The Over Man

ตอนที่ 1 : [01] Travel (ท่องเที่ยว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 150
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    17 ส.ค. 62




"ตัวนายนั้นมีพลังเกินจะจินตนาการหลับไหลอยู่.. และบัดนี้มันได้ตื่นขึ้นแล้ว"
"คาซูมะ จงใช้มันเพื่อสิ่งที่นายคิดว่าถูกต้องซะ"
"นายคือ..."


"คนที่แข็งแกร่งที่สุด"


"คุณคงไม่เชื่อผมแน่ ว่าตอนนี้อะไรอยู่ตรงหน้าผม"
"จอมมาร.."
"ลาสบอสแห่งโลกแฟนตาซี..."

- เมื่อ 1 วันก่อน -

[ในรถแท็กซี่]
"ป่าตรงนั้นมันใกล้ๆกับป่าต้องห้ามนั่นไม่ใช่เหรอ? พ่อหนุ่มจะไปทำอะไรที่นั่นล่ะ?"

"อ่อ ผมจะไปเที่ยวเล่นเปลี่ยนบรรยากาศหน่อยน่ะครับ"
"แล้วก็ไม่มีแผนที่จะเข้าไปในป่าต้องห้ามนั้นด้วย พอดีไม่อยากมีเรื่องกับทหารเท่าไร"

"งั้นก็ดีแล้วล่ะ เพราะเห็นว่าในป่านั้นมีคนตายอย่างปริศนา..."
"หรืออะไรประมาณนั้นแหละ"
"อาจจะมีสารเคมีรั่วก็ได้นะ พ่อหนุ่มที่ไปใกล้ๆก็ระวังเอาไว้ด้วยล่ะ"

"จะระวังครับ"

"แล้วพ่อหนุ่มชื่ออะไรล่ะ?"

" คาซูมะ ครับ"

"ชื่อแปลกดีนะ"
"เปลี่ยนชื่อมาเหรอ?"

"จะ เอสเพรสโซ่ คาปูชิโน่ มันก็เป็นชื่อได้เหมือนกันหมดแหละครับ"
"ว่าแต่อยากรู้ชื่อผมไปทำไมเหรอครับ?"

"ถ้าพ่อหนุ่มหายไปในป่า ลุงจะได้รู้ชื่อ จะได้บอกเพื่อนที่เป็นนักข่าวให้พาดหัวถูกน่ะ"

"..."
"แล้วลุงชื่ออะไรเหรอครับ?"

"ลุงชื่อ ดีสัน แล้วพ่อหนุ่มถามไปทำไมเหรอ?"

"อ่อ พอดีถ้าลุงหายไปที่ทางเลี้ยววกกลับข้างหน้า ผมจะได้รู้ชื่อลุง"
"แล้วแจ้งนักข่าวให้พาดหัวถูกน่ะครับ"

"แหม่ พ่อหนุ่มก็... ปากเสียน่า"

"ลุงนั่นแหละ!"

"ก็จริงแฮะ.."

หลังจากนั้นไม่กี่นาทีก็ถึงจุดหมายปลายทาง คาซูมะได้ลงจากรถพร้อมกับสัมภาระต่างๆที่ตนพกมา
และในขณะที่เขากำลังจะเดินจากไป ลุงคนขับได้ทักเขาเบาๆ
"นี่พ่อหนุ่ม..."

"อะไรเหรอครับ?"
คาซูมะหันหลังกลับมาด้วยความสงสัย
"พ่อหนุ่มลืมจ่ายค่าแท็กซี่.."
"250.."

"ก็จริงแฮะ.."
และเขาก็ควักเงิน 250 ที่เตรียมไว้ในกระเป๋าอยู่แล้วออกมายื่นให้ลุงคนขับ
ก่อนที่เขาจะเดินจากไป ลุงคนขับก็ทักเขาอีกรอบ
"แต่ที่ลุงบอกพ่อหนุ่มบอกว่าระวังตัวด้วยน่ะ ลุงพูดจริงนะ.."
ลุงคนขับมองไปที่ตาของคาซูมะด้วยสายตาอันแน่วแน่ ส่วนตัวเขาก็หันกลับมาตอบลุงคนขับเบาๆก่อนที่จะเดินจากไป
"ครับ"

สวัสดีครับ อย่างที่รู้ๆกันผมชื่อ คาซูมะ ปัจจุบันอายุ 18 ปี เป็นเด็กพึ่งจบมอปลายที่ไม่มีอะไรจะทำเลยมาลองตั้งแค้มป์
คนเดียวในป่ารก และถ้าหากถามว่าทำไมถึงมาในที่แบบนี้ คำตอบคือ "ไม่รู้เหมือนกันครับ"
จริงๆแล้วผมอาจจะอยากแค่เปลี่ยนบรรยากาศการอ่านมังงะของตัวเองก็ได้ อาจจะมีแค่นั้น
และสิ่งต่อไปที่ต้องหาคือสถานที่เหมาะๆในการตั้งแค้มป์ คือที่ๆพอจะกางเต็นท์ได้นั่นแหละ

ทว่าระหว่างการเดินหาพื้นที่กางเต็นท์นั้นเอง เขาก็ได้อ่านหนังสือการ์ตูนไปด้วยขณะเดิน
จนเขาได้เผลอเดินเข้าไปในเขตป่าต้องห้ามโดยที่ไม่รู้ตัว

เวลาผ่านไปราวๆ 2 ชั่วโมง ดวงอาทิตย์ใกล้ลับฟ้า เขาได้เจอกับที่ๆเหมาะกับการตั้งแค้มป์พอดี
พื้นที่ดังกล่าวเป็นพื้นที่โล่งๆ หญ้าไม่สูง และขึ้นเป็นหย่อมน้อยๆ เขาเลยตัดสินใจตั้งแค้มป์ตรงนั้นทันที

หลังจากที่ตั้งแค้มป์เสร็จก็ตกค่ำพอดี เขาเลยเข้าไปอ่านหนังสือการ์ตูนข้างในเต็นท์อย่างสบาย ไม่มียุงตัวไปไหนมากวนใจ

แล้วเวลาก็ล่วงเลยไป

หลังจากการอ่านหนังสือการ์ตูนมายาวนาน เขาก็ได้วางหนังสือลงและเก็บเข้ากระเป๋า ก่อนที่จะหยิบมือถือขึ้นมาดูเวลาก่อนนอน
"ไหนดูหน่อยซิ.."
"ตี 1..."
"เรานี่ก็มีการพัฒนาเหมือนกันนะเนี่ย.."

และเขาก็ได้หลับลงไปอย่างช้าๆ..

"เอ๊ะ?.. ทำไมรู้สึกแปลกๆ?"


- 15 ปีก่อน ณ ที่แห่งหนึ่งในโลกอีกฝั่ง -

สถานการณ์ปัจจุบันคือ ได้มีกลุ่มผู้กล้าจำนวนกว่า 120 คน รวมตัวกันบุกทะลวงเข้าโจมตีปราสาทของจอมมาร
มาจนถึงห้องสุดท้ายได้สำเร็จ และได้ล้อมตัวจอมมารเอาไว่้พร้อมกับเล็งอาวุธครบมือไปที่จอมมาร เพื่อหวังที่จะโค่นมันลง

"จอมมาร!!"
"ยอมตายดีๆซะเถอะ!"
"ถึงแกจะแกร่งมาจากไหนก็เถอะ แต่พวกเราก็เป็นถึง กลุ่มที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก!! "
หนึ่งในผู้กล้า บานอส ตะโกนใส่จอมมารที่ยืนกอดอกพร้อมมองลงมาด้วยใบหน้าฉีกยิ้ม

"นี่พวกแก.. คิดว่าจะโค่นข้าคนนี้ได้จริงๆงั้นสินะ.."
"ฮ่ะๆ... ฮ่าๆๆ.. ฮ่าๆๆๆๆๆๆ!!"
"บ้าไปแล้วๆ.. มันยังเร็วไปพันปี!! เอ๊ะ? ไม่สิ.. "
"ไม่ว่าจะผ่านไปกี่พันปี ก็ไม่มีใครโค่นข้าคนนี้ได้อยู่ดีนั่นแหละ!!"
จอมมารกางแขนออกไปข้างลำตัว ด้วยท่าทีเย้ยหยัน
"แค่ปาร์ตี้โง่ๆ อย่าคิดว่าจะทำอะไรข้าคนนี้ได้"

.

.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

2 ความคิดเห็น