นอนกับผมสิครับ #อยากกินเตกิล่า

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,715 ครั้ง
    12 ส.ค. 63

เส้นผมสีบลอนด์ถูกนิ้วเรียวยาวของเตกิล่าขยุ้มจนเสียทรงไปหมด ดวงตาสีเทาอมฟ้านั้นเหมือนกับมีม่านหมอกมาปกคลุมจนมืดครึ้ม ฟันคมขบริมฝีปากล่างจนมันแทบจะปริแตก 

 

“บ้าชิบ” คนที่อยู่ ๆ ก็เหมือนถูกถีบลงจากบันไดสวรรค์นั้นส่งเสียงสบถในลำคอ ร่างกายเปลือยเปล่ายืนจังก้า ไอควมเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่ตกกระทบร่างกายก็ไม่อาจดับความรุ่มร้อนที่เกิดขึ้นกับร่างกายและจิตใจได้

 

“ลิเคียว นายหลับจริงสิ” เตกิล่าอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงเรียกด้วยความคาดหวังอีกครั้ง และแม้ว่าจะส่งเสียงดังขนาดไหน ดวงตาที่หลับพริ้มนั่นก็ไม่มีทีท่าว่าจะเปิดขึ้นมา อันที่จริงไม่มีแม้แต่การเคลื่อนไหวเล็ก ๆ น้อย ๆ อะไรเลย

 

เตกิล่าก้มหน้าลงมองส่วนอ่อนไหวของตัวเองที่บัดนี้มันแข็งขืนพร้อมที่จะใช้งานเต็มที่ แต่คนที่มันต้องใช้งานด้วยนี้หลับไม่ได้สติไปแล้ว

 

เตกิล่าไม่เคยมีรสนิยมลักหลับคู่นอนของตัวเองเลยสักนิด รู้สึกว่ามันไม่เร้าใจเหมือนกับการมีสติรับรู้ทั้งสองฝ่าย แต่มาตอนนี้ความคิดที่จะลักหลับเริ่มผุดเข้ามาในหัวของเขาอย่างห้ามไม่อยู่แล้ว

 

เหมือนสวรรค์เบื้องบนจะรู้ความคิดที่ไม่ดี เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ของเขาถึงได้ดังขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน

 

เตกิล่าพ่นลมหายใจออกทางจมูกอย่างแรงครั้งหนึ่งแล้วกวาดสายตามองหาต้นทางของเสียง ก่อนจะพบว่ามันตกอยู่ใกล้ ๆ กับกางเกงที่เขาถอดแล้วเหวี่ยงทิ้งไปเมื่อไม่กี่อึดใจที่ผ่านมา

 

เจ้าของร่างสูงแกร่งที่บัดนี้เปลือยเปล่าไม่มีสิ่งใดห่อหุ้มร่างกายอยู่เลยเดินไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ดวงตาที่ยังคงเต็มไปด้วยอารมณ์ขุ่นมัวมองขื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ พอเห็นว่าเป็นพี่ชายฝาแฝดที่โทรมาก็กดรับสาย

 

“มีอะไร” น้ำเสียงห้วน ๆ ถูกกรอกลงไป ส่งตรงไปให้พี่ชายฝาแฝดที่โทรมาได้ผิดจังหวะ และอาจจะกลายเป็นสนามอารมณ์ให้น้องชายที่เพิ่งจะผิดหวังอย่างแรงมา

 

“น้ำเสียงดูไม่สบอารมณ์นะ ทำไม ฉันโทรมาขัดจังหวะอะไรหรือไง” เตกิล่าได้ยินน้ำเสียงกลั้วหัวเราะดังมาจากทางปลายสาย ดวงตาที่ขุ่นมัวก็แปรเปลี่ยนเป็นมืดครึ้มทันที ลำคอส่งเสียงสถบออกไปไม่ยั้ง คนฟังจับใจความแทบไม่ได้

 

ให้โทรมาขัดจังหวะยังดีกว่าที่ตอนนี้กิจกรรมเข้าจังหวะไม่มีให้ทำแล้ว!

 

“อารมณ์ไม่ดีจริง ๆ สินะ หรือว่าฉันโทรมาขัดจังหวะจริง ๆ แต่ก็อาจจะไม่ เพราะถ้านายเข้าด้ายเข้าเข็มอยู่คงไม่สนใจจะรับสายจากพี่ชายอย่างฉัน” ไม่รู้ว่ามาร์ตินี่จงใจหรือเปล่า แต่คำพูดของเขาเหมือนมีดปักเข้าที่กลางใจของเตกิล่า ฟันกรามขบเข้าหากันแน่นจนสันกรามขึ้นเป็นนูนเด่นชัด

 

“บอกมาว่ามีอะไร” เตกิล่าสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ เพื่อระงับอารมณ์ของตัวเองแล้วกัดฟันถามพี่ชายฝาแฝดด้วยเสียงต่ำ ๆ

 

“หึ แค่จะโทรมาชวนนายไปยิงนกด้วยกัน” 

 

“ยิงนกอะไร นายชอบอะไรแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่” เตกิล่าถามออกไปด้วยความสงสัย และไม่รู้ว่าเขาหูแว่วไปเองหรือเปล่า เพราะหลังจากที่มาร์ตินี่พูดชวนเขาจบแล้วนั้น เขาได้ยินเสียงหัวเราะเบา ๆ จากทางฝั่งนั้น เสียงคล้ายเจ้าเหล้าไร้สีผู้เป็นพี่สะใภ้ของเขา

 

“ก็ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ แต่เห็นมันบินว่อนเต็มไปหมด ก็คิดว่านายอาจจะอยากสอยมันทิ้งสักตัวสองตัว” 

 

คำพูดของมาร์ตินี่ทำให้ม่านตาของเตกิล่าหดแคบลง

 

“หึ ฉันไม่ชอบทารุณกรรมสัตว์ ถ้านายชอบก็ตามสบาย” เตกิล่าตอบไปอย่างไม่เสียเวลาคิด แม้ว่าเขาจะมีความชื่นชอบในการทรมานศัตรู แต่กับสัตว์เขาไม่ชื่นชอบเท่าไหร่ และก็แปลกใจไม่น้อยเหมือนกันที่มาร์ตินี่มาชวนเขาแบบนี้ เพราะเท่าที่จำได้ พี่ชายของเขาก็ไม่เคยชื่นชอบหรือแม้แต่จะเฉียดใกล้อะไรแบบนี้มาก่อนด้วยเช่นกัน

 

“หึ ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจนาย” 

 

“โทรมาแค่นี้ใช่ไหม” เตกิล่าถามเมื่อพี่ชายฝาแฝดไม่คะยั้นคะยอในการชวนเขาต่อ 

 

“อืม ไม่มีอะไรแล้ว อ้อ ไม่สิ ฉันลืมบอกนายไปสินะว่าฉันส่งลิเคียวไปให้นายด้วย” เตกิล่าที่กำลังจะวางสายหลังจากที่มาร์ตินี่บอกว่าไม่มีอะไรแล้วก็เป็นอันต้องหยุดชะงักความคิดของตัวเองลง

 

ม่านตาของเตกิล่าหดแคบลงอีกครั้งเมื่อได้ยินคำพูดของพี่ชาย ก่อนจะย้ายสายตาไปจับจ้องมองคนที่นอนอยู่บนเตียง เมื่อคิดว่เป็นคนที่พี่ชายส่งมาให้ ดวงตาที่เมื่อไม่กี่นาทีก่อนนี้ยังเต็มไปด้วยความร้อนแรงก็กลายเป็นเย็นเยียบ

 

เป็นคนที่ถูกส่งมานี่เอง ไม่น่าล่ะถึงได้ดูแปลก ๆ นัก แถมยังรู้วิธีดึงดูดความสนใจจากเขาด้วย

 

ความไม่พอใจพุ่งขึ้นสูงทันทีโดยที่เตกิล่าไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าทำไมถึงเกิดความรู้สึกแบบนี้ขึ้นมา ไม่ใช่ว่าเหตุการณ์แบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นระหว่างพวกเขาสองคนพี่น้องสักหน่อย พวกเขาทั้งคู่ต่างก็เคยส่งคู่นอนไปให้กับอีกคน อย่างวอดก้านั่นก็เป็นเพราะเขาเกิดถูกใจจึงให้คนไปดีลมาก่อน แต่เกิดติดธุระกะทันหันจึงต้องส่งต่อให้กับพี่ชายฝาแฝดอย่างมาร์ตินี่ จนทำให้ตอนนี้ทั้งคู่กลายเป็นคู่รักที่น่าหมั่นไส้ที่สุดไปแล้ว

 

“นายส่งมานี่เอง” เตกิล่ากัดฟันพูดตอบกลับไป อารมณ์ร้อนรุ่มเมื่อครู่นี้จางหายไปจนหมดแล้ว 

 

“หืม ถึงนายแล้วเหรอ ทำไมถึงเร็วนัก ฉันเพิ่งจะฝากกวินไปให้นายเมื่อเย็นเองนะ” น้ำเสียงแปลกใจจากมาร์ตินี่ ทำให้เตกิล่าหัวสมองหมุนวนอย่างมึนงงอีกครั้งหนึ่ง 

 

“หมายความว่าไง นายเพิ่งส่งลิเคียวมาเมื่อเย็นเหรอ จะเป็นไปได้ยังไง” เตกิล่าถามออกไปอย่างมึนเบลอขึ้นมาแล้ว ดวงตากวาดมองลิเคียวที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงของเขา

 

“ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ ลิเคียวนั่นพ่อตาเพิ่งให้ฉันมาเมื่อไม่กี่วันก่อน วันนี้กวินจะกลับไปที่นั่นฉันเลยฝากไปให้นายด้วยสองขวด บอกเลยว่ารสชาติดีเยี่ยม ได้กินแล้วนายจะติดใจ” มาร์ตินี่พูดนำเสนอเหมือนว่าได้ค่าจ้างมา 

 

หัวคิ้วที่ขมวดเข้าหากันของเตกิล่าคลายออกทันทีหลังจากที่ฟังคำพูดจากพี่ชายฝาแฝดจบ เขาส่งเสียงหัวเราะในลำคอครั้งหนึ่ง น้ำเสียงนั่นฟังดูแล้วไม่ใช่จากความรื่นเริงใจเลยสักนิด 

 

“ไว้ได้กินแล้วฉันจะบอกอีกทีแล้วกันว่าติดใจหรือเปล่า” เตกิล่าพูดเพียงแค่นั้นแล้วกดตัดสายทิ้งทันที รู้สึกเหนื่อยใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

 

ส่วนคำพูดที่ทิ้งท้ายไว้ให้พี่ชายนั้น ไม่มีใครรู้เลยว่ามันหมายถึงลิเคียวที่พี่ชายส่งมาหรือลิเคียวที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงของเขาตอนนี้กันแน่

 

เตกิล่าโยนโทรศัพท์ของตัวเองไปยังโซฟาตัวนุ่มที่ตั้งอยู่มุมห้องอย่างไม่ค่อยจะใยดีนักว่ามันจะไปกระเด็นไปตกอยู่ที่พื้นหรือเปล่าเพราะหลังจากโยนไปส่ง ๆ เขาก็หมุนตัวพาร่างกายเปลือยเปล่าของตัวเองเข้าห้องน้ำไป

 

ภายใต้สายน้ำเย็น ๆ ที่ไหลลงมาเป็นสายจากฝักบัว ร่างกายหนาเต็มไปด้วยมัดกล้ามยืนอยู่ตรงนั้นปล่อยให้น้ำเย็น ๆ ตกกระทบศีรษะ ไหลเรื่อยลงมาจนถึงร่างกาย เปียกชุ่มไปทั้งเนื้อทั้งตัว ความเย็นของน้ำช่วยให้เขาใจเย็นขึ้นได้เยอะมาก 

 

หลังจากคลายอารมณ์หงุดหงิดไปได้จนหมดแล้วเตกิล่าก็ใช้ผ้าขนหนูผืนหนาที่แขวนอยู่ในนั้นมาเช็ดตัวแล้วพันมันลวก ๆ เข้าที่รอบเอว 

 

เท้าเปียกชื้นก้าวออกมาจากห้องน้ำ เส้นผมที่เปียกชุ่มทิ้งรอยหยดน้ำเอาไว้ตามทางโดยที่เจ้าของไม่สนใจจะเช็ดมันสักนิด 

 

เมื่อออกมาจากห้องน้ำเดินมาถึงเตียงนอน เตกิล่าก็กวาดตามองเตียงนอนที่มีคนครอบครองอยู่

 

อันที่จริงห้องนอนนี้ไม่ใช่ห้องนอนที่เขาใช้ประจำยามมานอนที่คอนโดมิเนียมแห่งนี้ มันยังมีอีกสองห้องที่เป็นห้องใหญ่ และหนึ่งในนั้นก็เป็นห้องนอนที่เขาไม่อนุญาตให้ใครได้เข้าไป แม้กระทั่งแม่บ้านที่ต้องมาทำความสะอาด

 

ดวงตาสีเทาอมฟ้าของเตกิล่าว่างเปล่าอยู่ชั่วขณะหนึ่ง ในขณะที่ตัดสินใจจะเดินกลับไปนอนที่ห้องของตัวเอง ก็ไม่รู้ว่ามีอะไรดลใจไม่ทราบ ความคิดที่จะกลับห้องถึงได้เปลี่ยนไป มือหนากระชากปมผ้าขนหนูที่ผูกไว้ลวก ๆ แล้วปล่อยมันทิ้งตัวลงไปกองอยู่กับพื้น ก่อนจะพาร่างเปลือยเปล่าของตัวเองขึ้นไปนอนเคียงข้างลิเคียวที่นอนอยู่ก่อนแล้ว ดึงร่างโปร่งบางนั่นเข้ามาอยู่ในอ้อมแขน แล้วค่อย ๆ ปิดเปลือกตาลงโดยที่มุมปากปรากฏรอยยิ้ม

 

 

เปลือกตาสีมุกขยับเคลื่อนไหวเบา ๆ อยู่สองสามครั้งเมื่อมีแสงสว่างลอดผ่านผ้าม่านหนามารบกวนการนอนหลับ 

 

เมื่อเปลือกตาที่ก่อนหน้าปิดสนิทเปิดเปลือยขึ้นมาก็รากฏให้เห็นดวงตาคู่สีฟ้าอ่อน แก้วตาใสกลอกกลิ้งไปมาอยู่สองสามครั้งคล้ายต้องการสำรวจสภาพแวดล้อม ก่อนที่จะไปตกกระทบเข้ากับคนที่นอนอยู่ข้าง ๆ แล้วค่อยย้ายมันมาอยู่ที่ช่วงเอวของตัวเองเมื่อรับรู้ได้ถึงน้ำหนักแขนที่พาดอยู่บนเอวของตัวเอง

 

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสายตาที่จ้องมองไป หรือเพราะอะไร คนที่เป็นเจ้าของอ้อมแขนถึงได้ค่อย ๆ เปิดเปลือกตาของตัวเองขึ้นมาบ้าง 

 

ดวงตาคู่คมสีเทาอมฟ้ายังมีประกายง่วงงุนอยู่จับจ้องไปยังดวงตาที่ฟ้าอ่อนที่มองมา จ้องมองกันและกันอยู่ครู่หนึ่ง เสียงทุ้มต่ำก็ดังขึ้นก่อน

 

“ตื่นแล้วสินะ” เตกิล่าพูดจบก็อดไม่ได้ที่จะขำตัวเอง นี่มันคำทักทายอะไรกัน

 

“หนัก” เสียงแหบพร่าที่เตกิล่าชอบฟังนั้นดังออกมา เจ้าตัวส่งเสียงพร้อมกับส่งสายตาไปยังต้นเหตุของคำพูด

 

เตกิล่าหัวเราะในลำคอครั้งหนึ่ง และแทนที่จะยกแขนของตัวเองออกจากรอบเอวของผู้ที่ส่งเสียงประท้วง เขากลับออกแรงรวบร่างของลิเคียวให้อยู่ในอ้อมแขนของเขาอย่างแนบชิดยิ่งขึ้น

 

“เมื่อคืนนายเล่นงานฉันหนักกว่านี้อีก แสบนัก” เตกิล่าพูดด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ ประกายตาวาววับ

 

“คุณไม่มีความสามารถเองนี่ ถ้าเก่งจริงผมก็หลับไม่ลงแล้ว” น้ำเสียงที่เตกิล่าชอบฟังถูกส่งออกมาพร้อมกับคำพูดที่ไม่น่าฟังสำหรับเตกิล่า

 

นี่มันไม่ต่างอะไรกับการหยามหน้ากันเลยสักนิด ดวงตาของเตกิล่ามืดครึ้มและไม่ต้องเสียเวลาคิด เตกิล่าพลิกกายขึ้นทาบทับเจ้าของคำพูดไม่น่าฟังทันที กักเรือนร่างโปร่งบางเอาไว้ใต้ร่าง สบตากับดวงตาที่จ้องมองมาอย่างไม่กลัวเกรงเลยสักนิด

 

“จะแก้ตัวตอนนี้เหรอ แปรงฟันก่อนไหม จะเหม็นน้ำลายบูดนะ” คำถามที่ถูกส่งออกมาจากปลีบปากบาง ๆ นั่นทำให้เตกิล่าไปต่อไม่ถูก เขาถึงกับชะงักไป อารมณ์ที่ต้องการจะพิสูจน์ตัวเองนั้นถึงกลับหายไป ตัดสินใจไม่ได้ว่าจะทำยังไงต่อดี

 

ไม่เคยมีใครที่เปิดปากพูดออกมาแต่ละประโยคก็ทำให้เตกิล่าไปต่อไม่ถูกอย่างนี้มาก่อนเลย และดูเหมือนว่าคนพูดนั้นจะไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลยสักนิด ดวงตาที่มองสบมามีแต่ความสงสัย น้ำเสียงนั่นก็จริงจัง ซึ่งถ้ามันเป็นน้ำเสียงหยอกเย้าหรือท้าทาย เตกิล่าก็คงไม่เป็นอย่างนี้

 

ความสับสนในลักษณะนิสัยของลิเคียวเข้ามาแทนที่ทุกความรู้สึกนึกคิดของเตกิล่า เขาสงสัยว่าลิเคียวคนนี้จริง ๆ แล้วเป็นคนยังไงกันแน่ ลักษณะการพูดแตกต่างจากเมื่อคืนราวกับคนละคน ไหนคนที่ชอบพูดเป็นคำ ๆ พูดซ้ำไปซ้ำมา

 

อ้อ แต่ก็ยังมีบางอย่างที่เหมือนเดิม นั่นก็คือการพูดแต่ละอย่างที่ทำให้คนฟังไปไม่เป็นเหมือนเดิม

 

“ว่าไง จะทำไหม ถ้าทำจะได้ไปอาบน้ำเตรียมตัวก่อน ถ้าไม่ทำจะได้นอนต่อ” ลิเคียวถามเตกิล่า ดวงตาจ้องมองไปยังเตกิล่าอย่างรอคอยคำตอบ สีหน้าจริงจังเป็นอย่างยิ่ง

 

เตกิล่าที่ยังคงทาบทับอยู่บนตัวลิเคียวมองตอบกลับไปอย่างชั่งใจอยู่หลายชั่วลมหายใจ ก่อนที่จะพลิกกายลงมานอนแผ่นหลังแนบเตียงเหมือนเดิม น้ำเสียงทุ้มต่ำถูกส่งออกมา

 

“ไม่ทำ” 

 

“โอเค ไม่ทำก็ไม่ทำ จะได้นอนต่อ” พูดจบแล้วก็หลับตาลงทันที ไม่ทันที่เตกิล่าจะได้มีโอกาสเปลี่ยนใจ ลมหายใจเข้าออกของคนที่บอกจะนอนต่อก็เป็นจังหวะสม่ำเสมอทันที

 

ทิ้งให้เตกิล่ามองด้วยความสับสนอยู่อย่างนั้น

 

ลิเคียว ลิเคียว คนยังไม่ทันจะได้กินก็ทำให้มึนเมาแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.715K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,717 ความคิดเห็น

  1. #5675 PANDORA_PANDORE (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2564 / 22:43
    นี่ใครผู้เชี่ยวชาญปรมาจารย์ด้สนการแกล้งหลับ ลิเคียว เชียวนะ🤣🤣🤣
    #5,675
    0
  2. #5644 munkrishear (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2564 / 22:24
    เตกิล่าโดนทุกคนแกล้งแล้ววว555555555 นึกถึงที่จิวเลี่ยนบอกไม่มีใครแกล้งหลับเก่งเท่ายัยลิเคียว ก็คือแกล้งแน่นอน5555555
    #5,644
    0
  3. #5609 lek0868909108 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มกราคม 2564 / 23:21
    แสบบบบบ
    #5,609
    0
  4. #5538 desbestiny (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 11:07

    ลิเคียวเป็นญาติวอดก้าที่พลัดพลาดกันรึเปล่า 5555555

    #5,538
    0
  5. #5473 Fueled me (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2563 / 22:42
    วิชาสะกดจิตนี่มันส่งต่อกันได้หรอ555555555555
    #5,473
    0
  6. #5463 Winterlynnz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 20:13
    น้องงงงง55555555555555555555555555555555555555555555555
    #5,463
    0
  7. #4919 Krystal wing (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 22:29
    สงสัยยย
    #4,919
    0
  8. #4764 Buzzzzzzzzzz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 08:58
    5555555 ปากคอนะลิเคียว สงสารเตกีล่าแล้ววว
    #4,764
    0
  9. #4385 khunsom08 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 17:25
    ลิเคียวลูก
    #4,385
    0
  10. #4091 ลิตเติ้ลไวท์ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 12:14
    น้องดูอึน ๆ นะ 5555
    #4,091
    0
  11. #3771 Sensibleyui (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 16:08
    โคตรแสบ
    #3,771
    0
  12. #3050 pommys (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 14:54
    ทายาทวอดก้า
    #3,050
    0
  13. #2892 noo_parekapoom (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 12:55
    สงสาร เมาเร็วจัด
    #2,892
    0
  14. #2797 PaiiKanj (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 09:42
    พี่เหล้าร้ายเจอน้องร้ายกว่าค่ะ😂
    #2,797
    0
  15. #2688 littlefoolmoon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 23:48
    เออ เมาจริง ก่อนหน้านี้บ้านน้องอยู่แถวดงสมุนไพรรึป่าว?
    #2,688
    0
  16. #2312 eeyballaL (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 07:45
    นึกถึงประโยค วอดก้า วอดก้า
    #2,312
    0
  17. #2171 Mihoro Ki U (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 13:57
    เอ้อ สงสัยจะมึนมากกว่าเมาละเนี่ย ทั้งพี่เตทั้งคนอ่านเลยเนี่ย 5555+ 😂😂😂
    #2,171
    0
  18. #2137 chyanin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 16:20
    เหล้าหวานมักจะเมาเร็วนะเตกีล่า
    #2,137
    0
  19. #2120 tang_thai°°° (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 10:59
    น้อง!!!!เหมือนยังเมาค้างนะนั่น
    #2,120
    0
  20. #1992 Melanie43 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 20:13
    ฮือออ งงงงงในงงงงง
    ลิเคียว เธอ!!!!!!!!
    #1,992
    0
  21. #1602 kikkpstpk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 16:00
    พี่เตไม่ได้มึนคนเดียวค่ะ คนอ่านก็งงด้วย น้องงงงงงง55555555
    #1,602
    0
  22. #947 ononno (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 15:08
    มึนมากค่ะ มึนงงนี้แหละค่ะ 555555555555
    #947
    0
  23. #842 -dddd- (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 16:05
    ซึนมาก5555
    #842
    0
  24. #841 เราไม่รู้อาาาา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 15:45
    น้องงงง มึนมากกกกก ทำไมนอนง่ายจัง 5555
    #841
    0
  25. #840 Deftionary (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 00:44
    น้องมึนมากกก แต่พี่เตมึนกว่าาาา 55555
    #840
    0