[ MARKBAM ] ⎮V I T A M I N B ⎮#มบย่อมาจาก [END]

ตอนที่ 10 : Chapter 10 Yes, please [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,315
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,487 ครั้ง
    4 เม.ย. 63




Chapter 10

Yes, please

 



มาร์คตื่นแต่เช้ามืดในทุก ๆ วันทำงาน เขาไม่ใช่ผู้บริหารประเภทที่มีเวลาไปไหนมาไหนมากมายนัก เขาตื่นตีห้า อาบน้ำแต่งตัวกินข้าวเช้า ออกมาฝ่ารถติดไปทำงานอย่างเช่นมนุษย์ออฟฟิศหลาย ๆ คน


“หมอครับ ผมไปทำงานก่อนนะ”


ร่างสูงนั่งลงบนเตียงหลังใหญ่ โน้มหน้าลงไปกระซิบบอกลูกกวางที่นอนเปลือยกายสบายตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา เมื่อคืนแบมมาค้างที่เพนท์เฮ้าส์ของเขาและวันนี้เป็นวันหยุดของคุณหมอ


“อื้อออ ถึงแล้วไลน์มาบอกด้วยนะครับ”


คนตัวเล็กครางรับเสียงเบา แบมไม่ใช่คนตื่นยาก เขารู้สึกตัวตั้งแต่มาร์คลุกมาทำอะไรก๊อก ๆ แก๊ก ๆ แล้ว แต่แบมแค่ยังไม่อยากลุกจากที่นอนก็เท่านั้น


“หมอตื่นแล้วอย่าลืมกินข้าวกินวิตามินนะครับ วันนี้จะออกไปไหนไหม?


“ไม่ไปครับ ง่วง”


มาร์คยกยิ้มเอ็นดูพลางเอื้อมมือไปลูบศีรษะกลมของแบมเบา ๆ ผมเส้นเล็กนุ่มนิ่มของคุณหมอฟูชี้โด่ชี้เด่อย่างไม่เป็นระเบียบ แต่ในสายตามาร์คมันกลับดูน่ารักมาก ๆ


“งั้นนอนพักให้เยอะ ๆ เลยนะครับ”


“ครับ ว่าแต่คุณกินข้าวเช้าหรือยังนะ” แบมงัวเงียลืมตาขึ้นมาเอ่ยถามมาร์ค กลัวว่าอีกคนจะลืมทานมื้อเช้าที่สำคัญ ทั้ง ๆ ที่ปกติก็มีแต่คนเป็นหมอนี่แหละที่ดื้อไม่ค่อยยอมกิน


“เรียบร้อยแล้วครับ งั้นผมไปแล้วนะ เดี๋ยวสายครับ”


แม้ความน่ารักของหมอจะทำให้มาร์คอยากกระชากชุดทำงานเขวี้ยงทิ้งแล้วล้มตัวลงนอนกอดเจ้าตัวนุ่มนิ่มนี่ทั้งวัน แต่ก็ต้องยอมตัดใจเพราะชีวิตต้องกินต้องใช้ ต้องเก็บตังค์ไว้ให้คุณหมอของเขาเยอะ ๆ


“ครับ”


“รักหมอนะครับ”


มาร์คกดจูบขมับสวยของคนรักส่งท้าย กระชับผ้าห่มห่มให้หมอได้อุ่นกาย ก่อนจะออกไปทำงานเหมือนทุก ๆ วัน

 


Vitamin B

 


ว่าจะไม่ออกไปไหนแล้วแต่ความเคยชินกับการทำงานแทบทุกวันก็ทำให้แบมอยู่ไม่เป็นสุข เขาตื่นมาอาบน้ำ กินข้าว กินขนม นั่งอ่านหนังสือไปจนถึงดูรายการทีวี แต่จนแล้วจนรอดคุณหมอก็ทนไม่ไหว ครึ่งวันที่สุดแสนจะน่าเบื่อ


อาจจะเพราะอยู่คนเดียวแบบไม่มีมาร์ค แบมเลยรู้สึกว่าวันนี้มันเป็นวันหยุดที่ไม่ได้เรื่องเอาเสียเลย


“แลกบัตรด้วยนะคะ”


แล้วก็เนี่ย พอเหงาจนไม่รู้จะไปไหนหัวใจก็พาตัวเองมาหาเจ้าของตลอดเลย


ติดติดมาร์คจนแบมไม่รู้จะทำยังไงแล้ว


“นี่ครับ”


แบมยื่นใบขับขี่ไปให้พนักงานเพื่อแลกบัตรเข้าตึก ฝ่ายนั้นรับไปและกำลังจะคีย์ข้อมูล แต่พอเห็นชื่อบนบัตรก็รีบหันกลับมามองคนบนรถทันที


“ค..คุณแบม!” แฟนท่านประธานบริหารมาเองตัวเป็น ๆ แถมยังยิ้มหวานให้เธอด้วย “ไม่ต้องแลกก็ได้ค่ะคุณแบม เข้าไปได้เลยค่ะ ให้รปภ.หาที่จอดให้ได้เลยนะคะ คุณแบมจะได้ไม่ต้องวนรถนาน”


เธอรีบคืนใบขับขี่พร้อมยื่นการ์ดเข้าตึกให้แบม ก่อนจะกดเปิดไม้กั้นให้ด้วยท่าทางกระตือรือร้น แบมเคยมาที่ทำงานของมาร์คสองสามครั้งแต่หลายคนก็จดจำเขาได้ดีเพราะเหล่าบอดี้การ์ดชอบมารุมอารักขาคุณหมอจนใคร ๆ ก็พากันรู้ไปทั่วแล้วว่าแบมเป็นอะไรกับท่านประทาน


“ขอบคุณนะครับ”


“อย่าไหว้สิคะคุณแบม โอ้ย มีใครเห็นไหมเนี่ย ดิฉันจะตกงานไม่ได้นะคะ มีลูกมีผัว เอ้ย มีสามีที่ต้องเลี้ยงดูอยู่ค่ะ”


คุณหมอหัวเราะให้ท่าทางเลิ่กลั่กนั้นน้อย ๆ เล่นเอาพนักงานแลกบัตรถึงกับหน้าแดงแจ๋


เจอกี่ครั้งก็ไม่ชินกับออร่าความน่ารักมารยาทดีของคุณแบมเลยสักครั้ง เป็นผู้ชายแท้ ๆ แต่กลับตัวเล็กผิวพรรณดีหน้าตาจิ้มลิ้มแถมยังพูดจาไพเราะ ดูลงตัวพอดิบพอดีไปหมดทุกอย่าง


จากทีแรกที่แอบอิจฉาที่คุณเขาวาสนาดีได้ท่านประธานไปเป็นแฟน ตอนนี้เธอจะอิจฉาท่านประทานแทนแล้ว


“ไม่เป็นไรหรอกครับ ไม่ต้องคิดมากนะ ขอบคุณอีกครั้งนะครับ”


แบมยิ้มให้พนักงาน ก่อนจะเลื่อนปิดกระจกรถแล้วขับขึ้นอาคารไป


คุณหมอขับรถวนหาที่จอดอยู่สักพักใหญ่เพราะไม่อยากรบกวนรปภ. กว่าจะได้จอดก็กินเวลาไปเกือบสิบนาที แบมเดินไปขึ้นลิฟต์เป้าหมายคือชั้นบนสุดของตึก แต่บัตรของเขาเหมือนจะขึ้นไปไม่ได้เพราะไม่ใช่พนักงาน ลิฟต์เลยมาทิ้งไว้ชั้นเกือบบนสุดอย่างนี้


พอแบมเดินออกมาจากลิฟต์ด้วยท่าทางงง ๆ เหล่าชายในชุดสูทสีดำเนี้ยบเรียบกริบก็รีบกรูเข้ามาหาเขาทันที


“คุณแบม!


“คุณแบมมาได้ยังไงครับ”


“ขับรถมาครับ” แบมยิ้มบาง ๆ ตอบไปซื่อ ๆ คุณลุงคนขับรถประจำของแบมถึงกับยกมือตบหน้าผาก เหงื่อเริ่มแตกซ่กทั้ง ๆ ที่แอร์เย็นเฉียบ


ไหนคุณมาร์คบอกว่าคุณแบมจะเป็นเด็กดีอยู่ที่บ้านไม่ออกไปไหนไง


“คราวหลังคุณแบมโทรเรียกให้ผมไปรับดีกว่านะครับ คุณแบมทำงานหนักแล้วยังขับรถเองแบบนี้ไม่ดีเลย ถ้าเกิดเป็นอะไรไปจะทำยังไงล่ะครับ นายเขาเป็นห่วงคุณแบมมากเลยนะครับ”


เหล่าบอดี้การ์ดแทบจะยกมือไหว้ให้แบมใช้พวกเขาเถอะ ใช้ให้คุ้มกับเงินที่มาร์คจ้างมาหน่อย และก็อย่านึกซนแอบดื้อกับคุณมาร์คแบบนี้บ่อย ๆ เลย ทำแบบนี้พวกเขาใจไม่ดี เป็นห่วงทั้งคุณแบมและสวัสดิภาพของตัวเองเนี่ย


“ครับ ขอโทษที่ไม่ได้บอกก่อนนะครับ”


แบมยกมือไหว้ทุกคน เขาไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่เพราะชีวิตก็ดูแลตัวเองอยู่หลายเรื่อง แต่ก็เข้าใจมาร์คและคนของมาร์คแหละว่าเป็นห่วง เอาเป็นว่าครั้งหน้าแบมจะพยายามไม่ลืมก็แล้วกัน


“อย่าไหว้ครับคุณแบม พวกผมทำตัวไม่ถูก”


“ผมผิดเองนี่ครับ” แบมยกมือปรามแต่ละคนที่โค้งศีรษะให้เขา อายุเยอะกว่าแบมทั้งนั้นเลยมั้งเนี่ย “เอางี้ ผมจะไม่บอกคุณมาร์คว่ามาเอง โอเคไหมครับ ไม่ต้องเครียดกันขนาดนั้น”


“ยังไงนายก็ต้องรู้อยู่ดีครับคุณแบม”


เพราะพวกเขาไม่เคยโกหกนาย แค่คุณมาร์คตวัดสายตามามองก็เป็นต้องรีบเล่าทุกอย่างแบบละเอียดยิบให้คุณเขาฟังแล้ว จะเอาอะไรไปปิดบังกันล่ะ


“เดี๋ยวผมคุยให้เอง ไม่ต้องกังวลนะครับ แยกย้ายกันไปทำงานได้แล้วเนอะ”


ได้ยินอย่างนั้นทุกคนก็เบาใจขึ้น ถ้าเป็นคุณแบมพูด จากที่นายจะดุพวกเขาระดับร้อย คงจะเหลือสักยี่สิบเท่านั้น


“ขอบคุณมากเลยครับคุณแบม”


เป็นอีกครั้งที่คุณแบมของคุณมาร์คมีน้ำใจกับพวกเขา รู้สึกยินดีมาตลอดที่คน ๆ นั้นของเจ้านายเป็นคุณหมอแบม ผู้ซึ่งเคารพและให้เกียรติทุกคนเสมอต้นเสมอปลายทั้งยังใจดีที่หนึ่งอีก


“นายต้องดีใจมากแน่ ๆ เลยครับที่คุณแบมมาที่นี่ เดี๋ยวผมพาขึ้นไปหานายนะครับ”


หัวหน้าบอดี้การ์ดพ่วงด้วยตำแหน่งเลขาคนสนิทที่สุดของมาร์คผายมือให้แบมเข้าไปในลิฟต์อีกครั้ง แล้วจึงก้าวขาตามเข้าไปด้วย


“ทำไมผมถึงกดชั้นบนสุดไม่ได้ล่ะครับ”


ทุกครั้งที่แบมมาเขาก็จะมาพร้อมคนของมาร์คตลอด พอมาเองเออเองแบบนี้มันก็เลยงงอยู่หน่อย ๆ


“บัตรอันนี้ไม่ใช่บัตรของพนักงานที่มีสิทธิ์น่ะครับ แต่เดี๋ยวผมไปทำบัตรใหม่ให้ คุณแบมจะได้เก็บไว้เลยนะครับ”


“ครับ ว่าแต่คุณเขายุ่งอยู่ไหมครับ”


“ไม่มีประชุมครับ ส่วนงานนายก็ยุ่งทุกวันอยู่แล้วครับ แต่คุณแบมเข้าไปได้นะครับนายเขาไม่ว่าหรอก เชิญครับ”


เลขาคนสนิทของมาร์คเชิญให้แบมเดินออกจากลิฟต์พลางเดินตามแฟนเจ้านายไปติด ๆ เผื่อว่าคุณเขาจะต้องการอะไรเป็นพิเศษ แม้ว่าทุกครั้งแบมจะอะไรก็ได้ง่าย ๆ หมดเลยก็เถอะ


“แล้วเลขาตรงนี้ของคุณเขาไปไหนครับ?


ทุกครั้งที่แบมมาก็จะเห็นคุณเลขาคนสวยนั่งประจำที่ตรงหน้าห้องทำงานของมาร์คตลอด แต่ทำไมวันนี้ไม่เห็นก็ไม่รู้ อาจจะลางานหรือเปล่า


“น่าจะเอาเอกสารเข้าไปให้นายเซ็นมั้งครับ ผมก็ยุ่ง ๆ อยู่กับการอบรมบอดี้การ์ดข้างล่าง ไม่ได้ขึ้นมาเป็นชั่วโมงแล้วเหมือนกัน”


แบมพยักหน้ารับแล้วเดินไปเปิดประตูเพื่อเข้าไปในห้องทำงานของมาร์ค กว่าจะนึกขึ้นได้ว่าเสียมารยาทลืมเคาะประตู ร่างกายคุณหมอก็ชะงักงันเพราะภาพที่เห็นตรงหน้าไปแล้ว


ไม่ใช่ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นพวกขี้หึง แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่แบมจะระเบิดอารมณ์จนเผลอทำเสียงดังได้เท่าครั้งนี้


“มาร์ค คุณทำอะไร?!!


“เห้ย! หมอ!


มาร์คเด้งตัวลุกจากเก้าอี้ทันทีส่งผลให้คนบนตักเขาร่วงลงไปด้วย ร่างสูงดูตกใจมากที่แบมมาอยู่ที่นี่ในเวลาแบบนี้ เลขาคนสนิทรีบปิดประตูห้องเข้ามาเพราะกลัวคนนอกรู้แล้วจะเป็นเรื่องใหญ่ ถึงชั้นนี้จะไม่มีใครอยู่นอกจากพวกเขาแล้วก็เถอะ


“ผมถามว่าคุณทำอะไร”


แบมพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้เสียงดังจนหลายคนตื่นตกใจ แต่เพราะมันร้อนไปหมด ร้อนจนไม่รู้จะระบายทางไหน น้ำเสียงที่คุณหมอเปล่งออกไปเลยดูใส่อารมณ์มากกว่าปกติ


“คือดิฉัน


“ผมไม่ได้ถามคุณ ผมถามแฟนผม คุณออกไปเดี๋ยวนี้เลย”


แบมตวัดสายตาไปมองหญิงสาวหนึ่งเดียวในห้อง  ตอนนี้เขากำลังโมโหมาก ถ้าแม่เลขาหน้าห้องที่จ้องจะเลียขาแฟนเขานี่ไม่ยอมออกไป เขาได้ด่าจนหาทางกลับบ้านไม่เจอแน่


มาเที่ยวนั่งตักแฟนชาวบ้านเขาแบบนี้ได้ยังไง ไม่น่ารักเลย


“ท่านประธานคะ


แม่เลขาหันไปขอความคิดเห็นจากมาร์คด้วยท่าทางอ้อยอิ่ง แต่กลับยิ่งทำให้มาร์คหัวร้อนมากขึ้นไปอีกเพราะเธอทำตัวเหมือนไม่ได้ยินที่แฟนเขาพูด


“คุณไม่ได้ยินหรือไง ออกไป!” มาร์คไล่เลขาสาวเสียงดังทั้งยังทำสายตาดุกร้าวจนฝ่ายนั้นรีบวิ่งหน้าตั้งออกไปจากห้องทำงานของมาร์คทันที “หมอ มันไม่มีอะไรนะครับ”


พอตัวปัญหาพ้นสายตาไปแล้วมาร์คก็หันกลับมาเอ่ยเสียงอ่อนมองแฟนตัวเองที่ทำหน้าดุพร้อมใส่เขาเต็มที่


“ไม่มี? กล้าพูดได้ยังไงว่าไม่มีครับ คุณทำอย่างนี้กับผมได้ยังไงมาร์ค”


มาร์คทำท่าจะขยับเข้าไปจับตัวหมอแต่คนตัวเล็กก็ถอยหลังนี้


ไม่ให้ใกล้ถ้าวันนี้ไม่รู้เรื่องกันก็ไม่ต้องมาใกล้แบมเลย


“มันไม่มีอะไรจริง ๆ นะครับหมอ ผมไม่ได้ทำอะไรจริง ๆ นะ” มาร์คยกมือขึ้นทั้งสองข้างเพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเอง


“ผมควรจะเชื่อคุณหรือเชื่อสิ่งที่ผมเห็นครับ”


“โธ่ หมอครับ ผมสาบานได้ว่าผมไม่ได้ทำอะไรเธอเลยจริง ๆ เชื่อผมเถอะนะ”


ถึงขั้นสาบานแสดงว่ามันอาจจะไม่มีอะไรแบมสูดลมหายใจเข้าปอดพยายามทำใจให้เย็น ๆ ต้องท่องไว้ว่านี่ไม่ใช่ละคร มันไม่น้ำเน่าไปเสียทุกตอนหรอก


“ผมจะเชื่อคุณได้ยังไงครับ”


พอแบมถามกลับมาแบบนั้นมาร์คก็ครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนที่ร่างสูงจะนึกขึ้นได้ว่าห้องทำงานของเขามีกล้องวงจรปิดติดอยู่หลายตัว


ขอบคุณฟ้า


“ห้องนี้มีกล้องครับ หมอเปิดกล้องวงจรปิดดูก็ได้ ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ อยู่ดี ๆ เขาก็เข้ามานั่งแบบนั้นอ่ะ”


“แล้วผลักออกไม่เป็นหรือยังไงเล่า!


“ผมจะผลักแล้วครับ แต่หมอเข้ามาก่อนอ่ะ” มาร์ครีบตอบกลับทันทีทันใด อะไรมันก็ดูเร็วไปหมดจนตั้งตัวไม่ทัน แต่มั่นใจแน่ ๆ ว่าเขายังไม่ได้ทำอะไรที่ผิดบาปต่อหมอเลย


“ไม่อยากฟังแล้ว”


เห็นแฟนตัวเล็กเริ่มจะงอแงทั้งน้ำเสียงทั้งสีหน้ามาร์คก็ยิ่งร้อนใจ อยากจะเข้าไปรั้งกายบางมากอดเอาไว้แต่ก็ติดที่เกรงใจความงอนของหมออยู่


“หมอครับ ผมรักหมอคนเดียว หัวใจผมมีแค่หมอเป็นเจ้าของคนเดียวจริง ๆ นะครับ ผมไม่กล้าทำให้หมอเสียใจหรอก” มาร์คสบสายตาคนรักส่งแววเว้าวอนขอให้เชื่อเขาอย่างสุดความสามารถ


จากหัวใจ มาร์ครักหมอมากและไม่เคยคิดจะนอกใจนอกกายหมอเลยแม้สักครั้ง นิดเดียวก็ไม่เคย


แบมหลบสายตามาร์คเพื่อครุ่นคิด เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ของหัวใจเชื่อร่างสูงไปแล้วเพราะก็รักมากพอกัน แต่แบมก็ยังอยากมั่นใจเพิ่มอีกสิดนิดอยู่ดี


“คุณเลขาไปเอาภาพจากกล้องวงจรปิดมาให้ผมดูได้ไหมครับ”


เลขาคนสนิทเลิ่กลั่กหันมามองเจ้านายเพื่อรอฟังคำยืนยันอีกครั้ง ไอ้ไปเอาก็ได้อยู่แล้ว กล้องในห้องคุณมาร์คเช็คสภาพทุกสัปดาห์ไม่มีเสียแน่นอน แต่คุณเขาจะอนุญาตไหมแค่นั้น


“รีบไปเอามาให้น้องแบมดู” มาร์คพยักหน้าให้ มั่นใจในความบริสุทธิ์ใจของตัวเองล้านเปอร์เซ็นต์


“รับทราบครับนาย”


พอลูกน้องของมาร์คออกไปแล้ว แบมก็เลื่อนเก้าอี้มานั่งแล้วขยับออกห่างจากมาร์คเป็นช่วงตัว ร่างสูงทำท่าจะเข้ามาใกล้อยู่หลายครั้งแต่แบมก็ใช้สายตาข่มขู่เอาไว้ก่อน


ไม่นานนักเลขาคนสนิทก็กลับมาพร้อมคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กหนึ่งเครื่องซึ่งมีบันทึกภาพจากกล้องวงจรปิดจากหลายมุมของห้องนี้ ในช่วงเวลาที่เกิดเรื่องขึ้น


แบมมองภาพเคลื่อนไหวตรงหน้าแล้วก็กำหมัดแน่น แม่เลขาสาวนมโตเดินเข้า ๆ ออก ๆ ห้องมาร์คอยู่หลายครั้งทั้ง ๆ ที่มีเรื่องงานแค่สองครั้ง แต่มาร์คก็ไม่ได้สนใจเธอ ท่านประธานเอาแต่ทำงานอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ คุยโทรศัพท์ และอ่านแฟ้มรายงานบ้างเท่านั้น


เสี้ยววิเสี้ยววินาทีจริง ๆ ที่ทำให้เกิดการเข้าใจผิดกันเมื่อเลขาคนนั้นเอากาแฟเข้ามาให้มาร์คและทำท่าทียั่วยวนแบบที่ท่านประธานเองก็ไม่ได้มอง ไป ๆ มา ๆ เธอก็ทรุดตัวนั่งลงบนตักของมาร์คเรียบร้อย เป็นช่วงเวลาเดียวกันกับที่แบมเปิดประตูเข้ามาเป๊ะ ๆ


นี่ถ้าแบมวิ่งหนีเหมือนนางเอกละครไทยเขาต้องเสียใจเพราะมองคนที่รักผิดไปแน่ ๆ


“เห็นไหม ผมไม่ได้โกหกหมอนะครับ”


มาร์คยิ้มแห้งเมื่อเห็นหมอเงยหน้ามามองเขาเหมือนอยากจะตอบว่า แล้วยังไง ผมก็ยังงอนคุณอยู่ดี


“ขอบคุณนะครับคุณเลขา ผมขอคุยกับคุณมาร์คเป็นการส่วนตัวหน่อยนะครับ” แบมยื่นคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กคืนให้ ลูกน้องของมาร์ครับไปแล้วพยักหน้าพร้อมยกยิ้มให้คนทั้งคู่


“โชคดีนะครับนาย”


อวยพรส่งท้ายแล้วก็รีบเผ่นทันที ไม่ลืมที่จะล็อคประตูจากข้างในให้ด้วย


เห็นแบมลุกขึ้นจากเก้าอี้มาร์คก็รีบลุกขึ้นยืนตามทันที คนตัวเล็กเดินไปเดินมาในห้องพยายามที่จะทำใจให้เย็น ๆ และใช้เวลาครุ่นคิดว่าเขาควรจะทำยังไง


มาร์คเป็นคนหน้าตาดี ฐานะดี แน่นอนว่ามีไม่น้อยเลยไอ้คนที่อยากจะแย่งชิงคนรักของแบมไปหรือคิดจะใช้ผู้ชายร่วมกันกับแบมน่ะ หงุดหงิดกับความเสน่ห์แรงของแฟนตัวเอง แต่ก็เพราะมาร์คเป็นแบบนี้นี่แหละแบมถึงได้ตกหลุมรัก


แบมหันกลับมามองหน้ามาร์ค ร่างสูงทำเพียงยิ้มเจื่อน ๆ ให้คุณหมอ กลัวว่าพูดอะไรไปแล้วจะไม่เข้าหู พาลให้แฟนตัวเล็กของเขางอนหนักกว่าเดิมอีก


“เขานั่งตรงไหน”


“ครับ?


“เมื่อกี้เขานั่งตรงไหน ตรงนั้นใช่ไหม” แบมหันมองเก้าอี้ทำงานของมาร์ค คุณหมอเดินเข้าไปใกล้ร่างสูง ก่อนที่มือเล็กจะยื่นไปดันอกแกร่งให้เดินถอยหลังไปจนชิดขอบเก้าอี้ “นั่งลงไปครับ”


“ครับ นั่งครับนั่ง”


แม้หมอจะไม่ได้ออกแรงผลักแต่มาร์คก็ยอมนั่งลงไปโดยง่าย


“ตรงนี้มันควรเป็นของผมคนเดียวไม่ใช่หรือไง


ลมหายใจร่างสูงติดขัดเมื่อคนรักขยับกายขึ้นมานั่งคร่อมบนตักเขา คุณหมอทำหน้างอแต่ก็ยังจับมือมาร์คขึ้นไปวางไว้บนสะโพกกลมของตน “คุณเองก็ควรเป็นของผมคนเดียวไม่ใช่หรือไง”


มาร์คกระชับวงแขนโอบกอดแบมเอาไว้ทั้งตัว รู้สึกผิดที่ทำให้แฟนคิดมากได้ขนาดนี้ ต่อไปเขาคงต้องระวังตัวให้มากขึ้นแล้ว


“ครับ ตรงนี้เป็นของหมอคนเดียว ผมเองก็เป็นของหมอคนเดียว”


ริมฝีปากหนากดจูบลงบนปลายคางสวยของแบม เลขาคนใหม่มาร์คจะสั่งว่าขอคนมีอายุหน่อยก็แล้วกัน


“ไล่เธอออก”


“แน่นอนอยู่แล้วครับ”


หมอไม่บอกมาร์คก็จะทำแบบนั้นอยู่แล้ว จริงอยู่ว่าเลขาคนนั้นก็ทำงานโอเค แต่อะไรที่มาทำให้เขากับแฟนทะเลาะกันเขาก็พร้อมจะทิ้งมันไปทั้งนั้นแหละ เลขาหาเมื่อไรก็ได้ เก่งกว่านั้นก็มีอีกเยอะ แต่แฟนแบบน้องแบมของเขา ในจักรวาลนี้คงไม่มีอีกแล้ว


“ถ้ายังมีแบบนี้อีกผมจะไม่ทนแน่ ๆ”


ถึงจะทำเป็นเก่งแต่เสียงสั่น ๆ กับดวงตาที่เริ่มจะรื้นน้ำใส ๆ ก็บ่งบอกมาร์คได้เป็นอย่างดีว่าหมอกำลังกลัวกลัวว่าจะมีคนมาแย่งเขาไป กลัวไม่ได้เป็นคนเดียวของเขา


“ไม่มีแล้วครับ ผมขอโทษนะ หมออย่าทำหน้าแบบนั้นสิครับ”


มาร์คจับมือขาวบางของแบมขึ้นมาจูบซับเบา ๆ เจ็บหัวใจทุกครั้งที่เขาทำให้หมอเสียใจ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องบังเอิญหรือไม่ก็ตาม


“คุณต้องให้ผมทำโทษนะ”


“ได้หมดเลยครับ”


สุดแล้วแต่หมอจะต้มยำทำแกงมาร์คเลย เขาพร้อมที่จะยอมตามใจทุกอย่างแล้ว


50%



“ผมรอคุณเลิกงานก่อนก็ได้” เอ่ยอย่างนั้นแต่ดันบดสะโพกแน่นของตัวเองถูไถกับอะไรต่ออะไรของมาร์คไม่หยุด ไหนจะสายตาซุกซนน่ารักนั่นอีก


ยั่วกันขนาดนี้ ถ้าคิดว่ามาร์คจะปล่อยให้หมอรอดจนถึงบ้านก็คิดผิดแล้วล่ะ


“เด็กปากไม่ตรงกับใจ”


ร่างสูงกระซิบเสียงแหบพร่า ขยับแขนกำยำของตนเองล็อคกายบางให้เข้ามาแนบชิดตัวเขามากกว่าเดิม งานเงินไม่ทำมันแล้ว ทำหมอดีกว่า


“ผมไม่ใช่เด็กสักหน่อย”


คนถูกกล่าวหาทำหน้ายุ่ง ริมฝีปากอิ่มขยับเข้าไปจูบมาร์คเบา ๆ แบมคิดถึง คิดถึงมาร์คแบบไม่มีสาเหตุทั้ง ๆ ที่เมื่อคืนก็เร่าร้อนกันไปหลายรอบแล้วแท้ ๆ อาจจะเพราะเหตุการณ์เมื่อครู่กระมังที่ทำให้คุณหมองอแง อยากจะแสดงความเป็นเจ้าของของมาร์คอีกสักครั้ง


พอได้รับสัมผัสที่คุ้นเคยร่างสูงก็รีบตอบโต้กลับโดยสัญชาติญาณ จนท้ายที่สุดเขาก็กลับไปเป็นฝ่ายคุมเกม มาร์คเลื่อนมือมาบีบคางคุณหมอเบา ๆ ให้อ้าปากรับเกลียวลิ้นชื้นของเขา สัมผัสวาบหวิวกี่ครั้ง ๆ ก็ปลุกปั่นอารมณ์กระสันใคร่ให้พุ่งทะยานได้เป็นอย่างดี


หมอคงกินช็อคโกแลตมา ปากแสนหวานนี้ถึงได้หอมกลิ่นนั้นหน่อย ๆ


“หวานจังเลยครับ


มาร์คดึงเสื้อยืดสีขาวสะอาดของแบมขึ้น เผยให้เห็นหน้าท้องบางที่มีกล้ามเนื้อสมส่วนน่ามองอยู่หน่อย ๆ เขาค่อย ๆ ปลดเข็มขัดออกจากกางเกงยีนทรงสวย คุณหมอในวันธรรมดาแต่งตัวน่ารักเหมือนเด็กวัยรุ่นทั่ว ๆ ไป เล่นเอาผู้ใหญ่อย่างเขาอยากจะจับมาปู้ยี่ปู้ยำเสียให้อ่อนแรง


ฝ่ามืออุ่นลากเลื่อนไปตามแผ่นหลังเนียนนุ่ม กลิ่นสะอาดสะอ้านหอมหวานของหมอกำลังทำให้มาร์คร้อนรุ่ม ใบหน้าหล่อคมก้มลงหวังจะหยอกเย้ากับยอดอกชูชันดันเนื้อผ้ายั่วปากเขาให้หายอยาก


“มีกล้องครับ”


แบมรั้งศีรษะมาร์คที่กำลังจะเลื่อนไปซุกซบขบกัดแผ่นอกเขาออกมาเตือนก่อน ร่างสูงหายใจหอบถี่รีบควานหาโทรศัพท์มือถือทันที


“ผมจะสั่งเอาออก”


“ไม่ให้เอาออก”


มาร์คยิ้มให้สีหน้าเง้างอนของคนรัก เขาไม่ได้รู้สึกแย่ที่หมอจะจับตามอง เพราะไม่เคยคิดจะปิดบังอะไรอยู่แล้ว ดีเสียอีกที่มันจะทำให้แฟนเขาสบายใจขึ้น


ท่านประธานบริษัทกดโทรศัพท์ไปสั่งเลขาคนสนิทให้ปิดหน้าจอแสดงภาพของกล้องวงจรปิดในห้องของเขาทุกตัวในตอนนี้ทันที และห้ามใครเปิดจนกว่าจะได้รับอนุญาต


ฝั่งนั้นเอ่ยรับทราบและแจ้งผลปฏิบัติงานเสร็จเรียบร้อยกลับมาภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที ไม่วายบอกทิ้งท้ายอีกว่าจะไม่ให้ใครขึ้นมารบกวนบนชั้นนี้จนกว่าคุณมาร์คจะเรียกหา


ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งของเจ้านายเพราะเท่ากับเอาชีวิตมาแขวนอยู่บนเส้นด้าย ยกเว้นก็แต่คุณคนนี้ ที่นั่งบดสะโพกเร้าอารมณ์มาร์คอยู่ตอนนี้คนเดียวเท่านั้น


“เอาเฉพาะฉากนี้ของเราออก ผมจะเก็บไว้ดูคนเดียว”


ไม่ให้เห็น มาร์คจะไม่ยอมให้ใครเห็นเรือนร่างสมบูรณ์แบบของแฟนเขาแน่ ๆ ไม่ว่าจะทางไหนก็ตาม


“วันนี้ผมจะกินคุณทั้งตัว”


คุณหมออมยิ้มกัดริมฝีปากล่างตัวเองเล็กน้อย หน้าแดง ๆ ของร่างบอบบางบนตักบอกมาร์คว่าความเขินอายของหมอไม่ได้หายไปไหนเลย แต่ก็เพราะเป็นเขา เพราะตรงนี้เป็นมาร์ค หมอเลยทำตามใจตัวเองได้ทุกอย่าง


“งั้นเดี๋ยวผมป้อนนะ”


คุณหมอฟาดอกคนรักเบา ๆ เพราะความเขิน แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าของมือเล็ก ๆ สั่น ๆ ก็ยังทำใจกล้าเอื้อมไปปลดเข็มขัดมาร์คออกอยู่ดี


ร่างสูงมองตามตาไม่กระพริบเล่นเอาคนช่างเขินทนไม่ไหว คุณหมอจับหน้ามาร์คมากดจูบแลกลิ้นกันอีกที อย่างน้อย ๆ จะได้ไม่ต้องมาจ้องท่าทางเงอะ ๆ งะ ๆ นี้ให้แบมรู้สึกประหม่า


“อื้อออ มาร์ค


แต่สุดท้ายคนที่หายใจไม่ทันจนต้องทุบอกอีกฝ่ายให้คลายจูบก็กลายเป็นแบมทุกทีเลย


มาร์คอมยิ้มชอบใจส่งให้คุณหมอ เหมือนเจ้าตัวไม่ได้อยากจะลงโทษจริง ๆ อย่างที่พูดก่อนหน้าสักเท่าไร ตอนนี้น่ะ คุณหมอก็แค่อยากจะให้มาร์ครัก


อยากจะให้มาร์คแสดงความรักเพื่อยืนยันว่าหมอเป็นเดอะเบสท์ของเขาอีกสักครั้งก็เท่านั้น


“ไม่ไหวแล้วหรือครับคุณหมอ


คนโดนสบประมาทเบิกตาโตทั้งยังบึนปากขึ้นอย่างนึกขัดใจ



เดี๋ยวเดี๋ยวได้รู้กันเลยตอนนี้ว่าใครจะแน่กว่ากัน



--NC CUT--


DM Twitter : @JWNSA94 นะคะ




Vitamin B



 

To be continue…

#มบย่อมาจาก


ความ CUT เก่งนี้ จากฟีลกู้ดจะกลายเป็นฟีลพอร์นจริง ๆ แล้วค่ะฟิคเรื่องนี้ 5555

แต่ใด ๆ ก็ตาม ยังความชอบแด๊ดของคุณเขาอยู่ดีค่ะ โรลเพลย์เป็นแด๊ดบ้างดีไหมคะคุณมาร์ค / ยิ้มวร้าย ๆ


ถ้าจิ้มแล้วไม่ไปพิมพ์ลิงค์นี้ได้นะคะ https://bit.ly/2S7KG3t

และหากใครยังหา CUT ไม่เจอเดี๋ยวนุ๊กแปะไว้ให้ในทวิตเตอร์ #มบย่อมาจาก นะคะ^^



ติชมหรือบลา ๆ ร่วมกันได้ตลอดเวลาที่ #มบย่อมาจาก


ขอบคุณทุก ๆ กำลังใจทุก ๆ การอ่าน ทุก ๆ การรีวิวเลยนะค๊าาา ด้วยรักจากหัวใจเหี่ยว ๆ ของนุ๊กค่า❤️


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.487K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,932 ความคิดเห็น

  1. #1929 saaakuuu_MB (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 14:22
    ตุยเย้ ฆ่าชั้นเถอะ ไม่ไหว ฮือออออออออ><
    #1,929
    0
  2. #1923 lek0868909108 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 03:40
    น้องหมอแบบมร้อนแรงมากก ชอบบบบ
    #1,923
    0
  3. #1910 MarkP_endear. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 04:50
    ได้แต่ร้องอื้อหืออออ -,.-
    #1,910
    0
  4. #1892 BMC MINTTT (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 11:21

    NC ร้อนแรงมากเลย น้องก็ใช่ย่อยนะคะ เขิน

    #1,892
    0
  5. #1878 lek0868909108 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 20:11

    ชอบมาร์ครักแบมคนเดียวจริงๆ/ncแซบมากกกกกงือ

    #1,878
    0
  6. #1857 De-nee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:54

    ไอต้าวบ้าาาา้รงผพึบ้ล่ว่มงแใ ำารดา ้ล
    #1,857
    0
  7. #1844 premmiii (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 15:55
    ชั้นว่าชั้นไม่ไหว
    #1,844
    0
  8. #1843 premmiii (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 15:54
    กรี๊ดดไเป่ฟนไยมผยไสไยกยสป
    #1,843
    0
  9. #1808 miimorr (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 04:52
    nc แซ่บมากกก ทั้งหมอทั้งมาร์ค
    #1,808
    0
  10. #1806 ButterMT93 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 23:27
    แซ่บมากกกกกกกก
    #1,806
    0
  11. #1802 sukai_3103jy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 04:01
    กำเดาสาดดดดด ทิชชู่ขาดตลาด
    #1,802
    0
  12. #1790 hiddenhills (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 23:14
    หมอแบมแซ่บทากกกกกกกกก
    #1,790
    0
  13. #1789 Spices_smile (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 22:06
    NC เเซ่บมากกก
    #1,789
    0
  14. #1727 khunsom08 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 08:13
    น่ารักกันมากมายเลย
    #1,727
    0
  15. #1712 uromtbb (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 22:20
    โอ้ยเช็ดเลือดดดดดด
    #1,712
    0
  16. #1708 Harlyquine (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 17:15

    เมื่ออ่านคัทจบก็คือต้องเข้าโรงบาลเลยนะคะ เพราะมันรุนแรงต่อหัวใจมากๆเลยฮื่ออออ
    #1,708
    0
  17. #1635 B2BAMBY (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 15:54
    คัทรุนแรงมากแม๊ ㅜ.ㅜ
    #1,635
    0
  18. #1620 supassara93 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 11:01
    ของใครใครก็หวงนะจ้ะแม่เลขานมโต 555555
    #1,620
    0
  19. #1557 Aujacharee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 11:27
    เขินมากจ้าาา
    #1,557
    0
  20. #1545 Prachaya_pompam (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 15:04
    น้องก็แซ่บคนพี่ก็ฮ็อตมากกก
    #1,545
    0
  21. #1537 PMarkNBam (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 00:34
    ฉันมาทำอะไรที่นี่ ~~ ตัวแตกละจ้าาาา
    #1,537
    0
  22. #1521 lovemarkbam_got7 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 00:34

    คิกค้ากกกก
    #1,521
    0
  23. #1516 MarkBam1n1a (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 19:38
    อ้ากกกกกกกกกกกก
    #1,516
    0
  24. #1505 MBeci_jjpjjy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 11:14
    โอ้ยเขินจนตัวบวมแบ้วว
    #1,505
    0
  25. #1479 drivechyns (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 15:36
    แอบหวังเรื่องใหม่แนวแด๊ดดี้ได้มั้ยคะ555555555555
    #1,479
    0