[Short Fic Love Live! Sunshine!! Kanan x Mari] Cause I Love You!

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 31 Views

  • 0 Comments

  • 0 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    31

    Overall
    31

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
"ทำไมถึงทำแบบนี้ ถ้าเบื่อกันก็บอกกันตรงๆสิ มาริ"
"ใครกันแน่..ฮึก..ที่เบื่อ"


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่าาาาาาา วันนี้ก็จะมาแต่งฟิคเรื่องใหม่อ่ะนะ (เรื่องเก่ายังไม่จบเลย5555555) ชั่งมันๆ ฟิคเรื่องนี้ก็เป็นฟิคที่โคตรสั้นเลยหล่ะค่ะ555555 แต่ยังไงก็อ่านกันด้วยนะเออ อ่านเสร็จก็อย่าลืมคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะเออ  
                         Image result for love live sunshine mari kanan dia


Let's Start~!





เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 28 ก.ย. 59 / 23:53

บันทึกเป็น Favorite


"คานันนน~! คือว่าเย็นนี้หน่ะไปเท..." 
"ขอโทษนะมาริ วันนี้ฉันไม่ว่างหน่ะ"มาริจำใจต้องกลืนคำพูดที่ยังพูดคาไว้เพราะถูกสารร่างบางที่มีผมทรงหางม้าสีน้ำเงินพูดแทรกขึ้นมาก่อน
"ไม่เป็นไร..ไว้วั...."
"อ๊ะ! ได้เวลาเข้าเรียนแล้ว ไปกันเถอะ"มาริต้องกลืนคำพูดของตัวเองอีกครั้ง เพราะเสียงกริ่งที่ดึงขึ้น ซึ่งบ่งบอกว่าหมดเวลาพักแล้ว
"อ..อืม"พยายามที่จะกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา ทำไมพักนี้เธอรู้สึกว่า'คานัน'กำลังตีตัวออกห่างเธอเรื่อยๆนะ...........
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
อาทิตย์ที่แล้ว
"นี่ๆเธอคิดว่าลูกคุณหนูอย่างมาริซังจะลดตัวลงมาคบกับคนบ้านๆอย่างคานันซังหรอ?"มือของคานันที่กำลังจะเอื้อมไปเปิดประตูเพื่อจะออกจากห้องน้ำก็ต้องหยุดชะงักลงทันทีเมื่อได้ยินบทสนทนาจากข้างนอกห้องน้ำตรงอ่างล้างมือ 
"นั่นสิฉันก็คิดๆอยู่เหมือนกันนะ"
"ฉันว่ามาริซังก็แค่คบเล่นๆแหละ เดี๋ยวสักพักก็เลิกแหละ"และหัวใจของคานันก็แทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆทันทีเมื่อได้ยินประโยคต่อไป
"ใช่ๆเมื่อไม่กี่วันก่อนยังได้ข่าวว่าอยู่ทำรายงานเป็นเพื่อนไดยะซังที่โรงเรียนจนดึกดื่นเลยหล่ะ สองคนนั้นอาจจะมีซัมติงก็ได้ เห็นว่าอยู่ด้วยกันบ่อยด้วย ดูท่าจะสนิทกันน่าดู"อย่าบอกนะว่าเป็นวันนั้นที่มาริโทรมาบอดเธอวาสมีงานนิดหน่อย แค่นั้นเธอก็ไม่ได้อะไรหรอก แต่พอลองนึกถึงเสียงที่แทรกเข้ามา ก็แทบล้มทั้งยืนทันที 
[ฮัลโหล คานัน~!]
[อ่าวมาริ มีอะไรหรอ?]
[คือว่าวันนี้มีงานนิดหน่อยหน่ะ อาจจะไปค้างด้วยไม่ได้นะ]
[งั้นหรอไม่เป็นไรๆ ไว้วันหลังก็ได้]
[Okay~! อ๊ะ! ไดยะอย่านะตรงนั้นมัน...คิกคิก...อื้อออมันจั๊กจี้นะ คานันแค่นี้นะ]
ตุ๊ด!
เป็นเพราะวันนั้นเธอเหนื่อยเลยไม่ได้สนใจอะไรมากมาย 
"อ๊ะ! สายแล้วๆไปกันเถอะ"สติของคานันกลับมาทันทีเมื่อได้ยินเสียงจากกลุ่มนักเรียนหญิง ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าของนักเรียนพวกนั้นที่กำลังจางออกไป...........
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"Oh my gosh~! นี่ไดยะทำไมเดี๋ยวนี้ฉันรู้สึกว่าคานันกำลังตีตังออกห่างจากฉันเลยอ่ะ"มาริบ่นออกมาก่อนที่จะฟุบลงไปที่โต๊ะอย่างเบื่อหน่าย
"ทะเลาะอะไรกันรึปล่าวหล่ะค่ะ?"ไดยะพูดพร้อมกับเงยหน้าขึ้นจากเอกสารของสภานักเรียนที่กองเป็นภูเขาอยู่ตรงหน้า 
"อืมมมมม..ก็ไม่ได้ทะเลาะอะไรกันนะ"มาริเงยหน้าขึ้นมาก่อนที่จะคิดและตอบไดยะ
"งั้นอาจจะไม่ว่างจริงๆก็ได้มั้งค่ะ"ไดยะพูดก่อนที่จะก้มลงไปจัดการเอกสารตรงหน้าต่อ
"แต่เดี๋ยวนี้คานันไม่ Kiss ฉันเลยอ่ะ"มาริตอบพร้อมกับทำหน้าเซ็งๆ
"ม.มาริซัง..พ..พูดอะไรออกมาหน่ะค้ะ!?"ไดยะที่หน้าแดงไปถึงใบหูพูดออกมา
"ทำไม่หล่ะ ก็เรื่องของคนรักทั่วไปนี่หน่าาาา~ ไดยะไม่เคยได้ยินหรอว่า 'ชีวิตขาดหวานไม่ได้' หน่ะแล้วความหวานที่ฉันต้องการหน่ะมันก็คือ Kiss ที่ได้จากคานันคนเดียวเท่านั้น~!"มาริตอบอย่างไม่ใส่ใจ
ป๊าป!
"โอ๊ย! That hurt นะไดยะ!"มาริพูดพลางลูบแขนที่มีรอยนิ้วมือครบห้านิ้วของไดยะไปมา
"ก..ก็มาริซังพูดอะไรก็ไม่รู้หนิค่ะ กลับกันเถอะค่ะฉันเคลียร์งานเสร็จเรียบร้อยแล้ว"ไดยะพูดพลางเก็บของ
"Okay~!"มาริพูดก่อนที่จะเดินไปหยิบกระเป๋านักเรียนของตนเอง
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"จะแวะที่ไหนรึปล่าวค่ะ?"ไดยะถามขณะที่กำลังเดินกลับบ้าน
"อืมมมมม..Nope"มาริตอบพลางส่ายหน้าไปมา
"งั้นหรอค่ะ"ไดยะพูดก่อนที่จะหันไปมองทางต่อ 
นั่นมัน! ไม่ผิดแน่!
หมับ
"มีอะไรหรอค..เหวอ!?"ไดยะร้องออกมาเพราะว่าจู่ๆมาริก็ลากเธอเข้ามาในซอกเล็กๆซอกหนึ่ง
"อะไรหรอค่ะมาริซัง?"ไดยะถามอย่างสงสัย
"ไว้จะ Explain ทีหลังนะตอนนี้ช่วยเอามือคล้องคอฉันหน่อยสิ"มาริพูดอย่างรีบร้อน
"ห๊ะ! เหหหห!?"ไดยะร้องออกมาพร้อมกับทำหน้าไม่เข้าใจสุดขีด
"เอาเถอะน่าาาา Quick!"ด้วยความตกใจไดยะเลยทำถามที่มาริพูด
"Don't move นะ "มาริพูดพร้อมกับเอามือยันกำแพงไว้
"ฉันไม่เข..."ไดยะต้องกลืนคำพูดลงคอไปเพราะถูกมาริเอานิ้วมาจิ้มไว้ที่ปากเป็นการบอกให้เงียบพร้อมกับประโยคที่ว่า.....
"ก็บอกแล้วไงว่าจะ Explain ให้ทีหลัง"มาริพูดพลางยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"เฮ้อ~ ของจะมาหมดอะไรตอนนี้นะ"คานันพูดพลางมองรายการของที่ต้องซื้อในมือ ก่อนที่จะเก็บมันลงกระเป๋ากางเกง และเดินต่อ แต่แล้วหัวใจก็แทบแตกเป็นเสี่ยงๆเมื่อได้เห็นภาพที่สามารถทำให้เธอแทบขาดใจตายได้เลย ถึงแม้จะเห็นทางหางตาแต่มันกลับเห็นชัดอย่างบอกไม่ถูก มันก็คงเพราะว่าสิ่งที่เธอกำลังเห็นอยู่นั้นคือ'มาริ'กับ'ไดยะ'พลันบทสนทนาที่บังเอิญได้ยินในห้องน้ำกลอยเข้ามาสูาในหัวทันที มันเจ็บที่หัวใจไปหมด เจ็บจนชา น้ำตาไหลลงมาอย่างไม่รู้ตัว พร้อมกับคำถามที่อยู่ในหัวว่า 
".......ทำไมเธอถึงทำแบบนี้ มาริ......."
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
'สำเร็จ~!'มาริคิดในใจ เมื่อหางตาเหลือบไปเห็นคานันที่มีสีหน้าเจ็บปวดมาก ถึงจะแอบรู้สึกผิดแต่มันก็มีแค่วิธีนี้นี่แหละที่จะทำให้คานันหันมา Pay attention กับเธอ คานันยืนมองอยู่สักพักก่อนที่จะเดินจากไป แต่เธอพอจะเดาได้หล่ะนะว่าคานันหน่ะจะไปไหน........... 
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"Thank you ไดยะ~"มาริพูดพลางเอาหน้าถูไถอยู่ที่ไหล่ของไดยะ
"แล้วสรุปทำไปเพื่ออะไรค่ะ!?"ไดยะพูดพลางดันมาริออก
"แกล้งให้คานันหึงนิดเดียวเองน่าาาา~"มาริพูดยิ้มๆ
"เหหหห อย่างนี้ฉันก็โดนคานันซังเข้าใจผิดซิค่ะ!"ไดยะพูดพร้อมกับมองมาริอย่างหาเรื่อง
"No no เดี๋ยวจะไปเคลียร์เดี๋ยวนี้แหละ~"มาริพูด
"รีบไปเร็วๆเลยค่ะ"ไดยะพูด
"OK Ciao Dia~!"มาริพูดพร้อมกับโบกมือลาไดยะก่อนที่จะวิ่งไปที่ที่คานันหรอเธอยู่ ซึ่งมันก็คือ บ้านของเธอ!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เมื่อมาริมาถึงบ้านของเธอ เธอก็รีบเดินไปที่ห้องของเธอทันที ซึ่งเธอก็เดาถูก! คานันกำลังยืนหันหลังให้เธอ
"อ่าว คานันมีอะไรหรอ?"เธอควรจะแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องดีกว่าเนอะ ซึ่งคานันไม่ได้ตอบคำถามของมาริ
"เฮ้อ~ I'm tired มีอะไรก็พูดมาสิ"มาริแกล้งทำเป็นพูดเชิงรำคาญคานัน ก่อนที่จะหลับตาลง แต่เธอหลับตาได้ไม่ถึงสามวิ ก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่ประทับกับริมฝีปากของตน และเมื่อลืมตาขึ้นก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าคานันกำลังจูบเธอยู่ แต่แทนที่เธอจะใช้มือโอบรอบคอของคานัน แต่เธอกลับใช้มือดันไหล่ของคานัน ไม่ นี่ไม่ใช่จูบจากความรัก มันคือจูบจากอารมณ์โกรธหรือหึงของคานันนั่นเอง มาริพยายามที่จะผลักและทุบไหล่ของคานัน จนคานันต้องผลักเธอเข้าที่กำแพงก่อนที่จะทำการรวบมือของเธอไว้  
"อื้ออออ..!!"ดวงตาสีเหลืองทองเบิกกว้างเมื่อสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่กำลังสอดแทรกเข้ามาในริมฝีปาก เพื่อเข้ามาเชยชิมรสหวานที่น่าหลงไหลนั่นแบบเต็มๆรส จะไม่ให้เธอตกใจได้ยังไงหล่ะก็นี่เป็นครั้งแรกที่คานันใช้ลิ้นกับเธอ!! มือบางกำปาเสื้อของคานันแน่น เธอรู้สึกว่าอยากจะทรุดลงไปกับพื้นให้รู้แล้วรู้รอด ใบหน้าเรียวของคานันซุกเข้าที่ซอกคอของมาริ และดูดเม้ม แต่เพราะ เธอทั้งเสียใจ ทั้งโกรธ จนทำให้เผลอกัดไปอย่างลืมตัวจนมาริต้องร้องออกมา
"Ah! ค..คานันฉัน..แฮ่ก..เจ็บ..แฮ่ก"มาริพูดพลางหอบหายใจอยากหนัก คานันจัดการปิดปากมาริด้วยปากของเธอเองอีกรอบก่อนที่จะค่อยๆสอดลิ้นเข้าไป มือเรียวข้างนึงของคานันค่อยๆคลายจากการจับมือของมาริไว้ และค่อยๆนำมันมาปลดเนคไทปีสามของมาริออกอย่างชำนาน โดยที่ไม่ถอนจูบออก และปลดกระดุมแต่เธอปลดไปแค่สองสามเม็ด คานันก็ถอนจูบออกมา
"ทำไมถึงทำแบบนี้มาริ ถ้าเบื่อกันก็บอกกันตรงๆก็ได้หนิ"คานันพูดด้วยสีหน้าที่สามารถบ่งบอกได้เลยว่าเธอเจ็บปวดแค่ไหน
"ใครกันแน่..ฮึก..ที่เบื่อ..ฮื่ออออ"มาริพูดพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้มของเธอ ซึ่งมันทำให้คานันตกใจมาก คานันรีบปล่อยมือที่ตอนแรกใช้รวบมือของมาริไว้ ก่อนที่จะโผเข้ากอดมาริ ซึ่งมาริก็กอดตอบเธอ 
"Why คานัน ทำไมหล่ะคานัน..ฮื่ออออออ"มาริพูดพลางร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ซึ่งมันก็คานันกอดมาริแน่นขึ้น
"ขอโทษนะมาริ ฉันขอโทษ"คานันพูด เธอไม่ชอบที่จะเห็นน้ำตาของมาริเลย แล้วยิ่งไปกว่านั้น คือ เธอเป็นคนทำให้มาริร้องไห้
"แล้วเรื่องมันเป็นยังไง"มาริพูด เธอพยายามเลิกร้องไห้เพื่อที่จะคุยกับคานันให้รู้เรื่อง ถึงแม้เธอจะหายสะอื้นแล้ว แต่น้ำตามันก็ยังไหลอยู่
". . ."คานันไม่ได้ตอบอะไร 
"บอกมาสิคนบ้า!!"มาริพูดพร้อมกับใช้มือทั้งสองข้างทุบไปที่ไหลของคานันรัวๆ
หมับ!
คานันที่ดูเหมือนจะรำคาญ รวบมือของมาริไว้ก่อนที่จะดันไปชิดกำแพง  
"ก็แค่ไปเจออะไรมานิดหน่อยเอง"คานันตอบ
"แล้วเจออะไรเล่า!!"มาริถามเสียงดัง
"ก็ตอนนั้นฉันไปเข้าห้องน้ำ แล้วก็บังเอิญไปได้ยินกลุ่มนักเรียนกลุ่มหนึ่งคุยกันหน่ะ"คานันพูด
"Then?"มาริพูด
"ผู้หญิงกลุ่มนั้นคุยกันเรื่อง มาริ กับ ฉัน แล้วก็บอกว่า มาริหน่ะ"คานันพูดพร้อมกับหลับตาลงสักพัก ก่อนที่จะพูดต่อ
"คงจะคบกับฉันแค่เล่นๆ เพราะคนรวยๆอย่างเธอหน่ะ จู่ๆจะมาคบกับคนบ้านๆอย่างฉันมันก็ต้องมีคิดบ้างแหละนะ"คานันพูดก่อนที่จะหลบสายตาของมาริ
"ไหนจะมีข่าวกับไดยะด้วย"คานันพูดต่อ
"No no กับไดยะหน่ะฉันไม่ได้เป็นอะไรมากกว่าเพื่อนเลยนะ"มาริพูดอย่างหนักแน่น
"แล้วตอนที่เธอโทรมาบอกฉันว่าเธอบอกว่ามีงานหน่ะ!"คานันถาม
"Oh~! ก็ตอนนั้นไดยะมาจี้เอวฉันอ่ะ จะไม่ให้ร้องได้ยังไงหล่ะ..คิกคิก"มาริพูดพลางหัวเราะ
"แล้วที่เธอทำเมื่อเย็นนี้หล่ะ!"คานันถาม
"ก็แค่อยากให้คานัน Pay attentionหนิ ตอนนั้นเห็นว่าคานันผ่านมาพอดีก็เลยทำแบบนั้น"มาริตอบ
"ขอโทษนะมาริที่ฉันไม่เชื่อใจเธอหน่ะ"คานันพูดพร้อบกับกอดมาริแน่น เธอคงเป็นคนรักที่แย่ที่สุดในโลกเลยก็ว่าได้
"I't okay~!"มาริพูดพร้อมกอดตอบคานัน
หมับ! 
คานันจับข้อมือทั้งสองข้างที่มีรอยนิ้วมือของเธอครบห้านิ้ว ซึ่งเกิดจากอารมณ์ของเธอเลยทำให้เธอเผลอบีบมันซะแรง
จุ๊บ!
คานันก้มลงจูบที่ขอมือของมาริอย่างแผ่วเบา ซึ่งมันก็สามารถทำให้มาริหน้าแดงไปถึงใบหู Oh my gosh!! นี่ถ้ารู้ว่าคานันหึงแล้วเป็นแบนี้ หนูคงทำไปนานแล้วค่ะ!!
"ขอโทษนะที่ทำเธอเจ็บหน่ะ"คานันพูดพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมาสบตากับมาริ สองสายตาจ้องมองกันและกันอย่างซื่อความหลายๆอย่าง
"แต่ว่าไหนๆก็ไหนๆแล้วเนอะ~!"คานันพูดพร้อมกับยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ 
"W--What?"มาริพูดอย่างกล้าๆกลัว พลางกลืนน้ำลายลงคอ ทำไมเธอรู้สึกเสียวสันหลังวาบๆนะ
"ก็.......หึหึ"คานันพูดพร้อมกับหัวเราะหึหึ พลางมองสำรวจมาริที่ตอนนี้ที่มีสภาพเละเทะ เสื้อนักเรียนยับยู่ยี่หมด กระดุมถูกปลดไปสองสามเม็ด ใบหน้าที่เริ่มแดงเพราะความเขิน ตั้งแต่เกิดมาเธอพึ่งเข้าใจคำว่า 'โมเอะ' ก็วันนี้แหละ 
"ก็.......?"มาริพูดเหงื่อตก
"ไหนๆก็ไหนๆล่ะมาทำให้มันเสร็จๆไปเลยดีกว่าเนอะ~!"คานันพูดพร้อมกับยิ้มอย่างเจ้าเห่ล์ 
"ไม่เอ.....อ๊บส์"มาริยังพูดไม่ทันจบ ก็ต้องหยุดไปเมื่อคานันนำริมฝีปากของจนมาประทับ ซึ่งมันมีแต่ความอ่อนโยน ไม่เหมือนที่คานันพึ่งทำไปเมื่อกี้ ก่อนที่มาริค่อยๆใช้มือโอบรอบคอของคานัน
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"Good morning~!"มาริพูดอย่างร่าเริง ก่อนที่จะเดินไปที่โต๊ะเรียนของตน พร้อมกับวางกระเป๋าลง
"อารมณ์ดีมาเชียวนะค่ะ เคลียร์กันแล้วหรอค่ะ?"ไดยะเงยหน้าขึ้นมาจากเอกสารตรงหน้า 
"Aha~!"มาริตอบพร้อมกับยิ้มอย่างร่าเริง 
"แล้วคานันซังหล่ะค่ะ"ไดยะถามอย่างสงสัย เพราะปกติแล้วสองคนนี้จะมาโรงเรียนพร้อมกันตลอด
"อ๋อ คานันไปเยี่ยมคุณพ่อหน่ะ เห็นบอกว่าจะลาครึ่งวัน"มาริตอบ
"งั้นหรอค่ะ"ไดยะพูดก่อนที่จะก้มลงไปจัดการเอกสารตรงหน้าต่อ
"Hey ไดยะทำไมเอาเอกสารของสภานักเรียนมานั่งทำที่ห้องเรียนหล่ะ?"มาริถามอย่างสงสัย
"ขี้เกียจเดินไปเดินมาหน่ะค่ะ"ไดยะตอบโดยที่ไม่เงยหน้าขึ้นมามองมาริ 
"งั้นหรอ"มาริพูด 
"นี่ไดยะ"มาริเรียกไดยะ
"มีอะไรอีกค่ะ!?"ไดยะที่เริ่มหงุดหงิดพูด
"เที่ยงนี้ไปกินข้าวที่ดาดฟ้ากันมั้ย?"มาริถาม
"คงไม่ได้หรอกค่ะ เพราะมีงานของสภานักเรียนที่ต้องเคลียร์อีกเยอะ"ไดยะตอบ
"งั้นหรอ"มาริพูด ก่อนที่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความหาใครบางคน
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"นึกว่าจะไม่มาซะอีกนะ~!"มาริพูดยิ้มๆ
"ทำไมถึงคิดอย่างงั้นหล่ะ?"คานันถามยิ้มๆ ก่อนที่จะเดินมานั่งข้างๆมาริ 
"ก็เปล่า~"มาริพูดก่อนที่จะใช้ตะเกียบคีบเข้าเขาปาก 
"มาริ"คานันเรียกมาริ ทำให้มาริต้องหยุดการกินข้าวก่อนที่จะหันไปหาคานัน พลางเลิกคิ้วประมาณว่า ''What?'
"มีข้าวติดที่แก้มหน่ะ"คานันพูดพลางชี้ไปที่แก้มของมาริ เมื่อมาริได้ยินดังนั้นก็ใช้มือของตนเองปัดไปปัดมาที่แก้ม แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือการส่ายหน้าจากคานันแทน  
"นี่ Where is it!?"มาริที่ดูเหมือนจะหงุดหงิดพูดขึ้น จนทำให้คานันอมยิ้มกับความน่ารักของอีกคน นี่ขนาดหงุดหงิดยังน่ารักเล๊ย
"มานี่เดี๋ยวฉันเอาออกให้"คานันพูดก่อนที่จะเขยิบตัวเข้าไปใกล้ๆมาริ 
ฟอด!
คานันจัดดารหอมแก้มของมาริไปหนึ่งที ก่อนที่จะผละออกมาและยิ้มอย่างมีชัย 
"คานันทำอ...อุ๊บส์!"มาริต้องหยุดคำพูดลง เพราะว่าจู่ๆคานันก็พรวดเข้ามาจูบเธอ จนทำให้เธอเซและนอนราบไปกับพื้น ก่อนที่คานันจะขึ้นคร่อมเธอ คานันจูบเธออย่างโอนโยน ซึ่งมันทำให้เธอเคลิ้มตามได้ไม่ยากเลย มือของมาริกำเสื้อของคานันแน่น จนมันยับเยินไปหมด
"อื้ออออ"มาริใช้มือทับไหล่คานัน เพื่อบอกว่าเธอหายใจไม่ออก คานันค่อยผละจูบออก แต่ยังไม่ผละใบหน้าออกจากมาริ จมูกของทั้งสองชนกัน สายตาของทั้งคู่มองกันและกันอย่างสื่อความหมาย
"คานันบ้า!"มาริพูดอย่างเขินๆ
"บ้าแล้วรักมั้ยหล่ะหืม?"คานันพูด
"ถ้าไม่รักก็คงบอกเลิกไปนานล่ะ"มาริพูดยิ้มๆ
"ฮ่าๆ"คานันหัวเราะน้อยๆก่อนที่จะค่อยผละใบหน้าออกมา และซุกไปที่ข้างแก้มของมาริ ก่อนที่จะเอ่ยประโยคที่ทำให้มาริหน้าขึ้นสี
"รักนะมาริ ฉันรักเธอที่สุดเลยหล่ะ"มานันกระซิบที่หูของมาริ ก่อนที่ปากเรียวจะงับลงไปที่หูของมาริ จนเจ้าตัวต้องร้องออกมา 
"อ๊ะ!..อ..อย่าแกล้งกันแบบนี่สิ..อ๊า!"มาริต้องร้องอีกครั้งเมื่อคานันฝังเขี้ยวลงไปที่หูของเธออีกรอบ  
"วันนี้โดดเรียนกันมั้ย?"มาริแทบไม่เชื่อกับสิ่งที่ตนเองได้ยินจากปากของคานัน คานันกำลังชวนเธอ โดดเรียน!!
"Why?"มาริถามออกไปอย่างสงสัย
"ก็อยากอยู่แบบนี้ไปนานๆนี่หน่า"คานันพูดพร้อมกับทิ้งตัวลงข้างๆมาริ ก่อนที่จะรวบตัวมาริเข้ามากอด
"N..no..ไม่ได้นะคานัน!"มาริพูด
"เอาหน่าแค่วันเดียวเอง หรือว่าเธอไม่ชอบที่จะอยู่แบบนี้หรอ?"คานันพูดพลางทำหน้าเศร้า
"ก..ก็ได้"มาริตอบก่อนที่จะหลบสายตาของคานัน ซึ่งมันก็ทำให้คานันอมยิ้มกับความน่ารักของอีกคน
"นี่มาริ"คานันเรียนมาริ
"What?..อะไรหรอ?"มาริพูดพร้อมกับเงยหน้ามองคนที่กำลังกอดเธออยู่
"รักนะ"คานันพูดก่อนที่จะก้มหน้าลงไปจุ๊บหน้าผากของมาริหนึ่งที ทำเอาอีกคนหน้าขึ้นสี
พรึ่บ!
"...!!..."แต่คานันก็ต้องตกใจเพราะจู่ๆมาริก็ยันตัวลุกขึ้นมาก่อนที่จะก้มหน้าลงมากระซิบที่หูเธอว่า
"Love you too."ก่อนที่จะรีบล้มตัวลงไปนอนเหมือนเดิม คานันอมยิ้มน้อยๆก่อนที่จะกอดมาริแน่นขึ้น ก่อนที่ทั้งสองจะหลับลงไปในอ้อมกอดของกันและกัน

. . .END. . .









--------------------------------------------------
จบกันไปแล้วกับฟิคที่โคตรสั้น555555 ยังไงก็ไว้เจอกันใหม่กับเรื่องหน้านะค้าาาาาาา (ไม่ก็เรื่องเก่าที่ยังค้างไว้55555555) อย่าลืมคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะเออ ขอบคุณค่าาาาาา

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Nadia_321 จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น

พิมพ์เลขที่เห็น