คุณชอบหน้าอ่านนิยายแบบใหม่มั้ย
ช่วยบอกเราหน่อย
คัดลอกลิงก์เเล้ว
เรื่องสั้น : ฟรีสไตล์ > นิยายวาย

โจรสลัดกับบทเพลงของไซเรน [YURI]

โดย OverCloudy

เส้นทางที่ตาย เส้นทางที่ไร้อิสระภาพ กับ เส้นทางที่พวกเราเป็นคนกุมชะตาชีวิตตนเองล่ะ เอ็งจะเลือกทางไหน


ยอดวิวรวม

280

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


280

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


5
จำนวนโหวต : 0

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
บนมหาสมุทรที่กว้างขวาง พายุฝนตกกระหน่ำ พัดพาคลื่นทะเลให้บ้าคลั่ง เเต่สิ่งที่บ้ากว่าทะเลคลั่งนั้น

คงจะเป็นเรือสองลำที่กำลังเร่งความเร็วตามจับตามหนีกันอยู่

ลำเเรกนำอยู่นั้นเป็นเรือโจรสลัดผู้ลือชื่อ ชาวบ้านชาวเมืองต่างให้สมญานามต่างๆมากมาย

ลำที่ตามหลังมาอยู่นั้นเป็นเรือของทหารจากหมู่เกาะก่อนหน้านี่ที่กลุ่มโจรสลัดเพิ่งจากทาง

ต้นหนของกลุ่มโจรสลัดขยับเข้าไปชิดกับหัวหน้าของตนขณะที่ลูกเรือต่างพากันวิ่งทำงานกันอยู่
"หัวหน้าครับ ตอนนี้ข้างหน้ามีพายุลูกใหญ่เลยครับ เกรงว่าเราจะฝ่ามันไปไม่ได้เเน่ๆ"
ต้นหนพูดความจริง

"งั้นก็...ไปทางนั้นซะสิ" หัวหน้ากลุ่มโจรสลัดพูดขณะพยายามรินไวท์ให้ตรงเเก้วเเต่เรือที่โคลงเคลงทำให้เเก้วหล่นเเตก

สุดท้ายหัวหน้าจึงยกดื่มจากปากขวด

"เกาะไซเรนงั้นเหรอครับ!"

"ช่ายยยย"

"เเต่ว่า  ตำนานไซเรนใครๆรู้"

ตำนานไซเรน บางก็ว่าเป็นคนครึ่งนก บางก็ครึ่งปลา มีเสียงที่ไพเราะชวนให้หลงไหล ชายผู้ที่ได้ยินต่างพากันพร้อมใจ ลงจากเรือเเละสุดท้ายก็กลายเป็นอาหารของไซเรน

"งั้นเราจะมาพิสูจน์เรื่องนั้นด้วยกันดีไหม พวกทหารนั้นก็คงไม่กล้าตามมาหรอก จะหันกลับไปสู้ก็ยาก เราไม่มีกระสุนเเล้วด้วย" หัวหน้าเลียไวท์ที่เลอะเปอะปากชายตามองต้นหน

"การติดคุกตลอดชีวิตอาจดีกว่าเลือกเส้นทางนี้นะครับ" ต้นหนเตือนสุดท้ายด้วยความหวังดี

"เส้นทางที่ตาย เส้นทางที่ไร้อิสระภาพ กับ เส้นทางที่พวกเราเป็นคนกุมชะตาชีวิตตนเองล่ะ เอ็งจะเลือกทางไหน"
หัวหน้าโจรสลัดกล่าวเบากับต้นหนก่อนจะออกคำสั่งให้ลูกเรือบังคับหางเสือไปทางเกาะไซเรน

"หาขี้ผึ้งมาอุดหูด้วยล่ะ ไว้อุดตอนฉันให้สัญญาณนะ" หัวหน้าพูดต่อพรางดื่มไวท์


เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 29 มี.ค. 61 / 12:55

บันทึกเป็น Favorite


"ดูเหมือนพวกทหารจะไม่ตามมาเเล้วล่ะครับ" ลูกเรือมาเเจ้งความคืบหน้าให้หัวหน้าของตนทราบ

"เเหงอยู่เเล้ว! พวกนั้นใจเสาะ เพราะเเบบนี้ถึงจับพวกเราไม่ได้ยังไงล่ะ" หัวหน้าพูดขึ้น

เมื่อเหล่าลูกเรือได้ยินดังนั้นจึง โห่ร้องชอบใจ

การที่เรือแล่นมาขนาบเกาะไซเรนทำให้พายุเบาลงราวกับว่าเเม้เเต่พายุก็ยังกลัวไซเรน

"โขดหินทางกาบขวา" ลูกเรือคนนั้นตะโกนพรางให้สัญญาณ หางเสือบังคับหลบไปได้

"ดูเหมือนโขดหินจะเยอะนะครับ" ต้นหนพูดขึ้น

"ไม่นานเราจะฝ่าออกไปได้" หัวหน้าพูดตอบ

ทันใดนั้นหัวหน้าก็สังเกตเห็นบางสิ่งอยู่บนโขดหิน

ผิวสีขาวตัดกับโขดหิน ผมยาวสยาย เธอขยับสางผมสีน้ำตาลช้าๆ พรางเชยตามาทางเรือ

"อุดหูได้ แล้วจงจดจ่องานของตนเองไปซะ" หัวหน้าพูดขึ้น

ลูกเรือทุกคนทำตาม เเต่หัวหน้าเองกลับไม่ยอมอุดหู

"ไซเรน...จะเเน่สักเเน่ไหนกันนา" หัวหน้าพึมพำ

เมื่อเรือเข้าไปใกล้ไซเรนตัวนั้นเพียงใด ก็ยิ่งปรากฏไซเรนเพิ่มขึ้น

พวกมันต่างพากันร้องเพลงที่หัวหน้าคนเดียวเท่านั้นที่ได้ยิ่ง

เเต่กลับดูไม่สะทกสะท้าน กลับเเสยะยิ้มกลับไปให้ไซเรนที่สางผม

ไซเรนเห็นดังนั้น จึงลุกขึ้นเเละโดดลงน้ำอย่างสง่า และค่อยๆว่ายมาทางเรือ

บทเพลงของไซเรนยังคงดำเนินไปไม่ต่างจากลูกเรือทุกคนที่มุ่งทันทำงานไปเช่นกัน

ไซเรนค่อยๆปืนขึ้นมาบนเรือมาเจอะกับลูกเรือคนนึงพอดี

ไซเรนขยิบตาให้กับลูกเรือคนนั้น เเม้ลูกเรือจะไม่ได้ยินเสียงเเต่ใบหน้าและร่างกายของไซเรนก็งามชวนหลงใหลเช่นกัน

ลูกเรือคนนั้นชะงักไป เขาหันไปสบตากับหัวหน้าก่อนจะสะดุ้งตัวทำงานต่อ

ไซเรนกล่าวสบถ จ้องเขม่งไปที่หัวหน้า เพลงของไซเรนโหมโรงดังขึ้นกว่าเก่า

เเต่หัวหน้ายังคงดื่มไวท์ฮึมเพลงอย่างรื่นเร่ง ไซเรนตนนั้นโมโหขึ้น

ทันใดนั้นลูกเรือคนนึงก็เผลอดึงขี้ผึ้งออก เขาหลงใหลในเสียงของไซเรนทันที

ลูกเรือคนนั้นวิ่งไปหาไซเรนที่อยู่บนเรือ ไซเรนตนนั้นอ้าเเขนรอ ไม่ต่างไซเรนที่ขับเพลงอยู่เบื้องล่างที่เผลอเเยกเขี้ยวออกมา

ก่อนที่ทั้งสองจะไปกอดกัน ลูกเรือคนนั้นก็ถูกฉุดคอเสื้อ เขาสะบัดไปมา

เเต่เเล้วก็ถูกกระเเทกที่หลังคอด้วยขวดไวท์เเละสลบไปทันที

ไซเรนมองผู้ที่ทำให้ตนเสียเหยื่อไป

"ทำไมเเกไม่หลงใหลในเสียงของเรา" ไซเรนตนนั้นพูดขึ้นเเล้วเดินเข้าไปใกล้อวดโฉมเเละเรือนร่างของตน

หัวหน้าจ้องเรือนร่างนั้นขณะดื่มไวท์จนหมดขวด

เเละเเล้วไซเรนก็ได้เห็นใบหน้าที่ชัดเจนหลังขวดไวท์นั้น ทำเอาไซเรนสะอึกไป

หัวหน้าวางขวดไวท์ลงเเล้วเดินเข้าใกล้ไซเรนตนนั้นที่ถูกสะกดด้วยสายตา

หัวหน้าเดินเข้าไปเชยคางไซเรนตนนั้นขึ้น

"เป็นไซเรนสวยงามมากนะราวกับถูกปั้นขึ้นมาด้วยช่างที่ฝีมือเลยทีเดียว" หัวหน้าพูดพรางชมใบหน้าของไซเรน

"เเต่ไม่ได้ผลหรอก" หัวหน้าพูดต่อเเละปล่อยใบหน้าของไซเรนลง

ไซเรนมองหัวหน้าโจรสลัดดวงตาไม่กระพริบดูเหมือนไซเรนจะหลงใหลซะเอง

"โจรสลัดกลุ่มของเราได้รับสมญานามหลายอย่างเลยล่ะ ทั้งโจรสลัดธงเเดงบางล่ะ โจรสลัดเรือเเดงบางล่ะ เเต่ที่เรียกกันบ่อยๆก็คงเป็น โจรสลัดโฉมงาม เเหมดูตลกไปเลยเนอะ ไม่เข้ากันซะเลย" หัวหน้าโจรสลัดพูดพรางขำ

เเต่ไซเรนไม่ได้ขำไปด้วย นาทีนั้นเธอก็ได้เข้าใจความรู้สึกของเหยื่อที่ต้องตายเพราะความหลงใหลในเสียงเเละภาพลักษณะของตน

"กลับทะเลไปได้เเล้ว บนเรือนี้ไม่มีใครจะเป็นอาหารของพวกเธอหรอกนะ" หัวหน้าโจรสลัดผู้โฉมงามพูดพรางลูปหัวของไซเรน

ก่อนจะก้มไปกระซิบข้างหูของไซเรนตนนั้นจนได้กลิ่นไวท์
"หรือว่าเธออยากมาอยู่กับฉันล่ะ..."

"พะพะพูดอะไรน่ะ" ไซเรนผลักหัวหน้าก่อนจะรีบวิ่งโดดลงทะเลไป

เมื่อเรือเเล่นออกจากเกาะไป

ทุกคนบนเรือก็ถอดที่อุดหูออก

"ท่าทางฉันคงจะสวยจริงๆนะ" หัวหน้าพูดกับต้นหน

ต้นหนถอนหายใจเขาได้ยินคำๆนี้มาเป็นร้อยครั้งเเล้ว

"ขนาดไซเรนยังหลงใหลฉันได้เลย" หัวหน้าหัวเราะเเล้วเปิดไวท์ขวดใหม่

"เเล้วทำไมหัวหน้าไม่หลงใหลในร้องละครับ" ต้นหนถามต่อ

"เพลงนั้นถูกร่ายเวทย์มนต์ไว้น่ะ ให้เฉพาะผู้ชายหลงใหล" 

"เเล้วหัวหน้ารู้ได้ยังไงล่ะครับ!"

"ถ้าบอกว่าฉันเคยเป็นไซเรนจะเชื่อไหมนะ..." หัวหน้าพูดขณะดูท่าทางต้นหน

"เอ๊ะ!! จริงเหรอครับ"

"โกหกน่ะ พ่อเคยบอกไว้ ว่าฉันสวยที่สุดในโลก ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งสิ้น" หัวหน้าพูดพรางยิ้มเมื่อนึกถึงพ่อ

ต้นหนได้ยินดังนั้นจึงกลอกตาไปมา

"เห็นนะ!" หัวหน้าพูด

ที่เกาะไซเรน

ไซเรนพากันเสียดายที่ไม่ได้เหยื่อเลย

ต่างจากไซเรนตนหนึ่งที่ขึ้นไปบนเรือมา

จะได้เจอกันอีกรึเปล่านะ ไซเรนคิด







 






ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ OverCloudy จากทั้งหมด 22 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 1 เมษายน 2561 / 16:21
    อยากให้เรื่องนี้เป็นเรื่องยาว
    #2
    0
  2. วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 03:53
    อยากให้มีต่อจุง oqo

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 30 มีนาคม 2561 / 03:53
    #1
    1