[END] Whisper, bae! ❥JinKook 'BTS

ตอนที่ 11 : ❥ Whisper, X 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,197
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    2 เม.ย. 60

❥ Whisper, X


'ก้าวพลาดความรู้สึก'





ตืด~ แกร๊ก!

     เสียงปลดล็อกของประตูคอนโด ทำให้จองกุกที่ฟุบหน้าลงกับขอบโซฟาค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามองไปทางต้นเสียง ก่อนจะพบกับชายหนุ่มเจ้าของแผ่นหลังกว้างที่เป็นสาเหตุที่เขาต้องอดนอนรออีกคนกลับมา

     คิมซอกจินกลับมาถึงห้องหลังจากเขาโทรตามไม่ถึงครึ่งชัวโมง...

     ดวงตากลมโตจับจ้องไปที่ชายหนุ่มอย่างไม่ปิดบังความหงุดหงิดที่มีแม้แต่น้อย ถึงอีกคนจะกลับมาหลังจากเขาโทรตามครั้งสุดท้ายไม่ถึงครึ่งชั่วโมง แต่สภาพอีกคนที่เดินเข้าห้องมานั้น ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกดีแม้แต่น้อย...

     จองกุกขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างหงุดหงิด พร้อมกับลุกขึ้นยืนมองอีกคนที่กำลังเปลี่ยนรองเท้าเข้ามา ดวงตากลมโตจับจ้องไปที่ชายหนุ่มเจ้าของไหล่กว้างอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนที่จะสบตากับอีกคนอย่างไม่ตั้งใจ

     ดวงตาคู่นั้นที่ทำให้เขารู้สึกสงสาร...

     แต่ถ้าเทียบกับการกระทำในวันนี้ของอีกคนแล้ว... คำว่าสงสารคงใช้ไม่ได้จริงๆ จะผิดไหมถ้าเขาจะบอกว่าคิมซอกจินทำร้ายตัวเอง ทำร้ายหัวใจตัวเองไม่พอ ทำร้ายคนข้างกายอย่างไม่รู้ตัวอีก เด็กชายที่หลับอยู่ในห้องที่หัวใจมีแต่บาดแผล กลับถูกเพิ่มรอยแผลที่ไม่ได้ตั้งใจของอีกคนเข้าไปอีก

"พี่ไปทำอะไรมา..."

"หมิงฮ่าวอยู่ไหน"

     จองกุกเบนหน้าหนีอีกคนก่อนจะถอนหายใจช้าอย่างหงุดหงิด พร้อมกับหันกลับมามองอีกคนอย่างหาเรื่อง ถามมาได้ว่าน้องอยู่ไหน นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว เคยคิดบ้างไหม

     เมื่อไหร่จะได้สติกัน!

"ฮ่าวนอนแล้ว ผมพาน้องเข้านอนเอง มันกี่โมงแล้วคุณซอกจิน จะให้เด็กมานั่งรอคุณกลับบ้านในสภาพแบบนี้ ไม่สงสารลูกเหรอ?"

"..."

"ผมเป็นคนนอกนะคุณอย่าลืมเรื่องนี้ ผมไม่รู้ว่าผมมีสิทธิ์ไม่พอใจคุณได้ไหม แต่ผมก็ไม่พอใจไปแล้ว ไม่พอใจและผิดหวังที่คุณละเลยหมิงฮ่าว ทั้งๆที่รู้ว่าน้องเป็นยังไง คุณยังกล้าปล่อยน้องไว้แล้วไปข้างนอก คุณบ้าไปแล้วเหรอ!"

"เดี๋ยวนายก็มา พี่ออกไปทำธุระข้างนอก"

"ธุระ? ธุระของคุณคืออะไรเหรอครับ ถึงได้กลับมาเวลานี้และในสภาพที่... เหอะ!"

"นายจะรู้อะไรจองกุก พี่ผิดที่ละเลยหมิงฮ่าว แต่นายไม่มีสิทธิ์มาพูดจาแบบนี้ใส่พี่ ไม่รู้อะไรก็อย่าพูดเลย"

"ใช่คุณเอาแต่คิดว่าทุกคนบนโลกนี้รู้น้อยกว่าคุณไปทุกอย่างแหละคุณซอกจิน ผมรู้ รู้มากกว่าคุณด้วยซ้ำ รู้ในสิ่งที่คุณมองข้ามมันด้วยซ้ำ"

"คนแบบนายจะรู้อะไรจองกุก นายไม่เคยคิดจะรักใคร นายจะรู้อะไร! อย่ามาชวนทะเลาะได้ไหม จะค้างที่นี่หรือจะขับรถกลับ"

"ผมกลับแน่ แต่ขอด่าคุณก่อน ถึงผมจะไม่เคยรักใครเหมือนที่คุณรักพี่จีมิน แต่คุณมั่นใจเหรอว่าที่คุณทำมันคือความรัก พี่จีมินเคยรู้เรื่องหมิงฮ่าวไหม เรื่องนี้พี่ยังไม่บอกพี่จีมินเลย แล้วที่ชัดที่สุดคือ... พี่จีมินเคยใส่ใจพี่ไหม แคร์ไหมว่าพี่จะรู้สึกยังไง แคร์ไหมว่าพี่จะเสียใจเท่าไหร่ในเมื่อพี่จีมินก็เลือกพี่ยุนกิอยู่ดี!"

     จองกุกตะคอกใส่หน้าคนตรงหน้าอย่างหมดความอดทน ยิ่งเขาเห็นใบหน้าพี่จินตอนที่เขาพูดถึงพี่จีมิน เขายิ่งโมโห โมโหที่ทำไมต้องมีคนเจ็บปวดกับเรื่องนี้นัก ทั้งพี่ยุนกิ พี่จีมิน ยังพี่จินคนโง่ที่เขาไม่มองตั้งแต่แรก ทำไมถึงพระเจ้าโกรธอะไรเขาเหรอถึงได้ทำให้มีแต่คนเจ็บปวดจากการกระทำของเขา

     ถ้าวันนั้นเขาไม่ชวนพี่จีมินมาฉลองที่บ้าน ไม่มอมเหล้าพี่จีมิน... ทุกอย่างจะเป็นแบบนี้ไหม พี่จีมินจะเสียใจไหม พี่ยุนกิจะต้องตามง้อแบบนี้ไหม... 

     สุดท้ายคนคนนี้ที่ยืนตรงหน้าเขาจะกลายเป็นคนบ้าที่ทำให้ตัวเองโง่แบบนี้ไหม...

     ริมฝีปากเรียวเม้มเข้าหาอย่างสติพร้อมกับน้ำตาที่ค่อยๆไหลลงมาจากดวงตากลมโตที่ทอประกายสดใสอยู่เสมอ หยดแล้วหยดเล่าที่ไหลริน จองกุกไม่คิดจะแยแสหรือเช็ดมันออกแม้แต่น้อย เขายังคงจ้องอีกคนกลับอย่างไม่ยอมแพ้ เขารู้ว่าคำพูดของเขาทำให้อีกคนโมโห แต่เขาก็โมโหไม่ต่างกันนักหรอก

"นายรู้อะไรถึงได้พูดแบบนี้ บอกมาจองกุก!!"

     มือใหญ่บีบเข้าที่แขนทั้งสองข้างของจองกุกอย่างโมโห ดวงตาคมจ้องจองกุกอย่างหมดความอดทน จองกุกไม่รู้หรอกว่าตอนนี้เขาควรทำยังไง สายตาที่เขาไม่เคยได้รับจากอีกคนสักครั้ง สายตาที่แตกต่างจากคิมซอกจินที่เขารู้จัก

     สายตาของอีกคนที่ทำให้เขากลัว... คำพูดของเพื่อนคนตรงหน้าที่เคยพูดลอยกลับเข้าสมองเขาทันที คนตระกูลคิมเป็นคนเย็นชา หรือพูดง่ายๆ ก็คนที่ไม่ควรหาเรื่องด้วย เขาทำไปแล้วไงตอนนี้...

     คิมซอกจินกำลังโกรธเขา...

     ใบหน้าน่ารักขมวดนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด พร้อมกับพยายามแงะมือใหญ่อีกคนออกจากแขน แต่ดูเหมือนแรงเขาตอนนี้จะสู้แรงอีกคนเวลาโกรธไม่ได้เลยสักนิด

"ผมเจ็บนะคุณซอกจิน!"

"ตอบฉันมาจองกุก นายรู้อะไรมา!"

     ดวงตากลมโตจ้องมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าที่เจ็บปวด เจ็บปวดที่หัวใจไม่พอ เขาต้องมาเจ็บที่ร่างกายด้วยฝีมือคนคนนี้อีกเหรอ

     พยายามทำดีทุกอย่าง นี่เหรอคือผลของการกระทำของเขา ในเมื่อทำดีมันไม่ได้ดี เป็นคนเลวบ้างมันอะไรๆมันคงจะดีขึ้นใช่ไหม

     ได้ในเมื่ออยากรู้ว่าตัวเขารู้เรื่องอะไรบ้าง... มินจองกุกจะพูดให้ฟังให้หมดเอง! สิ่งที่เขาพยายามถนอมจิตใจอีกคนมันไร้ค่า เขาก็จะซ้ำเติมมันเอง

     เผื่อคิมซอกจินจะได้ตื่นจากการเป็นคนโง่สักที!

"ผมคิดว่าผมรู้เยอะว่าพี่ด้วยซ้ำ แค่ความจริงเรื่องเดียวที่ผมเป็นน้องชายแท้ๆของพี่ยุนกิคนที่เป็นพ่อของลูกพี่จีมินแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวพี่คิดว่าผมรู้เยอะขนาดไหนหละ เลิกโง่สักที เลิกทำร้ายคนรอบข้างสักทีได้ไหม... พี่ยังมีหมิงฮ่าวที่พี่ต้องใส่ใจดูแลเขา หัวใจพี่ไม่ได้มีให้ถูกทำร้าย แต่พี่ทำร้ายตัวเองต่างหาก! พี่มันโง่จนผมไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว พี่ไม่มีวันไปแทรกกลางระหว่างครอบครัวเขาได้หรอก แค่นี้คิดไม่ได้เหรอ"

"นะ... นาย... พี่ชายนายที่เป็นโปรดิวเซอร์มิน คือคนเดียวกับมินยุนกิงั้นเหรอ... เหอะ!"

"..."

"สนุกไหมจองกุก!"

"สนุกบ้าอะไร พี่เป็นบ้าไปแล้วเหรอ ปล่อยผมได้แล้ว"

     จองกุกพยายามแกะมือของอีกคนที่บีบแขนตัวเองไว้แต่ดูเหมือนว่ายิ่งจองกุกพยายามจะหลุดพ้นมากเท่าไหร่ซอกจินยิ่งออกแรงบีบมากขึ้นเท่านั้น... แม้กระทั่งน้ำตาเขาก็ไม่ได้มีผลอะไรกับอีกคนด้วยซ้ำ

"คงงั้น... หึ"

"จะบ้าก็บ้าไป ปล่อยผม ผมจะกลับบ้าน!"

"..."

"นี่คุณจิน!"

"รู้ไหม... ตอนนี้ฉันรู้สึกยังไงจองกุก"

     น้ำเสียงที่เคยอบอุ่นของซอกจินที่ตอนนี้มีแต่ความเย็นชาไร้ความอ่อนโยนและอบอุ่นเหมือนที่จองกุกเคยได้รับแม้แต่น้อย... นี่สินะ เพราะเขาเป็นน้องของมินยุนกิ คนที่คิมซอกจินแพ้ ไม่แปลกที่อีกคนจะโกรธเขา

     คิมซอกจินมันก็แค่คนแพ้แล้วพลานแค่นั้นแหละ

"ผมไม่ใช่คุณ  ผมไม่รู้ คุณจะรู้สึกยังไงก็เรื่องของคุณ ไม่เกี่ยวกับผม ปล่อย! ผมจะกลับบ้าน ผมไม่อยากคุยกับคุณตอนนี้หรอกนะ พรุ่งนี้เช้าผมจะเข้ามาดูหะ"

     ยังไม่ทันที่จองกุกจะพูดจบประโยคริมฝีปากอวบก้มลงบดจูบอีกคนทันทีด้วยแรงอารมณ์ทั้งหมด อารมณ์โกรธถูกระบายใส่จองกุกที่ตกใจกับการกระทำของคนตรงหน้าอย่างไม่คาดคิดว่าคนตรงหน้าจะทำกับเขาแบบนี้ จองกุกมองออกว่าอีกคนโมโหขนาดไหน เขาคิดว่าอีกคนจะต่อยเขาด้วยซ้ำ...

     มันต้องไม่ใช่วิธีนี้!

"อือ!"

     เสียงร้องท้วงในลำคอของจองกุกไม่ได้อยู่ในความสนใจของซอกจินแม้แต่น้อย ขาเรียวจัดการถีบซอกจินจนล้มลงกบพื้น ก่อนจะหันคว้าโทรศัพท์มือถือแล้ววิ่งตรงไปที่ประตูห้องทันที

     จองกุกที่ว่าขายาวแล้ว แต่ยังช้ากว่าซอกจินที่ลุกขึ้นมาคว้าขาเรียวอีกคนไว้จนจองกุกล้มลง แล้วจัดการจับจองกุกอุ้มพาดบ่ากว้างตรงเข้าห้องนอนของตัวเองด้วยใบหน้าเรียบนิ่งที่ไม่สามารถคาดเดาได้ว่าอีกคนอยู่ในความรู้สึกอะไร

"ปล่อยผม! คุณเป็นบ้าไปแล้วหรือไง ผมไม่ใช่พี่จีมินนะเว้ย บอกให้ปล่อยไง อกหักจนเสียสติแล้วเหรอ!"

"ด่าซะให้พอก่อนจะไม่มีเสียงไว้ด่า เพราะนายไม่ใช่จีมินไง"

"จองกุก... เพราะนายคือมินจองกุกไง... มินจองกุกที่ทำให้คิมซอกจินเป็นคนโง่ โง่ในเรื่องที่ไม่ควรโง่..."

     ตุบ!

     ซอกจินโยนจองกุกลงเตียงก่อนขึ้นคล่อมอีกคนทันทีไม่เปิดโอกาสให้อีกคนได้ตั้งตัว แววตาตื่นตระหนกราวกับลูกกระต่ายที่จะโดดขย้ำของจองกุกนั้นยิ่งราวกับปลุกความรู้สึกลึกๆของซอกจินขึ้นตื่นขึ้นมา

"ปะ ปล่อยผม... คุณจะทำอะไร..."

"นายฉลาดออกจองกุก... คิดสิ ว่าฉันจะทำให้นายรู้สึกเหมือนฉันตอนนี้ยังไง... ฉันไม่ได้โกรธนายเรื่องที่นายเป็นน้องชายผู้ชายคนนั้น แต่... ฉันคิดว่านายเป็นคนเดียวที่ไม่ทำให้ฉันเป็นคนโง่... หึ แต่ไม่เลย... จองกุก"

"ผะ"

     ริมฝีปากอิ่มประกบปิดปากคนใต้ร่างทันทีพร้อมกับรวบมือทั้งสองข้างของจองกุกไว้เหนือหัว รสจูบที่รุนแรงและเต็มไปด้วยอารมณ์ของซอกจินถูกระบายใส่จองกุกที่พยายามหันหนีอีกคนพร้อมน้ำตาที่ไหลรินไม่หยุด

     กลัว... นี่คือความรู้สึกเดียวของเขาตอนนี้

"ฮะ ปล่อยผะ ผมนะ"


[CUT]


ค่ำคืนนี้คงมีแต่เสียงครางร้องของจองกุกสลับกับน้ำตาของเจ้าตัวที่ดังไปทั่วห้องนี้เท่านั้น เหมือนกับหัวใจสองดวงที่กำลังหาความจริงของความรู้สึกที่เกิดขึ้น

เขาทั้งสองได้ก้าวข้ามความรู้สึกอะไรไป... สิ่งนั้นคืออะไร คงมีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่ให้คำตอบได้...



❥ Whisper



ก๊อกๆ

     เสียงเคาะประตูห้องทำให้สองร่างที่ยังหลับอยู่นั้นรู้สึกตัวทั้งๆที่พวกเขาพึ่งหลับได้ไม่กี่โมงก่อนสว่างเท่านั้น ชายหนุ่มเจ้าของไหล่กว้าง หยิบเสื้อคลุมมาใส่ลวกๆ ก่อนจะเดินไปที่ประตูทันที ทิ้งให้อีกคนที่ซุกตัวอยู่ในผ้าห่มมีเพียงดวงตากลมโตที่มองแผ่นหลังกว้างอีกคนอย่างความคิดไม่ออก...

     ไม่มีใครรู้ว่าตอนนี้จองกุกรู้สึกยังไง... กับเรื่องที่เกิดขึ้น

"อ่า ตื่นแล้วเหรอ อาฮ่าว"

"ครับ ปะป๊าเมื่อคืนพี่จองกุกได้กลับบ้านไหม..."

"เอ่อ... พี่จองกุกหลับอยู่ในห้องป๊าหนะ"

"ขอบคุณนะครับ ที่ไม่ปล่อยให้พี่จองกุกขับรถกลับบ้านเอง... ฮ่าวแค่กลัว"

"อ่า... หิวไหม?"

"ไม่ครับ ฮ่าวตื่นมาทำซีเรียลกินแล้ว ปะป๊าพักเถอะ เมื่อคืนพี่จองกุกคงรอป๊าจินจนดึกเลยสินะ... ฮ่าวไปอ่านหนังสือก่อนนะครับ"

     จองกุกที่นอนหลับตาฟังบทสนทนาของสองพ่อลูกที่คุยกันอยู่หน้าห้องนอนเงียบๆ ก่อนจะหลับตานิ่งไม่สนใจว่าทั้งสองคนจะพูดอะไรต่อ เพราะตอนนี้เขาตัดสินใจแล้ว...

     ในเมื่อทุกอย่างมันเป็นแบบนี้ เขาก็ควรตัดในสิ่งที่ทำร้ายตัวเองทิ้งไปคือทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเขาในตอนนี้แล้ว

     พี่จีมิน กุกเข้าใจความรู้สึกของพี่ตอนนั้นแล้ว... พี่ผ่านมันมาได้ยังไงกัน

     แรงยุบเตียงของอีกฝั่งทำให้เขารู้ว่าอีกคนได้กลับมาที่เตียงแล้ว ดวงตากลมโตที่เคยปิดลงค่อยๆลืมตามองอีกคนที่นั่งมองเขาอยู่ก่อนแล้ว

     ดวงตาคมอีกคนมีเพียงความสับสนในขณะที่มองเขา แตกต่างจากสายตาของเขาที่มองซอกจินอย่างสิ้นเชิง เพราะมันมีแต่ความว่างเปล่า...

"หมิงฮ่าวกลับห้องไปแล้ว"

"ครับ ผมขอตัวกลับบ้านนะครับ"

     น้ำเสียงราบเรียบไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆยิ่งทำให้ซอกจินมองคนตัวเล็กกว่าเขาที่พยายามฝืนลุกขึ้นนั่งทั้งที่ก็มองออกว่าอีกคนเจ็บขนาดไหน แต่พอเขาจะยื่นมือเข้าไปช่วยจองกุกก็มองเขาด้วยสายตาที่นิ่งกว่าเดิม... จนเขาไม่กล้าที่จะเข้าใกล้อีกคนแม้แต่น้อย

     เขาจำเรื่องเมื่อคืนได้ทั้งหมด... เขาไม่ได้เมาขนาดนั้น แต่ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพราะอารมณ์ของเขาที่ขาดสะบั้นลง ตั้งแต่รู้เรื่องพ่อของจีฮุน ความจริงของคำตอบที่เขารู้มานานแล้วของจีมินที่มีกับเขา ทุกอย่างมันเป็นคริสมาสต์ที่แย่กับเขา ยิ่งพอกลับมาเจอจองกุกที่รอเขาเพื่อต่อว่า ซ้ำเติมในเรื่องเดิม ยิ่งรู้ว่าจองกุกเป็นน้องชายของผู้ชายคนนั้น

     มันทำให้เขาโมโหจนลืมความจริงสำคัญเรื่องนึงไป...

     ความจริงที่จองกุกเป็นเพียงน้องชายยุนกิ ความจริงที่จองกุกไม่เคยปิดบังเขาเรื่องยุนกิ เพียงแค่อีกคนเลือกที่จะไม่เล่า และลืมว่าจองกุกไม่ใช่คนผิดแม้แต่น้อย...

"คุณซอกจิน..."

     น้ำเสียงหวานหูที่เขาได้ยินมันแทบทั้งคืน ตอนนี้ทั้งแหบพร่าและเย็นชายิ่งกว่าอะไร น้ำเสียงที่เขาไม่เคยได้รับจากเด็กคนนี้แม้แต่น้อย...

     โดนเกลียดแล้วสินะ...

"ถ้าคุณยังต้องการให้ผมดูแลหมิงฮ่าวเหมือนเดิม กรุณาลืมเรื่องเมื่อคืนไปทั้งหมด คิดซะว่ามันเป็นเพียงวันไนท์สแตนท์ที่คุณเคยมีไป ไม่ต้องกังวลว่าผมจะท้องอะไร เพราะผมเป็นผู้ชาย"

     คำพูดของจองกุกเปรียบเสมือนมีดร้อนที่กีดเข้าไปในใจเขา เพียงประโยคเรียบง่ายของอีกคน กลับทำให้เขาจุกได้ยิ่งกว่าจีมินปฏิเสธเขาครั้งแรกด้วยซ้ำ

     ลืมงั้นเหรอ...

"ผมไม่ได้ขอให้คุณลืม แต่คุณต้องลืม เพราะผมยังอยากดูแลหมิงฮ่าวให้หายตามที่รับปากคุณไว้ ที่สำคัญ... หวังว่าเรื่องที่เกิดขึ้นจะทำให้คุณคิดอะไรได้และใส่ใจคนที่รักคุณมากกว่าคนที่ไม่ใส่ใจคุณ ผมกลับก่อนนะครับ"

     เขามองจองกุกที่พยายามฝืนตัวเองเดินออกจากห้องทันทีที่แต่งตัวเสร็จ สภาพของจองกุกยิ่งทำให้เขารู้ว่าเมื่อคืนเขาเลวแค่ไหนกับอีกคน รอยช้ำม่วงตามตัว ดวงตาที่บวมช้ำ... นั้นอีก

เขามันโง่เหมือนที่จองกุกด่าเขาจริงๆนั้นแหละ

"ไม่ต้องไปส่ง คุณพักผ่อนไปเถอะ ผมกลับเองได้ แล้วถ้ากลัวหมิงฮ่าวว่า ก็บอกว่าผมมีธุระต้องทำต่อเลยไม่ได้ไปส่ง... ลาก่อนครับคุณซอกจิน"

     เสียงหวานเอ่ยขัดเขาทันทีที่เขาทำท่าจะลุกไปพาอีกคนไปส่งที่บ้าน เขามองจองกุกเดินออกจากห้องไปด้วยความไม่เข้าใจ...

     ไม่เข้าใจความคิดของจองกุกเลยสักครั้ง ไม่เข้าใจคำว่าลาก่อนของอีกคนเช่นกัน...

     เฮ้อ... จองกุกนายคิดว่าตัวนายจะลืมมันได้งั้นเหรอ...






vitamin J = ถ้าหาที่ลงได้แล้วจะแจ้งใน #ฟิคกระซิบ นะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

532 ความคิดเห็น

  1. #526 kuychai (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 01:44
    น้องเย็นชามากอะ
    #526
    0
  2. #513 Chawalinee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 22:34
    เป็นฟิคเรื่องเเรกที่รู้สึกว่า"จิน" เลวว ฮื้ออออ
    #513
    0
  3. #497 ปงจี้ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 12:00
    พี่จิ๊นนนนนน ฮืออออออ โกรธอ่ะ มาทำลูกกุกแบบนี้ได้ไง๊!
    #497
    0
  4. #462 kukk1kk (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 06:51
    โดนน้องเกลียดเลยค่ะ ง้อยาวแน่นอน
    #462
    0
  5. #444 mintspirit07 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 23:35
    สมน้ำหน้าคุณซอกจินค่ะ :(
    #444
    0
  6. #432 O.bliviate (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 12:40
    โดนเกลียดแล้วสินะ อืออ สมควรโดนแล้วค่ะคุณซอกจิน
    #432
    0
  7. #316 ELFstyle (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 00:27
    หึ พูดได้คำเดียวว่าสะใจ แต่แค่นี้มันยังไม่พอหรอกนะซอกจิน คุณต้องโดนหนักกว่านี้ คุณจะต้องเจ็บปวดมากกว่านี้ แค่นี้มันยังไม่ได้ครึ่งของที่จองกุกรู้สึกด้วยซ้ำ วันนี้ขอลาออกจากการเป็นเมน คิมซอกจิน 1 วัน
    #316
    0
  8. #180 SVTJH (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 13:25
    จินตะไมทำเเบบนี้ระงับอารมณ์ให้ดีกว่านี้ไม่ได้รึไงห้ะะะ
    #180
    0
  9. #159 bblluuee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:16
    ปล่อยน้องไปได้ไง

    คุณซอกจินรับผิดชอบด่วน



    รอตอนต่อไปค่ะ
    #159
    0
  10. #149 ヨンヨン (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2560 / 02:23
    คิมซอกจิน! เกือบดีแล้วววว มันจะดีแล้ววววว สติค่ะสติ! อ๋อยยยยยยยยยยยยยย ทำไมต้องไร้สติขนาดนั้นนน ทำไมต้องโง่วววววววว ไม่ต้องมายุ่งกับกุกเลยนะ! เอาของกินมาล่อก็ไม่ให้กุกคืน หึ!
    #149
    0
  11. #148 rikear_lope (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:04
    คิดได้หรือยังคะคุณซอกจิน ทำน้องเสียใจขนาดนั้นอ่ะ โดนเกลียดไปเลยค่ะสะใจดี น้องกุกของเรานี่คนดีจริงๆ น้องอยากช่วยอาฮ่าวมากแน่ๆอ่ะ สู้ๆนะน้องกุก
    #148
    0
  12. #147 kimvivee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:41
    เกลียดซอกจินนนนนฮึ่ยยย ทำอะไรไม่คิดถึงผลตามมาเลย
    #147
    0
  13. #146 Little PORORO (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:33
    พี่จินนนน!! ใจร้ายที่สุด!!
    #146
    0
  14. #145 raidadolah (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:36
    คุณจินนนนทำไหมทำกับจองกุกแบบนี้
    โกรธนานๆเลยยกุกกกก เกลียดดพี่จินนน
    #145
    0
  15. #144 NANEWKawaii (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:16
    พี่จินคนใจร้าย ไปง้อเลย กุกโกรธนานๆเลย (แบบนี้จะคืนดีกันได้ไหมล่ะนั่น?) สมควรแล้วที่โดนเกลียดอ่ะ บู่ววว ทำไรไม่คิด -3-
    #144
    0
  16. #143 JBBAM (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:04
    คิมซอกจินโอ้ยยยยยยย จะเป็นบ้าตายจะทำอะไรทำไมไม่รู้จักคิดห้ะ
    #143
    0
  17. #142 NCSJK (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:03
    โอ้ยยย พี่จินใจร้าย!!!!!
    #142
    0
  18. #141 ซิกแพ็ควอนโฮ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:36
    เว้ย-พี่จินบ้า
    #141
    0
  19. #140 • เขยตระกูลควอน • (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:01
    โอว้ยยยยยย ยยยยยยยยยย เกลียดดดดดดดดดดด ทำไมพี่ทำแบบี้กับน้องอ่ะ!! ฟังที่น้องพูดมั่งเซ่! อย่าเอาอารมณ์ตัวเองเป็นหลัก ฮือออออออออ สงสารน้อง ถ้ากุกเป็นไรขึ้นมาแล้วหมิงฮ่าวล่ะ คิดบ้างดิ่พี่ คิดดดดด!!!!/อินจัด
    #140
    0
  20. #139 Little PORORO (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2560 / 04:56
    มัยซอกจินทำงี้!!!
    #139
    0
  21. #138 oppa57 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:51
    อ๊ากกกกกกก คิม ซอกจิน!! ทำไมทำแบบนี้ห้ะ!? เป็นบ้าเหรอ เสียสติไปแล้วหรือไง ทำไมโกรธแล้วต้องมาลงกับจองกุกด้วย ลูกก็อยู่ แล้วยังจะทำแบบนี้อีกเหรอ!! แค่นี้ทำไมคิดไม่ได้วะ!! โกรธแล้วนะ!
    #138
    0
  22. #137 JBBAM (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:18
    คิมซอกจินนนน ทำไมเป็นคนแบบนี้แย่มากๆ ทำไมต้องเอามาลงที่กุกด้วย ซอกจินคนบ้า!
    #137
    0
  23. #134 ซิกแพ็ควอนโฮ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:36
    แย่ที่สุดคิมซอก ชอบอ่ะฮือๆ
    #134
    0
  24. #133 Palin_Thai (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:04
    คนไม่ได้เรื่องเอ้ยยยยยย โกรธแล้วพาลลงกับน้องกุกหรอวะ เดี๊ยวเถอะ ลูกก็นอนอยู่ในห้อง แย่มากๆ
    #133
    0
  25. #132 kimvivee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:00
    ฉันเกลียดคิมซอกจินนนนโว้ยยยยยย โกรธแล้วพาล ลงกับน้องอีก อีบ้า หัวร้อน แต่รอncนะคะ ป่าวหื่น-..-
    #132
    0