Mr.M (Markbam)

ตอนที่ 3 : Mr.M 03 (RE)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,454
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 736 ครั้ง
    3 พ.ย. 63

3

When we meet again…

@ Boston


     ย่านชุมชนที่คล้ายตลาด มีผู้คนพลุกพล่านมากมายไม่เคยทำให้มาร์คพอใจอยากจะมาเดินเล่นซักที ถ้าไม่ติดว่ามันเป็นที่อยู่ปัจจุบันของใครบางคนนั่น มาร์คคงไม่ถ่อสังขารมาถึงที่นี่แน่


JJ Garden


ร้านดอกไม้บอกชื่อแน่ว่าที่มาร์คมามันถูกต้อง ร่างสูงของนักธุรกิจที่เปลี่ยนจากสูทเต็มยศมาเป็นชุดสุภาพธรรมดาแต่ก็ยังคงความดูดีไว้เหมือนเดิม


           “JJ Garden ยินดีต้อนรับครับ!


                เสียงใสร้องทักทันทีทั้งๆที่ยังไม่ได้หันหน้ามาด้วยซ้ำ ความจริงมาร์คแค่คิดนะว่าแบมบอบบาง แต่พอมาอยู่ในชุดสบายๆมันทำให้มาร์ครู้ว่าแบมไม่ได้แค่บอบบาง แต่ยังตัวเล็กมาก ดูสิ อ้อนแอ้นไปหมดเลย


น่าเอ็นดูไปหมด..


มิสเตอร์!”  กระถางดอกไม้แทบร่วงลงจากมือ เมื่อพบคนตัวสูงยืนยิ้มให้อยู่ในร้าน เขามาที่นี่ได้ยังไงกัน


จำได้ว่าผมเคยบอกแล้วนะว่าให้คุณเรียกผมว่ามาร์ค


เอ่อ ครับ คุณมาร์ค มาได้ยังไงครับ

แบมพยายามตั้งสติ ดีแค่ไหนแล้วที่พี่จินยองและเจจีนอยู่ข้างบน


พอดีผมมีนัดแถวนี้น่ะครับ เห็นร้านดอกไม้พอดีเลยถือโอกาสแวะมา

ถ้าแจ็คสันอยู่ มันคงด่าเขาว่าตอแหลหน้าตายแน่ๆ  แต่แล้วไงล่ะ?

เห็นพอดี= เห็นว่าตรงกับที่สืบไว้พอดีต่างหาก


 “มีอะไรให้ผมช่วยมั้ยครับ

เขาแค่ผ่านมา เดี๋ยวเขาก็ไปแล้ว ใจเย็นๆนะแบม


 “มีแน่นอนครับ ผมอยากได้ดอกไม้สักช่อ รบกวนจัดให้ผมหน่อย


                “รับเป็นดอกอะไรดีครับ?”


อา..ผมเองก็ไม่ค่อยรู้เรื่องนี้เท่าไหร่


 “งั้นดอกไม้ที่คุณจะให้ คุณให้เนื่องในโอกาสอะไรครับ?”


ขอโทษครับ ผมอยากขอโทษ พอดีว่าเผลอทำมารยาทแย่ๆใส่คนๆหนึ่งน่ะครับ เลยอยากขอโทษเขา แต่รบกวนขอช่อเล็กหน่อยนะครับ ตัวเขาเล็กมาก กลัวว่าจัดช่อใหญ่ๆจะพาลโกรธผมเอาที่ให้เขาหอบดอกไม้หนักๆ


มาร์คมองแขนเล็กๆนั่นไม่วางตา จะหักหรือเปล่านะถ้าเขาเผลอจับมันแรงๆ

สงสัยต้องพิสูจน์..


 “งั้นกรุณารอสักครู่นะครับแบมผายมือให้มาร์คไปนั่งรอที่โซฟาตัวใหญ่ ก่อนจะลงมือจัดดอกไม้ให้


ไหนว่ายังไม่รักใครไง....


แล้วแกจะหงุดหงิดทำไมแบม!


 “เสร็จแล้วครับ ดอกลิลลี่ แทนคำขอโทษ

ลิลลี่สีขาวช่อกะทัดรัดถูกจัดส่งให้ชายหนุ่ม มาร์ครับมาดูด้วยความพอใจ


                “ผมนึกว่ามันจะแปลว่ารักแรกพบซะอีก


                “แปลได้หลายความหมายครับ ขึ้นอยู่กับวาระโอกาส คุณพอใจกับมันใช่มั้ยครับ


                “ครับ ผมพอใจ แล้วคุณล่ะ ชอบมันมั้ย?”


             ครับ? อ่า..ชอบสิครับ ผมจัดเองกับมือนี่นา


      “ดีครับ นี่ครับค่าดอกไม้มาร์คล้วงเอาบัตรเครดิตสีดำใบหรูก่อนจะส่งให้แบมจัดการกับมัน


      “เสร็จแล้วครับ คุณมาร์คครับ คุณลืมดอกไม้

     แบมร้องทักเมื่อมาร์คทำท่าจะเดินออกจากร้าน หยิบเอาเพียงแค่บัตรเครดิตไปแล้วทิ้งดอกไม้ไว้ที่นี่


                “ผมให้คุณ เเทนคำขอโทษที่วันนั้นผมสัมผัสคุณโดยที่คุณไม่อนุญาต   รับคำขอโทษจากผมด้วยนะครับ


                “...”


     ผมอยู่ที่บอสตันอีกหลายวัน ไว้เราไปดื่มกาแฟด้วยกันนะครับ


                “เพื่ออะไรครับ?”


 “ผมอยากรู้จักคุณให้มากกว่านี้ นามบัตรผม หวังว่าคุณจะติดต่อกลับมา ผมหวังมากจริงๆนะครับ

ไม่เพียงยื่นนามบัตรให้เปล่าแต่มาร์คยัดมันลงมือแบมทั้งอย่างนั้น ไม่พอยังเกลี่ยฝ่ามือนุ่มนิ่มอย่างอ้อนวอนขอ มาร์คช้อนสายตาไปสบกับดวงตากลมๆที่มันปนความไม่เข้าใจอยู่ เหยียดยิ้มบางๆให้ก่อนจะปล่อยมันแล้วเดินออกมา


ใจเย็นๆน่า ค่อยๆรุกไปทีละก้าวๆ


                “ลูกค้าคนเมื่อกี้คุ้นๆนะจินยองที่พึ่งลงมาจากชั้นสองถาม เห็นหลังไวๆแบบนั้นมันทำให้คุ้นอยู่

จำได้ว่าเคยเห็นแผ่นหลังแบบนี้ที่ไหนนะ...


มาร์ค ต้วนไงพี่จินยอง


 “มะ..มาร์ค แล้ว.. แล้วเขามาทำอะไรที่นี่ เขามาคนเดียวใช่มั้ย เขา

มาร์ค ต้วนอย่างนั้นเหรอ!? จินยองตัวสั่นไปหมดด้วยความหวาดกลัว มาร์ค ต้วนมา ก็แสดงว่าเขาคนนั้นอาจจะมาด้วย แล้ว เเล้ว...


                “ใจเย็นๆครับพี่จิน เขามาคนเดียว ไม่มีใครมาด้วย


 “จริงนะแบม จริงๆนะ


จริงครับ พี่สบายใจเถอะ


 “พี่กลัวจังแบม เขาเขยิบเข้าใกล้เราอีกก้าวแล้ว


                “ไม่ต้องกลัวครับพี่จิน แบมจะไม่ยอมให้ใครทำร้ายเราอีก ไม่มีวัน


ดวงตากลมแข็งกร้าวขณะคิดถึงอีกคนที่ทำให้ร่างพี่ชายเขาตัวสั่นเป็นลูกนกแบบนี้เขาจะไม่มีทางให้ใครมาทำร้ายให้ครอบครัวเขาต้องเจ็บปวดอีก...

  ไม่มีทาง!

 


JJ Garden


08:00


ยามเช้าที่บอสตันยังสดใสอย่างที่เคย แบมตื่นเเต่เช้าเพื่อมาช่วยพี่จินยองจัดร้านเป็นปกติประจำทุกวัน ใครว่าทำร้านดอกไม้มันง่าย เปล่าเลย มันยากในระดับหนึ่งเช่นกัน ทุกๆวันแบมเห็นพี่จินยองตื่นตั้งเเต่ฟ้ายังไม่สาง เพื่อมาเปิดร้านเเละรับดอกไม้ เเต่ในขณะเดียวกันก็ต้องทำหน้าที่แม่ให้กับลูกชายอีก มันทำให้แบมทึ่งในความเก่งกาจของพี่ชายคนนี้ เเละหวังว่าตัวเองจะแบ่งเบาภาระของพี่ได้มากกว่าเดิม


ร้านของเราตั้งอยู่ในย่านชุมชนที่อาจเรียกได้ว่าเป็นตลาดแห่งหนึ่ง  มีผู้คนสัญจรไปมามากกมาย มีลูกค้าทั้งขาประจำเเละขาจร มันเลยทำให้ร้านดอกไม้ของเรายังพออยู่ได้เรื่อยๆ แม้ไม่มีกำไรมากนักก็ตาม


ชีวิตง่ายๆเรื่อยๆ ก็มีความสุขในแบบของมันดี

 

"อ้าว แบม จินนี่ล่ะ"


หนุ่มฝรั่งผมทองรูปร่างสูงที่แบมคุ้นหน้าคุ้นตาดีอย่าง  ปีเตอร์  ร้องถามทันทีที่เปิดประตูเข้าร้านมา  แบมไม่ค่อยชอบใจหนุ่มคนนี้เท่าไหร่เพราะเขามักเป็นประเด็นที่ทำให้หลานชายตัวน้อยเสียใจ


ปีเตอร์ชอบพี่จินยอง...


เเต่เจจีนไม่ชอบปีเตอร์...


"พาเจจีนไปซื้อขนมน่ะ มีอะไรหรือเปล่า"


เเต่แบมก็ไม่อยากเเสดงท่าทีไม่ชอบใจเขาเหมือนอย่างที่ยองแจเคยทำหรอกนะ  ป้ามาร์ธาแม่ของปีเตอร์ใจดีมาก เคยช่วยเหลือพวกเราบ่อยๆ มันเลยเป็นเหตุผลที่พี่จินยองไม่ปฏิเสธเขาไปตรงๆ


"หรอ ฉันว่าจะชวนจินนี่ไปงานเทศกาลดนตรีน่ะ เอาไว้จะมาใหม่เเล้วกัน" 


"ปีเตอร์...พี่จินยองไม่ไปหรอก"

ลึกๆแล้วอยากจะพูดอะไรให้มากกว่านี้ เเต่แบมไม่ใช่จินยอง ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปบอกให้ปีเตอร์ตัดใจ ที่เขาพอจะทำได้คือพยายามให้ปีเตอร์ออกห่างเเละเตรียมใจมากกว่า


"ทำไมล่ะ?"


         นายก็รู้ดี...อย่าให้ฉันพูดเลย"              


"ฉันไม่มีทางยอมแพ้หรอก" 

หนุ่มผมทองเอ่ยอย่างดื้อดึงก่อนจะผลุนผลันออกจากร้านไป ทิ้งให้แบมมองตามด้วยความอ่อนใจ



"ฉันไม่มีทางยอมแพ้หรอก" 

ถ้อยคำของคนที่เดินสวนออกไปจากร้านทำให้มาร์คขมวดคิ้วด้วยความไม่ชอบใจ ไหนจะหน้าแบมที่บอกว่าอ่อนใจเต็มทนนี่มันอะไรกัน?


อย่าบอกนะว่าจะมาเป็นคู่เเข่งเขา..


เหอะดูจากสารรูปเเล้ว มาร์คว่ายังไงมาร์คก็ชนะเเน่นอน!

 

"คุณมาร์ค!"

 คนที่สวนกับปีเตอร์เข้ามาทำให้แบมประหลาดใจยิ่งกว่า เขามาอีกทำไมกัน เเละมาตั้งเเต่เมื่อไหร่เนี่ยมาร์ค ต้วน!


"อรุณสวัสดิ์ครับ ผู้ชายคนเมื่อกี้เขาดูอารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่นะ"

 มาร์คยิ้มบางปกปิดความไม่พอใจไว้ ท่าทางสุภาพที่เขาสร้างมาจนชินถูกยกขึ้นมาปกปิดมันอย่างเป็นธรรมชาติ จนแบมไม่คิดสงสัยอะไร


เรื่องปกปิด มาร์คน่ะถนัด


"ช่างเขาเถอะครับ วันนี้มีธุระแถวนี้เหรอครับมาเเต่เช้าเชียว" แบมเลือกจะเมินเรื่องของปีเตอร์ ทำทีว่ายุ่งจัดอยู่ตรงโต๊ะเคาน์เตอร์เเต่ลอบกดโทรศัพท์ส่งข้อความไปเตือนพี่ชายตัวเองว่าอย่าพึ่งกลับมา


จินยองไม่อยากเจอใครที่เกี่ยวข้องกับเขาคนนั้นเเละแบมแบมก็ยินดีที่จะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องพี่...


"ครับ มีที่นี่ ตอนนี้ด้วย"


แบมขมวดคิ้วด้วยความสงสัย มาร์คดูแปลกกว่าทุกวัน ไม่สวมสูทหรือชุดสุภาพ เเต่เป็นเพียงกางเกงขายาวเข้ารูปสีอ่อนกับเสื้อเชิ้ตสีขาวธรรมดาๆ เหมือนกับคนทั่วไปแต่ก็ยังคงความดูดีเอาไว้เช่นเดิม


ไม่ว่าจะแต่งตัวยังไง ออร่าความดูดีก็ยังคงติดตัวเขาเสมอเลยนะ...


"มีคนบางคนไม่ยอมติดต่อผมทั้งๆที่ผมคาดหวังกับเขาพอสมควร  แถมพอผมติดต่อไปเขาก็ไม่ยอมรับสายผมอีก แบบนี้ผมควรทำยังไงกับเขาดีครับ?"


มาร์ครอสายแบมทั้งคืน!


ทั้งๆที่ปกติเเล้วเบอร์ส่วนตัวของเขาถือเป็นของหายาก ส่วนใหญ่ใครที่ได้เบอร์ส่วนตัวมาร์คไปมักจะติดต่อมาทันทีด้วยซ้ำ ไม่สิ  ส่วนมากต้องสืบเอาต่างหาก เเต่แบมนี่ยังไง เขาเต็มใจให้เเต่ไม่ยอมโทรมาซักสาย แถมพอเขาอดทนรอไม่ไหวเลยยอมโทรหาก่อนกลับไม่รับสายซะงั้น


จะยากเย็นไปไหนกันนะแบมรู้มั้ยมันทำให้เขายิ่งอยากเอาชนะจนแทบบ้า!


แบมแบมหน้าชาราวกับเด็กที่ถูกจับได้ว่าแอบกินขนมในห้องเรียน เขาพอจะรู้ออยู่หรอกว่าเบอร์ที่โทรเข้ามานั้นเป็นของใคร เเต่จะให้ทำไงล่ะ เข้าไม่อยากสนิทสนมหรือเกี่ยวข้องกับมาร์ค ต้วนไปมากกว่านี้


เขาอันตราย...อันตรายต่อหัวใจแบมแบมมากจริงๆ


ผู้ชายแบบเขา แบมคิดว่าไม่จำเป็นต้องมาง้อคนธรรมดาแบบแบมเลยด้วยซ้ำ ตอนนี้มาร์คก็อาจจะแค่สนุกที่มีคนไม่สนใจเขา เเต่อีกไม่นานเขาก็จะเลิก ทางที่ดีแบมเลยไม่เสี่ยงเอาหัวใจตัวเองไปผูกกับเขา


"อา..ผมว่าเขาอาจจะมีธุระบางอย่างก็ได้นะครับ


"ธุระที่ทำให้เมินสายผม? ผมว่าเขาอาจจะไม่ชอบผมมากกว่า" มาร์คเคลื่อนกายตัวเองมาอยู่หน้าเคาน์เตอร์ที่แบมยืนอยู่ ท้าวแขนลงกับมันราวกับจะกักตัวแบมไว้ไม่ให้หนีไปไหนได้อีก


"คุณรังเกียจผมเหรอ..."


เสียงทุ้มถามอย่างเว้าวอนขณะช้อนสายตาคมกริบจ้องไปที่ดวงตากลมโตอย่างน่าสงสาร มาร์ค ต้วนกำลังทำให้แบมรู้สึกประหม่า เขาไม่เคยใกล้ชิดกับผู้ชายคนไหนมากกว่านี้มาก่อน


ไม่เคยโดนสบตาอ้อนวอนขอราวกับเด็กน้อยที่น่าสงสารด้วย...


"ปละ..เปล่าครับ ใครจะรังเกียจคุณกัน"

 แบมแบมหันหน้าหนีเข้ากำแพงหลบสายตาคมๆนั่น คุณมาร์คเขาน่ากลัวเกินไป เขาใช้สายตาแบบนี้กับผมได้ยังไง รู้บ้างมั้ยว่าใจแบมแบมมันจะกระเด็นออกมาข้างนอกอยู่เเล้ว


เขามันอันตราย...


"คุณหนีผม"


"ผมเปล่าหนี เเค่ผม ผม อ้อ โทรศัพท์ผมมันไม่ค่อยดีต่างหาก"


 มาร์คหัวเราะกับข้ออ้างระดับเด็กอนุบาลของแบม กับคนอื่นผมอาจจะโมโหนะที่หาข้ออ้างสิ้นคิดแบบนี้มาใช้กับผม เเต่กับแบม มาร์คมองว่ามันน่าเอ็นดู


น่าแกล้ง น่าขยำขยี้ไปหมด


        "อย่างนั้นเหรอครับ..."


"จริงๆนะครับ คุณดูมันสิ!"


แบมยืนยันความบริสุทธ์ตัวเองด้วยการโชว์โทรศัพท์มือถือที่สภาพมันถูกใช้งานมานานเเล้วให้มาร์คดู เจ้าของดวงตาคมกริบก็เลยยอมผละจากการใช้สายตาจับผิดเขาไป


"งั้นผมจะคิดว่ามันเป็นเหตุสุดวิสัยแล้วกันนะครับ  ว่าเเต่วันนี้ ไปดื่มกาแฟกับผมได้มั้ยครับ?"

มาร์คต่อรอง ยิ่งเห็นแบมเป็นแบบนี้เขาก็อยากจะรู้จัก ชอบชะมัดเวลาที่ถูกท้าทายด้วยแววตากลมๆนี่


แบมไม่ได้ทำอะไรท้าทายเขาหรอก เเต่เขาสรุปเอาเองละกันว่าการปฏิเสธต่อต้านนี่คือการท้าทายยิ่งผลัก มาร์คจะยิ่งขยับเข้าหา เขาจะทำทุกวิถีทางให้แบมยอมเขาให้ได้


"ต้องขอโทษด้วยจริงๆนะครับ เเต่ผมทิ้งร้านไม่ได้ พี่ชายผมไม่อยู่"


"น่าเสียดาย เเต่ไม่เป็นไรครับ เอาไว้โอกาสหน้าเเล้วกัน" จริงๆมาร์คอยากจะนั่งรอพี่ชายที่ว่าของแบมด้วยซ้ำ ไม่เจอกันหลายปีอยากรู้เหมือนกันว่า เพื่อน จะเปลี่ยนไปเเค่ไหน ได้ข่าวว่ามีลูกเเล้วด้วย


แบบนี้ยิ่งน่าสนุกไปกันใหญ่  เขาได้อะไรๆจากการมาบอสตันค่อนข้างเยอะเลยทีเดียวล่ะ


"หวังว่าจะรับสายผมนะครับ"


คำพูดทิ้งท้ายของคนตัวสูงที่เดินออกจากร้านไปทำให้แบมงุนงง อะไรของเขากันนะ...


เเต่ไม่นานหลังจากนั้น ราวๆ 30 นาที การ์ดที่แบมคุ้นหน้าว่าคุณมาร์คเรียกเขาว่านิโคลก็เดินเข้ามาในร้าน ชายชุดสูทคนนั้นไม่พูดอะไร เพียงเเค่วางถุงมากมายลงตรงหน้าเขาแล้วเดินออกไป เขาถามอะไรก็ไม่พูดออกมาซักคำ


          เป็นคนหรือหุ่นยนต์กันเเน่?


"เขาไปแล้วเหรอ? เเล้วนี่ของใคร"


 จินยองที่เพิ่งพาลูกชายหนีออกจากร้านถามเมื่อกลับมา  ยังถือว่าพระเจ้าเข้าข้างเขาอยู่ที่มาร์คเลือกมาเวลาที่เขาไม่อยู่ร้านพร้อมๆกับเจจีน ไม่อย่างนั้นเขาเองก็ไม่แน่ใจว่ามันจะเกิดอะไรขึ้น


"แบมก็ไม่รู้ครับ อยู่ๆก็เอามาวาง ถามอะไรก็ไม่ยอมตอบ"


ดวงตากลมมองถุงมากมายด้วยความหนักใจ จินยองจึงพยักเพยิดให้แบมลองแกะดูข้าวของราคาแพงมากมายที่ล้วนเเล้วเเต่เป็นอุปกรณ์ที่มีเทคโนโลยีไฮเทค โทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ล่าสุดที่ราคาแพงหูฉี่ ไม่รวมแล็ปท็อปและอีกมากมาย นี่มาร์ค ต้วนบ้าไปแล้วหรือยังไง!?



ที่นี้ก็รับสายผมได้เเล้วนะครับ หรือจะเมลมาก็ได้ ทุกช่องทางการติดต่อของผม มันถูกบันทึกไว้เเล้ว

Mr.M


โพสอิทที่ถูกแปะเขียนข้อความอยู่ข้างในยิ่งทำให้แบมหงุดหงิด นี่เขาไม่รู้หรือไงว่าที่แบมพูดไปมันคือข้ออ้าง ไม่ใช่คำอ้อนวอนขอสิ่งของพวกนี้นะ!


"เขาบ้าไปแล้ว แบมต้องเอาไปคืน!" มือบางพยายามเปิดเครื่องมือสื่อสารเพื่อจะติดต่อหาตัวต้นเหตุ เเต่เป็นจินยองที่คว้ามือน้องชายเอาไว้พร้อมส่งสายตาปรามว่าไม่ควร


"ทำไมครับ?"


"อย่าขัดใจมาร์ค ต้วน ยิ่งแบมปฏิเสธเขาจะยิ่งยัดเยียดให้" จินยองพูดตามประสาคนที่รู้จักมาร์ค ต้วนดี ไม่สิ จะมาร์ค ต้วน ,หวัง เเจ็คสัน หรือเขาคนนั้น จินยองรู้ดีว่าควรหรือไม่ควรทำอะไร


"เเต่แบมไม่อยากได้ของของเขา" แบมเคยชินกับการทำงานแลกเปลี่ยนเงินหรือสิ่งของ ไม่ใช่สิ่งที่ได้มาโดยไม่มีการแลกเปลี่ยน


ยิ่งคนให้ที่ไม่บอกจุดประสงค์ แบมยิ่งรู้สึกว่าอาจจะต้องแลกเปลี่ยนสิ่งที่มีค่ามาก


อย่างเช่น...


หัวใจเขา


"เเต่เขาอยากให้ เชื่อพี่ รับมันมาแล้วอยู่ให้เงียบที่สุด"


 เงียบที่สุด ถ้ามาร์คหมดสนุกเขาจะรามือไปเอง...จินยองก็ได้เเต่คิดแบบนั้น




100%

@iammeamjtha3000

#มิสเตอร์มบ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 736 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,804 ความคิดเห็น

  1. #3513 adobecs3 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 09:10
    พูดกันตรงๆ ดิชั้น อยากได้มาร์คต้วนค่ะ555555555555555
    #3,513
    0
  2. #3342 sai suju&tvxq5 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 13:36
    เปย์เก่งมาก
    #3,342
    0
  3. #3140 Shooting-Star (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 20:52
    แบมใจแข็งมากลูก ถ้าคุณมาร์คเข้าเล่นๆนะ จะน่าดู!!!!
    #3,140
    0
  4. #2437 kwankrittikarn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 22:53
    ลุ้นมาก แต่อย่าใจร้ายกับน้องมากนะ มิสเตอร์ M
    #2,437
    0
  5. #1756 Oni (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 12:47

    มิสเตอร์สายดปย์และเอาแต่ใจจนน่ากลัวอย่างที่แบมว่าจริงๆ

    #1,756
    0
  6. #1281 KingkarnNakkumma (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 02:46
    เปย์เก่งมากจ่ะพี่
    #1,281
    0
  7. #1237 Bampita777 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 10:34
    ทุ่มมากเลย แต่หัวใจซื้อไม่ได้นะ ต้องหมั่นมาเฝ้่
    #1,237
    0
  8. #1053 YanisaCH (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 10:40
    อ่ะเปย์
    #1,053
    0
  9. #1003 ` dnmbdef (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:27
    ดูร้ายอะ ????
    #1,003
    0
  10. #993 Nattitap (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:17
    เปย์เก่งงง
    #993
    0
  11. #855 My love markbam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:25
    สายเปย์
    #855
    0
  12. #671 Ppchat (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 21:10
    พิมัคมาเปย์เราบ้างงงง
    แต่ก็ยะไม่ได้ชื่อเเบมแบม
    #671
    0
  13. #632 ayumikimlee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 10:28
    อุแงงง สายเปย์
    #632
    0
  14. #597 jiab155 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 17:58
    เวลามีน้อยเลยรุกแรง555555
    #597
    0
  15. #508 8 o'clock (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 18:54
    เปย์เก่งงงง
    #508
    0
  16. #459 littlebird05 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 17:17

    เปย์หนักมาก

    #459
    0
  17. #385 uromtbb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 03:46
    แก้งนี้ร้ายมาก
    #385
    0
  18. #378 toto (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 01:41

    สายเปย์ขนาดนี้ ยอมแล้วจ้า

    #378
    0
  19. #324 defff06 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 12:13
    เปย์เก่งม้าดดดดด5555555
    #324
    0
  20. #298 lovebam2x (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 13:39
    หมั่นไส้ความเปย์นี้ อย่ามาหลอกแบมก็พอนะ
    #298
    0
  21. #277 mybamboo07 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 04:27
    พี่จินยองดูเป็นคนเก่ง แบมโชคดีมากที่มีพี่จินยอง
    #277
    0
  22. #207 pulin19 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 11:36
    ไรท์สนุกมาก อย่าร้องน้าาา
    #207
    0
  23. #197 PJ_PM (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 02:17
    มาร์คบั่บบบ น่าตีอะ หมั่นเข้ว เปย์เก่งนัก!
    #197
    0
  24. #187 pcnmtcn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 00:35
    หมั่นไส้ม้าคอ่ะ!!!
    #187
    0
  25. #169 Chongnamcha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 14:18
    อยากเห็นอิมเมจเจจีนน
    #169
    0