[FATE&My hero]โซ่สวรรค์อิสึคุ

ตอนที่ 1 : จุดเริ่มต้นของทุกอย่าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 314
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    5 ก.ย. 63

คำแนะนำ  ถอดสมองว่างไว้ข้างๆแล้วข้อยอ่านนะจะ

ในโลกที่ประชากรมากถึง80%มีพลังพิเศษที่เรียกกันว่าอัตลักษณ์เด็กน้อยนามว่าอิสึคุผู้ไฝ่ฝันที่จะเป็นฮีโร่แต่ชั้งหน้าเศร้าที่เด็กน้อยนั้นดันเป็นประชากส่วนน้อยซะนี่สิ

เรื่องทุกอย่างมันเริ่มต้้งแต่อิสึคุอายุได้สี่ขวบพ่อกับแม่ของอิสึคุนั้นได้พาตัวของอิสึคุไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจหาอัตลักษณ์


*ผมนะจะมีอัตลักษณ์ที่แข็งแกร่งและเป็นฮีโร่เหมือนกับออลไมท์ได้รึป่าวน่าา~*เสียงของเด็กน้อยนามว่าอิสึคุผู้กำลังตื่นเต้นและลุ้นว่าอัตลักษณ์ของตนจะเป็นแบบของฮีโร่ที่เข้าชื้นชอบหรือป่าว


*555ต้องได้อยู่แล้วลูกพ่อซะอย่าง*ผู้เป็นพ่อที่ได้ยินที่ลูกของตนพูดออกมาด้วยอารมณ์ขำขันแล้วเอามือไปขยี้ผมสีเขียวเข้มของลูกชายของตนเล่นส่วนผู้เป็นแม่ก็ได้แต่ยิ้มไห้ก้บภาพของครอบครัวของเธอ

ละหว่างที่พวกเค้ากำลังเล่นกันอยู่นั้นหมอก็ได้เรียกไห้พวกเค้าไปรับฝังผลตรวจ

ในห้องหมอ


*ขอแสดงความเสียใจกับพวกคุณด้วย...ลูกของพวกคุณไร้อัตลักษณ์ครับ*เหมือนหมอพูดจบก็ทำไห้อิสึคุถึงกับจิตหลุดแข็งค้างไปเลยส่วนพ่อกับแม่ของอิสึคุนั้นได้ยินดันนั้นแล้วก็ได้มองรู้ตัวเองแล้วเข้าไปกอดปลอบ

*ไม่เป็นไรๆพ่อกับแม่จะอยู่ข้างๆรู้เอง*ผู้เป็นพ่อกอดลูกและภรรยาของตน

*แม่ขอโทษอิสึคุแม่ขอโทษมันเป็นความผิดของแม่เองฮึก~ฮือ~*ผู้เป็นแม่ก็ได้กอดลูกของตนแล้วกล่าวโทษตัวเอง

เมื่อกับถึงบ้านเด็กน้อยอิสึคุก็ได้แต่นั้งดูวีดีโอของฮีโร่อันดับหนึ่งหรือออลไมท์วนไปวนมาอยู่หลายครั้งพ่อเเละแม่ของอิสึคุนั้นที่เฝ่ามองดูลูกของตนเสียใจต่อไปไม่ไหวแล้วก็ได้เดินเข้าไปในห้องของลูกชายของตนที่เต็มไปด้วยของสะสมมากมายที่เกี่ยวกับออลไมท์

*อิสึคุถึงเวลามื้อเย็นแล้ว*เป็นผู้เป็นแม่ที่กั้นใจพูดออกไปส่วนผู้เป็นพ่อก็ได้ยืนประครองร่างของภรรยาของตน


*แม่ครับพ่อครับฮึก~ผมจะเป็นแบบนั้นได้รึป่าวครับฮึก~*เมื่ออิสึคุได้ยินเสียงของแม่ของตนก็ได้หมุนเก้าอี้ไปเห็นพ่อกับแม่ยืนอยู่ก็ได้เอ่ยถามออกไปทั้งนํ้าตา

เมื่อพ่อกับแม่ของเค้าเป็นอย่างนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรแล้วก็เข้าไปกอดลูกของตนและพยามปลอบใจลูกของตน

เวลาผ่านไปสองอาทิตย์อิสึคุก็มีอาการดีขึ้นมากอย่างน้อยๆก็เลิกร้องไห้แล้ว

และตลอดสองอาทิตย์นี้เค้านั้นก็มักจะโดนกลั่นแกล้งจากเพื่อนที่เคยสนิดอย่างบาคุโก คัสสึกิ หรือที่อิสึคุชอบเรียกว่าคัตจังอยู่ตลอด

แต่ยังดีที่เค้ายังมีพ่อแม่ที่อยู่เคียงข้างและไห้กำลังใจเค้าอยู่เหมือ

แต่ก็ไม่รู้ว่าโชคร้ายหรือพระเจ้านั้นได้กลั่นแกล้งเด็กน้อยอิสึคุกันแน่เมื่ออิสึคุหกขวบก็ต้องศูนย์เสียพ่อแม่ไปด้วยเหตุการวินเลินลักพาตัวพวกเค้ายกทั้งครอบครัว

เรื่องมันเกิดขึ้นในวันธรรมดาๆที่พวกเค้าครอบครัวมิโดริยะกำลังรับประทานอาหารมื้อเย็นกันอยู่จู่ก็ได้มีวินเลินประมาณเจ็กคนทำรายประตู้แล้วพุ้งเข้ามาจับตัวพวกเค้าแล้วก็จับอุ้มพวกเราไปที่รถของพวกมันและออกรถไปพวกมันบอกว่าจะเอาพวกเราไปเป็นหนูทดลองแต่ในละหว่างทางส่งตัวไปแหล็บทดลองที่เต็มไปด้วยป่านั้นพ่อกับแม่ของอิสึคุก็ได้ใช้อัตลักษณ์ของตัวเองจนทำไห้พวกมันหยุดรถแล้วพ่อของออสึคุได้พ้นไฟออกไปจนเปิดทางได้แล้วบอกไห้อิสึคุหนี

*อิสึคุลูกหนีไป*x2พ่อกับแม่

*ละแล้วพ่อกับแม่ละ*อิสึคุถามกับไปด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยนํ้าตา

*ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวพ่อกับแม่จะรีบตามไปนะฮึก~*เป็นพ่อที่กลั่นน้ำตาและกล่าวออกไปส่วนผู้เป็นแม่ก็ได้เข้าไปกอดลูกขอ

*พ่อ/แม่รักลูกนะมีชีวิตต่อไปนะลูก*เมื่อพ่อกับแม่พูดจบก็ได้มีวินเลินหลายคนพุ้งออกมาหาพวกเค้าและมีวินเลนกล้ามโตพุ้งมาต่อยเค้ากับแม่แต่เพราะพ่อเข้ามาช้วยทันจึงไม่ได้บาดเจ็บอะไรมากคุ

*รีบหนีไปอิสึคุไป!!!*พ่อและแม่ของเค้าตะโกนบอกลูกของตนและขัดขวางพวกวินเลอนไว้

เมื่อเด็กน้อยได้ยินที่พ่อแม่สั่งก็ชั้งใจเล็กน้อยก่อนจะวิ่งหนีไปพร้อมทั้งนํ้าตา

อิสึคุนั้นวิ่งออกมาได้ซักระยะนึงก็ได้ยินเสียงละเบิดดันขึ้นมาจากทางที่พ่อกับแม่ของอิสึคุอยู่

*คุณพ่อคุณแม่!!!*อิสึคุตะโกนออกมาแล้วพยายาตั้งสติและปลอบใจตัวเองที่กำลังจะแต่กสลาย

เมื่อตั้งสติได้อิสึคุก็จะวิ่งต่อแต่ไม่นานนักก็ได้มีวินเลินกล้าโตที่โจมตีใส่เค้ากับแม่ก่อนหน้านี้ได้พุ้งมาแล้วโจมตีใส่อิสึคุแต่ด้วยว่าอิสึคุยังคงมีบุญอยู่บ้างก็เลยยังไม่ตายแต่ก็อาการสาหัดอิสึคุนั้นก็ยังพยายามที่หนีต่อแล้วพูดออกมาด้วยเสียงอันแผ้วเบาว่า

*คะคุณพ่อคุณแม่ครับ*อิสึคุพูด


เมื่อวินเลินเห็นว่าอิสึคุยังไม่ตายก็ได้แสยะยิ้มอล้วพูดออกมาว่า

*เห~ยังไม่ตายหรอเนี้ยส่งใสจะออมแรงมาไปหน่อยเชี้ยฮาฮา*มันพูดออกมาแต่อิสึคุหาสนใจไม่เอาแต่พึมพำเรียกหาพ่อแม่ตนแล้วพยามคานหนี

*เฮียอยากจะเจอหน้าพ่อแม่ก่อนตายงั่นหรอก็ได้ชั้นก็ไม่ได้ใจจืดใจดำอะไรขนาดนั้นจะไห้เห็นก็ได้*เมื่ออิสึคุได้ยินดังนั้นก็ค่อยหันก้บไปมองที่วินเลินตัวนั้นด้วยความหวังพอมันเห็นว่าเด็กน้อยติดกับมันก็ได้แสยะยิ้มออกมา


"ตุบ ตุบ"!!!!!



*หน้าเสียดานแต่โทษทีที่ไห้ได้เห็นแค่หน้าวะเชี้ยฮาฮาๆๆๆ*มันได้โยนหัวของพ่อและแม่ของอิสึคุไปไห้อิสึคุแล้วพูดเยอะเย้อใส่

อิสึคุที่เห็นดังนั้นก็ดั้งเหมือนหัวใจของอิสึคุได้แตกละเอียจจนเป็นขุยผง


หลังจากที่วินเลินมันได้เห็นใบหน้าที่สิ้นหวังของอิสีคุก็ได้เดินไปหาอิสึคุอย่างช้าๆอิสึคุตอนนี้นั้นไม่คิดที่จะหนีหรือหวาดกลัวอีกแล้วมีสิ่งเดียวที่อิสึคุคิดคือ


"คุณพ่อครับคุณแม่ครับผมขอโทษที่ทำตามคำขอของพวกท่านได้ผมกำลังจะไปหาแล้วนะครับ"อิสึคุพลิกตัวแหงนหน้ามองวินเลินตัวนั้นกำลังยกกำปั้นเพื่อที่จะต่อลงมาที่ร่างของตนไห้ตายไปแต่ทันไดนั้น

"ฉึกๆๆๆๆซึด"แต่ทันได้นั้นร่างของเจ้าวินเลินนั้นก็มีดาบสีทองนับสิบสีบอยู่ทั้วทั้งร่างก่อนที่ดาบเล่มสุดท้ายจะพุ้งไปตัดคอของมันจนขาด

!!!!อิสึคุรู้สึกตกใจไม่น้อยแต่ก็ได้ไม่นานอิสึคุก็สลบไปเพราะทนอาการบาดเจ็บไม่ไหวแต่ก่อนที่เค้าจะหลับไปเค้าได้เห็นหน้าของคนที่ช้วยเค้าไว้เค้าเป็นผู้ชายผมสีทองดวงตาสีแดงมีละอองคลื้นอยู่รอบตัวกำลังมองมาที่อิสึคุและได้สบตากับอิสึคุเพียงเสี้ยงวิก่อนที่อิสึคุจะหมดสติไป



จบ


ถ้ามีอะไรผิดพลาดก็บอกกันได้น่า

แล้วก็อ่านเรื่องนี้ไม่ต้องใส่ใจอะมากหรอกนะเพราะมันไม่สมเหตุสมผลอยู่แล้วละนะ555

ยังไม่ได้ตรวจคำผิด



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น

  1. #3 Extra (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 12:29
    ป๋ากิล
    #3
    0
  2. #2 111 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 08:20

    เขาครับไม่ใช้เค้า

    #2
    0
  3. #1 pramekung2545 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 07:46
    รอติดตามครับ
    #1
    0