Mr.M (Markbam)

ตอนที่ 15 : Mr.M 15(RE)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,113
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 634 ครั้ง
    7 พ.ย. 63

15

Take you.

@ Florida                                  

                "คุณแบมแบมครับ พักสักหน่อยดีมั้ยครับ"


 นิโคลถามคนตัวบางอย่างเป็นห่วง ด้วยเกรงว่าแบมแบมจะเหนื่อย เพราะวันนี้เป็นวันที่เราต้องตรวจความเรียบร้อยของงานเปิดตัวโรงเเรม ที่จะจัดขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ทำให้เราต้องเริ่มงานตั้งเเต่เช้า จนเย็นย่ำก็ยังไม่เสร็จดีเท่าไรเลย


                จริงๆเเล้วมันเป็นหน้าที่ของนิโคลที่ต้องทำคนเดียวมากกว่า ที่คุณมาร์คให้คุณแบมแบมมา มันเป็นเเค่ข้ออ้างกันคุณแบมแบมออกจากคุณจินยองเท่านั้น


                บางที เจ้านายของนิโคลก็ฉลาดเเละรอบคอบเกินไป


                "พักสักเดี๋ยวก็ดีเหมือนกันนะครับ เฮ้อ ผมก็เพิ่งรู้วันนี้เองว่างานมันเหนื่อยขนาดนี้"


ถอนหายใจปลงๆ เดินตรวจทั่วทุกมุมที่จะใช้จัดงานเเละทุกส่วนของโรงเเรม จนแบมแบมแทบจะจดจำทุกซอกทุกมุมได้เเล้ว


                "คุณแบมแบมทำตัวเองให้เหนื่อยต่างหากล่ะครับ ผมบอกเเล้วว่าคุณควรนั่งอยู่ในห้องก็พอ"


นิโคลดุเบาๆ คุณตัวเล็กนี่ทำให้เขาตกหลุมรักในความน่ารักของเจ้าตัวอีกเเล้ว เเทนที่จะอยู่สบายๆคอยตรวจรายชื่อแขกก็พอ เเต่นี่ไม่ยอมจะตามเขาไปทุกที่ แถมยังช่างสังเกตอีกต่างหาก นับว่าเป็นคนที่ทำงานได้ดีพอสมควร


ละเอียดเเละรอบคอบ คุณสมบัติแบบนี้มันคงจะดีถ้าหากเจ้าตัวจะใช้มันในการทำงานตลอดไป เเต่นิโคลก็คิดว่ามันคงอีกไม่นาน


                ยิ่งคุณแบมแบมดีเท่าไร ก็ยิ่งเหมือนกับลดวันรอเวลามากขึ้นเท่านั้น


                ความอดทนของคุณมาร์คมีขีดจำกัด เเละนิโคลก็คิดว่ามันใกล้หมดลงเเล้ว


                "นิโคลครับ...คุณนิโคล"


                "ครับ ว่าไงครับ"


                "เป็นอะไรหรือเปล่าครับ เห็นเงียบไปนานเชียว"


                "ผมคิดอะไรเรื่อยเปื่อยน่ะครับ คุณแบมแบมจะรับอาหารเย็นเลยมั้ยครับ ผมจะได้ให้คนจัดขึ้นไปให้"


                "ไม่ดีกว่าครับ ผมเหนื่อยแล้วอยากนอนมากกว่า คุณนิโคลก็พักได้เเล้วนะครับ"


                "ครับคุณแบมแบม"


ความหวังดีที่ถูกเผื่อแผ่ให้ทุกคนอย่างเป็นธรรมชาติของเจ้าตัว ก็ยิ่งทำให้นิโคลหนักใจขึ้นไปอีก สมองที่เคยชาญฉลาดขบคิดกับตัวเองหลายตลบ ว่าจะยอมปล่อยให้คนดีๆถูกทำร้ายแบบนี้จริงๆเหรอ?


                ยอมเหรอนิโคล?



 @New York


                นาฬิกาเรือนหรูถูกยกขึ้นมาดูเป็นระยะๆ เวลาที่คลาดเคลื่อนจากที่นัดไป ยิ่งมากเท่าไหร่ก็ยิ่งทำให้มาร์คนึกเคืองขุ่น เขาอยากจะลุกออกไปจากตรงนี้เสียเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่ติดที่ว่าเขาอาจจะทำงานใหญ่พัง


ข้อเสนอของแด๊ดถูกใจเขามาก เพราะเมื่อคำนวณถึงส่วนได้เสีย นับว่ามาร์คได้ประโยชน์อยู่หลายขุม เพราะแบบนี้ มันเลยทำให้มาร์คมีเส้นความอดทนที่ยาวขึ้นมาอีกนิดหน่อย เวลาไม่กี่สิบนาทีกับคู่เเข่งที่จะลดลงเเละผลกำไรของบริษัทที่จะมากขึ้น มาร์คยอมเสียได้


                "ขอโทษที่ให้รอนะคะ พอดีเนสติดธุระนิดหน่อย"


น้ำเสียงเซ็กซี่จากสุภาพสตรีสาวสวยปลุกให้มาร์ครีบดูดวิญญาณเจ้าชายที่แสนดีกลับเข้าร่าง รอยยิ้มอ่อนโยนเหยียดยิ้มจางๆก่อนจะลุกขึ้นผายมือเชิญให้สุภาพสตรีนั่งอย่างมีมารยาท


                "ไม่เป็นไรเลยครับ ผมเองก็เพิ่งมาถึงไม่นาน"


     โกหก มาร์คถึงตามเวลาตั้งเเต่ 30 นาทีที่เเล้วเเล้ว เเต่ที่ยอมทนอยู่นั่นก็เพราะแผนที่วางไว้ต่างหาก สายตาคู่คมสังเกตมองคนตรงข้ามไป

เรื่อยอย่างแนบเนียน ทุกท่าทางทุกคำพูด แววตา ความคิด มาร์คอ่านมันตลอดเวลาในหัวสมอง


                "งั้นก็เท่ากับว่าเราต่างคนต่างสายนะคะ ได้เจอตัวจริงสักที คุณดูดีมากเลยนะคะมิสเตอร์เอ็ม"


รอยยิ้มหวานเหยียดยิ้มให้อย่างยั่วยวน เมื่อเธอประเมินคนตรงหน้าเเล้วรู้สึกว่าเขาช่างถูกใจเธอเเละแสนสมบูรณ์แบบนัก


                ท่าทางแสนดีอ่อนโยนแบบนี้ คงจะจับได้ไม่ยาก


                "คุณก็เช่นกันครับ คุณพาเวล"


                "เรียกเนสดีกว่าค่ะ คุณพาเวล มันดูห่างเหินไป เนสไม่ชิน"


ท้าวคางลงกับโต๊ะอาหาร จงใจใช้น่าอกน่าใจที่ถูกเดรสรัดรูปเอาไว้จนล้นทะลักให้อยู่ในสายตาของชายตรงหน้า มาร์คแสร้งทำท่าสนใจมันก่อนจะหันไปจับมือบอบบางมาจูบขึ้นเบาๆ


                อ่อยมา มาร์คก็อ่อยกลับ


                ไม่โกงอยู่เเล้ว


                "จะเป็นเกียรติมากครับ ถ้าคุณจะเรียกผมว่ามาร์คเช่นกันนะครับเนส"


                "ยินดีค่ะ มาร์ค"


ยิ้มหวานถูกใจที่คนตรงหน้าไม่ปฏิเสธท่าทีทอดสะพานของเธอ ยิ่งเขาโต้ตอบกลับมาอย่างอ่อนโยนว่าสนใจเธอไม่แพ้กันก็ยิ่งทำให้หญิงสาวยินดี ตัดสินใจได้ในแทบทันทีว่าผู้ชายคนนี้ยังไงก็ต้องเป็นของเธอ


                ฉลาดแบบนี้ สุภาพอ่อนโยนเเละรวยแบบนี้


                ถ้าปล่อยให้หลุดมือไปก็คงจะโง่เต็มทน!


                "งั้น...ผมว่าเรามาคุยธุระกันเลยมั้ยครับ เนส"


สายตาที่ร้อนแรงของหญิงสาวที่ส่งออกมาว่าอยากได้ในตัวเขามากเพียงไรยิ่งทำให้มาร์คพอใจ จะกี่ครั่งต่อกี่ครั้งเสน่ห์ของเขาก็ยังทำงานได้ดีเสมอๆ เเละผู้หญิงแบบนี้ก็ดูเหมือนจะตกหลุมรักเขาได้ง่ายเสียเหลือเกิน



                มาร์คชอบนะ ชอบมากๆด้วย


                "จริงๆเเล้ว เนสไม่ค่อยชอบคุยธุระในที่สาธารณะเท่าไหร่นะคะ มันดู...ไม่เป็นส่วนตัว"


เสียงหวานถูกกดให้ต่ำยั่วยวนอย่างเซ็กซี่ เมื่อสบตากับชายหนุ่มเเล้วรู้สึกว่าตัวเองกำลังเป็นต่อ นึกพอใจในความงามเเละเสน่ห์ของตัวเองว่ามันสามารถดึงให้ชายผู้น่าลุ่มหลงคนนี้เข้ามาติดกับได้ วาเนสซ่าก็นึกลำพองใจ


                "งั้น...เราไปหาที่ส่วนตัวคุยกันดีมั้ยครับ"




 @ Florida


                แก้มพองๆของคุณแบมแบมกระเพื่อมขึ้นลงไปมาตามการบดเคี้ยวของเจ้าตัว ทำให้คนที่มองดูอยู่เฉยๆอย่างนิโคลอดยิ้มตามด้วยความเอ็นดูไม่ได้ คุณแบมแบมน่ารัก ไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูน่ารักนุ่มนิ่มไปหมดเลย


"สรุปว่า...ขนมนี่ผ่านใช่มั้ยครับ"


                "ผ่านสิครับคุณนิโคล"


                "ก็นึกว่าจะไม่ผ่านเสียอีกครับ เห็นชิมนานจนจะหมดชิ้นเเล้ว"


                "คุณนิโคลอย่าล้อสิ!"


                เจ้ากวางตัวดื้อยู่หน้าใส่การ์ดตัวโตที่ผันตัวมาเป็นพี่เลี้ยงชั่วคราวของตัวเอง แรกๆแบมแบมก็คิดนะว่าคุณนิโคลน่ากลัว ดูเข้าถึงยากเพราะภาพลักษณ์เงียบขรึมของเจ้าตัว เเต่พอได้คลุกคลีกันจริงๆเเล้วคุณนิโคลเป็นคนดีมากเลยล่ะ อบอุ่นอ่อนโยนเหมือนเป็นพี่ชายคนหนึ่งเลยทีเดียว


                จริงๆแบมแบมเคยขอเรียกคุณนิโคลว่าพี่นะ เเต่ทำยังไงคุณนิโคลก็ไม่ยอม


                "งั้นสรุปว่าลิสต์อาหารที่จะใช้จัดการก็ตามนี้เลยนะครับ หรือคุณแบมแบมอยากได้อะไรเพิ่มหรือปรับอะไรอีกมั้ยครับ?"


                "เอาตามนี้เลยครับคุณนิโคล ดีเเล้วครับ เเล้วเครื่องดื่ม?"


                "ส่วนนั้นอยู่ในความรับผิดชอบของผมครับ ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ ผมจะรับผิดชอบชิมเเทนให้เอง"


                "งุ่ยยยยย"


                เบะปากเอ่ยเสียงไม่พอใจ อุตส่าห์คิดไว้ว่าจะได้ชิมเครื่องดื่มสีสวยๆนั่นสักที อยากสัมผัสความรู้สึกของไวน์แพงๆหรือแชมเปญราคาสูงๆจริงๆนะว่ามันมีรสชาติเป็นยังไง เพราะชีวิตนี้ของแบมแบมนอกจากน้ำผลไม้เเละน้ำเปล่าเเล้วเขาก็แทบไม่ได้แตะต้องอะไรอีกเลย


                ชากาแฟน้ำอัดลมยังแตะนับครั้งได้ เพราะพี่จินยองไม่ยอมให้ดื่มมาก เดี๋ยวเสียสุขภาพ!


 "ตามกฎหมายเเล้วผู้มีอายุไม่ถึง 20 ปีไม่อนุญาตให้ดื่มเเอลกอฮอล์นะครับ เอาไว้อายุถึงแล้วผมจะให้ดื่มนะครับคุณแบมแบม"


                นิโคลหยอก เริ่มจะเข้าใจเเล้วว่าทำไมคุณมาร์คถึงอยากได้คุณแบมแบมนัก ดูสิ คนอะไรไม่รู้ ไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูน่ารักน่าแกล้งไปซะหมด


                "ผม 24 เเล้วนะครับคุณนิโคล!"


                "ผมนึกว่าคุณแบมแบมอายุ 4 ขวบซะอีก"


                "นิโคล!"


                เสียงหวานตวาดการ์ดตัวโตเสียงดัง บอกถึงความไม่พอใจสุดๆที่โดนล้อ ท่าทางที่ตัวเองคิดว่าน่ากลัวที่สุดถูกนำมาใช้ราวกับแมวน้อยที่กำลังขู่ศัตรู แบมแบมอาจจะคิดว่าตัวเองน่ากลัวที่สุด เเต่สำหรับนิโคลเเล้ว ไม่เลย


                ไม่ว่ายังไงคุณแบมแบมก็น่ารักน่าแกล้งเหมือนเดิม


                "นิโคลทำไมเหรอครับ?"


เสียงของผู้มาใหม่หยุดอาการเกรี้ยวกราดของลูกแมวแบมแบมได้ชะงัดนัก ใบหน้าหวานรีบก้มหลบไม่กล้าสบสายตาทรงเสน่ห์นั่นด้วยกลัวว่าจะเผลอปล่อยให้เสียงของหัวใจที่กำลังเต้นระรัวให้คุณมาร์คได้ยิน


                ห่างกันหลายวันแบมแบมก็นึกว่าตัวเองจะหยุดความรู้สึกกับเจ้านายตัวเองได้ เเต่มันไม่เป็นเช่นนั้นเลย หัวใจบ้าบอนี่ยังคงเอาเเต่คิดถึงและมันก็เพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ


                "ว่าไงครับ นิโคลทำอะไรคุณ"


มาร์คสาวเท้าเข้าใกล้ ไปหยุดอยู่ตรงหน้าเจ้ากวางที่กลายร่างเป็นลูกแมวขู่การ์ดของเขาดังฟ่อๆ ไม่เจอกันหลายวัน เเต่ทำไมมาร์ครู้สึกว่าแบมแบมน่ารักขึ้น?


                "ปะ..เปล่าหรอกครับ เราเเค่คุยเล่นกันนิดหน่อย"


                "ไม่หน่อยมั้งครับ ทำคนเก่งของผมโมโหได้เนี่ย ไหนบอกผมหน่อยครับ ว่าเขาทำอะไร หืม"


มาร์คเชยคางมนให้เงยหน้ามาสบสายตา เขาอยากจะมองดูใบหน้าน่ารักๆนี่ให้สมกับความรู้สึกที่โหยหามาตลอดหลายวัน


                สายตาคู่คมจับจ้องดวงตากลมโตราวกับจะเค้นทุกความลับที่อยู่ในใจ เเบมเเบมอยากจะสะบัดหน้าหนีและเอาตัวออกจากการกระทำที่เเสนอ่อนโยน


เเต่เป็นอันตรายของมาร์ค ต้วนเสียเหลือเกิน มาร์คยังคงอันตราย อันตรายมากจริงๆ


                "เขาบอกว่าผมเป็นเด็ก"


ตอบอ้อมแอ้ม เสตาไปมองทั่วห้องโดยตั้งใจไม่สบตาหรือใบหน้าหล่อเหลานั่น


                "ก็คุณยังเด็กอยู่จริงๆนี่นา"


                "คุณมาร์คครับ!"


เจ้าแมวจอมพยศเข้าประทับร่างของแบมแบมอีกครา ยิ่งทำให้มาร์คยิ้มร่าที่สามารถเย้าแหย่ให้แบมแบมโมโหเล่นได้ เห็นคนทำตัวน่ารักๆแบบนี้ มันก็พอทำให้หายเหนื่อยจากเรื่องน่ารำคาญไปได้เยอะเลย


                แบมแบมเป็นความสบายใจของมาร์ค จะว่างั้นก็ไม่ผิดหรอก


                เฮ้อ อยากได้มากขึ้นอีกเเล้ว...


                "ถึงจะเป็นเด็ก เเต่ก็เป็นเด็กที่ดีเเละน่ารักที่สุดในโลกเลยใช่มั้ยครับ"


ขยี้เส้นผมนิ่มอย่างเอ็นดู จากรายงานที่นิโคลส่งข่าวเขาทุกวัน ก็ทำให้มาร์คยิ่งทวีความหลงในตัวของแบมแบมมากขึ้นไปอีก นึกพอใจจริงๆที่แบมแบมทำตามคำสั่งของมาร์คอย่างเคร่งครัด


 แบบนี้สิที่มาร์คชอบ ทำตามคำสั่ง ไม่ดื้อไม่ซน


                "อะ...อื้ม"


กว่าจะควานหาเสียงตัวเองเจอก็กินเวลาไปหลายวินาที เพราะรอยยิ้มเเละสัมผัสของคนตรงหน้าทำสติแบมแบมพร่ามัวไปชั่วขณะ เเต่ที่ตอบไปก็ใช่ว่าแบมแบมจะรู้ตัว เพราะรอยยิ้มเเสนอ่อนโยนนั่น ดึงดูดสติทั้งหมดของแบมแบมไปหมดเเล้ว


                "งั้นเด็กดีของผมก็ไปเปลี่ยนชุดนะครับ ผมจะพาไปรับรางวัล"


                "รางวัลอะไรครับ?"


                "ความลับครับ เเต่เชื่อเลยว่าคุณจะชอบมันมากแน่ๆ"


 แบมแบมหรี่ตาสงสัยว่าคราวนี้เจ้านายของเขาจะให้รางวัลอะไรอีก เเต่นอกจากสีหน้าปกติเเต่ดูเจ้าเล่ห์ขึ้น แบมแบมก็สัมผัสถึงความผิดปกติอะไรไม่ได้เลย ร่างบางแม้จะยังสงสัยแต่พอถูกสายตากดดันเบาๆเเละสายตาของมาร์คว่าให้ไปได้เเล้ว ก็ยอมเดินออกจากห้องไปเเต่โดยดี


                คล้อยหลังแบมแบมออกไป รอยยิ้มดุจเทพบุตรที่แสนอ่อนโยนก็เผยความร้ายกาจดุจซาตานออกมา นิโคลมองปฏิกิริยาของเจ้านายก็อดสะท้อนใจไม่ได้ อยู่ๆนิโคลก็รู้สึกเกลียดพฤติกรรมแบบนี้ขึ้นมาดื้อๆ


                "ของเล่นของฉันน่ารักขึ้นทุกๆวันเลยนะ นายว่ามั้ยนิโคล"


                "ครับ คุณแบมแบมเธอน่ารัก"


                "จะน่ารักขนาดไหน ก็ต้องพึงระลึกไว้เสมอว่าเขาคือ ของฉัน เข้าใจใช่มั้ย"


                จงใจกดเสียงเน้นความสำคัญของคำว่าของฉันให้ลูกน้องใต้บังคับบัญชาให้รับรู้ สายตาเป็นห่วงของนิโคลที่มองแบมแบมไป มาร์คจะทำไม่รู้ไม่เห็นมันแล้วกัน จะพยายามเข้าใจว่าแบมแบมน่ารักเกินไป คนอื่นจะเผลอไผลมันก็ไม่แปลก เเต่ก็หวังว่านิโคลจะแค่เผลอเพียงชั่วครู่ เพราะมาร์คไม่อยากเสียลูกน้องดีๆไปด้วยเรื่องโง่ๆหรอกนะ


                มาร์คเป็นคนหวงของ หวงมาก เเละหากคิดจะแย่ง มาร์คก็ไม่สนหรอกนะว่าคนนั้นจะเป็นใคร


                คิดจะแย่งของๆมาร์ค จุดจบของมันไม่ดีสักคนหรอก


                "ครับคุณมาร์ค"


แม้ใจอยากจะแย้งว่าคุณแบมแบมไม่ใช่สิ่งของ เเต่ก็กลัวว่ามันจะเป็นการเป่าลมเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาซะมากกว่า เพราะนอกจากคุณมาร์คจะไม่สนใจ ตัวเขานี่เเหละจะเดือดร้อนเพราะเพลิงพิโรธของเจ้านาย


อย่าแตะอย่าต้องเพราะคุณแบมแบมเป็นของสำคัญ


                "รู้อย่างนั้นก็ดี เสร็จจากที่นี่เเล้วช่วยจัดการนัดมิสเตอร์พาเวลให้ทีนะ ฉันมีเรื่องต้องคุยกับเขา"


                "เกี่ยวกับคุณวาเนสซ่าใช่มั้ยครับ คุณถูกใจเธอ?"


                "ถูกใจ? เหอะ เรียกอย่างนั้นก็ได้อยู่หรอกนะ จัดการให้ทีก็เเล้วกัน มัมฉันจะได้เลิกวุ่นวายสักที"


มาร์คเหยียดยิ้มเมื่อหวนนึกถึงข้อเสนอที่ทำร่วมกับวาเนสซ่า เเละผลลัพธ์ที่จะตามมาหากเรื่องทุกอย่างจบในเร็ว


                แสงแดดเเละสายลมสาดส่องไปทั่วท้องทะเลกว้าง แบมแบมหลับตาโอบกอดเอาทุกสิ่งทุกอย่างไว้พลางสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ของขวัญของคุณมาร์คชิ้นนี้ แบมแบมชอบมากจริงๆนะ


                "ชอบของขวัญชิ้นนี้มั้ยครับเด็กดี"


มาร์คดับเครื่องยนต์เเล้วเดินมาอยู่เคียงข้างคนตัวเล็กที่พยายามกอดแสงแดดล่องหนเเละอากาศว่างเปล่าเข้าอ้อมกอดตัวเอง ท่าทางน่ารักเหมือนเด็กๆทำให้อดยิ้มตามไม่ได้


                "ชอบมากเลยครับ ผมอยากขึ้นเรือแบบนี้มาตั้งนานเเล้ว"


 ยิ้มร่าดีใจที่ความฝันตัวเองเป็นจริงสักที แบมแบมชอบทะเลมากๆ เคยฝันว่าอยากไปนั่งเรือโต้คลื่นลมทะเลสักครั้งในชีวิต เเล้ววันนี้มันก็เป็นจริงเเล้ว


                ดีใจน้ำตาแทบไหลแน่ะ


                "อยากได้มั้ยครับ"


                "ครับ?"


                "เรือลำนี้ คุณอยากได้มั้ย?"


 เเค่แบมแบมเอ่ยปาก กุญแจเรือลำนี้จะถูกยกให้ทันทีเลย ถ้ามันจะทำให้มาร์คได้เห็นรอยยิ้มที่น่าหลงใหลเเละมีความสุขของแบมแบมแบบนี้ เรือลำเเค่นี้มาร์คไม่ซีเรียส


                ความสุขของแบมแบม มีค่ามากกว่าเยอะ


                "ไม่เอาหรอกครับ นี่เจ้านายครับ คุณจะยกทุกอย่างให้คนอื่นง่ายๆแบบนี้ไม่ได้นะครับ"


                เหลืออดเหลือทนเหลือเกินกับนิสัยของเจ้านายเนี่ย เอะอะจะให้ทุกอย่างแบบนี้มันเกินไปนะ เรือลำนี้ไม่ใช่บาทสองบาทนะ สงสารคนรับบ้างเถอะ


                รอบก่อนก็รถ ต่อด้วยเครื่องบิน ทีนี้จะให้เรือ


                แบมเหนื่อยใจ


                "คนอื่นที่ไหน ผมให้คุณคนเดียวนะครับ"


                ด้วยความสัตย์จริงเเละพร้อมยกมือสาบาน มาร์คหมายความอย่างที่พูดจริงๆ ตั้งเเต่เลี้ยงเบบี้มา แบมแบมเป็นคนที่ได้เยอะที่สุดเเละมากกว่าคนอื่นๆเลยด้วยซ้ำถ้าเจ้าตัวรับเอาทุกอย่างอ่ะนะ เเต่นี่อะไรนอกจากรถเเละเพนท์เฮาส์ที่เขาจงใจยัดเยียด เจ้าตัวก็ไม่ต้องการอะไรสักอย่าง นิสัยแบบนี้มันก็น่าโมโหเหมือนกันนะ ขัดใจ!


                "เอาเป็นว่าผมพอใจที่ได้นั่งมันเฉยๆก็พอเเล้วครับ ผมพอเเค่นี้เเล้วจริงๆ"


                "เคยมีคนบอกมั้ยว่าคุณเป็นคนมักน้อยเกินไป"


                "ผมเเค่ไม่อยากได้อะไรที่ได้มาง่ายๆโดยที่ไม่มีเหตุผล ไม่ได้ใช้ความสามารถของตัวเอง"


                เพราะมันจะทำให้ผมรู้สึกไม่ดีเกี่ยวกับมัน เเละหลงคิดว่าคนที่เขาให้จะรู้สึกอะไรบางอย่างกับผม แบมแบมอยากจะพูดแบบนี้จริงๆนะ เเต่ก็กลัวว่าจะเป็นการสำคัญตัวมากเกินไป


                "เเค่คำว่าอยากให้นี่เป็นเหตุผลไม่พอเหรอครับ"


พอใจก็เลยอยากให้ อยากเห็นแบมแบมยิ้มมีความสุขเลยอยากให้ เหตุผลเเค่นี้สำหรับมาร์คมันก็เพียงพอเเล้วนะ เเล้วแบมแบมยังต้องการเหตุผลข้อไหนอีก


                "สำหรับผมมันไม่พอ เพราะผมไม่รู้ว่าคำว่าอยากให้ของเขานี่มันแฝงเจตนาอื่นใดหรือเปล่า"


                ความหวั่นไหวมันทำให้แบมแบมระแวง ความแสนดีของมาร์คมันยิ่งทำให้แบมแบมระวังตัวมากขึ้น ทุกสิ่งทุกอย่างของมาร์คดูน่าหลงใหลเเละมอมเมาสติของแบมแบมก็จริง เเต่มันก็เป็นความรู้สึกที่เหมือนกับถูกปกคลุมด้วยกลิ่นอายบางอย่างอยู่


                ความไม่ชัดเจน..


                ความไม่ชัดเจนของมาร์คทำแบมแบมรู้สึกไม่ไว้ใจ


                "แล้วต้องเป็นเจตนาแบบไหนล่ะครับ คุณถึงจะยินยอมรับของที่เขาให้"


                มาร์คถามเสียงเรียบ แววตาไม่ปรากฏอะไรนอกจากความนิ่ง เเต่คนที่มองมันกลับสัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่าง ความนิ่งเรียบของมันเหมือนกับกระแสน้ำในมหาสมุทรที่ซ่อนอันตรายจากบางสิ่งบางอย่างอยู่


                นิ่งเรียบเเต่ลุ่มลึก เเละลึกลับจนน่ากลัว


                "เจตนาอะไรก็ไม่รับครับ ผมเพิ่งรู้นะครับว่าคุณขับเรือได้"


แบมแบมปัดเรื่องเสสายตาไปที่อื่น จงใจเปลี่ยนเรื่องคุยด้วยไม่อยากจะจนมุมกับสายตาคู่นั้น มันเหมือนกับมีเวทย์มนต์ที่แอบซ่อนยาพิษเอาไว้

                แบมแบมไม่อยากเพลี่ยงพล้ำ เพราะตอนนี้กำแพงของเขาไม่แข็งแกร่งพอเเล้ว


                "หึ มีอีกหลายเรื่องเกี่ยวกับตัวผมที่คุณยังไม่รู้ครับ แบมแบม"


                "ผมเองก็มีอีกหลายเรื่องที่คุณไม่รู้เช่นกันครับ คุณมาร์ค"


                ท้าทาย แบมแบมกำลังท้าทายมาร์คอยู่ มาร์ครู้สึกแบบนั้น สายตาเเละคำพูดที่เหมือนรู้ทันและระวังตัวตลอดเวลาของแบมแบมมันทำให้มาร์ครู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองเป็นราชสีห์แล้วถูกหนูตัวจ้อยโอ้อวดตัวอยู่ต่อหน้า


                เเต่แบบนี้ มันก็เร้าใจมาร์คไปอีกแบบนะ เกมส์นี้ดูจะทวีความยากขึ้นไปเรื่อยๆ เเต่มันก็ยั่วให้มาร์คกระหายในชัยชนะมากขึ้นไปอีกเช่นกัน


                เอาสิแบมแบม หยิ่งไปอีก ระวังตัวไปอีก ทำอีกเท่าที่จะทำได้


                แล้วรอดูตอนมาร์คปิดเกมส์ได้เลย ว่าคนที่ถือดีมันจะมีสภาพเป็นเช่นไร


คอยดู!



100%
@iammeamjtha3000
#มิสเตอร์มบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 634 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,799 ความคิดเห็น

  1. #3781 toeyy8639 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 20:20
    สั่งซื้ออาหารเม็ดแปป
    #3,781
    0
  2. #3767 ลัทธิทั่นนู่ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2563 / 16:39
    กดตุ่มพรีอาหารเม็ด
    #3,767
    0
  3. #3672 Love-serene (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 20:54
    อยากให้ถึงตอนพระเอกร้องอย่างหมาแล้วววว หมั่นไส้
    #3,672
    0
  4. #3574 JBfangirl (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 13:37
    สนุกเหรอมาร์ค
    #3,574
    0
  5. #1770 oni (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 23:10

    แบมต้องซื้อใจมร์คให้ได้ ให้มาร์คยอมแพ้อย่างราบคาบไปเลยลูก จะได้เห็นคนเกีนร์มัวในอนาคตค่ะ

    #1,770
    0
  6. #1553 ploylaksi (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 23:31
    น้องแบมสู้เขา!!!
    #1,553
    0
  7. #1347 KingkarnNakkumma (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 00:52
    สู้สู้น้องแบมของแม่อย่าไปยอมอิพี่มัน
    #1,347
    0
  8. #1346 KingkarnNakkumma (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 00:52
    สู้เค้าลูกอย่าไปยอม!!
    #1,346
    0
  9. #1083 Katai_lh77 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 10:23
    รอเลี้ยงหลานจะได้หรือเปล่านะ
    #1,083
    0
  10. #1065 YanisaCH (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 14:52
    อย่าไปยอม!
    #1,065
    0
  11. #867 My love markbam (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:31
    อย่าไปอ่อนให้ลูกแบม
    #867
    0
  12. #797 อรันน์ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 20:03
    น้องงงง สู้เขานะค้าบบบ
    #797
    0
  13. #789 Minnie (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มกราคม 2563 / 11:34
    คุณนิโคล ช่วยแบมแบมด้วยนะ อย่าทิ้งน้องให้สู้กับปีศาจในคราบเจ้าชายเพียงลำพังเลย

    #789
    0
  14. #659 fah7a (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 มกราคม 2563 / 19:57
    ฉันเบี่ยอิพระเอกม้าดดดด น้องแบมต้องเอาคืนลูก
    #659
    0
  15. #656 toto (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 01:36

    เนสเธอสวยแซบมากอะ หวังว่าเธอจะไม่ร้ายนะ

    #656
    0
  16. #647 eye_au (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 19:32
    เกียมทิชชู่แล้ว ชั้นจะทำใจอ่านตอนมิสเตอร์ปิดเกมได้มั้ยยยย น้องน่ารักมากขนาดนี้ ดีมากๆ แบบนี้ จะทำร้ายน้องได้ลงคอเหรอ แต่ถ้ากล้าทำร้ายคนดีของชั้นนายรอรับผลที่จะตามมาให้ดีๆ ล่ะ มาร์ค ต้วน หึ//ระเบิดในมือพร้อมแล้ววว
    #647
    0
  17. #646 ayumikimlee (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 16:15
    ลำไยพระเอกจริงจังง
    #646
    0
  18. #629 kcwdia (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 09:34
    น้องแบมสู้เค้านะลูกก อย่าไปหลงกลคุณมาร์คนะ คนแบบนั้นต้องแพ้ภัยตัวเองสักวันแหละ .\/.
    #629
    0
  19. #621 Nisa_9397 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 23:36
    เดี๋ยวรู้กันมาร์คต้วน..#เสือหมอบ
    #621
    0
  20. #619 Tuan_Boom (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 11:55
    ทีมพี่มาร์คแต่อยากเห็นนางร้องไห้ครวญคราง ให้น้องหนีไปอาจจะอยู่กับยูค ถึงในใจจะไม่อยากเสียพระรองให้น้องแบมก็ตาม พระรองเป็นของรี้ดดดดด
    #619
    0
  21. #617 Cameron_mtbb (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 22:54
    รู้สึกว่าคืนวันงานต้องมาแน่ๆ มีอะไรแน่ๆ
    #617
    0
  22. #616 Pimtcnct (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 17:14
    ราชสีห์ที่ร้องเอ๋งมั้ยต่อไปน่ะมาร์ค555555 น้องแบมสู้เค้าลูก แข็งใจไว้ก่อน
    #616
    0
  23. #615 SSHINE (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 01:26
    เลี้ยงอะรายยอะ ใจบ่ดีเลยย
    #615
    0
  24. #614 onea (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 00:14
    เดาใจไม่ถูกเลยว่าจะไปทิศทางไหน หื้ออออออ
    #614
    0
  25. #613 too love (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 23:40
    อยากตบอิพี่มาก
    #613
    0
  26. #550 mylove2BB (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2562 / 19:46
    ดูท่าแล้วมิสเตอร์​เอ็มแพ้แน่นวลเลย แพ้ความน้องแบม มตอ.ต้องอยู่ไม่ได้ถ้าไม่เห็นนบบ.ในสายตา แบบนี้แน่ๆ
    ถ้าน้องรู้ความจริงนะบันเทิง​เลย สะใจยังไงไม่รู้

    ชอบคำที่ใช้ในการแต่งอย่างคำว่า เพลี่ยงพล้ำ ภาษาไทยคำยากๆ ได้อ่านบ่อยๆนี่ดี ทำให้เราไม่ลืม รัก
    #550
    2
    • #550-1 J_tha(จากตอนที่ 15)
      21 ธันวาคม 2562 / 19:52
      อยากให้ทุกคนอินกับภาษาค่ะ เอาจริงๆก็ฝึกตัวเองด้วย พยายามไม่ให้ผิดมากเนอะ

      ส่วนตัวอิพี่ น่าจะมีโฮนะ
      #550-1
    • #550-2 mylove2BB(จากตอนที่ 15)
      24 ธันวาคม 2562 / 07:09
      รอดูอิพี่ร้องไห้เมียน.. เลยค่ะ55
      #550-2