ได้ย้อนเวลามา ก็ขอเปลี่ยนมันล่ะกัน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 6,738 Views

  • 39 Comments

  • 526 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    844

    Overall
    6,738

ตอนที่ 1 : ช่วงนี้มัน!(รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2008
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 136 ครั้ง
    9 ม.ค. 62

ณ. บ้านพักคนชราใน จังหวัดกรุงเทพฯ

        

            < อื้มนี้ก็จะได้เวลาแล้วสิน่ะ ที่ไอแก่บ้านั้นจะมา วันนี้ล่ะไอแก่ที่จะเป็นวันตาย ของเอ็งที่บังอาจมาเรียกร้องความสนใจจาก ม่าน ของข้า ทั้งที่แก่จะลงโรงอยู่แล้ว ข้าวางแผนนี้มาเป็นปีแล้ว เผื่อไม่ให้ผิดสังเกตมากเกินไป ฮ่าาาาาา > เสียงหัวเราะที่ดังอยู่ภายในลำคอของจากคนนึง ที่มีหน้าตาหน้าชั่วร้ายเป็นอย่างมาก เขามีชื่อว่าจักร(ไม่ใช่พระเอกน่าาา ย่าเข้าใจผิดฮ่าๆๆๆ) จักรนั้นเป็นคนที่มีนิสัยขี้อิจฉามากและเป็นคนที่นิสัยไม่ดี เลยไม่มีคนที่อยู่ที่นี้ไม่ชอบจักรนั้น แอบบชอบม่านมานานแล้ว แต่ม่านไม่สนใจ มันจึงคิดว่าเป็นความผิดของ(พระเอกของเราครับ)จึงวางแผนที่จะฆ่าอาร์ทให้ได้     เวลาผ่านไปไม่นานและแล้วคนที่จะพูดถึงก็เดินเข้ามาภายในห้อง ของห้องพักคนชรา ด้วยน่าตาตืนเต้น เพราะตัวบ้านพักคนชรานั้นจะปล่อยให้คนชราออกไปข้างนอกได้วันล่ะ 1 คน ตามลำดับคิว ซึ่งวันนี้เป็นคิวของเขาที่จะได้ไปข้างนอกการที่จะออกไปด้านนอกได้นั้นต้องมีคนพาไป ซึ่งคนที่พาเขาไปนั้นไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นม่าน ตอนนี้นั้นม่านยังไม่ว่างเพราะมีงานต้องทำก่อน เขาเลยมาเก็บของรอม่าน เผื่อเวลาม่านมาจะได้ออกไปเลยจะได้ไม่ต้องชักช้าอยู่  

               " เห้อ ข้าอยากไปนอกไวๆจัง อยู่แต่ในนี้โคตรเบื่อเลย อายุอานามก็70 แล้วแต่ต้องกลับมาอยู่ในที่ๆ ไม่มีความสุขแบบนี้คิดแล้วน่าเหนื่อยใจ รู้งี้ตอนเด็กน่าจะหาเมียสวย แล้วมีลูกด้วยกันจะได้ไม่ต้องมาอยู่โดนเดี่ยวแบบนี้ คิดแล้วก็เศร้าใจ" ไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นพระเอกของเราเอง ชื่อว่า อาร์ท หรือ นายสโต กันชมาทชะ

*เวลาผ่าน ครึ่งชั่วโมง

      " เห้อออ นี้ก็นานแล้วน่ะ ทำไมหนูม่านยังไม่มาน่ะ  รอนานปวดฉี่อีกคนแก่เนี้ยไม่เห็นจะมีอะไรดีเลย " หลังจากนั้นชายชรา ก็ลุกคนเดินไปเข้าห้องน้ำ ไปตามทางเดิน ด้วยใบหน้าที่ตื่นเต้น บากกับอมทุกข์นิดหน่อย


*ทางด้านของจักร ก่อนที่จะมีเสียงดังตุบ เกิดขึ้น


                     < ฮ้าวววววววว (สมมุติเป็นเสียงห่าวล่ะกัน) เมื่อไหร่ไอแก่จะมาสั...... แอะมาแล้วสิน่ะไอแก่ ปล่อยหารอตั้งนาน วันนี้แหละ ที่แก่จะต้อ... > จักรที่ไม่ทันจะพูดจบก็มีเสียงดัง ตุบ เป็นเสียงของอะไรสักอย่างที่กระทบกับพื้น

                     " ฮ่าๆๆๆๆๆ ไอแก่ แก่ มันโง่หรือแกล้งโง่กันแน่น่ะ ทั้งที่ มีที่ตั้งเยอะดันเดินไปยืมสบู่ลื่นสะงั้น แต่กลับไม่ได้สะงั้น กลับไปเดินในทางที่มันมี ไม้ขวางกั้นอยู่ จนสดุดล้มตายสะงั้น ฮ่าๆๆๆ คงไม่ต้องเช็ค คอบินมาข้างหลังสะขนาดนั้น(อนาถนิดนึง)ดีๆข้าจะได้ไม่เปลืองแรง ฮ่าๆๆๆ สะใจเว้ย


*ทางด้านของอาร์ทก่อนจะมีเวียงดังตุบ

                     " เห้อออ ทำไมถึงเหนื่อยจังว่ะเนี้ยทั้งที่เดินมาห้องน้ำแค่นิดเดียวเอง อ่ะ อ่ะ ปวด ปวดหลัง เห้ยทำไมอยู่ๆหน้ามืด อ่ะ... อ่ะ... ละละลื่น คะ คะ คงไม่รอดแล้วสิน่ะเรา ขอโทษน่ะม่านลาก่อน " ตุบบบ หลัจจากที่อาร์ทลื่นสบู่ล้มลงนั้น ร่างของอาร์ทนอนแน่นิ่งไม่ขยับเขยื้อนใดๆ ลมหายใจที่โรยรินก็ ค่อยๆเบาลง เบาลงๆจนไม่มีลมหายใจอีกต่อไป อาร์ทนั้นจู่ๆก็มาอยู่ในห้องที่มืดมิด ไม่สามารถมองเห็นอะไรเลย ตอนนี้อาร์ทนั้นรู้แล้วว่าเค้าได้ตายลงไปแล้วจริงๆ วิญญาณของอาร์ทที่กำลังลอยอยู่ในห้องสีดำที่มืดสนิท จู่ๆวิญญาณก็อาร์ทก็ล่วงลงไปด้านล่าง จนมีเสียงดัง ฟุบ

                         " แอะ ไอเตียงนุ่มๆ กับห้องที่น่าคิดถึง ทำไมถึงเหมือนนกำลังอยู่ในบ้านที่อยู่ตอนเด็.............." อาร์ทยังไม่ทันพูดจบ อาร์ทก็นิ่งข้างไปพร้อมกับใบหน้าที่ดูบิดเบี้ยว เพราะเขาได้สำรวจสิ่งรอบตัวเขา เขาก็ต้องนิ่งข้างไปอีก เพราะมันเป็นห้องของเค้า ตอนที่อยู่มัธยมต้นอย่างแน่นอน ถึงมันจะผ่านไปนานแค่ไหน แต่สิ่งต่างๆที่อยู่ภายในห้องนี้ เขาจำมันได้เป็นอย่างดี เพราะคือสิ่งที่เขานั้นคิดถึงอยู่ตลอดเวลาก่อนที่เขาจะตายลง เขาทีได้แต่เพ้อฝันเรื่องราวไปในอดีตนั้น แต่ตอนนี้มันอยู่ตรงหน้าเค้าแล้ว

                           " นะ นะ นี้มันเรื่องอะไรกัน ระ ระ เราฝันอยู่สิน่ะ  " อาร์ทมันได้เอามือทั้งสองข้างตบเข้าที่หน้าดัง เพรี้ยย  " โอ้ยยยเจ็บนี้ สะ สะแสดงว่าเราไม่ได้ฝันไปสิน่ะ นะ นะ นี้มันเรื่องที่สุดยอดไปเลยนิ่ " อาร์ทได้นั่งเงียบลงเพื่อสงบสติอารมณ์ เวลาผ่านไปสักพักเขาก็ได้พูดขึ้นมา


                           " ในเมื่อเราได้กลับมาในตอนเด็กอีกครั้งเราจะแก้ไขมัน ไม่ให้เราต้องไปนั่งแก่ๆในที่แคบๆนั้นอีกเด็นขาด!! " อาร์ทได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น แฝกไปด้วยน้ำเสียงอันแน่วแน่

 


จบ......



   แนะนำการใช้เครื่องหมายคำพูดภายในนิยายกันครับ

     * ..................... * แบบนี้จะเป็นของผู้บรรยายน่ะครับ
     
     "................" นี้จะเป็นคำพูดของพระเอกและครอบครัวน่ะครับ

     : .................. : อันนี้เป็นของ AI น่ะครับ

     /.................... / นี้จะเป็นของเพื่อนภานในกลุ่มของพระเอกน่ะครับ

     < ................... > อันนี้เป็นของตัวประกอบน่ะครับ


 


กดติดตาม กดให้กำลังใจกันเยอะๆน่ะ จะได้เป็นกำลังใจให้ไรท์เยอะๆ ตอนแรกอาจสั่นไปหน่อย แต่หลังๆ ไรท์ก็เพิ่มเนื้อหาให้เยอะแล้วน่ะ อย่าทิ้งกันไปไหนเลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 136 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #32 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 11:09

    ดับอนาจมากกกกก

    #32
    1
    • #32-1 Name-B (@Name-B) (จากตอนที่ 1)
      28 มกราคม 2562 / 21:38
      555 เห็นด้วย
      #32-1
  2. #2 chainan65 (@chainan65) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 05:18

    อันนี้---> "......"

    ใว้ใช้กับประโยคคำพูดหรือปล่าว ถ้าใช้แล้วคำพูดมันสุดที่ตรงไหนก็ใส่อีกอันจะได้ได้รู้ว่าจบประโยคคำพูดแล้วนะครับ แล้วอีกอย่างหลังจากที่พระเอกของเรานั้นล้มในห้องน้ำแล้วมีคนพูดนั้นนะแก้ไขด้วยนะครับ ทั้งประโยคเลยครับ อ่านแล้วงงดีแท้ " แก่มันโง่ หรือโง่กันแน่ " แบบนี้จะสื่อความหมายว่างัยครับ ใช่แกล้งโง่หรือโง่จริงหรือปล่าวครับ แต่ก็ดำเนินเรื่องได้ดีครับ เป็นกำลังใจให้ครับ
    #2
    3
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #2-3 Name-B (@Name-B) (จากตอนที่ 1)
      5 มกราคม 2562 / 00:56
      ขอบคุณมากกลับ เดี่ยวผมกัลบไปแก้ให้ครับ เผื่อคนต่อไปจะได้ไม่งง
      #2-3