Mr.M (Markbam)

ตอนที่ 20 : Mr.M 19(RE)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,127
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 547 ครั้ง
    13 พ.ย. 63

 19

อัศวินปราสาททราย

ยูคยอมอยากมีพี่น้อง

 

 ยูคยอมไม่อยากเป็นลูกคนเดียว

 

  ตลอดชีวิตที่ผ่านมา เด็กผู้ชายสายเลือดเกาหลีมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีตลอด เขามีครอบครัวที่อบอุ่น มีคุณแม่ที่แสนดีเเละน่ารัก มีอัปป้าที่เข้มแข็งเเละเก่งกาจ เขาเติบโตในสภาพแวดล้อมเเละฐานะที่ดียิ่ง ทุกสิ่งทุกอย่างมีพร้อมสรรพเเละพร้อมประเคนให้ทันทีที่ร้องขอ มันเลยทำให้คิม ยูคยอมเป็นเด็กที่ร่าเริงเเละน่ารัก เป็นเด็กดีมาตลอด 

 

จนกระทั่งวันนี้... 

 

วันที่เขาต้องเติบโตเเละสืบทอดทุกสิ่งทุกอย่างจากผู้เป็นพ่อ

 

  ภาระงานที่มากมาย ความกดดันที่ถาโถม มันทำให้เขารู้สึกอึดอัดและไม่พอใจในสิ่งที่เป็นอยู่ จากที่เคยชื่นชมว่าพ่อนั้นเก่งกาจที่พาธุรกิจมาได้ไกลมากขนาดนี้ วันนี้ยูคยอมยิ่งนับถือพ่อมากขึ้นไปอีก ที่ทนต่อสถานการณ์น่าอึดอัดและความเสแสร้งปั้นแต่งของมนุษย์ที่เขาไม่เคยเจอได้ สิ่งที่ไม่เคยเจอก็ได้เจอ ไม่เคยเห็นก็ได้เห็น เปิดโลกเล็กๆของคุณหนูบ้านคิมได้มากมาย มากจนยูคยอมอยากหายตัวไปจากที่ตรงนี้

 

"ไม่มีผู้บริหารคนไหนเขาเอาเเต่ใจตัวเองแบบลูกหรอกนะคิมยูคยอม!" 

 

นั่นคือสิ่งที่พ่อพูดกับเขาก่อนที่เขาจะตัดสินใจหนีมา

 

                ยูคยอมเหนื่อย เหนื่อยจริงๆ เหนื่อยที่ต้องพยายามทนฝืน แม้มันจะเป็นการฝึกตัวเองก็เถอะ เเต่เขาเหนื่อย ถ้าเกิดเขาไม่ใช่ลูกคนเดียว ไม่ใช่ความหวังของครอบครัวมันคงจะดีกว่านี้ เขาคงสามารถผ่อนภาระตรงนี้ไปให้พี่ให้น้องได้ เเต่นี่ไม่เลย... 

 

บางทียูคยอมก็อยากมี Safe Zone เป็นของตัวเองนะ 

 

"ใช่คุณจริงๆด้วย อัศวินปราสาททราย :)"

 

 

 

 

@Las Vagus

 

                สองขายาวๆของหนึ่งในผู้บริหารบริษัทชั้นนำแนวหน้าของโลก อย่าง The Triple Enterprise ก้าวฉับๆไปตามทางเดินของคาสิโนชื่อดัง หนึ่งในธุรกิจที่สร้างชื่อเเละเม็ดเงินมหาศาลให้กับบริษัทอย่างรีบร้อน ใบหน้าหล่อเหลาราวกับพระเจ้าปั้นแต่งซีดเผือดเพราะความเหนื่อยอ่อนจากการเดินทาง เเต่ก็ยังคงความเคร่งเครียดในแววตาได้อย่างชัดเจน

 

"ไอ้แจ็คสันล่ะ?" มาร์คถามร่างหนาของเจบีที่นั่งหน้าเครียดจัดอยู่บนเก้าอี้นวมตัวใหญ่ บนโต๊ะประชุมขนาดใหญ่เต็มไปด้วยเอกสารวางระเกะระกะ

 

 "อยู่ห้องมืด กำลังเค้นไอ้เหี้ยนั่นอยู่ มึงเอาแพททริกมา?"

 

เจบีถามเพื่อนด้วยความสงสัย เพราะปกติการ์ดข้างตัวของนิโคลไม่ใช่คนนี้ มาร์คมีการ์ดข้างตัวที่เป็นมือต้นๆอยู่ 2 คนคือนิโคลกับแพททริก แน่นอนว่าความชำนาญขอองสองคนนี้ต่างกัน นิโคลถนัดงานเอกสาร เส้นสายเล่ห์เลี่ยมเเละอำนาจ ส่วนแพททริกนั้นถนัดทางบู๊และสอดแนมมากกว่า 

 

"กูให้นิโคลอยู่กับแบมที่นิวยอร์ก เผื่อมีงานด่วนเข้ามา"

 

"ห่วงงานหรือห่วงแบม?"

 

"เจบี"

 

"?"

 

"เสือก"

 

รอยยิ้มหยามหยันของเจ้าพ่อสายการบินเหยียดประดับขึ้นมาขึ้นมาจางๆราวกับพอใจนักหนาที่ได้เห็นสายตาดุๆของเพื่อน ไม่รู้ว่ามาร์คไม่พอใจที่เขาก้าวก่ายเรื่องของมัน หรือว่าหวงไม่อยากให้ใครเรียกแม้กระทั่งชื่อของว่าที่เบบี้ตัวเองกันแน่ เเต่เจบีทายไว้ว่าเป็นอย่างหลังก็เเล้วกัน

 

ไม่ทันที่จะได้คุยอะไรมากไปกว่านั้น ร่างหนาของเจ้าพ่อเวกัสก็ผลักประตูเข้ามา นับครั้งได้เลยที่แจ็คสันจะมีหน้าตาที่ดูเคร่งเครียดน่าเกรงขามสมกับเป็นเจ้าพ่อมาเฟียเสียที มาร์คก็นึกภูมิใจขึ้นมาลึกๆ วันนี้แจ็คสันทำตัวสมกับภาระหน้าที่เเล้ว

 

"หน้าบูดเป็นตูดขนาดนี้ ไม่ได้เหี้ยไรเลยถูกมั้ย?"

 

เป็นเจบีที่เอ่ยออกมาอย่างรู้ทัน แจ็คสันพยักหน้าตอบแบบขอไปทีก่อนจะหันไปหยิบเตกีล่าในขวดมากระดกเข้าปากอั่กๆ ไม่สนใจแก้วคริสตัลใบสวยที่วางให้หยิบใช้บนโต๊ะเลยสักนิด ดื่มเสร็จไม่พอยังใช้แขนเสื้อเช็ดปากตัวเองแรงๆอีก ถ้าสาวๆมาเห็นคงใจสั่นกันเป็นแถบกับท่าทางแบดๆแบบนี้ เเต่สำหรับมาร์ค มาร์คมองว่ามันสกปรกมากกว่า

 

"ครั้งนี้มันเล่นใหญ่ไปนะ ประกาศสงครามกันเห็นๆ"

 

พูดเรียบๆก่อนจะหันไปหยิบแก้วใบสวยออกมาใช้แล้วรินวอดก้าลงไป มือหนายกมันขึ้นจิบนิดๆดูมีมารยาทเเละไว้ตัวไม่ต่างจากยามปกติ ทำให้ภาพลักษณ์ราวกับเทวดาที่ตกลงมาจากสรวงสรรค์เป็นจริงขึ้นมาอีกหลายส่วน เเต่จากน้ำเสียงและแววตา เจบีและแจ็คสันรู้ดีว่ามันไม่ใช่เทวดาหรอก 

 

มันเป็นซาตาน เป็นปีศาจร้ายที่พร้อมฉีกคร่าทุกชีวิตที่เข้ามาลองดี!

 

"เผาท่าเรือ ป่วนโครงการ ยัดยาคาสิโน ต้องใช้กี่ชีวิตนะถึงจะชดใช้ให้กูพอ"

 แก้ววอดก้าในมือสั่นระริกด้วยแรงบีบ สายตานิ่งๆเเต่กระหายแค้นหมายความตามที่พูดสร้างความหวาดกลัวได้ดี ถ้ามีใครมาเห็นตอนนี้คงไม่เชื่อว่านี่เป็นอาการของมาร์ค ต้วน

 

 ความสูญเสียที่ได้รับไม่มากมายมหาศาลเท่าความเจ็บใจที่โดนลูบคม ร่างเทวดาจึงถูกกระชากหายไปเเละเนื้อแท้ของซาตานจริงๆถึงได้ปรากฏ มาร์คอยากฆ่าคนที่ทำให้เขาเจ็บใจขนาดนี้แทบตาย อยากแล่เนื้อมันเอามาทาเกลือเเละค่อยๆเชือดให้มันตาย ให้สมกับความแค้นของเขาเต็มที

 

 "ต่อให้มันเกิดใหม่อีกอีกพันครั้ง มันก็ใช้ให้กูไม่พอ"

 

แจ็คสันเอ่ยเสียงลอดไรฟันด้วยความเจ็บแค้น นึกเจ็บใจที่ไม่ว่าจะทำยังไงไอ้เวรนี่ก็ไม่หยุดสร้างความรำคาญให้เขาเสียที หนำซ้ำไม่ว่าเขาจะพยายามเท่าไหร่เขาก็ไม่สามารถฆ่ามันได้ ทำได้เเค่เอาคืนมันไป เป็นปัญหาเรื้อรังที่แก้ไม่ได้เสียที

 

เเต่ครั้งนี้มันต่างจากทุกครั้ง และแจ็คสันก็เบื่อจะเล่นกับมันเต็มทน

 

"แล้วจะรออะไรล่ะ?"

 

"หึ"

 

มาร์คเหยียดยิ้ม รับปืนจากมือการ์ดมาปลดเซฟ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ดูสนุกราวกับนายพรานที่พร้อมต่อการล่าเหยื่อ แจ็คสันเองก็ลุกตาม หมายจะเดินนำเป็นทัพหน้าไปถล่มอีกฝั่งให้หายแค้น

 

 "ใจเย็นก่อนมั้ย จะร้อนใส่กันทำเหี้ยอะไร"

 

 เจบีที่จับความแค้นในใจของเพื่อนได้รีบออกปากปราม ไม่ใช่ว่าเขาไม่โกรธไม่แค้น เเต่เขาไม่อยากลงสนามด้วยสงครามมากกว่า เขาบ้าดีเดือดเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้เเล้วเพราะเขามีห่วงวงเบ้อเร่อห้อยคอตัวเองไว้ เเละเขาก็ไม่พร้อมให้จินยองหรือลูกต้องเขามาเสี่ยงในเรื่องนี้แน่

 

 เพราะคนอย่างไอ้เวรนั่น งานลอบกัดมันถนัดนักแหละ

 

 "แล้วมึงจะปล่อยให้มันกวนส้นตีนเราไปเรื่อยๆแบบนี้เหรอวะ!"

 

 “แล้วมึงคิดว่ามึงจะฆ่ามันให้ตายง่ายๆแบบนั้นได้เหรอวะ เพราะถ้ามึงทำได้จริงมันคงตายไปตั้งนานเเล้ว" 

 

"ไอ้เจบี!"

 

"ทำไม!? กูพูดความจริงมันผิดตรงไหน ไหนมึงลองเห่ามาสิว่าถ้ามึงไปยิงมันทิ้งง่ายๆตอนนี้นี้แล้วเรื่องมันจะจบ มึงมั่นใจเหรอ? มั่นใจแน่ๆเหรอมาร์ค?"

 

 "แล้วมึงจะปล่อยให้มันเป็นแบบนี้เหรอวะ กูไม่ยอมแล้วอ่ะคนนึง วันนี้กูต้องได้เลือดมันมาเซ่นศพลูกน้องกู!"

 

 แจ็คสันคำรามลั่นอย่างเหลืออด เขาสูญเสียลูกน้องไปหลายชีวิต นี่เป็นสิ่งที่อภัยให้ไม่ได้จริงๆ ร่างหนาไม่สนคำเพื่อน หยิบปืนที่พกออกจากเอวหันไปพยักหน้าสั่งเจคอปที่พร้อมสแตนบายด์อยู่เเล้ว วันนี้เขาจะเอาเลือดมันมาล้างตีนให้ได้คอยดู!

 

 "ก็เพราะมึงคิดได้เเค่นี้ไง เรื่องมันเลยไม่จบสักทีตั้งเเต่ที่ลิลลี่ตาย!"

 

 "ไอ้เหี้ยบี!"

 

 ชื่อต้องห้ามหลุดจากปากเพื่อนสนิทก็เหมือนดึงเส้นความอดทนของแจ็คสันให้หลุดไปด้วย สองมือหนาขยำคอเสื้อเพื่อนกระชากเข้าหาตัวด้วยความโกรธแค้น เเต่เจบีรู้ดีว่านอกจากความโกรธแค้นเเละเจ็บปวด ดวงตาของแจ็คสันมันเต็มไปด้วยความเสียใจเเละความรู้สึกผิด

 

 "คิดเเค่จะแก้แค้น คิดเเค่จะเอาคืน แบบนี้ไงมันเลยไม่จบเเละคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรต้องมาตายแบบนี้ เพราะมึงคิดได้เเค่นี้ไง!"

 

 "พอแล้วไอ้สัส! จะกัดกันให้ได้เหี้ยอะไร ไอ้แจ็คปล่อยมัน ส่วนมึงไอ้เจบี ถ้าไม่มีแผนดีๆกูกระทืบมึงแทนไอ้แจ็คแน่" 

มาร์คถลาตัวเข้าไปห้ามแจ็คสันที่ง้างหมัดหมายจะชกเข้าปากดีๆของเพื่อนอย่างไอ้เจบีแทบไม่ทัน ดูจากอารมณ์ก็รู้ว่าแจ็คสันมันใส่เต็มแรงแน่ๆ จากที่โกรธเรื่องศัตรูที่มาลอบกัด ก็เปลี่ยนเป็นกุมขมับเพราะเพื่อนจะกัดกันแทนเเล้ว.

แจ็คสันผละออกอย่างว่าง่ายเเต่ก็ยังคงกระฟัดกระเฟียดยอมกระแทกตัวนั่งลงบนเก้าอี้นวมตามเดิม เจบีเองก็เช่นกันยอมทรุดตัวนั่งคนละฝั่ง

 

"แผนกูมี เเต่อยากให้พวกมึงใจเย็นๆกันสักนิดก่อน รู้ว่าโกรธว่าแค้นกูก็ไม่ต่าง เเต่ครั้งนี้เราเอาเลือดแลกเลือดแบบที่เเล้วๆมาไม่ได้" 

 

"เกิดมาปอดแหกอะไรตอนนี้ เเต่ก่อนเห็นวิ่งออกหน้าก่อนพวกกู" แจ็คสันเยาะเย้ย

 

 "กูไม่ได้ปอดแหก กูห่วงลูกห่วงเมียกู กูเพิ่งได้พวกเขากลับมา เเละกูก็ไม่ยอมให้พวกเขามาเสี่ยงอะไรแบบนี้แน่ มึงไม่รู้เหรอว่าไอ้เหี้ยนั่นมันเก่งเรื่องลอบกัดแค่ไหน เผลอๆถ้าเราบุกไปตอนนี้ มึงคิดเหรอว่าคนอย่างมันจะไม่มีแผนสำรองหลัง มึงอยากให้เป็นเหมือนคราวลิลลี่หรือไง?"

 

"คนข้างหลังของมึง ไม่ห่วงเขาบ้างเหรอวะ?" คำพูดของเจบีทำให้ทั้งมาร์คและแจ็คสันต้องหยุดนิ่งฟังและคิดตามไม่ได้ ใช้สิ คนข้างหลัง

 

 แบมแบม....

 

"คิดได้เเล้วก็ฟังกู แผนมีอยู่ว่า..."

 

"แปบหนึ่ง กูขอเวลานอก เจคอป! ต่อสายหาการ์ดที่ดูแลยองแจที!"

 

แจ็คสันเอ่ยสั่งคนสนิทที่ลนลานหาโทรศัพท์มาต่อสายให้แทบไม่ทัน มันไม่รอให้เจคอปเอ่ยสั่ง เเต่มันลงไปคุยเองแถมเน้นย้ำซ้ำๆจนเจบีอดรำคาญเเทนการ์ดคนนั้นไม่ได้

 

 หวงขนาดนี้มึงไม่กลับไปดูแลเองเลยล่ะวะ!

 

"มึงอ่ะ ไม่มีคนข้างหลังให้ห่วงหรือไง" หันมาหามาร์คที่ยังคงนั่งนิ่งเฉยๆอยู่

 

"เบบี้ไม่ใช่คนข้างหลัง ไม่จำเป็นต้องห่วง"

 

 "อ่อเหรอ...." เจบีทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ เเต่มาร์คก็หยักไหล่ไม่สนใจ เหอะ เขาจะห่วงอะไรแบมแบม ก็เเค่ว่าที่เบบี้กวางตัวน้อยๆ ไม่มีค่ามีอิทธิพลพอให้เขาห่วงหรอก

 

 ไม่มีเลย...

 

 ไม่มีจริงๆนะ...

 

 

 

 "คุณมาร์คครับ นิโคลไม่รับโทรศัพท์"

 

 "ก็ทำให้มันรับสิวะ! เช็คสัญญาณ GPS แบมแบมด้วย อยู่ไหนทำอะไรยังไงกับใครฉันต้องรู้!"

 

 

 

 @New York

 

 "สรุปว่าอัศวินปราสาททรายของผมหนีออกจากบ้านมาอย่างนั้นสิครับ"

 

แบมแบมเอ่ยถามร่างสูงโปร่งของชายชาวเกาหลีที่นั่งข้างตัวด้วยน้ำเสียงล้อๆ ทำให้ยูคยอมอดเขินคำพูดคำจาของคุณเขาไม่ได้

 

 "ผมมาพักผ่อนต่างหาก พักแบบ...ไม่บอกใคร พักส่วนตัวเงียบๆน่ะ"

 

ยูคยอมบอกแก้เก้อ ตลอดชีวิตไม่เคยรู้สึกอับอายแบบนี้มาก่อนเลย เหมือนกับกำลังทำเรื่องขายหน้าต่อหน้าคนที่ชอบเลยยังไงอย่างนั้น อายุ 22 เเต่หนีออกจากบ้าน เท่มากมั้ง!

 

 "อ๋อ...เหรอครับ"

 

 "อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้นสิ ผมไม่ใช่เด็กมีปัญหานะ!"    

ยูคยอมโวยาย เขาไม่ชอบใจสายตาล้อๆของแบมเเบมเลย ไหนจะรอยยิ้มจางๆนั่นอีก ถึงแม้มันจะเป็นรอยยิ้มเอ็นดูที่น่ารักและสวยงามเเค่ไหนก็เถอะ

 

 รอยยิ้มเเละสายตาแบบนี้เขาเอาไว้ทำกับเด็กๆนะ เอามาทำกับยูคยอมคนโตเเล้วไม่ได้!!!

 

"จะเด็กหรือผู้ใหญ่ ไม่ว่าใครก็มีปัญหาครับ อีกอย่าง การวิ่งหนีก็เป็นวิธีแก้ปัญหาอีกอย่าง ถึงจะไม่ใช่วิธีที่ดีนัก เเต่ก็ไม่ได้แปลว่ามันไม่ถูกหรือไม่ควร บางทีการวิ่งหนีก็เป็นวิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุดเหมือนกัน" 

 

แบมแบมให้คำแนะนำอย่างคนที่เข้าใจเเละเจอปัญหามาหลายรูปแบบ แบบตอนนี้แบมแบมก็อยากจะหนีเหมือนกัน เเต่เขาทำไม่ได้ เลยต้องตกอยู่ในหลุมที่ตัวเองขึ้นไม่ได้ วิ่งหนีเท่าไหร่ก็ไม่พ้น

 

 น้ำเสียงหม่นหมองและแววตาเศร้าสร้อยทำให้ยูคยอมหวั่นใจตาม คนตรงหน้าเขาก็คงมีปัญหาเหมือนกันสินะ

 

"ผมเเค่ต้องการเวลา อีกสักพักผมก็กลับไป"

 

 "ผมรู้ครับ ผมเข้าใจ ยังไงก็สู้ๆนะครับ ผมเป็นกำลังใจให้"

 

 “ขอบคุณครับ"

 

 รอยยิ้มเจิดจ้าของยูคยอมเริ่มกลับมา แบมแบมเลยไม่รีรอที่จะยิงมุกความเป็นจริงให้ยูคยอมได้เข้าใจอีกที ตะกี้เห็นนะว่าทำหน้าโกรธโวยวายใส่เขา เหมือนหมีหิวน้ำผึ้งเลย เจ้าเด็กคนนี้!

 

"อ้อ อีกอย่าง คุณเด็กกว่าผมตั้ง 2 ปีนี่นา เอ....ได้ข่าวว่าที่เกาหลีเขาซีเรียสเรื่องอายุมากนี่นา ไม่เห็นคุณเรียกผมว่าพี่เลย"

 

 แบมแบมแกล้ง ยูคยอมคนนี้น่ารักมากจริงๆนะ เป็นคนที่เข้าหาได้ง่ายเเละสบายใจทุกครั้งเลยที่ได้คุยเดียว คิดไม่ผิดจริงๆที่เดินเข้ามาทัก

 

รอยยิ้มของคุณยูคยอม มันมีชีวิตชีวาเหมือนกับเด็กๆเลย น่ารักจริงๆ

 

 "ผมลูกคนเดียว! ไม่มีพี่น้อง เเละก็ไม่เป็นพี่น้องกับคุณด้วย"

 

 "โอเคๆ งั้นเราเป็นเพื่อนกันตกลงมั้ย?"

 

 คำว่าเพื่อนจากแบมแบมทำให้ยูคยอมเงียบเสียง ในใจมันเจ็บนิดๆกับคำว่าเพื่อน เเต่ไม่เป็นไร ตอนนี้เป็นเพื่อนก็ได้ เเต่ยูคยอมสัญญาว่าจะพัฒนาความสัมพันธ์ให้มากกว่าเพื่อนให้ได้แน่นอน ขอสาบาน!

 

 "โอเค เพื่อนก็เพื่อน"

 

 "งั้น ยินดีที่ได้เป็นเพื่อนกันนะครับ ยูคยอม"

 

 "ยินดีที่สุดเช่นกันครับ แบมแบม"

 

 เจอกันครั้งแรก ผมเป็นคนแปลกหน้าเเละเรื่องบังเอิญ

 

 เจอกันครั้งที่สอง ผมเป็นคู่ค้าเเละคุณเป็นเลขา

 

 เจอกันครั้งที่สาม ผมเป็นอัศวินในปราสาททรายของคุณ

 

 เจอกันครั้งที่สี่ ผมเป็นเพื่อน....

 

 เจอกันครั้งต่อไป.... ผมจะเป็นมากกว่าเพื่อน ผมสาบาน :)

 

 

 นิโคลที่แอบสะกดรอยตามคำสั่งคุณมาร์ค  ลอบมองรอยยิ้มเจิดจ้าของสองหนุ่มต่างร่างต่างไซส์ที่กำลังมีความสุขอยู่ด้วยความเอ็นดูไม่ได้  นิโคลชอบเหลือเกินเวลาที่ได้เห็นรอยยิ้มเเละความสุขที่เป็นธรรมชาติของคุณแบมแบม  มันสวยงามยิ่งกว่าสิ่งใดเเละสดใสยิ่งกว่าแสงอาทิตย์ยามเช้าเสียอีก  เเละมันก็มักจะเกิดขึ้นเพราะลูกชายมิสเตอร์คิมคนนี้ทุกที   ถ้านิโคลมีเวทมนต์เขาก็จะขอสาปให้คุณแบมแบมมีความสุขเช่นนี้ตลอดไป  เเละตกหลุมรักคนจริงใจเช่นนี้ในเร็ววัน  อย่าได้ตกหลุมพรางหรือเล่นตามเกมส์คุณมาร์คเลย 

 

 เเต่นิโคลเป็นคนทำเช่นนั้นไม่ดี  ดีไม่ดีถ้าเขายิ่งขวาง  คุณมาร์คอาจจะเล่นเกมส์แรงขึ้น

 

 ถ้าอย่างนั้นนิโคลขออยู่ห่างๆ  ถ่วงเวลาแห่งความสุขเเละปกป้องคุณแบมแบมจากข้างหลังก็พอ

 

10 missed call

-คุณมาร์ค-

 

                ยังไม่ถึงเวลาของซาตานครับคุณมาร์ค  ปล่อยให้นางฟ้าของผมมีความสุขก่อนครับ  ได้โปรด...

100%

#มิสเตอร์มบ

@iammeamjtha3000

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 547 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,806 ความคิดเห็น

  1. #3782 phungpooh11 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มีนาคม 2564 / 19:02
    อ่านไม่ได้ค่า 🥺
    #3,782
    0
  2. #3774 jum1398 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2564 / 17:52
    อ่านไม่ได้อ่ะ
    #3,774
    0
  3. #3673 Love-serene (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 21:44
    รักนิโคลที่สุด เอามาเป็นพระเอกแทนอิมิสเตอร์เอ็มได้มั้ยเนี่ยย
    #3,673
    0
  4. #3575 JBfangirl (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 19:03
    ยูคยอมแบบฟีลแฟนเด็กมากอะ
    #3,575
    0
  5. #2260 pirdau (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 23:56

    พลีสสสสส
    #2,260
    0
  6. #1870 oni (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 06:47

    นิโคลนายสุดยอดไปเลยค่ะ นี่ดเค้าเรียกว่ารักจริง ห่วงจริง แค่เห็นคนที่เรารัดมีความแค่นี้ก้พอ

    ส่วมีสเตอรืเตรียมตัวเจ็บกับการที่ปากไม่ตรงกับใจไปเถอะค่ะ

    #1,870
    0
  7. #1677 lady whisker (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 00:11
    สรุปแล้ว นิโคลเพนพระเอก อุแงงง ผุ้ชายอบอุ่น
    #1,677
    0
  8. #1355 KingkarnNakkumma (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 22:51
    สู้สู้คยอม
    #1,355
    0
  9. #1215 ((((d^dek^d)))) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 09:07
    นิโคลลลลลล เจ้านายเป็นซาตานไปแล้ว55555
    #1,215
    0
  10. #1085 lovebam2x (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 00:16
    ไม่ห่วงนะ แต่โทรตามยิกๆ 5555
    #1,085
    0
  11. #1082 นานะ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 22:02

    นิโคล น่ารักกกก แหม~ คุณมาร์คไม่ห่วงน้องเลยจ้าา โทรจิกยิกๆ

    #1,082
    0
  12. #1070 YanisaCH (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 15:33
    ทำดีมากนิโคล!
    #1,070
    0
  13. #981 DgKookkik (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:36
    นิโคลไม่อยู่ข้างคุณมาร์คเลยอ่า55555
    #981
    0
  14. #967 eye_au (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:53
    ฮือออ คุณนิโคลลล เป็นแค่คนดูแลหรือเป็นคุณพ่อคะ คุณคนดี รักๆๆๆ
    #967
    0
  15. #928 kcwdia (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:21
    นิโคลดีกับน้องมากจริงง ทีมนิโคลได้มั้ยนะ5555
    #928
    0
  16. #926 Chachaaim (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:13
    รอตอนต่อไปเลยค่าาาาา
    #926
    0
  17. #925 mypowerbam (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:10
    อ๋อจ้า ไม่ห่วงเลย ใครห่วง ไม่มี๊5555555 ขอบคุณนิโคลมากๆ ณ จุดๆนี้
    #925
    0
  18. #924 onea (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:02
    คิดถึงจริงๆ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ^^
    #924
    0
  19. #922 airadaaa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:07
    แงงงมาแล้วววคิดถึงง
    #922
    0
  20. #921 Namnam_Got7 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:52
    คุณมาร์คปากแข็งนะคะ
    #921
    0
  21. #920 yahye (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:14
    เอาใจไปเลยนิโคลลลลลลลลล
    #920
    0
  22. #919 Nattha (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:56

    แบมแบมโลเลบ้างก็ได้นะ จริงๆแม่แอบเชียร์ยูคยอมแหละ เค้าน่ารักมากนะ

    #919
    0
  23. #918 nutri2523 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:11

    คิดถึงเหมือนกันหายเร็วนะไรท์

    #918
    0
  24. #917 My love markbam (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:11

    นิโคล รักและห่วงน้องแบมมากเลย น่ารัก

    #917
    0
  25. #916 toto (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:31

    ไหนว่าไม่ห่วงเค้าไง

    #916
    0
  26. #898 klirrer (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:22
    มาร์ค chap19 แล้วนะจะทำอะไรก็รีบทำอย่าให้มันยืดเยื้อไม่งั้นแกจะเป็นคนที่เจ็บเอง
    #898
    1
    • #898-1 J_tha(จากตอนที่ 20)
      17 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:04
      เร่งมาร์คหรือเร่งไรท์คะ? เดี๋ยวมาร์คเอาจริงคุณจะกลับคำไม่ได้เด้อ
      #898-1