[Fic Naruto] ตำนานรักนางจิ้งจอกขาว END

ตอนที่ 26 : ปิดตำนานรักนางจิ้งจอกขาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 97
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    3 ส.ค. 62

1สัปดาห์ต่อมา


"ว้าว ยูกิจังในชุดสีขาวสวยจังเลยนะ ว่าไหมคะ คุณนานามิ"


"ถึงจะแค่ลองชุดก็เถอะ แต่แบบนี้มันน่าอิจฉาเกินไปแล้วนะ"


"นะ นี่ ที่อยู่กิโมโนนี่เอาออกหน่อยไม่ได้หรอคะ มันหนัก"


"ไม่ได้เจ้าค่ะ นายหญิง"


"สึกี่~~ ง่า"


"นี่ฉันตัดเย็บมาให้เบาที่สุดแล้วนะยะ! ยัยจิ้งจอกบ้า"



เสียงเจี๊ยวจ๊าวภายใน้องลองชุดนั้นทำให้หนุ่มๆที่อยู่นอกห้องสงสัย



"นี่พวกสาวๆทำอะไรกันอยู่กันแน่นะ"คาคาชิบ่นออกมาขณะเล่นกับเด็กอายุราว3ขวบอยู่


"เสียงดังมาถึงข้างนอกเลยนะครับ"สามีของนานามิพูดออกมาขณะดูลูกของตน


"จะว่าไป1สัปดาห์ที่ผ่านมาไม่เห็นลีเลยแฮะ"


"ก็คงจะวุ่นวายกับการเตรียมงานน่ะแหละ"



ในห้องลองชุด



"นี่ ถ้าอย่างนั้นใส่กิโมโนของเผ่าจิ้งจอกก็ได้นี่นา"


"ไม่ได้เจ้าค่ะ นายหญิง ชุดนั้นใช้สำหรับงานที่จัดในหมู่บ้านเท่านั้นเจ้าคะ"


"โธ่"


"ถ้างั้นต่อไปก็เป็นชุดสำหรับงานเลี้ยงล่ะนะ"นานามิพูดออกมาดังนั้นก็ทำให้ยูกิถึงกับหน้าซีด


"ไม่น้าาาาาา"




"เป็นไง ยูกิเหนื่อยรึป่าว"คาคาชิยิ้มแห้งๆเมื่เจอยูกิในอิจิราคุราเมง


"ไงคะคุณคาคาชิ ก็นิดหน่อยค่ะ ว่าแต่ไม่ได้อยู่กับเหมยฟานหรอคะ"


"เลี้ยงลูกอยู่น่ะ"คาคาชินั่งที่โต๊ะแล้วสั่งราเมง


"น่าอิจฉาจังเลยนะคะ"


"ผู้หญิงอายุ20อัพนี่ คิดแต่เรื่องแต่งงานจริงๆด้วยสินะ"


"ก็คงงั้นค่ะ ยิ่งฉันที่อายุตั้งขนาดนี้แล้วพึ่งแต่งงานด้วยแล้ว....."


ยูกิมองที่ท้องของตนแล้วคิดถึงภาพของซากุระและซาราดะ


"ถ้าอยากมีก็ขอลีสักคนสิ"


"ถึงจะพูดอย่างนั้นแต่มันก็น่าอายนิดๆนะคะ"


"ไม่หรอก ขนาดเหมยฟานยังจู่โจมฉันก่อนเลย"


"กรณีนั้นรอมาตั้ง1,000ปีนี่คะ บวกกับนิสัยแล้วฉันไม่แปลกใจเท่าไหร่"


"นี่นสินะ"คาคาชิรับราเมงมาแล้วเริ่มทาน





"ฉันน่ะ ตอนนี้ไม่มี พ่อ แม่ พี่ฮาคุ หรือคุณซาบุสะ..."ยูกิพูดขึ้นมาหลังจากทานราเมงไปได้ครึ่งชาม



"คุณคาคาชิคะ"


"ว่าไง"


"ช่วยเป็นคุณพ่อให้ฉันในงานวันพรุ่งนี้จะได้ไหมคะ"


เมื่อคาคาชิได้ยินดังนั้นก็ชะงักแล้ววางตะเกียบลง


"ได้สิ ยินดีเป็นอย่างยิ่งเลยล่ะ"


คาคาชิลูบหัวยูกิเบาๆ แล้วทานราเมงต่อ ยูกิเองก็ทานพร้อมรอยยิ้มเช่นกัน





"นานามิ ใบหน้านี้น่ะมัน...."


"อืม เหมือนกันอย่างกับแฝดเลยนะ"


"มีอะไรหรอคะ"


"ไม่มีอะไรหรอก แค่คิดถึงเพื่อนเก่าน่ะ"


'คุณนัตสึมิสินะ'


"เอาล่ะ เสร็จแล้ว "ชิโอริพูดขึ้นหลังจากที่แต่งหน้าให้ยูกิเสร็จแล้วเริ่มเก็บของ


"ชิโอริ เดี๋ยวฉันจะพายูกิไปที่ห้องรอเอง เธอไปหาพวกฮิคาริก่อนเลยก็ได้"


"รีบตามมาละกัน"





"ไง ยูกิ"เสียงที่ดังขึ้นในห้องกระจกที่มีหน้าผาโฮคาเงะอยู่เบื้องหน้าทำให้ยูกิหันไปตามเสียง


"ไม่คิดเลยนะ ว่าคนที่มารับฉันจะเป็นเธอน่ะ เหมยฟาน ฟุยุ ยูกิ"


"แน่นอนล่ะ ก็ญาติของเธอมีแต่พวกเรานี่ "


"นายหญิง ได้เวลาแล้วเจ้าคะ"


"ถ้างั้นก็ไปกันเถอะ อย่าปล่อยให้เจ้าบ่าวรอนานนักเลย"ทั้ง2เข้ามาประคองยูกิเพราะชุดแต่งงานมันหนัก!!!






งานพิธีช่วงเช้าผ่านไปด้วยดี และในตอนนี้ก็ถึงช่วงที่ทุกคนรอคอย งานเลี้ยงยังไงล่ะ


"ยินดีด้วยนะ ยัยหนู มีลูกให้ฉันอุ้มเยอะๆล่ะ"


"ขอบคุณค่ะ ท่านซึนาเดะ"


"จะว่าไป ยูกิจังในชุดแต่งงานก็สวยเหมือนกันนะเนี่ย" 'แน่นอนว่าฮินาตะสวยกว่า'


"นา.รู.โตะ.คุง"


"ชะอุ้ย ถะ ถ้างั้น เราไปกินขนมทางฝั่งนู้นกันเถอะ"


นารูโตะที่เห็นว่าท่าทีของฮินาตะเปลี่ยนไปเพราะคำพูดตนก็พาเธอไปทางอื่นทันที


"จะว่าไป ลีหายไปไหนกันนะ"


"ไปดวลเหล้ากับท่านหลี่เปาเจ้าค่ะ นายหญิง"


"หืม ดวลเหล้า!? "ยูกิที่เหมือนจะลืมบางอย่างไป ก็สังหรใจไม่ดี





ตู้ม



"อะจ๊า!!!"


กรี๊ดดดด




"โรคุ นั่นมัน อย่าบอกนะว่า......"


ยูกิที่เห็นความวุ่นวายจากทางที่ลีดวลเหล้าอยู่ก็หันไปถามโรคุ


"สาเกจากเผ่าจิ้งจอกมายาเจ้าค่ะ"


"แย่ละสิ"เมื่อยูกิได้ยินดังนั้นก็วิ่งไปทางที่เกิดความวุ่นวายทันที




"ทุกคน หลบหน่อยค่ะ"


"อะ เอ๊ะ"


"สกัดจุด!!!"หลังจากโดนสกัดจุด ลีก็ลงไปกองกับพื้น


"เฮ้อ ต้องขออภัยที่เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นนะคะ ขอให้ทุกคนสนุกกับงานเลี้ยงต่อได้เลยค่ะ"


จากนั้น ยูกิก็ขอให้เนจิและหลี่เปาพาลีกลับไปนอนพัก แล้วงานแต่งก็ผ่านไปด้วยดี






"ยูกิ ผมขอโทษครับที่ทำให้งานเลี้ยงวุ่นวาย"ลีกล่าวขอโทษทันทีหลังจากที่ฟื้น


"ไม่เป็นไร แค่นั้นไม่เป็นปัญหา"ยูกิหลังจากที่เข้าห้องก็เปลี่ยนชุดทันที


"เอ่อ ยูกิทำอะไรน่ะครับ!!!"


"หา ก็เปลี่ยนชุดน่ะสิ ถามได้ รึว่า...."


ยูกิยิ้มเจ้าเล่ห์ แล้วเดินมาหาลีที่นั่งอยู่บนฟูก



"อะ เอ่อ เดี๋ยวครับ เข้ามาในสภาพนี้น่ะมัน0///∆///0"


"นาย.....ไม่เคยเห็นร่างกายผู้หญิงสินะ ^//v//^"


ยูกิจับลีกดลงบนฟูก จากนั้นภาพก็ถูกตัดไปที่ท้องฟ้ายามราตรี







9เดือนต่อมา


แว้ แว้ แว้ แว้


เสียงร้องของเด็กน้อยที่อยู่ในห้องคลอดนั้น ทำให้ลีที่่นอกห้องคลอดอย่างกระวนกระวายใจลุกขึ้นมาทันที ที่ประตูห้องคลอดถูกเปิด


"ซากุระ ลูกของผมเป็นไงบ้างครับ"


"เด็กๆปลอดภัยดีค่ะ สามารถเข้าไปเยี่ยมได้เลย"เมื่อลีได้ยินดังนั้นก็เข้าไปหาทันที




"ยูกิ!!!"


"ไงคะ "ยูกิพูดขึ้นในอ้อมกอดเธอมีทารกน้อย2คนอยู่


"เก่งมากๆเลยครับ ที่รัก"


"ขอบคุณค่ะ แล้วชื่อของเด็ก2คนนี้..."


"นั่นสินะ คนโตชื่อ เมทัล ลี คนเล็ก อืม คนเล็ก"


"มิโดริค่ะ มิโดริ ลี"


"มิโดริสินะ จากนี้ลูกชื่อ เมทัลและมิโดรินะ"


ลีอุ้มมิโดริขึ้นมาย่างมีความสุข ยูกิเองก็มองเมทัลในอ้อมกอดตนอย่างมีความสุขเช่นกัน








"หลังจากนั้น ทั้ง2ก็อยู่ร่วกันอย่างมีความสุขจ้ะ"


หญิงสาวปิดหนังสือลงแล้วมองเด็กน้อย2คนตรงหน้าที่มองเธอตาแป๋ว



"เอ๋.... ไม่มีต่อแล้วหรอคะ จบแบบนี้ทุกทีเลยสิน่า"เด็กน้อยที่อยู่บนเตียงพองแก้มขึ้นมา


"ไม่เอาน่า มิโดริ นอนได้แล้วจ้ะ นี่มันดึกแล้วนะจ๊ะ"


"งืม มิโดริ นอนได้แล้วน่า พี่ง่วง"เมทัลที่ใกล้หลับพูดขึ้นด้วยเสียงงัวเงียเพราะง่วงมาก


"ฮึ่ม นอนก็กะด้ะ"


"ฝันดีนะจ๊ะ คนดีของแม่"ยูกิหอมหน้าผากทั้ง2คนแล้วเดินออกจากห้องไป


"ที่รัก ฝึกเป็นไงบ้างคะ"ยูกิทักลีที่เข้าบ้านมา


"สบายมาก แล้ววันนี้มีอะไรบ้างล่ะ"


"ก็มี  มิโซะ ซาชิมิ เทมปุระ แล้วก็.....จะเอาอะไรดีคะ"ยูกิวิ่งไปทางโต๊ะอาหาร แล้วเปิดเสื้อตัวเองนิดหน่อย


"ว้าย"


"ถ้างั้น ขอกินเธอก่อนละกัน"



END





















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #16 Skmyupo (@Skmyupo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2562 / 14:46

    เอ่อคือว่ากินเธอเนยคือhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #16
    1
    • #16-1 Naemikana (@Naemikana) (จากตอนที่ 26)
      16 สิงหาคม 2562 / 14:48

      ก็......ฉากอย่างว่าน่ะค่ะ
      #16-1