[Fic Naruto] ตำนานรักนางจิ้งจอกขาว END

ตอนที่ 13 : เพราะว่าเหมือนกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 127
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    28 ก.ค. 62

"จะว่าไปแล้วซากุระ ฉันทำเซรุ่มไว้เกิน3หลอดเธอเอาไปนะ"ยูกิหยิบเซรุ่มออกจากกระเป๋าแล้วส่งให้ซากุระ


"ให้ฉันหรอคะ"


"เธอเป็นนินจาแพทย์ใช่ไหมล่ะ ศัตรูของเรามีคนที่ใช้พิษอยู่เธอเก็บเอาไว้เถอะ"เมื่อเห็นว่าซากุระอึ้งอยู่ยูกิจึงยัดใส่มือให้


"ถ้าจะปรุงเพิ่ม วัตถุดิบอยู่นู่นนะ"ยูกิชี้ไปทางโต๊ะที่เธอใช้ปรุงยา ซึ่งตอนนี้มันถูกเก็บไว้เรียบร้อยแล้ว


"ค่ะ"



"แหมๆ นารูโตะไม่ต้องกังวลขนาดนั้นก็ได้ ยังไงสุนัขของคุณคาคาชิก็ไปหาร่องรอยแล้วนี่นา" 'ถึงฉันไปหาเองจะเร็วกว่าก็เถอะ'ยูกิตบบ่านารูโตะ2ครั้งแล้วยิ้มให้


"อึก นี่ยูกิ"


"หือ"


"เธออย่ายิ้มไปทั่วแบบนี้สิ เดี๋ยวก็ตกหลุมกันพอดี ×///× "นารูโตะเบือนหน้าหนี แต่ถ้าสังเกตุดีๆจะเห็นว่าหูแดงอยู่


"เอ๋ แล้วยิ้มมันเกี่ยวอะไรกับตกหลุมกันล่ะ นา.รู.โตะ.คุง ฟู่"ยูกิเข้าไปกระซิบก่อนจะเป่าหูทำให้นารูโตะยิ่งหน้าแดงเข้าไปใหญ่


"เดี๋ยวเถอะ ยัยบ้านี่ มันจะมากเกินไปละนะ"นารูโตะหันมาเตรียมจะวิ่งไล่ยูกิ


"ฮิฮิ ก็แกล้งพวกนายมันสนุกดีนี่นา^v^"ยูกิวิ่งหนีนารูโตะ เสียงหัวเราะของทั้ง2ดังไปทั่วห้องพยาบาล ทำให้คนที่มองดูต่างก็มีความสุขไปด้วย



"นี่พวกเธอนี่มันจะมืดแล้วนะ เตรียมตัวเข้านอนได้แล้ว"เทมาริตะโกนขึ้นมา ทำให้ทุกคนต่างแยกย้ายกันไปพักผ่อนที่ห้องที่ทางซึนะเตรียไว้ให้




วันต่อมา


"ถ้าอย่างนั้น คนที่จะไปด้วยวันนี้มี คุณคาคาชิ นารูโตะ ซากุระ ย่าโจ และฉันสินะ"ยูกิทวนแผนอีกครั้ง เนื่องจากคันคูโร่และเทมาริต้องไปราดตระเวนทางเหนือทำให้ไม่สามารถมาร่วมด้วยได้


"ใช่ อีกเดี๋ยวจะมีทีมมาสมทบเหมือนกัน"หลังจากนั้นทุกคนก็เร่งเดินทางไปที่ฐานทัพศัตรู โดยได้แวะพัก1คืน แล้วออกเดินทางต่อ




"นี่ทำไมเจ้าหนุ่มนั่นถึงได้รีบร้อนอย่างนั้นล่ะ ทั้งๆที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับกาอาระเลยแท้ๆ"ย่าโจถามขึ้นมาเ่มื่อเห็นว่านารูโตะเร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆ


"เพราะว่าเหมือนกันยังไงล่ะคะ"


"เอ๊ะ"


"เพราะว่าเหมือนกัน ถึงได้เข้าใจ ว่าความรู้สึกโดดเดี่ยว สิ้นหวัง และถูกสายตารังเกียจจับจ้องมันเป็นยังไง"ยูกิพูดพร้อมนึกถึงอดีตของตน


"หรือว่า...."


"ใช่ค่ะ ฉันมองแค่ครั้งเดียวก็รู้แล้ว ว่านารูโตะน่ะ เป็นสถิตร่าง และยังเป็นตัวที่แข็งแกร่งที่สุดอีกด้วย"


"แล้วรู้ไหมคะว่าสถิตร่างนั้น ถ้าถูกดึงสัตว์หางออกไปจะเป็นยังไง"


"......"


"ก็ตายยังไงล่ะคะ"ยูกิพูดพร้อมยิ้มออกมา ทั้งที่ความจริงแล้วมันไม่ใช่เรื่องที่จะยิ้มได้เลย


"อะไรกัน"


"ถ้าอย่างนั้นแล้วเจ้าล่ะ ทั้งที่ความจริงเจ้าไม่ต้องมาก็ได้หนิ"


"ก็อย่างที่บอกค่ะว่าเหมือนกัน ตัวฉันนั้นเป็นขีดจำกัดสายเลือดจากตระกูลยูกิที่ทุกคนในแคว้นต่างรังเกียจและหวาดกลัว


และยังเป็นปีศาจจิ้งจอกขาวที่ในอดีตเคยฆ่ามนุษย์ไปมากมาย 


เพราะอย่างนั้นเลยเข้าใจความรู้สึกเป็นอย่างดีค่ะ"ยูกิพูดด้วยอาการสั่นนิดๆเมื่อบอกความลับของตนออกไป


"ปีศาจจิ้งจอกขาวงั้นหรอ"


"ใช่ค่ะ แล้วรู้ไหมคะว่าชะตากรรมของปีศาจจิ้งจอกเมื่อมนุษย์ล่วงรู้ตัวตนเข้าจะเป็นยังไง


ก็ไม่พ้นถูกเผาไฟจนตายอย่างทุกทรมานยังไงล่ะคะ "ยูกิพูดด้วยรอยยิ้มอีกครั้งราวกับว่ากำลังหัวเราะเยาะโชคชะตาของตนเอง


"ฉัน ...ไม่รู้มาก่อนเลย"


"อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิซากุระ รอยยิ้มเหมาะกับเธอมากกว่านะ"ยูกิยิ้มให้ซากุระแล้วกระโดดต้นไม้จนตามนารูโตะทัน



จนกระทั่ง


"หือ นายเมื่อตอนนั้นนี่"ยูกิที่เห็นอิทาจิก็ทักขึ้นมา


"อุจิฮะ อิทาจิน่ะ"หลังจากนั่นก็เกิดการปะทะกันขึ้น


"จะต้องให้บอีกสักกี่ครั้งนะว่าภาพลวงตาใช้ไม่ได้ผลกับฉันน่ะ"


ยูกิแสยะยิ้มแล้วสร้างคาตานะขึ้นมาจากน้ำแข็ง จากนั้นก็พุ่งเข้าไปฟันอิทาจิขาดครึ่งในครั้งเดียว นั่นทำให้เลือดสาดกระเซ็นอาบยูกิไปทั้งตัว แต่นั่นก็เป็นแค่ร่างสังเวยเท่านั้นเอง


"น่าเสียดายแฮะ ที่ไม่ใช่ร่างจริง"ยูกิจกผ้าเช็ดหน้าออกมาจากเสื้แล้วเช็ดคราบเลือดบนใบหน้าออก เนื่องจากเช็ดที่เสื้อไม่ออกจึงปล่อยทิ้งไว้อย่างนั้น


"เอาล่ะ พวกเราไปต่อกันเถอะค่ะ"


"อะ อา"




"ดูเหมือนว่าทีมนายจะมาช้านะ คาคาชิ"ไกกล่าวทักทาย


"ไม่เจอกันนานเลยนะครับ นารูโตะคุง"


"ไงเจ้าคิ้วหนา"


"พูดกับคุณลีดีๆสิยะ" โป๊ก นารูโตะโดนซากุระเขกหัวไปตามระเบียบ


"แล้วนั่นใครน่ะ"


"นั่นย่าโจจากซึนะน่ะ"


"แล้วผู้หญิงผมสีขาวคนนั่น...."


"ผมสีขาวงั้นหรอ..."


"ไง ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ทุกคน"ยูกิยิ้มส่งไปให้


"แต่นี่ไม่ใช่เวลามาดีใจล่ะนะ ภารกิจต้องมาก่อน"


"คุณคาคาชิคะ นี่เป็นผนึก5ทิศค่ะ" ยูกิสัมผัสกับกำแพงบางอย่างพร้อมใช้นัยตาจิ้งจอก


"เนจิ ฝากที"


"ที่แรก หน้าผา 2 ตรงต้นไม้ริมลำธาร 3 ต้นไม้ในป่า 4 โขดหินกลางที่โล่ง"


"ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวพวกเราไปเอง ทีมนายคอยเปิดทางเข้าอยู่ที่นี่แหละ คาคาชิ"


"ได้ ฝากเรื่องหินด้วยล่ะ ซากุระ"หลังจากที่พังกำแพงมาได้ ดูเหมือนว่าทีมไกจะติดกับดักมาช่วยไม่ได้แล้ว นารูโตะที่เห็นสภาพกาอาระก็ ทนไม่ไหว ตามเดอิดาระไปต่างกับยูกที่นิ่งเงียบเหมือนน้ำแข็งแล้วคอยตามนารูโตะอยู่ห่างๆ



"เป็นคนที่ไม่ไหวเลยนะ นารูโตะ "ยูกิใช้นัยตาจิ้งจอกจ้องร่างอาภรณ์ปีศาจของนารูโตะ หลังจากนั้นก็กระโดดถีบเข้ากลางท้องนารูโตะอย่างจังทำให้นารูโตะสลบไป


ยูกิเมื่อเห็นดังนั้นจึงอัญเชิญ สึกิ ไอ และโรคุออกมา ทำให้สามารถแย่งตัวกาอาระกลับมาได้ แต่ก็สายไปเสียแล้ว ยูกิจึงตัดสินใจที่จะทำบางอย่างขึ้นมา


"ยัยหนู เจ้าจะทำอะไรน่ะ"ย่าโจถามยูกิที่อยู่ในร่างจิ้งจอกขาว จักระที่ปกติจะเป็นสีฟ้าตอนนี้กลับกลายเป็นสีขาวราวหิมะ


"คืนชีวิตให้กาอาระไงคะ"ยูกิพูดขึ้นมาทำให้ย่าโจรู้ว่ายูกิจะทำอะไร


"เดี๋ยวก่อนยัยหนู เจ้ายังมีอนาคตอันแสนยาวไกล ให้คนแก่ๆอย่างฉันได้ทำสิ่งดีๆเป็นครั้งสุดท้ายเถอะนะ"ย่าโจสัมผัสมือยูกิ ทำให้ยูกิเข้าใจว่าย่าโจจะทำอะไรจึงได้หลีกทางให้


"ยูกิ ย่าโจเขาจะทำอะไรน่ะ"


"ก็อย่างที่บอกไปน่ะแหละ คืนชีวิตให้กาอาระยังไงล่ะ"

'แต่ว่า การจะคืนชีวิตให้ใครสักคน ก็ต้องเสียค่าตอบแทนที่เท่าเทียมกันล่ะนะ'


"ถ้าจักระไม่พอล่ะก็ ใช้จักระของหนูก็ได้นะคะ"ยูกิยิ้มให้ย่าโจ ทำให้ย่าโจกล่าวคำสั่งเสียให้


"ยัยหนู เจ้าบอกว่าสุดท้ายแล้วปีศาจจิ้งจอกจะต้องถูกเผาตายอย่างทุกทรมานใช่ไหม แต่ว่าถ้าหากมีใครสักคนที่รักเจ้าจากใจจริงล่ะก็ คนๆนั้นจะต้องช่วยเจ้าออกมาจากกองไฟอย่างแน่นอน"ย่าโจกล่าวคำสั่งเสียจบก็ล้มลงไปในอ้อมกอดของยูกิ


หลังจากนั้นกาอาระก็พื้นขึ้นมา


"กาอาระ รู้ไหมว่าท่านย่าโจเป็นคนช่วยนายนะ ดูสิตอนนี้เหนื่อยจนหลับไปแล้วล่ะ"


"มัน... ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกนะนารูโตะ"ยูกิพูดพร้อมน้ำตาที่ปริ่มออกมา


"หมายความว่ายังไงยูกิ"


"การที่จะฟื้นคืนชีวิตให้ใครสักคนนั้นต้องเสียค่าตอบแทนที่เท่าเทียมกัน หมายความว่า ย่าโจน่ะ เสียชีวิตไปแล้วยังไงล่ะ"


ยูกิยิ้มเศร้าๆออกมาโดยมีเท็นเท็นคอยปลอบ ซากุระเองก็ได้แต่นั่งกอดร่างที่ไร้วิญญาณของย่าโจ แต่ใบหน้าของย่าโจนั้นดูมีความสุขดี


"ถ้างั้นเราก็กลับหมู่บ้านกันเถอะ"


หลังจากที่กลับไปถึงซึนะงาคุเระ ก็ได้จัดงานศพของย่าโจ และแล้วก็ถึงเวลาที่พวกนารูโตะจะได้กลับหมู่บ้านเสียที



"นี่ยูกิจะไม่มากับพวกเราจริงดิ!!"นารูโตะถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ


"ใช่ ฉันเองก็ต้องกลับหมู่บ้านของฉันแล้วเหมือนกัน "ยูกิเตรียมประสานอินคาถาอัญเชิญย้อนกลับแต่โดนขัดซะก่อน


"เจ้าลีมันมีอะไรจะคุยด้วยแหละ"เท็นเท็นผลักลีออกมา


เท็นเท็นในตอนนี้เรียกได้ว่าสวยขึ้นจากแต่ก่อนมากเพราะเริ่มแต่งเนื้อแต่งตัวตามที่ยูกิสอนไป


แต่ถึงอย่างนั้นด้วยนิสัยห้าวที่ไม่เคยเปลี่ยนก็ทำให้ยังไม่มีหนุ่มเข้ามาจีบอยู่ดี


"เอ่อ ยูกิจัง เราจะ ได้เจอกันอีกไหมครับ"


"แน่นอน"


"ถ้าอย่างนั้นก็อย่าลืมสัญญาที่ให้ไว้เมื่อ3ปีก่อนด้วยนะครับ ที่ว่า งานดอกไม้ไฟคราวหน้าจะไปดูด้วยกันน่ะ"


"อะ อะ อืม-///-"


หลังจากที่กล่าวลากาอาระเรียบร้อย พวกนารูโตะก็กลับโคโนฮะ ส่วนยูกินั้นก็ใช้คาถาอัญเชิญย้อนกลับ กลับหมู่บ้านมายา























ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

16 ความคิดเห็น