[END] Whisper, bae! ❥JinKook 'BTS

ตอนที่ 7 : ❥ Whisper, VI - 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,028
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    2 ก.พ. 60

❥ Whisper, VI

     

'ถือว่าผมช่วยพี่แล้วนะพี่กิ'-JK










     หลังจากที่จองกุกและซึงกวานอยู่ทานข้าวเย็นกับหมิงฮ่าวและจินจนเสร็จ จองกุกก็ได้ใช้เวลาอีกน้อยนิดโดยมีพี่จินเป็นช่วยดึงความสนใจซึงกวานไปสนใจอย่างอื่นแทนหมิงฮ่าว ซึ่งสิ่งที่ดึงดูดหลานชายช่างพูดของเขาได้ก็ไม่พ้นของกินนั้นแหละ จากที่เขาสังเกตุ เรื่องกินก็คงเรื่องถนัดของพี่จินเหมือนกัน

     จองกุกนั่งเล่นข้าง ๆ หมิงฮ่าวที่นั่งนิ่งเกร็งเล็กน้อยที่เขามานั่งด้วย เอาจริง ๆ เขาก็ไม่รู้หรือว่าจะช่วยหมิงฮ่าวยังไง... แต่หลังจากเขารู้เรื่องราวของเด็กชายตัวผอมคนนี้แล้ว เขาก็ไปเสริตหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ตต่าง ๆ ผลออกมาเหมือนกับที่เขาคิดไว้ ความรัก ความอบอุ่นและเวลาเท่านั้นแหละที่จะสามารถรักษาอาการแบบหมิงฮ่าว เขาก็ไม่รู้หรอกว่าเขาจะสามารถช่วยให้หมิงฮ่าวดีขึ้นได้ไหม แต่เขาก็เห็นบางอย่างในตัวหมิงฮ่าวแล้ว... ว่าเด็กคนนี้ต้องการเยียวยาขนาดไหน โดยเฉพาะที่สายตาตอนที่ไอ้เจ้าหลานชายจอมพูดมากของเขาโผเข้ากอดเด็กตัวผอมคนนี้

"พะ พี่จองกุก"

     สำเนียงเพี้ยนเอกลักษณ์ของหมิงฮ่าวเอ่ยเรียกจองกุกที่อยู่ในห้วงของความคิดอยู่อย่างไม่มั่นใจ แต่ถึงอย่างนั้น เสียงของเด็กชายก็เรียกความสนใจของคนที่เหม่อลอยอยู่ให้กลับมาหาตนเองได้อยู่ดี

"ว่าไงครับ?"

     จองกุกหันกลับมาตอบด้วยน้ำเสียงใจดีและเอ็นดู พร้อมยิ้มให้อย่างน่ารักจนหมิงฮ่าวหันหน้าหนีสายตากลมโตที่หันมาจ้องตัวเองอย่างประหม่า... มีใครเคยบอกพี่จองกุกไหมว่าอย่าทำสายตาใส ๆ แบบนั้นใส่คนอื่น มันน่ารัก...

     หมิงฮ่าวอยากมีแววตาแบบนั้นบ้างจัง

"พรุ่งนี้พี่จะมาอีกไหม..."

     น้ำเสียงไม่แน่ใจพร้อมกับหัวเล็ก ๆ สีแดงสดที่ก้มลงมองมือตัวเอง เรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากจองกุกได้อยู่ดี มีใครเคยบอกไหมว่าเด็กสิบขวบสามารถทำตัวได้น่ารักเหมือนเด็กสามขวบเหมือนกัน ถ้าหมิงฮ่าวร่าเริงได้ส่วนหนึ่งของซึงกวาน เด็กคนนี้ต้องเป็นเด็กที่มีแต่คนรักและเอ็นดูแน่ๆ

"หมิงฮ่าวอยากให้พี่มาไหมหละครับ"

     ใบหน้าเล็กขยับขึ้นลงอย่างรวดเร็ว จนเรียกเสียงหัวเราะจากจองกุกอย่างเอ็นดู มือเรียวขยับลูบกลุ่มผมแดงนั้นอย่างอ่อนโยนจนเด็กชายที่ก้มหน้าอยู่ชะงักเงยหน้าขึ้นมาสบสายตาดวงตากลมโตน่ารักของผู้ใหญ่ที่มองที่ตนด้วยแววตาที่ทำให้เด็กชายรู้สึกอยากจะร้องไห้อีกรอบ...

     พี่จองกุกยิ้มเหมือนม่าม๊าเลย... คิดถึงจัง

"ถ้าอยากให้พี่มาอีก ห้ามร้องไห้รู้ไหม และต้องพยายามคุยกับพี่ด้วย ไม่งั้นพี่เหงาแย่เลย ถ้ามาแล้วหมิงฮ่าวให้พี่คุยกับเราอยู่คนเดียว"

"ผมจะพยายาม...ครับพี่จองกุก"

"เก่งมาก ถ้าอยากไปไหนก็บอกพี่นะ พี่จะได้ขอปะป๊าจินให้เอง"

     จองกุกพูดอย่างอารมณ์ดี ในขณะที่มือเรียวก็ยังลูบผมแดงนั้นอย่างอ่อนโยน พร้อมรอยยิ้มจริงใจให้กับเด็กชาย... หมิงฮ่าวพี่จองกุกจะดูแลนายเอง เลี้ยงหลานมาพูดมากได้ ทำให้เด็กไม่พูดกลับมาช่างพูด พี่ก็ต้องทำได้เหมือนกัน ถ้าเราเปิดใจให้พี่เหมือนที่ปะป๊าเราบอกจริง ๆ นะหมิงฮ่าว



❥ Whisper




     หลังจากจองกุกคุยกับหมิงฮ่าวเสร็จไม่นานเขาก็ขอตัวกลับบ้าน เพราะมันดึกแล้วดูเจ้าหลานชายตัวดีก็เหมือนจะง่วงนอนงองแงแล้ว ถ้าเขายังขืนยังไม่พากลับ ก็ต้องต้องได้สร้างเรื่องค้างที่คอนโดนี้แทน เขาจะไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นเด็ดขาด แค่นี้ข่าวเขากับพี่จินก็เป็นกระแสแรงมากพออยู่แล้ว

     กระแสแรงขนาดไหนหนะเหรอ... แรงจนยอดขายรามยอน ที่เขาเป็นพรีเซนเตอร์หรือแม้กระทั่งร้านไก่ทอดในเครือจินฟูดฯ ขาดตลาดผลิตไม่ทัน จากที่เขาได้ยินผู้จัดการบ่นให้ฟัง หรือแม้กระทั่งคิวงานเขาที่มีเข้ามามากขึ้น แต่ทางบริษัทก็ได้ตกลงรับงานที่เข้ามาตามกระแสอะไรตอนนี้ให้เขาหรอก เนื่องจากเขาอยู่ในช่วงเตรียมตัวทำอัลบั้มใหม่ และทางค่ายเขาก็ไม่ได้มีนโยบายขายศิลปินตามกระแสข่าวอะไรแบบนี้ด้วย

     จองกุกนั่งเหม่อออกไปนอกหน้าต่างในขณะที่พี่จินขับรถไปส่งเขากับหลานชายกลับบ้าน ซึ่งตอนนี้ซึงกวานก็หลับครองพื้นที่เบาะหลังไปเรียบร้อยแล้ว เหลือเพียงแค่เขากับพี่จินที่ขับรถเงียบ ๆ ไม่พูดอะไร และเขาที่นั่งเงียบไม่ต่างจากอีกคน

     วันนี้ที่เขาเงียบไม่ใช่เพราะหงุดหงิดอะไรเหมือนขามาหรอก เพียงแค่เขาแค่ไม่รู้จะคุยอะไรกับอีกคนมากกว่า เขาก็ไม่ใช่คนช่างพูดเหมือนหลานหรอก เพียงแค่พูดเยอะกว่าพี่ยุนกิแค่นั้น เพราะอาชีพเขาที่ต้องเจอผู้คนมากมาย ยังไงจองกุกก็ยังรักความเงียบสงบมากกว่า ซึ่งตอนนี้เขาไม่ได้สัมผัสมันเท่าไหร่เพราะคนข้าง ๆ นั่นแหละ

"นายสามารถช่วยหมิงฮ่าวได้นานแค่ไหน จองกุก"

     เสียงทุ้มอบอุ่นเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ เรียกความสนใจของจองกุกที่กำลังซึมซับบรรยากาศภายนอกรถให้หันมามอง ดวงตากลมโตฉายแววลังเลอย่างเห็นได้ชัด

     พี่จินถามเขา เขาก็ไม่รู้หรอกว่าจะอยู่ช่วยหมิงฮ่าวได้นานแค่ไหน

"ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ไม่รู้ว่าการที่ผมเข้าไปในโลกของน้องจะช่วยเยียวยาน้องได้แค่ไหน แต่ผมมีเวลาให้น้องได้เต็มที่ก็คือก่อนตารางคัมแบคจะมา ช่วงนี้ผมมีเวลาดูน้องได้เต็มที่เพราะเป็นช่วงเตรียมงาน ซึ่งกำหนดการคัมแบคก็ยังไม่ออกมาตอนนี้แต่ถ้าเมื่อไหร่กำหนดการออกมาแล้วผมก็คงไม่สามารถมาดูน้องได้ทุกวัน"

"อือ ขอบใจนะที่นายยอมเข้ามาช่วย ชอบอยู่กับเด็ก ๆ เหรอ"

"ครับ ผมว่าอยู่กับเด็กมันสบายใจมากกว่าคนสมัยนี้ เด็กหนะ มีความจริงใจมากกว่าผู้ใหญ่ในโลกวงการของผมหลายเท่า..."

"แล้วนายไม่คิดจะมีครอบครัวอะไรแบบนี้เหรอ"

     คิ้วสวยขมวดมองอีกคนอย่างหงุดหงิด ก่อนจะเอ่ยตอบตามความคิดจริง ๆ ของเขาในเรื่องการมีครอบครัว ครอบครัวสำหรับเขามีแค่นี้ก็พอแล้ว คนที่แต่งเพลงรัก แสดงความรักให้คนอื่นได้ ไม่เห็นจำเป็นต้องมีคนรักจริง ๆ สักหน่อย

"อาชีพผมไม่ได้อิสระแบบพี่หรอกนะครับ ผมพอใจแบบนี้มากกว่า แค่มีพี่สาว พี่ชาย หลานชาย และแฟน ๆ ที่รักผมแค่นั้นก็พอแล้ว คนรักอะไร ถ้าเขาไม่จริงใจหรือรักผมจริง ก็อย่ามีมันดีกว่า"

"ปิดใจนะเรา"

"ไม่ใช่สักหน่อย ผมก็บอกอยู่อาชีพแบบผมหนะ หาคนจริงใจด้วยก็ยากแล้ว พี่ไม่เจอคนแบบนั้นเหรอ ในวงการธุรกิจของพี่หนะ"

"ก็เจอ แต่ก็ใช่ว่าเราจะหาคนแบบนั้นเจอไม่ได้หนิ พี่เจอเขาแล้วหนะ เด็กที่เหมือนแข็งแกร่ง แต่บอบบาง อ่อนโยน จนพี่อยากปกป้องเขาหนะ"

     จองกุกมองสายตาอีกคนที่ทอประกายแห่งความสุขเมื่อเอ่ยถึงใครบางคน ซึ่งถ้าให้เขาทายคงเป็นพี่รหัสที่น่ารักเขานั่นแหละ เฮ้อ... พี่เขาไม่รู้ตัวเลยหรือไง ว่าจีบไปพี่รหัสเขาก็ไม่สนใจมากกว่าพี่ชายคนหนึงหรอก เขาไม่เห็นสายตาที่มินยุนกิและปาร์คจีมินมองกันเหรอ เขาซึ่งเป็นคนนอกเขายังรู้สึกอะไรได้เลย อะไรที่พิเศษมากกว่าที่พี่จีมินมองพี่จิน

"พี่ชอบเขามากเลยเหรอ"

"รักเลยแหละ แต่ก็เป็นความรักข้างเดียวนั่นแหละ พี่แค่หวังว่าวันนึงพี่จะสามารถเข้าไปในใจเขาได้แค่นั้นเลยไม่พยายามทำให้เขารู้สึกกดดันอะไร ... แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมีวันนั้นไหมนะ"

     เขาไม่รู้จะพูดอะไรกับพี่จินจริง ๆ ยิ่งเห็นสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักและเจ็บปวดในเวลาเดียวกันที่เอ่ยถึงพี่จีมินด้วยแล้ว เขาไม่กล้าจะบอกด้วยซ้ำว่าผู้ชายที่อีกคนเจอวันนี้หนะเป็นพี่ชายเขาและเป็นพ่อของลูกพี่จีมิน

     ไม่ใช่ว่าเขาต้องการปิดบัง แต่เขาไม่รู้ว่าพูดไปแล้ว อีกคนจะเชื่อไหม พูดไปแล้วอีกคนจะรับได้หรือเปล่าต่างหาก ความจริงที่โหดร้ายสำหรับคนที่รักใครสักคนข้างเดียว

     เมื่อถึงหน้าบ้านจองกุก เขามองเข้าไปในบ้านเห็นไฟในบ้านถูกเปิดอยู่แล้ว คงแสดงว่าพี่ชายเขาคงถึงบ้านเรียบร้อยแล้ว เขาจึงจัดการขอบคุณและเอ่ยลาพี่จินทีขับรถมาส่งเขาที่บ้านแล้วลงไปเปิดประตูเบาะหลังเพื่อทำการอุ้มซึงกวานที่หลับไม่รู้เรื่องเพื่อเข้าบ้านโดยที่ลืมจะหันไปขอบคุณอีกคนที่มาส่งเขากับหลาน

"ขอบคุณนะครับพี่จิน"

"ไม่เป็นไร รีบเข้าบ้านได้แล้ว อากาศมันหนาวมากแล้วจองกุกเดี๋ยวเรากับหลานไม่สบายพอดี"

"อ่า ครับ พรุ่งนี้... พี่มารับผมที่บ้านไปหาหมิงฮ่าวได้ไหม?"

"ได้สิ ยังไงเดี่ยวพี่ทักบอกอีกทีนะ"

"ครับ ขับรถกลับดี ๆ นะครับ"

     จองกุกบอกลาอีกคนก่อนจะรีบหันเดินเข้าบ้านอย่างรวดเร็ว เพราะอากาศข้างนอกที่มันหนาวเหมือนหิมะใกล้จะตกแล้ว ทันทีที่เขาเข้ามาในตัวบ้านเรียบร้อย ดวงตากลมโตเหลือบมองไปหน้าบ้านก็ไม่พบรถคันที่ขับมาส่งเขาแล้ว เขาถอนหายใจอย่างโล่งออกก่อนจะอุ้มซึงกวานขึ้นห้องนอน พร้อมกับปิดไฟชั้นล่างให้เรียบร้อย พี่ชายเขาคงเข้าห้องไปแล้วแหละ

     ที่เขาบอกให้พี่จินมารับเขาไปคอนโดอีกคนไม่ได้เพราะเขาอยากจะใช้เวลาร่วมอีกคนอะไรมากมายหรอก เพียงแค่หาเรื่องให้อีกคนไม่ให้มีเวลาแวะไปหาพี่จีมินก็แค่นั้น เพราะถ้าเขาขับรถไปเองอีกคนก็จะมีเวลาแวะไปหาพี่จีมิน และอีกอย่างคือ... ช่วงนี้เขาเป็นที่จับตามองของพวกปาปารัสซี่ขืนขับรถตัวเองไปแล้วคนพวกนั้นเจอเข้าเดี๋ยวก็ได้เป็นข่าวอีก ถึงแม้ว่าข่าวมันจะให้กระแสบวกดีก็ตามเถอะ แต่เขาก็ไม่ได้แฮปปี้เท่าไหร่กับการที่เป็นข่าวซุบซิบกับผู้ชายด้วยกันหรอกนะ

     พี่กิ ถือว่าจองกุกช่วยแล้วนะ รีบ ๆ จะจีบจะง้อพี่จีมินยังไงก็ทำเถอะ เขาอยากเห็นพี่ชายสมหวังสักที ที่สำคัญเขาอยากเจอหลานชายคนใหม่ใจจะขาดแล้วตอนนี้ รู้ตัวบ้างไหมว่าน้องชายเสียสละตัวเองอดทนกับความกวนตีนของพี่จินแค่ไหน ถ้าจีบไม่ติด หรือทำให้พี่จีมินหนีไปอีก มินจองกุกจะไล่มินยุนกิออกจากการเป็นพี่ชายเขาเอง!



❥ Whisper



     หลังจากที่เมื่อวานเขาบอกให้พี่จินมารับวันนี้ผูู้ชายคนนั้นก็มารับเขาจริง ๆ ตามคำขอไว้ และเหมือนเดิมคือหลังจากอีกคนทักแชทเขามาว่าเข้าซอยบ้านเขาแล้ว ไม่นานรถคันเดิมก็จอดที่หน้าบ้านเขาพร้อมเสียงแตรดังสองที เดือดร้อนเขาต้องรีบใส่รองเท้าและคว้ากระเป๋าวิ่งไปขึ้นรถอีกคน

"ผมบอกไงว่าใกล้ถึงแล้วบอกผมก็พอ ไม่ต้องบีบแตร มันรบกวนบ้านอื่นเขา พี่ไม่เข้าใจหรือไง"

     เสียงบ่นหงุงหงิงของจองกุกเรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากซอกจินได้เป็นรอยยิ้มแรกของวันก็ว่าได้ หลังจากวันนี้เขาต้องเข้าไปประชุมกับบอร์ดผู้บริหารของคิมกรุ๊ป วันนี้ทุกคนถามหาแต่พี่ชายเขา เขาก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากบอกเพียงว่าพี่ชายเขาติดงานที่จีนอยู่บริษัทลูกที่จีนมีปัญหา เขายังไม่สามารถเปิดเผยเรื่องการตายของพี่ชายได้จนกว่าหมิงฮ่าวจะหายป่วยแล้วเป็นพยานคนสำคัญในเหตุการณ์นั้น นักสืบที่จีนก็กำลังตามเรื่องสืบสาเหตุการเสียชีวิตของพี่ชายและพี่สะใภ้ของเขา

     เขามั่นใจว่ามันไม่ใช่อุบัติเหตุธรรมดาแน่นอน การเสียชีวิตของพี่ชายเขานั้นมีหลายคนในบอร์ดนี้ที่ได้ผลประโยชน์ รวมถึงการขึ้นมาเป็นผู้บริหาร ถ้าเขาไม่มีหลักฐาน คิมกรุ๊ปคงเสียให้กับพวกคนที่ไม่หวังดีกับครอบครัวเขาอย่างแน่นอน ถึงเขาจะไม่อยากเข้ามาบริหารกรุ๊ปใหญ่ถึงไปเปิดบริษัทตัวเองในเครือโดยมีพี่ชายเขาเป็นคนสนับสนุนแรงสำคัญ แต่สุดท้ายเขาก็ต้องกลับมาจัดการจุด ๆ นี้อยู่ดี และการที่ถ้าหมิงฮ่าวหายป่วยนั้น ไม่ได้มีแค่ผลดีกับตัวหลานชายเขาอย่างเดียว แต่มันเป็นหนทางเดียวที่จะช่วยให้เหตุการณ์ทุกอย่างชัดเจนขึ้น

     ที่สำคัญสาเหตุที่เขาพาตัวหมิงฮ่าวมาอยู่กับเขาที่เกาหลีด้วยนั้น ไม่ใช่ว่าทางครอบครัวแม่หมิงฮ่าวไม่มีใครดูแล แต่เขาไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น เพราะในช่วงเวลาที่หลานชายเขาไม่ได้สติอยู่ห้องไอซียูนั้น ได้มีคนไม่หวังดีเข้าไปต้องการทำร้ายหมิงฮ่าวอยู่หลายครั้ง จนเขาต้องบินไปดูแลด้วยตัวเองและใช้สิทธิ์ความเป็นพ่อบุญธรรมของหมิงฮ่าวที่พี่ชายเขาเซ็นเอกสารให้เขาดูแลลูกชายตัวเองไว้นานแล้ว ในการพาตัวหมิงฮ่าวมาอยู่ด้วยกันและดูแล

     ถ้าให้พูดให้ถูก... เขาไม่ไว้ใจใครดูแลหลานชายเขาเลยนอกจากตัวเขา เพื่อนสนิท พ่อแม่เขาเท่านั้น แต่ด้วยความที่จองกุกเป็นคนที่ทำให้หมิงฮ่าวมีปฏิกริยาในทางที่ดีเข้าหาด้วย เขาจึงจำเป็นต้องดึงคนคนนี้เขามาในเรื่องนี้ด้วย ถ้าถามว่าเขาไว้ใจคนคนนี้ไหม เขาก็ตอบไม่ได้หรอก จองกุกเป็นไอดอล สกิลการแสดงก็มี แต่สิ่งที่เขาเห็นจากดวงตากลมโตคู่นั้นเวลาที่จองกุกมองหรือคุยเล่นกับหลานเขา... แววตาที่มีเพียงความจริงใจ ใสซื่อ แต่แฝงด้วยความสงสาร ถ้าเขามองคนไม่พลาด จองกุกเป็นเด็กที่ดีคนนึงและเขาคิดว่าคนคนนี้คงไม่โดนคนพวกนั้นซื้อตัวง่ายหรอก จากความดื้อดึงของเด็กคนนี้แล้ว แต่ยังไงเขาก็ยังไม่สามารถปล่อยจองกุกอยู่กับหมิงฮ่าวลำพังได้อยู่ดี...

     ขอเวลาเขาพิสูจน์เด็กคนนี้หน่อยละกัน เมื่อไหร่ที่เขามั่นใจในตัวจองกุกว่าสามารถไว้ใจได้เขาสัญญา เขาจะปกป้องจองกุกด้วยตัวของเขาเอง... จะต้องไม่มีใครเดือดร้อนเพราะเรื่องพวกนี้อีก

"วันนี้พี่ดูเครียด ๆ นะพี่จิน"

     เสียงหวานเอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง ถ้าเขาไม่ได้คิดไปเองนะ จองกุกเป็นเด็กที่มีความคิดประหลาดในสายตาเขา ยิ่งเจอซึงกวานเมื่อวานแล้ว เขาพูดได้เลยว่าจองกุกเลี้ยงหลานได้มองโลกในแง่ดีมาก มากจนน่าเป็นห่วง จนทำให้เขาอยากจะเจอครอบครัวจองกุกด้วยซ้ำ อยากจะถามว่าเลี้ยงจองกุกออกมาได้เป็นคนประหลาดแบบนี้ได้ยังไง

     หรือเป็นเขาที่เจอแต่คนประหลาด พอมาเจอจองกุกเลยมองเด็กคนนี้มีความคิดประหลาดแทนกัน

"นิดหน่อยหนะ นายกินอะไรมาหรือยัง"

"ยังเลยครับ พี่หิวแล้วเหรอ"

"อืม ประชุมหลายชั่วโมงยังไม่ได้กินอะไรเลย เอางี้ไหมเดี๋ยวพี่แวะซุปเปอร์ก่อนเข้าคอนโดก่อนละกัน เมื่อวานเหมือนของสดจะหมดหลายอย่างแล้ว นายอยากกินอะไรพิเศษไหม?"

"ผมกินอะไรก็ได้ครับ ข้าวผัดกิมจิก็ได้นะ ง่าย ๆ แล้วพี่ไปทำงานใครอยู่กับหมิงฮ่าวกัน"

"เพื่อนพี่หนะ เป็นห่วงน้องเหรอ"

"ใช่หนะสิ ผมนึกว่าพี่จะทิ้งน้องไว้คนเดียวแล้ว พี่อย่าทำงานหนักมากสิ ถ้าอยากให้น้องหายอะ น้องต้องการความรักจากคนในครอบครัวนะครับ"

     คำพูดของจองกุกทำให้เขานิ่งไป... ความรักจากคนในครอบครัวงั้นเหรอ ถ้าเขาหาเวลาอยู่กับหมิงฮ่าว พาไปเที่ยว ดูแลเหมือนกับเวลาที่จีมินดูแลลูกมันจะช่วยเยียวยาหลานเขาได้ไหมนะ

"ความรักยังไงเหรอจองกุก"

"ก็ความรักความใส่ใจเหมือนที่เวลาพ่อแม่ดูแลเราไงพี่ ผมว่าน้องคงคิดถึงท่านทั้งสองมากนะครับ..."

เฮ้อ... เขาสารภาพตามตรงว่าเขาไม่เคยเห็นพี่ชายเขาเวลาอยู่บ้านกับหมิงฮ่าวเลย ว่าพี่เขาทำยังไง คนที่เล่นกับลูกเขาทำยังไงกันเหรอ

"พี่ควรทำยังไง?"

"ผมก็ไม่รู้ พี่ลองนึกตอนที่พ่อพี่เลี้ยงพี่มาสิ ไม่ก็คิดว่าหมิงฮ่าวคือลูกแท้ ๆ ของพี่สิ ทุกอย่างหนะ การแสดงความรักต่อคนที่เรารักของแต่ละคนไม่เหมือนกันหรอกนะครับ ถ้าเรารักใครสักคนจริง ๆ รักแบบไม่ได้หวังอะไรตอบแทน รักแบบบริสุทธิ์ใจจริง ๆ สิ่งพวกนั้นจะแสดงออกมาเอง เด็กหนะ เขารับรู้ถึงความรักและความจริงใจได้ไวนะครับ"

"อืม"

"ไม่ก็ลองหาเวลาพาน้องไปเที่ยวกันดูก็ได้นะ ผมเห็นพี่สาวกับพี่เขยผมทำบ่อยเวลาที่มีเวลาอยู่กับซึงกวานหนะ"

     เที่ยวเหรอ... ก็ที่ไปเจจูรอบที่เจอนายนั่นไง กลับมาเขาก็เห็นไม่มีอะไรดีขึ้นเท่าไหร่ หรือเขาควรพาไปเที่ยวอีกรอบและให้นายช่วยดูดีจองกุก...

     ตั้งแต่เขารู้จักจองกุกมา จองกุกเป็นคนที่ทำให้เขาสงสัยตลอดเวลาจนอยากจะรู้ว่าทำไมเด็กคนนี้ถึงเข้าใจความรักดีนัก ทั้งที่ไม่มีประวัติการเดทแม้แต่ครั้งเดียว ครอบครัวเด็กคนนี้ต้องอบอุ่นและเลี้ยงจองกุกมาด้วยความรักมาก ๆ แน่เลย... ตรงข้ามกับครอบครัวเขา... เวลาที่มีร่วมกันคงเป็นทุกเช้าที่โต๊ะอาหารและงานเลี้ยงรวมญาติแค่นั้น

     หวังว่าจองกุกจะสอนให้เขาเข้าใจคำว่าความรักของครอบครัวได้นะ เพราะแบบนี้หละมั้งเขาถึงหลงรักจีมิน... เขาก็แค่คนคนนึงที่ต้องการความรักก็แค่นั้น แค่นั้นจริง ๆ

     ความรักจากคำว่าครอบครัว





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

532 ความคิดเห็น

  1. #522 kuychai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 20:28
    ช่างน่าเศร้า
    #522
    0
  2. #493 ปงจี้ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 01:55
    ดูเจ็บอ่ะ รักเค้าข้างเดียว ฮือออออ
    #493
    0
  3. #458 kukk1kk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 06:43
    อยากได้ความรักจากครอบครัวก็เอาน้องมาเป็นครอบครัวเลยค่า555555555
    #458
    0
  4. #312 ELFstyle (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 23:08
    เชื่อเราพี่จิน น้องกุกคนดื้อของพี่จินนั่นแหละจะช่วยให้พี่จินได้รู้จักคำว่าความรักเองง ฮริ้ววว
    #312
    0
  5. #176 SVTJH (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 13:04
    ในที่สุดอาฮ่าวก้อเปิดใจให้จกุกเเล้วเย้ๆๆๆๆ555
    #176
    0
  6. #84 ซิกแพ็ควอนโฮ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:02
    พี่จินชอบใครจีมินหริใช่ป่ะ
    #84
    0
  7. #67 rikear_lope (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:21
    พี่จินอยากรู้จักความรักแบบครอบครัวก็เอาน้องเค้ามาเป็นครอบครัวซะสิคะ // ชงๆๆๆ  น้องกุกเป็นเด็กน่ารักมากอ่ะ ใจดีเป็นคนดีเลยอ่ะ น้องเหมาะที่จะถูกรักมากๆอ่ะ เราก็รักน้องเหมือนกัน ㅜㅜ
    #67
    0
  8. #66 NCSJK (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:31
    ฮื่อออ เอ็นดูพี่จินจังงง รักเขาข้างเดียวว
    #66
    0
  9. #65 ヨンヨン (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:06
    พี่จินตัดใจจากจีมินซะนะคะ มีลูกมีสามีแล้ว เป็นมือที่สามมันไม่ดีนะคะ...
    #65
    0
  10. #64 rikear_lope (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:28
    จองกุกสู้ๆนะคะลูก หมิงฮ่าวเปิดใจให้หนูแล้วลูก เป็นกำลังใจให้พี่กิน้า จองกุกช่วยขนาดนี้แล้ว
    #64
    0
  11. #63 bblluuee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:49
    กุก น่ารัก เรียกว่า ปะป๊าจิน



    รีบมาต่อนะะะ
    #63
    0
  12. #62 NCSJK (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 22:54
    ฮื่อออ หมิงฮ่าวเปิดใจให้จองกุกแล้ววว จองกุกสู้ๆนะะะ
    #62
    0
  13. #61 Sofianiloh (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 20:52
    น่ารักกกกกกกกจังงงงเลยยย
    จองงงกุก fight ting
    #61
    0
  14. #60 oppa57 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 มกราคม 2560 / 20:18
    จองกุกสู้ๆ ช่วยหมิงฮ่าวให้กลับมาร่าเริงให้ได้น้าา
    #60
    0