พี่แทนครับ! มันน่ารำคาญนะครับ!! [Yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 989 Views

  • 13 Comments

  • 103 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    365

    Overall
    989

ตอนที่ 9 : บทที่เก้า : พี่แทนครับ.. อย่าสงสัยนักเลย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    20 เม.ย. 62


บทที่เก้า
พี่แทนครับ.. อย่าสงสัยนักเลย



         ผมคิดไม่ผิด ช่วงนี้ไอ้พี่แทนทำตัวใกล้ชิดขึ้น.. ซึ่งมันน่ารำคาญ!!


       "พี่ไม่คิดจะกลับห้องจริงๆอ่ะ?" เด็กหนุ่มพูดถามด้วยสีหน้าไม่พอใจ
       "อืม.."

   แทนคุณที่นอนดูซีรีส์บนโซฟาอย่างสบายใจในห้องของเด็กหนุ่มหันมาพยักหน้าพลางส่งเสียงอืมในลำคอก่อนจะหันกลับไปสนใจทีวีต่อ..
       "พี่ นี่มันห้องผมมม!!" คิมหันต์บ่นก่อนจะเดินเข้าไปยืนบังหน้าจอทีวีหวังจะให้คนพี่กลับห้องไป
       "บัง..."
       "พี่ก็กลับห้องไปสิ!"
       "ไม่.."

   คิมหันต์เหนื่อยเหลือเกินกับการต้องมาเถียงกับแทนคุณ.. เด็กหนุ่มเบะปากส่งเสียงงอแงก่อนจะจำใจเดินมานั่งข้างๆแทนคุณ เขาถอนหายใจก่อนจะเหลือบมองหน้าคนข้างๆ

     ไม่มีความเป็นส่วนตัวเลย! จะโทรไปหาไอ้สินเพื่อคุยเรื่องส่วนตัวก็โทรไม่ได้!!

       "จะไปไหน" แทนคุณพูดถามเมื่อเห็นว่าคนน้องเดินไปหยิบกระเป๋าตังค์
       "ข้างล่าง"

   ไม่เอาแล้ว..อยู่กับแทนคุณแล้วอึดอัด น่าเบื่อ! เขายอมไปนั่งร้อนๆข้างล่างดีกว่า!


       "วันหยุดทั้งทีแทนที่จะได้มีเวลาส่วนตัวกลับต้องมาเจอไอ้พี่แทน! ให้ตาย!" เด็กหนุ่มบ่นพึมพำขณะเดินไปเซเว่น

   ดูเหมือนว่าในความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดีปนอยู่.. เขาเจอมาวินกำลังเดินออกมากจากเซเว่น!! อีกฝ่ายเห็นเขาแล้ว มาวินยิ้มก่อนจะเดินเข้ามาหา

       "บังเอิญอีกแล้ว" ชายหนุ่มพูดยิ้มๆ  "คิมหันต์อยู่แถวนี้แน่เลย เรามาทีไรก็เจอนายทุกที"
       "คอนโดเราอยู่ฝั่งตรงข้ามนี่เอง แล้ววินอ่ะอยู่แถวนี้หรอ?"
       "ใช่ ขับรถเลยไปนิดเดียวก็ถึงคอนโดเราแล้ว" มาวินพูดพลางชี้เส้นทางให้คิมหันต์ดู  "แล้วนี่ไม่ได้ไปไหนหรอ? หยุดทั้งที"

   ...จะไปได้ไงล่ะ ไอ้พี่แทนนอนเฝ้าอยู่ขนาดนั้น 

       "เปล่าอ่ะ มันร้อนก็เลยขี้เกียจออกจากห้อง" อีกฝ่ายพยักหน้าขำ ก็ไม่ได้เลวร้ายนี่หว่า..ทำไมไอ้เก้าถึงบอกให้อยู่ห่างๆวะ
       "คิมนี่น่ารักดีเนอะ เหมือนเด็กเลยอ่ะ"

   กูเป็นผู้ชายป่าววะ.. มึงต้องชมว่าหล่อดิถึงจะถูก

       "เราเป็นผู้ชาย..."
       "555 โอเค คิมหล่อๆ"
     ค่อยน่าคุยขึ้นมาหน่อย... หญิงสาวคนหนึ่งเดินออกมาจากเซเว่นก่อนจะหยุดมองมาที่เขาและมาวิน เธอขมวดคิ้วให้คิมหันต์ก่อนจะเดินไปควงแขนมาวินอย่างหึงหวง


   แฟนหรอ? คิมหันต์ได้แต่สงสัย


     รสนิยมมาวินนี่ไม่เบาเลยทีเดียว ทุกสิ่งทุกอย่างของผู้หญิงคนนี้คือจัดว่าดี ทั้งหน้าตาสวย หุ่นผอมเพรียว ผิวขาว แถมหน้าอกทั้งสองยัง.. อ่านั่นแหละ คิมหันต์เห็นแล้วก็อดอิจฉาไม่ได้


       "เอ่อ..คิม นี่แพร เพื่อนเรา" มาวินแนะนำ  "ส่วนแพร นี่คิม"

   คิมหันต์ยิ้มให้ แต่ฝ่ายหญิงกลับจ้องกันนิ่งเหมือนกำลังบอกว่า ไม่อยากรู้จักนาย รีบไปซะ!  ..โอเคเขาก็ไม่อยากสร้างสงครามกับผู้หญิงเหมือนกัน อีกอย่างเขากับมาวินก็เพื่อนกัน ไม่อยากให้หล่อนคิดอะไรแบบผิดๆด้วย

       "เอ่อ งั้นเราไปนะ ไว้เจอกัน" คิมหันต์เอ่ยลาก่อนจะเดินเข้าเซเว่น  เขาแอบเห็นสีหน้ามาวินเมื่อครู่ แววตามีความไม่พอใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหายไป แต่ช่างเถอะรีบๆซื้อแล้วรีบๆขึ้นห้องดีกว่า!!




       "กลับ-ห้อง-พี่-ไปปปปป!!!" คิมหันต์ตะโกนลั่น อาทิตย์ที่ผ่านๆมาแทนคุณทำแค่มานั่งมานอนในห้องเขาในช่วงกลางวัน แต่พักหลังมานี้ไอ้พี่แทนกลับย้ายข้าวของมาอยู่ห้องเขาแบบถาวร!

       "แอร์ห้องพี่เสีย มันนอนไม่ได้"
       "เสียบ้าอะไรเป็นอาทิตย์!? ถ้านอนในห้องไม่ได้ก็ออกมานอนที่โซฟาสิ! ทำไมต้องมาวุ่นวายที่ห้องผมด้วย!!"

   ไอ้พี่แทนยักไหล่ไม่สนใจก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียงเขา

       "ลุกกกก!!!"

     เด็กหนุ่มเดินไปดึงแขนพี่แทนคุณ แต่อีกคนกลับนอนหนุนแขนตัวเองหน้าตาไม่สะทกสะท้าน อยู่ดีๆพี่มันก็ออกแรงดึง คิมหันต์ที่ไม่ทันตั้งตัวก็เซถลาไปตามแรง แทนคุณดึงน้องเข้ามาหาก่อนจะพลิกตัวคิมหันต์ให้ไปนอนข้างอยู่ข้างๆ

       "เฮ่ย! ทำไรเนี่ย!?" ไอ้พี่แทนแรงเยอะมาก! ดึงเขาทีเดียวตัวปลิวเลยอ่ะ!!

     คิมหันต์ลุกขึ้นนั่งบนเตียงก่อนจะมองมาที่แทนคุณ คิ้วทั้งสองขมวดเข้าหากันแน่น  ไอ้พี่แทนนอนหนุนแขนมองเขาก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

       "นอน" สั่งหรอ!?
       "นี่มันเตียงผม! พี่อ่ะออกไปนอนที่โซฟาดิ!" คิมหันต์ว่าพลางใช้มือดันแทนคุณให้ออกไป  "พี่แทน!" เด็กหนุ่มถอนหายใจอย่างหัวเสียเมื่ออีกคนไม่ยอมฟังที่พูดเลย อีกฝ่ายหลับตานอนได้หน้าตาเฉย


     ในสายตาของแทนคุณ คิมหันต์บ่นงอแงอย่างกับเด็กไม่มีผิด เสียงใสๆนั่นเวลาที่เขาได้ยินมันเหมือนกับเสียงเด็กที่ร้องไห้อยากได้ของเล่นใหม่ ถึงจะน่ารำคาญแต่ก็น่าเอ็นดู  ไร้เดียงสา..คงจะเป็นคำนี้แหละมั้ง

     แทนคุณนอนฟังเสียงบ่นของคิมหันต์พักหนึ่งก่อนคนน้องจะเงียบไป แรงขยับบนเตียงทำให้เขารู้ว่าเด็กน้อยของเขาหมดแรงที่จะงอแงต่อแล้ว แทนคุณลืมตามองคิมหันต์ก็พบว่าอีกฝ่ายนอนหันหลังให้ตนเองอยู่ ระยะห่างระหว่างเขากับคิมหันต์แทบจะให้คนอีกคนเข้ามานอนได้ เชื่อเถอะ..พรุ่งนี้เช้าถ้าน้องไม่ขยับเข้ามา เขาเองนั่นแหละที่จะเป็นคนขยับเข้าไป




       ครืดดด....

     เสียงสั่นของโทรศัพท์ทำให้ผมนอนต่อไม่ได้..  เคยมีคนบอกว่าตอนเช้าสายตาของคนเราจะพล่ามัว ต้องกระพริบหลายๆทีกว่าจะชัดเจนขึ้น ใช่..ทุกคนคงรู้ดีอยู้แล้ว  ผมกระพริบตาตามที่บอกแล้วแต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังกระพริบอีกหลายๆทีเพื่อความแน่ใจว่าสิ่งที่เห็นตรงหน้าไม่ใช่แค่ความพล่ามัว

     รึว่าเราจะฝันอยู่..หรืออาจจะแค่เพ้อ?

   หน้าไอ้พี่แทนปรากฏอยู่ใกล้กับใบหน้าผม ลมหายใจอุ่นๆของพี่มันพัดเข้าหน้าผมเต็มๆ  เวร..แขนของพี่แทนวางอยู่บนตัวผมในท่ากอด
   เมื่อคืนจำได้ว่าเขานอนชิดกับขอบเตียงเลยนะเว่ย.. ทำไมตอนตื่นมันถึงได้กลายเป็นว่าเขาขยับเข้ามาหาไอ้พี่แทนขนาดนี้เล่า!!!

     เด็กหนุ่มค่อยๆขยับตัวออกจากอ้อมแขนของแทนคุณ

       "พึ่งจะหกโมงเอง ตื่นเช้าจัง?"
       "!!!"
   ถ้าแทนคุณไม่ใช่สิ่งที่จับต้องได้เขาจะคิดว่าไอ้พี่แทนเป็นผีแล้วนะ..คนบ้าอะไรตื่นไม่ให้ซุ่มให้เสียงนึกจะพูดก็พูด! มือของไอ้พี่แทนจับข้อมือคิมหันต์ไว้แน่น สภาพตอนตื่นของแทนคุณแตกต่างไปจากตอนปกตินิดหน่อย..
     ตรงที่ดวงตาคมๆนั่นดูอ่อนโยนมากกว่าปกติ

       "ผมรำคาญเสียงโทรศัพท์.." คิมหันต์ขมวดคิ้วตอบ หกโมงกว่าๆ..เสียงตอนนี้โคตรจะแย่ ไอ้พี่แทนก็คงจะคิดเหมือนกันถึงได้ยิ้มเยาะแบบนั้น..  พูดจริงๆนะ แทนคุณดูอ่อนโยนขึ้นเวลาตื่นนอน รอยยิ้มที่เห็นได้ยากก็อ่อนโยนขึ้นไม่น่ากลัว ไม่เจ้าเล่ห์เหมือนตอนปกติ แทนคุณปล่อยมือคิมหันต์ก่อนจะลุกขึ้นนั่งมองการกระทำของคนน้อง

   สิทราโทรมา.. 3สายที่ไม่ได้รับ

   คิมหันต์ลุกออกจากเตียงไปที่ระเบียงก่อนจะโทรกลับ สิทราคงไม่โทรมาถ้าไม่มีเรื่องสำคัญ เพราะแค่งานของตัวเองก็ยุ่งมากพออยู่แล้ว รอสายไม่นานอีกฝ่ายก็รับ

       'กว่าจะรับนะมึง'
       'พึ่งตื่นตอนโทรมานั่นแหละ'
       'หึ.. ร่างใหม่ตื่นสายได้ว่างั้นดิ?'

     เออดิ.. เป็นพันธินได้นอนซะที่ไหนล่ะ...

       'โทรมามีไร'
       'วันนี้ว่างป่าววะ?'
       'ทำไม? จะชวนไปเดทรึไง' เด็กหนุ่มว่าพลางขำ
       'กูไม่เดทกับมึงอ่ะ จะให้มาบ้านหน่อย'
       'บ้านมึงอยู่ไกลจากบ้านกู..'

   กูขี้เกียจนั่นเอง..

       'จะให้กูเขียนจดหมายหาเลยมั้ยล่ะ'
       'ก็คุยทางโทรศัพท์นี่ไง ไม่ก็ไลน์มาดิ'
       'ว่าไงนะ?'
       'กูบอกว่า-'
       'อะไรนะ?'
       '...'
       '...'
       'เออ เดี๋ยวกูไปหา'
       'เยี่ยมมากเพื่อน'

   คิมหันต์วางสายโทรศัพท์ก่อนจะเตรียมตัวไปอาบน้ำ พี่แทนอยู่ในครัว..จะบอกว่าจะไปหาสิทรายังไงดี


       "พี่แทน" คิมหันต์อาบน้ำเสร็จแล้ว ทำธุระทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย เหลือเพียงคำอนุญาตจากแทนคุณ..  "ผมไปข้างนอกนะ"
       "ไปไหน?" อีกฝ่ายทำอาหารอยู่ เขาจึงไม่ได้หันมามองคิมหันต์
       "ไปหาเพื่อน.."

   แทนคุณปิดแก๊สก่อนจะเงยหน้ามาสนใจเด็กหนุ่มอย่างจริงจัง คิมหันต์ได้แต่ส่งยิ้มให้เผื่อว่าแทนคุณจะใจอ่อนลงบ้าง แต่คงจะไม่ได้ช่วยอะไรมากนักหรอก..

       "เพื่อนคนไหน?"
       "เอ่อ.. เพื่อนสมัยมัธยม"
       "ใคร?"

   ถามยิ่งกว่าแม่ภาเขาอีก!!  "เอ่อ.. เรื่องนี้สำคัญจริงๆ" เขาไม่สามารถตอบคำถามแทนคุณได้อีกต่อไป พูดเหตุผลไปเลยละกัน!

       "ไปทำอะไร? ที่ไหน" พี่แทนคนที่ยิงคำถามร้อยข้อคนนั้นกลับมาแล้ว..
       "แถวนี้แหละ ไปคุยเรื่องรายงานที่กำลังทำ.."

   แทนคุณหันกลับไปจัดจานอาหารต่อ  "เดี๋ยวไปส่ง มากินข้าวก่อน"

       "ไม่เป็นไร ผมไปเองได้"
       "ไม่"
   โว๊ย! เออ!!ให้มันได้อย่างนี้สิ!!!  ถ้าสิทราไม่โวยวายใส่เขา เขายอมตื่นเช้าหนึ่งอาทิตย์เลย!





       "ไหนบอกว่าแถวนี้ นี่ออกมาจะเลยตัวเมืองแล้วนะ"
       "..."
     แทนคุณหันหน้ามองคิมหันต์ เด็กหนุ่มนั่งหลังตรงสายตาจดจ่อไปยังถนนอย่างน่าสงสัย แทนคุณถอนหายใจออกมาทีหนึ่งก่อนจะหันไปสนใจถนนต่อ


     ถึงบ้านไอ้สินแล้ว.. ต้องลงจริงๆสินะ คิมหันต์กลืนน้ำลายทีหนึ่งก่อนจะเปิดประตู ไอ้พี่แทนที่ลงจากรถไปแล้วหันมามองเขาด้วยสายตาสื่อว่าให้รีบๆเดิน คิมหันต์กดกริ่งหน้าบ้านทีหนึ่งก่อนไอ้สินจะเดินออกมาต้อนรับด้วยสีหน้างงๆ
       "รีบเปิด.." ผมพูดบอกมัน อากาศก็ร้อนยังมายืนเหวอไม่เปิดประตูให้อีก


       "ผมแทนคุณ เป็นพี่คิมหันต์" แทนคุณแนะนำตัวกับสิทรา ไอ้สินอายุ30 มากกว่าพี่แทนตั้ง9ปี พี่มันต้องสงสัยแน่ๆว่าทำไมคิมหันต์ถึงรู้จักกับคนๆนี้..
       "ผมสิทรา" มันพูดบอกพี่แทนก่อนจะหันมาทางผม  "เอ้อ.. เดี๋ยวพี่ไปหยิบรายงานมาให้"

   รายงานไรวะ? ไม่กี่นาทีต่อมารายงานเล่มหนาก็ถูกยื่นมาให้เขา พอเปิดดูก็เจอเนื้อหาเกี่ยวกับบทเรียนกฎหมายเต็มไปหมด ต้องแบบนี้สินายตำรวจสิทรา!

       "ขอบคุณมากเลยพี่ ถ้าไม่ได้พี่คะแนนเทอมนี้ผมร่วงแน่อ่ะ" การแสดงของเราลื่นไหลเป็นอย่างดี ไอ้พี่แทนก็ดูจะไม่ได้ติดใจสงสัยอะไรด้วย ผมเปิดหน้ารายงานไปเรื่อยๆก่อนจะเจอข้อความที่ถูกเขียนด้วยลายมือของไอ้สิน
     'หน้า 37'

     สิ่งที่มันต้องการจะบอกผมอยู่ที่หน้านั้น บางทีอาจสืบจนรู้แล้วว่าใครที่พยายามฆ่าพันธิน.. ที่มันไม่บอกตอนคุยโทรศัพท์ก็เพราะเหตุผลนี้เพราะอาจมีคนแอบดักฟัง  ประโยคที่ว่า 'อะไรนะ?' มันหมายถึง ไม่สามารถพูดได้ผ่านทางโทรศัพท์ มันอันตราย 

     ผมแสร้งปิดรายงานลงก่อนจะเงยหน้ามายิ้มให้ไอ้สินอีกทีหนึ่ง ยังเปิดอ่านตอนนี้ไม่ได้..ไอ้พี่แทนจ้องมาไม่วางตาแบบนั้น
   เราคุยเรื่องเรื่อยเปื่อยไปพักหนึ่งก่อนผมจะขอตัวกลับ ทุกประโยคทุกคำพูดช่างน่าปวดหัว ต้องคิดก่อนว่าถ้าพูดไปไอ้พี่แทนจะสงสัยรึเปล่า ดังนั้นส่วนมากผมจึงพูดเรื่องเรียนกับเรื่องทั่วไปกับสิทรา

     พอผมขึ้นรถสิทรามันก็ส่งข้อความมาบ่นผมเป็นชุด

       'กูขอโทษ คราวหน้าสัญญาจะซื้อโดนัทมาให้'

       'ไม่เอา!!'

     คิมหันต์ยิ้มขำก่อนจะเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า ดีนะที่ไอ้พี่แทนไม่ได้สงสัยอะไร  ทีนี้สถานะของคิมหันต์กับสิทราก็กลายเป็นรุ่นพี่กับรุ่นน้องมหาลัยเดียวกัน.. รายงานที่สิทราให้มาวางอยู่บนตักเขา ในนั้นมีข้อมูลสำคัญอยู่ สำคัญเท่าชีวิตของสิทราและพันธิน..หวังว่าจะแค่นี้ หวังว่าชีวิตคิมหันต์จะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับเรื่องนี้...


   Talk.
     ถ้าพี่แทนเอาจริงแล้วจะเถียงไม่ออก...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #7 Aonan Woraporn (@otaku_girl) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 00:40
    รวบหัวรวบหางกินกลางตลอดตัวววว
    #7
    0
  2. #6 Patjungy (@Ratchuma44) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 16:29

    รอนะคะ
    #6
    0
  3. #5 Secret223 (@abcdef2002) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 16:15
    สนุกค่าา สู้น้าา//ชูป้ายไฟ
    #5
    0