นอนกับผมสิครับ #อยากกินเตกิล่า

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,448
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,580 ครั้ง
    17 ส.ค. 63

‘อยู่นี่ ให้ผมอยู่ที่นี่กับคุณด้วย’

 

ถ้อยคำเรียกร้องเป็นสิ่งเดิมพันสำหรับที่เขาแพ้จากลิเคียวยังคงดังก้องอยู่ในหัวของเตกิล่า แม้ว่าตอนนี้เขาจะแยกจากลิเคียวมาหลายชั่วโมงแล้วก็ตาม 

 

ตอนที่ลิเคียวเรียงร้องมานั้นมันสร้างความตกใจและแปลกใจให้เตกิล่าไม่น้อยเลยจริง ๆ และเขาก็มีความคิดที่จะปฏิเสธผุดเข้ามาทันที แต่แล้วความคิดนั้นก็ต้องถูกปัดหายไปอย่างรวดเร็ว แทนที่ด้วยการที่เขาเวลาในการไตร่ตรองอย่างรอบคอบสักหน่อย 

 

คืนนี้ ลิเคียวให้เวลาเตกิล่าคิด แล้วคืนนี้เขาจะรอฟังคำตอบที่คลับ 

 

เมื่อตกลงกันได้เตกิล่าก็ให้พุฒิธรไปส่งลิเคียว ซึ่งพุฒิธรก็มาส่งที่คอนโดที่เขาได้ข้อมูลมาจากพ่อบุญธรรมของเจ้าตัว

 

“พุฒิธรกลับมาหรือยัง” เตกิล่าที่ยังไม่สามารถตัดสินใจเรื่องของลิเคียวได้กดอินเตอร์คอมที่โต๊ะแล้วกรอกเสียงลงไป เขาถามหาพุฒิธรกับผู้ช่วยของพุฒิธรที่นั่งโต๊ะทำงานอยู่หน้าห้องของเขา 

 

“กลับมาแล้วครับ” เป็นพุฒิธรที่เพิ่งกลับมาจากการทำธุระหลังส่งลิเคียวได้ไม่นานส่งเสียงตอบแทนไป

 

“เข้ามา” เมื่อเป็นพุฒิธรที่ตอบกลับมา เตกิล่าก็ไม่พูดอะไรมาก เรียกอีกฝ่ายเข้ามาหาในห้องทำงานทันที

 

“ครับบอส” รออยู่ไม่ถึงนาที เตกิล่าก็เห็นพุฒิธรยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเขา

 

“ไปส่งเขาที่ไหน” แม้ว่าจะไม่มีชื่อของบุคคลที่สามในประโยคนี้แต่พุฒิธรก็รู้ทันทีว่าเจ้านายของตัวเองกำลังพูดถึงใครอยู่ และรู้จุดประสงค์ที่แท้จริงของคำถามนี้ด้วย

 

“คอนโดที่วันก่อนผมส่งคนไปหาคุณลิเคียวครับ ตามที่คุณเฉินให้ข้อมูลมาตั้งแต่แรก เป็นคอนโดหนึ่งในโครงการของเวลส์ด้วยครับ” พุฒิธรตอบคำถามของเจ้านายอย่างครอบคลุม

 

เตกิล่าพยักหน้ารับคำตอบของพุฒิธร ดวงตาเต็มไปด้วยความครุ่นคิด เมื่อดูจากประวัติของลิเคียวแล้วมีความธรรมดาเป็นอย่างยิ่ง แต่พฤติกรรมของเจ้าตัวไม่ธรรมดาเหมือนประวัติเลยสักนิด และพุฒิธรกำลังสงสัยว่าเจ้าตัวจงใจที่จะเข้าหาเขา

 

แต่การเข้าหาเขาในลักษณะแบบที่ลิเคียวทำมันก็ทำให้เขาสับสน จะว่าเข้าหาแบบเปิดเผยก็เปิดเผย จะว่าเข้าหาแบบมีจุดประสงค์ไม่น่าไว้วางใจก็เป็นไปได้

 

ปัญหาก็อยู่ที่การแสดงออกของลิเคียวมันทำให้เขาเดาไม่ออกว่าเจ้าตัวต้องการอะไรจากเขากันแน่

 

“เขาต้องการจะมาอยู่ที่คอนโดฉัน” เตกิล่าพูดโพร่งออกมา และมันทำให้พุฒิธรที่ไม่ได้รู้เรื่องข้อเรียกร้องนี้ของลิเคียวถามออกมาด้วยความแปลกใจ

 

“ครับ บอสหมายความว่ายังไง” พุฒิธรถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่มั่นใจเท่าไหร่นักว่าสิ่งที่ตัวเขาได้ยินนั้นมันถูกต้องหรือเปล่า

 

“ข้อเรียกร้องของลิเคียวสำหรับการที่ฉันแพ้ดวลเหล้าเขาคืนนั้น เขาต้องการมาอยู่ที่คอนโดฉัน” จุดประสงค์ของเตกิล่าที่พูดเรื่องนี้ให้พุฒิธรฟังก็เพราะเขาต้องการฟังความคิดเห็นจากพุฒิธรสักหน่อย

 

“เอ่อ คุณลิเคียวชอบบอสเหรอครับ” พุฒิธรถามออกไปหลังจากที่นิ่งคิดไปกับคำพูดของเจ้านาย 

 

ที่จริงอีกใจหนึ่งพุฒิธรก็คิดว่าลิเคียวนั้นเข้าหาบอสของเขาแบบมีจุดประสงค์อื่น แต่เมื่อคิด ๆ ถึงท่าทางมึน ๆ งง ๆ ของลิเคียวแล้ว พุฒิธรก็ลังเลใจที่จะมองอีกฝ่ายในแง่ร้าย

 

“นายคิดอย่างนั้นเหรอ” เตกิล่าไม่พูดออกไปแน่ ๆ ว่าเขาก็มีความคิดแบบนี้แวบเข้ามาในหัวบ่อยครั้งด้วยเหมือนกัน แต่เมื่อคิดว่าลิเคียวจะชอบเขา เตกิล่าก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาแล้ว

 

ไม่ใช่ว่าไม่เคยเจอคนที่ชอบเขาเข้าหา แต่คนที่มาชอบเขาแล้วเป็นแบบลิเคียวนั้นยังไม่เคยเจอ 

 

คนอะไรแค่พูดด้วยประโยคสองประโยคก็ชวนความดันขึ้นแล้ว

 

“คุณลิเคียวจงใจเข้าหาบอสแน่ ๆ ผมมั่นใจ แต่ว่าจุดประสงค์ในการเข้าหาบอสคืออะไรกันแน่” 

 

“ฮืม นายออกไปทำงานต่อเถอะ” เมื่อเห็นว่าลูกน้องของตัวเองก็ยังสงสัยกับการกระทำของลิเคียว เตกิล่าก็โบกมือให้อีกฝ่ายกลับไปทำงานต่อ

 

หลังจากคล้อยหลังพุฒิธรแล้ว เตกิล่าก็เอนหลังกับพนักเก้าอี้ตัวหรูของตัวเอง หัวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันจนเป็นรอยลึก ดวงตาคู่คมสงบนิ่งไร้รอยกระเพื่อม เขาตัดสินใจได้แล้ว

 

 

หลังจากเลิกงานแล้วแทนที่จะกลับไปที่คฤหาสน์ก่อนเหมือนปกติ เตกิล่าก็สั่งให้คนขับรถตรงมายังคลับก่อนทันที และระหว่างที่รอให้ลิเคียวมาถึง เตกิล่าก็จัดการกับงานของตัวเอง เขาตรวจสอบบัญชี ตรวจสอบสต็อค ตรวจสอบประวัติคนที่ยื่นเรื่องขอเข้ามาเป็นสมาชิกรายใหม่ รวมถึงคนที่ขออัพเกรดเป็นวีไอพี

 

งานพวกนี้แท้ที่จริงแล้วไม่ต้องถึงมือของเตกิล่าก็ได้ ปกติแล้วก็เป็นผู้จัดการร้านที่ดูแล และส่งต่อให้พุฒิธรตรวจสอบอีกที เมื่อพุฒิธรให้ผ่าน ก็แปลว่าไม่มีปัญหาอะไร แต่ก็ไม่ใช่ว่าเตกิล่าจะไม่สนใจดูเอกสารเลย เมื่อไหร่ก็ตามที่เขาเรียกตรวจสอบ เอกสารทุกอย่างก็ต้องพร้อม และเขาไม่มีตารางเวลาที่จะเรียกชัดเจน นั่นแปลว่าทุกอย่างต้องอยู่ในความเรียบร้อยเสมอ เพื่อพร้อมที่จะให้เขาได้ตรวจสอบทุกเมื่ออย่างไร้ความผิดพลาด

 

“บอสครับ มาดามคิมมาอีกแล้วครับ” ในระหว่างที่เตกิล่ากำลังตรวจสอบเอกสารอยู่นั้น พุฒิธรก็เปิดประตูห้องทำงานของเขาเข้ามา แล้วพูดถึงคนที่เขาปฏิเสธที่จะพบไปแล้วสองครั้ง

 

“อืม ให้เข้ามา” เตกิล่าหยุดคิดไปชั่วครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจพบเธอสักหน่อย

 

หลังจากสิ้นเสียงของเตกิล่าได้ไม่นานก็มีผู้หญิงวัยประมาณสามสิบปลาย ๆ คนหนึ่งในชุดเกาะอกสีแดงเพลิงเดินเข้ามาพร้อมด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า ด้านหลังของหล่อนมีชายหนุ่มและหญิงสาวเดินตามหลังมาอีกสี่คน เป็นหญิงสามและชายหนึ่ง มองดูแล้วแต่ละคนล้วนมีใบหน้าโดดเด่น แต่งแต้มสีสันมาอย่างสวยงามลงตัว ผู้หญิงหนึ่งในสามที่เดินตามหลังมาดามคิมนั้น เธอเพิ่งจะได้รับมงกุฎนางงามมาจากเวทีหนึ่ง และเป็นคนที่มาดามคิมมั่นใจว่าจะเรียกความสนใจจากเตกิล่าได้

 

จริง ๆ แล้วความมั่นใจของมาดามคิมก็ใช่ว่าจะไร้ที่มาที่ไป เพราะว่าสาว ๆ ส่วนมากที่เตกิล่าเคยมีสัมพันธ์ด้วยนั้นล้วนแล้วก็แต่มีรูปร่างหน้าตาไปทางเดียวกันกับนางงามสาวคนนี้

 

“สวัสดีค่ะคุณเวลส์ วันนี้ดิฉันโชคดีจริง ๆ ที่คุณเวลส์ว่างเลยสามารถเข้าพบได้” น้ำเสียงที่ดัดจนแสบหูคนฟังไม่น้อยพูดออกมา รอยยิ้มประจบประแจงปรากฏอยู่ที่ริมฝีปาก

 

บุคลิกของมาดามคิมนี้ หากเป็นคนอื่นก็จะไม่มีใครชอบใจเท่าไหร่นัก เพราะรู้สึกว่าไร้รสนิยม ไร้ความเป็นผู้ดี แต่เตกิล่ากลับชอบที่จะคุยกับมาดามคิม หมายถึงคุยกับคนแบบมาดามคิมนั้นบางครั้งก็ง่ายกว่าคุยกับพวกที่วางตัวดี แต่สวมหน้ากากหลายชั้นจนหาใบหน้าที่แท้จริงไม่เจอ

 

“นั่งก่อนสิ พุฒิธร บอกเด็กให้ยกเครื่องดื่มมาเสิร์ฟด้วย” เตกิล่าเชิญให้มาดามคิมนั่งลง และมาดามคิมที่เคยเข้าห้องนี้มาแล้วสองสามครั้งก็รู้งานดี เธอพาเด็ก ๆ ของเธอเดินไปนั่งลงยังโซฟารับแขกที่มุมห้อง นั่งรออย่างสงบเสงี่ยมให้ผู้เป็นเจ้าของห้องเดินมาร่วมนั่งด้วย

 

“พอดีว่าได้เด็กใหม่เข้ามาอยู่ในสังกัดน่ะค่ะ เลยพามาสวัสดีคุณเวลส์เสียหน่อย เผื่อว่าเด็กมันจะมีบุญมีโอกาสถูกคุณเวลส์เรียกใช้งานบ้าง” มาดามคิมในสายตาของเตกิล่าก็คือคนที่จัดหาเด็กส่งให้กับพวกนักธุรกิจรวย ๆ แต่ที่จริงแล้วเธอก็นับได้ว่าเป็นแมวมองคนหนึ่ง มีเส้นสายในวงการบันเทิงอยู่มาก เด็กที่บอกว่าอยู่ในสังกัดของเธอหลายคนก็มีที่ยืนในวงการบันเทิง แต่ก็คงไม่ต้องอธิบายว่าที่สามารถมีที่ยืนได้นั้น นอกจากความสามารถแล้วยังใช้อะไรแลกมาบ้าง

 

เตกิล่าพยักหน้ากับคำพูดของมาดามคิม สายตาไล่มองไปตามเด็กในสังกัดที่มาดามคิมพามาแต่ละคน และพบว่ามาดามคิมคนนี้แม้ว่าจะดูแล้วไร้สง่าราศรี แต่เรื่องเดาใจลูกค้านั้นเก่งกาจนัก แต่ละคนที่พามาล้วนแล้วแต่เป็นแบบที่เตกิล่าถูกใจได้ไม่ยากทั้งนั้น 

 

สายตาคู่คมไล่มองไปทีละคนจนสุดท้ายไปหยุดอยู่ที่ชายหนุ่มเพียงคนเดียวที่ถูกพามา

 

“เอ่อ คนนี้ดิฉันเพิ่งจะรับเข้าสังกัดมาได้ไม่กี่วัน วันนี้ถือโอกาสพามาเปิดหูเปิดตา แล้วไหน ๆ ก็ได้เข้าพบคุณเวลส์แล้วเลยพามาด้วยน่ะค่ะ” แม้ว่ามาดามคิมจะพูดอย่างนั้น แต่เตกิล่าก็เดาได้มาเธอคงจะรู้เรื่องที่เขาอุ้มลิเคียวออกไปเมื่อคืนก่อน วันนี้ถึงได้พาเด็กผู้ชายคนนี้มาให้เขาเลือก มองดูแล้วมีส่วนคล้ายลิเคียวอยู่หลายส่วน แต่ว่าไม่ต้องตั้งใจมอง แค่มองเผิน ๆ แล้วก็รู้ว่ายังห่างชั้นกับเจ้าเหล้าหวานนั่นอีกไกล

 

“เอ้า จะเสียมารยาทกันอยู่ทำไม ยังไม่รีบสวัสดีคุณเวลส์อีก” มาดามคิมเห็นว่าเตกิล่าไม่พูดอะไรก็หันไปดุเด็กของตัวเอง รีบบอกให้แต่ละคนทักทายเตกิล่า

 

“สวัสดีค่ะคุณเวลส์”

 

“สวัสดีครับคุณแวลส์”

 

“สวัสดีค่ะคุณเตกิล่า” 

 

ไม่ต้องรอให้มาดามคิมสั่งซ้ำรอบสอง เสียงทักทายเตกิล่าอย่างนอบน้อมก็ดังขึ้นพร้อมกับทันที ทว่ามีเสียหนึ่งที่โดดเด่นออกมา ไม่ใช่เพราะน้ำเสียง แต่เป็นเพราะสรรพนามที่ใช้เรียกขานเจ้าของห้องต่างหาก

 

หลังจากเสียงทักทายของทั้งสี่คนจบลง ทั้งห้องก็เผชิญกับความเงียบทันที มาดามคิมหน้าเปลี่ยนสีเมื่อเห็นว่าคนที่หล่อนฝากความหวังเอาไว้ มีแววว่าจะเป็นผู้ดับความหวังของหล่อนในวันนี้เสียแล้ว

 

“เอ่อ คุณเวลส์อย่าถือสาไลลาเลยนะคะ เด็กคนนี้ไม่ค่อยจะรู้เรื่องอะไรเท่าไหร่ ยังไม่รีบของโทษคุณเวลส์อีก ไม่รู้หรือไงว่าคุณเวลส์ไม่ชอบให้คนที่ไม่สนิทเรียกชื่อ” มาดามคิมพูดขอโทษเตกิล่า และหันไปดุคนที่สร้างเรื่องให้หล่อน

 

ดุคนของตัวเองไป สายตาก็ลอบพิจารณษสีหน้าของเจ้าของห้อง หากว่าเตกิล่ามีทีท่าว่าจะห้ามสักหน่อย เรื่องในวันนี้ก็คงจะไม่แย่นัก และความหวังของหล่อนก็จะมีเพิ่มขึ้น

 

แต่แล้วมาดามคิมก็รู้ซึ้งถึงคำว่าถ้าไม่หวังก็จะไม่ผิดหวัง เพราะเตกิล่านอกจากจะไม่ห้ามแล้วสายตายยังคงเย็นชายยิ่งขึ้นอีกด้วย ดวงตาที่เมื่อครู่ยังเหลือบแลไลลาอยู่บ้าง คราวนี้ไม่มองแม้แต่หางตา

 

ไลลาเองก็รู้ว่าตัวเองเดินเกมส์พลาดไปเสียแล้ว ก่อนหน้านี้เธอมั่นใจว่าความสวยของตัวเองจะต้องดึงดูดเตกิล่าเอาไว้ได้ และถ้าหากว่าสร้างความแตกต่างให้ตัวเองสักหน่อย มีหรือจะไม่สามารถล่อลวงเตกิล่าได้ ผู้ชายคนไหน ๆ ก็มักจะตกหลุมพรางลูกไม้ของเธอทั้งนั้น แต่เธอไม่คาดคิดว่าเตกิล่าจะแตกต่างจากผู้ชายคนอื่นที่เธอเคยเจอ

 

ลูกไม้ที่เคยได้ผล ตอนนี้กลายเป็นพิษเสียแล้ว

 

“ขอโทษค่ะ ไลลาไม่ทราบเลยเสียมารยาทไป” ไลลานางงามสาวตีหน้าเศร้าแบบที่ผู้ชายคนไหนเห็นก็ต้องอย่างจะเข้าไปโอบกอดเพื่อปลอบประโลม แต่ว่าเตกิล่าก็ไม่ใช่ผู้ชายประเภทเดียวกับผู้ชายประเภทนั้น

 

เมื่อเห็นว่าเตกิล่าไม่แม้แต่จะมองมา มาดามคิมและไลลาก็สีหน้าย่ำแย่ทันที แต่คนอื่น ๆ ล้วนแล้วแต่มีประกายในแววตา มีใครไม่รู้บ้างว่าวันนี้ตัวเองมาเป็นตัวเลือกก็เท่านั้น ส่วนคนที่มาดามคิมตั้งใจจะดันจริง ๆ ก็คือนางงามเพิ่งรับมงกุฎคนนี้ แต่ว่ามาตอนนี้เห็นทีว่าจะเป็นโอกาสของพวกเขาแล้ว

 

ทว่าสามคนที่เหลือยังไม่ทันจะดีใจไปมากกว่านี้ พุฒิธรก็เข้ามารายงานเตกิล่าเสียก่อน

 

“บอสครับ คุณลิเคียวมาถึงแล้วครับ” พุฒิธรไม่ได้พูดเสียงดัง อันที่จริงก็แทบจะกระซิบข้างหูเตกิล่า แต่ว่ามันก็ดังพอที่แขกทั้งห้าจะได้ยิน

 

บรรยากาศกดดันเมื่อครู่นี้จางลงไปเพราะการปรากฏตัวของพุฒิธร มาดามคิมที่เมื่อครู่ยังไม่รู้ว่าตัวเองจะทำยังไงต่อดีกับสถานการณ์ในตอนนี้ก็หาทางลงให้ตัวเองเจอ แม้ว่าจะสงสัยว่าลิเคียวคือใคร แต่ก็ไม่กล้าถาม คิดเอาเองว่าชื่อเป็นเหล้าอย่างนี้ก็คงเป็นญาติคนหนึ่งของสองฝาแฝดชื่อเหล้าเหมือนกัน

 

ดูเหมือนเธอจะลืมไปแล้วว่าก่อนหน้าก็มีอีกหนึ่งเหล้าที่ไม่ได้เป็นญาติของสองฝาแฝด แต่ได้เป็นเมียฝาแฝดคนพี่ไปเลย

 

“ดูเหมือนว่าคุณเวลส์จะมีแขกคนสำคัญ อย่างนั้นดิฉันขอตัวก่อนดีกว่า หวังว่าวันหน้าจะได้มีโอกาสรับใช้คุณเวลส์นะคะ” พูดจบก็ลุกขึ้นเดินนำเด็กในสังกัดออกไป โดยที่เด็กในสังกัดทั้งสี่คนทิ้งสายตาอาลับอาวรณ์เอาไว้กับเตกิล่า

 

เมื่อมาดามคิมเดินนำเด็กของตัวเองเดินออกมา ยังไม่ทันจะพ้นประตูห้องดีก็เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ด้านหน้าประตูห้อง เบื้องหลังมีการ์ดของเวลส์ยืนประกบอยู่สองคน

 

ทั้งห้าคนที่เพิ่งเดินออกมาอดไม่ได้ที่จะมองอย่างสำรวจ มาดามคิมที่รู้เรื่องในคืนก่อนก็ดวงตาวาววับ มองลิเคียวแล้วหันไปมองเด็กหนุ่มที่ตัวเองพามา ก่อนจะส่ายหน้า

 

ห่างชั้นกันเกินไป

 

มาดามคิมรู้แล้วว่าทำไมวันนี้เตกิล่าถึงได้ไม่สนใจเด็ก ๆ ของเธอสักนิด นั่นก็เพราะว่ามีเหยื่อชั้นดีแบบนี้อยู่ในมือแล้วน่ะสิ

 

ลิเคียวกลายเป็นเหยื่อในสายตาของมาดามคิมไปโดยไม่รู้ตัว และไม่รู้ว่านอกจากจะกลายเป็นเหยื่อในสายตาของมาดามคิมแล้ว ก็ยังไม่รู้ว่าในสายตาของเด็กในสังกัดมาดามคิดนั้น มองเขาเป็นศัตรูไปแล้ว โดยเฉพาะไลลา

 

“นั่งลงสิ” เมื่อลิเคียวเดินเข้ามาในห้อง เตกิล่าก็บอกให้เจ้าตัวเดินมานั่งลง 

 

ลิเคียวที่เดินเข้ามาในห้อง กวาดตามองไปรอบ ๆ ห้องก่อนจะเดินไปตามเสียงของเตกิล่า มองชุดโซฟาที่ตั้งอยู่ แล้วเดินเลยโซฟาที่มีแขกห้าคนนั่งเมื่อครู่ไปทิ้งตัวนั่งลงบนตักแกร่งของเตกิล่า 

 

การกระทำของลิเคียวทำเอาทั้งเจ้านายทั้งลูกน้องชะงัก

 

พุฒิธรสบตากับเจ้านายของตัวเองชั่วแวบหนึ่งแล้วรีบพาตัวเองออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้เตกิล่ารับมือกับลิเคียวอยู่คนเดียว

 

เตกิล่าเองก็ชะงักนิ่งไปกับการกระทำของลิเคียว ก่อนจะเปิดปากถาม

 

“ทำไมไม่นั่งโซฟาดี ๆ” ถามอย่างนั้นแต่ก็ไม่ได้บอกให้คนบนตักลงไปนั่งที่โซฟา และก็ไม่ได้ออกแรงยกคนลงไปจากตักของตัวเองด้วย ทั้งยังใช้จมูกสูดดมกลิ่นหอม ๆ ที่ออกมาจากร่างกายของคนบนตักอีกด้วย กลิ่นกายหอม ๆ ที่ถูกใจเขาไม่น้อยนั่น

 

“ไม่ชอบนั่งทับที่คนอื่น” ลิเคียวพูดเสียงเรียบ สีหน้าแววตาว่างเปล่าจนเตกิล่าเดาอารมณ์ของเจ้าตัวไม่ออก

 

“ที่ข้าง ๆ ฉันว่าง ก่อนหน้านี้ไม่มีใครนั่ง” เตกิล่าเดาได้ว่าลิเคียวหมายถึงอะไร เขาจุดรอยยิ้มที่มุมปากของตัวเองอย่างห้ามไม่ได้ แล้วแสร้งชี้ไปยังพื้นที่ว่างข้าง ๆ ตัวเอง บอกให้ลิเคียวรู้ว่าที่ตรงนี้ก่อนหน้าที่เจ้าตัวจะเข้ามาก็ไม่มีใครได้นั่ง

 

“ว่างเหรอ” ลิเคียวไม่ได้ปรายตามองที่ว่างบนโซฟาเลยสักนิด แต่เงยหน้าจ้องมองเตกิล่าด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความจริงจัง

 

เตกิล่านิ่งไปกับคำพูดและแววตาของลิเคียว เขารู้สึกว่าคำถามของลิเคียวจะไม่ใช่เจาะจงถึงโซฟาที่ว่างข้าง ๆ เขาแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็พยักหน้าตอบกลับไป

 

“ว่าง”

 

“ไม่ว่างแล้ว” หลังจากที่เขาตอบกลับไป เขาก็ได้รับคำพูดนี้ตอบกลับมาจากคนบนตัก

 

“ทำไมไม่ว่างแล้ว” เตกิล่าถามพร้อมกับก้มหน้าลงสบตากับดวงตาคู่สวยกลับไป

 

“เพราะผมจอง” 

 

คำพูดนี้ของลิเคียวพร้อมกับแววตาเป็นประกายที่จ้องมองมาทำให้หัวใจของเตกิล่าเต้นผิดจังหวะไประดับหนึ่ง

 

“นายจีบฉันเหรอ” เตกิล่าเผลอถามออกไป แต่แม้ว่าจะไม่ได้ตั้งใจถาม ทว่าเมื่อถามออกไปแล้วเขาก็ตั้งใจรอฟังคำตอบ

 

“ไม่จีบ” คำตอบเพียงสองคำสั้น ๆ ก็เปลี่ยนจังหวะการเต้นของหัวใจในอกข้างซ้ายของเตกิล่าไปอีกครั้งหนึ่ง

 

ลมหายใจของเตกิล่าสะดุด ประกายตาในดวงตาคู่คมเป็นระรอกไหวไปครั้งหนึ่ง ก่อนจะกลับมานิ่งเรียบภายในชั่วพริบตา

 

“ฉันให้นายไปอยู่ที่คอนโดฉันก็ได้ แต่ว่าฉันมีข้อตกลงด้วยเหมือนกัน” เมื่อปรับอารมณ์ของตัวเองได้ เตกิล่าก็เปลี่ยนเรื่องพูดไปพูดถึงเรื่องที่ทำให้ลิเคียวมาเจอเขาที่นี่

 

“อะไร” ลิเคียวไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรกับการเปลี่ยนไปอย่างกระทันหันของเตกิล่า เขาถามออกมาด้วยท่าทางเรียบเรื่อย แผ่นหลังเอนแนบอกแกร่งของเตกิล่าอย่างเป็นธรรมชาติ เหมือนกับว่าเขาทำอย่างนี้มาหลายครั้งแล้ว

 

“ฉันต้องการให้นายเซ็นสัญญากับเวลส์เอ็นเตอร์เทนเม้นต์” หากตั้งใจฟังดี ๆ จะพบว่าน้ำเสียงของเตกิล่านั้นขาดช่วงไปเล็กน้อยด้วย

 

“แล้วผมจะได้อะไรถ้าตกลง” ประโยคนี้ของลิเคียวแน่ชัดแล้วว่าเขาต้องการอย่างอื่นตอบแทนนอกเหนือจากเงินรายได้ และข้อเรียกร้องของเขาก่อนหน้านี้ เพราะนั่นถือว่าเป็นสิ่งที่เตกิล่าต้องจ่ายหลังจากแพ้เดิมพัน

 

“นายอยากได้อะไร” ม่านตาของเตกิล่าหดตัวลง เขารู้สึกว่าข้อเรียกร้องของคนบนตักเขาจะต้องไม่ธรรมดาแน่

 

“นอนกับผมสิ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.58K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,708 ความคิดเห็น

  1. #5678 PANDORA_PANDORE (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2564 / 22:51
    นอน นอนเฉยอะนะเตกิล่า กลับมาก่อนนนนอย่าเพิ่งคิดไปไกลล
    #5,678
    0
  2. #5646 munkrishear (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2564 / 22:55
    ร้ายมากกกก
    #5,646
    0
  3. #5564 oscheek (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2563 / 09:18
    น้องร้ายมากกกกกก พี่เตไปไม่เป็นเลย
    #5,564
    0
  4. #5519 mothergod (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 17:46
    พวกอิพี่ต้องรู้ไรแน่นอน
    #5,519
    0
  5. #5475 Fueled me (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2563 / 22:57
    สุดยอดไปเลย555555555
    #5,475
    0
  6. #4922 Krystal wing (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 22:41
    something wrong with this guy
    #4,922
    0
  7. #4838 kung0841560683 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 21:57

    หนู!!!

    #4,838
    0
  8. #4766 Buzzzzzzzzzz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 09:21
    ยัยหนูต้องการไรเนี่ย
    #4,766
    0
  9. #4387 khunsom08 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 17:41
    น้องร้ายมาก
    #4,387
    0
  10. #3455 Rabbiitao (Su:D) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 20:51
    ฉันรักเอเนจี้นี้ อึนๆนี้ๆ 5555
    #3,455
    0
  11. #3226 xวาuxวาu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 15:08
    น้องแบ่บ .. น่าจะมาพร้อมๆความมึนตึ้บ 😂
    #3,226
    0
  12. #3053 pommys (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 15:19
    ว่างในที่นี้ คือ
    #3,053
    0
  13. #3052 pommys (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 15:11
    *******เรียกร้อง
    #3,052
    0
  14. #2991 PaiiKanj (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 20:57
    กรี๊ดดดดดดเด
    #2,991
    0
  15. #2894 noo_parekapoom (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 13:14
    คึๆๆๆๆ
    #2,894
    0
  16. #2599 อยากกินเสียวหลงเปา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 08:48
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #2,599
    0
  17. #2473 tang_thai°°° (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 20:56
    น้องคือแซ่บอยู่น้าาา
    #2,473
    0
  18. #2297 demonheart (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 00:13
    โอ้ยนอ เค้ามีแต่อยากได้ตำแหน่งจนเอาตัวเข้าแลก

    แต่น้องคือบั่บ อยากให้อยู่ตำแหน่งนี้หรอ เอาตัว-มา

    .
    ฮรึก ..แซ่บค่ะแม่
    #2,297
    0
  19. #2139 chyanin (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 16:48
    สะดุดหัวทิ่มเลยไหมคะเตกีล่า
    #2,139
    0
  20. #1999 Duckkypet (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 20:35
    พี่เตกีล่าคือเสียอาการบ่อยมากแม่55555 ยังไงก็ต้องคนนี้นะ สะใภ้คนต่อไป ชอบความเอาแน่เอานอนกับน้องลิเคียวไม่ได้5555555
    #1,999
    0
  21. #1986 Suraiya1874 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 18:44
    นอนเฉยๆหรือเปล่านะ5555
    #1,986
    0
  22. #1981 angle-wing (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 17:52
    นอนในความหมายไหนค่ะ? ขยายความที
    #1,981
    0
  23. #1805 เม่นน้อยมีหนาม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 17:32
    ชั้นว่านอนที่แปลว่านอนจริงๆ ( ͠° ͟ʖ ͡°)
    #1,805
    0
  24. #1526 YanisaCH (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 10:06
    กรี้ดดด
    #1,526
    0
  25. #1481 Don't disappoint (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 00:07
    กรี๊ดกร๊าดดเว้ยแกรมันงุมงวยที่ไม่ใช่งงแต่เป็นงุมงวย?? งงป่ะเออชั่งมันเถอะ😂😂
    #1,481
    0