[END] Whisper, bae! ❥JinKook 'BTS

ตอนที่ 27 : ❥ Whisper, XXIV 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 917
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    1 เม.ย. 60

❥ Whisper, XXIV





'I choose you'




 


หลังจากวันนั้นทุกอย่างก็เปลี่ยนไป ด้วยความที่สถานะระหว่างเขากับพี่จินที่แปรเปลี่ยน ทำให้อีกคนทำตามใจตัวเองมากขึ้น แต่ก็ยังดีที่รู้จักระวังตัวบ้างเวลาที่มาหาเขาที่ห้องซ้อม แต่ก็มีเพียงไม่กี่คนภายในบริษัทรู้ถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับพี่จิน ยกตัวอย่างเช่นพี่กีฮยอนนั่นแหละ ที่รู้ดีที่สุดแถมยังช่วยปิดพี่ยุนกิอีกต่างหาก

 

ตั้งแต่เขากลับมาบรรยากาศภาพในห้องซ้อมก็ดีขึ้น ก็มีหลานชายผู้น่ารักอย่างปาร์คจีฮุนแวะเวียนมาหาเขาอยู่บ่อยๆ เพราะตามพี่ยุนกิมาทำงาน วันนี้ก็เช่นกัน เขาไม่อยากจะบอกว่าซึงกวานอะตกกระป๋องไปแล้ว

 

ก็จีฮุนน่ารักจะตาย ใครไม่รักก็โหดร้ายไปแล้ว แต่ก็นะ... หลานชายเข้ากับเขาได้ดี แต่ดูเหมือนจะไม่ถูกกับพี่จินเท่าไหร่เหมือนพ่อเจ้าตัวเล็กนั่นแหละ

 

คิดถึงจีฮุนแล้วก็อดนึกถึงหมิงฮ่าวไม่ได้ หลังจากที่กลับมาโซลวันนั้นก็ผ่านไปเกือบอาทิตย์แล้วแหละ หมิงฮ่าวไปโรงเรียนเหมือนเด็กปกติแล้วนะ ตอนแรกเขาก็เป็นกังวลไม่น้อยเหมือนกัน

 

ถึงหมิงฮ่าวจะหายดีแล้ว แต่ช่วงที่ต้องไปให้ปากคำถึงเหตุการณ์ที่ทำให้เด็กชายกลายเป็นคนไม่พูดแบบนี้ เจ้าตัวก็ดูซึมๆ ไประยะหนึ่ง เขาที่พึ่งรับรู้เรื่องราวทั้งหมดจากปากหมิงฮ่าวก็ยังอดไม่ได้ที่จะเจ็บปวดแทน

 

ไม่คิดว่าความโลภจะทำร้ายเด็กที่สดใสให้กลายเป็นเด็กที่มีแต่ความรู้สึกผิดได้ขนาดนี้...

 

แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ภูมิใจในตัวหมิงฮ่าวนะ ที่พยายามกลับมาเป็นเด็กที่ร่าเริงและพยายามเข้าสังคมอีกครั้ง ถึงแม้ลึกๆ แล้วยังจะกลัวอยู่ก็ตาม เขาก็หวังเพียงว่าคนที่ดูแลหมิงฮ่าวตอนนี้จะไม่ทำร้ายน้องในวันข้างหน้าก็พอ

 

มินกยูตอนนี้นอกจากเป็นบอร์ดี้การ์ดให้หมิงฮ่าวแล้ว ยังเป็นติวเตอร์ให้หมิงฮ่าวในเวลาเดียวกัน ทำให้เขาที่มีเวลาให้หมิงฮ่าวน้อยลงในช่วงนี้เบาใจไปได้พอสมควร อย่างน้อยในช่วงเวลาที่เขาเตรียมตัวสำหรับคอนเสริตที่จะถึงก็ยังมีคนดูแลหมิงฮ่าวแทน

 

จะหวังคนพ่อหนะเหรอ... ก็มีเวลาให้ลูกหลังเลิกงานแค่นั้นแหละ เพราะหลังจากที่เรื่องภายในตระกูลคิมจบลง พี่จินก็กลับเข้าสู่สภาวะยุ่งกว่าเดิมเพราะต่ำแหน่งที่สูงขึ้นทำให้งานมีมากขึ้นถึงแม้จะมีพี่เคนคอยช่วยอยู่ก็ตาม ไหนจะหาเวลามาหาเขา ไหนจะแบ่งเวลาให้หมิงฮ่าว แค่คิดเขาก็สงสารอีกคนเหมือนกัน แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อมันเป็นหน้าที่ของอีกคน เช่นเดียวกับเขาที่มีหน้าที่ของตัวเอง

 

เพราะฉะนั้นเขาทำได้เพียงให้กำลังและห่วงใยผ่านช่องทางต่างๆ หรือแม้แต่ช่วงเวลาที่อีกคนมาหาแค่นั้น

 

"จองกุก"

 

เสียงหวานของกีฮยอนเอ่ยเรียกจองกุกที่กำลังดื่มน้ำอยู่หน้ากระจกาภายในห้องซ้อมด้วยน้ำเสียงตรึงเครียด พร้อมกับเดินเข้ามาอีกคนที่หันมามองตามเสียงด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ

 

ทำไมทำเสียงเครียดแบบนี้อีกแล้วหละ เกิดอะไรขึ้นกัน?

 

คำถามที่ลอยเข้ามาในหัวจองกุกทันทีที่หันมาเจอสีหน้าจริงใจและตรึงเครียดของผู้จัดการตัวเอง ยังไม่ทันที่เขาจะเอ่ยถามอะไร เสียงโทรศัทพ์ของเขาที่วางชาร์ตไว้บนโซฟาก็ดังขึ้น

 

"แป๋บนะพี่"

 

จองกุกเดินไปหยิบโทรศัทพ์มองชื่อคนโทรเข้าแล้วต้องขมวดคิ้วอย่างสงสัย เพราะถ้าเขาจำไม่ผิด พี่จินพึ่งบอกเขาเองว่ากำลังออกจากคอนโดไปทำงานหนิ แล้วจะโทรมาหาเขาทำไมกัน?

 

"สวัสดีครับ พี่มีอะไรเหรอ?"

 

(อยู่ไหนตอนนี้หืม?)

 

น้ำเสียงอบอุ่นที่แฝงไปด้วยความกังวลของปลายสายทำให้เขารู้สึกใจไม่ดีอย่างบอกไม่ถูก ทั้งพี่กีฮยอน ทั้งพี่จิน ทำไมดูเครียดๆ กัน หรือเกิดเรื่องอะไรขึ้น?

 

"ห้องซ้อมครับ พี่เป็นอะไรหรือเปล่า?"

 

น้ำเสียงหวานเอ่ยถามปลายสายอย่างเป็นห่วงอย่างไม่ปิดบัง เพราะตอนนี้เขาไม่จำเปิดต้องปกปิดความรู้สึกอะไรอีกคนอีกแล้ว เป็นไปได้เขาอยากจะช่วยอีกคนแก้ปัญหาด้วยซ้ำ...

 

(รอพี่ที่นั่น พี่กำลังจะไปให้ อย่าออกมาข้างนอก มีใครอยู่ด้วยไหม?)

 

"มีพี่กีฮยอนครับ ส่วนคนอื่นๆ ยังไม่ถึงเวลาซ้อมหนะ ผมบอกพี่แล้วไงว่าผมเข้ามาซ้อมก่อน ไม่อยากเป็นภาระกับพี่ๆ เขา"

 

(ครับ งั้นอย่าออกไปไหนนะ ตั้งใจซ้อมนะครับ พี่จะรีบไปหา แค่นี้ก่อนนะ พี่ขับรถอยู่)

 

"อ่า... แล้วเจอกันนะครับ"

 

เขาเลือกจะวางสายตามคำบอกอีกคนอย่างว่าง่าย ถึงแม้เขาจะมีหลายคำถามค้างคาอยู่ในหัวตอนนี้ ไหนจะน้ำเสียงตรึงเครียดของอีกคน ไหนจะเปลี่ยนมาหาเขาอีก เกิดอะไรขึ้นกัน?

 

"พี่กีฮยอน..."

 

"หืม?"

 

"ตอนนี้เกิดปัญหาหรือเปล่า?"

 

เขาตัดสินใจเอ่ยถามพี่กีฮยอนที่มองเขาด้วยสีหน้าห่วงใยปนกังวล ในเมื่อถามอีกคนไม่ได้ ก็ถามพี่กีฮยอนนี่แหละ เขาคิดว่าสองคนนี้เครียดเรื่องเดียวกันอย่างแน่นอน

 

"นิดหน่อยหนะ แล้วคุณจินโทรมาว่ายังไงบ้าง?"

 

"พี่จินบอกว่ากำลังเข้ามาครับ"

 

"อือ ถ้าพี่จินเข้ามาแล้ว เตรียมตัวไปพบประธานด้วยนะจองกุก เฮ้อ..."

 

พบประธาน? แล้วเกี่ยวอะไรกับพี่จินกัน...

 

หรือจะเป็นเรื่องนั้น?

 

มือเรียวปลดล็อคโทรศัพท์อย่างร้อนรน แต่ยังไม่ทันที่จะทำได้ดังใจ กีฮยอนจัดการดึงโทรศัพท์ออกจากมือจองกุกแล้วเก็บใส่กระเป๋าทันที พร้อมสายตาที่มองจองกุกอย่างดุๆ

 

"เลิกเล่นโทรศัพท์แล้วไปซ้อมต่อได้แล้วจองกุก ไหนบอกคุณจินว่าไม่อยากเป็นภาระคนในทีมไงเรา"

 

"พี่กีฮยอนเอาโทรศัพท์ผมคืนมานะ!"

 

"ไปซ้อมจองกุก อย่าดื้อ"

 

ฟันกระต่ายคู่หน้าขบลงกับริมฝีปากล่างอย่างกังวล สิ่งที่เขากลัวมาตลอดมันเป็นจริงแล้วใช่ไหม... ทั้งปฏิกิริยาพี่จิน พี่กีฮยอนที่มีต่อเขา...

 

เรื่องเขาคบกับพี่จินถูกเปิดเผยแล้วใช่ไหม...

 

"พี่กีฮยอน... ได้โปรดบอกผมเถอะนะ"

 

น้ำเสียงอ้อนวอนของจองกุกที่ส่งถึงกีฮยอน กีฮยอนถึงกับเบนหน้าหนีจองกุกอย่างสงสาร  ดวงตากลมโตที่มีแต่ความกังวล กับน้ำเสียงอ้อนวอนมันทำให้กีฮยอนใจอ่อนสงสาร จองกุกที่เขารักเหมือนกับน้องชายแท้ๆ ไม่ได้

 

แขนเรียวของกีฮยอนดึงจองกุกเข้ามากอดปลอบอย่างสงสาร ก่อนจะเอ่ยความจริงที่เขาเลือกที่จะไม่บอกจองกุกในตอนแรก... เพราะทุกคนรู้ยังไงหละ ว่าถ้าจองกุกรู้เรื่อง เด็กคนนี้จะเจ็บปวดและกังวลขนาดนี้ เขากับคุณจินถึงเลือกที่จะทำในสิ่งเดียวกันคือ...

 

ปิดบังจองกุก เพื่อรอยยิ้มของอีกคนเอง

 

แต่เขากลับไม่เข้มแข็งพอกับสีหน้าและน้ำตาของจองกุก เขาก็เจ็บปวดและหวาดกลัวไม่แพ้กับจองกุกหรอก ไม่ใช่เพราะเขาเป็นผู้จัดการจองกุก แต่เป็นเพราะเขารู้ดีแก่ใจว่า

 

จองกุกรักและแคร์ความรู้สึกของแฟนคลับขนาดไหนต่างหาก... เด็กคนนี้เกิดมาเพื่อที่จะถูกรัก ตั้งแต่เขาทำงานในวงการนี้มาไม่เคยเจอศิลปินคนไหนที่เทคแคร์ ใส่ใจและรักแฟนคลับเท่ากับจองกุกมาก่อน เขาถึงกลัวว่าเด็กคนนี้จะโดนทอดทิ้งเพราะข่าวเดทกับคุณซอกจิน ที่เขามั่นใจว่าคนอย่างคิมซอกจินมีความสามารถพอที่จะจัดกับข่าวเหล่านั้นได้ และปกป้องหัวใจจองกุกได้เช่นกัน

 

"พี่ขอโทษนะที่ดูแลเราไม่ดีพอจองกุก... อย่าร้องไห้เลย เราแก้ไขมันไม่ได้หรอกจองกุก"

 

"กุก... กุกทำให้แฟนคลับผิดหวังใช่ไหม... กุกกลัวว่าทุกคนจะหันหลังให้กับเจเค... ฮึก!"

 

เสียงสะอื้นของจองกุกทำให้ใครอีกคนที่รีบขับรถมายังบริษัทที่จองกุกอยู่มองอย่างเจ็บปวด เพราะเขาอีกแล้วที่ทำให้จองกุกต้องเสียน้ำตา...

 

สัญญาว่าจะปกป้องแต่เขากลับทำให้อีกคนมีน้ำตา เป็นคนรักยังไงกันซอกจิน

 

"จองกุก..."

 

เสียงทุ้มอบอุ่นเอ่ยขึ้นทำให้จองกุกที่กำลังกอดกีฮยอนร้องไห้อยู่นั้นหันมามอง ในขณะที่กีฮยอนทำได้เพียงลูบผมนิ่มอีกคนอย่างเอ็นดูก่อนจะไล่จองกุกไปหาซอกจิน

 

"คุณซอกจินเขามาแล้ว ไปสิ พี่ไปรอที่ห้องประธานนะ คุณซอกจินครับ ผมฝากปลอบเด็กขี้แยด้วยนะครับ"

 

"ครับ แล้วผมจะพาจองกุกเข้าไปพบประธานเอง คุณกีฮยอนไม่ต้องห่วงนะครับ"

 

ซอกจินรับคำของอีกคนก่อนจะคว้าจองกุกมากอดปลอบ ทันทีที่จองกุกเข้าสู่อ้อมกอดที่แสนอบอุ่นหัวใจของซอกจิน น้ำตาที่พยายามกักกั้นไว้ก็ไหลลงอย่างเขื่อนแตกอีกครั้ง

 

คิมซอกจินทำเขาอ่อนแอได้ตลอดเวลาจริงๆ...

 

"ไม่ต้องกลัวนะ พี่จะปกป้องเราเอง อยู่ที่เราจะตัดสินใจ ไม่ว่าจองกุกจะตัดสินใจอย่างไร พี่จะทำให้ทุกเรื่อง พี่สัญญา"

 

คำสัญญาที่หนักแน่และอบอุ่นของอีกคนทำให้หัวใจจองกุกสั่นไหวอย่างห้ามไม่ได้ เพราะอีกคนเป็นแบบนี้ไงเขาถึงยอมเสี่ยงแบบนี้... แต่ในขณะเดียวกันเขาไม่ควรจะปิดบังอะไรกับคนที่รักเขาเหมือนกัน

 

ในเมื่อข่าวมันออกมาแล้ว เขาควรยอมรับมันถูกไหม แล้วรอผลการกระทำของเขาเอง

 

ถึงทุกคนจะหันหลังให้กับเขา แต่เขาก็มั่นใจว่าเจ้าของอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นนี้จะไม่หันหลังให้เขา... พี่จินอย่าทำให้ผมเชื่อมั่นผิดคนนะครับ...

 

"พี่จิน..."

 

"ว่ายังไงครับ"

 

น้ำเสียงและสายตาที่อบอุ่นจากอีกคนพร้อมรอยยิ้มที่อ่อนโยนถูกส่งมาเพียงเขา พร้อมกับมือใหญ่ที่ลูบผมเขาอย่างปลอบประโลม มันยิ่งทำให้หัวใจเขาเต้นแรงจริงๆ นะ

 

"กุก... กุกจะบอกความจริงกับแฟนคลับ เรื่องของเรา"

 

คำตอบอีกคนทำให้ซอกจินมองอย่างกังวล ถึงแม้เขาจะดีใจที่อีกคนเลือกที่จะเสี่ยงเพราะเขากับการยืนยันสถานะระหว่างเรา แต่เขาก็เป็นห่วงความรู้สึกของคนตรงหน้ามากกว่า ถึงจะทำเข้มแข็งยังไง จองกุกก็ยังเป็นจองกุกที่แคร์ทุกคนอยู่ดี

 

"แน่ใจแล้วเหรอ..."

 

"ครับ ผมเลือกพี่ พี่ห้ามหันหลังให้ผมนะ!"

 

น้ำเสียงดุๆ ของจองกุกเรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากเขาได้เป็นอย่างดี กระต่ายตัวนี้ดุจริงๆ เลยนะ ไม่ต้องขู่เขาก็ไม่หันหลังทิ้งอีกคนไว้คนเดียวหรอก ไม่งั้นวันนี้ทันทีที่เคนโทรมาบอกเขาเรื่องข่าวเดทระหว่างเขากับจองกุก ที่ไม่ได้มาเพียงข่าวและภาพลอย มีหลักฐานทุุกอย่างในระยะเวลาที่เขารู้จักจองกุกถูกเปิดเผยออกมา เขานึกถึงเจ้ากระต่ายดื้อทันทีว่าจะรู้เรื่องนี้หรือยัง ถึงกับสั่งให้เคยเอาเอกสารที่เขาต้องจัดการไปให้เขาที่คอนโดแทนแล้วเปลี่ยนเส้นทางมาตึกบริษัทจองกุกทันที

 

เพราะเขากลัวว่าจองกุกจะต้องเสียใจและเผชิญปัญหาตามลำพัง...

 

ปัญหาที่มันเริ่มจากตัวเขา เขายินดีที่จะทำให้มันจบและปกป้องคนที่เขารักด้วยตัวเองเองเช่นกัน

 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

532 ความคิดเห็น

  1. #511 ปงจี้ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 13:52
    แฟนคลับจะต้องเข้าใจค่ะ จริงๆเรื่องแบบนี้มันเลี่ยงไม่ได้หรอก ใครรับได้ก็อยู่ต่อใครรับไม่ได้ก็แค่เฟดตัวออกไป
    #511
    0
  2. #476 kukk1kk (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 07:07
    แฟนคลับรักหนูมากนะ ไม่ทิ้งหนูหรอกลูกกกกก
    #476
    0
  3. #421 ซิกแพ็ควอนโฮ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 16:14
    อ่าเจเคอย่าร้องไห้เลยเชื่อว่าแฟนคลับไม่ทิ้งนายหรอก
    #421
    0
  4. #407 ELFstyle (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 03:45
    คนดีอย่าร้องไห้นะ เชื่อว่าต้องผ่านมันไปได้และเชื่อว่าแฟนคลับก็ยังรักเจเค เพราะเจเคคือเจเค
    #407
    0
  5. #396 Castella_ombra (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 13:44
    เชื่อว่าแฟนคลับจะรับได้ สู้ๆ
    #396
    0
  6. #394 oppa57 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 10:57
    ใจเย็นๆนะ นี่เชื่อว่าคนดี คนที่รักและใส่ใจแฟนคลับแบบเจเคต้องผ่านปัญหานี้ไปได้นะ คนที่รักคนอื่นเสมอมักจะได้รับความรักตอบแทนกลับมานะ เพราะฉะนั้น ค่อยๆ เดินไปพร้อมกันทั้งสองคน...
    #394
    0
  7. #393 Little PORORO (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 05:44
    สู้ๆนะ ทั้งสองคน กุกต้องทำใจไว้นะๆ
    #393
    0
  8. #392 ヨンヨン (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 03:17
    จากใจแฟนคลับบอกเลยว่าทำใจยาก หายไปเกือบครึ่งแน่นอน พวกที่ซับก็มี บางคนอาจจะแอนตี้ไปเลย คือมันเครียดมากๆและยิ่งมีทัวร์คอน การมีข่าวแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องที่ดีเลยซักนิด แต่เราเชื่อมั่นว่าสองตัวละครนี้จะพากันจูงมือข้ามผ่านไปได้และต้องมีแฟนคลับที่เข้าใจและคอยสนับสนุนอยู่
    #392
    0
  9. #391 SVTJH (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 01:48
    ใจเดดมากกุกสู้ๆน้าพี่จินอย่าทำให้ผิดหวังละ
    #391
    0
  10. #390 BAMBAM2324 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 00:33
    ฮื่ออออออออ ยอมใจเจเค ในที่สุดก็เลือกพี่จิน><
    #390
    0