Mr.M (Markbam)

ตอนที่ 25 : Mr.M 24(RE)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,279
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 670 ครั้ง
    14 พ.ย. 63

                                                                          24

                                                                   ผมเป็นของคุณ

 

I’d love to hold you close, tonight and always

ฉันรักเวลาที่ได้กอดเธอแน่นๆ ในคืนนี้และอีกทุกคืนต่อจากนี้เป็นต้นไป
I’d love to wake up next to you

ฉันรักที่ได้ตื่นขึ้นมาอยู่ข้างเธอ 

@Tokyo , Japan 

09.00

 เครื่องปรับอากาศราคาแพงของโรงแรมชื่อดัง ทำงานดีสมราคาจนทำให้ร่างบอบบางของเจ้ากวางน้อยที่เปลือยเปล่าต้องพลิกตัวเข้าหาความอบอุ่น ขยับซุกไซ้เข้าหาความอบอุ่นด้วยความผ่อนคลายจนรอยยิ้มประดับมุมปากอิ่มช้ำบางๆ โดยที่ไม่แม้เเต่จะลืมตาขึ้นมามองดูเลยว่า ความอบอุ่นที่ตัวเองขยับเข้าหานั้นอันตรายเเละน่ากลัวเพียงใด

 

รอยยิ้มแห่งความสุขประดับริมฝีปากหยักโดยที่ตัวผู้เป็นเจ้าของไม่ทันรู้ตัว ดวงตาที่เคยกระหายในความหอมหวานของนักล่าแปรเปลี่ยนเป็นอ่อยโยนอย่างสุดซึ้ง อ้อมแขนแข็งแกร่งโอบกระชับร่างบอบบางของกวางเนื้อหวานที่ตนได้ลิ้มรสไปเมื่อคืนเข้าหาตัวแน่นอย่างเผลอไผลในแรงอารมณ์

 

 

 

Mark Part :

 ในที่สุด วันนี้ก็มาถึง วันที่ผมได้ทั้งตัวและหัวใจของแบมแบม ผมรู้สึกดีมาก ไม่สิ ดีโคตรๆ ดียิ่งกว่าคนไหนๆ ดีกว่าเบบี้คนก่อนๆที่ผมได้เสียอีก คุ้มค่ากับการรอคอยเเละสิ่งที่เสียไปมากจริงๆ คุ้มเกินคุ้ม คุ้มจนผมไม่อยากปล่อยให้ของเล่นชิ้นนี้ไปไหน ไม่อยากปล่อยมือไปเลยจริงๆ 

 

แบมแบมน่ารักมาก เขาหอมหวานเเละอร่อยไปทั้งตัว ทุกสิ่งทุกอย่างของเขาตอบสนองผมดีจนเกินไป ดีจนผมแทบจะโงหัวไม่ขึ้น ราวกับคนที่กำลังจมดิ่งลงในมหาสมุทรกว้าง เเต่ผมก็ยินดีที่จะจมลงมันไป ในใจผมมันเอาเเต่พร่ำบอกว่าอยากได้อีกครั้ง อยากได้มากกว่านี้ ให้มากกว่านี้ เเต่ก็กลัวว่าเจ้ากวางน้อยจะรับมือไม่ไหวเเละเฉามือไปซะก่อน เพราะเพียงเเค่นี้ก็เล่นเอาเจ้าตัวเขาหมดแรงเเล้ว

 

หมดแรงทั้งๆที่อยู่ในอ้อมกอดผม หมดจนหลับไปไม่รู้เนื้อรู้ตัวแบบนี้....

 

 อันที่จริงผมควรจะหงุดหงิด เพราะผมไม่ค่อยชอบเท่าไหร่กับการที่ผมยังไม่เสร็จเเต่คู่นอนกลับหมดแรงจนหลับไปซะก่อน ผมเกลียดอะไรแบบนี้ที่สุด เเต่พอเป็นแบมแบมผมกลับไม่รู้สึกแบบนั้นเลยสักนิด กลับกันนั้นผมกลับเอ็นดูเเละอดเป็นห่วงหน่อยๆไม่ได้

 

ก็นะ เขาบริสุทธิ์ขนาดนี้ จะหมดแรงมันไม่ได้แปลกอะไรเลย

 

 ให้ตายสิ ดูแก้มขาวๆนี่ที่กำลังเบียดหน้าอกผมสิ ทำไมมันน่ารักขนาดนี้นะ ตัวขาวๆที่หอมๆนี่อีก คุณร่ายเวทมนต์ใส่ผมหรือเปล่าเจ้ากวางน้อย ผมจะอดใจไม่ไหวเเล้วนะ

 

 เฮ้อ

 

 ตื่นขึ้นมาสักที่เถอะแบมบี้ ผมไม่อยากลักหลับคุณหรอกนะ เเต่จะว่าไป มันก็น่าสนุกดีนะ 

 

End Mark part

 

  สัมผัสบางเบาให้ความรู้สึกจักจี๋เเละลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดผิวเนื้อ ทำให้คนที่นอนหลับใหลรู้สึกหงุดหงิดไม่สบายตัว พลิกหนีจากการถูกก่อกวนเเต่ก็เหมือนจะยังถูกตามติด จนทำให้อดส่งเสียงขัดใจจิ๊ปากในลำคอด้วยความหงุดหงิดทั้งๆที่ยังไม่ได้ลืมตาตื่น เเต่นอกจากสิ่งรบกวนพวกนั้นจะหายไปมันกลับทวีความรุนแรงมากขึ้น เมื่อเขารู้สึกว่าร่างทั้งร่างถูกโอบกอดอย่างแน่นหนาจนไร้ทางหนี สัมผัสที่คล้ายหยอกเย้าบางเบากลายเป็นจูบหนักๆที่ชวนขนลุกขนชัน 

 

เมื่อทนสัมผัสจาบจ้วงไม่ไหว เปลือกตาสีน้ำผึ้งสุกใสก็ลืมตาขึ้นมาอย่างหงุดหงิด หมายจะไล่สิ่งรบกวนให้ไปไกลๆ เพราะร่างทั้งร่างเขาเหนื่อยเหลือเกินและต้องการที่จะพักผ่อนต่อ เเต่พอมาสบกับดวงตาคมกริบที่นิ่งเรียบดุจท้องทะเลยามรัตติกาลห่างจากตนไม่ถึงครึ่งคืบ ถ้อยคำต่อว่าเเละความหงุดหงิดก็พลันหายไป แปรเปลี่ยนเป็นตกใจจนแทบจะเป็นลม 

 

"Good morning my baby"

 เสียงทุ้มแสนเซ็กซี่กระซิบเอ่ยถ้อยคำที่ทำให้แก้มใสรู้สึกร้อนเเละมันต้องขึ้นสีแดงแน่ๆ เพราะเพียงเเค่คำไม่กี่คำ ก็พลันทำให้ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนหมุนกลับราวกับเทปที่ถูกกรอกลับมา ดวงตากลมโตดุจกวางป่าเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อระลึกได้ว่าเมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้น

 

แบมแบมแพ้เเล้ว

 

แบมแบมเป็นของคุณมาร์คเเล้วทั้งตัวและใจ

 

 คิดได้แบบนั้นก็อยากจะหายตัวไปจากตรงนี้เสียเหลือเกินเพราะรู้สึกรับไม่ได้กับตัวเอง ใจดวงน้อยมันกังวลไปหมด มันทำตัวไม่ถูกไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี ฮื้อออออ เพราะยองแจเลย ยองแจคนเดียว แบมแบมไม่น่าเชื่อคำแนะนำของแม่แองเจิลเดวิลคนนั้นเลย พี่จินยองต้องตีแบมแบมเเน่เลย

 

 "หึหึ จะไม่มองหน้ากันจริงๆเหรอครับ เบบี้" 

 

เสียงทุ้มหัวเราะในลำคออย่างพอใจ ที่ได้เห็นท่าทางน่าเอ็นดูของเจ้ากวางตัวน้อยที่ดูคล้ายจะทำตัวไม่ถูก มุดหนีเข้าผ้าห่มอีกรอบ

 

 โอเค แบมแบมอาจจะหนีเพราะเขินอายจนไม่กล้าสู้หน้า เเต่มาร์คขอแนะนำว่าควรหนีด้วยวิธีอื่น ไม่ใช่หนีมุดผ้าห่มทั้งๆที่อยู่ในอ้อมกอดเขาแบบนี้ ไม่งั้นมาร์คอาจจะเข้าใจเจตนาผิดเพี้ยนไป ว่าแบมแบมต้องการอ่อยเขาไม่ใช่หนี

 

 "อย่าพูดแบบนั้นสิครับ ผมทำตัวไม่ถูกนะ" เสียงหวานโวยวายอยู่ใต้ผ้าห่ม ทำให้มาร์คยิ่งเอ็นดูจนอยากหัวเราะออกมาดังๆ

 

 เขินได้น่าเอาอีกครั้งมากๆเลยครับ แบมบี้

 

"ก็ไม่เห็นต้องทำอะไรเลยนี่ครับ นอนนิ่งๆเหมือนเมื่อคืนก็ได้นะ ผมไม่ว่า"

 

"คุณมาร์ค อื้อ !" 

 

 เจ้ากวางน้อยเขินจนทำตัวไม่ถูกยิ่งได้ยินรูปประโยคล้อเลียนที่เรียกเหตุการณ์เมื่อคืนมาอีกรอบก็เผลอลืมตัว แปลงร่างเป็นลูกแมวจอมพยศโผล่ออกมาจากเกราะป้องกันอย่างผ้าห่มนวมผืนหนา ขึ้นเสียงเตรียมกางเล็บจะข่วนหน้าหล่อๆเสียให้ยับ เเต่ไม่ทันจะได้ทำอะไรก็ถูกเจ้าของอ้อมกอดแข็งแกร่งจู่โจมเข้าเสียก่อน

 

 จูบหนักๆที่แสนร้อนแรงโผล่จู่โจมอย่างรวดเร็วไม่ทันตั้งตัว รสจูบร้อนแรงคล้ายกับเมื่อคืนพรากสติแบมแบมให้จากไป แม้พยายามโต้กลับแต่คนเจนสนามมีหรือจะพ่ายให้กวางน้อยเช่นเขา รสฝาดเจื่อนของสนิมเจือตามรสจูบก่อนที่แบมแบมจะดึงสติกลับมาได้เเละผลักอกแน่นๆ ให้ริมฝีปากร้อนๆผละออกไป

 

 "เจ็บนะครับ!"

 

 "เจ็บสิครับ เพราะนี่คือการลงโทษ ผมบอกเเล้วไงครับว่าให้เรียกว่าอะไร" เทวดาซาตานกดเสียงเเละสายตาดุเบบี้ตัวน้อยในอ้อมกอด

 

 “ แบมแบม เรียก เรียกผมว่าแด๊ดดี้”

 

 “อ๊ะ แด๊ดดี้ ”

 

 หวนคิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืนอีกครั้ง แบมแบมก็อยากจะมุดหนีเข้าไปในผ้าห่มอีก เเต่เจ้าของอ้อมกอดกลับไม่ยอมปล่อยเขาไปง่ายๆอีกเเล้ว ไม่ทันพลิกตัวหนีก็ถูกอีกคนพลิกตัวเขามาเกยอยู่บนร่าง ในอ้อมกอดที่เเสนอบอุ่นแข็งแกร่ง

 

แบบที่...เนื้อแนบเนื้อ

 

 "ปล่อยผมลงเดี๋ยวนี้นะครับ"

 

 "ไม่ครับ จนกว่าคุณจะพูดว่าต้องเรียกผมว่ายังไง"

 

 "เเต่มัน.."

 

 "ว่าไงครับ ต้องเรียกผมว่าไง" ดวงตาคมกริบเรืองอำนาจเเละความดุดัน จนแมวน้อยจอมพยศต้องยอมแพ้ยกธงขาวขอศิโรราบ เพราะไม่อาจทนกับสายตาทรงเสน่ห์นี่ไหวเเล้วจริงๆ 

 

"ดะ...แด๊ดดี้" 

 

"น่ารักที่สุกเลยครับ เบบี้ของผม" ได้ยินคำตอบที่พอใจ ก็อดให้รางวัลเบบี้คนดีด้วยการจุ๊บหน้าผากมนเบาๆไม่ได้ การกระทำที่แสนอ่อนโยนพลันทำให้ใจดวงน้อยของเบบี้คนดีคนนี้พองโต

 

 "พอใจเเล้วก็ปล่อยผมลงเถอะครับ"

 

ไม่ชอบเลยอยู่ในสภาพนี้ สภาพที่ขยับตัวไม่ได้เเละพาลจะทำให้ใจหลุดออกจากอกมาเต้นข้างนอกทุกเมื่อ

 

 แพ้อย่างไม่มีหนทางชนะ มันเป็นแบบนี้สินะ

 

 เฮ้อ...

 

 "ไหนเบบี้คนดีลองอ้อนดูสิครับ ลองพูดว่า แด๊ดดี้ครับ ปล่อยแบมบี้ลงหน่อย"

 

 เห็นอีกคนยอมง่ายๆก็ยิ่งอยากแกล้ง ก็ดูสิ แก้มใสๆนี่เวลาขึ้นสีน่ารักน้อยเสียเมื่อไหร่ เเละยิ่งมาพร้อมกับสายตาดื้อๆนั่น น่ารักจนมาร์คแทบคลั่งเลย

 

  "ฮึ ไม่เอา!"

 

 "งั้นก็อยู่แบบนี้ต่อไป เเต่ผมไม่รับประกันนะครับว่าอะไรๆมันจะยอมอยู่นิ่งๆ"

 

 รอยยิ้มของมาร์คแบมแบมเคยคิดว่ามันน่าหลงใหลที่สุดเเต่ในตอนนี้ แบมแบมกล้าพูดเต็มปากอย่างมั่นใจได้เลยว่ามันน่าหมั่นไส้เหลือทน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั้นต้อนให้เขาจนมุมไม่พอมันกลับมาพร้อมกับอะไรๆที่กำลังทิ่มตรงบริเวณหน้าท้องของเขา

 

 "ดะ...แด๊ดดี้"

 

 "หื้ม? ว่าไงครับ"

 

 "ปะ..ปล่อยแบมบี้ลงนะครับ"

 

 "..."

 

 "นะ..."

 

 "!!!!"

 

 "เหวอ!!!"

 

 สบสายตาอ้อนวอนเเล้วมาร์คก็แทบจะคุมตัวเองไม่อยู่ เขานี่รนหาที่ชัดๆ ในใจคิดนะว่าจะปล่อยแบมแบมไปอาบน้ำดีๆเเล้ว เเต่ทนสายตาเเละน้ำเสียงอ้อนๆไม่ไหว อะไรๆที่มันควรสงบมันก็ตื่นซะแทบจะเต็มตัว จนทนไม่ไหวต้องพลิกกายสลับบทบาทให้แบมแบมไปอยู่ใต้ร่างเเทน

 

 ไม่ปล่อยเเล้ว ปล่อยไม่ได้เเล้วจริงๆ 

 

แม้ไม่อยากปล่อย เเต่สุดท้ายมาร์คก็ต้องปล่อย ปล่อยจริงๆแบบมีเครื่องป้องกัน ปล่อยไป 2 ครั้งซึ่งดูเหมือนจะสร้างความไม่พอใจให้กับเจ้ากวางน้อยมาก ถึงได้นั่งนิ่งไม่พูดไม่จา แม้มาร์คจะพยายามไถ่โทษด้วยการปรณนิบัติพัดวีอาบน้ำแต่งตัวป้อนข้าวป้อนยาให้แบบที่ไม่มีเบบี้หรือใครคนไหนได้รับ เเต่แบมแบมก็ไม่คลายความโกรธลงเลย นั่งนิ่งไม่ไหวติ่งไม่พูดไม่จาจนมาร์คทนไม่ไหว

 

 "แบมบี้ครับ พูดกับผมหน่อยนะ คุณต้องการอะไรบอกผมสิครับ อย่าเงียบแบบนี้" มาร์คสะกดร่างซาตานในตัวเองอย่างยากลำบาก เพราะท่าทางของแบมแบมมันทำให้เขาร้อนใจโมโหจนแทบจะระเบิดออกมา ก็เคยบอกเเล้วไงไม่ใช่หรือว่ามาร์คเกลียดความรู้สึกถูกเมินแบบนี้เป็นที่สุด!

 

 "พูดทำไมครับ ในเมื่อคุณไม่สนใจมันอยู่ดี"

 

 แบมแบมโกรธ  โกรธมากที่มาร์คทำแบบนี้กับเขา เรื่องเมื่อคืนเขาพอทำใจยอมรับมันได้ เเต่ที่เขาโกรธก็คือคุณมาร์คผิดคำพูดต่างหาก ไหนบอกว่าเบบี้เป็นที่รักของคุณมาร์ค มีหน้าที่มีความสุขอยู่ข้างๆคุณมาร์ค เเต่เมื่อเช้าคุณมาร์คกลับเป็นฝ่ายที่มีความสุขอยู่คนเดียว เขาบอกให้ปล่อยก็ไม่ปล่อย พอก็ไม่พอ ไม่รู้บ้างหรือไงว่าเขาเหนื่อยเเละปวดไปทั้งตัวแค่ไหน

 

 เอาเเต่ใจ

 

 เอาเเต่ใจที่สุด!!!

 

 "ขอโทษครับ ก็ใครใช้ให้คุณน่ารักกันล่ะครับ"

 

 "สรุปมันคือความผิดผม?"

 

 "ไม่ใช่ครับ ความผิดผมเอง ขอโทษนะครับแบมบี้" คว้ามือบางมาจูบซ้ำๆอยากจะอ้อนให้ใจอ่อนเเละคลายโกรธ เเละมันก็เหมือนจะได้ผลเพราะเเก้มใสนั้นขึ้นสีพร้อมหันหนีมาร์คไปทางอื่น

 

 เบบี้ก็ยังเป็นเบบี้ น่ารักหลอกง่ายเช่นเดิม

 

 "อย่าทำแบบนี้อีกนะครับ ไม่งั้นแบมจะโกรธมากๆ"

 

 "มากกว่านี้เหรอครับ?"

 

 "มากที่สุดเลยล่ะครับ"

 

 ยกกำปั้นขู่ขึงขังด้วยสีหน้าท่าทางที่คิดว่าน่ากลัวที่สุด เเต่ในสายตาของมาร์คมันกลับมีเเต่ความน่ารักน่าเอ็นดูเต็มไปหมด ตัวก็เท่านี้ยังทำเก่ง คิดว่าตัวเองเป็นลูกเสือหรือไง เเต่ขอโทษนะ น่ารักอย่างนี้ มาร์คให้เป็นได้เเค่เปอร์เซียแยกเขี้ยวเท่านั้นเเหละ

 

 "หึหึ เข้าใจเเล้วครับคนดี" 

 

จูบที่ขมับเบาๆเเล้วยิ้มหวานให้จนเจ้าแมวน้อยตาพร่าเลือน ก่อนจะเปลี่ยนท่าทางเป็นพยุงให้เจ้าแมวน้อยลุกขึ้นเเล้วเดินตามมา 

 

 

 

 

 @Hokkiado,Japan

 สวนโมเอเรนุมะ (Moerenuma Park)

 

 สวนสาธารณะชื่อดังในเมืองซัปโปโร เมืองที่ใหญ่ที่สุดในฮอกไกโดคือสถานที่ต่อมาที่คุณมาร์คกระเตงแบมแบมกึ่งบังคับให้มาด้วย แรกๆแบมแบมก็อิดออดเพราะอยากไปทำงานต่อที่นิวยอร์กมากกว่า เอาจริงๆคืออยากกลับไปสารภาพบาปกับพี่จินยองมากกว่าที่เผลอปล่อยตัวปล่อยใจง่ายเกินไป เเต่พอมาเห็นสีชมพูหวานของดอกไม้ประจำแดนปลาดิบที่นี่ ความคิดผิดบาปทั้งหมดมันก็พลันจางหายไปสิ้น

 

 "แบมบี้ รอผมด้วยครับ"

 

 มาร์คต้องร้องเตือนเบบี้ของเขาที่ราวกับดอกซากุระพวกนี้มันพรากวัยวุฒิไปจากแบมแบมแล้วกลับกลายมาเป็นเด็กน้อยเเทนที่เบบี้ของเขา ไม่ใช่ว่านึกรำคาญอะไรหรอกนะเพราะตอนที่แบมแบมร่าเริงแบบนี้มันก็น่ารักและมีเสน่ห์ไปอีกแบบ เเต่ถ้าไม่ร้องเตือนมีหวังแบมแบมคลาดสายตาแน่ๆ วิ่งไปวิ่งมาแบบนี้

 

นี่เมียหรือลูก มาร์คก็คิด

 

 ไม่เพียงเเต่จะหยุดสนใจ เเต่กลับเดินถ่ายรูปไปเรื่อยๆห่างจากมาร์คไปอีก นั่นทำให้เขาทนไม่ไหวต้องรีบสาวเท้าก้าวยาวๆไปหา แล้วดึงมาอยู่ในอ้อมกอดเเทน

 

"คะ..เอ่อ แด๊ดดี้ ปล่อยแบมนะครับ คนอื่นเขามอง" เจ้ากวางน้อยบอกเมื่อรู้สึกสายตาคนอื่นๆที่มองมา สวนสาธารณะแห่งนี้มีผู้ตนมากมายบ้างก็มาเป็นครอบครัวหรือคู่รัก หรือนักท่องเที่ยวอื่นๆแบบเขา

 

 "ไม่ปล่อยครับ ใครใช้ให้คุณวิ่งไปวิ่งมาแบบนี้ล่ะครับ หลงไปจะทำยังไง เราไม่มีการ์ดคอยดูแลนะครับ" 

 

มาร์คบ่น เพราะคำขอของร่างบางบวกกับเห็นว่าแบมแบมอึดอัด มาร์คเลยจำใจต้องบอกการ์ดคนอื่นๆให้รอที่รถหน้าสวนเเทนการมาเดินตามเป็นเงาเขาอยากให้แบมแบมได้สัมผัสอิสระเเละมีความสุขที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้

 

"ผมไม่ใช่เด็กเล็กๆนะครับ"

 

 "คุณดื้อกว่าเด็กเล็กๆอีกครับแบมบี้ที่รัก"

 

 คำว่าที่รักตีแสกหน้าทำให้กวางจอมดื้อยุดการขยับเขยื้อนตัวเเทบจะทันที ยินยอมสงบเชื่อฟังปล่อยให้มือหนาที่เเสนอบอุ่นนั้นกระชับเกาะกุมนำทางไป

 

สองร่างต่างคนต่างเดินมีเพียงสองมือเท่านั้นที่เกาะกุมกันอยู่ เดินอย่างเงียบๆใช้ความสงบเงียบคุยกันผ่านเสียงหัวใจที่เต้นดังและบรรยากาศอันแสนหอมหวานของกลีบซากุระสีชมพูบานสะพรั่ง แบมแบมเก็บทุกความทรงจำผ่านสายตาเเละอัตราการเต้นของหัวใจ ที่ทุกจังหวะก้าวมันค่อยบันทึก ว่าตัวเองมีความสุขเเค่ไหนที่ได้รับความอบอุ่นจากฝ่ามือของผู้ชายคนนี้

 

 มาร์คเองก็เก็บทุกความรู้สึกของตัวเองผ่านทางสายตา โดยที่ไม่รู้เลยว่าพลั้งเผลอใช้หัวใจตัวเองกักเก็บรอยยิ้มหวานๆของร่างบอบบางที่เดินเคียงข้างไปด้วย หัวใจของเทวดาในคราบซาตานค่อยเปลี่ยนอัตราการเต้นไปโดยที่เจ้าตัวไม่ทันระวังตัว หัวสมองที่คิดถึงแต่แผนการจะเอาเปรียบพลันเปลี่ยนชะงัก กลับกลายเป็นคิดว่าจะทำให้ร่างบอบบางมีความสุขแบบนี้ได้อีกครั้งอย่างไร ทำอย่างไรถึงจะได้เห็นรอยยิ้มแบบนี้ทุกวัน

 

เพราะรอยยิ้มแบบนี้นั้น มันเยียวยาทุกภาระเเละความกังวลของมาร์คไปอย่างหมดสิ้นเลยทีเดียว

 

100%

#มิสเตอร์มบ

@iammeamjtha3000

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 670 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,800 ความคิดเห็น

  1. #3779 jum1398 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2564 / 17:55
    เอาจริงๆอ่านไม่ได้ตั้งแต่ล็อคอ่ะ. เราอยากอ่านอ่ะ เราเพิ่งมา เปิดให้เราอ่านหน่อย หรือ มีเป็นเล่มไหม เราซื้อได้นะ
    #3,779
    2
    • #3779-1 J_tha(จากตอนที่ 25)
      3 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:09
      เธอขา เรามาเจอกันช้าไปเนอะ เจไม่ได้รวมเล่มนะคะ แต่มีอีบุ๊คสามารถซื้อได้ที่ meb เลยค่ะเธอ ขออภัยที่เปิดให้อ่านไม่ได้นะคะ เปิดไปอีกรอบช่วงปีใหม่ค่ะ ขออนุญาติสงวนสิทธิ์ให้คนที่ซื้ออีบุ๊คด้วยนะคะ ไม่โกรธกันน้า
      #3779-1
    • #3779-2 jum1398(จากตอนที่ 25)
      3 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:05
      เสียใจจัง
      #3779-2
  2. #3589 grunumthip (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 18:24
    เริ่มมีมมม
    #3,589
    0
  3. #3585 เฟื่องฟ้า วรกิจพินิต (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 18:35
    มาร์คเริ่ม หลงรักน้องจริงๆแล้ว รู้ตัวมัย อิอิ
    #3,585
    0
  4. #1924 oni (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 21:36

    อย่าทำร้ายน้องะคะมาร์คไม่ว่าจะกรณีใดๆ คนเจียตัวอย่างแบมน่าสงสารออก มาร์คจะกล้าทำร้ายรอยและความใสของแบมเชียวหรือ

    #1,924
    0
  5. #1438 My love markbam (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 05:46
    ดีกับน้องไปนานๆนะ
    #1,438
    0
  6. #1434 XCIIIXCVII9397 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 19:11
    รักน้องหลงน้องรักน้องหลงน้องรักน้องหลงน้องรักน้องหลงน้องรักน้องหลงน้องรักน้องหลงน้องรักน้องหลงน้องรักน้องหลงน้อง
    #1,434
    0
  7. #1359 Souk2233 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 12:56
    อ่านวนไปค่ะ
    #1,359
    0
  8. #1358 mylove2BB (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 19:25
    เขินจะแย่ ยิัมปวดแก้มไปหมด แต่มาา์คจะไม่วกกลับมาร้ายทีหลังใช่มั้ย น้องแบมเทอโดนพี่เทอตีแน่ๆ
    #1,358
    0
  9. #1356 BAMBOO97 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 08:16
    โดนแน่นายมาร์คกินลูกชาวบ้านเค้าโดนไม่ขออนุญาต!
    #1,356
    0
  10. #1354 SSHINE (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 22:31
    เนื้อเรื่องเริ่มเดินแล้ว จินยองต้องรู้เรื่องนี้แน่ มาร์คต้วน นายโดนดีแน่
    #1,354
    0
  11. #1353 ตัวอ้วนขี้ชิป (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 19:40
    ถ้ามาร์คร้ายกับลูกเรา เราจะยุให้ลูกแบมหนี!!!
    #1,353
    0
  12. #1352 Bcat(=•¥•=) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 17:43

    ตามมาอ่านตอนแรกจนตอนล่าสุดทีเดียว สนุกมาก

    เอาใจช่วยแบมบี้ คุณมาร์คอย่าใจร้ายกับน้องนะ

    ขอบคุณไรท์ด้วย รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

    #1,352
    0
  13. #1351 รรร (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 10:37

    คนพี่อย่าทำน้ายน้อนน เลยน๊ะ เก็บรอยยิ้มของน้องไว้ดีดี รักษามันไว้น๊ะ

    #1,351
    0
  14. #1349 RujiratThaikue (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 01:33
    มิสเตอร์อย่าทำร้ายใจแบมบี้ของเรานะ!!
    #1,349
    0
  15. #1338 MBIsreal (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 21:44

    มิสเตอร์รักน้องแล้วว อย่าทำร้ายน้องแบมนะ!
    #1,338
    0
  16. #1335 chaleemb2 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 06:56
    ทั้งรักทั้งหลงขนาดนี้ยังไงก็แพ้ รีบๆรู้หัวใจตัวเองได้แล้วนะMr.M
    #1,335
    0
  17. #1334 KanoonPanpanich (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 06:34
    มิสเตอร์รักน้องแล้วแน่ๆเลยยย
    #1,334
    0
  18. #1333 NichananTy (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 02:13
    น้องน่ารักขนาดนี้ อย่าใจร้ายกับน้องเลยนะะะ ลูกแมมม่ TT
    #1,333
    0
  19. #1330 macha_j (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 23:23
    เขินแทนแบมบี้ งือออ น่ารักมากคุณแด๊ดดี้
    #1,330
    0
  20. #1329 Kkim (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 23:07

    Mr. M หลงเบบี้คนนี้เกินไปแล้วค่า แบบนี้แพ้เค้าราบคาบเลยจ้า

    #1,329
    0
  21. #1328 Aton7 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 22:37

    ขอให้หลงจนลืมความชั่วร้ายในใจ🙏🙏

    #1,328
    0
  22. #1327 onea (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 21:54
    หลงจนรักไปแล้วววววววว >\\\\<
    #1,327
    0
  23. #1326 yahye (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 21:17

    กรี๊ดดดดฟินมากกกกกกกกก
    #1,326
    0
  24. #1325 NokJS (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 20:42
    ดีไปหมดเลยชอบมากด
    #1,325
    0
  25. #1324 kunya2858 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 20:38

    หลงแบมบี้ รักแบมบี้ ล้มเลิกเกมส์ที่ใจร้ายกับแบมบี้ เพรี๊ยง !!!
    #1,324
    0