-: โลกนินจาจอมคาถา ..OC _: ไหนชั้นเป็นคาคาชิแต่...!!? :-

ตอนที่ 2 : Ep.2 + เสี่ยวด้วยชีวิตใหม่ (ตอนจบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 732
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    8 ส.ค. 62

++++++++++++++++++++++++++++++++
ณ....อีกด้านนึงนั้น มาดาระ ที่ยังไมตายอยู่ในสภาพกึ่งเป็นกึ่งตายสังเกตการของ โอบิโตะ ที่กำลัง เจอกับเพื่อนสมัยเด็กของเค้าที่ไม่ได้เจอกันมานานอยู่

' หืม เจ้าเด็กนั้นยังไม่ตายงั้นสินะ ตัวปัญหาเพิ่มมาอีก '

มาดาระ นั้นถึงจะเสียงดวงตาไปแต่ก็ยังคงเหลืออยู่ ข้างนึงเค้ากัดฟันหน่อยเลยทีเดียวกับเด็กคนนี้เหมือนกำลังจะทำให้ แผ่นการของเค้าเริ่มมาจะพังด้วย เด็กเพื่อนสมัยเด็กคนเดียว

มาดาระ หรี่ตาอ่อนๆสื่อสัมผัสให้กับ เซ็ตสึ ขาวนั้นเข้ามาเชื่อมโย่งกับตัวของเค้าฟื้นจักระร่างกายของตัวเอง ผมจากสีขวานั้นค่อยๆกับเปลี่ยนเป็นสีดำ กับเครื่องที่พยุงชีวิตเค้าเอาไว้นานถูกตัดขาดออกจากด้านหลังของเค้า

' ชิ ไม่นึกว่าต้องใช้วิธีนี้ ถึงจะใช้ได้ไม่นานหน้าจะฆ่า เด็กคนนั้นได้ '

มาดาระ ไม่คิดว่าตัวเองต้องใช้วิธีนี้กับพลังของเค้ากับมาดังเดิม สภาพกับมาอย่างกับหนุ่มอีกครั้งจากสภาพคน ผู้สูงไว
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++
มินาโตะ นั้นได้มาปรากฏที่ แถวๆ 9หางในหมู่บ้าน โคโนฮะ เค้าเงยจ้องมอน 9หางและกันฟันหน่อยนึกถึง ลูกศิษย์ตัวเอง

' คาคาโกะ เธอรู้อะไรเกี่ยวกับ ผู้ชายคนนั้นสินะเธอถึงให้ชั้นออกมาจากที่นั้น '

มินาโตะ กัดฟันกับสายตาจริงจังแหละความเป็นห่วง ลูกศิษย์ของตนเหมือนจะรู้ว่าผู้ชายคนนั้นเข้ามาทำลายหมู่บ้านนั้นเป็นใครกัน

' แต่ก่อนอื่นรีบจัดการ เจ้านั้นก่อนแล้วกัน '

มินาโตะ จ้องมอง 9หางและเค้าก็รู้ว่าศิษย์ของเค้าเป็นคนฉลาดเอาตัวรอดได้แน่ๆเค้าเลยจัดการตอนนี้ก่อน ความหวังดีของ คาคาโกะ ลูกศิษย์เค้าที่สละตัวเองไปสู้กับ ตัวกรถึงเค้าจะรู้ว่า คาคาโกะรู้จักคนๆนั้น มินาโตะ เองก็แปลกใจว่าคนๆนั้นคือใครกัน

" คาถา อัญเชิญ ! "

มินาโตะ ก็ประสานอินอย่างรวดเร็วในทันทีแลัก็อัญเชิญกบยักษ์ปรากฏออกมาจาำตำแหนะเหนือหัวของ 9ห่างลงทับที่ร่างของมันทันที 

ตูม ! พื้นดินสั่นไหวเลยทีเดียว กบยักษ์ปรากฏตัวออกมาทับไปที่ร่างของ 9 หาง

' คาคาโกะ ชั้นไม่รู้หรอกนะว่าเธอคิดอะไรอยู่แต่รอดกับมาให้ได้นะ '

มินาโตะ ที่ตัวเองถึงจะเป็นห่วงหมู่บ้านและทุกคนแต่ก็เป็นห่วง ศิษย์รักของเค้าที่ชอบทำอะไรเกินตัวมากกว่าเมื่อก่อนตลอดเวลาเป็นห่วงมากๆเลยทีเดียว มินาโตะ เห็นร่างกาย คาคาโกะ ที่ไม่เจริญเติบโตเลย ยังคงร่างเด็ก อายุ 13-15 ได้ เค้าก็รัก คาคาโกะ อย่างกับ ลูกสาวอีกคนของตนถึงจะเป็น ลูกศิษย์ก็ตาม
++++++++++++++++++++++++ ++++
ณ.... ทางด้าน โอบิโตะ กับ คาคาโกะ โดยตอนนี้ คาคาโกะนั้นกะไม่ตอบโต้อะไรเลยแม้แต่ติดกับ โอบิโตะ เพราะยังไงรู้ว่าโดนมาดาระหลอกใช้งานแน่ๆพยายามจะ พูดให้ โอบิโตะ เข้าใจแต่โอบิโตะ ความโกรธเข้าครอบนำเพราะความรักที่มีให้กับ ริน ทำให้เค้าหน้ามืดตามัว

และพอ โอบิโตะ ไม่เห็นสาเหตุ ริน หายตัวไปไหนเค้าคิดจะแก้แค้นกับคาคาชิแต่กับมาเจอคาคาชิอยู่ในสภาพร่างกายเด็กตัวเล็กกว่าเค้าร่างกายเป็นผู้หญิงอีกด้วย

โอบิโตะ ซึงเห็นสภาพกับคาคาชิเพื่อนเค้าแบบนี้ตัวเค้าก็ตกใจไม่น้อยแต่ในใจเค้าก็ยังมีความแค้นอยู่เค้าก็แปลกใจที่ คาคาชิได้เปลี่ยนชื่อ คาคาโกะและไม่ตอบโต้เค้ากับอีกด้วย แปลกอีกเรื่องคือพลังสัตว์หางในตัวของ คาคาชิ หรือ คาคาโกะ แผงอยู่ในร่างกายมาได้ยังไงกัน

โอบิโตะ นั้นตอนนี้เค้าค่อยๆไซแถวๆต้นคอของ คาคาโกะ อาาา...เสียงครางร้องน่ารักร่างคาคาโกะคาบอย่างกับเด็กสาวตัวเล็ก ใบหน้าคาคาโกะนั้น เขิน อายกับความรู้สึกแปลกๆกับตัวเองไม่นึกว่า โอบิโตะ ไม่ใช้กำลังแล้วกับ จู่โจมด้วยสิ่งลามก

' นี่เราจะต้องมาเสียตัวให้หมอนี่เหรอ ทั้งๆที่สถานะการ ทาง มินาโตะ กับ คุชินะ กำลังแย่แท้ๆ '

ชั้น ที่อยู่มาปีกว่าแล้วมาสัมผัสกับเพศผู้ชายถึงความเป็นจริงร่างกายชั้นตอนนี้เป็นผู้หญิงก็เถอะ เจ้าโอบิโตะ คิดแบบนั้นทำกับเราจริงงั้นเหรอ

' คาคาชิ เปลี่ยนไปมากเลยเราเองก็รู้จักหมอนี่มาทั้ง ร่ายกายและความรู้สึกแปลกๆนี่กับหมอนี่มันอะไรกัน '

โอบิโตะ ที่นิ่งข้างอยู่บนหน้าอกของ คาคาโกะสัมผัสได้ถึงกลิ่นตัว คาคาโกะ ที่หมอดึกดูดร่างกายเล็กออกโลลิหน่อยทั้ง นิสัยพูดจา และรู้ร่าง โอบิโตะ คิดว่า คาคาชิหรือ คาคาโกะ เปลี่ยนไปมากๆเลยทีเดียว ใบหน้าแก้ม แดงขึ้นมาอีกนิดสำหรับโอบิโตะ 

เค้าเงย หน้าขึ้นมาจ้องมอง คาคาชิ ที่หันหน้าหลบสายตาเค้าด้วยกับ นํ้าตาไหลคอที่ดวงตาเค้ารู้ดีว่าเค้าทำอะไรอยู่แต่ตอนนี้ คาคาชิ ที่เค้ารู้จักไม่เหมือนเคยอีกแล้วกับเป็นคนใหม่

โอบิโตะ นั้นตาโตหน่อยอยู่ภาพ ของรินก็ปรากฏตรงหน้าเค้าซ้อนทับกับ ร่างคาคาชิหรือคาคาโกะ เธอมีแววตา ยิ้มตาปิดให้กับ โอบิโตะ อยู่และภาพนั้นก็จางหายไปบางกับคำพูดเหมือนไม่มีเสียงออกมากับภาพคือว่าภาพลวงตางั่นเหรอ โอบิโตะ นั้นใช้เนตรวงแหวนของเค้าจ้องมองอยู่มันไม่ใช้ คาถาของ คาคาโกะ แน่นอนเป็นภาพที่เค้าเห็นจริงๆจากตัว คาคาโกะ 

คำต่างๆที่ เหมือนดังกับภาพลวงจากได้พูดออกมาขยับปากอยู่ บอกเรื่องราวเกี่ยวกับ ตัวเธอ และ คาคาโกะในตอนนี้ โอบิโตะ ตาโตะเลยทีเดียวก้มหน้าลงนิดๆนํ้าตา ไหลริน หยดลงที่ใบหน้าของ คาคาโกะ

' งั้นเหรอ ริน เธออยู่กับหมอนี่มาตลอดเลยสินะ ชั้นก็ไม่รู้หรอกว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากหมอนี่ทำแบบนั้นชั้นมัน โง่แหละ น่าสมเพช จริงๆ '

โอบิโตะ นํ้าตาไหลรินหยดบนใบหน้าของ คาคาโกะ ครุ่นคิดในใจกับคำพูดอย่างกับภาพลวงตาเธอนั้นไม่ได้ไปไหนอยู่ในตัวของ คาคาชิหรือ คาคาโกะหลอมรวมด้วยพลัง ปริศนาในตอนนั้นทำให้เป็นแบบนี้ โอบิโตะ นั้นก็พอได้รู้แล้วว่า ริน ยังน้อยอยู่ไม่ใกล้จากเค้าถึงร่างกายจะไม่มีเหมือนกับว่าเธอยังอยู่ในร่างของ คาคาชิ เพื่อน ที่เค้าเกลียดขี้หน้ามาโดยตลอด

คาคาโกะ รู้สึกได้ถึงหยดนํ้าหันไป ตาโตนิดๆกับนํ้าตาที่ไหลออกมาจาก โอบิโตะ ที่โกรธแค้นเมื่อกี้นั้นหายไปไหนแล้ว เพราะสัมผัสไม่ได้ถึงจิตสังหารเลยแม้แต่นิด

จากนั้น โอบิโตะ ก็ลุกขึ้นมายืนและก็เช็ดนํ้าตาของเค้าที่ไหลหยดใบหน้าของเค้าและเอาหน้ากากมาปิดที่ใบหน้าของเค้าหันหลังให้กับ คาคาโกะ

" นี่นาย ไม่ฆ่าชั้นเหรอ โอบิโตะ "

คาคาโกะ เห็นปฏิกิริยาของ โอบิโตะ ดูนิ่งๆไปแล้วก็ค่อยๆพยุงตัวเองลุกขึ้นมาเอาเสื้อที่ขาดถอดออกมาพันที่หน้าอกตัวเองเอาไว้ถึงรู้สึกแปลกๆแต่ก็อายนิดๆ คาคาโกะ ก็ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองต้องอายด้วย ผู้ชายด้วยกันแท้ๆ แต่ถึงร่างกายจะเป็นหญิงก็ตาม

โอบิโตะ ที่ตัวเองนั้นไม่มีความหมายต้องทำร้าย คาคาโกะ แล้วด้วยสีหน้าจริงจังของเค้านั้นเหลือบมองหันทางขวาหน่อยได้ยินคำพูดของ คาคาชิ หรือ คาคาโกะ เพื่อนของเค้า

" ฮิ เอาไว้มาต่อกันคราวหน้าแล้วกัน ชั้นคิดว่าพอแค่นี้ละ บอกเลยว่าแผ่นการชั้นจะเป็นผู้ครองโลกใบนี้ และอีกไม่ นาน 9 หาง กับนายไม่สิ 3 หางในตัวต้องเป็นของชั้น ! "

' ขอโทษนะ ชั้นเรียนผูกชั้นต้องทำมันให้จบด้วยตัวของชั้นเอง ตลอดเวลานั้นชั้นโดนจับตามองมาโดยตลอดจาก เซ็ตสึ ชั้นทำเรื่องเลวร้ายไว้มากมายก่อนหน้านี้ ขอโทษนะ คาคาชิ ไม่สิ คาคาโกะ '

โอบิโตะ หรี่เปลี่ยนแววตาจริงจังแล้วแสยะยิ้มใต้หน้ากากนั้นพูดออกมาเกี่ยวกับแผ่นการตัวเองแต่จริงๆแล้วถ้าเค้าไม่ทำตามแผ่นการของ มาดาระ นั้นคนใกล้ตัวเป็นอันตรายแน่ๆ อย่าง คาคาโกะเพื่อนคนสุดท้ายของเค้า และพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงจริงจังกับความรู้สึกจริงจัง ว่าอีกไม่นานต้องเอา 9 หาง กับ 3 หาง ก่อนหน้านั้น โอบิโตะ เกิดหน้าแดงนิดๆตอนพูดว่าจะเอาตัวนายหรือ คาคาโกะและเปลี่ยนมาพูดกับ 3 หางในตัว คาคาโกะนั้นเอง ด้วยใบหน้าเขินอายใต้หน้ากาก 

โอบิโตะ นั้นเค้าคิดว่าเรื่องที่เค้าก่อมาเวลายาวนานเค้าจะเป็นเริ่มทั้งหมดแล้วจบมันให้ได้ตัว โอบิโตะ ก็ไม่รู้ว่า มาดาระ มีแผ่นแบบไหนต่อ แต่ โอบิโตะนั้นตอนนี้เค้าคิดจะปกป้อง หมู่บ้านที่เค้ารักใน เงามืดเช่นเดิม และปกป้องคนสำหรับสำหรับเค้าในตอนนี้ ... นั้นเอง

" นี่นาย คิดแบบนั้นจริงๆงั้นเหรอถ้า งั้นเราต้องเป็นศัตรูกัน ! "

คาคาโกะ กำหมัดแน่นเลยทีเดียวไม่รู้เลยว่า โอบิโตะ นั้นเปลี่ยนไปแล้วแต่ คาคาโกะ สัมผัสได้ความจริงจังจาก โอบิโตะ แต่ไม่รู้ความรู้สึกจริงๆของ โอบิโตะ ในตอนนี้เลยแม้แต่น้อย เพราะเค้าคิดว่าเหมือนเริ่มไม่เหมือนเนื้อเรื่องเดิมซะเท่าไรแต่ก็ไม่ต่างจากเดิมทำให้ คาคาโกะ กัดฟันสีหน้าโกรธมากๆเลย

โอบิโตะ หันหน้าหรี่ตาอ่อนจ้องมองไปที่ใบหน้าของ คาคาชิ หรือ คาคาโกะ ที่ทำให้ คาคาโกะเข้าใจแบบนั้นไปดีแล้วสำหรับเค้าในตอนนี้เรื่องมากมายเค้าก่อขึ้นมาแล้วสร้างขึ้นมาต้องรู้ให้ได้ว่าอีกฝ่าย มาดาระ คิดทำอะไรต่อไปกับแผ่นการนี้ โอบิโตะ คิดจะทำตามแผ่นของ มาดาระ ไปก่อนและปกป้องหมู่บ้านไปในตัว

' ขอโทษนะชั้นเจอกับ นายไม่สิเธอคราวหน้าอาจจะต้องสู้กันจริงๆก็ได้ คาคาชิ ไม่นึกว่าจะเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ '

" ฮ่า ฮ่า จำเอาไว้แหละ ฮาตาเกะ คาคาชิ ไม่สิ ฮาคาเกะ คาคาโกะ ตัวชั้นนี่แหละ จะครองโลกใบนี้ซะ ! "

โอบิโตะ นั้นได้ยิ้มอ่อนๆใต้หน้ากากของเค้ากับใบหน้าที่แดงขึ้นสีนิดๆที่แก้มของ โอบิโตะ จ้องมอง ร่างเล็กของ คาคาชิ ที่เปลี่ยนไปตรงหน้าของเค้าถึงจะปิดหน้าตาก็สัมได้ถึง รู้สึกแปลกและก็คิดว่า คล้ายๆกันรินหน่อยๆ อย่างกับ ริน ในคาบ คาคาชิ นั้นเองในความรู้สึก โอบิโตะในตอนนี้

เค้าก็พูดออกมาอีกครั้วพร้อมใช้วิชา คามุย คลื่นย้ายมิติจะออกไปจากที่แห่งนี้แล้วด้วยนํ้าเสียงจริงจังหัวเราะแบบสระใจ แต่ใต่หน้ากากนั้น นํ้าตาคอที่ดวงตากับตัวเองต้องทำให้มันจบด้วยการ ที่ตัวเค้าต้องทำเป็น ทำงานให้กับ มาดาระ ปกติ ดูแผ่นการของฝ่ายนั้นต่อไป ให้ตายใจและจัดการทีเดียว ในความคิด โอบิโตะ นั้นเองเค้ารู้ดีว่า เห็นมาดาระ สภาพเหมือนคนจะตายดีหรือไม่ตายดี อยู่แล้วต้องมีวิชาแปลกๆแผงอยู่แน่ๆแต่อีกฝ่าย ยอมที่จะตายและเพราะแผ่นการบางอย่างให้ ตัวโอบิโตะ เดินเรื่องแทนเค้านั้นเอง... ร่างโอบิโตะ ก็หายไปใน วิชา ของเค้าในทันที..

" เจ้าบ้า โอบิโตะ ชั้นว่าจะคุยกับนายรู้เรื่องแล้วนะเรื่องของริน แต่นายยัง ยึดติดกับความแค้นขนาดนั้นเลยเหรอ ! "

คาคาโกะ ที่ไม่รู้อะไรกับ โอบิโตะ ในตอนนี้เลยคิดว่าอีกฝ่ายคิดจริงจังจะทำแบบนั้นจริงๆแน่นอนสัมผัสได้ถึงคำพูดการจาแบบนั้นว่าไม่ธรรมดา คาคาโกะ สีหน้าจริงจังไม่คิดว่าต้องมาสู้กันจริงๆใช้ไหม...
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ณ.... อีกด้านนั้น มินาโตะ คุชินะ ได้หนีหลบการจู่โจมของ 9 หางออกมาได้อยู่นอกหางไกลจากหมู่บ้านมากนัก คุชินะ นั้นที่โดนดึงพลัง 9หางออกไปทำให้ตัวเองเสียสมดุดพลังชีวิตตระกูล อุซึมากิ นั้นชั่งหน้าตกใจไม่น้อยเลยทีเดียว

เสียงเด็กร้อง หรือนารูโตะร้องไห้นิดๆด้วยความเป็นเด็กทารกอยู่ในอุ้มมือของ มินาโตะ ที่เป็นพ่อเค้าเองเสียจักระไปมากเลยทีเดียวกับการ ที่สละการควบคุมของ ชายปริศนา คนนั้นที่เค้าไม่แม้จะรู้ชื่อ แต่มินาโตะรู้สึกวิชาควบคุ้มคลายแล้วเป็นฝีมือของ คาคาโกะแน่ๆกำจัดหรือ ไล่คนๆนั้นได้สำเร็จ มินาโตะ คิดแบบนั้น

' ถึงจะแบบนั้นก็เถอะเสียพลังจักระไปมากมายเลยต้องรีบกลางม่านพลังแล้ว '

มินาโตะ นั้นเหงื่อหยดที่ใบหน้าของเค้ากัดฟันหน่อยกับสิ่งๆนี้กลางม่านพลังเพื่อไม่ให้ 9 หางไปทำร้ายใครด้านนอกได้

คุชินะ เองก็คิดว่าตัวเองใช้พลังของสายเลือดในตระกูลของเค้าในทันทีเป็นโซ จักระปรากฏออกมาจากด้านหลังของ คุชินะ ออกมาหลายเส้นพุ่งวนไปรอบๆอย่างรวดเร็วและผูกรัดกับตัว 9 หางไปด้วยนั้นเอง

อุแว้ อุแว้ ..นารูโตะร้องออกมาดังเลยทีเดียว

" แม่ทำให้ลูกตกใจสินะ นารูโตะ "

คุชินะ เองหันไปมองลูกของเธอด้านซ้ายมือของเธอด้วยสีหน้าเป็นห่วงไม่น้อยเลยทีเดียวกับลูกชายของตน คุชินะ ค่อยๆพยุง ตัวเองขึ้นมานิดๆเงยหน้ามอง มินาโตะ

" นี่มินาโตะ ฉันจะรั้ง 9 หางเอาไว้ทำแบบนี้ต่อไปจะจัดขว้างฟื้นพลังคืนชีพของ 9หางได้ใช้จักระที่เหลือน้อยนิดของฉัน เพื่อช่วยพวกคุณเอาไว้ให้อยู่รอด และ ที่ผ่านมาต้องขอบคุณมากเลยนะ  "

คุชินะ นั้นได้พยายามพูดคุยกับ มินาโตะ และกับตัวเองนั้นคิดว่าจะ รั้ง 9 หางเอาไว้แบบนี้เพื่อให้ มินาโตะ กับนารูโตะนั้น หนีรอดไปได้เค้าเสียงสละตัวเองอยู่แบบนี้ตายไป คุชินะคิดแบบนั้น และเธอก็ พูดทิ้งท้ายไว้ว่าขอบคุณเรื่องที่ผ่านมาตลอดหลายปีที่อยู่ด้วยกันนั้นเอง

มินาโตะ ตาโตตกใจกับคำพูดของคุชินะเลยทีเดียวอยู่เธอนั้นพูดอะไรออกมากัน มินาโตะ ตกใจไม่น้อยเหมือนกับเป็นคำสั่งเสียของคนรักของตน

" คุชินะ ! เพราะเธอทำให้ชั้นได้เป็น โอคาเงะ รุ่นที่ 4 และชั้นได้เป็นผู้ชายของเธอและให้ชั้นได้เป็นพ่อของเด็กคนนี้ "

มินาโตะ นั้นพอได้ยินคำพูดของคนรักแล้วเค้าก็สีหน้าตกใจไม่น้องและก็หี่ตาอ่อนๆลงก้มหน้าหน่อยพูดออกมากับ คุชินะ ตรงหน้ามินาโตะนึกถึงวันเก่าๆและกับเค้าสมัยเด็กกับคุชินะที่เมื่อก่อน แรกไม่ถูกกันแต่นานๆก็สร้างความสัมพันธ์จนก่อเกิดเป็นความรัก มินาโตะ เองกัดฟันเบาๆนิดๆคิดว่าเค้าต้องเสียคนรักเค้าไปจริงๆงั้นเหรอ

" คุชินะ แต่ว่าชั้นกับ ..." 

" มินาโตะ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิฉันดีใจมากเลยนะที่มีคุณคอยรักถึงขนาดนี้ และ อีกอย่างวันนี้เป้นวันเกิดของลูกเรานี่นา "

มินาโตะ ที่เงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งและพูดต่อออกมากับ คุชินะ คิดว่าตัวเองนั้นน่าสมเพชที่ช่วยคนรักเค้าไม่ได้เลยงั้นเหรอ แต่โดน คุชินะตัดบทพูดออกมากับ มินาโตะด้วยใบหน้ายิ้มตาปิดดวงตาดำนิดๆหมดคนไม่มีเรี่ยวแรงเลยแม้แต่น้อย

" นี่ มินาโตะ ลองจิตนาการณ์ ดูสิ ว่าในอนาคตที่ฉันมีชีวิต และ เราอยู่ด้วยกัน 3 คนนอกจากความสุขแล้วฉันนึกอย่างอื่นไม่ออกเลย เพียงแต่ที่ยังติดค้างอยู่ในใจก็คือ ฉันอยากจะเห็น นารูโตะโตเป็นนินจาที่ดี "

" คุชินะ "

คุชินะ นั้นได้จ้องลูกชายของตนและพูดออกมาด้วยนํ้าตาที่ไหลรินที่ดวงตากับความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ในใจของเธอที่อยากมีความสุขด้วยกัน 3 คนพ่อ แม่ ลูก มินาโตะ เองตาโตเลยทีเดียวความรู้สึกของ คุชินะ ที่พูดออกมาจากใจของเธอจริงๆด้วยการเตรียมใจของเธอแล้วในตอนนี้ มินาโตะ นั้นรู้เข้าใจดีเลยทีเดียว มินาโตะเองก็อยากมีความสุขแบบนั้นในครอบครัว

" คุชินะ เธอไม่จำเป็นต้องตาย พร้อมกับ 9 หางนี่หรอกนะ จักระ ที่เหลือน้อยนิดนี้เอาไว้ใช้ให้เธอพบกับ นารูโตะ อีกครั้ง "

มินาโตะ นั้นที่นํ้าตาไหลออกมาจากความรู้สึกที่รับรู้ของ คุชินะ แล้วว่าเธออยากมีความสุขกับลูกของเธอวันข้างหน้าต้องเสียงสละใครซะคนและอยู่รอดแต่ว่า มินาโตะนั้น คิดว่าจะใช่จักระของ คุชินะ เพื่อให้ได้พบกับ นารูโตะ อีกครั้ง คุชินะ เองตาโตขึ้นนิดๆจ้องมอง มินาโตะ ที่นํ้าตาไหลออกมาด้วยสีหน้าตกใจและกับคำพูดของ มินาโตะ นั้น คุชินะ รู้ดีว่าคนๆนี้ทำได้แน่ๆ

" ชั้นจะ ผนึกจักระ ที่เหลือของเธอไว้ที่ นารูโตะ ทำเป็นผนึก 8 ทิศ เอาไว้ แล้วก็ 9 หางชั้นจะเอาไปด้วยเอง ซึงไม่ใช้ร่างสถิตจะทำได้ โดยปิดผนึก ซากอสูร "

มินาโตะ นั้นเค้าได้เช็ดนํ้าตาของเค้าแล้วพูดด้วยนํ้าเสียงจริงจังกับคนรักของเค้าตรงหน้าเพื่อจะทำให้ จักระของ คุชินะผนึกไว้ในนารูโตะ และตัว มินาโตะเค้าเองจะใช้ วิชาต้องห้าม ผนึกกับร่างกายของตน เป็นวิชา ที่ใช้แล้วต้องแรกด้วย วิญญาณเลยทีเดียว

" แต่ว่า ผู้ใช้วิชานั้นจะต้อง ... "
 
" 9 หางที่ใช้ผนึกได้ เพียงแค่ครึ่งเดียว ตามกฏธรรมชาติชั้นผนึกได้ไม่หมดและใช้เป็น กลยุทธ์ไม่ได้ ผนึก 9 หางที่ใช้ร่างเธอไปด้วยจะทำให้ไม่มีร่าง สถิตจนกว่าจะคืนชีพ จะทำให้สมดุดสัตว์หางเสียงทันที แต่ถ้าเป็น ปิดผนึกซากอสูร ผนึก 9หาง ครึ่งนึงไปกับชั้น ชั่วนิรันดร์ อีกครึ่งนึงขอ 9 หางนั้นจะใช้ผนึก 8 ทิศไว้ที่ตัวนารูโตะ.... "

คุชินะ นั้นตาโตตกใจไม่น้อยว่า มินาโตะ จะเสียสละชีวิตตัวเองใช้วิชาต้องห้ามนั้นออกมา มินาโตะ ได้พูดเกี่ยวกับ ราวสัตว์ หางและความสมดุดนั้นเค้าคิดว่าจะใช้วิชา ปิดผนึกซากอสูร กับตัวเองดึงพลังของ 9 หางไว้ในตัวเค้าตลอดกาน อีก ครึ่งนึง ปิดไว้ที่ นารูโตะ ใช้ผนึก 8 ทิศ ของ อาจารย์ จิไรยะ ที่มินาโตะเค้าได้ยินจาก อาจารย์เค้าพูดเอาไว้

" แม้ๆ หนูไม่ให้ อาจารย์ มินาโตะ กับ คุณคุชินะ ตายหรอกนะ ! "

เสียง หวานน่ารักเล็กๆดังขึ้นมา มินาโตะ กับ คุชินะ ตาโตเลยทีเดียวคุชินะ หันไปทางซ้ายมือ มินาโตะ หันไปมองด้านตรงหน้า ของเค้า คนที่ยืนหันหลังให้อยู่ เด็กสาวผมสีเงิน ทั้งๆที่อาชีพก็เยอะ แต่ก็ร่างกายคงเดิมเหมือนเด็กทั่วไป มินาโตะ กับ คุชินะ กับเด็กที่คุ้นชิน กับสภาพเด็กตรงหน้านั้นช่วงบนโป๊นิดๆถึงจะเอาผ้าพันไว้แล้วก็ตาม

"  คาคาโกะ เธอเข้ามาในนี้ได้ไง ! "

" คาคาโกะ มาทำอะไรที่นี่ ! "

มินาโตะ ได้เหงื่อไหลใบหน้านิดๆกับลูกศิษย์มือ 1 ของเค้าที่มีความสามารถอะไรแปลกๆถึงเข้ามาในม่านพลังได้เลยพูดถามออกไปแต่ ว่าเค้าต้องตาโตนึกได้ ว่าไหล่ของเค้า คาคาโกะ ใช้ อักขระ เอาไว้ ส่วน คุชินะ ที่ตกใจไม่น้อยที่เด็กคนนี้เป็นลูกศิษย์ ของมินาโตะ เธอเองก็คิดว่าเด็กคนนี้เหมือนกับลูกสาวของเธอเป็นเวลานานใช้ชีวิตที่ มินาโตะ คอยฝึกสอน คาคาโกะ แต่คุชินะรู้ดีว่าเด็กคนนี้มีพรสรรค์ที่กว่าหน้ากว่าคนปกติ

" โถ่ ถามแบบนั้นหนูงอนจริงๆนะ แต่ว่าจบๆเรื่องนี้เลยแล้วกัน ! "

คาคาโกะ หันไปมองทั้งสองคน แก้มป่องข้างขวาของแก้มของเค้าด้วยอยู่คนเป็นห่วงอยู่แท้ๆแต่กับพูดแบบนั้นออกมา คาคาโกะ ยิ้มอ่อนๆมุมปากนิดๆหยิบ คำภี่ม้วนออกมาสองเล่มใหญ่โยนขึ้นไปเหนือ คุชินะ กับนารูโตะ คำภีนั้นกลางออกมายาวมากๆเลยทีเดียว

" นี่มันบ้านาเธอทำมันขึ้นมาเองเหรอ ! "

มินาโตะ นั้นตาโตตกใจไม่น้อยเลยทีเดียวกับอักขระในคำภีนั้นเยอะมากมายยาวมากๆเลยทีเดียวทั้งม้วนคำภี แต่ตรงกลางคำภี เป็นรูปสัญลักษณ์ ของหมู่บ้านสองด้านระหว่างกลาง นั้นคล้ายๆกับหัว กุญแจ ทั้งสองเล่ม เหมือนกันเลยทีเดียว

" คิก คิก มี อาจารย์ ดีหนูก็พันฒนาขึ้นไปอีก "

' อิโซบุ พร้อมนะ '

'_ ข้าพร้อมตั้งนานแล้ว _'

คาคาโกะ นั้นได้ยิ้มยิงฟันตาปิดใบหน้ายิ้มร่าพูดออกมากับตัวเค้าและ มินาโตะ เค้ามี อาจารย์ดีลูกศิษยื พันฒนาได้อีกนั้นเอง 

ณ... ด้านในจิตโลก อิโซบุ อยู่ในตัวคาคาโกะจิต คาคาโกะได้ยืนอยู่ด้านหน้าของ อิโซบุ เป็นดวงจิตของเค้าและพูดกับ สัตว์หางนั้น อิโซบุ ยืนสองข้าง

แป๊ะ ! x2 ทั้งสองก็ประสานมือทั้งสองข้างเค้าทั้งสองประกบกัน _ll_ 

ด้านนอกนั้น คุชินะ ตาโตะเลยทีเดียวกับร่างกายของ คาคาโกะเร่งพลังเปลี่ยนร่างตัวเองเป็นกึ่งสัตว์หางแล้วถึงตัวเธอได้ยินจาก มินาโตะเล่าให้ฟังว่า คาคาโกะ เป็นร่าง สถิต เหมือนกันนึกไม่ถึงดึงพลังออกมาได้มากมาย มินาโตะ เองก็จ้องมองกับลูกศิษย์ ตัวเองตรงหน้าใช้พลัง 3 หางเพิ่มจักระขึ้นมา มินาโตะนั้นรู้ดีว่า คำภี ที่คาคาโกะสร้างขึ้นมาใช้พลังจักระมากเลยทีเดียวกับ 9 หาง ที่ร่างใหญ่ยักษะนั้นก็คือ

" ผนึก 8 ทิศ ไซจิน ! "

กระแสลมรอบๆนั้น รุ่นแรงมากๆเลยทีเดียวกับความสามารถของ คาคาโกะ คำภีม้วนนั้น อักขระได้เรืองแสงประกายออกมาแดงม่วงสลับกันไปใน ม้วนนั้น มินาโตะ รีบวางนารูโตะทันทีกับพื้นเพราะแสงจาก คำภี นั้นได้ส่องไปที่ คุชินะ กับ นารูโตะ ปฏิเสธ ภายนอกเป็นแสง สีม่วงแดง

' ไม่หน้าเชื่อ ผนึก 8 ทิศ ที่เหนือกว่าของเรางั้นเหรอ ? '

' คาคาโกะจัง เธอคิดทำอะไรกันแน่  '

มินาโตะ สีหน้าตกใจไม่น้อยเลยทีเดียวคิดว่า วิชานี้ เหนือกว่าผนึกของเค้างั้นเหรอเธอดูๆแล้วไม่เหมือนกับวิชาผนึกที่เค้าเคยใช้เลยแม้แต่นิดเดียวถึงจะเป็น ผนึก 8 ทิศเหมือนกัน มินาโตะ นึกถึงเมื่อก่อนว่า คาคาโกะ พยายามเซ้าซี้ ให้เค้าสอนวิชานี้ให้ได้ ไม่นึกเลยว่า ลูกศิษย์ของเค้าพันฒนาขึ้นมาใหม่

คุชินะ มองเงยหน้าขึ้นและหันมองซ้ายขวา กับแสงบริเวงรอบๆมันคืออะไรกันเป็นสิ่งที่เค้าไม่เคยเห็นมาก่อนเลยแม้แต่นิดเดียว
++++++++++++++++++++++++++++++++
ณ.... อีกมุมนึง นั้น ซารุโทบิ ก็ตาโตตกใจไม่น้อยกับเด็กน้อยและ กับ คุชินะ และ มินาโตะ นั้นแต่ที่ตกใจคือ คาคาชิ หรือ คาคาโกะ ที่เปลี่ยนไปเด็กที่ความจำเสื่อมคนนั้นเรียนรู้ฝึกฝนมานานพัฒนาได้ถึงขนาดนี้ เค้าสัมผัมได้ถึงพลัง ที่ไหลออกมากมายเหมือนไม่มีสิ้นสุด กับพลังสัตว์หางที่เค้ารู้จาก มินาโตะมาบ้างแล้วก็จริงแต่ไม่นึกเลยว่าจะดึงพลังออกมาได้ขาดนี้

" บ้านา 3 หาง เจ้าหนูนั้นครอบคุมจักระ สัตว์หางได้แล้วงั้นเหรอ ! "

ซารุโทบิ ที่ถึงจะตกใจไม่น้อยกับสิ่งและภาพตรงหน้านอกม่านพลังเค้ารู้ดีว่า เด็กคนนี้ มินาโตะสอนมากับมือตกใจไม่น้อยกับพรสรรค์แบบนี้
+++++++++++++++++++++++++++++++++
' แก เจ้า อิโซบุ คนอย่างแกยอมรักในตัวมนุษย์แล้วงั้นเหรอ เด็กคนนั้นใครกันสัมผัสพลังจักระที่มากกว่า ข้าอีกงั้นหรือ ! '

คุรามะ นั้นที่กัดฟันเลยทีเดียวกับเด็กตรงหน้าของเค้าตัวเล็กเท่ามดในแววตาของ คุรามะ นั้นคิดว่าเด็กคนนี้มีพลังจักระไม่ธรรมดา รวมกับพลัง อิโซบุ เข้าไปทำให้พลังมหาศาลมากๆเลยทีเดียว คุรามะ ไม่นึกว่าตัวเองจะมาเจอเด็กที่มี พรสรรค์ คู่ควรกับ ร่างสถิตแถม อิโซบุ นั้นที่เคยเกลียดมนุษย์กับหันมาให้พลังกับ เด็กคนนั้น คุรามะ คิดว่าเด็กคนนี้ไม่ธรรมดาเลย..
++++++++++++++++++++++++++++++++++
แสงสีม่วง แดง ทั้งสองคำภี นั้นได้กลายเป็นเส้น โซจักระที่หลอมรวมกัน พุ่งไปผูกรัด 9 หางในทันที อ้ากกกกกกก ! คุรามะ ร้องออกมาเจ็บปวดไม่น้อยเลยทีเดียว

โดนแบ่งแยก เป็นสองส่วน กับดวงจิตที่เป็นสีฟ้านํ้าเงิน ของคุรามะ และกับ ร่างของเค้าที่กำลังค่อยๆเปลี่ยนเป็นกลุ่มก้อนพลังตัวเค้าค่อยๆเล็กลง

' บ้าจริงขัดขื่นไม่ได้เลย พลังบ้าอะไรกัน ! ถ้าข้าฟื้นพลังเต็มที่แล้วไม่รู้จะสู้เด็กปีศาจคนนี้ไว้ไหม ! '

คุรามะ ถึงตัวเองนั้นพลังจะฟื้นไม่เต็มที่ก็ตามที่แต่เค้าสัมผัสพลังนั้นได้ที่มีพลังเหนือกว่าตัวของเค้าเค้าคิดว่าพลังเค้ากับมาจะสู้กับ เด็กตัวเล็กดังอย่าง ปีศาจได้หรือเปล่า

มินาโตะ กับ คุชินะ มองเหตุการด้วยสีหน้า อ้าปากค้างตาโตเลยทีเดียวไม่นึกว่าเด็กตัวเล็กๆเรียนรู้และใช้วิชาจากของเดิมพัฒนาก้าวข้ามไปอีก

' จากคำทำนายหรือว่า คาคาโกะคือคนๆนั้น และ ผู้ชายคนนั้นคือคนที่พาหายนะมาสินะ '

มินาโตะ นั้นเค้าได้นึกถึงคำพูดของอาจารย์ของเค้าเกี่ยวกับทำนายผู้พิทักษ และ กับผู้ทำลาย มินาโตะได้คิดว่า คาคาโกะคือผู้พิทัก และ ผู้ชายที่เกือบทำร้ายเค้าได้ คือผู้ทำลาย

จากนั้น พลังของ 9 หาง แบ่งแย่งเป็นสองส่วนในที่สุดที่ คุชินะ ครึ่ง และนารูโตะครึ่งที่น่าท้อง คุชินะก็มีอักขระ ผนึก 8 ทิศเป็น รูปร่างไม่เหมือนเดิมจากเมื่อก่อน เป็นวง กลมและ รูปกุญแจไขว้กันผ่านวงกลมนั้น หน้าท้องของ นารูโตะในวัย ทารก ก็เช่นกันเหมือนกับ คุชินะ

คุชินะ นั้นร่างกายของเธอก็เริ่มฟื้นตัวขึ้นมาเรื่อยดวงตาที่มีขอบดำๆกับมาสภาพดีเพราะเธอกับมามีชีวิตอีกครั้ง ส่วน นารูโตะนั้นหลับไปแล้วนั้นเองผลของพลังของ คาคาโกะ

" แฮก แฮก สำเร็จสินะ "

คาคาโกะ ที่เหนือตัวใบหน้า เหงื่อไหลเต็มไปหมดกับสีหน้า หอบเหนื่อยกับคนไร้เรี่ยวแรงยิ้มอ่อนๆด้วยความหอบเหนื่อยกับตัวเค้าที่คิดว่าทำ สำเร็จแล้วจริงๆ

" ชั้นทำได้...." 

คาคาโกะ ที่สติเริ่มค่อยๆจางหัวโล่งไปหมดค่อยตาปิดลงทีละนิดๆกับ วิชาใหม่นี้ใช้พร้อมกันเสียจักระไปมากกับ คุรามะ ใช้ คำภีม้วน สองอันพร้อมกันทำให้เสียงพลังมากมายเลย คาคาโกะเกิดอาการเหมือนคนหมดเรี่ยวแรงและก็ ค่อยๆล้มลงไปด้านหน้าของ มินาโตะ และ คุชินะ

ตุบ .... คุชินะตาโตะเห็น คาคาโกะกำลังล้มลงลุกขึ้นเข้าไปรับตัวไว้ในทันทีกับใบหน้าของเด็กสาวที่อายุเยอะแล้วแต่ ร่างกายเด็กน่ารัก คุชินะยิ้มอ่อนๆ มินาโตะ เองอุ้มนารูโตะขึ้นมาจ้องมองอักขระที่ท้องมันก็หายไปแล้วซ้อนเก็บไว้นั้นเอง

" ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจ แต่ก็ขอบคุณนะ คาคาโกะ "

" นี่ คุชินะ คาคาโกะ ก็เหมือนกับ ลูกสาวของเราอีกคนว่าไหม "

คุชินะ ก้มหน้าจูบเบาๆที่หน้าผากของ คาคาโกะ ว่าเด็กคนนี้ช่วยเธอกับ ครอบครัวเธอเอาไว้ได้ และ มินาโตะเห็นภาพตรงหน้า ขยับเข้าไปใกล้ๆ คุชินะ กับ คาคาโกะนั่งข้างๆหันเหลือบมอง คาคาโกะ ที่ตัวคนเดียวเสีย พ่อไปแล้ว มินาโตะ รู้ดี คุชินะ ก็เช่นกัน

คุชินะ เงยหน้าขึ้นมาหันมอง มินาโตะ ด้านขวามือตาโตหรี่ตาอ่อนๆยิ้มนิดๆ พยักหน้าหน่อยๆเธอเองก็เห็นด้วยช่วงเวลาจะไม่มากนัก แต่ คาคาโกะก็ดังกับลูกสาวของ พวกเค้าอีกคน คุชินะ กับ มินาโตะโอบกอดกันและกัน และเหมือน กับกอด นารูโตะ ที่หลับอยู่ออมแขน มินาโตะทางขวา กับคาคาโกะที่หลับอยู่บนตัก ของคุชินะ คุชินะมือลูบหัว คาคาโกะเบาๆ .....
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ณ.... กลับมา ปัจจุบัน แล้วนั้นที่ทำการ โอคาเงะ เด็กสาวตัวเล็กราวกับเด็ก อายุ 13-15 ปี มาหยุดหน้าห้องของ โอคาเงะ 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก ...

" เข้ามาได้ "

คนที่ นั่งโต๊ะโอคาเงะอยู่นั้น สวมชุดคุ้มสีขาวแขนยาวบนสีเหลืองทองเค้าเงยหน้ามองหน้าประตู ยิ้มอ่อนๆกับคนที่มานั้น ประตูห้องก็ปิด

" ภารกิจช่วย หญิงสาวหมู่บ้านเราสำเร็จแล้วค่ะ ท่านโอคาเงะ "

คนที่ก้มหัวอยู่หน้าโต๊ะ โอคาเงะ นั้นคือเด็กสาวที่สวมชุด โจนิน ที่มีพลังเทียบเท่า โฮคาเงะ ทุกแขวนเลยทีเดียวเหนือกว่าทุก คาเงะ นั้นคือ เป็นร่างสถิตสัตว์หางด้วยนั้นเอง

พุบ ! หมับ ... อยู่จากนั้น มินาโตะพุ่งเข้ามาหาคาคาโกะ โอบกอดร่างตัวเล็ก

" ฮือ ฮือ Y^Y เรียกว่า ป๊ะป๊า หรือ พ่อ สิ "

" นี่มันห้องทำงานนะค่ะ "
' เฮ้อ ถึงจะรู้สึกแปลกๆที่ ต้องมาเรียก มินาโตะ พ่อ คุชินะ แม่ก็เถอะนะ '

มินาโตะ ใบหน้านํ้าตาคอที่ดวงตาไม่น้อยเลยทีเดียวกับตัวเค้าเหมือนโดนเมินไม่เรียกตัวเค้าว่าพ่อ หรือ ป๊ะป๊า  คาคาโกะ นั้นถอนหายใจเบาๆเลยทีเดียวกับตัวเค้าในตอนนี้เหมือนโดนรับมาเลี้ยงคล้ายกับป็นครอบครัวเพิ่มมาอีกคน แต่คาคาโกะ ก็ดีใจยิ้มอ่อนๆมีความสุขที่มีครอบครัวอีกครั้ง

" คุณค่ะ ลูก ก็พูดถูกนะเพราะนี่ที่ทำงานลูกคาคาโกะเองก็ทำตามหน้าที่แหละนะ "

คุชินะ ใบหน้ายิ้มอ่อนๆชงนํ้าชามาที่ คาคาโกะ ให้คาคาโกะดื่มแก้ความเหนื่อยของลูกสาวคนนี้ของเธอตรงหน้า

" ขอบคุณค่ะ "

คาคาโกะ หยิบแก้วชานั้นขึ้นมาจากถาดรองที่มีหูจับแล้ว คาคาโกะเปิดผ้าปิดหน้า ให้มินาโตะ กับ คุชินะเห้นแค่สองคนเท่านั้น และยิ้มตาปิดให้กับ คุชินะ

" อ้ายยยยยย คาคาโกะ น่ารัก ! "

" อะไรเล่าผมกอด เธอก่อนนะ คุชินะ ! "

" อะไรอยากมีปัญหาเหรอ ท่านโอคาเงะ ! "

คุชินะ นั้นเห็นใบหน้าเต็มๆของ คาคาโกะถึงจะมีแผลเป็นแต่ก็ยังดูน่ารักใบหน้าที่ยิ้มแย้มแบบนี้โยนถาดทิ้งแล้วพุ่งเข้ามากอดด้วยเช่นกัน มินาโตะ นั้นโดนดันตัวเค้าออกไปจาก คาคาโกะ มินาโตะ ไม่พอใจแก้มป่องทางซ้ายนิดๆและพูดออกมากับ คุชินะ คุชินะ เองเส้นเลือดปูดใบหน้าหันไปมอง ซ้ายมือ กับ มินาโตะ ด้วยเส้นผมที่ชี้ตั้งขึ้นว่าจะมีเรื่องงั้นเหรอ

" เปล่าครับขอโทษครับ "

มินาโตะ ที่เป็นถึงระดับ โอคาเงะ ก้มกราบเลยทีเดียวกับตัวเค้าไม่กล้สสู้กับ คุชินะเลยแม้แต่นิดเดียวนั้นเอง

คาคาโกะ ใบหน้ามีความสุขเห็นสภาพครอบครัวของ อุซึมากิ มีความสุขแบบนี้แต่ว่า คาคาโกะ รู้ดีว่าเนื้อถึงจะเปลี่ยนไปบ้าง แต่ยังมีเรื่องพวกเลวร้ายคงเดิมนั้นเอง.....
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
            > แถมให้ มังงะให้ จิ้นนิดๆ ฮิ ฮิ <




Chocolate Covered Sesame Balls
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

47 ความคิดเห็น

  1. #22 Unknown^Δ^ (@chompoosudza) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 17:46

    เรือโอบิโตะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #22
    3
    • #22-1 NaKiSaNa (@NaKiSaNa) (จากตอนที่ 2)
      10 สิงหาคม 2562 / 19:38
      ขึ้นแล้วอย่าตกเรือแหละ เพราะยังมีอีกหลายเรืออีก ยาว ฮิ ฮิ
      #22-1
    • #22-3 NaKiSaNa (@NaKiSaNa) (จากตอนที่ 2)
      10 สิงหาคม 2562 / 19:45
      ไรท์ก็ แค่ แม่นํ้าที่ไหลริน ให้เรือ ผู้อ่าน วิ่งผ่าน ฮิ ฮิ
      #22-3
  2. #20 Jitlada Jakthong (@fha333777) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 16:44

    อร๊ายยย เรือโอบิค่าา

    #20
    1
    • #20-1 NaKiSaNa (@NaKiSaNa) (จากตอนที่ 2)
      10 สิงหาคม 2562 / 19:37
      เรือ ขึ้นแล้วอยากตกแหละ คิก คิก
      #20-1
  3. #10 HikaroManami (@HikaroManami) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 06:14

    กู๊ดจ๊อบ
    #10
    0
  4. วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 03:36
    โอบิโตะพระเอกใช่ป๊ะ
    #9
    1
    • #9-1 NaKiSaNa (@NaKiSaNa) (จากตอนที่ 2)
      8 สิงหาคม 2562 / 07:21
      นั้นสิน้า ใช้ไหมน้า ฮิ ฮิ
      #9-1