[END] Whisper, bae! ❥JinKook 'BTS

ตอนที่ 16 : ❥ Whisper, XIV 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,001
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    14 มี.ค. 60

❥ Whisper, XIV




"คำขอโทษ"




     สองข้างทางที่เริ่มเปลี่ยนไปจากตึกสูงและบ้านคน กลายเป็นต้นไม้นานาพันธ์ุที่เขาไม่คุ้นตาขนาบสองข้างทาง ดวงตากลมโตหันไปมองอีกคนที่ขับรถอยู่อย่างไม่เข้าใจ แต่สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะไม่ถามว่าอีกคนจะพาเขาไปไหน ถามไปสุดท้ายก็ไม่ได้ในสิ่งที่เข้าต้องการอยู่ดี

     จองกุกมองธรรมชาติข้างทางเพื่อหวังว่าจิตใจเขาจะสงบลงบ้าง เขาไม่เข้าใจพี่จินเลยสักนิดตั้งแต่พาเขาขึ้นรถจนถึงตอนนี้ ทั้งสายตาที่อีกคนมองเขาตอนที่เจอเขาเดินกลับมาจากร้านข้าวกับคยอม สายตาที่สับสนและหงุดหงิด...

     พี่จะหงุดหงิดทำไมกันในเมื่อเขาเป็นคนบอกจบเรื่องของเราเอง และเขาก็ยังทำหน้าที่ดูแลหมิงฮ่าวเหมือนเดิม ต่างจากเดิมเพียงแค่เขา...

     พยายามเข้าและออกในช่วงเวลาที่จะไม่ต้องเจอเจ้าของห้องแค่นั้น

     แต่สิ่งที่เขาพยายามทำมาตลอดหลายวันก็แทบไม่มีผลอะไรเลย เพราะในวันนี้เข้าหลีกการเผชิญหน้าอีกคนไม่ได้ ที่สำคัญไปกว่านั้น...

     ความรู้สึกของเขาเอง ที่ชัดเจนมากขึ้นหลังจากเห็นหน้าอีกคน...

     ความรู้สึกดีใจที่อีกคนหาเขา

     หรือแม้กระทั่งความโหยหาน้ำเสียงอบอุ่นนั้น...

     แต่ทุกอย่างที่ทำให้เขาไม่ปล่อยหัวใจไปตามความรู้สึกเหล่านั้น เพราะเหตุผลเดียว...

     ทุกสิ่งทุกอย่างของอีกคนนั้น ไม่ได้มีไว้เพื่อเขา

     คิมซอกจินไม่ได้รู้สึกกับมินจอนกุก เหมือนที่มินจองกุกรู้สึก...

     คลิ๊ก!

     เสียงปลดเข็มขัดนิรภัยของเขาเองทำให้เขาสะดุ้งและหันไปมองอย่างตกใจ ก่อนจะพบว่าพี่จินเป็นปลดล็อคมันให้กับเขา พร้อมสายตาอบอุ่นที่มองมาทางเขา

"ถึงแล้ว ลงได้ไหม?"

     น้ำเสียงใจดี อบอุ่นประจำตัวของพี่จินที่ทำให้หัวใจเขาเต้นแรงไม่เหมือนครั้งก่อนๆ ที่เขาได้รับน้ำเสียงนี้ คงเป็นเพราะการที่เขารู้ตัวเองแล้วว่ารู้สึกยังไงกับอีกคนด้วย ทำให้อะไรๆ ที่เกิดขึ้นกับตัวเขามันชัดเจนแบบนี้

     นายต้องเข้มแข็งจองกุก

"อืม"

     คำตอบสั้นๆ ที่เขาเลือกที่จะตอบอีกคนก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ อากาศเย็นๆ เป็นสิ่งแรกที่เขาสัมผัสได้ทันทีที่ก้าวลงมาจากรถ ด้วยความที่เสื้อผ้าที่เขาใส่มามีเพียงแค่เสื้อไหมพรมคอเต่ากับเสื้อแจ๊คเกตอีกตัว มันไม่ได้ช่วยให้อุ่นเลยกับอากาศที่ติดลบแบบนี้

     ก็เพราะใครหละ เขาถึงไม่ได้พกโค้ทติดตัวแบบนี้...

     ในขณะที่ดวงตากลมโตกำลังสำรวจสถานที่อย่างแปลกใจ รอบตัวเขามีเพียงแค่ต้นไม้หลากหลายสายพันธุ์ที่เขาไม่รู้จัก มันทำให้เขาเผลอสูดลมหายใจเข้าอย่างเต็มปอด อากาศสดชื่นแบบนี้ นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้สัมผัสมัน แต่มันจะดีกว่านี้ถ้าเขามาในที่นี้ด้วยความรู้สึกที่ดีกว่านี้...

"ใส่ไว้ เดี๋ยวป่วย"

     ความอบอุ่นของเสื้อโค้ทตัวใหญ่กว่าขนาดเขาที่คลุมลงบนไหล่เขา พร้อมน้ำเสียงอบอุ่นของพี่จินที่ดังขึ้นด้านหลังเขาทำให้เขาสะดุ้งหันกลับไปมองอย่างตกใจจนเผลอถอยหลังมาก้าวนึง พร้อมสายตามองอีกคนอย่างไม่เข้าใจ

"เดินไปอีกหน่อยก็ถึงตัวบ้านแล้ว จะเดินไปเอง หรือให้พี่จับเราพาไป"

"ผม... เดินเองได้ นำไปสิครับ"

     เฮ้อ... พาเขามานอกเมืองขนาดนี้ มันมีทางไหนเหรอที่หนีอีกคนไปได้กัน มองไปก็มีแต่ต้นไม้ แถมไม่มีรถสัญจรอีก เหมือนกับที่นี้เป็นที่ส่วนบุคคลอะไรแบบนั้นตั้งแต่ออกมาจากโซลแล้ว

     เขาเดินตามแผ่นหลังกว้างอีกคนอย่างใช้ความคิด... เขาจะรับมือกับผู้ชายตรงหน้ายังไง เขาไม่รู้ด้วยซ้ำอีกคนพาเขามาที่ไหน และทำไมต้องมาพามาคุยในที่ไกลขนาดนี้ ที่สำคัญ... เรื่องที่จะคุยมันจำเป็นขนาดนั้นเลยหรือไงกัน

     คนแบบคิมซอกจิน ถ้าไม่ได้ผลประโยชน์อะไรจากเขา อีกคนไม่ทำดีกับเขาแบบนี้หรอก...

     หรือจะรู้สึกผิดที่ทำไม่ดีกับเขากัน...

     ไม่จองกุก ผู้ชายคนนั้นไม่ใช่คนที่จะแคร์คนอื่นหรอก เลิกคิดอะไรแบบนี้สักที นายไม่ได้ความอ่อนโยนจากคิมซอกจินหรอก ถ้านายไม่ได้มีผลประโยชน์กับเขา

     หวังอะไรที่เป็นไปไม่ได้สักที คิมซอกจินมีแต่พี่จีมินเท่านั้นแหละที่อีกคนจะอ่อนโยนด้วยโดยไม่ได้หวังอะไรอะ กับนายไม่มีวันหรอก

     ท่องไว้ว่านายก็แค่มินจองกุก น้องชายที่ทำให้อีกคนเจ็บปวดก็แค่นั้น




❥ Whisper




"กินอะไรไหม?"

     เขาเอ่ยถามจองกุกที่เดินตามเขาเข้ามาในตัวบ้าน พร้อมกับพาอีกคนไปนั่งเล่นที่โซนนั่งเล่นที่เขาใช้เวลาต้องการใช้ความคิดอะไรเงียบๆ ห้องนั่งเล่นที่สามารถมองเห็นบริเวณนอกบ้านที่มีเพียงต้นไม้น้อยใหญ่และโดมกระจกเล็กๆ ที่อยู่ในส่วนหลังของบ้านหลังนี้

     บ้านหลังนี้คือบ้านของเขา บ้านที่เป็นบ้านของเขาจริงๆ บ้านที่เขานั้นอยู่คนเดียว...

     บ้านที่เคยมีครอบครัว บ้านที่เคยมีพ่อ แม่ และเขา นานเท่าไหร่แล้วเขาก็ไม่แน่ใจที่เขาต้องอยู่คนเดียว หลังจากเขาเสียแม่ไปตอนอายุสิบห้าปีได้มั้ง

     เอาจริงๆ เขาก็จำมันไม่ได้แล้วแหละ

     แล้วเหตุผลที่เขาเลือกพาจองกุกมาที่นี่ เพราะที่นี่... มีแม่ของเขาอยู่หละมั้ง อย่างน้อยการที่เขาเลือกที่จะเคลียทุกอย่างและยอมรับผิดจริงๆ จากใจครั้งแรกในชีวิตที่ไม่ใช้เงินจบปัญหา เขาอยากให้สถานที่นั้นเป็นสถานที่ ที่มีคนที่เขารักอยู่ด้วย...

     อย่างน้อยแม่จะได้ภูมิใจว่าเขาแตกต่างจากคนตระกูลคิมคนอื่นๆ

"ผมไม่หิว พี่มีอะไรก็พูดเลยเถอะ ผมอยากกลับบ้าน พรุ่งนี้ผมมีงานต้องทำ"

     น้ำเสียงเย็นชาและเหินห่างของคนตัวเล็กที่ใช้กับเขานั้น มันทำให้เขาเรียกสติกลับมาสนใจอีกคนที่นั่งมองเขาอีกครั้ง

     อืม... ถ้านายอยากให้พี่พูด พี่ก็จะพูด

     แม่ครับ... ช่วยผมหาคำตอบด้วยนะครับ

"จองกุก..."

     สิ้นเสียงอบอุ่นของซอกจิน ร่างสูงโปร่งไหล่กว้างทรุดตัวลงกับพื้นทันที ทันทีที่เขาทั้งสองของอีกคนสัมผัสพื้นต่อหน้าจองกุก จองกุกลุกขึ้นยืนมองอีกคนอย่างตกใจและไม่เชื่อสายตา...

     คนอย่างคิมซอกจิน มาคุกเข่าต่อหน้าเขา นี่มันเรื่องอะไร!!

"พี่ทำอะไร ลุกเดี๋ยวนี้นะ!!"

     ใบหน้าหล่อส่ายหน้าเป็นคำตอบให้จองกุกที่ยืนร้อนรน กับการกระทำของคนเป็นพี่ รอยยิ้มที่แสนอ่อนล้าของซอกจิน รอยยิ้มที่จองกุกเคยเห็นครั้งสุดท้ายตอนวันที่อีกคนเล่าเรื่องพี่จีมินให้เขาฟังมันถูกส่งมาให้เขาอีกครั้ง พร้อมแววตาที่มองมาทางเขาอย่างอ้อนวอน...

"ฟังพี่ก่อน ฟังให้จบแล้วตอบพี่ พี่ถึงจะลุก"

"พี่แม่ง! เออ รีบๆ พูดมา ให้ตายสิ"

     เสียงสบถอย่างหงุดหงิดของจองกุกพร้อมกับทิ้งตัวกลับลงไปนั่งที่เดิมและมองเขาด้วยสายตาที่หงุดหงิดอย่างไม่ปิดบัง เขารู้ว่าการที่เขาทำแบบนี้มันเกินไป สำหรับคนที่อายุมากกว่าจองกุกแบบเขา แต่ถ้าเถียงกับสิ่งที่เขาทำร้ายอีกคน แค่นี้มันยังไม่เท่ากับสิ่งที่จองกุกได้รับเลยด้วยซ้ำ

     สำหรับคนสำคัญสำหรับเขาแล้ว ยอมมากกว่านี้เขาก็ทำได้ ถ้าคนคนนั้นเป็นนายจริงๆ นะ จองกุก...

"จองกุก... คำขอโทษสำหรับพี่ในเรื่องคืนนั้นมันอาจจะไม่เพียงพอสำหรับความรู้สึกของนาย แต่พี่ก็อยากจะบอกนายว่า พี่ขอโทษที่วันนั้นที่ทำร้ายนาย มันอาจจะเป็นคำพูดที่ไม่มีค่าอะไร หรือมันอาจจะสายไปในตอนนี้ พี่ขอโทษที่ทำให้เด็กสดใสแบบนายต้องมาเจออะไรแบบนี้..."

"..."

     ดวงตาคมจับจ้องไปยังจองกุกที่มองเขาด้วยสายตาที่เขาไม่สามารถอ่านออก เป็นครั้งแรกที่เขาไม่สามารถอ่านเด็กตรงหน้านี้ออกจริงๆ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังเลือกที่จะพูดต่อไป พร้อมกับมองดวงตาคู่นั้นที่เคยทอประกายสดใสด้วยความรู้สึกที่มีทั้งหมดจากใจจริง

     เขาหวังว่าจองกุกจะสัมผัสถึงความจริงใจของเขาได้บ้าง... 

"มันจะมากไปไหม ถ้าพี่จะขอโอกาสจากนายสักครั้ง โอกาสเพื่อที่พี่จะได้ไถ่โทษจากนาย และโอกาสที่พี่จะได้หาคำตอบสำหรับความรู้สึกของพี่ที่มีกับนาย... ได้ไหมจองกุก"

     จองกุกมองชายหนุ่มที่คุกเข่าขอโอกาสจากเขาอย่างอ้อนวอน เขาไม่คิดว่าอีกคนจะทำแบบนี้ ไม่คิดแม้แต่ว่าผู้ชายคนนี้จะมาขอโทษเขา รวมถึงขอโอกาสจากเขา...

     นักธุรกิจแบบคุณ สามารถคิดถึงจิตใจคนอื่นได้จริงๆ เหรอพี่จิน...

"ถ้าพี่แค่รู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำกับผม ผมจะรับคำขอโทษจากพี่ พี่ไม่ต้องรู้สึกผิดกับมันหรอก และไม่ต้องคิดจะรับผิดชอบอะไรในตัวผม ผมเป็นผู้ชาย ไม่เสียหายอะไร และที่สำคัญผมป้องกันตัวเองแล้ว"

"ไม่... พี่ไม่ได้คิดแค่พี่อยากรับผิดชอบนายจองกุก พี่ต้องการโอกาส... โอกาสที่พี่จะได้เข้าใจในสิ่งที่พี่รู้สึกในตอนนี้ ความรู้สึกอึดอัดกับคำพูดและน้ำเสียงของนายที่ใช้กับพี่ กังวลที่นายหายไปจากชีวิตพี่ หรือแม้แต่โมโหที่นายหัวเราะอย่างสดใสกับคนอื่น ทั้งหมดนี้มันเกิดกับพี่ โดยสาเหตุมันมาจากนายจองกุก ความรู้สึกที่แตกต่างจากที่พี่รู้สึกกับจีมิน ความรู้สึกที่รุนแรงกว่า หรือแม้แต่ความเจ็บปวดจากการที่นายทำตัวเฉยชากับพี่ มันมากกว่าการที่พี่โดนจีมินปฏิเสธตรงๆ ในคืนนั้นด้วยซ้ำ"

     ดวงตากลมโตมองอีกคนพูดด้วยความสับสน ความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับอีกคนในช่วงเวลาที่ไม่เจอเขา ถ้ามันเป็นเรื่องจริง... คงไม่ได้ต่างจากเขาแม้แต่น้อย แต่เขาจะเชื่ออีกคนได้แค่ไหน...

     คิมซอกจินคือคนที่ไม่รู้จักคำว่าความรัก ข้อนี้เขารู้ดี ผู้ชายคนนี้ไม่เคยรักใครจริงๆ นอกจากตัวเองเขามั่นใจ แต่จะเป็นไปได้เหรอ คนที่ไม่เคยรักใคร จะมารักคนแบบเขาเพราะเซ็กซ์ในคืนเดียว...

"พี่มีอะไรให้ผมเชื่อใจได้ไหมว่าถ้าผมให้โอกาสพี่ไปแล้ว สิ่งที่ผมได้กลับมามันจะไม่เป็นเหมือนเดิม ความรู้สึกคนเรามันได้มีเพื่อถูกทำลายซ้ำๆ หรอกนะครับ"

"พี่ไม่มีอะไรให้นายเชื่อใจได้หรอกจองกุก เพราะพี่ยังไม่มั่นใจในความรู้สึกตัวเองเลย แต่..."

     จู่ๆ น้ำเสียงอบอุ่นก็หยุดไปทำให้จองกุกมองอย่างสงสัยก่อนที่อีกคนที่ลุกขึ้นมาแล้วกุมมือทั้งสองข้างของเขาไว้พร้อมดวงตาคมที่มองเข้ามานัยตาเขาอย่างมีความหมายก่อนจะเริ่มพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่ต่างไป...

     น้ำเสียงที่มั่นคง หนักแน่น จนเขาใจเต้นแรงกับผู้ชายคนนี้อีกครั้ง

"พี่จะพิสูจน์ให้นายเห็นความจริงใจที่พี่มี นายจะเป็นคนแรกที่ได้รับมันจองกุก เริ่มนับหนึ่งกับพี่ใหม่อีกครั้งได้ไหม... ในเส้นทางของเรานายจะเป็นคนกำหนดทิศทางของมันเอง พี่จะเป็นคนตามนาย แลกกับการช่วยพี่หาคำตอบให้พี่ได้ไหมจองกุก"

     เริ่มนับหนึ่งใหม่?

     ในเส้นทางที่เขาเลือกเองงั้นเหรอ

     เขาทำมันได้จริงๆ เหรอ เขาสามารถเลือกเส้นทางของความสัมพันธ์ครั้งใหม่ได้ตัวของเขาเองจริงๆ เหรอ แล้วพี่จะได้คำตอบในเส้นทางที่เขาเลือกไหม... คำตอบของพี่จะตรงกับเขาหรือเปล่า...

     จองกุกนายจะพร้อมเสี่ยงอีกครั้งไหม

     แต่เหนือสิ่งอื่นใด เส้นทางเส้นใหม่ที่เขากำหนดนั้น มันจะทำให้คนที่รักเขา แฟนคลับของเขาผิดหวังหรือเปล่า เขาแตกต่างจากคู่พี่ยุนกิกับพี่จีมินคือเขาเป็นไอดอล ไอดอลที่ได้รับความรักจากแฟนคลับที่สนับสนุนเขาจากความสามารถของเขา รวมถึงหน้าตาของเขา ทุกคนจะผิดหวังแค่ไหนถ้าเส้นทางใหม่ของความสัมพันธ์เขามีใครอีกคนเข้ามา...

     การลงทุนครั้งนี้ของเขามันจะคุ้มไหมพี่จิน กับสิ่งที่ผมจะเสีย ไม่ใช่แค่ความรู้สึกของผม แต่มันรวมถึงความรู้สึกของแฟนคลับที่รักผมด้วย

     และเขารู้ว่าการลงทุนทุกครั้งมันมีความเสี่ยง แต่การเสี่ยงครั้งนี้มันทำให้ความรู้สึกเขาดีขึ้น...

"ถ้าพี่ทำได้ตามข้อตกลงของผม... ก็ตกลง แต่! ถ้าพี่ทำผิดข้อตกลงระหว่างเรา มันจะไม่มีโอกาสครั้งที่สองนะครับพี่จิน"

     อย่างที่บอกความลงทุนมีความเสี่ยง และอย่างที่ยูคยอมบอกผม การยอมรับความจริง มันอาจจะทำให้เขากลับมามีความสุขอีกครั้งก็ได้

     พี่จิน ผมหวังว่าสิ่งที่ผมลงทุนครั้งนี้ มันจะทำให้ผมกลับมามีความสุขอีกครั้งนะครับ...













Vitamin J Talk"
     เคลียกันแล้วนะ และน้องก็ยอมให้โอกาสพี่แล้ว แต่ ข้อตกลงของจองกุกไม่ง่ายหรอกนะคะ... อย่างที่น้องบอกความรู้สึกไม่ได้มีไว้ให้ทำลายซ้ำสอง เพราะฉะนั้นข้อตกลงและเส้นทางครั้งนี้น้องเป็นคนกำหนดเอง เท่ากับว่าน้องจะต้องปกป้องตัวเอง
     ส่วนเรื่องรวมเล่ม เราจะลงรายละเอียดอาทิตย์หน้านะคะ หลังจากได้หนังสือจีมินเลี้ยงเดี่ยวจากโรงพิมพ์เรียบร้อยแล้ว ใครที่อยากให้มีเรื่องราววัยเด็กของจิน เราตั้งใจจะใส่อยู่แล้วค่ะ เพราะตรงนี้จะไม่มีเล่าอีกแล้วในเรื่องหลัก แต่พอเดากันออกเนอะว่าวัยเด็กพี่แกเป็นยังไง

เจอกันตอนหน้านะคะ #ฟิคกระซิบ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

532 ความคิดเห็น

  1. #530 kuychai (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 02:17
    รอคนพี่พิสูจน์อยู่น้าา
    #530
    0
  2. #501 ปงจี้ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 12:35
    ยอมใจพี่จิน กรี๊ดดดดดดดด
    #501
    0
  3. #466 kukk1kk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 06:54
    น้องใจดีจังงงงงง
    พี่จินก็ทำตัวดีๆนะคะ555555
    #466
    0
  4. #434 O.bliviate (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 19:51
    เชร้ดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    พี่จินอย่าทำให้น้องเสียใจอีกนะเว้ย
    #434
    0
  5. #320 ELFstyle (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 01:33
    เอาเลยจองกุก เอาให้หนักๆ อย่าปล่อยให้พี่มันทำร้ายเราได้อีกเป็นครั้งที่สอง ต่อไปนี้ถ้าจะต้องมีใครเสียใจก็จงเป็นซอกจินเถอะที่ต้องได้รับความรู้สึกนั้น #อย่าอินเกิน #บอกตัวเอง #ใจเย็นๆ
    #320
    0
  6. #238 ซิกแพ็ควอนโฮ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 09:52
    น่อวววววววววววววววววววว
    #238
    0
  7. #237 Jkza'Pp (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 01:59
    เหตุผลพี่ที่บอกน้องไปรวมๆแล้วได้ความหมายว่าพี่รักน้องแล้วค่ะ อยากเขกหัวอิพระเอกจังค่ะ อาการมันออกชัดเจนขนาดนั้นเจ็บกว่าที่จีมินปฏิเสธก็คือรักุกุกมากกว่ามั้ยวะ เดี๋ยวปั๊ดทุบเลย น้องให้โอกาสแล้วก็อย่าทำน้องเสียใจหล่ะรู้เปล่า!! แต่ก็นะโอกาสของน้องที่ให้นี่น่าจะมีขั้นตอนยากอยู่ ต้องเอาให้สาสบกับที่พี่จินปู้ยี่ปู้ยำน้องตอนนั้น 555555555 เอาใจช่วยนะ สู้ๆ อย่าถอยหล่ะ
    #237
    0
  8. #236 Little PORORO (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 23:58
    จินอ่าาา รักจองกุกสักทีเถอะะ
    #236
    0
  9. #235 NCSJK (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 23:53
    ฮื่อออ น้องตกลงแล้ววว พี่จินอย่าทำให้น้องเสียใจนะะะะ
    #235
    0
  10. #234 JBBAM (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 22:51
    ฮือในที่สุดน้องก็ยกโทษให้แล้วนะคุณซอกจิน อย่าทำให้น้องผิดหวังอีกนะ
    #234
    0
  11. #233 SVTJH (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 22:02
    จินอย่าทำกุกเสียใจไม่งั้นโอกาสอาจเปนศูนย์ท่องไว้เลยยยยยยย
    #233
    0
  12. #232 rikear_lope (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 22:01
    น้องยกโทษให้แล้วค่ะแต่ข้อตกลงน้องคือไรนี่ก็ลุ้นแทนพี่จินกลัวจะทำยากนี่แหละค่ะ คู่นี้สมหวังย๊ากยาก น้องกุกก็มีคำว่าไอดอลค้ำคออยู่น้องรักแฟนคลับมาก และคิดว่ายากที่แฟนคลับจะยอมรับเป็นเราเราก็ช็อคอ่ะจากใจ สู้ๆน้าคุณซีอีโอ
    #232
    0
  13. #231 Castella_ombra (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 21:41
    จะทำอะไรก็ให้มันชัดเจนนะ พี่นะ
    #231
    0
  14. #230 rikear_lope (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 12:11
    น้องนี่ไม่เปิดใจเลยเพราะกลัวตัวเองเจ็บอีก ทำอะไรให้มันชัดเจนหน่อยค่ะคุณซีอีโอ
    #230
    0
  15. #229 Little PORORO (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 09:24
    ไปไหนกันนน กุกเข้มแข็งนร้าๆ
    #229
    0
  16. #228 NCSJK (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 00:31
    นี่ไงงง ก็รู้สึกด้วยกันทั้งคู่ รีบเคลียร์กันได้แล้ววววว
    #228
    0
  17. #227 JinLiLee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 23:44
    มาไวๆนะชอบมากเลยๆๆๆๆๆ
    #227
    0
  18. #226 SVTJH (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 23:00
    จกุกไม่เปนไรน้าาาาเข้มเเข็งไว้น้าาา
    #226
    0
  19. #225 Castella_ombra (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 22:51
    ฮือออ กุกลูกแม่
    #225
    0
  20. #224 0814560459 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 22:37

    มาไวๆน้าาาาาชอบบบบบคือเเบบ....เง้ออออ~>\\\<
    #224
    0