ได้ย้อนเวลามา ก็ขอเปลี่ยนมันล่ะกัน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 6,711 Views

  • 39 Comments

  • 525 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    817

    Overall
    6,711

ตอนที่ 5 : เปลี่ยนแปลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1376
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    5 ม.ค. 62

  




   '' แฮกๆๆ เห้ออเหนื่อยจังเว้ยยยย ทำไมถึงเหนื่อยอย่างงี้ กะอีแค่วิ่ง 10 กิโล ลุกนั่ง 100 ครั้ง วิทพื้น 100 ครั้ง ซิทอัพ 100 ครั้งเนี้ย เห้อออ หึ้มทำไงได้คิดแล้วก็ต้องสู้เว้ย หู้ยเล่หู้ย หู้ยเล่หู้ย 1 2 3 5 6*********** ไปเรื่อยๆ จนอาร์ทได้ออกกำลังกายตามที่ตัวเองกำหนด ไว้แล้วนั้นก็ได้มานั่งพักตรงม้านั่งตรงสวนสาธารณะ เพื่อพักเอาแรงก่อนจะกลับบ้าน จู่ๆก็มีเสียงดังขึ้นมา 
     

     : ติ่ง ช่วยลุงจากโจรกระชากกระเป๋า ตรงสวนสาธารณะ ในอีก 2 นาที ของรางวัล เมื่อทำสำเร็จ แต้ม 500 ถ้าภารกิจไม่สำเร็จ โดน ปรับ 2000 แต้ม เมื่อเสียงแจ้งเตือนภารกิจสงบลง นั้นก็ทำให้ชายหนุ่มถึงกับขมวดคิ้ว เป็นรอยยักทันทีที่ได้ยิน 

     
     '' อะไรของมิง ฟระไอ้ระบบบบบบ นอกจากจะไม่ให้พักแล้ว คนที่ต้องช่วยดันไม่เป็นผู้หญิงเหมือนในนิยาย อื่นๆล่ะเห้ยย เห้อออ แต่ทำไงได้ถ้าภารกิจไม่สำเร็จก็โดนหักอีกเอาว่ะ เอาก้เอา มาเลยยย

     



     *ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ 10 ชั่วโมง ที่แล้ว ประมาณ 2 ทุ่ม

อาร์ทที่ตอนนี้กำลังนั่ง กำหนดกิจวัตรตัวเองใหม่ โดยที่อาร์ทนั่ง คำนวน จนได้ข้อสรุปว่า อาร์ทนั้นจะออกกำลังกายตามจำนวนดังนี้ คือ วิ่ง 10 กิโล ลุกนั่ง 100 ครั้ง วิทพื้น 100 ครั้ง ซิทอัพ 100 ครั้ง ประจำทุกวันโดยอาร์ทจะต้องตื่นตอน 4 โมง แล้วใช้เวลาออกกำลังกาย 2 ชั่วโมงจากนั้นอาร์ท จะกลับมาที่บ้านและรับประทานอาหารเช้า จากนั้นก็จะมานั่งอ่านหนังสือดังเดิม จนถึง เที่ยง แล้วก็ลงมารับประทานอาหารกลางวันเสร็จแล้วก็กลับไปอ่านหนังสือต่อ รอจนกว่าพ่อกับแม่จะกลับค่อยลงมาช่วยทำอาหารแล้วรับประทานอาหาร ก็ทำความสะอาดก่อนจะขึ้นห้องไปอ่านหนังสือต่อจน 4 ทุ่มเข้านอน 





ตัดมาปัจจุบัน

     { ช่วยด้วยย ใครก็ได้ ช่วยตาด้วย มันฉกกระเป๋าตังลุง ช่วยด้วยๆ } เมื่ออาร์ทได้ยินดังนั้น อาร์ทที่ได้เตรียมตัวไว้อยู่แล้วก่อนหน้านี้ จากนั้นอาร์ทก็วิ่งตามไปอย่างรวดเร็ว จนตามโจรนั้นมาได้ ระหว่างนั้นเสียงแจ้งเตือนของลิซ ก็ดังขึ้น แต่อาร์ทนั้นไม่ได้สนใจก็รีบที่จะจบมันให้ไวที่สุด แล้วอาร์ทก็วิ่งไปดักหน้าโจรคนนั้น 



     " เห้ยย หยุดน่ะ ไม่อายฟ้า บ้างหรือไอ ที่ไปเอากระเป๋าตาเขานะ ไม่ไหวจริงๆเล้ยย เมื่ออาร์ทพูดจบก็โจรคนนั้นก็พูดมาว่า

    
 
     { เอ็งเกี่ยวไรด้วยว่ะ ไอไม้เสียบลูกชิ้น น้ำหน้ายังเอ็งเนี้ย ยังจะมาขัดขวางข้าอีกหรอ 55555 น่าข่ำจิ้งจิ่งงงง } โจรคนนั้นเมื่อพูดจบก็หัวเราะชอบใจใหญ่ซึ่งมันไม่ได้ดูหน้าของอาร์ทเลย ที่ตอนนี้ใบหน้าบู้บี้เพรราะตวามโกรธ ตาแทบจะลุกเป็นไฟ



     " นี้แก่ว่าใครให้ไม้เสียบลูกชิ้นกันห่ะ อาร์ทตะโกนถามกลับไปที่โจรคนนั้น



     { ก็ว่าเอ็งไงฮ่....... อึก ยังไม่ทันที่จะพูดจบ โจนคนนั้นก็โดนอาร์ทต่อยเข้าที่ท้องก่อนที่จะกระเด็นไป2 ก้าวแล้ว สลบทันที 



     " ฮ่าาาาาาาา ไอขี้แพ้มึงสิไม้เสียบลูกชิ้น โนต่อยทีเดียวก็สลบแล้ว ฮ่าาาาาาา อาร์ทได้หัวเราะจนชอบใจ ก่อนที่จะโทรเรียกตำรวจ จากนั้นอาร์ทก็เดินเอากระเป๋าตางค์นำไปให้ลุง ลุงคนนั้นก็ขอบใจอาร์ทเป็นยกใหญ่ แล้วอาร์ทก็เดินกลับบ้านทันที เพราะความเหนื่อยล้าจากนั้นก็มีเสียงระบบแจ้งภารกิจขึ้นทันที 


     : ติ่ง ภารกิจสำเร็จได้แต้ม 500 แต้ม

อาร์ทได้เดินทางกลับมาถึงบ้านก็ลงมือต้มไข่ต้ม 2 ฟอง เป็นมื้อเช้าแล้วลงมาทานทันทีเสร็จก็ไปอาบน้ำแต่งตัวก็ขึ้นไปอ่านหนังสือต่อ แล้วก็ทำตามกิจวัตรประจำวันที่อาร์ทพึ่งจะเปลี่ยนแปลงใหม่ ทำซ้ำไปเรื่อยๆ ในระหว่างนี้ ค่าสถานะ ของอาร์ทก็ขึ้นอย่างรวดเร็ว ช่วงอาทิตแรกอาร์ทนั้นได้ศึกษาหนังสือจนครบหมดแล้วเลยว่างในช่วงนั้นไปอาร์ทจึงได้ออกไปหาหนังสือภายในห้องสมุดอ่านต่อจากเวลาตรงนั้น ซึ่งหลังจากผ่านมา1เดือน ถึงวันที่อาร์ทต้องไปโรงเรียนแล้ว อาร์ท..................




   แนะนำการใช้เครื่องหมายคำพูดภายในนิยายกันครับ

     * ..................... * แบบนี้จะเป็นของผู้บรรยายน่ะครับ
     
     "................" นี้จะเป็นคำพูดของพระเอกและครอบครัวน่ะครับ

     : .................. : อันนี้เป็นของ AI น่ะครับ

     /.................... / นี้จะเป็นของเพื่อนภานในกลุ่มของพระเอกน่ะครับ

     < ................... > อันนี้เป็นของตัวประกอบน่ะครับ


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #36 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 11:34

    กะทืบมันนนน

    #36
    1
    • #36-1 Name-B (@Name-B) (จากตอนที่ 5)
      28 มกราคม 2562 / 21:41
      เอาให้ตายคา เท้าเลยเนอะ
      #36-1