[END] Whisper, bae! ❥JinKook 'BTS

ตอนที่ 26 : ❥ Whisper, XXIII 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,048
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    31 มี.ค. 60

❥ Whisper, XXIII





'ความชัดเจน'




 


หลังจากเมื่อคืนซอกจินขับรถมาถึงบ้านของแม่อย่างปลอดภัยโดยที่จองกุกนั่งกอดอีกคนแน่น ทันทีที่ถึงบ้านเขาก็จับจองกุกให้ลุกขึ้นและใส่เสื้อผ้าลวกๆ พร้อมกับอุ้มอีกคนขึ้นห้องอย่างรวดเร็ว ก็ไม่อะไรนะ แค่ทนอยู่ในตัวจองกุกมาเกือบครั้งชั่วโมง

 

ครึ่งชั่วโมงที่เขาพยายามควบคุมสติไม่ให้จอดรถเข้าข้างทางแล้วจัดการกระแทกอีกรอบ แล้วมาจัดการที่บ้านต่อทันทีที่ถึงเตียงนั่นแหละ เขาไม่รู้เหมือนกันว่าหลังจากนั้นมันกี่รอบ รู้อีกคนก็ฟ้าใกล้สว่างกับเสียงครางแหบพร่าของจองกุกแล้วแหละ

 

ตอนนี้เขาถึงได้นอนมองเจ้าเด็กกระต่ายดื้อของเขานอนหลับซุกอกเขาอยู่นี่ไง พอเขารู้ตัวว่ารักอีกคนเข้าจริงๆ ไม่ว่าจองกุกจะทำอะไรก็มีอิทธิพลต่อเขาไปซะทุกอย่าง ขนาดนอนหลับนิ่งๆ แบบนี้ก็ยังดูน่ารังแกขนาดนี้

 

เขาไม่แปลกใจเลยว่าทำไมจองกุกถึงได้โตมาพร้อมอ่อนโยนและความรักแบบนี้ ก็เด็กคนนี้เกิดมาเพื่อถูกรักยังไงหละ... ยิ่งเขามองจองกุก ลองทำความเข้าใจอีกคน ยิ่งทำให้ความคิดในตอนแรกของเขาเปลี่ยนไป

 

ความคิดที่อยากให้จองกุกทิ้งอาชีพที่ทำอยู่มาอยู่กับเขาแค่นั้น...

 

ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาก็จะยังทำแบบนั้น... แต่ตอนนี้พอเขาได้เป็นเห็นอีกคนอยู่บนเวที เห็นสายตาของแฟนคลับที่มองไปยังจองกุกมันทำให้เขาได้คิด

 

ไม่ว่าจะจองกุก หรือเจเค ก็เกิดมาเพื่อถูกรักนี่แหละคือความจริง

 

เพราะฉะนั้นตอนนี้เขาตัดสินใจแล้ว ไม่ว่าอีกคนจะตัดสินใจอย่างไรกับอนาคต เขาก็จะสนับสนุนและให้กำลังใจอีกคน ถึงแม้ว่าถ้าวันหนึ่งเรื่องของเขากับอีกคนจะถูกเปิดเผย เขาก็จะปกป้องอีกคนและเส้นทางของอีกคน

 

ไม่มีอะไรที่อำนาจเขาทำไม่ได้เรื่องนี้เขามั่นใจ... แต่ความรักของแฟนคลับของเจเค มันคงอยู่นอกเหนืออำนาจเขาที่จะควบคุม แต่ยังไงเขาก็จะทำเพื่อความสุขของจองกุก

 

เพราะเขาเข้าใจแล้วว่าความรักนั้นไม่ได้ มีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นฝ่ายให้... เขาควรจะมอบกลับให้อีกคนเช่นกัน

 

ความรักในรูปแบบของเขา

 

ซอกจินกดจูบเปลือกตาของจองกุกอย่างรักใคร่ด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้นไปชำระร่างกายตัวเองก่อนกลับมาเช็ดตัวทำความสะอาดให้จองกุกอย่างอ่อนโยน

 

เป็นครั้งแรกนะที่เขาทำแบบนี้ให้ใคร และเขาดีใจนะที่คนที่เขาทำให้คือจองกุก

 

หลังจากเขาจัดการเช็คตัวทำความสะอาดให้จองกุกที่หลับไม่รู้เรื่องอย่างเบามือเพราะอยากให้จองกุกได้นอนพักอย่างเต็มที่หลังจากเมื่อคืนให้เขาเอาแต่ใจจนถึงเช้า

 

รอยยิ้มอบอุ่นยามมองอีกคนหลับไม่รู้เรื่องอยู่บนเตียงมันทำให้เขาอยากจะตื่นมาเจออะไรแบบนี้ในทุกๆ วัน แต่จะทำแบบนั้นได้เขาต้องทำอะไรให้ชัดเจนจริงๆ ซะที..

 

หลังจากจัดการดูแลจองกุกให้นอนพักได้สบายขึ้นแล้ว ซอกจินก็เก็บเสื้อผ้าที่เลอะคราบรักของเขากับอีกคนลงไปชั้นล่างทันที เขาต้องซักเองเพราะบ้านหลังนี้ไม่มีแม่บ้านประจำ มีเพียงแม่นมของเขาหรือแม่ของมินกยูนั่นแหละที่จะเข้ามาดูแลอาทิตย์ละครั้ง เพราะบ้านนี้เป็นบ้านของเขาที่ไม่อนุญาติให้ใครเข้ามาได้ง่าย ถ้าไม่ใช่คนสำคัญกับความรู้สึกเขาจริงๆ

 

เพราะนี่เป็นบ้านของแม่เขา... บ้านที่มีกลิ่นไอของความรักของแม่ของเขาเสมอทุกครั้งที่เขามาเยือน..

 

แม่ครับ ลูกสะใภ้แม่น่ารักไหม? ช่วยทำเขาใจอ่อนด้วยนะครับ ผมอยากรักและดูแลใครสักคนจริงๆ แล้ว

 

ซอกจินจัดการเอาเสื้อผ้าไปซักแล้วเดินกลับมาเพื่อเข้าครัวเตรียมมื้อเที่ยงให้จองกุก เพื่อจะได้กินยา เพราะเมื่อกี้ตอนที่เขาเช็ดตัวอีกคนนั้น รู้สึกว่าเหมือนจะมีไข้ ก็เล่นขนาดนั้น เฮ้อ... ยอมใจความบ้าบิ่นของจองกุกจริงๆ

 

แต่นั้นแหละ กำไรเขาไง

 

ถึงแม้ว่าเมื่อคืนจะไม่ใช่ครั้งแรกที่เขามีอะไรกับจองกุก แต่เป็นครั้งที่เขามีความสุขไปพร้อมๆ อีกคน ยิ่งเห็นจองกุกเขินเวลาอยู่บนตัวเขานั้น มันยิ่งน่าแกล้งจริงๆ ไหนจะเวลาออดอ้อนเขา

 

เฮ้อ... แค่คิดก็อยากอีกสักรอบดีไหม?

 

ซอกจินทำข้าวต้มง่ายๆ เตรียมให้จองกุกอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะตักใส่ชามพร้อมเตรียมน้ำและยาเพื่อให้อีกคนได้กิน วางไว้ก่อนแล้วกัน ให้อุ่นๆ กว่านี้แล้วค่อยยกขึ้นไป

 

~

 

เสียงโทรศัพท์ของซอกจินที่วางทิ้งไว้บนโต๊ะอาหารดังขึ้นในขณะที่เขากำลังจะเดินออกไปดูสภาพภายในรถว่าต้องทำความสะอาดตรงไหนได้ไหม ก็เมื่อคืน... นั่นแหละ

 

เคน

 

ชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอทำให้เขาขมวดคิ้วอย่างงงงวย คือเขาคิดว่าเขาบอกเพื่อนเคนไปชัดเจนแล้วนะว่าเขาไปไหน แล้วมันจะโทรมาทำไมอีก

 

หรือคดีจะมีปัญหา?

 

“มีอะไร?”

 

(กว่าจะรับ เห้ยๆ / คุณซอกจิน ผมกีฮยอนผู้จัดการส่วนตัวของจองกุกนะ คุณพาจองกุกไปไหน!!)

 

เสียงปลายสายที่ตะโกนใส่เขาจนทำให้เขาแทบเอาโทรศัพท์ออกห่างแทบไม่ทัน เขาก็รู้นะว่ากีฮยอนนี่เป็นผู้จัดการส่วนตัวของจองกุก แต่ไม่ได้คิดว่าจะเป็นแม่จองกุก... ตะคอกซะอย่างกับเขาฉุดลุกสาวอีกคนมาข่มขืนอะไรงั้น

 

“จองกุกหลับอยู่และปลอดภัยดีไม่ต้องห่วงครับ คุณกีฮยอน”

 

(ผมจะทำยังไงกับคุณดีคุณซอกจิน นี่คุณจริงจังกับจองกุกจริงๆ ใช่หรือเปล่า)

 

“ครับ ถ้าจะเล่นๆ กับจองกุกผมไม่พยายามระวังเพื่ออีกคนแบบนี้หรอก คุณคงเข้าใจ”

 

เขาตอบปลายสายด้วยน้ำเสียงจริงจังและหนักแน่น ถึงแม้กีฮยอนจะเป็นเพียงผู้จัดการส่วนตัวของจองกุก แต่เป็นคนที่ดูแลจองกุกตลอดเวลาที่ผ่านมา...

 

(เฮ้อ... อย่าทำให้น้องผมเสียใจอีกแล้วกัน ผมห้ามอะไรไม่ได้อยู่แล้ว แต่ยังไงถ้ายุนกิมันรู้เรื่อง ผมคงช่วยคุณไม่ได้หรอกนะครับ)

 

มินยุนกิ... เป็นอีกคนหนึ่งที่เขาต้องจัดการสินะ ไม่ได้ฆ่าหรืออะไร คือจัดการให้ชัดเจนว่าน้องชายอีกคนเป็นคนของเขาแล้วแค่นั้นแหละ โตๆ กันแล้ว คงมีเหตุผลหละมั้ง ตัวเองก็มีครอบครัวแล้ว คงไม่หวงน้องอะไรมากนักหรอก

 

(อ่อ ผมอยากจะเตือน มินจองกุกหนะ พี่มันหวงมาก เตือนด้วยความหวังดี คุณหาทางจัดการมินยุนกิมันดีๆ แล้วกัน และฝากบอกจองกุกด้วยว่าผมให้เขาพักได้ถึงวันพรุ่งนี้ แต่เย็นพรุ่งนี้กรุณาพาจองกุกมาส่งบริษัทด้วยนะครับ จองกุกต้องซ้อมเตรียมคอนเสิร์ต เผื่อคุณยังไม่รู้)

 

คอนเสิร์ต? เฮ้อ... เขาไม่รู้จริงๆ นั่นแหละ คงประกาศช่วงที่เขาวุ่นกับการจัดการหลักฐานเรื่องภายในครอบครัวเขานั้นแหละ

 

“ขอบคุณนะครับที่บอก ผมขอคุณกับเลขาผมหน่อยได้ไหม?”

 

(ตามสบายครับ อย่าลืมพาจองกุกมาคืนผมด้วยนะครับคุณซอกจิน)

 

“ครับ คืนอยู่แล้วครับไม่ต้องห่วง ถ้าไม่คืนผมคงโดนจองกุกพยศจนเอาไม่อยู่แทน”

 

(ฮ่าๆ คุมยากหน่อยนะครับ กระต่ายมันดื้อ คุณซอกจินจะคุยด้วย ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือนะครับ)

 

เขาอมยิ้มกับคำพูดของกีฮยอนที่แซวจองกุกอย่างอารมณ์ดี ใช่กระต่ายดื้อ ดื้อมากด้วย แต่ก็เป็นกระต่ายที่ทำให้เขาคลั่งได้ในเวลาเดียวกันนั่นแหละ

 

(มีอะไร?)

 

“เรื่องเมื่อคืนเรียบร้อยไหม?”

 

(นึกว่ากกเมียจนลืมไปแล้วซะอีก)

 

“ไอ้เคน...”

 

(ไม่ต้องทำเสียงโหดเลย กูไม่กลัวมึงหรอกครับเจ้านาย เรียบร้อยดี ที่เหลือกูจัดการต่อได้ มึงไม่ต้องห่วง หมดอำนาจแถมหลักฐานครบขนาดนั้น เฮ้อ บอกเลยยาก)

 

“อืม ก็ดีแล้ว”

 

(มึงโอเคนะจิน)

 

“อืม มีอะไรก็รายงานด้วยละกัน ฝากดูแลหมิงฮ่าวด้วยนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้คงกลับไป”

 

(เอออ ดูแลเมียไปเถอะ หลานกู กูดูแลด้วย ฝากทักทายคุณจองกุกด้วยนะ)

 

“เออ แค่นี้นะ”

 

ซอกจินกดตัดสายโดยไม่รอให้อีกคนพูดอะไรต่อกลับมา ขืนรอให้พูดต่อสิ ได้แซะเขาอีกนั้นแหละ ตอนนี้เขาควรทำอะไรๆ ให้ชัดเจน ถึงแม้มันอาจจะดูเร็วไปแต่เขามั่นใจในความรู้สึกตัวเองจริงๆ

 

ว่าเขารักจองกุกเข้าแล้ว จะพูดว่าตกหลุมรักนานแล้วก็ได้ แต่เขาแค่โง่เอง...

 

เหมือนที่อีกคนชอบว่าเขานั้นแหละ

 

 

 

 Whisper

 

 

 

ดวงตากลมโตค่อยๆปรือตาขึ้น ใบหน้าน่ารักนิ่วหน้าอย่างเจ็บปวดเมื่อเผลอขยับตัวอย่างเคยชินอย่างลืมตัว ลืมไปว่าเมื่อคืนเขาพึ่งผ่านอะไรมา

 

ฮือๆ จะบ้าตาย เขาทำอะไรแบบนั้นไปได้ยังไงกัน เฮ้อ...

 

ดวงตากลมโตที่บวมเล็กน้อยเนื่องจากพึ่งตื่นนอน กวาดสายตาสำรวจรอบห้องอย่างสนใจ ห้องที่เขาเข้ามาเมื่อคืนและก็... หงือ~ นั่นแหละ เลยไม่ได้สังเกตุอะไรเลย

 

นี่น่าจะเป็นห้องนอนของพี่จิน สังเกตุได้จากรูปถ่ายที่ตั้งอยู่บนโต๊ะหัวเตียง ไหนจะสไตล์การแต่งห้อง... อบอุ่นเหมือนเจ้าของห้องไม่มีผิด

พูดถึงเจ้าของห้อง ตื่นมาเข้าก็ไม่เห็นอีกคนเลย มีเพียงแค่เสื้อผ้าบนตัวเขานี่แหละ ที่ดูก็รู้ว่าเป็นฝีมืออีกคนจัดการแถมเสื้อนี่ก็เป็นของพี่จินเหมือนกัน

 

ตัวใหญ่กว่าเขาขนาดนี้เลยเหรอ นี่เขาว่าเขาไม่ใช่ผู้ชายตัวเล็กนะ ออกจะมีกล้ามเนื้อ ไม่ได้หุ่นเล็กนุ่มนิ่มแบบพี่จีมิน แต่ทำไมพอชุดพี่จินอยู่บนตัวเขาแล้วกลับดูตัวเขาเล็กไปถนัดตา

 

เขินได้ไหม...

 

“ไปไหนของเขากัน...”

 

 

“ตื่นแล้วเหรอ?”

 

ในขณะที่เขาพยายามพยุงตัวขึ้นนั่ง ประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออกพร้อมกับใครคนนั้นที่เขาคิดถึงตั้งแต่ลืมตาตื่นขึ้นมา เสียงทุ้มอบอุ่นเอกลักษณ์ของพี่จินที่เดินเขามาหาเขาพร้อมด้วยถาดอาหารและยาให้เขา

 

พูดถึงยา...

 

“พี่มียาคุมฉุกเฉินไหม?”

 

“ห๊ะ!?”

 

“ห๊ะอะไรเล่า ผมถามว่ามียาคุมฉุกเฉินไหม คืนพี่ไม่ได้ใส่ถุงอะ!

 

“แล้วจะกินทำไม?”

 

นี่ถามมาคิดแล้วเหรอ ก็กินไว้ป้องกันไงถึงไม่ดีกับตัวเขาก็เถอะ แต่ก็ดีกว่าไหมหละถ้าเกิดเขาแจ๊คพอร์ตแบบพี่จีมินอะ! เขายังไม่พร้อมที่จะเป็นแม่ของใครนะเว้ย

 

“ป้องกันไง ผมไม่อยากเป็นแบบพี่จีมิน”

 

“ไม่อยากมีลูกให้พี่เหรอ?”

 

น้ำเสียงที่เปลี่ยนไปของอีกคนที่วางถาดข้าวแล้วนั่งลงบนเตียงข้างๆ เขา ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกบีบหัวใจกับน้ำเสียงอีกคน... เขาไม่ได้อยากมีลูกกับอีกคน แต่เพียงแค่เขาคิดว่ามันยังไม่เหมาะสม...

 

ทั้งงานของเขา และสถานะของเรา... ถึงเขาจะได้คำตอบของตัวเองแล้วก็ตาม

 

“เปล่า... ผมแค่คิดว่าตอนนี้คงยังไม่พร้อมในหลายๆ อย่าง”

 

“จองกุกฟังพี่นะ”

 

ดวงตากลมโตจับจ้องอีกคนที่ขยับเข้ามาใกล้เขาพร้อมด้วยสายตาที่มองเขาอย่างอบอุ่นจนทำให้เขาใจสั่น จะพูดอะไรก็พูดสิ มามองเขาด้วยสายตาแบบนี้...

 

หัวใจวายไปทำยังไง

 

“พี่เคยทำร้ายเรามาก่อน ไม่แปลกที่จองกุกจะไม่มั่นใจในตัวพี่ แต่พี่อยากจะพูดกับจองกุกว่า... คิมซอกจินรักมินจองกุก จริงๆ มันคือความรู้สึกจากใจพี่จริงๆ ไม่ได้พูดเพราะต้องการรับผิดชอบหรืออะไร แต่พี่พูดมันออกมาเพราะพี่รู้สึกแบบนี้จริงๆ มันชัดเจนกว่าความรู้สึกใดๆ เราอาจจะสงสัยว่าพี่รักเราแล้วจีมินหละ ใช่พี่อาจจะเคยรักจีมินมาก่อน แต่จีมินเป็นรักที่พี่รู้อยู่ตลอดว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้ ก่อนจะเจอเราด้วยซ้ำ มันจึงกลายเป็นเพียงความผูกพันธ์ที่พี่หลอกตัวเองว่ารัก แต่ตั้งแต่เจอเรา ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป พี่ไม่เคยสังเกตุตัวเองจนกระทั่งวันที่เราบอกลาพี่เช้าวันนั้น... เราใจร้ายมากนะ ให้พี่ลืมทุกอย่าง พี่ทำไม่ได้หรอก ช่วยเวลาที่เราหายไปที่ทบทวนตัวเองหลายต่อหลายครั้ง ทุกครั้งคำตอบก็คือเรา จนกระทั่งวันที่พี่บอกรักเราผ่านโทรศัพท์วันนั้นที่พี่รู้ตัวว่ายังทำตัวเองไม่ชัดเจนพอที่จะให้เรามั่นใจ และวันนี้จะเป็นไปได้ไหมจองกุก...”

 

จองกุกมองเข้าไปในดวงตาอีกคนอย่างหาคำตอบ ในคำพูดอีกคนด้วยความรู้สึกที่ว้าวุ่น เขาไม่โกหกว่าเขาไม่สับสนกับคำพูดของอีกคน แต่มองอีกคน... คำตอบที่เขาได้กลับมาคือมีเพียงตัวเขาในดวงตาอีกคนเท่านั้น...

 

ดวงตาอีกคนคนที่มีเพียงเขาและสายตาที่จริงใจอย่างไม่ปิดบังพร้อมกับอ้อนวอนเขาในเวลาเดียวกัน...

 

“คบกับพี่ได้ไหม... เป็นคนรักของซอกจินคนนี้ได้ไหมจองกุก พี่ไม่ใช่คนที่ดี แต่พี่จะพยายามเป็นคนรักที่ดีของเราในแบบของพี่ และเป็นพ่อที่ดีให้กับหมิงฮ่าว ได้ไหมครับ... พี่รักจองกุกจริงๆ นะ”

 

คำถามที่ถูกส่งมายังเขาพร้อมกับสายตาและน้ำเสียงอ้อนวอนขอร้องเขา... ทุกสิ่งทุกอย่างมันทำให้เขาแทบจะยอมทุกอย่างให้กับคนนี้ๆ

 

เขายอมแล้วที่จะเสี่ยงโดนแฟนคลับหันหลังให้เขาเพราะผู้ชายคนนี้... คิมซอกจินเท่านั้น

 

“ถ้าพี่จินไม่คิดจะหันหลังให้ผมไม่ว่าผมจะเจอเรื่องอะไร... ผมก็จะเป็นคนรักที่ดีของพี่ในแบบของผมเหมือนกันครับ”

 

คำตอบของจองกุกที่ทำให้อีกคนคว้าตัวเขาเข้าไปกอดแน่น จนเขาอมยิ้มกับความน่ารักของอีกคนไม่ได้ ดีใจก็ดีใจเว่อร์เป็นเด็กเลยนะพี่จิน

 

“พี่สัญญา! จองกุก ขอบคุณมากนะ”

 

“ไม่เป็นไรครับ ผมก็รักพี่จินนะ ถ้าไม่รักผมคงไม่ยอมพี่ขนาดนี้หรอก พี่รู้ใช่ไหมว่าผมจะต้องเสียอะไรบ้างเพื่อมารักพี่...”

 

“รู้สิ... พี่จะไม่ทำให้เราต้องเสียอะไรเพื่อรักพี่จองกุก พี่สัญญา ถ้าวันนึงเรื่องของเราถูกเปิดเผยขึ้นมา พี่จะปกป้องเราเอง”

 

คำสัญญาที่หนักแน่นของอีกคนทำให้เขาอดใจเต้นแรงไม่ได้ เขาจะรอดูนะว่าอนาคตเส้นทางที่เขาเลือกนี้มันจะจบอย่างไร แต่ตอนนี้เขามีความสุขมากจริงๆ

 

การยอมรับความจริง และเผชิญหน้ากับปัญหาตรงหน้ามันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรมากเมื่อมีอีกคนเดินไปพร้อมกับเขา... แค่นั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับมินจองกุก

 

ทีนี้ก็เหลือเพียงเจเคที่จะสามารถเดินไปกับจองกุกได้ไหมกับเส้นทางสายนี้... แค่นั้นจริงๆ

 

“แล้วพี่ทำแผลหรือยังที่เมื่อคืนโดนยิง ผมลืมไปเลยเนี่ย”

 

“แหะๆ แค่ถากๆ เองเลยรอจองกุกทำให้หนะ”

 

“พี่จิน! ไปเอากล่องพยาบาลมาเลย ให้ตายสิ”

 

สัญญาจะปกป้องเขา แต่ไม่ยอมดูแลตัวเองแบบนี้คืออะไรกัน! ให้ตายสิ ถ้าพี่จะปกป้องผม งั้นผมจะดูแลพี่เป็นการตอบแทนแล้วกันนะครับพี่จิน

 

 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

532 ความคิดเห็น

  1. #514 Chawalinee (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 15:22
    อยากกรี๊ดเเรงๆ
    #514
    0
  2. #510 ปงจี้ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 13:45
    กรี๊ดดดดดดด คบกันแล้วววว
    #510
    0
  3. #475 kukk1kk (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 07:07
    อั้ยยะ คบกันแล้ววววว
    #475
    0
  4. #438 O.bliviate (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 23:15
    งื้ออออ ในที่สุดดดด TT
    #438
    0
  5. #406 ELFstyle (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 03:35
    คงไม่แจ็คพอร์ตหรอกมั้งงงงง 5555 แต่ชั้นเขินจริงจังนะ เขินมากกก
    #406
    0
  6. #395 Castella_ombra (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 13:39
    ฮืออออ เขินอ่าาาาา
    #395
    0
  7. #389 NCSJK (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 20:42
    โอ้ยยย เขินนนนน
    #389
    0
  8. #388 ヨンヨン (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 18:33
    ถ้าแจ็คพอตเหมือนจีมทำไง ช็อคทั้งวงการ ไอดอลหนุ่มน้อย'เจเค'จะมีลูก? หรือจะปิดช่าวเป็นสะดุดในห้องซ้อมแล้วหนีไปเลี้ยงลูก 10 เดือนคะ... /เพิ่งคัมแบคไหมละ
    อาจจะคิดมากแต่นี่คือฟิค อะไรก็เกิดขึ้นได้ พี่จินเอายาคุมให้น้องกินด้วยถ้ายังไม่อยากมีน้องให้หมิงเร็ว (หรืออยากมีอยู่แล้ว...)
    ติดตามนะคะ แอบเขินตอนต้นตอน ครึ่งชั่วโมงที่หนูคอยนั่งตอ-พี่เขา อรั้ยยยยยยยยยย กี่รอบคะคุณคิมมมมม ถ้าได้ลูกก็แฝดละค่ะ555555555
    #388
    0
  9. #387 JINNIE92 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 18:13
    เขินนนน ขอให้เเจ็คพอร์ตเหมือนจมิง
    #387
    0
  10. #386 SVTJH (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 17:45
    เหนไมจินอะลืมเเผลตัวเอง5555โถ้เองหื่นจนลืม55555
    #386
    0
  11. #385 SVTJH (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 01:12
    เจอยุนกิอย่าท้อนะจิงยุนกินะรับมือยากกว่านายท่านจีฮุยอีกมั้ง5555ถ้าเปนเรื่องของจองกุกนะ555
    #385
    0
  12. #384 Little PORORO (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 23:45
    งานยากแน่ เจอมินยุนกิ อยากรู้ว่าจะเป็นงัยอ่าา ดูแล้วพี่จินต้องอ่อนให้กะยุนกิแน่ๆ5555
    #384
    0
  13. #383 lionessme (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 22:56
    รอตอนเคลียกับคุณมินเลย เละแน่ๆ 55555
    #383
    0
  14. #382 Castella_ombra (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 21:00
    รอน้าาา ดีกันจริงๆสักทีเถอะ
    #382
    0
  15. #381 JINNIE92 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 20:58
    จกุกรีบๆใจอ่อนน้าาาา
    #381
    0