Mr.M (Markbam)

ตอนที่ 7 : Mr.M 07(RE)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,688
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 541 ครั้ง
    2 พ.ย. 63

7

I’m trap

@Boston                                    

JJ Graden

คำพูดของมาร์ค ต้วนยังคงดังวนเวียนอยู่ในหัว ถึงแม้เขาจะหลับไปแล้วก็เถอะ แบมได้เเต่ถามกับตัวเอง ว่าควรจะเอายังไงดี ใจหนึ่งยังคงกลัวอย่างที่จินยองเคยเตือน มันเสี่ยงมากกับการไปพัวพันกับผู้ชายอันตรายอย่างนั้น โดยเฉพาะคนที่จิตใจอ่อนเเอแบบเขา อ่อนเเอขนาดที่คำพูดไม่กี่คำโดยไม่ได้ตั้งใจของมาร์ค ทำให้นอนคิดทั้งคืน...

พี่จินยอง โอเคมั้ยพี่"

"มะ..ไม่เป็นไร พี่โอเค".

แบมแบมเห็นน้ำตาของพี่ที่ปาดมันออก คุณเจบีทำร้ายพี่อีกเเล้วเหรอ?

"พี่ร้องไห้ เขาทำอะไรพี่ พี่บอกแบมนะ" 

"แบม...พี่กลัว" จินยองโผกอดน้องชายแน่น ร้องไห้จนไหล่บางไหวสะท้าน ทำให้แบมอดสงสารพี่ชายจนร้องไห้ตามไม่ได้ ทำไมพี่จินยองต้องโดนทำร้ายแบบนี้อีก ทำไมเขาช่วยพี่ไม่ได้เลย

"เขาขู่พี่ เขาบอกว่าพี่ไม่มีทางเลี้ยงลูกได้ดีเท่าเขาแน่ๆ แบมพี่กลัว พี่ไม่อยากให้เขาเอาลูกพี่ไป" 

"ไม่ๆ ไม่มีวันพี่ ไม่มีวัน แบมไม่มีทางให้ใครเอาเจจีนไปจากเราแน่ พี่เชื่อแบมนะ เชื่อแบม"

หรือบางที...มาร์ค ต้วนอาจจะพูดถูกเเล้วจริงๆ

"คุณมาร์คครับ คุณแบมตอบตกลงเเล้วครับ" นิโคลรายงานผู้เป็นนายเมื่อถาดเข้าของอีเมลแจ้งเตือนเขา เป็นข้อความที่เขาเองไม่อยากเห็นมากที่สุด ยิ่งเห็นท่าทางลิงโลดของผู้เป็นนาย นิโคลก็ยิ่งสงสารคนตัวบางขึ้นมาจับใจ

คุณแบมน่าจะอดทนมากกว่านี้....

"เห็นมั้ยนิโคล ฉันบอกเเล้วว่าเขาไม่ต่างอะไรกับคนอื่นๆ" ใบหน้าหล่อเหลาราวกับพระเจ้าปั้นเหยียดยิ้มอย่างพอใจ รอยยิ้มของเทพบุตรที่ถูกปั้นแต่งโดยซาตานที่อยู่ในร่างนี้

"จัดการทุกอย่างให้พร้อมด้วย สำหรับ เบบี้ คนใหม่ของฉัน"

"ได้ครับคุณมาร์ค"

 

 

"คิดดีเเล้วใช่มั้ยแบม"

เสียงจินยองถามขณะช่วยน้องชายพับเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางใบโต ทันทีทีรู้ว่าน้องชายตัวเองตอบตกลงทำงานกับมาร์ค ต้วนไปแล้ว จินยองไม่ค่อยสบายใจนัก เพราะมาร์ค ต้วนนั้นคาดเดาทางไม่ได้เลย เขาเป็นผู้ชายที่ฉลาดมาก เเละเขาก็น่ากลัว กลัวว่าเขาจะใช้ความสุภาพที่เขาปั้นเเต่งขึ้นทำร้ายหัวใจของแบม

"แบมคิดดีเเล้วพี่ พี่ไม่ต้องห่วงนะ เขาไม่ทำอะไรแบมหรอก"

ไม่รู้สิ พี่เเค่กังวล มาร์คไม่ใช่ผู้ชายที่ไว้ใจได้ง่ายๆ"

"เเล้วทำไมแบมต้องไว้ใจเขา เขาเป็นเจ้านายนะพี่ ไม่คิดอะไรกับแบมหรอก ดูสิ แบมธรรมดาจะตาย"

แบมชี้ที่ตัวเอง ให้พี่ชายได้ดูชัดๆ เขาธรรมดา เป็นเเค่ผู้ชายคนหนึ่งที่ใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ ไม่ใช่ดารานางแบบชื่อดังหรือลูกท่านหลานเธอที่พรั่งพร้อมด้วยทรัพย์สมบัติ

เขาน่ะ ไม่มีอะไรคู่ควรกับมาร์ค ต้วนเลย...

"มาร์คเป็นผู้ชายที่เก่ง"

                เขาเก่งพอที่จะมองทะลุความธรรมดาของแบมเขาไป มองจนเห็นเสน่ห์เเละความน่ารักของแบมได้  

"ซึ่งคนเก่งๆอย่างเขาไม่หันมามองแบมหรอก"

แบมพยายามพูดให้พี่ชายเชื่อ เเต่ดูเหมือนคำพูดนั้นมันก็ตอกย้ำตัวเขาเหมือนกัน

"เเล้วเเต่แบมเเล้วกัน เเต่พี่ขอเตือนนะ ว่าระวังให้ดี" จินยองชี้นิ้วเตือนน้อง

"..."

"ระวัง...ทั้งตัวและหัวใจ อย่าให้มาร์คได้มันไป เพราะแบมจะไม่มีทางได้มันคืนมา"

                ราชรถคันหรูของมาร์ค ต้วนมาเกยที่หน้าร้านตั้งเเต่ตอนเช้าของวันถัดมา ความจริงแบมแบมบอกไปเเล้วว่าเขาจะไปเองเเต่มาร์ค ต้วนไม่ยอม เขาบอกว่าเขาต้องการให้แบมมาทำหน้าที่โดยเร็วที่สุด 

งานแรกของแบมแบม คือการกลับไปพร้อมกับเขาเเละเทรนงานทันที   โชคดีที่ครั้งนี้เขามาคนเดียวไม่ได้หนีบคุณเจบีมาด้วย ไม่อย่างนั้นสองแม่ลูกคงไม่ได้ออกมายืนรอส่งแบมแน่

"แบมไปนะ"

แบมกอดพี่ชายตัวหอมที่ยืนน้ำตาคลอแน่น

โชคดีจ้ะ พี่รักแบมนะ"

"แบมก็รักพี่" ผละกอดจากพี่ชาย หันมาทางเด็กน้อยที่เอาเเต่หลบหลังแม่

"เจครับ แบมไปนะ"

"แบมจะไปนานมั้ย จะกลับมาป่าว"

"กลับสิ แบมจะมาหาเจบ่อยๆเลย"

                "สัญญานะ"

                "แน่นอนครับ" 

แบมจูบไปที่ริมฝีปากเล็กของเจจีนเบาๆ Promise Kiss  เอาใจ ก่อนที่เสียงกระแอมไอของมาร์ค ต้วนจะดังขึ้นขัดจังหวะ แบมมองคนที่รักเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะ เดินไปขึ้นรถที่มาร์ค ต้วนเปิดประตูรออยู่เเล้ว 

"มาร์ค เราฝากน้องเราด้วยนะ" 

                "ไม่ต้องเป็นห่วง จะดูแลอย่างดีเลยล่ะ"

ร่างสูงยิ้มสุภาพก่อนจะสอดตัวเข้าไปในตัวรถคันหรู จินยองยืนรอส่งน้องชายจนรถหายลับสายตาไป โชคดีนะ...แบมแบม

บรรยากาศในรถเต็มไปด้วยความเงียบเเต่มันก็ไม่ได้อึดอัดนัก เสียงเพลงอะคูสติกเปิดคลอเบาๆทำให้แบมไม่ได้เหงาจนเกินไป เพราะตั้งเเต่ขึ้นรถมามาร์ค ต้วนก็เอาเเต่ทำงานในไอแพดของตัวเอง การ์ดที่เขาแนะนำตัวว่าชื่อนิโคลบอกว่า นี่เป็นปกติของมาร์คไปแล้ว คุณมาร์คไม่เคยปล่อยให้ตัวเองบ้าง เขามักจะทำงานเสมอหรือไม่ก็หาอะไรสนุกๆทำ            

                รถคันสวยแล่นมาจอดที่โรงแรมชื่อดังในเครือของบริษัท นิโคลบอกว่าเราจะนั่งเครื่องกลับนิวยอร์กกันเพราะมันใช้เวลาน้อยกว่า ทันทีที่รถจอด พนักงานมากมายก็พากันมายกของลง จนแบมงงตั้งตัวไม่ทัน พยายามจะยกของของตัวเอง เเต่มือหนาของมาร์ค ต้วนกลับยกห้ามไว้

                "มันไม่ใช่หน้าที่ของคุณ"

 เขาบอกอย่างนั้น แบมก็ได้เเต่ปล่อยเลยตามเลย 

เครื่องบินส่วนตัวลำสวยถูกจอดไว้ที่สนามจอดของโรงเเรม คนที่ในชีวิตไม่เคยนั่งเครื่องบินสักครั้งก็ได้เเต่มองด้วยความตาโตไม่ได้ มาร์ค ต้วนฉวยโอกาสที่แบมกำลังสนใจจับมือพาร่างบางขึ้นเครื่องหาที่นั่งพร้อมกับรัดเข็มขัดให้เสร็จสรรพ

"เดาว่าคุณคงขึ้นเครื่องครั้งแรก"

"ผมดูออกขนาดนั้นเลยเหรอครับ?"

"สายตาผมมันมองเเต่คุณมากกว่าครับ...เดี๋ยวผมนั่งเป็นเพื่อน"

  ผมยิ้มจางๆให้ ดูสิ ดวงตากลมๆที่มันเคยพยศดื้อรั้นนั่นส่อแววความหวาดกลัวอย่างชัดเจนเลยล่ะ เเละผมก็โคตรชอบมันเลย...

"คุณจ้องหน้าผมทำไมครับ มันมีอะไรติดเหรอ"

มือบางชี้วนๆไปที่หน้าของตัวเอง อย่างสงสัยที่คนตรงหน้าเอาเเต่มองหน้าเขาไม่หยุด  เผลอเอาอะไรติดหน้ามาหรือเปล่านะแบม?

"ความน่ารักมั้งครับ"

ผมชอบหน้าแบมแบมจัง ชอบตากลมๆที่ดูดื้อเเละบางทีก็ดูไร้เดียงสา ชอบจมูกเล็กๆนั่นที่มันชอบเชิดด้วยความไม่พอใจ ชอบแก้มขาวๆนั่น อยากลองสัมผัสจังว่ามันจะนิ่มเเค่ไหน  ที่ชอบมากที่สุดก็เคยปากอิ่มๆนั่นแหละมั้ง อยากรู้จังว่ามันจะหวานเเค่ไหน

"ไม่นึกว่าคุณจะเป็นผู้ชายแบบนี้นะครับ"

"เเล้วคุณคิดว่าผมเป็นผู้ชายแบบไหน"

"คุณดูอันตราย" 

แบมตอบตามความจริงที่ตัวเองคิด นั่นทำให้เสียงหัวเราะของมาร์ค  นั้นดังออกมาเบาๆ

"งั้นคุณก็ดูอันตรายเหมือนกัน"

"ผมดูอันตรายตรงไหน?"

"ทุกส่วนที่เป็นคุณ มันอันตรายต่อตัวคุณเอง" 

มันอันตรายเพราะมันดึงดูดให้ผมอยากเข้าหาคุณจนแทบคลั่ง หลังจากนี้ถ้าเกิดอะไรขึ้นก็ช่วยโทษตัวเองเเล้วกันนะครับ ที่เกิดมา น่ารังแกจนเกินไป 

                มาร์คไม่อยากพูดให้ยาวสาวความให้ยืดต่อทั้งๆที่ใบหน้าแบมมันมีเครื่องหมายคำถามอยู่เค็มไปหมด ขายาวยกขึ้นมาไขว่ห้างยกมือกอดอกราวกับจะประเมินคนตัวบางที่นั่งตรงหน้า

"คุณโอเคกับข้อสัญญาใช่มั้ย"

"โอเคนะครับ จริงๆผมคิดว่ามันมากเกินไปด้วยซ้ำ"

"ไม่หรอกครับ มันเป็นสิ่งที่คุณจะได้ เเละอาจจะได้มากกว่านี้อีก"

 ทุกสิ่งทุกอย่างที่แบมอยากได้ มาร์คจะเอามากองตรงหน้าให้ เเค่วันนั้นมาถึง วันที่เขาชนะ...

เป็นครั้งแรกที่แบมกล้าสบสายตาคมกริบนั่นเต็มๆตา คำพูดของมาร์คทำให้อดหวั่นใจไม่ได้ มันไม่ได้เเค่เต้นระรัวได้ความขวยเขิน เเต่มันยังมีความตื่นเต้นระคนหวาดกลัวปนออกมาด้วย แบมรู้สึกว่าสายตานี้มันไม่ได้เเค่มอง เเต่มันกำลังเจาะเข้าที่ตัวของเขาอย่างช้าๆ ราวกับจะชำเเหละเขาออกทีละส่วนๆ

"จริงๆเเล้วผมคิดว่าผมอาจจะทำหน้าที่นี้ไม่ได้เท่าไหร่"

มาร์คยกยิ้มมุปากเมื่อสายตากลมที่มันเคยจดจ้องเขากลับเสไปมองก้อนเมฆที่ลอยอยู่นอกหน้าต่างนั่นเเทน แบมคงกลัวสินะ เเต่แบบนี้ก็ดี กลัวเขาให้มากกว่านี้สักหน่อยสิ มันเร้าอารมณ์เป็นบ้าเลยล่ะ

"ก็ไม่ยากนะครับ เเต่ผมมีกฎอยู่เเค่ 2 ข้อ"

"..."

"ข้อที่ 1 อย่าพลาด"

"..."

"ข้อที่ 2 อย่าขัดใจผม"  นิ้วเรียวยามหักลงให้ดูทีละนิ้ว จนมันเหลือเเค่กำปั้นหนาๆเท่านั้น

"เเล้วถ้าผมทำผิดสักข้อล่ะครับ?"

"ผมก็จะลงโทษคุณ บอกไว้ก่อน ผมโหดนะ..."

มาร์คยื่นหน้าทำมือเหมือนกับให้แบมขยับมาใกล้ๆ ก่อนที่เสียงทุ้มจะกระซิบเข้าที่ข้างหูจนอดรู้สึกขนลุกไม่ได้ แบมย่นคอนี้ด้วยความรู้สึกกลัวขึ้นมาลึกๆ

เเล้วแบบนี้...เขาจะรับมือไหวมั้ยเนี่ย

@New York

Triple  C&PT

รถคันหรูถูกจอดหน้าอาคารที่พึ่งเปิดใหม่ แบมพอรู้จักอยู่บ้างว่ามันเป็นโครงการชิ้นใหม่ของบริษัท The Triple Enterprise ที่พึ่งเปิดตัวไปไม่นาน มันเป็นโครงการคอนโดที่เป็นที่จับตามองมาก เพราะความหรูหราเเละตั้งอยู่ใกล้แถบความเจริญนิวยอร์ก  ตัวห้องมีความหรูหราเเละการตกแต่งที่สะดวกสบายพร้อมเข้าอยู่ แน่นอนแบมฝันอยากได้มัน เเต่ก็คงเป็นได้เเค่ฝันเพราะราคามันไม่ได้น่ารักเลย

"คุณรู้จักที่นี่ใช่มั้ยครับ" มาร์คตั้งคำถามลองภูมิเลขาคนใหม่ขณะเดินนำเข้าตัวอาคาร

"มันพึ่งเปิดตัวเมื่อต้นปี เเละเป็นที่จับตามองมากครับ"

"ถูกต้องครับ คุณบอกได้มั้ยทำไมมันถึงเป็นที่จับตามอง"

"มันเป็นคอนโดที่ทันสมัยครับ การตกเเต่งทุกอย่างอยู่ในระดับที่ดีมาก ทำเลที่ตั้งอยู่ใกล้ศูนย์การค้า ระบบความปลอดภัยอยู่ในระดับที่สูง  มีสิ่งอำนวยความสะดวกที่ครบครัน"

"เเล้วคุณอยากได้มันมั้ย?"

มาร์คถามกดลิฟต์โดยสาร ผายมือให้แบมแบมได้เข้าไปข้างในของมัน

"ตัวคอนโดเรามีทั้งหมด 18 ชั้น ชั้นที่19-25 จะเป็นส่วนของห้องชุดที่เรียกว่าเพนท์เฮ้าส์ เเละมันจะเป็นของคุณ"

"ฮะ? อะไรนะครับ"

แบมคงหูฝาดที่อยู่ๆมาร์ค ต้วนก็บอกว่าจะยกห้องให้กับเขา ให้ตายสิ นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะ

ตัวเลขลิฟต์เลื่อนไปเรื่อยๆก่อนจะหยุดเเละเปิดที่ชั้น 22 มาร์คเดินนำเเล้วฉุดมือให้แบมเดินตาม มือหนาแตะคีย์การ์ดที่แนบมาพร้อมกับผลักประตูเข้าไป ซ้ำยังดึงแบมให้เดินเข้าไปด้วยกันอีก

"นี่ของคุณ"

มือหนายื่นคีย์การ์ดให้ ใบหน้าหวานของแบมอ้าปากเหวอๆที่จู่ๆก็ยกห้องราคาเป็นแสนดอลลาห์ให้เขาง่ายๆ

"ผมรับไม่ได้ มันมากเกินไป อีกอย่าง ผมมีที่อยู่เเล้ว"

 แบมจะไปอยู่กับยองแจ..

"ที่อยู่ของคุณมันไกลเกินไป อยู่นี่สะดวกมากกว่า มันใกล้กับบริษัทเเละที่พักของผม ผมต้องการเลขาที่พร้อมทำงานตลอกเวลาหวังว่าคุณจะเข้าใจ"

เเต่มัน.."

ชู่ว...กฎข้อที่ 2 อย่าขัดใจผม"

นิ้วเรียวถูกยกขึ้นมาจรดริมฝีปากอิ่ม ทำให้แบมเงียบเสียงเม้มปากแน่นอย่างขัดใจ  รอยยิ้มยกประดับมุมปากมาร์ค ต้วนช้าๆ ก่อนที่มันจะเปลี่ยนเป็นคลี่ยิ้มกว้างเมื่อแบมยอมทำตามเขา

เป็นเด็กดีแบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย...

"ในนี้มีทุกอย่างที่คุณจะได้ นิโคลเตรียมให้หมดเเล้ว ขอให้มีความสุขกับบ้านใหม่ครับ"

มาร์คเกลี่ยแก้มนิ่มเบาๆ ก่อนจะผละออกจากประตูไป ให้แบมได้ใช้เวลาทำความรู้จักสถานที่

สถานที่ที่จะเป็นทั้งบ้านเเละกรงขังไม่ให้แบมจากไปไหนจนกว่ามาร์คจะพอใจ...

แบมกวาดดวงตากลมไปทั่วห้องที่มันให้ความรู้สึกหนักอึ้งมากกว่ายินดี ทุกอย่างในห้องนี้ดูดีไปหมดจนแทบไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองจะได้ครอบครอง มันเหมือนกับฝัน เปลี่ยนเขาราวกับฝันเลย  ไม่เพียงเเค่คีย์การ์ดที่อยู่ในมือ เเต่ยังมีกล่องเเละถุงมากมายวางอยู่มุมห้องแต่ละถุงปักตราชื่อแบรนด์ดังมากมาย เเต่ที่ทำให้แบมตกใจมันคือกล่องๆเล็กๆกล่องหนึ่งต่างหาก


หวังว่าคุณจะใส่มัน

Mr.M


"ทุกอย่างเรียบร้อยดีนะนิโคล" มาร์คถามขณะที่ยังอยู่ในรถ เขาพึ่งไปส่งคนในปกครองที่บ้านใหม่

"ครับ คุณมาร์คสามารถเช็คได้เลย มันลิ้งเข้ากับโทรศัพท์คุณมาร์คเเล้ว"

"ก็ดี"

                มาร์คสไลด์เครื่องมือสื่อสารสุดหรู ที่ตอนนี้หน้าจอมันกำลังเผยภาพเบบี้ตัวน้อยในอิริยาบถต่างๆภายในห้อง ใช่ เขาติดกล้องวงจรปิดไว้ในห้องแบม ทั่วทุกห้องยกเว้นเพียงเเค่ห้องน้ำเท่านั้น ไม่พอยังรวมถึง GPS ใน

                นาฬิกาเรือนหรูนั่นด้วย มาร์คไม่ได้โรคจิตนะ เขาเเค่อยากเห็นแบมอยู่ในสายตาต่างหาก

อยู่ในสายตา....ตลอดเวลา


 

 

100%
 @iammeamjtha3000
#มิสเตอร์มบ

 


 


 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 541 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,804 ความคิดเห็น

  1. #3698 hiddenhills (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 19:14
    มาร์คน่ากลัวมากก
    #3,698
    0
  2. #3577 mt93bb1a (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 23:51
    โรคจืต
    #3,577
    0
  3. #3515 adobecs3 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 10:58
    ร้ายจนดิชั้นกลัวค่ะ
    #3,515
    0
  4. #3346 sai suju&tvxq5 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 19:53
    ร้ายมาก
    #3,346
    0
  5. #1761 Oni (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 15:00

    รายเกินไปเหมือนแบมหลงเข้าไปอยู่ในดงสิงห์โตเลยอ่ะ

    #1,761
    0
  6. #1747 nadearismyname (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 18:26
    ร้ายกาจจจจ
    #1,747
    0
  7. #1336 mai199x (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 08:00
    ทำไมดูจิต
    #1,336
    0
  8. #1074 Aton7 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 04:33

    น่ากลัวมาก

    #1,074
    0
  9. #1057 YanisaCH (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 11:18
    เกินไปแล้วววว
    #1,057
    0
  10. #994 Nattitap (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:02
    ร้ายมากมาก
    #994
    0
  11. #990 maba07 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:55
    พี่มาร์คน่ากลัวบอกตรงเหมือนคนโรคจิตแล้วแอแงงง
    #990
    0
  12. #859 My love markbam (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:58
    ร้ายกาจมาก
    #859
    0
  13. #848 iam_suwitchaya (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:48
    มาร์คน่ากลัวมากกก ออกแนวโรคจิตอะ55
    #848
    0
  14. #673 Ppchat (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 06:41
    ทำไมกลัว
    #673
    0
  15. #665 Caff? Latte (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 19:59
    อยู่ดีๆก็ถูกจับมาขังง โถถถ

    แบมรูกกก
    #665
    0
  16. #636 ayumikimlee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 12:45
    น่ากลัววว
    #636
    0
  17. #620 Meaw2524 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 12:50
    มาร์คสายเปย์ (หวังผล)😒😒😒
    #620
    0
  18. #601 jiab155 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 18:57
    คุณค่ะ อีกนิดนึงจะเข้าข่ายโรคจิตแล้วค่ะคุณ
    #601
    0
  19. #588 Amanokawa3169 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 04:19

    สามคำสำหรับ Mr.M โรค จิต มาก

    #588
    0
  20. #548 นานะ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 19:38

    พี่มาร์ค สุดๆอ่ะ

    #548
    0
  21. #477 kaespicy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 01:57
    อยากเห็นคุณมาร์คดิ้นเพราะแพ้5555​เกลียดที่คิดแต่จะเอาชนะ​บ้าป่ะเนี่ย
    #477
    0
  22. #398 uromtbb (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 23:55
    พี่มาร์คหน้ากลัว
    #398
    0
  23. #389 toto (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 12:58

    นี่แหละโรคจิตค่ะมาร์ค คนบ้าอะไรติดกล้องวงจรปิดดูคนอื่น

    #389
    0
  24. #346 Bella1997 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 20:32
    เปย์หนักมาก แต่ก็น่ากลัวมากเช่นกัน ม้าคเป็นผู้ชายที่เอาแต่ใจตัวเองสุดๆ ที่แบมมองว่าม้าคอันตรายน่ะใช่เลย
    #346
    0
  25. #301 lovebam2x (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 15:18
    โอ้วววมายยยยยก้อดดด เปย์หนักมากค่ะ น้องน้อยของเราจะหนีรอดไหมเนี่ยยยยย
    #301
    0