เป็นไร”

 

          .......

 

          “กระแช่โฮมเมด ฝีมือกู เป็นไง”

 

          ...........

          ........

          ....

          ..

          .

 

          เออ อร่อยดีว่ะ 555555555 ผมไม่ได้บอกมัน แต่แอลกอฮอล์มันไม่ดีต่อร่างกายนะ บอกทุกคนเลย เป็นห่วงนะเนี่ยะ!

         

          ............

          .......

          .....

          ..

          .

         

          “ช่วยเก็บ ผ้าเช๊ดดดดหน้า ของชั้นหน่อยยย ด้ายม้ายยยยย”

 

          “อย่าทามมมห้ายยหรากกกก เดี๋ยวมันหล๊งงงเดี๋ยวมันหร้ากกกกก”

 

          “ปายยยห๊าข้างหน้าดีกว๊าโคนนนส๊วยยยยยยยย”

 

          “ตูน เลิกเล่นโทรศัพท์แล้วมาดูเพื่อนมึงดิ๊”

 

          ก่เนี่ยย ผมเมาแล้วป่เตแนนี้ คือทุกหอย่างมันแปบบ เห้ย ไอ้เชี่ยตูน เป้นี้นยอะไรขแงมึง ไอ้สั๊ส ดูกูนี่ เพอแนมุงัอยู่นี่ ไอ่เชี้ยยย วานนั้มากับเพิ่นในค๊นะกุ่ลมใญ่คับ แต่จำไม่ด้ล่ะน้า แล้วไอช้ะยต้สสสสมันปัหาสาวโต๊ะตรงนั่นแล้ว ดุกูนีท ไอ้พวกควายยยยยยย

 

          โบกหมุนมาก แล้วเยิรสัยงไอ้ตูนมันกรี๊ดๆๆๆๆๆๆ ไม่รุ้เกอดอพไนขึ้น ผทก้ยกแกเวเข้าปแกอย่างดัยวเลย โอโหหหหหหหหห เพบงเพราะจะงเบยส่ะ เปนคระงงงงรักกกที่ชั้นรักคัยปัยโดยมั่ยต้องคตติ๊ดดดดดด

 

          อาววววม่อี๊กกกกก เพียวๆ แดม่ง เอาดิ๊ เสาวลักเองยะหยังมสน่าฮากแต้น่าฮักวสาวะ ม่ายเอามิ๊กกกกก ออกป๊ายยยนยนนยย เชี่ยยย ม่ายเอ่ามิ๊กกกกก กรี๊กกอีรายของมึ๊งว๊ะ

          ..............

          .........

          ......

          ...

          .

 

          “หนึ่งชั่วโมงสุดท้ายแล้ว ไหนใครยังไม่มีแฟน ขอเสียงหน๊อยยยย”

 

          เฮ้วววววววววววววววววววววววววว

 

          เฮ้วววววววววววว

 

          “ชอบเค้า แต่ก็เทเค้า แล้วเค้าก็ไปได้คนใหม่ ขอเสียงหน๊อยยยย”

 

          ฮืออออออออออ ฮืออออออออออ

 

          เหมทอนพี่เค่าเปอดทวิจกุอ้านอ่ะ เชี่ยยยย

 

          “แม้รู้ฉันไม่ดีพอ แต่จะขอบอกรักให้เธอฟัง แม้รู้ว่าเกินกำลังที่จะแบกหวัง แต่ใจก็สั่งให้รักไป”

 

          เศาษจะยเลือๆถ่าเมอยะงควดผื่เอาว้ายยยย ถ้าเทแยังม๊ายยแน้จาย เกบว้ายยห้ายบขยชะเนด่าสยยหนือปล่าวววววว

 

          เอ้ออออดีๆๆๆๆๆ อแอต่า กถขอพิงเหนย มายวายยแลเวววว

 

          “ให้ฉันมีความหวังสักนิด ได้มีสิทธิ์แค่นี้ก็เอา แม้ว่าเธอจะชอบเขา แต่อย่าพึ่งยอมให้เขา.......”

 

          อาววววววป่ายยยยมดดดหัวจ๊ายยยยย รุ้งานหว่า ไอ่ต่า เสียงเมิงเผราะมั่กก

 

          พรึ่บ........ เปอดฟายยสทำมายยยวะ

 

          “ไป๊ เละแล้วมึง ไอ้มิก กลับได้แ.......”

 

          “เดวววก๊อนนเด๊ กุยางม่ายเปนระยเร้ยยยย กากหว่ะ จริงปะ ไอ่ต้าสสสส กุก้มั่ยเมาเมินเมองงง”

 

          แล้งผทล้วงปาหมันทะมายว่ะ แล้วไอ่ต้ามันอมเหลกไว้เหรอว้ะ

 

          “ตูน เดี๋ยวมึงกลับกับไอ้มิกนะ กูรีบ กูไปก่อน เชี่ย น้องไปไหนแล้ว”

 

          เอ้อ...... แม้ฃ ไอ้สัสต้าเพิ่นเลวมาก แลเววเมใงงง ไอ่ตูน มุงต้องห้เมทิ้งกุ โอยยยย มึงจัยืนทื้อทะมายตงนั้นว่ะ

 

          “ไอ้เตอร์! มึงมาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่ อ้าว ไอ้เชี้ย ตื่น เลิกกอดเค้าได้แล้ว เดี๋ยวเค้ากระทืบมึงหรอก”

 

          ............

          .......

          .....

          ..

          .

 

          “กันล์ครับ ชื่อน้องตูนใช่ไหม พี่เคยเห็นอยู่ แล้วนี่ก็เพื่อนน้องที่ชื่อมิกใช่มั้ยครับ ต้องขอโทษด้วยนะครับมันเมาแล้วเรี่ยราด”

 

          เตอร์..... เหรอ ผมเอี้ยวตัวไปมอง หัวมันคาไหล่อยู่ แค่นั้นแหละครับ โชคร้ายเรื่องการศึกษาไม่พอ ตอนหันไปเมื่อกี้น้ำลายจากปากมันเต็มแก้มผมเลย ไอ้ชิบหายยยย ทีนี้ใครเมา

 

          “ไอ้มิก เดี๋ยวหัวพี่เค้ากระแทกโต๊ะ!!!!!

 

          “ขอโทษด้วยนะน้อง เดี๋ยวถ้าวันไหนว่างจะพามันไปขอโทษ”

 

          ..................

 

          “เหอะ ๆ ไม่เป็นไรครับพี่ ผมไม่ถือครับ”

 

          ไอ้ตูนมันตีผมแล้วยิ้มแบบแก้เขิน ไม่รู้ว่ามันเขินใครระหว่างพี่กันล์กับไอ้.........โชคดีแค่ไหนที่ผมหันไปแค่ตาเมื่อกี้ ถ้าหันไปทั้งหน้าผมก็จูบกับมันแล้ว แค่คิดตอนนี้ก็อยากวิ่งไปล้วงคอแล้วอ่ะ เหม็นตัวชิบหาย กลิ่นบุหรี่แม่งก็ติดเสื้อผมอีก

 

          “ตัวหอมจังเลยสหภาพ เค้าใช้ CK แบบเดียวกับมึงด้วยอ่ะ โอ้ยย”

 

          “กูจะเปลี่ยน”

 

          “อย่านะมึง ฉีดมา กลิ่นผัวกูมันต้องแบบนี้”

 

          กูไม่อยากเป็นผัวมึง ไอ้ซัส!!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

13 ความคิดเห็น