[END] Whisper, bae! ❥JinKook 'BTS

ตอนที่ 6 : ❥ Whisper, V - 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,069
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    28 ม.ค. 60

❥ Whisper, V




'ทำไมปี๋จายไม่คุยกับเลา...' - SK








     หลังจากทำการห้ามศึกคนชราสองคนเสร็จ จองกุกก็จัดการลากจินมารับหลานชายต่อทันที เขารีบเดินไปยังห้องเรียนของซึงกวานที่เขามารับอยู่บ่อย ๆ อย่างเร่งรีบโดยไม่รอใครอีกคนที่เดินตามหลังเขาตั้งแต่ลงจากรถแล้ว เพราะใครกันเล่าเขาถึงได้มารับหลานสายแบบนี้ ช่วงเวลาใกล้สามโมง ซอยโรงเรียนหลานชายรถติดยิ่งกว่าอะไรดี ระยะทางไม่มากอะไรหรอก แต่ใช้เวลาเกือบชั่วโมงกว่าจะหลุดมาถึงโรงเรียน

     อยากจะบอกพี่สาวเขาเหลือเกินว่าควรเลือกโรงเรียนให้หลานแบบให้คนไปรับมาส่งเดินทางสบาย ๆ บ้าง ชอบโยนลูกให้น้องชายสองคนดูแล ก็ควรหาโรงเรียนที่มันรถไม่ติดได้ไหมหละ จองกุกเบื่อ

"ขอโทษนะครับ ผมมารับซึงกวานครับ"

     ทันทีที่จองกุกเปิดประตูห้องเรียนของหลานชายที่เขามารับอยู่หลายครั้งแล้ว ก็เอ่ยพูดกับครูประจำชั้นที่ยืนอยู่ใกล้ประตูพอดี เขารีบขนาดไหนคิดดูละกัน ถึงขนาดปล่อยพี่จินเดินตามมาด้านหลังอย่างไม่สนใจเลย

     ขาก็ยาว ยังจะเดินช้าอีก

"รอสักครู่นะครับ เดี๋ยวผมไปตามให้ครับคุณมิน"

"ไม่เป็นไร ๆ ครับคุณครูปาร์ค เดี๋ยวผมไปรับหลานเองก็ได้ครับ แต่รบกวนช่วยหยิบกระเป๋านักเรียนน้องให้ผมทีได้ไหมครับ"

     จองกุกพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนน้อมพร้อมรอยยิ้มน่ารักที่ส่งไปให้คุณครูประจำชั้นที่เขาเคยเจอหลายรอบแล้วกับการมารับซึงกวาน ก็หลานเขาหนะ พูดมากจนวันไหนที่เขามารับช้า ก็คุณครูคนนี้แหละที่ต้องนั่งคุยเป็นเพื่อนเจ้าอ้วน

"นี่ครับกระเป๋านักเรียนของซึงกวาน จริง ๆ ให้ผมไปตามน้องให้ก็ได้นะครับ"

"ไม่เป็นไรดีกว่า ผมอยากไปดูเองว่าหลานชายผมกำลังทำอะไรอยู่"

"งั้นแล้วแต่สะดวกเลยครับ น้องน่าจะอยู่สนามเด็กเล่นหน้าตึกเรียนนี่แหละครับ"

"ขอบคุณมากนะครับ"

     จองกุกโค้งลาครูประจำชั้นก่อนจะกลับหลังหันเพื่อเดินไปสนามเด็กเล่นตามคำบอกของครูปาร์ค โดยไม่ได้สนใจอีกคนที่เดินตามเขามาแม้แต่น้อยว่ามีสีหน้ายังไง

ไม่ได้ขอให้มารับสักหน่อย เหอะ!

"พึ่งรู้ว่าไอดอลสมัยนี้ แฟนเซอร์วิสแม้กระทั่งครูอนุบาล"

     เห้อม... ตอนเกิดเก็บกดไม่ได้พูดหรือไง โตมาถึงได้ปากไม่น่าคุยด้วยแบบนี้คิมซอกจิน

"ว่างมากก็ไปรอที่รถก็ได้นะครับ ผมจะรีบไปรับหลาน แล้วถ้าคุยยังเดินไปกับผมอยู่ก็กรุณาหยุดค่อนแคะหรือแซะอะไรผมสักที ผมรำคาญ!"

     จองกุกหันไปพูดใส่อีกคนอย่างหงุดหงิดก่อนจะหันหลังกลับแล้วเดินไปยังสนามเด็กเล่นอย่างอารมณ์เสีย คิมซอกจินถ้าไม่กวนประสาท หรือแซะเขา นี่จะนอนไม่หลับใช่ไหม เขาหละสงสารหมิงฮ่าวจริง ๆ เลยที่ต้องอยู่กับคนปากเสียแบบนี้

     จองกุกจะดูแลหมิงฮ่าวไม่ให้ติดโรคปากเสียแบบนี้เด็ดขาด!

     บางทีเขาก็คิดนะ ควรเลิกร้องเพลงไปเปิดเนอสรี่ดีไหม... ท่าทางจะรุ่ง มีแต่คนเอาเด็ก ๆ มาให้เขาดูเนี่ย เอาจริง ๆ เขาสบายใจที่อยู่กับเด็ก ๆ มากกว่าเจอผู้ใหญ่แบบไอ้พี่จินนี่หลายร้อยเท่า!

"ซึงกวาน!"

"อ๊ะ! จกุก"

     น้าชื่อจองกุก ไม่ใช่จกุก... บอกหลายรอบก็ยังจกุกอยู่นั้นแหละ จองกุกจะฟ้องแม่! จกุก นี่มันชื่อคนเหรอ... บูซึงกวาน

"ทำไมทำหน้าแบบนั้นใส่เลา..."

"ก็นายเรียกเลาว่าอะไรเมื่อกี้ ไอ้บู้!"

"โถ่ น้ากุกแก่แล้วหง่า เลาเลยอยากเรียกให้น่ารัก ๆ เข้ากับเลาเอ๊งงง"

"น้าจะฟ้องน้ากิ!"

"อย่าฟ้องน้ากินะ! เลาไม่แกล้งน้ากุกแล้วก้อด้าย ว่าแต่... น้ากุกมากับใครหง่า"

     ไอ้เจ้าเด็กอ้วนซึงกวานรีบชะเง้อหน้ามองด้านหลังเขาทันที พร้อมกลับมาเอียงคอทำหน้าตาเป็นหมูขี้สงสัยใส่เขาอีกเช่นกัน ไอ้หมูเอ้ย

"พี่ชื่อซอกจินครับ พี่เป็นเพื่อนจองกุก เราซึงกวานหลานจองกุกใช่ไหม"

     เพื่อน? ไม่ทราบว่ากระผมมินจองกุกไปเป็นเพื่อนกับพี่ตอนไหนไม่ทราบ แล้วมั่นหน้าขนาดไหนแทนตัวเองกับหลานเขาว่าพี่... 

     พูดอะไรเกรงใจตีนกาบนหน้าพี่ด้วยนะพี่จิน

"อ่อออ สวัสดีครับลุงซอกจิน เพื่อนจกุกจริงเหรอ ทำไมเลาไม่เคยเจอหละจกุก"

     นี่ก็ยังจกุกอีก... ตบหลานสักที มันจะไปฟ้องแม่มันไหม? จองกุกอยากมองบนใส่หลานตัวเองจริง ๆ ให้ตายสิ กวนเบอร์หนึ่ง ยืนอยู่ข้าง ๆ กวนหน้ามึนเหมือนพี่ชายเขานี่ก็ยืนอยู่ตรงหน้า นี่ถ้ามีมินยุนกิอีกคน จองกุกปาดคอตายได้ไหมสังคม!

"พึ่งรู้จัก"

"เลาแค่ถามทำไมต้องเสียงนิ่งใส่เลา... เพื่อนจริงเหรอ"

"เว้ย ไม่ใช่เพื่อน แต่เป็นพี่ พี่จินเขาแก่กว่าน้ากิที่รักของนายอีก"

"อ่อออ งั้นเรียกลุงถูกแล้ว เลาเรียกคุงลุงว่าลุงจินได้ไหมฮับ!"

"ฮ่า ๆ ได้สิ ซึงกวานนี่น่ารักจริง ๆ เลยนะ"

     น่ารักกับผีหละสิ ไอ้เด็กอ้วนนี่เขารักมากก็จริง แต่ไม่อยากจะบรรยายความแสบที่เคลือบด้วยความน่ารักไว้ออกมากหรอก เคยเจอไหม แสบยังไงให้เอ็นดู นั้นแหละบูซึงกวาน!

     หมั่นไส้ยังไงเขาก็ยังรัก ยังหลงหลานคนนี้อยู่ดี แต่เจ้าตัวคงไม่รู้มั้งว่าจะมีคู่แข่งเพิ่ม ลูกชายพี่กิ... ผมอยากเจอหลานจริง ๆ จะน่ารักเหมือนพี่จีมินไหมนะ ถ้าได้พ่อมันมา... ผมรักบูซึงกวานนี่แหละสบายใจที่สุดแล้ว

"เหอะ"

"นี่ จะพาเลากลับบ้านได้ยังหงะ จกุก"

     นี่ก้ยังไม่เลิกจริง ๆ สินะ จกุก เนี่ย ถ้าพูดที่บ้านยังพอทน แต่เรียกเขาต่อหน้าพี่จิน ศัตรูหัวใจน้ากิที่รัก... เขาควรทำยังไง โดดแม่น้ำฮันมันเลยดีไหมครับ

     สุดท้ายแล้วจองกุกก็ทนไม่ได้ที่จะเบ้ปากใส่หลานตัวเอง พร้อมกับเหลือบมองบนกับความมึนกวนตีนของซึงกวานที่ไม่ยอมเลิกเรียกชื่อเขาให้ปกติสักที เลี้ยงดีเกินไปเหรอ คำว่าน้า อะไรถึงได้หายเป็นหมด ต้องแบบ โย้ ซึงกวานเป็นไงบ้างเลยไหมหละ

     หลานชายหรือเพื่อน...

"วันนี้น้ากุกกับลุงจินจะพาซึงกวานไปกินข้าวก่อนกลับบ้านหนะ สนใจไหม มีพี่ชายรออยู่ด้วยนะ"

     จองกุกหันไปมองตามเสียงอีกคนก่อนจะพบพี่จินที่ย่อตัวลงไปคุยกับไอ้หมูอ้วนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและเอ็นดู เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินน้ำเสียงอบอุ่นแบบนี้จากผู้ชายที่ทำเขาหัวร้อนได้ตลอดเวลา

     ถ้าพี่จินใช้เสียงแบบนี้คุยกับเขาตลอด เขาก็อยากจะคุยด้วยหรอกนะ น่าคุยเป็นหลายล้านความเร็วแสงเท่าเลย ถ้าลุคนี้เขาก็ยอมรับหรอกว่าไม่แปลกที่สาว ๆ จะละลายยอมให้กับผู้ชายคนนี้

"กิงข้าว? แล้ววันนี้น้ากิไม่อยู่เหรอฮับ น้ากุก"

"น้ากิคงกลับดึกมั้ง น้าบอกน้ากิไว้แล้ว วันนี้ไปกินข้าวบ้านลุงจินแทนละกัน ได้ไหมไอ้หมู"

"เลาไม่หมูนะ! หงือ... ข้าวบ้านลุงจินอย่อยไหมหง่า"

     วีนใส่เขาแล้วกลับหันไปทำตาเป็นประกายวิ๊ง ๆ ใส่พี่จินอะนะ ไม่หมูเลย บอกจองกุกที่ว่าหลานชายเขาไม่ได้เห็นแก่กินเลยสักนิด ผมหละกลัวจริง ๆ ถ้าโจรจับไปเรียกค่าไถ่ เอาของกินมาล่อ ไอ้หมูนี่คงตามเขาไปไม่รู้เรื่องรู้ราวเลยสินะ เฮ้อ... มีหลานเห็นแก่กินแล้วเหนื่อยใจ

"อร่อยสิ ซึงกวานไปลองชิมก่อนได้เลย ข้าวบ้านลุงอร่อยทุกอย่างแหละ ไม่เชื่อถามน้ากุกก็ได้นะ"

     เออ! อร่อยจนจะเป็นเก๊าท์เป็นไตวายตายเลย เห้อ!

"อืม"

"นั้นก็ล่าย ไปกันเถอะ เลาหิวแล้วน้ากุก"

     ลาออกจากการเป็นน้าชายของบูซึงกวานได้ไหมวันนี้... จองกุกเข้าใจพี่กิแล้วว่าทำไมพี่ถึงได้เบื่อความพูดมาก แต่จองกุกพึ่งจะคิดเบื่อความเห็นแก่กินของบูซึงกวานก็วันนี้นี่แหละ

     คิดจะเล่นตัวบ้างได้ไหมห๊ะ! พ่อหลานชายทูลหัวของจองกุก...



❥ Whisper





     รถคันเดิม เพิ่มเติมคือจำนวนคนในรถที่เพิ่มซึงกวานหลานชายเขาขึ้นมาอีกคน วันนี้เป็นวันแรกตั้งแต่เลี้ยงไอ้หมูนี่มาที่อยากให้ซึงกวานปิดโหมดมนุษย์สัมพันธ์จุดขายนั้นไปซะ... ก็ตั้งแต่ขึ้นรถมาซึงกวานยังไม่คิดจะนั่งเฉย ๆ เงียบ ๆ ทำตัวเขินอายกับคนที่พึ่งรู้จักไม่ถึงชัวโมงเหมือนเด็กคนอื่น ๆ นั้นสักที จนเขาอยากจะเอาเทปปิดปากไม่ก็โป๊ะยาสลบให้นอนหลับเงียบ ๆ ไปซะ

"ซึงกวานอยากทานอะไรไหม เดี๋ยวลุงจินจะได้ทำให้"

     เสียงทุ้มอบอุ่นเอ่ยกับเจ้าเด็กน้อยตัวกลมนี่นั่งอยู่เบาะหลังอย่างใจดี ในขณะที่ตัวเองยังคงขับรถอยู่ เรียกสายตาหมั่นไส้จากกระต่ายตาโตที่นั่งอยู่เบาะข้าง ๆ ได้เป็นอย่างดี

     เหอะ! เต๊าะหลานเขาอยู่นั่นแหละ คอยดูนะ จะทำให้หมิงฮ่าวติดเขาจนป๊าจินกลายเป็นหมูหัวเน่าเลย!

"ไก่ทอดฮับ เลาชอบกิน!"

"ฮึ ได้สิ เดี๋ยวลุงจินทำ ไก่ ทอด ให้นะ"

     บูซึงกวาน... พรุ่งนี้น้ากุกคนนี้สัญญาจะเทหลานบู้ กินอะไรกินได้ จำเป็นต้องไก่ทอดไหมห๊ะ!! รู้ไหมว่าน้าแทบตายเพราะไก่ทอดนี่มาแล้ว!

"ทำไมจกุกทำหน้าแบบนั้นหละ"

"นั่งนิ่ง ๆ และหยุดพูดไปเถอะ!"

"ฮึ น้ากุกของซึงกวานคงติดใจไก่ทอดลุงจินมั้งครับ"

     ติดใจกับไก่ผีอะดิ กระโดดลงจากรถตอนนี้เลยได้ไหม ไม่ไปแล้วหาหมิงฮ่าวเนี่ย หงุดหงิด! เข้าขากันดีเหลือเกินหลานเขากับศัตรูน้าเนี่ย บูซึงกวาน... นายนี่มันกบฏตระกูลมิน!

"อย่อยมากเหรอจกุก"

     ถ้าหันไปเอาอะไรอุดปากซึงกวานเขาจะเป็นน้าที่เลวไหม... ก็รู้หรอกหลานมันไม่รู้เรื่องอะไรด้วย แต่ประโยคที่ซึงกวานถามเขานี่... มันโครตแทงใจดำเขาเลยให้ตายสิสังคม และไอ้น้ำเสียงที่บ๊องแบ๊วถามเขาเนี่ย ปกติก็เอ็นดูหรอกนะ แต่วันนี้แหละ ที่เขาอยากจะบ๊องหัวหลานให้หลับไป ๆ ซะ จะได้ไม่ต้องพูดมาก

"นั่งเงียบ ๆ ไปเถอะ เดี๋ยวถึงได้กินก็รู้เอง"

"น้ากุก หงุดหงิดอะไรเลา..."

"เปล่า น้าแค่ปวดหัว เพราะฉะนั้นนิ่งเงียบ ๆ ได้ไหมซึงกวาน"

     จองกุกพูดกับเจ้าเด็กอ้วนเบาะหลังด้วยน้ำเสียงอ่อนล้าอย่างชัดเจนจนคนที่นั่งขับรถอยู่ข้าง ๆ  อดไม่ได้จะที่หันมามองอย่างสงสัย เพราะเขาไม่เคยเจอจองกุกโหมดน้ำเสียงแบบนี้ เท่าที่เจอมีก็มีโหมดดื้อ กับดื้อเงียบ

"ก็ล่าย เลาจะนั่งเงียบ ๆ จกุกต้องหายไว ๆ นะ"

"อือ"

     เปลือกตาสีอ่อนค่อย ๆ ขยับปิดลง พร้อมกับใบหน้าน่ารักตามฉบับเด็กกระต่ายที่หันออกไปทางหน้าต่าง จองกุกขอชาร์ตแบตก่อนนะ... เหนื่อยจริง ๆ กับมนุษย์สายกินสองคน คิดผิดจริง ๆ ที่ตัดสินใจพาไอ้บู้มาด้วยเนี่ย




❥ Whisper





     ชายหนุ่มสองคนกับหนึ่งเด็กน้อยที่กำลังหยุดรอชายหนุ่มไหล่กว้างเปิดประตูคอนโดชั้นส่วนตัวตรงหน้า โดยที่มือเล็กของซึงกวานกุมมือของน้าชายตัวเองไว้ ตอนแรกเจ้าเด็กอ้วนก็ไม่ได้อยากให้จองกุกจับเท่าไหร่หรอก แต่พอจองกุกเพียงพูดว่า ไม่ให้จับ ถ้าเกิดหายไปจองกุกจะไม่ตามหาเท่านั้นแหละ บูซึงกวานรีบคว้ามือของน้าสุดที่รัก แทบจะทันที เรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากจองกุกได้เป็นอย่างดีเลยทีเดียว

     รองจากเรื่องกิน ก็กลัวโดนทิ้งนี่แหละหลานชายเขา

     เมื่ออีกคนเปิดประตูเข้าให้เรียบร้อยก็ขยับประตูต้อนรับจองกุกกับซึงกวานเข้าห้องพักทันที โดยไม่ลืมที่จะชี้แนะบอกให้เขากับหลานชายเปลี่ยนรองเท้าตรงไหน เขาเลยหาสลิปเปอร์คู่เล็กสุดใส่ให้ซึงกวานและเปลี่ยนให้ตัวเองแล้วรีบเดินตามคนไหล่กว้างเข้าไปในห้อง พร้อมกับประตูห้องหนึ่งที่ถูกเปิดออกมาในเวลาเดียวกัน

"หิวไหม ขอโทษนะที่ป๊ากลับมาช้า หมิงฮ่าว"

     จองกุกที่กำลังดูแลซึงกวานเดินเข้าห้องมา ส่งยิ้มอย่างเป็นมิตรให้กับเด็กชายผมแดงที่เขาเคยเจอเมื่อหลายวันก่อนที่เจจู จะว่าไปวันนี้เขาสัมผัสได้ถึงความไม่ปกติของหมิงฮ่าวที่พี่จินเคยได้บอกให้เขาฟัง ไม่ว่าจะท่าทาง แววตา และการตอบสนอง แตกต่างจากที่เขาเจอครั้งแรกอย่างสิ้นเชิง...

"ครับ"

"วันนี้ป๊าพาแขกมาหาเราด้วยนะ จำจองกุกได้ไหมที่ช่วยหมิงฮ่าวที่ชายหาดวันนั้น"

     สิ้นเสียงอบอุ่นของคนเป็นป๊า ทำให้เด็กชายหันไปมองชายหนุ่มตาโตพร้อมรอยยิ้มอย่างเป็นมิตรด้วยสายตานิ่งเฉย ก่อนจะโค้งตัวทำความทักทายอีกคน พร้อมกับขมวดคิ้วมองเด็กชายตัวเล็กข้างกายอีกคนอย่างสงสัย

     พี่กระต่ายมากับใคร?

"อ่า นี่หลานชายพี่เอง ซึงกวานแนะนำตัวกับพี่เขาสิ"

     จองกุกสังเกตุถึงพฤติกรรมของหมิงฮ่าวจึงรีบสะกิดหลานชายตัวเองให้กับเจ้าบ้านอย่างรวดเร็ว ซึ่งเด็กมนุษย์สัมพันธ์ดีอย่างซึงกวานก็ทำตามอย่างว่าง่ายด้วยความสดใส ไอเทมประจำตัวของบูซึงกวาน

"สวัสดีฮับปี๋จาย เลาชื่อบูซึงกวาน แต่เรียกเลาสั้นว่าบู้ก็ได้นะ สิทธิ์พิเศษของปี๋จายเยยยย ปี๋จายชื่ออารายหยอ?"

     เสียงเล็กเอ่ยอย่างสดใสพร้อมโค้งตัวทักทายคนที่แก่กว่าอย่างรวดเร็วพร้อมกับสองขาอวบ ๆ เดินเขาไปหาเด็กชายร่างผม ที่มองซึงกวานด้วยสายตาตกใจ จนจองกุกต้องรีบคว้าหลานตัวเองกลับมาทันที

"นี่อยู่เฉยๆได้ไหม บู้ ดูพี่ชายเขาตกใจนายหมดแล้วนะ"

"ก็เลาอยากรู้จักหงะ... ปี๋จายเหงาใช่ไหม เลยดูเศร้า ๆ"

"..."

     จองกุกที่มองหลานชายตัวเองอย่างเหนื่อยใจพร้อมส่ายหัวเบา ๆ เขาหันไปขอความช่วยเหลือจากเจ้าของห้องที่แท้จริง ซึ่งอีกคนก็ทำเพียงแค่ปรายตามองไปยังโซนรับแขกแทน

"นี่บู้ นายไปนั่งรอตรงนั้นไหม หิวไม่ใช่หรือไง"

"ก็ล่าย จกุกพาเลาไปที ปี๋จายไปกับเลานะ อยู่กับเลา ปี๋จายจะไม่เหงาเลอออ เพื่อนเลาก็ไม่ค่อยมีเพื่อน เหงาเหมือนปี๋จายนี่แหละ เลาเข้าใจ"

     เออ พ่อคนเขาใจคนเหงา เขานี่อยากเขกหัวหลานชายจอมวุ่นวายสักทีด้วยความหมั่นไส้ เข้าใจคนเหงา ด้วยการพุ่งเขาใส่เขาแบบนั้นอะนะ บูซึงกวาน เพื่อนนายคือใครกัน น้าอยากจะไปสัมภาษณ์จริง ๆ รำคาญไอ้อ้วนนี่บ้างไหม

"อาฮ่าว ไปนั่งเล่นกับน้องรอป๊าทำกับข้าวก็ได้นะ"

     ซอกจินเอ่ยกับเด็กชายที่ยืนมองจองกุกที่จัดการลากซึงกวานไปนั่งที่โซฟาอย่างวุ่นวายอยู่ บางทีเขาก็คิดนะ จองกุกนี่แหละจะทำให้หลานเขากลับมาเป็นเด็กพูดเยอะปกติได้ เพราะดูจากซึงกวานที่จองกุกเป็นคนเลี้ยงมาแล้ว... พูด และร่าเริงมากจริง ๆ หมิงฮ่าว ป๊าของให้เรากลับมาร่าเริงและพูดแค่หนึ่งในห้าของซึงกวานพอแล้ว

"ฮะ ฮ่าว..."

     มือใหญ่ลูบผมแดงของลูกชายเบา ๆ พร้อมส่งยิ้มให้กำลังใจคน จินที่เห็นอาการลังเลของหมิงฮ่าวที่จะเข้าไปในโซนวุ่นวายระหว่างสองน้าหลานที่โซนรับแขก เขาอดไม่ได้ที่จะให้กำลังใจหมิงฮ่าว ถ้าปกติหมิงฮ่าวไม่ค่อยได้พบเด็กวัยเดียวกันหรือเด็กที่เล็กกว่าเลย ตั้งแต่เจ้าตัวป่วยแล้วย้ายมาอยู่กับเขา แม้กระทั่งไปโรงเรียน หมิงฮ่าวก็ยังไม่ได้ไป ปฏิสัมพันธ์ที่หมิงฮ่าวก็มีเพียง กับเขา และก็เพื่อน ๆ ของเขาแค่นั้น ซึ่งอย่างที่บอกไม่มีใครได้รับรีแอคชั่นอะไรจากหมิงฮ่าวในครั้งแรก ๆ ที่เจอหรอก แตกต่างกับกระต่ายดื้อตัวนั้นนั่นแหละ

"ไปสิครับ น้องอยากคุยกับอาฮ่าวนะ ป๊าพาไปนะ"

     จินตัดสินใจจูงมือเล็กของหมิงฮ่าวเดินไปยังจุดวุ่นวายที่มีเพียงเถียงกันระหว่างน้าหลานสองสายพันธ์ที่เถียงกันในเรื่องที่เขามองแล้วก็อดขำไม่ได้ ก็ไม่ได้เรื่องอะไรใหม่หรอก ก็แค่สรรพนามที่หลานชายใช้กับน้าชายก็แค่นั้น

     จินพาหมิงฮ่าวนั่งลงอีกฝั่งของโซฟาตัวเดียวกันกับจองกุกที่กำลังตีกับซึงกวานอยู่อย่างเงียบ ๆ ดวงตาเรียวของเด็กชายที่มองซึงกวานกับจองกุกอย่างไร้อารมณ์ จนจองกุกที่นั่งหันหน้ามาทางอีกสองคนที่มาใหม่อยู่จับสังเกตุได้

"นี่หยุดเถียงน้าสักที ไม่งั้นน้าจะพานายกลับบ้านและไม่ต้องกินมันและข้าวอะ"

"บู้!"

"เรียกตัวเองทำไม?"

"จกุก!"

"อายพี่หมิงฮ่าวเขาไหม ไอ้บู้"

     คำถามของจองกุกที่เอ่ยกับหลานชายตัวเองทำให้เด็กชายตัวเล็กที่สุดในที่แห่งนี้ต้องหันไปมองตามสายตาของน้าชายทันที ก่อนจะพบปี๋จายตัวผอมที่นั่งมองเขากับจกุกด้วยท่าทางนิ่งเฉย กับคุงลุงจินที่ส่งยิ้มมาให้เขา

"จองกุก ไปช่วยพี่ทำมื้อเย็นได้ไหม?"

"อ่า ก็ได้ครับ นี่ซึงกวาน อย่าไปกวนพี่หมิงฮ่าวเขามากรู้ไหม"

     ชริ! เลาไม่ได้กวนซะหน่อย บอกแล้วไง เลาเป็นเด็กเฟรนลี่! จกุกไม่เคยเข้าใจเลาอะ!

"หมิงฮ่าว พี่ฝากน้องด้วยนะ ถ้าน้องดื้อก็จัดการได้เลย เดี๋ยวพี่มาคุยด้วยนะ"

     งอนจกุกแล้ว! เลาดื้อตรงไหนกัน เลาออกจะน่าเอ็นดู คุยกับปี๋จายดีก่า เบื่อคนแก่

"นี่ปี๋จาย ปี๋จายอายุเท่าไหร่แล้ว เลาฉามขวบแย้ว อยู่อานุบานหนึงแหละ"

"..."

     ทำไมปี๋จายไม่คุยกับเลาหง่า... เลาเสียใจนะ! จีฮุงของเลาก็เงียบ แต่ไม่เหมือนปี๋จายเยย จีฮุงไม่ได้เหมือนจะร้องไห้แบบปี๋จายหงะ!

"ปี๋จายกลัวเลาหยอ? ไม่ต้องร้องไห้นะ"

     แขนอวบเล็กของเด็กชายตัวเล็กขยับเด็กชายร่างผอมแล้วโอบกอดพร้อมลูบหลังอีกคนเบา ๆ เหมือนเวลาที่เจ้าตัวงองแงแล้วบรรดาน้า ๆ ต้องมากอดปลอบแบบเดียวกัน

     ในขณะเดียวกันหมิงฮ่าวที่นั่งนิ่งตัวแข็งด้วยความตกใจกับการกระทำเด็กประหลาดในสายตาเขา ตั้งแต่เกิดมาคนที่กอดปลอบเขาแบบนี้มีเพียงแค่ปาป๊ากับหม่าม่าแค่นั้น แต่ตอนนี้เขาไม่มีแล้วทุกอย่างด้วยตัวเขาเอง...

     หยดน้ำใสที่ค่อย ๆ ไหลลงมาจากดวงตาคู่เรียวของเด็กชายพร้อมกับท่าทีที่อ่อนเลยซบหลังนิ่มของเด็กตัวเล็กกว่าอย่างหมดแรงและสิ้นหวัง พร้อมกับริมฝีปากบางขยับเป็นคำพูดเบา ๆ กับเจ้าเด็กตัวเล็กที่เอาแต่พูดปลอบเขาพร้อมอ้อบกอดเล็ก ๆ นี้

'ขอบใจนะ ซึงกวาน'



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

532 ความคิดเห็น

  1. #521 kuychai (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 20:18
    หนูน่ารักมากลูกกก
    #521
    0
  2. #515 Princess of snow (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:40
    จิ้นหมิงบู้ ได้ป่าววะ 55555
    #515
    0
  3. #492 ปงจี้ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 01:46
    ขำพี่ ขอแค่1ใน5ก็พอ555555555555
    #492
    0
  4. #457 kukk1kk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 06:42
    ซึงกวานน่ารักกกกกกกกกก
    หมิงฮ่าวหายไวๆนะลูกกกก
    #457
    0
  5. #450 Yok-Wnl (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 22:58
    แงงงงงง หมิงฮ่าวลูก หนูต้องโอเคขึ้นนะ น้องบู จ่ะพ่อคนเฟรนลี่ น่าเอาเทปปิดปากจ่น555555555
    #450
    0
  6. #443 mintspirit07 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 16:46
    โอ้ยซึงกวาน-แสบบบ 5555555555
    #443
    0
  7. #428 O.bliviate (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 07:58
    น่ารักกกกกกกกกกกกก แต่สงสารหงิงฮ่าวจังเลย
    #428
    0
  8. #311 ELFstyle (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 22:51
    บู้ดื้อโคตรรรรร 555555
    #311
    0
  9. #175 SVTJH (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 13:01
    ชอบอะจกุกอะยืมไปใช่หน่อยนะจกุกกกก
    #175
    0
  10. #97 Sofianiloh (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:02
    เอ็นนนดูจองงกุกกทะเลาะกับหลานน555
    #97
    0
  11. #89 yingikomy7 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:07
    ชิปคู่เด็กผิดมั้ย 555555
    #89
    0
  12. #83 ซิกแพ็ควอนโฮ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:54
    ทะเลาะกับหลานนี่แกโตแล้วนะจกุก
    #83
    0
  13. #59 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 07:01
    /แสปมคำว่าจกุกใส่----
    น้องบูหนูเป็นทอล์คกิ้งแมชชีนเหรอลูก 555555 น้ากุกเวียนหัวเลย เซียงเพียวอิ๊วมั้ย(...)
    พี่จินอยู่กับเด็กๆนี่ดีงามตามท้องเรื่องมากค่ะ โฮว แต่กับเด็กกุกนี่ดูพิเศษ /กวนเป็นพิเศ---
    #59
    0
  14. #58 ヨンヨン (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 02:34
    บู้ แอคแทคใส่เยอะๆแบบนั้นแหละดีมากลูก555555
    พี่จินก็เต๊าะกุ๊กไปนะคะ ขุนกุ๊กบ่อยๆเดี๋ยวกุ๊กก็ติดใจเอง55555 แนะนำแบบนี้ก็ได้ ชอบความคุงพ่อของพี่เขา ดูเป็นพ่อทูนหัวที่ดี ทำให้กุ๊กตกหลุมเร็วๆนะคะ5555
    #58
    0
  15. #57 rikear_lope (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 23:00
    น้องซึงกวานเป็นเด็กดีจัง อาฮ่าวเริ่มเปิดใจให้หมูน้อยของเรานิดหน่อยแล้วหล่ะ สงสารจองกุกที่ต้องดูแลซึงกวานจริงๆ น้องพูดมากแบบจริงจัง 
    #57
    0
  16. #56 oppa57 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 20:26
    ฮือออออ น้ำตาจะไหล หมิงฮ่าวพูดแล้วกับซึงกวานน แต่ตลกซึงกวานอ่ะ ดูเป็นเด็กที่มีเรื่องพูดเยอะมากเลยเนอะ555555
    #56
    0
  17. #55 09081013 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มกราคม 2560 / 20:22
    ตลกบูซึงกวาน ที่บอกว่าเข้าใจคนเหงาเพื่อนน้อยเพราะพูดมากใช่มั้ยเนี๊ยะ 55555555
    #55
    0
  18. #54 rikear_lope (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 12:27
    *ยื่นขนมให้น้องซึงกวาน* หนูรักการกินมากแค่ไหนถามใจตัวเองดู ปวดใจแทนน้ากุกจริงๆ ซึงกวานกับลุงจินนี่น่าจะเข้ากันได้ดี รักการกินเหมือนกัน 
    #54
    0
  19. #53 NCSJK (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มกราคม 2560 / 21:29
    จองกุกต้องปวดหัวตายแน่ๆเลยยย555
    #53
    0