Soldier Magical Girls

ตอนที่ 1 : [01] กำเนิดสาวน้อยเวทย์มนต์คนใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 มี.ค. 61



"ในยามใดที่มีคนขอความช่วยเหลือ... พวกเราคือผู้ตอบรับคำขอนั้น 
ตราบใดที่โลกมีแสงสว่าง ก็จะมีเงาปรากฎขึ้น และผู้ที่จะลบล้างเงานั้นคือพวกเรา"

"สาวน้อยเวทย์มนต์แห่งแสงสว่าง"

.

.

.

          ตัวผมคือนายทหารมากฝีมือประจำกองทัพบกของกองกำลังป้องกันตนเอง
ยศ พันเอก ผ่านสนามรบมากแล้วมากมาย ผ่านสถานการณ์คับขันมากแล้วนับไม่ถ้วน
ผมเป็นที่นับถือของที่กองทัพ เป็นที่ปรึกษา เป็นครูฝึก และอีกหลายๆอย่าง
          
          เมื่อถึงเวลางานผมก็ต้องเอาจริง เวลาพัก ผมก็ต้องพักแบบผ่อนคลาย
ผมชื่อว่า แอรีส ครูส พวกทหารเรียกผมว่า"พันเอกครูส" แต่เรียกยังไงผมก็ไม่ว่าหรอก
จริงๆแล้วตัวผมเป็นคนสบายๆ ถึงคนอื่นจะเห็นผมเป็นคนเคร่งเครียดก็เถอะ

อยู่กับกองทัพนี้เป็นปีที่ 12 แล้ว และคาดว่าน่าจะอยู่ต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าจะเบื่อ

และตัวผมนั้นเป็นตาลุงอายุ 32 ปี จะเข้า 33 แล้ว




"พันเอกครูส วันนี้ฉันมีงานมาให้นาย แล้วนายล่ะว่าไง? ว่างรึเปล่า?"

"โปรดสั่งมาได้เลยครับ!"

ผู้บัญชาการพูดกับครูสอย่างสบายๆ และหลังจากที่เขาตอบรับ ผู้บัญชาการก็หันหลัง
แล้วพูดออกมาอย่างจริงจัง

"ช่วงนี้...เกิดเหตุการณ์แปลกๆที่คลังสินค้าใกล้ท่าเรือน่ะ..."

"ทางเราคิดว่ามันอาจจะเป็นการทดสอบอาวุธหรืออะไรของฝั่งศัตรูก็เป็นได้
แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะโง่ขนาดเข้ามาในเขตของเราหรอก"

"ฉะนั้นนะ...ฉันก็เลยจะฝากนายไปดูหน่อยน่ะ"

ผู้บัญชาการพูดออกมาพร้อมยื่นรูปถ่ายมัวๆที่มีคนถ่ายได้มาให้

"แล้วทำไมถึงต้องเป็นผมล่ะครับ เรื่องแค่นี่คนอื่นๆก็ได้นิครับ"

ครูสหยิบรูปถ่ายขึ้นมาดูแล้วพูด

"เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จะเกิดขึ้นเฉพาะตอนกลางดึกเท่านั้น 
ฉันเลยคิดว่าอาจจะเกิดเหตุการณ์ร้ายๆได้ 
และก็ไม่มีใครรับมือเหตุการณ์แบบนี้ได้ดีเท่านายแล้ว"

"แล้วงานนี้ก็ไม่ใช่จะให้ทำฟรีๆนะ..."

ผู้บัญชาการชูสี่นิ้ว

"ก็ได้ครับ ผมรับงานนี่"

"แต่ว่านะครับผู้การ งานครั้งนี้ผมขอแค่สี่หมื่นพอ แค่นี้ก็พอค่ากินกับค่าบ้านผมแล้วล่ะครับ"

หลังจากพูดเสร็จครูสก็เก็บรูปใส่กระเป๋า

"ก็ได้ แต่ถ้านายอยากจะได้มากกว่านี้ก็บอกได้นะ 
ล้วหลังจากทำงานเสร็จก็โทรมาบอกฉันเลยล่ะ แล้วจะโอนให้ทันที"

ทันทีที่ผู้การพูดจบครูสก็เดินออกจากห้อง



-ณ ตึกร้างห่างจากคลังเก็บของไป 600 เมตร-


          เวลา 00:12 AM ครูสได้นอนส่องปืนสไนเปอร์ไปที่คลังเก็บสินค้าใกล้ท่าเรือ
เพื่อหาสิ่งผิดปกติมาสามชั่วโมงแล้ว แต่ก็ยังไม่พบอะไรน่าสงสัย

"สามชั่วโมงแล้วงั้นหรอ?...แต่ก็ดูต่ออีกสักนิดละกัน"

ครูสยกนาฬิกาขึ้นมาดู แล้วกลับไปส่องสไนเปอร์ต่อ

"มันต้องแถวๆนี่สิ แถวๆนี่...เดี๋ยวนะ? เอ๊ะ? นั้นเด็กผู้หญิงงั้นหรอ แถมใส่ชุดแปลกๆด้วย..."

"แล้วนั้นมัน! กองกำลังรบลอยได้จะมาทำร้ายเธอหรอ!? อย่าหวังเลย!"

หลังจากที่ส่องกล้องไปมา ครูสก็ได้พบกับสาวน้อยแต่งชุดประหลาดๆ
กำลังนอนจมกองเลือดอยู่ พร้อมกับมีคนที่แต่งชุดประหลาดคล้ายๆกัน ทำท่าจะโจมตีเธอ

ทันใดนั้นครูสก็หยิบแม็กกาซีนของสไนเปอร์ที่วางไว้ข้างๆใส่ทันที

"ศัตรูทิศ 11 นาฬิกา ขอคำสั่งกำจัด...ลืมไป! เราทำงานเดี่ยวนี่หว่า งั้นเอาเลยละกัน..."

"รับไป..."

ปัง!!

เสียงปืนสไนเปอร์ของพันเอกครูสดังลั่นพร้อมกับลูกกระสุนที่พุ่งเข้าไปโดนเป้าหมายอย่างจัง
...แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

"ไม่เป็นอะไรงั้นหรอ?...เปลี่ยนแม็กกาซีน เป็นแบบทะลวงภายใน"

ระหว่างที่ครูสกำลังรีบเปลี่ยนแม็กกาซีนอยู่นั้น คนแต่งตัวประหลาดก็กำลังบินหนีไป
แต่ครูสก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร พร้อมกับหันกลับมาเล็งอย่างรวดเร็ว

"จะหนีงั้นหรอ ไม่ยอมซะหรอก Semi-Auto กระบอกนี้ระยะยิงหวังผลอยู่ที่ 1,500 เมตร
อย่าคิดว่าจะรอดไปง่ายๆ..."

ปัง!! ปัง!! ปัง!!

ครูสรีบเหนี่ยวไกปืนยิงออกไปอย่างรวดเร็ว และกระสุนก็โดนเป้าหมายจังๆ
แต่ดูเหมือนกระสุนจะถูกปัดออกด้วยม่านพลังบางอย่าง


"เกราะป้องกันม่านพลังไฟฟ้าของกองทัพศัตรูงั้นหรอ!?"

"ว่าแต่ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาห่วงเรื่องศัตรูหนีไปได้ ต้องรีบไปช่วยสาวน้อยคนนั้น
แล้วค่อยถามทีหลังเอาก็ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น"

หลังเก็บปืนเสร็จ ครูสก็รีบวิ่งไปที่สาวน้อยนอนไม่ได้สติคนนั้นอย่างรวดเร็ว


"เธอ เป็นอะไรไหม...ว่าไปนั้น เราก็รู้อยู่กับตัวนี่เนอะ..."

เมื่อครูสได้จับชีพจรของเธอ ก็ตกใจอย่างมากเมื่อมันอ่อนจนแทบจะไม่มี
ทันทีนั้น ครูสก็ได้นำผ้าพันแผลที่อยู่ในกระเป๋าออกมาพันเพื่อห้ามเลือดให้เด็กคนนั้น

"หายใจแผ่ว ชีพจรต่ำ เลือดออกมาก รอยแผล...บอกไม่ได้...อย่างช้าเธอจะตายใน 1 ชั่วโมงแน่ๆ ต้องรีบส่งไปโรงพยาบาลแล้ว!"

หลังจากนั้นครูสก็ได้ใช้เสื้อนอกของตนห่อตัวหญิงสาวคนนั้นเอาไว้ แล้วรีบวิ่งไปอย่างรวดเร็ว
แต่ทันใดนั้น ก็ได้มีพลังแปลกๆพุ่งเข้ามาทางที่ครูสกำลังวิ่งอยู่ ทว่าเขาก็สามารถก็โดดหลบได้

"เป็นแค่มนุษย์แท้ๆ แต่สามารถหลบพลังของฉันได้โดยไม่หันกลับมาเนี่ย เก่งจริงๆเลยนะ..."

เสียงของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งดังมาจากด้านหลังของครูส

"ใครน่ะ!"

เมื่อครูสหันหลังไปก็เจอกับ เด็กผู้หญิงแต่งตัวประหลาดสองคนกำลังลอยอยู่บนฟ้า
ท่ามกลางแสงจันทร์ที่สาดส่อง ทำให้เขาแปลกใจนิดๆ

"ละ-ลอยได้งั้นหรอ?...แถม..เป็นเด็กผู้หญิง..."

ครูสที่อุ้มเด็กสาวคนนั้นอยู่มีท่าตกใจมาก

"เมื่อกี้ทำเพื่อนฉันได้แสบดีนิเจ้ามนุษย์ ฉัน! 'นีออน' จะปลิดชีวิตเจ้าเอง!
อย่าลังเลเพียงเป็นเพราะแค่สาวน้อยล่ะลุง...
ด้วยพลังแห่งเงา ข้า! นีออน ขอใช้อำนาจแห่งความมืด เพื่อปิดบังแสงสว่าง! Ice flakes!"

หลังจากเด็กสาวคนนั้นพูดจบก็ชี้คฑามาทางครูส  ทันใดนั้นก็มีแท่งน้ำแข็งจำนวนมาก
พุ่งออกมา ทว่า เขาก็สามารถหลบทั้งหมดได้อย่างทันท่วงที

"ไม่ว่าจะเป็นใครฉันก็ไม่ออมมือให้อยู่แล้ว ไม่ต้องห่วง...สาวน้อย..."

"หึ้ยย!! สาวน้อยงั้นหรอ!? งั้นเอานี่ไปกินแล้วหายๆไปพร้อมกับยัยนั่นซะ Flame spark!"

ทันใดนั้นก็มีลูกไฟพุ่งเข้ามาใส่ครูสที่อุ้มเด็กสาวอยู่ 
ทว่า ตอนนั้นเอง ครูสก็ได้ปาระเบิดสวนไป ทำให้มันระเบิดกลางอากาศ

และทันใดที่เด็กสาวทั้งคู่ได้เอามือป้องหน้าตัวเองจากระเบิด ครูสก็ได้หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

"ลุงนั้นหายไปไหนแล้ว!? ใช้เวทย์มนต์รึไง!?"

"แต่ดูยังไงนั่นก็คนธรรมดาชัดๆ รีบตามหาเร็ว!"

เด็กสาวทั้งคู่บินตามหาครูสให้ทั่ว และไม่นาน ก็ได้เห็นครูสเดินออกมาจากแทงค์น้ำใกล้ๆอย่างช้าๆ


"ยอมออกมาตายดีๆเลยสินะ ลุง และยัยนั่นก็รายต่อไป"

เด็กสาวทั้งคู่พุ่งเข้าไปใกล้ครูสอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นครูสก็ได้ปาระเบิดออกไปสองลูก
แล้วเล็งปืนพกไปที่ระเบิดนั้น


"ระเบิดลูกแรก เป็นระเบิดปกติธรรมดา แต่ทว่า ลูกที่สองนั้นเป็นระเบิดที่จะส่งเสียงแสบแก้วหู
ขนาดที่สามารถทำให้หูหนวกชั่วคราวได้เลยถ้าไม่ป้องกัน ไหน..ดูสิว่าเด็กนั้นจะเลือกอะไร"

ทันใดที่ระเบิดใกล้ตัวสาวน้อยที่พุ่งเข้ามา ครูสก็ได้ใช้มือข้างหนึ่งอุดหู 
แล้วยิงไปที่ระเบิดเสียงทันที ทันใดนั้นระเบิดปกติก็ได้ทำงานไปด้วย

ผ่านไปสักพักหนึ่ง ครูสก็เอามือออกและชี้ปืนไปด้านหน้า

"ไม่ว่าผลเป็นยังไง ก็ต้องระวังตัวเอาไว้ก่อน..."


"...เกือบไปเลยนะเนี่ย เฮ้อ..."

เมื่อควันจางลง ก็ได้เห็นเด็กสาวทั้งสองลอยอุดหูด้วยสีหน้าเฉยๆอยู่

"บ้าน่า! ถ้าอุดหูก็น่าจะโดนระเบิดนั้นสิ! หรือว่าม่านพลังนั้น! ไม่ได้การ!"

ครูสคิดในใจ แล้วก็กระหน่ำยิงใส่ จนลูกกระสุนหมด 
แต่ก็ไม่ได้มีผลอะไรกับเด็กสาวพวกนั้น

"นี่คิดจริงๆหรอว่าของแบบนั้นจะทำอะไรพวกเราได้?"

"สนุกดีแหะ...ดูนายดิ้นรนเนี่ย งั้นถ้าเราลอยอยู่แบบนี้นายจะทำยังไงล่ะ?"

เด็กสาวทั้งคู่ลอยขึ้นสูงกว่าเดิมพอควร แล้วมองมาที่ครูสด้วยสีหน้าสมเพช


"ได้เลย...เอาอย่างงี้สินะ..."

ครูสทำท่าจริงจังพร้อมกับขว้างปืนทิ้ง และออกวิ่งด่วยความรวดเร็ว

"ดูท่าจะมั่นใจมากเลยนิ แล้วจะทำอะไรได้—!?"

ทันทีที่เด็กสาวคนนั้นกำลังพูด ครูสก็ได้กระโดดขึ้นมาจนสูงถึงระดับเด็กสาวพวกนั้น
โดยการไต่ตู้คอนเทนเนอร์ขึ้นไปด้วยความเร็วสูง แล้วก็ต่อยไปที่เด็กสาวคนนั้นอย่างแรง

ทว่าก็โดนม่านพลังสะท้อนกลับไป จนกระเด็นตกลงไปที่พื้นอย่างแรง

"Lightning..."

พริบตานั้นก็มีสายฟ้าพุ่งเข้าไปหาครูสที่นอนอยู่อย่างรวดเร็วจนหลบไม่ทัน ทำให้โดนไปเต็มๆ


"นี่...หรือที่คนทั่วๆไปเขาเรียกกันว่า...สาวน้อยเวทย์มนต์งั้นหรอ...แกร่งกว่าที่คิด
เยอะเลยแหะ... การโจมตีทางกายภาพไม่ได้ผล...แล้วเราจะใช้อะไรล่ะ...
อะไรที่โจมตีแล้วได้ผล..."

"นี่นาย!! ใช้นี่เลย!!"

ครูสลุกขึ้นมาด้วยท่าทางสะบักสะบอม เด็กผู้หญิงที่ตอนแรกบาดเจ็บ
ออกมาจากข้างแทงค์น้ำ แล้วขว้างคฑาของตนมาทางครูสอย่างแรง
หลังจากเขารับมันมา เขาก็ได้ตะโกนกลับไปด้วยความงงงวย

"คฑา?...หรือว่าเหมือนพวกนั้นน่ะหรอ? แล้วมันใช้ยังไงล่ะ!!"

"พูดตามฉันเลยนะคะ"

"อ่า! ว่ามา"

ครูสตั้งคฑาขึ้นพร้อมกับเตรียมพูด

"ด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง/ด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง!"

"ขอให้พลังแห่งความรักและความสงบสุขจงสถิตอยู่แก่ข้าพเจ้า/
ขอให้พลังแห่งความรักและความสงบสุขจงสถิตอยู่แก่ข้าพเจ้า!"

ระหว่างที่ครูสกำลังพูดนั้น ก็เกิดแสงรอบตัวของเขา พร้อมกับที่ชุดเริ่มมีดอกไม้งอกออกมา

"ดอกไม้แห่งท้องฟ้าเอ๋ย/ดอกไม้แห่งท้องฟ้าเอ๋ย!"

"บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์แห่งพื้นดินเอ๋ย/บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์แห่งพื้นดินเอ๋ย!"

"จงมอบพลังให้แก่ข้า...สาวน้อยเวทย์มนต์ผู้นี้ด้วยเถิด!/
จงมอบพลังให้แก่ข้า...สาวน้อย...เวทย์มนต์ผู้นี้ด้วยเถิด!!"

หลังจากพูดจบก็เกิดแสงแว๊ปขึ้น พริบตานั้นเอง ชุดของเขาก็เปลี่ยนกลายเป็น
ชุดสาวน้อยเวทย์มนต์สีชมพู ที่มีดอกไม้ประดับเต็มไปหมด


"...นี่มันชุดบ้าอะไรวะเนี่ย!?"

ครูสตกใจกับชุดที่ตัวเองใส่อย่างมาก

"ที่เหลือ...ฉันขอฝาก...นาย...ด้วย..."

เด็กผู้หญิงล้มลงไปนอนกับพื้น

"ดะ-ดะ-เดี๋ยวๆๆ! แล้วนี่มันใช้ยังไงกันล่ะเนี่ย!?"

"MINIGUN Create! Fire!"

ขณะที่ครูสกำลังงุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น เด็กสาวพวกนั้นก็เสกปืน แล้วกระหน่ำยิงใส่

"ตายไปซะๆ! ไปตายซ๊าา!! ไอ้ตาลุงโรคจิต!!"

"ฉันไม่ได้โรคจิตเฟ้ย! ไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นสักหน่อยย!!"

ครูสสามารถหลบลูกกระสุนจากปืนที่ยิงมาได้อย่างรวดเร็ว จนมองแทบไม่ทัน
กระทั่งลูกปืนหมด เขาก็ได้กลับมายืนปกติ ด้วยความตกตะลึงในพลังของตน

"ตัวฉัน...ทำได้ขนาดนี่เพราะการแปลงร่างเหรอ... เอาล่ะ!"

ครูสยืนมองเด็กสาวพวกนั้นด้วยสีหน้ามั่นใจ

"หลบแค่นั้นได้อย่าทำเป็นได้ใจไปหน่อยเลย!?"

พริบตานั้นเอง ครูสก็ได้ไปปรากฎตัวด้านหน้าของเด็กสาว พร้อมง้างขาสุดแรง

แล้วใช้ขาของตนตอกไปที่หัวของเด็กสาวคนนั้นอย่างแรง จนกระเด็นลงไปติดพื้น
นั่นทำให้หญิงสาวอีกคนทำท่าสั่นกลัว

"เป็นสาวน้อยเวทย์มนต์..ไม่ใช่สิเป็นตาลุงเวทย์มนต์ แต่กลับไม่ใช้เวทย์มนต์เนี่ยนะ!!"

"แล้วพลังนี่มันอะไรกัน!? ระดับ Gold ไม่สิ! Diamond เลยมั้งเนี่ย! 
แบบนี้ฉันสู้คนเดียวไม่ไหวหรอก!! ขอโทษนะนีออน! แต่ลูซี่คนนี้ขอตัวไปตั้งหลักก่อน!!"

แล้วหญิงสาวก็บินหายไปอย่างรวดเร็ว

"เฮ้อ"

ครูสลอยลงมาที่พื้นตรงหน้าเด็กสาวที่เขาช่วย พร้อมกับพาบินไปที่โรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว
แต่เมื่อเขาเข้ามาในโรงพยาบาล คนก็พาแตกตื่น

"โรคจิต!! โรคจิต! ช่วยด้วยค่า!! โรคจิต!!"

พยาบาลคนหนึ่งตะโกน แล้วยามที่เฝ้าอยู่ใกล้ๆก็วิ่งกรูเข้ามาอย่างรวดเร็ว
ทว่าครูสก็สะกัดยามพวกนั้นจนล้มฟุบหมด แล้วเดินหาพยาบาลคนนั้น และยื่นเด็กสาวให้

"ได้โปรด ช่วยเด็กผู้หญิงคนนี่ด้วย"

พยาบาลทำท่าแปลกใจสักพัก แล้วก็วิ่งไปตามหมอ
จากนั้นเด็กสาวก็ได้เข้าห้องผ่าตัดเพื่อรักษา

ผ่านไปสักพัก หมอก็ออกมาบอกว่าอาการของคนไข้ว่าปลอดภัยแล้ว ให้เฝ้าไข้ได้

เวลาผ่านไปสองวันที่ครูสได้นั่งเฝ้าเด็กสาวคนนั้น แล้วตอนนั้นเอง เธอก็ได้ตื่นขึ้น


"ที่นี่...ที่ไหน..."

เด็กสาวพูดขึ้นมาด้วยท่าทีงงๆ

"ฟื้นแล้วสินะ..."


"อ่า แล้วนาย.. ทำไมถึงยังอยู่ในชุดสาวน้อยเวทย์มนต์อยู่ล่ะ...."

เด็กสาวลุกขึ้นนั่ง แล้วมองไปยังครูส ที่กำลังปอกแอปเปิ้ลอยู่


"นั่นก็เพราะว่า...ฉันไม่รู้วิธีกลับคืนนน่ะสิ!"

ครูสทำท่าเศร้าๆ ไปพร้อมกับปอกแอปเปิ้ล

"ก็.. แค่พูดว่า 'Magic cancel' เท่านั้น ก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมแล้วล่ะ ไม่ได้บอกเหรอ?"

เด็กสาวพูดด้วยหน้าตางงๆ

"ไม่ได้บอก...ครับ..."

จากนั้นครูสก็หยิบคฑาขึ้นมาพร้อมกับพูดออกมาว่า

"Magic cancel!"

แล้วชุดของครูสก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม

"ใช่มะ?"

"อ่า..."

หลังจากครูสพูดเสร็จ ก็เก็บของและทำท่าจะออกไป

"ว่าแต่! ค่ารักษาล่ะ ฉันจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย!!"

เด็กสาวท่าทางลนลานมาก แล้วครูสก็พูดออกมาด้วยเสียงปกติว่า

"อ๋อ ถ้าเรื่องนั้นไม่ต้องห่วง ฉันจัดการให้หมดแล้วล่ะ"

ทันทีที่ครูสพูดออกมา เด็กสาวมีท่าทางซาบซึ้ง

"จบงานฉันแล้ว ไปก่อนนะ"

"เดี๋ยวก่อนค่ะ! พอดีมีบางอย่างอยากจะขอร้อง"

"...อะไรอีกล่ะ?"

เด็กสาวก็ได้ตะโกนขึ้น ในตอนที่ครูสกำลังจะเดินออกจากห้อง 

"เอ่อ....คือว่า...คือว่า..."

"คือว่า? อะไรล่ะ?"

"คือว่า... ขอ... "

"ขออยู่ด้วยได้ไหมคะ!? สัญญาว่าจะไม่รบกวนอะไรเลย! พอดีว่าหอพักเก่าโดนพังยับไปแล้วเลยว่าจะขอไปอยู่ด้วยสักพักน่ะค่ะถ้าไม่ว่าอะไร!...."

เด็กสาวพูดออกมาอย่างรวดเร็ว ทำให้ครูสมีท่าทางเหนื่อยใจเล็กน้อย

"....ได้สิ ว่าแต่ว่า เธอชื่ออะไรงั้นเหรอ ฉันชื่อว่า 'ครูส' แอรีส ครูสนะ..."

"เย้!! ฉันมีชื่อว่า 'ดาร์เลเน่ มิลาด้า' เรียกว่ามิลาด้าได้เลยค่ะ! แล้วก็ขอบคุณนะคะ คุณครูส!"

มิลาด้าพูดออกมาด้วยท่าทางดีใจ 

"โทษนะ ฉันต้องรีบไปทำงานแล้ว"

แล้วครูสก็ออกจากห้อง พร้อมปิดประตูอย่างรวดเร็ว


"เอ๊ะ... เดี๋ยว..ก่อน... สิ"

และนั่นทำให้มิลาด้าได้อยู่คนเดียวในห้องตามลำพัง ไปพักใหญ่เลย










~จบตอน~

สาวน้อยเวทย์มนต์ในคราบตาลุงล่ำบึ้ก!!






     






3 ความคิดเห็น