Mr.M (Markbam)

ตอนที่ 26 : Mr.M 25(RE)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,750
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 557 ครั้ง
    14 พ.ย. 63

25

Everyday with you

 

And you’ll be safe under my control

ฉันจะให้คุณทุกอย่าง สิ่งที่คุณใฝ่ฝันถึงมันมาโดยตลอด
Just let me in…

แค่ให้ฉันเข้าไป …

 

"คุณมาร์คครับ อยู่นิ่งๆหน่อยสิครับ" เสียงหวานร้องห้าม เมื่อสันจมูกโด่งเริ่มเกเรโดยการเข้ามาคลอเคลียที่ต้นคอเขาอีกเเล้ว นี่เขาคิดผิดหรือคิดถูกนะที่ยอมทำตามใจคุณมาร์ค

 

ยอมทำตามใจมานั่งบนตักให้เขารังแกง่ายๆ นอกจากจะใจง่ายเเล้วแบมแบมยังปล่อยเนื้อปล่อยตัวอีก ถ้าพี่จินยองรู้เข้า เขาคงโดนตีจนตัวลายแน่ๆ

 

 เเละก็เพราะเหตุผลนี้นี่เเหละเขาถึงยังไม่กล้าไปเจอหน้าพี่จินยอง ไม่รู้จะอธิบายยังไงเหมือนกัน แบบ มันทำตัวไม่ถูก เขาไม่ใช่ยองแจนะที่จะหาญกล้าเดินโทงๆไปบอกพี่ว่าโดนคุณแจ็คสันจับกินเเล้ว และแน่นอนการทำแบบนั้นนอกจากยองแจจะโดนหยิกบวกด้วยการบ่นจนหูชา คุณแจ็คสันเองก็น่วมไปเหมือนกันเพราะเอาตัวบังยองแจ

 

 จริงๆแบมแบมก็อยากบอกพี่ให้รู้นะ เเต่ก็กลัวเหลือเกิน ทำไงดีล่ะ ก็พี่จินยองย้ำเสมอเลยนี่นาว่าคุณมาร์คอันตราย และแบมแบมก็เคยพูดกับพี่ด้วยว่าจะไม่หวั่นไหวง่ายๆ เเล้วเป็นยังไงล่ะที่นี้

 

 เฮ้อ

 

 เอาไว้กล้ากว่านี้ แบมจะเดินไปบอกพี่จินยองเองนะ จะอยู่นิ่งๆฟังเสียงบ่นเเละโดนหยิกโดนตีเท่าที่พี่จินยองต้องการเลย

 

 "คุณหอมขนาดนี้ จะให้ผมอยู่เฉยๆได้ไงครับ เบบี้" เสียงทุ้มแหบพร่าเพราะความต้องการตอบ แม้ยังไม่วายเก็บความหอมหวานเข้าจมูกตัวเองไม่หยุด แบมแบมกำลังทำให้มาร์คหลงยิ่งกว่าหัวปักหัวปำเสียอีก

 

 ถ้าไอ้เจบีกับไอ้แจ็คสันมาเห็นสภาพเขาตอนนี้ มันคงรุมด่าเขาไม่เหลือซากแน่ๆที่เอาเบบี้มากกมากอดในที่ทำงาน ทั้งๆที่ตัวเขาเองแท้ๆที่เป็นคนตั้งกฎว่าห้ามเอาเบบี้ขึ้นมาที่นี่ มาร์คก็อยากจะรักษากฎอยู่หรอกนะ ถ้าแบมแบมไม่น่ารักมากขนาดนี้

 

 จริงๆเอาแบมแบมมาด้วยมันก็ดีอย่างเพราะอยากกอดตอนไหนก็ได้ เจ้ากวางน้อยนี่เชื่องเเละเชื่อฟังเหลือเกิน มาร์คบอกซ้ายแบมแบมก็ไม่มีทางจะเลี้ยวขวา ช่างน่ารักน่าเอ็นดู

 

 แบมแบมกำลังทำให้มาร์ครู้สึกเป็นผู้ชนะ ที่ได้ครอบครองทั้งตัวและหัวใจของกวางน้อยตัวนี้

 

 เเต่ถึงจะหลงเเค่ไหน เเต่กฎก็ย่อมเป็นกฎ ตำแหน่งเลขาคนใหม่ถูกประกาศหาอีกครั้ง เเละครั้งนี้มาร์คก็ได้เลขาคนใหม่มาเเล้ว ระยะเวลาเริ่มงานคืออาทิตย์หน้า และแน่นอน ในตอนนี้แบมแบมยังคงต้องทำหน้าที่เลขาไปก่อน

 

 เป็นเลขาในที่ทำงาน ก่อนจะกลายร่างเป็นเบบี้ให้มาร์คจับกินหลังเลิกงาน

 

"งั้นผมควรกลับไปนั่งที่ตัวเองใช่มั้ยครับ?"

 

"นั่งนี่แหละครับ มันเป็นของคุณ" กอดเอวบางให้แน่น รั้งร่างนุ่มนิ่มให้เซเข้าหาอกตัวเองมากกว่าเดิม คุณผู้บริหารยังคงหยิบแฟ้มงานมาอ่าน บนตักก็ยังคงมีเลขาคนสวยนั่งทำงานเช่นกัน

 

 ต่างคนต่างทำหน้าที่ เเต่ก็ยังอยู่ในที่ที่มีกันและกัน

 

 สองร่างกกกอดเหมาะสมราวกับกิ่งทองใบหยก น่าจะสร้างความรู้สึกอิจฉามากมายให้กับคนโสดไร้คู่หรือผู้คนทั่วไปที่ได้พบเห็น เเต่นั่นใช้ไม่ได้กับคนที่รู้ซึ้งถึงความจริงทุกอย่างเช่นนิโคล

 

 นิโคลไม่รู้จะทำเช่นไร เขาเหมือนคนที่ไม่กล้ายิ้มจนสุดใจ เเต่ก็ไม่กล้าร้องไห้เช่นเดียวกัน ภาพคุณมาร์คมีความสุขจนนิโคลสัมผัสได้ มันทำให้เขารู้สึกชื่นใจที่คุณมาร์คได้พบกับความรักจริงๆเสียที เเต่ในขณะเดียวกันเขาก็รู้สึกคุณแบมแบมเหลือเกิน ที่ดูก็รู้ว่าคุณแบมแบมรักคุณมาร์คไปทั้งใจ เเต่คุณมาร์คล่ะ รู้ตัวหรือยังว่ารักคุณแบมแบมเเค่ไหน

 

 ไม่จำเป็นต้องบอก เเค่แผนการที่คุณมาร์ควางไว้ยังได้รับคำสั่งให้เดินหน้าต่อ มันก็พอให้นิโคลรู้ว่าซาตานในร่างเทวดาคนนี้ ยังคงโง่งมเเละไม่รู้สึกถึงความรักจริงๆที่คุณแบมมอบให้เลย

 

 คุณมาร์คยังหลงในตัวเอง ยังคงคิดว่านี่เป็นเกมส์ที่คุณมาร์คเป็นผู้ชนะ เเต่นิโคลไม่ยอมให้คุณมาร์ครู้สึกเช่นนั้นอีกนานแน่ เจ้านายของเขาควรจะรู้ตัวได้เเล้วว่ากำลังตกหลุมรัก เเละควรจะเรียนรู้ที่จะรักได้เเล้ว

 

 ถึงแม้เกมส์จะสนุก เเต่มันก็ควรมีลิมิตเวลาของมันนะ

 

 "มองแบบนั้นคืออะไร อิจฉาเจ้านายเหรอ เเต่ก็ว่าไม่ได้ล่ะนะ คุณเบบี้คนนี้ของเจ้านายน่ารักจริงๆ ดูท่าจะหลงนานอยู่"

 

 แพททริกเอ่ยแซวๆ สิ่งที่เขาคิดก็ยังคงถูกต้อง คุณคนนี้เป็นเเค่เบบี้ เเต่ดูท่าคุณมาร์คจะหลงมากไปหน่อย เเต่ก็อย่างว่าล่ะนะ เทียบๆกับที่ผ่านมา เบบี้คนนี้น่ารักที่สุดเลย

 

 "นายคิดว่ามันแค่ความหลงเหรอแพท?" นิโคลถามย้อน แพททริกนี่ไม่รู้อะไรเหมือนคุณมาร์คจริงๆ

 

 "แล้วจะให้คิดว่ารักเหรอ? นายคิดว่าอย่างคุณมาร์คมีความรู้สึกรักใครเป็นเหรอ"

 

 “คุณมาร์คก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งนะแพท"

 

“คุณมาร์คไม่เคยรักใคร"

 

 "เเต่ก็ไม่ได้แปลว่าจะรักไม่ได้นี่ มันขึ้นอยู่ที่ว่าเขาจะยอมรับมั้ยมันก็เเค่นั้น"

 

 "ดูท่านายจะเชียร์เบบี้คนนี้เสียจริงๆนะ พนันมั้ยล่ะว่าอย่างไรคุณมาร์คก็ทิ้ง อีกไม่นานหรอก"

 

 "งั้นนายพนันมั้ยล่ะ ว่าคุณมาร์คจะไม่ได้เป็นฝ่ายทิ้งเหมือนที่เเล้วๆมา"

 

"..."

 

 "ความมั่นใจกับความหลงตัวเอง มันห่างกันแค่เส้นบางๆกั้นนะ เผื่อใจไว้หน่อยก็ดี สิ่งที่นายเคยมั่นใจมันอาจเปลี่ยนไปแล้วก็ได้" 

 

นิโคลทิ้งท้ายก่อนจะเดินจากมา แพททริกนี่ราวกับโขลกแม่พิมพ์มาจากต้นแบบอย่างคุณมาร์คจริงๆ เย่อหยิ่ง มั่นใจ เเละหลงตัวเอง มันทำให้นิโคลเริ่มเป็นห่วงคุณมาร์คหน่อยๆเหมือนกัน คุณมาร์คเหมือนคนที่กำลังหูหนวกตาบอด และแขนซ้ายอย่างแพททริกกลับมาพิการอีก ถ้าลืมตาขึ้นมาไม่ทัน งานนี้คุณมาร์คเจ็บหนักแน่นิโคลสาบาน 

 

"คุณจะไล่ผมออกจากงานจริงๆเหรอครับ เเต่ผมยัง...อื้อ!"

 

 พูดไม่ทันจบประโยค จูบรุนแรงที่แบมแบมรู้ดีว่ามันคือการลงโทษก็จู่โจมจนเขาตั้งตัวไม่ทัน กลิ่นสนิมเจือคลุ้งไปทั้งปากหลังจากการโดนขบกัด เเม้จะเจ็บเเต่แบมแบมก็ไม่ขัดขืนหรอฮึดสู้ ยินยอมให้ผู้พิพากษาลงโทษเขาจนพอใจ 

 

จูบหนักๆถอยออกอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนที่มันจะประกบกดลงที่เดิมอีกครั้ง ปลายลิ้นร้อนไล้เลียบาดแผลราวกับจะทั้งรักษาเเละขอโทษในคราวเดียวกัน เเละนั่นทำให้แบมแบมไม่อาจรู้สึกโกรธอะไรร่างสูงตรงหน้าได้

 

 "เลิกงานเเล้ว ผมบอกว่าไงครับว่าคุณต้องเเทนตัวเองยังไง" ดวงตาคมกริบทอประกายคาดคั้นกดดัน ทำให้ดวงตากวางที่เขินอายต้องหลุบต่ำเลี่ยงการเผชิญหน้า นั่นทำให้ปีศาจร้ายอย่างมาร์คยิ่งเอ็นดู จนอดใจหอมแก้มขาวๆนี่ไม่ได้

 

 "ดะ...แด๊ดดี้"

 

 "เก่งมากครับเบบี้ ไหนคนดีพูดอีกสิครับ"

 

 "ดะ...แด๊ดดี้ แด๊ดดี้จะให้แบมออกจากงานจริงๆเหรอครับ" เสียงหวานสั่นด้วยความเขินอายยามต้องออกปากเรียกอีกคนเช่นนั้น ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน เวลาเรียกคุณมาร์คว่าแด๊ดดี้ที่ไร ภาพเหตุการณ์ที่ญี่ปุ่นก็ไหลย้อนกลับมาไม่หยุด

 

 ย้อนเก่งจนแบมแบมจำได้หมดเเล้วว่าตัวเองอ่อนเเอเเค่ไหน เรียกแด๊ดดี้ไปกี่ครั้ง

 

 ฮือออ แบมอยากระเบิดตัวตายยอ่าพี่จินยองงงงงง

 

 "ครับคนเก่ง แด๊ดดี้อยากให้เบบี้เลิกทำงานจริงๆ"

 

 "เเต่แบมอยากทำงานอยู่นะครับ" เขาเริ่มชินกับการทำงานเเละรู้สึกสนุกกับมันขึ้นมาบ้างเเล้ว ไม่อยากกลับไปอยู่เฉยๆเหมือนเมื่อก่อน อีกอย่าง เวลาทำงานเขาก็ได้อยู่กับคุณมาร์คตลอดเวลานี่นา

 

 "แต่แด๊ดดี้ไม่อยากให้ทำงานเเล้วครับ จำไม่ได้เหรอครับว่าแด๊ดดี้เคยบอกว่าไง"

 

 "เป็นเบบี้ต้องมีความสุขเเละอยู่กับแด๊ดดี้"

 

 "ใช่ครับ แด๊ดดี้ไม่อยากเห็นเบบี้ทำงานหนัก มันจะทำให้เราไม่มีความสุข แด๊ดดี้ขอเเค่นี้ทำให้แด๊ดดี้ได้มั้ยครับ"

 

มาร์คอธิบายอีกครั้งอย่างใจเย็น เขาไม่อยากเห็นแบมแบมทำงานอะไรทั้งนั้นไม่ว่าจะหนักหรือไม่ก็ตาม เพราะเบบี้ของเขามีหน้าที่แค่ช้อปปิ้งหาความสุขใส่ตัวเอง เเละอยู่ดูแลมาร์คเท่านั้น 

 

มือขาวๆนิ้วสวยๆนี่ต้องไม่ด้านจากการจับปากกาหรือพิมพ์เอกสาร เเต่มันต้องด้านเพราะถูกมือมาร์คจับเท่านั้น

 

 "เเต่แบบนั้น...แบมคงเหงาแย่"

 

 "ไม่หรอกครับ แบมบี้จะมีหลายอย่างให้ทำเลย เชื่อแด๊ดดี้สิ" 

 

ดึงร่างบางมากอดแนบอก มือหนาลูบหัวเล็กราวกับปลอบเด็กเล็กๆให้เชื่อตามสิ่งที่เขาบอก ไม่เพียงเเค่นั้น ยังกดจูบข้างขมับให้เบบี้ตัวน้อยพอใจด้วย

 

 ปฏิกิริยาที่คล้ายคำอ้อนวอนมากกว่าคำสั่ง ทำให้เจ้ากวางน้อยเผลอไผลเชื่อใจเเละคล้อยตามง่ายๆ พยักหน้าหงึกๆแม้จะแนบอยู่อกกว้าง บอกให้มาร์ครับรู้ว่ายินยอมจะทำตามที่มาร์คบอก

 

 "คนเก่งของแด๊ดดี้" 

 

มาร์คยิ้มอย่างพอใจ แบบนี้สิแบมแบม เชื่อฟังและสงบนิ่ง แบบนี้เเหละคนที่มาร์คต้องการ

 

เเต่มาร์คคงลืมไป ว่าตัวเองไม่เคยกอดปลอบหรืออ้อนเบบี้คนไหนแบบที่ทำกับแบมแบมเหมือนกัน

 

วันสุดท้ายของการทำงาน แบมแบมตื่นขึ้นมาผิดเวลาเล็กน้อย เพราะคนตัวสูงที่นอนกอดเขาไว้ทั้งคืนไม่ยอมปล่อยให้เขาลุกจากเตียงง่ายๆ ทำให้แบมแบมจำใจต้องออดต้องอ้อนไปมากโขอยู่ คุณแด๊ดดี้ถึงได้ปล่อยให้เขาลุกขึ้นมาจัดการตัวเอง

 

 พูดไปมันก็เหมือนกับเป็นการเข้าข้างตัวเอง แบมแบมรู้สึกว่าคุณมาร์คติดตัวของเขามากๆเลย มากกว่าที่เขาคิดซะอีก เราเข้านอนพร้อมกัน เเละตื่นขึ้นมาพร้อมกัน จนแบมแบมรู้สึกมีความสุขจนแทบจะระเบิดตัวทิ้งไปเลยด้วยซ้ำ เจ้านายจอมเอาเเต่ใจที่ตอนนี้เปลี่ยนสถานะมาเป็นคนรักของเขาเเล้วยังคงเอาเเต่ใจอยู่เช่นเดิม เเต่พ่วงนิสัยแปลกๆมาด้วย คือการที่ชอบทำตัวลดอายุตัวเองกลับไปเป็นเด็ก หลายครั้งที่คุณมาร์คคล้ายกับกำลังงอแง

 

 เหมือนกับตอนนี้...

 

 "สั่งการ์ดให้เก็บมาให้ก็ได้ครับ ไม่เห็นต้องไปเองเลย" มาร์คอ้อนเสียงนุ่ม ขณะที่บนตักยังคงมีเบบี้ตัวสวยทำหน้าที่ป้อนอาหารเช้าให้

 

 "ไม่ได้หรอกครับ ของๆแบม จะให้คนอื่นเก็บให้ได้ยังไง อีกอย่างแบมก็อยากเข้าไปด้วยวันสุดท้ายที่แบมจะเข้าบริษัทนะครับ ให้แบมเข้าไปเก็บความทรงจำความรู้สึกไม่ได้เหรอครับ"

 

 อยากเข้าไปเก็บความยิ่งใหญ่ของบริษัทชั้นแนวหน้าของโลก ว่าอย่างน้อยครั้งหนึ่งแบมแบมก็เคยได้มีโอกาสเข้าไปทำงาน

 

"เเล้วแด๊ดดี้จะขัดใจอะไรแบมบี้ได้ครับ หืม"

 

 มือเรียวบีบจมูกโด่งรั้นเบาๆอย่างเอ็นดู มาอ้อนตาใสแถมเหตุผลน่าเห็นใจแบบนี้ ใครปฏิเสธก็คงใจร้ายเต็มทน เเละมาร์คก็ไม่ได้อยากใจร้ายด้วยสิ

 

 "จะไปก็ได้นะครับ เเต่เอาการ์ดไปด้วย อ้อ แด๊ดดี้เปลี่ยนรถให้ใหม่เเล้วนะครับ"

 

 "เปลี่ยนทำไมครับ คันนั้นยังใช้ได้อยู่เลยนะครับ" นับๆดูรถหรูสีขาวคันนั้นแบมแบมจับขับนับครั้งได้เลยนะ หนึ่งเหตุผลคือกลัวขับไปชนอะไรเข้า เพราะราคามันก็ค่อนข้างเอาเรื่องอยู่ 

 

"อยากเปลี่ยนให้ครับ เป็นเบบี้ของแด๊ดดี้เเล้ว ขับคันเดิมได้ไง มันไม่ได้" มาร์คพยายามอธิบาย คันนั้นมันแค่ข้ออ้างให้แบมแบมใช้ตอนเป็นเลขาเฉยๆหรอก ตอนนี้แบมแบมเป็นเบบี้เเล้วก็ต้องเปลี่ยนรถคันใหม่ให้สมฐานะสิ เดี๋ยวใครจะพูดเอาได้นะว่ามาร์คเลี้ยงเบบี้ไม่ดี 

 

"เเล้วทำไมมันไม่ได้ครับ ขอเหตุผลดีๆก่อนที่เบบี้คนนี้จะโมโหแด๊ดดี้ด้วย" 

 

แม่กวางตาใสเปลี่ยนร่างเป็นลูกแมวน้อย ใช้ซ้อมชี้หน้าเบาะรองนั่งตัวเองอย่างเอาเรื่อง เเต่เเทนที่มาร์คจะโกรธที่โดนซ้อมชี้หน้าอย่างเสียมารยาท เเต่คนตัวสูงกว่ากลับหัวเราะ เเล้วจับมือที่ถือซ้อมมาจับไว้ซะอย่างนั้น

 

“เพราะเบบี้ของผม ต้องได้สิ่งที่ดีที่สุด ไม่ใช่เเค่รถครับ เเต่หมายถึงทุกๆอย่าง การ์ดจะพาแบมบี้ไปเลือกนะครับ อยากได้อะไรจัดการเลยครับ เต็มที่"

 

ทุกสิ่งทุกอย่างที่แบมแบมอยากได้ เขาจะหามาวางกองตรงหน้าให้ แบมแบมอยากได้อะไรได้โปรดชี้นิ้วเอา เอาไปเยอะๆด้วยยิ่งดี มาร์คอยากให้

 

 "คุณกำลังทำเบบี้คนนี้เสียนิสัยนะครับ แด๊ดดี้" 

 

"เเต่แด๊ดดี้คนนี้ชอบให้เบบี้เสียนิสัยครับ ใช้เถอะครับ มันเป็นของคุณ"

 

 ดวงตาคมกริบซื่อความหมายกำลังกดดันคนตัวเล็กอยู่น้อยๆ มือหนาที่เคยจับกุมฝ่ามือนุ่มนิ่มดึงมันมาจูบเบาๆ จูบซ้ำๆอยู่หลายที่จนเจ้าของมือทนลูกอ้อนไม่ไหว พยักหน้าอย่างยอมจำนนทั้งๆที่ใจเต้นแรง

 

 ถ้าคุณต้องการเด็กนิสัยไม่ดี...ผมก็จะยอมเสียนิสัยเพื่อคุณ

 ยินดีจะละทิ้งทุกคำสอน ถ้ามันทำให้คุณพอใจ  

 

 

 

 

The Triple Enterprise

 

 "เลโอรายงานมาว่าคุณแบมแบมสนุกกับการช้อปปิ้งอยู่ครับ"  

 

นิโคลรายงานเจ้านาย  ตามข้อมูลที่การ์ดคนใหม่ส่งมาให้  เพื่อคุณแบมแบมคุณมาร์คถึงกับต้องเลือกการ์ดใหม่มาให้เลยทีเดียว   ด้วยเหตุผลว่าการ์ดคนอื่นที่มีนั้นน่ากลัวเกินไป  จะทำคุณแบมแบมอึดอัด    เลยต้องเลือกการ์ดใหม่ที่บุคลิกน่าเข้าหาเเละเข้าถึงได้มากกว่าเดิม   

 

เเต่ถึงจะเปลี่ยนบุคลิกไปอย่างไร   หน้าที่ของการ์ดก็ยังคงเหมือนเดิม  คือดูแลเเละปกป้องเบบี้ของนายเท่าชีวิต

 อ้อ  อีกอย่างต้องเป็นหมาที่เฝ้าของได้ดี  อย่าให้ใครมาแตะต้องหรือฉกชิงของชิ้นนั้นไป  รวมถึง  อย่าให้ของนั้นหายไปเองด้วย

 

 "ดีเเล้ว  บอกเลโอด้วยว่าให้ตามใจคุณแบมแบมให้มากที่สุด   เขาอยากได้อะไรหาให้เขา  อย่าขัดใจเป็นอันขาด"

 

   มาร์คสั่งเสียงเฉียบ   เขารับการ์ดคนใหม่มาเพื่อแบมแบม  เอาจริงๆยังคงไม่วางใจเท่าไรนัก   กลัวจะทำให้แบมแบมขัดใจหรืออึดอัด 

 

 "คุณมาร์คตามใจคุณแบมแบมมากเลยครับ"  

 

  นิโคลพูด เบบี้คนที่เเล้วๆมาคุณมาร์คไม่ตามใจขนาดนี้  ไม่ดูแล  ไม่ไปหาหรือค้างด้วย   อย่างมากก็เเค่เล่นสนุกด้วย  เเต่นี่คุณแบมแบม  คุณมาร์คถึงกับนอนค้างไม่เพียงเเค่วันสองวัน  เเต่ถ้านับรวมตั้งเเต่กลับมาญี่ปุ่น   นี่ก็เข้าอาทิตย์ที่สองเเล้ว  

 

 "ก็เขาเป็นเด็กดี  เป็นเด็กดีต้องมีรางวัลสินิโคล  อีกอย่างของเล่นชิ้นนี้โคตรสนุกเลยนิโคล"

 

 "เเล้วคุณจะเล่นของเล่นชิ้นนี้ไปอีกนานเเค่ไหนครับ" 

 

 "..."

 

  นิโคลถามคำถามที่ทำให้มาร์คต้องเงียบเสียง  เเละนั่นทำให้นิโคลยิ่งมั่นใจว่าเกมส์มันเปลี่ยนเเล้วจริงๆ  เพราะปกติเเล้วคุณมาร์คต้องบอกระยะกำหนดที่จะทิ้งเบบี้ได้ในทันที  ไม่ใช่เงียบเหมือนกำลังใช้ความคิดแบบนี้ 

 

 "ถ้าคุณยังไม่แน่ใจ  ผมแนะนำให้คุณทบทวนความรู้สึกตัวเองอีกครั้งนะครับ  ผมไม่อยากเห็นคุณพลาดเสียใจ"

 

 "ฉันไม่เคยพลาดเเละฉันไม่เคยเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไปด้วย   อย่าห่วงฉันมากเลยนิโคล  มันจะพาลทำให้ฉันคิด  ว่าจริงๆแล้วนายห่วงฉันหรือห่วงเบบี้ของฉันกันแน่   ออกไปได้เเล้ว"

 

ซาตานร้ายก้าวออกมาจากร่างของเทวดาทันที  เมื่อมาร์คถูกคนสนิทเอ่ยเตือนที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนโดนหยามหน้าเเละไม่วางใจ  นิโคลทำเหมือนมาร์คเป็นเด็กไม่รู้ประสา  ชอบสั่งสอนพูดให้มาร์คไขว้เขว   

 

อีกอย่าง  มาร์คก็เริ่มรู้สึกไม่วางใจนิโคลขึ้นมาเอาเสียดื้อๆ   นิโคลห่วงแบมแบมเกินไป    นี่มันคงไม่คิดสั้นทำอะไรบ้าๆกล้าแตะต้องเบบี้ของเขาหรอกใช่มั้ย?

 

 เพราะถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ  มาร์คนี่เเหละจะจัดการกับคนที่บังอาจมาจ้องของๆมาร์ค  ด้วยตัวของมาร์คเอง!

 

 

100%

#มิสเตอร์มบ

@iammeamjtha3000

 

*เพลงข้างบน  Cr.Lily  : Alan Walker,K391&Emelie Hollow  ฟังไปฟังมาเหมือนเข้ากับน้องเเบม  ที่โดนปีศาจร้ายจ้องงาบ  5555 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 557 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,800 ความคิดเห็น

  1. #3675 Love-serene (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 23:28
    อิมิสเตอร์เอ็มนี่น่าหมั่นไส้ !!!!
    #3,675
    0
  2. #3590 grunumthip (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 19:09
    ห่วงน้อง
    #3,590
    0
  3. #3586 เฟื่องฟ้า วรกิจพินิต (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 19:37
    รู้สึกอยากเป็นเบบี้ของคุณมากเลยค่ะ อะไรจะตามใจขนาดนั้น
    #3,586
    0
  4. #3319 ของขวัญ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 12:44

    อยากให้คุณมาร์คโดนสักที

    #3,319
    0
  5. #1927 oni (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 21:53

    มั่นใจเกินไปนะคะมีสเตอร์ โหดแบบไร้เหตุผลกับแบมบี้แค่คนเดียวเนอะ หึงจนหน้ามืดเถอะ

    #1,927
    0
  6. #1889 MM_MB (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 08:40

    กลัวใจมาร์คจะเสียใจมากกว่าสะใจ เพราะตอนที่นิโคลเตือนกลับมองหวังร้าย อย่าทำร้ายน้องไปกว่านี้เลยมาร์ค ตั้งตัวได้หยุดเลย น้องไม่ใช่ของเล่นนะ น้องมีจิตใจ แม่สงสารน้อง
    #1,889
    0
  7. #1513 รรร (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 เมษายน 2563 / 20:42

    นน้อนนน อย่าไปเชื่อใจน๊ะลูก

    #1,513
    0
  8. #1481 My love markbam (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 00:10
    มาร์คเอ้ยยยย
    #1,481
    0
  9. #1436 XCIIIXCVII9397 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 23:57
    ไม่อยากให้น้องต้องเสียใจเลย มาร์คอย่าทำน้องได้มั้ยยย
    #1,436
    0
  10. #1435 MBIsreal (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 22:52

    พี่มาร์ครู้ตัวสักทีว่ารักน้องแล้ว อย่าทำร้ายน้องงงง
    #1,435
    0
  11. #1433 KochakornAhgase (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 07:34
    ไม่อยากเห็นแบมบี้เสียใจเลย
    #1,433
    0
  12. #1432 NNNNNNNNK (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 02:46
    รู้ตัวสีกทีเถอะพี่มาร์คคคคค
    #1,432
    0
  13. #1431 kcwdia (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 23:06
    ม้าคหลงน้องหนักมากกกก รู้ตัวช้าไประวังจะเสียใจน้า :P
    #1,431
    0
  14. #1430 NichananTy (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 22:50
    มาร์คต้องเจ็บบบบบบ ถ้าคิดจะทำร้ายแบม!
    #1,430
    0
  15. #1429 Dearnii Supanida (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 18:56
    เราก็คิดถึงยูคเหมือนกันคุณไรท์
    #1,429
    0
  16. #1428 Namnam_Got7 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 16:39
    อยากเห็นคุณมาร์คร้องไห้ขี้มูกโป่งจังค่ะคุณไรท์
    #1,428
    0
  17. #1427 เบบี้ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 16:10

    อย่าใจร้ายกะน้องนะ เดี๋ยวน้องหนีไปกายุคเด้อ😁😁😁

    #1,427
    0
  18. #1426 Pazakiploy (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 16:10
    โอ้ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ บอกกงๆ ว่าตอนนี้ระแวงไปหม๊ดดดดดด 555555555555555
    #1,426
    0
  19. #1425 ชั้นรักของชั้น♥Mark♥ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 15:58

    เด๋วได้ร้องไห้ขี้มูกโป่งแน่มาร์ค หึหึ แม่จะคอยดูหนูนะ 5555

    #1,425
    0
  20. #1424 น้อนไข่หวาน (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 13:53
    อยากจะแหมดังๆ ฉันจะคอยดูน้ำตาเธอนะมิสเตอร์เอ็ม
    #1,424
    0
  21. #1423 Bella1997 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 13:35
    มาร์คมอมเมาน้องมากเลยอ่ะจะทำให้รักจนสุดหัวใจแล้วทิ้งบอกเลยว่าแบบนี้โคตรน่ากลัว อ่านๆไปนี่เริ่มกลัวคนแบบมาร์คขึ้นมาจริงๆแล้ว555555555555
    #1,423
    0
  22. #1422 Nisa_9397 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 12:42
    น้ำตาจะนองหน้านะพ่อเสือหึๆ
    #1,422
    0
  23. #1420 surirat169 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 10:10
    รักนิโคลแทนได้ไหมอ่ะ
    #1,420
    0
  24. #1419 ThitiyaDongdaeng (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 09:43
    อยากให้ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วๆแล้วค่ะ
    #1,419
    0
  25. #1418 56096315 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 08:48
    รู้ตัวเร็วๆนะพี่มาร์ค
    #1,418
    0