[END] Whisper, bae! ❥JinKook 'BTS

ตอนที่ 10 : ❥ Whisper, IX 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 915
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    14 ก.พ. 60

❥ Whisper, IX



'เรื่องของคนโง่'





MingH.K : พี่กุก... มาหาหมิงฮ่าวได้ไหม ฮ่าวอยู่คนเดียวตอนนี้ ป๊าจินออกไปแล้วครับ... 10:50AM.

     แจ้งเตือนข้อความใหม่ทำให้เข้าหยิบโทรศัพท์ที่ตั้งใจว่าวันนี้จะไม่แตะเลยขึ้นมาดู ทันทีที่เห็นข้อความนิ้วเรียวปัดปลดล็อกหน้าจอทันทีอย่างรวดเร็ว

     พร้อมดวงตากลมโตที่จับจ้องไปยังตัวอักษรภายในแชทอย่างตกใจ เขาไม่คิดว่าวันคริสมาสต์ซึ่งเป็นวันครอบครัว คนในครอบครัวควรอยู่ร่วมกันทำกิจกรรมแบบนี้ ใครบางคนกลับทิ้งลูกไว้ที่บ้านคนเดียวทั้งๆที่ลูกชายตัวเองยังไม่หายป่วยดี!

     คิมซอกจินจะไร้ความรับผิดชอบมากเกินไปแล้วนะ!!

     นิ้วเรียวจัดการกดตอบข้อความอย่างว่องไวเพราะข้อความที่หมิงฮ่าวส่งมาให้เขานั้นมันเกือบสองชั่วโมง เขาไม่รู้ว่าตอนนี้น้องจะเป็นยังไงบ้าง ถึงจะดีขึ้นแต่ก็ยังไม่ถึงจุดที่จะปล่อยอยู่คนเดียวตามลำพังได้เหมือนเด็กในวัยเดียวกันกับน้องนะ คิมซอกจินทำเขาผิดหวังจริงๆ...

Kook.J : หมิงฮ่าวเป็นยังไงบ้าง ตอบพี่หน่อย เดี๋ยวพี่จะออกไปหาที่คอนโดนะ รอพี่ก่อนนะหมิงฮ่าว now.

MingH.K : ครับ ฮ่าวจะรอนะ รีบมานะ... now.

Kook.J : ไม่ต้องกลัวนะคนเก่ง ไม่เกินชั่วโมงนึงพี่จะไปถึง now.

     ทันทีที่เขาพิมพ์แชทตอบหมิงฮ่าวเสร็จก็รีบกดส่งทันทีพร้อมล็อคหน้าจอโทรศัพท์พร้อมกับคว้าเสื้อผ้าไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำ ก่อนจะหยิบข้าวของจำเป็นพร้อมกุญแจรถและมือถือวิ่งลงไปชั้นล่างทันที

     ดวงตากลมโตกวาดสายตาสำรวจความเรียบร้อยของบ้านเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะจัดการปิดบ้านแล้วสตารท์รถขับไปยังคอนโดพี่จินทันที

     เขาไม่เข้าใจว่าทำไมพี่จินที่กล้าปล่อยหมิงฮ่าวอยู่คนเดียวแบบนี้ มีธุระอะไรกันสำคัญขนาดที่ต้องทิ้งลูกไปเลยเหรอ... ธุระในวันคริสมาสต์เนี่ยนะ!

     อย่าให้เป็นอย่างที่เขากังวลเลย...

     เพราะถ้าเป็นแบบนั้น เขาคงโกรธอีกคนมากกว่านี้แน่ๆ สิ่งที่เขากังวลหนะก็ธุระของพี่จินคือการไปหาพี่จีมินที่ร้านยังไงหละ ถ้าเป็นแบบนั้น... กลับบ้านมาเขาจะด่าให้ เมื่อไหร่จะเลิกโง่หลอกตัวเองซะที

     แต่เขาคิดว่าไม่พ้นวันนี้หรอกที่อีกคนจะเลิกโง่ ถ้าพี่จินไปหาพี่จีมินที่ร้าน... พี่จินก็คงได้เจอพี่ยุนกิที่กำลังไปรับจีมินกับลูกพี่แกไปเที่ยวในวันเทศกาลแบบนี้...

     เทศกาลครอบครัว ก็ต้องอยู่กับครอบครัวที่แท้จริง ไม่ใช่คนที่เขาไม่เอาแบบพี่!



❥ Whisper




     หลังจากจองกุกจอดรถเรียบร้อย ก็เช็คความเรียบร้อยตัวเองพร้อมกับดวงตากลมโตสำรวจพื้นที่โดยรอบอีกครั้งก่อนจะลงจากรถแล้วรีบวิ่งเข้าไปภายในตัวคอนโดทันที ถึงระบบรักษาความปลอดภัยของตึกจะดีอยู่แล้วก็เถอะ แต่เขาก็ไม่ไว้วางใจ... ขนาดโรงแรมห้าดาวขนาดนั้นเขายังโดนเอาไปเล่นข่าวเลย...

     บางครั้งเขาก็รู้สึกว่าชีวิตแบบนี้มันก็น่าเบื่อเหมือนกัน...

     ทันทีที่ลิฟต์เคลื่อนตัวถึงชั้นปลายทางของจองกุก ขาเรียวก้าวออกจากตัวลิฟต์เดินตรงไปยังประตูห้องที่คุ้นเคยทันที มือเรียวหยิบคีย์การ์ดสำรองที่เจ้าของห้องทิ้งไว้ให้เขาติดตัวจากกระเป๋ากางเกงขึ้นมาทาบเปิดประตูห้อง

     บรรยายกาศเงียบๆ ที่มีเพียงเสียงทีวีที่ถูกเปิดไว้ กับเด็กชายที่นั่งกอดตัวอยู่บนโซฟาเพียงลำพัง จองกุกรีบเดินตรงไปหาเด็กชายที่กอดตัวเองทันที ก่อนจะทรุดลงบนโซฟาแล้วดึงเด็กชายเข้ามากอดปลอบประโลมพร้อมลูบผมสีแดงเบาๆ

"พี่มาแล้ว หมิงฮ่าว ไม่ต้องกลัวนะ..."

"พะ พี่จองกุก..."

     สิ้นเสียงสั่นเครือของหมิงฮ่าว อีกคนก็กอดเขาซุกและร้องไห้ทันที... เสียงร้องไห้ของหมิงฮ่าวยิ่งทำให้เขาอดโมโหพี่จินไม่ได้ ทั้งๆที่อีกคนก็รู้อยู่ว่าหมิงฮ่าวยังอยู่คนเดียวไม่ได้ ก็ยังกล้าปล่อยให้น้องอยู่คนเดียวอีก ธุระนี่มันรีบอะไรขนาดนั้นเหรอ

     จำเป็นขนาดไหนถึงได้ไม่รอให้เขามาถึงก่อนแล้วค่อยออกไป แล้วก็โทรมาเรียกเขามาสิ ไม่ใช่ปล่อยให้น้องนั่งรอคนเดียวแบบนี้...

"ไม่ร้องนะ พี่อยู่ตรงนี้แล้ว"

"คะ ครับ..."

"ว่าแต่ฮ่าวได้กินข้าวหรือยัง นี่มันบ่ายโมงกว่าแล้วนะ"

"ฮ่าว กินมื้อเช้ากับป๊าจินแล้ว..."

"แล้วไม่หิวหรือไง มื้อเที่ยงอะ ต้องกินนะ"

"ฮ่าว... ทำไม่เป็น"

"อยากกินอะไรหละเดี๋ยวพี่ทำให้"

     จองกุกเอ่ยถามดว้ยน้ำเสียงอ่อนโยนพร้อมกับยีหัวแดงๆของอีกคนอย่างเอ็นดู รอยยิ้มที่สดใสเป็นเอกลักษณ์ของเขาทำให้หมิงฮ่าวมองเขานิ่ง

     อยากยิ้มได้แบบพี่ก็รีบหายป่วยไวๆรู้ไหมหมิงฮ่าว

"ไก่ทอด..."

"หืม? งั้นพี่ไปดูก่อนนะว่าป๊าจินซื้อไก่ติดไว้ในตู้เย็นไหม ถ้าไม่มีเราไปซื้อของกันไหม?"

"ฮ่าว... ไปได้หมดถ้ามีพี่กุกอยู่ด้วย... แค่มีพี่กุกฮ่าวจะไม่กลัวอะไร... ฮ่าวจะพยายาม"

     น้ำเสียงสั่นเครือแต่พยายามควบคุมให้นิ่ง เพื่อจะให้เขาเห็นว่าเจ้าตัวได้พยายามทำตัวให้เข้มแข็งอย่างที่เจ้าตัวได้พูดบอกเขา เรียกรอยยิ้มเอ็นดูได้เป็นอย่างดี จนเขาอดโมโหเจ้าของห้องไม่ได้

     หมิงฮ่าวพยายามขนาดนี้ พี่คิดอะไรอยู่กันพี่จิน... พี่ควรใส่ใจเด็กคนนี้ก่อนที่มันจะสายไปรู้ไหม หมิงฮ่าวถึงจะโตแล้ว แต่ก็ยังเป็นเด็กอยู่ดี เขาก็ต้องการความรักความเข้าใจ และเอาใจใส่มากกว่าเด็กทั่วไปด้วยซ้ำ แต่ทำไมพี่ถึงทิ้งหมิงฮ่าวไว้ในวันคริสมาสต์คนเดียวกัน

     ไม่เป็นไรนะ ป๊าจินไม่อยู่ พี่จองกุกจะทำให้คริสมาสต์ปีนี้ไม่เหงาเหมือนปีอื่นๆเอง ไหนๆเขาก็ไม่มีแพลนอะไรอยู่แล้วในวันแบบนี้


❥ Whisper



     ครึ่งชั่วโมงแรกที่เขาติดต่อพี่จินไม่ได้... คงจะยุ่งอยู่

     สองชั่วโมงผ่านไป

     สี่ชั่วโมงผ่านไป...

     จนกระทั่งแปดชั่วโมง!

     แปดชั่วโมงที่เขาทั้งโทรหาพี่จิน แชทถาม ก็แล้วก็ไม่มีการตอบกลับมาแม้กระทั่งเข้าอ่านก็ไม่มี จนกระทั่งเขาตัดสินใจโทรหาพี่เคนเพื่อนสนิทหรือเลขาพี่จินว่ารู้ไหมว่าพี่จินอยู่ไหน ซึ่งสิ่งที่เขาได้กลับมาคือวันนี้ตารางงานพี่จินไม่มี งานที่ไหน แม้กระทั่งเพื่อนตัวเองยังคิดว่าพี่อยู่กับหมิงฮ่าวเลย...

     ผิดหวัง คำเดียวที่จองกุกมีให้คิมซอกจิน

     ตอนนี้เขาทั้งโกรธและผิดหวัง โกรธที่อีกคนยังไม่เลิกทำตัวโง่ๆ ผิดหวังที่อีกคนไม่มีความรับผิดชอบต่อหมิงฮ่าวแม้แต่น้อย ถ้าไม่พร้อมจะรับน้องมาดูแลเองทำไมวะ หรือพอเห็นน้องอยู่กับเขาได้ น้องติดเขาก็เลยปล่อยงั้นเหรอ ไหนคิมซอกจินที่ไม่ไว้ใจเขาหายไปไหนแล้ว ถ้ามันจะเป็นแบบนี้เขายอมให้อีกคนไม่ไว้ใจเขาแบบนั้นไปซะดีกว่า

     อย่างน้อย... หมิงฮ่าวจะได้มีเวลาอยู่กับพี่บ้าง

     เขามินจองกุกเกลียดลางตัวเองอย่างมากก็วันนี้แหละ ไม่ต้องไปหาคำตอบที่ไหนแล้วแหละว่าอีกคนหายไปไหน ในเมื่อตารางงานไม่มี ก็มีที่เดียวและในวันแบบนี้...

     ร้านคาเฟ่พี่จีมิน

     พี่จินเขาจะรู้บ้างไหมว่าถึงหมิงฮ่าวจะอยู่กับเขา แต่น้องก็ยังรอพี่กลับบ้านมาอยู่ จนไม่ยอมนอนตอนนี้ก็สามทุ่มแล้วมันเป็นเวลาเข้านอนของเด็กอย่างหมิงฮ่าวที่นอนหนุนตักเขาอยู่ในห้องของน้อง

     เขาบอกให้หมิงฮ่าวเข้านอนตั้งแต่สองทุ่มครึ่ง น้องก็บอกเขาว่าจะรอป๊าจินของเขากลับบ้านมาก่อน หมิงฮ่าวบอกป๊าจินว่าจะรอ... เราก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน ทำไมยังจะรอคนแบบนั้นอีกนะ...

     ส่วนคนคนนั้นเคยคิดถึงบ้างไหมว่าเด็กแค่สิบขวบก็ยังพยายามรักษาคำพูดตัวเอง เฮ้อ...

     คนตระกูลคิมนี่สนใจแต่ตัวเองเหมือนที่พี่หมอพูดกับเขาจริงๆสินะ

"นอนก่อนไหม เดี๋ยวพี่รอป๊าจินแทนเอง"

     มือเรียวลูบผมแดงของเด็กชายที่นอนหนุนตักอยู่อย่างอ่อนโยน ดวงตาเรียวที่ปรือเพราะสู้พิษความง่วงไม่ไหวพยายามลืมตามองเขา เป็นครั้งแรกที่เขามองหมิงฮ่าวอย่างสงสาร...

     เด็กคนนี้ควรจะได้รับความรักมากกว่านี้ ไม่ควรเกิดในตระกูลคิมเลย

"ไปนอนเถอะนะ เดี๋ยวป๊าจินมาพี่จะบอกให้ป๊าจินไปหาหมิงฮ่าวที่ห้องนอนเอง"

     เขาตัดสินใจยื่นข้อเสนอให้กับหมิงฮ่าวที่พยายามดึงดันจะรอป๊าจินของตัวเองกลับบ้านก่อน แล้วถึงจะไปนอน เขาไม่รู้หรอกว่าคนคนนั้นจะกลับมาตอนไหน... เขาไม่กล้าทักไปหาพี่กิด้วยว่าทางนั้นเป็นยังไงบ้าง เขากลัว... กลัวว่าแผนเที่ยวของครอบครัวพี่จีมินจะพังเพราะคิมซอกจิน...

"กะ ก็ได้ครับ... พี่จองกุกอย่าลืมบอกป๊าจินนะว่าฮ่าวรออยู่..."

"ครับ พี่สัญญา ไป เดี๋ยวพี่พาไปนอนนะ"

     จองกุกประคองหมิงฮ่าวให้ขยับลุกขึ้นนั้นแล้วพาเดินเข้าห้องนอนของน้องอย่างระวัง ก็ง่วงซะขนาดเดินตรงๆไม่ได้ขนาดนี้ ยังจะฝืนทนรออีกนะ...

     ถ้าเขามีลูกแบบนี้ เขาไม่ทิ้งไปไหนเหมือนพี่จินหรอก

     คนโง่ที่ไม่เห็นค่าในสิ่งที่มีอยู่



❥ Whisper



     เขานั่งรออีกคนจนกระทั่งเที่ยงคืนก็แล้ว ยังไม่เห็นวี่แววของคนที่เขานั่งรอจะกลับมา ทั้งๆที่พี่กิทักเขามาถามว่าวันนี้จะกลับบ้านไหม เขาเลยตัดสินใจตอบไปว่าคงไม่ได้กลับ ก็เขารับปากหมิงฮ่าวไปแล้วว่าจะรอจนกว่าอีกคนจะกลับมา มีสิ่งหนึ่งที่เขารู้จากการที่ได้คุยกับพี่ชายตัวเองคือ

     ทริปเที่ยวไม่ได้ล่ม แต่ตอนกลับมาส่งพี่จีมินที่บ้าน พี่ยุนกิเจอคนที่เขานั่งรออยู่หน้าร้านพี่จีมิน

     คิมซอกจินไปรอพี่จีมินตั้งแต่บ่าย!

     เขาไม่เคยคิดว่าตัวเองจะหัวร้อนได้ขนาดนี้ตอนที่รู้ เขาโกรธจนจะร้องไห้เลยด้วยซ้ำ มันยิ่งกว่าความผิดหวังกับความรู้สึกของเขา เพราะนอกจากผิดหวังจากความรับผิดชอบอีกคนแล้ว เขาโกรธที่ทำให้เด็กคนนึงต้องมานั่งรอกลับป๊าตัวเองกลับบ้าน โดยไม่รู้เลยว่าคนที่รอนั้นเขาหายไปไหน

     คิมซอกจินกล้าทิ้งหมิงฮ่าวไว้คนเดียว แล้วไปรอพี่จีมินทั้งวัน... นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!!

     นิ้วเรียวกดโทรออกไปยังหมายเลขเดิมที่วันนี้เขาโทรออกทั้งวัน มันเลยเวลาที่พี่จะไปนั่งรอพี่จีมินแล้วไหม ทำไมยังไม่กลับบ้านอีก...

     พี่กำลังเสียใจอยู่หรือเปล่า

     พี่รู้ความจริงเรื่องนั้นแล้วใช่ไหม

     เขาไม่เข้าใจความคิดมินจองกุกตอนนี้... นายจะไปห่วงเขาทำไมทั้งๆที่อีกคนทำตัวเองแท้ๆ แถมยังกล้าทิ้งหมิงฮ่าวไว้คนเดียวจนป่านี้ก็ยังไม่กลับบ้าน คนแบบนี้มันมีอะไรให้นายน่าห่วงหรือสงสารหรือไงกัน

     ก็แค่คนโง่ที่ทำร้ายตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า

[อือ มีอะไรหรือเปล่าจองกุก]

     เสียงทุ้มที่เคยอบอุ่นตอนนี้เขารู้สึกว่ามันไม่ได้อบอุ่นหรือน่าฟังเท่าไหร่ เพราะน้ำเสียงของอีกคนนั้นอ้อแอ้ เหมือนคนเมาแล้ว แถมเสียงที่เล็ดลอดเข้ามานั้นมันดังมากจนเขาพอจะเดาออกว่าอีกคนอยู่ไหน

     ความเป็นห่วงที่เคยมีเมื่อกี้ได้หายไปเป็นความโมโหแทน

     คิมซอกจินบ้าไปแล้วจริง!

"พี่อยู่ไหน รู้ไหมว่าลูกรอพี่กลับมาทั้งวันเลยนะ พี่เป็นบ้าไปแล้วหรือไง ทิ้งหมิงฮ่าวอยู่บ้านคนเดียว ถ้าผมไม่เปิดแชทแล้วรีบมาที่คอนโดพี่ ป่านี้หมิงฮ่าวจะเป็นยังไงพี่เคยคิดไหม!! เลิกบ้าแล้วกลับบ้านมาได้แล้ว ผมจะรอจนกว่าพี่จะถึงบ้าน"

[อาฮ่าว... พะพี่ อืม พี่จะรีบกลับ]

     มือเรียวกำโทรศัพท์ในมือแน่อย่างโมโห นานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้โมโหอะไรขนาดนี้ โมโหจนน้ำตาไหลแบบนี้ นานแค่ไหนแล้วจองกุก!

     ตอนแรกก่อนที่อีกคนจะรับสายเขา เขายอมรับว่าโมโหมาก ยิ่งพอได้ยินเสียงอีกคน มันยิ่งทำให้เขาโมโหมากเข้าไปอีก เขาเชื่อว่าถ้าเมื่อกี้อีกคนอยู่ตรงหน้าเขา เขาคงพลาดมือซัดเข้าที่หน้าหล่อๆนั้นไปแล้ว

     ทั้งบ้าทั้งโง่!

     เขาไม่เคยคิดว่าความรักจะทำให้คนเรากลายเป็นคนแย่ได้ขนาดนี้ พี่เป็นขนาดนี้... คนที่พี่แคร์เขาสนใจไหม ในขณะคนที่พี่ละเลย เขากลับรอพี่ทั้งวัน

     คนแบบนี้เหรอจะเป็นพ่อของใครได้!

     ขนาดเขาคิดว่าพี่ยุนกิเป็นคนที่แย่ที่สุดตั้งแต่เกิดมาในเรื่องความรักแล้ว พอเขาเจอคิมซอกจิน พี่ชายเขากลายเป็นเทวดาเหมาะกับการเป็นพ่อของหลานเขาอย่างยิ่ง ดีแค่ไหนแล้วที่พี่จีมินไม่เลือกพี่ เพราะถ้าเลือกไปเขาสงสารหลานเขาจริงๆ

     คิมซอกจินไม่เหมาะจะดูแลใครทั้งนั้นแหละ... แค่ดูแลปกป้องหัวใจตัวเองยังทำไม่ได้เลย!











= เชิญด่ากันได้ตามสบายนะคะ ดราม่านี้มันแค่เริ่มต้น ใครที่อ่านจีมินเลี้ยงเดี่ยวมาก่อนก็พอจะเดากันได้เนอะ หลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น เจอกันตอนหน้านะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

532 ความคิดเห็น

  1. #525 kuychai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 01:36
    โถ่คุณคิมเอ้ยย
    #525
    0
  2. #496 ปงจี้ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 11:51
    เข้าใจความรู้สึกเวลาโกรธอะไรมากๆแล้วน้ำตาไหลเลย ฮือออออออ พี่จินแม่มมมมม
    #496
    0
  3. #461 kukk1kk (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 06:46
    คิมซอกจิน โอ้ยยยย จองกุก ด่ายัยพี่เลยค่ะะ!!!
    #461
    0
  4. #431 O.bliviate (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 11:27
    โกรธพี่จินแล้ว แงงงงงงง
    #431
    0
  5. #315 ELFstyle (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 00:11
    อิพี่จิน อิเมน อิชั่ววววว วันนี้ขอเกลียดเมนซักวันเถอะมันน่านัก โอ้ยยยย โมโหพอๆกับกุกเลย แม่ งงงงงง หัวร้อนๆๆ
    #315
    0
  6. #179 SVTJH (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 13:17
    จิน-....ก้อนึกว่าทำงานหันมาสนใจคนที่อยุ่ด้วยดีกว่าไมคนที่มีคนดูเเลอะไม่ต้องสนใจหรอกเพราะเค้ามีคนดูเเลหันมาสนใจคนที่ต้องดูเเลเดียวนี้เลยนะสมควรที่จกุกด่าว่าโง่เลยยยย หัวร้อนเลยยยยน5555
    #179
    0
  7. #115 rikear_lope (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:12
    โอ้โหคุณซอกจินนนนนนน เราก็นึกว่าไปทำงาน มันน่าให้น้องกุกโกรธอยู่หรอกอ่ะ นี่สงสารน้องฮ่าวมาก น้องฮ่าวต้องรอป๊ากลับมาอ่ะ วันสำคัญก็ควรอยู่กับลูกไหมอ่ะซอกจิน น่าโมโหมาก ดูแลน้องไม่ดีเลยอ่ะ ฮึ่ยยยย แล้วกลับมานี่ก็เป็นเรื่องอีกแน่ๆ ซอกจินนะซอกจินนนนน 
    #115
    0
  8. #114 ヨンヨン (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:41
    โดนด่าจนสร่างแน่ค่ะพี่ จัดไปเลยลูก เอาหนักๆ
    #114
    0
  9. #113 Palin_Thai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:20
    แย่มากๆ ขาดความรับผิดชอบ ขาดสำนึกของความเป็นพ่อ ทั้งยังอ่อนจิตสำนึกแห่งการเป็นคน แบบนี้นะหรอที่จะไปรับผิดชอบชีวิตจีมินกับลูก ขนาดลูกตัวเองอยู่ที่บ้าน สัญญาอะไรกันไว้ยังลืม
    ถ้าไม่พร้อมจะเลี้ยงอาฮ่าวแล้วพาน้องมาอยู่ด้วยทำไมให้ความหวังแล้วก็ปล่อยปละละเลย ไหนตอนแรกหวงลูกนักหนา พอลูกติดกุกก็ทิ้งเลย พี่จินแย่มากๆ แล้วเรื่องหมิงฮ่าวก็ไม่ได้บอกจีมินด้วยซ้ำ เรื่องสำคัญขนาดนี้ยังปิดบัง สมควรแล้วที่จีมินไม่เอา เราอ่านจีมินเลี้ยงเดี่ยวด้วยเลยพอรู้ล่วงหน้าบ้าง พี่จินแย่มากๆขนาดคนที่เขาดีกับพี่กับลูกพี่ขนาดนี้พี่ยังทำร้ายเขาได้ เมามาแน่ๆ แย่ที่สุด
    #113
    0
  10. #112 oppa57 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:11
    คุณคิม ซอกจิน! หมิงฮ่าวเป็นลูกคุณทั้งคนนะ บ้าเหรอ!! ทำไมถึงปล่อยให้ลูกอยู่คนเดียวแบบนั้น พอลูกไม่พูดไม่จาก็ทำได้แค่หาคนมารักษา ทั้งที่ไม่คิดว่าตัวเองอาจจะเป็นคนที่ทำให้หมิงฮ่าวหายก็ได้ ความรักที่พี่ก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้แต่ก็ยังหลอกตัวเอง กล้าทิ้งลูกตัวเองไปหาความรักที่ไร้ความหวังแบบนี้ได้ยังไงกัน!!! ถ้าจองกุกไม่มาหาหมิงฮ่าว แล้วหมิงฮ่าวจะเป็นยังไงบ้าง เลิกบ้าแล้วก็หันกลับมาดูแลรักษาสิ่งมีค่าอย่างลูกของตัวเองได้แล้วนะ!!! โกรธๆๆๆ /ขอประทานโทษค่ะ อินจัดไปหน่อย เลยจัดชุดใหญ่เลย แหะๆ 555
    #112
    0
  11. #111 Sofianiloh (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:16
    พี่จินนนนโง่ววววมากกกกก
    กล้าาาทิ้งงงงหมิงงฮาววได้ใงงง
    #111
    0
  12. #110 JBBAM (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:42
    คิมซอกจินนนน! ทำไมกล้าทิ้งหมิงฮ่าวคนเดียว ใจร้ายอ่ะสงสารน้องหมิงฮ่าวTT
    #110
    0
  13. #109 ซิกแพ็ควอนโฮ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:24
    อยากให้พี่จินขืนใจจองกุก เเค่กๆๆ
    #109
    0
  14. #108 jury J (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:22
    ไม่คิดว่าพี่จินจะกล้าทิ้งลูกไปหาจีมินจริงๆ
    #108
    0
  15. #107 kimvivee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:26
    คิม ซอกจิน คนไร้ความรับผิดชอบบ หัวร้อนจิงๆ
    #107
    0
  16. #106 NANEWKawaii (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:56
    ไปทำงานก็โกรธนะ แต่ถ้าไปหาจีมิน.... (อาวุธพร้อม)
    #106
    0
  17. #105 NCSJK (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:27
    สงสารฮ่าวจังงงง TT
    #105
    0
  18. #104 Sofianiloh (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:49
    พี่จินนนนนบ้าๆๆๆๆๆปัยไหนนนน
    #104
    0
  19. #103 ซิกแพ็ควอนโฮ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:29
    สงสารฮ่าวพรี่จินคนโง่วววววว
    #103
    0
  20. #102 ซิกแพ็ควอนโฮ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:26
    แรงงจองกุกกกกก
    #102
    0
  21. #101 Sofianiloh (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:09
    ไม่ต้องงปัยยหาาจีมินนหรอกกก
    #101
    0
  22. #100 NCSJK (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:08
    หวังว่าพี่จินคงไปทำงานนะะ T^T
    #100
    0
  23. #96 mminnieew (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:51
    อมกกกกก มันใกล้แล้วว ฮือออออออออ เข้าใจแล้ววววว โอ้ยกลัวว
    #96
    0