นอนกับผมสิครับ #อยากกินเตกิล่า

ตอนที่ 42 : ตอนที่ 42

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,747
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,032 ครั้ง
    11 ต.ค. 63

“คุณลิเคียวอยากรับงานไหนครับ” แดนวางแฟ้มเอกสารกองใหญ่ลงบนโต๊ะข้างหน้าลิเคียว ในแฟ้มเอกสารนั่นก็คืองานที่เขาได้รับมอบหมายมาจากบริษัทให้เอามาให้ลิเคียวได้เลือก แต่ละงานก็เป็นงานถ่ายแบบ เดินแบบเป็นส่วนใหญ่ นอกเหนือจากนั้นก็เป็นงานถ่ายโฆษณาและงานละครอยู่สองสามเรื่อง ทว่าแต่ละเรื่องนั้นล้วนแล้วแต่เป็นบทตัวร้ายทั้งนั้น 

 

ซึ่งก็เดาได้ไม่ยากว่ามันเป็นผลพวงมาจากรอยยิ้มที่เป็นปริศนาของเจ้าตัว เป็นรอยยิ้มที่ยังไม่ได้รับการเฉลยว่าเจ้าตัวนั้นยิ้มด้วยอารมณ์ไหน 

 

และงานพวกนี้ที่แดนเอามาให้ลิเคียวเลือกนั่นก็คืองานที่ติดต่อมาตั้งแต่ตอนที่นิตยสารวางแผงวันแรก และมันก็ผ่านมาแล้วหนึ่งสัปดาห์ เป็นหนึ่งสัปดาห์ที่ลิเคียวยังคงเป็นกระแสอย่างร้อนแรงอยู่อย่างต่อเนื่อง แม้ว่าจะไม่เท่ากับวันแรก ๆ แล้วก็ตาม

 

ความจริงนั้นทางกฤติต้องการฉวยโอกาสนี้รับงานให้กับลิเคียวอย่างเต็มที่ แต่ว่าแดนผู้ได้รับมองหน้าหน้าที่จากเตกิล่ากลับหยุดยั้งเอาไว้ก่อน เนื่องจากสัปดาห์ที่ผ่านมานี้ลิเคียวเก็บตัวอยู่ในห้องไม่ออกไปไหน ซึ่งความจริงแล้วก็คือลิเคียวกำลังพัฒนาแบบแปลนอาวุธที่ได้รับมอบหมายหน้าที่มาก่อนหน้านี้

 

ซึ่งจากที่โหมศึกษาและพัฒนาอย่างหนักไปหนึ่งสัปดาห์ มันก็ได้มีความก้าวหน้าอย่างมาก และหากว่าต้องการพัฒนาแก้ไขมันให้มากไปกว่านี้ เขาก็ต้องรอก่อน รอผลจากการพัฒนาขั้นแรกออกมาก่อน ดังนั้นลิเคียวจึงได้มีเวลาออกมาพบปะหน้าคนอื่นเสียที

 

และทันทีที่เขาออกมาจากห้อง แดนก็รีบหอบแฟ้มเอกสารมาให้เขาเลือกทันที

 

ลิเคียวมองแฟ้มงานที่อยู่ตรงหน้าแล้วก็ถอนหายใจอย่างเหนื่อย ๆ เขาไม่เหมือนวอดก้าที่ชอบงานในวงการบันเทิงอยู่บ้าง และไม่เหมือนที่ตอนแรกทางวอดก้าต้องอาศัยงานในวงการบันเทิงเพื่อเอาชีวิตรอดจากการอดตาย ดังนั้นเขาจึงไม่มีความรู้สึกอยากจะรับงานสักนิด แต่เมื่อคิดว่าเป็นการหาผลประโยชน์ให้ธุรกิจของเตกิล่า เขาก็หยิบแฟ้มมาเปิดเลือกงาน

 

“ให้พี่เตเลือกให้ได้ไหม เขาเลือกงานไหนก็งานนั้นแหละ” หลังจากที่เปิดดูอย่างเนือย ๆ อยู่ของสามแฟ้ม ลิเคียวก็ไม่มีอารมณ์อยากดูอีก เขาละมือออกมาแล้วเอนตัวพิงพนักโซฟาพูดเสียงเอื่อย

 

“เอ่อ คุณเตกิล่าบอกว่างานนี้คุณลิเคียวน่าจะชอบครับ” แดนมองหน้าลิเคียวแล้วก็มีสีหน้าแปลก ๆ ก่อนจะดึงเอาแฟ้มล่างสุดออกมา นี่เป็นแฟ้มที่เจ้านายของเขาเลือกเอาไว้ก่อนหน้า และบอกว่างานนี้ลิเคียวน่าจะชอบ

 

เจ้านายของเขานี่รู้ใจคุณลิเคียวจริง ๆ

 

เมื่อลิเคียวได้ยินว่าเตกิล่าเลือกงานเอาไว้ให้เขาแล้วหนึ่งงาน เขาก็รู้สึกกะตือรือร้นขึ้นมาบ้าง เขาโน้มตัวมารับแฟ้มที่แดนยื่นให้ไปเปิดดู ก็พบว่าเป็นงานถ่ายแบบและที่สำคัญ คราวนี้ถ่ายปกคู่ 

 

คู่กับเตกิล่า!

 

“รับ เอางานนี้!” ไม่ต้องเสียเวลาคิด ไม่ต้องพูดให้มากความ เขาตัดสินใจรับงานอย่างไม่ลังเลเลยทันที

 

ไม่ต้องให้ค่าตัวเลยก็ได้ ถ่ายฟรีเลยก็ได้ ให้เขาเตรียมชุดไปเองก็ยังได้!

 

ดวงตาคู่เรียวยาวเปล่งกระกายทันที ไม่เหลือบร่องรอยความเหนื่อยหน่ายอย่างเมื่อครู่นี้อีก

 

เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังออกมาจากทางหน้าประตูเรียกให้ลิเคียวหันไปมอง แล้วเขาก็ต้องยกยิ้มเมื่อเห็นว่าเป็นใคร

 

เตกิล่า คนที่เขาไม่ได้เจอมาหนึ่งสัปดาห์เต็ม ๆ เพราะทุ่มเทเวลาให้กับการพัฒนาแบบแปลนอาวุธไปจนหมด

 

“พี่เต” ลิเคียวเรียกเตกิล่าเสียงใส ไม่เหลือคราบนายน้อยแห่งอัลมาสตีเหมือนยามอยู่ต่อหน้าลูกน้องเลยสักนิด กลายเป็นลูกแมวตัวน้อยของเตกิล่าไปทันที 

 

แดนมองลิเคียวแล้วนึกไปถึงครั้งแรกที่ได้เจอกัน เขาแทบจะจำภาพลักษณ์หนุ่มเย็นชาหน้ามึนคนเดิมที่ชอบพูดแต่ประโยคเดิม ๆ ไม่ได้แล้ว กลายเป็นคนที่ยิ้มแย้มหวานล้ำต่อหน้าเจ้านายของเขา เสียงแหบพร่าก็เรียกขานเจ้านายของเขาด้วยสรรพนามที่น่ารัก แต่ที่น่ารักยิ่งกว่านั้นก็คือสรรพนามที่ใช้เรียกขานตัวเอง

 

ชายหนุ่มคนหนึ่งแทนตัวเองว่าหนู ฟังดูแล้วก็แปลกไม่น้อย แต่พอเป็นลิเคียว ไม่รู้ทำไมเขาถึงได้คิดว่ามันเหมาะแล้ว

 

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นความคิดของแดนก็ไม่ได้สำคัญอะไร สำคัญที่ลิเคียวชอบพูด และเตกิล่าชอบฟังก็พอแล้ว

 

“งานเสร็จแล้วเหรอ” เตกิล่าเดินมานั่งลงข้าง ๆ ลิเคียว และทันทีที่ก้นของเขาแตกกับโซฟา ลิเคียวก็ปีนขึ้นมานั่งบนตักเขาอย่างรวดเร็ว

 

เตกิล่าสอดสองแขนเข้าโอบไว้ที่รอบเอวคอดแล้วกดปลายจมูกลงไปหอมที่แก้มนิ่มของลิเคียว สูดดมความหอมจากแก้มด้วยความคิดถึง เจ็ดวันที่ผ่านมานี้เขาได้ยินแต่เสียงอีกฝ่ายรอดผ่านโทรศัพท์มาให้ได้ยินแค่วันละไม่ถึงห้านาทีด้วยซ้ำ งานยุ่งกว่าเขาที่ต้องดูแลกิจการหลายอย่างของเวลส์เสียอีก

 

ลิเคียวเอียงแก้มให้เตกิล่าหอมแต่โดยดี ริมฝีปากมีรอยยิ้มกว้าง 

 

แดนมองคนสองคนที่เข้าสู่โลกแห่งสองเราไปแล้วก็ลอบส่ายหน้าอย่างระอาเบา ๆ แล้วถอยหลังเดินออกไปอย่างเงียบ ๆ ทิ้งแฟ้มงานเอาไว้อย่างนั้น คิดว่าเผื่อลิเคียวจะได้เลือกงานเพิ่มอีกสักสองสามงาน

 

แต่แดนไม่รู้เหรอ ว่าทันทีที่คล้อยหลังเขา แฟ้มที่เขาลงทุนหอบหิ้วมานั้นก็ถูกวางทิ้งไว้อย่างไม่มีใครใยดี เมื่อทั้งตัวเจ้าของค่าย ตัวนายแบบของค่ายนั้นพากันหายเข้าไปในห้องนอน กว่าจะได้ออกมาก็เช้าอีกวัน

 

 

“หนูไปด้วย” ลิเคียวพูดเมื่อเตกิล่ากำลังจะออกจากห้องไปทำงาน

 

เตกิล่าหันมองคนที่เขาก็คิดอยู่แล้วว่าวันนี้เจ้าตัวแต่งตัวเหมือนว่าจะออกไปไหนสักที่หนึ่ง แต่ไม่ทันได้คิดว่าจะไปที่บริษัทกับเขา มองเห็นแววตาที่เป็นประกายออดอ้อนแล้วก็ยกยิ้ม พยักหน้าให้ และทันทีที่เขาส่งสัญญาณอนุญาต เจ้าของร่างสูงโปร่งก็วิ่งมาคล้องแขนเขาด้วยรอยยิ้มทันที

 

พุฒิธรที่รอเจ้านายของตัวเองอยู่ที่รถชะงักสายตาไปเล็กน้อยเมื่อเห็นว่ามีใครเดินมาด้วย

 

“สวัสดีครับบอส สวัสดีครับคุณลิเคียว” พุฒิธรทักทายเจ้านายของตัวเองและลิเคียวที่กอดแขนเตกิล่าอยู่ ก่อนจะเปิดประตูให้ทั้งคู่ขึ้นไปนั่งบนรถ

 

ใช้เวลาจากคอนโนมิเนียมมาถึงบริษัทไม่นาน เมื่อรถแล่นมาจอดอยู่บนชั้นส่วนตัวของผู้บริหาร ลิเคียวกับเตกิล่าก็ลงจากรถ 

 

เหมือนกับตอนก่อนจะขึ้นรถ ลิเคียวเดินคล้องแขนเตกิล่าเข้าตึกบริษัท ท่ามกลางสายตาที่มองมาอย่างสงสัยใครรู้ของบรรดาพนักงาน

 

“นั่นลิเคียวนี่ ลิเคียวมาทำอะไรที่นี่ เดินควงแขนมากับบอสอีก” พนักงานคนใหม่ที่เพิ่งจะมาทำงานได้ไม่กี่วัน ไม่เคยเจอหน้าลิเคียวมาก่อน แต่ว่ารู้จักลิเคียวจากนิตยสารเดอะไทม์ พูดถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นระคนแปลกใจ

 

“ตกใจอะไร คุณลิเคียวเป็นนายแบบในสังกัดของเวลส์เอ็นอยู่แล้ว” พนักงานรุ่นพี่ที่ทำงานที่นี่มาก่อนนานแล้ว และเคยเจอลิเคียวที่เตกิล่าเคยพาเข้ามาที่นี่ก่อนหน้านี้พูดเสียงดุ 

 

“จริงเหรอคะ แล้วเขาสนิทกับบอสเหรอคะ” เมื่อได้รับรู้ข้อมูลที่ตัวเองไม่ได้รู้มาก่อนก็ตาโตขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะหรี่เสียงถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น คิดว่าวันนี้จะมีประเด็นเอาไปเล่นในโซเชียลแล้ว 

 

“เรื่องของเจ้านาย สอดรู้ให้มันน้อยหน่อยก็ดี” นอกจากจะไม่ได้รับคำตอบแล้ว ยังได้รับการสั่งสอนมาอีกหนึ่งประโยค 

 

พนักงานสาวตอบรับเสียงเบาในลำคออย่างสลด แต่ในใจนั้นหมายมาดว่าจะต้องรู้ให้ได้ว่าทั้งสองคนมีอะไรในกอไผ่มากกว่าเจ้าของค่ายและนายแบบในสังกัดหรือเปล่า

 

ส่วนสองคนที่สร้างความสงสัยให้กับคนอื่นนั้นก็ไม่ได้ให้ความใส่ใจเลยสักนิด เดินคล้องแขนกันเข้าไปในห้องทำงาน 

 

ความจริงแล้วทั้งเตกิล่าและลิเคียวต่างก็ไม่มีความคิดที่จะปกปิดความสัมพันธ์ของพวกเขา ถึงอย่างไรลิเคียวก็ไม่ได้คิดจะทำงานในวงการบันเทิงอย่างจริงจัง ไม่ต้องกลัวว่าแฟนคลับจะรับไม่ได้หากเขามีแฟน

 

“เอาขนมอะไรไหม” เตกิล่าเรียกผู้ช่วยเลขาของเขาเข้ามาข้างใน สั่งเครื่องดื่มร้อน ๆ ให้ลิเคียวไปแล้วอย่างหนึ่ง ก่อนจะหันมาถามความเห็นของเจ้าตัวว่าต้องการขนมอะไรเพิ่มไหม

 

ลิเคียวทำท่านึกอยู่ชั่วครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ 

 

“งั้นก็แค่นั้นแหละ” เตกิล่าพูดพร้อมกับพยักหน้าให้ผู้ช่วยเลขาออกไปจัดการตามที่สั่งได้เลย

 

“ค่ะ” สาวสวยรับคำก่อนที่จะเหลือบสายตามองลิเคียวด้วยแววตาที่เป็นประกาย 

 

หล่อ หล่อมาก หล่อกว่าบนนิตยสารอีก

 

ลิเคียวก็ไม่ได้รู้เลยว่าแถว ๆ นี้มีแฟนคลับของเขาอยู่หนึ่งคน

 

แน่นอนว่าเขาให้ความนใจอยู่ที่คนที่สามารถเรียกได้ว่า ‘แฟน’ แค่คนเดียว

 

“ขอบคุณครับ” หลังจากที่เดินกลับออกไปได้ไม่นาน ผู้ช่วยเลขาสาวสวยก็กลับเข้ามาอีกครั้งพร้อมกับแก้วเครื่องดื่มที่ส่งกลิ่นหอม ของเตกิล่านั้นเป็นกาแฟดำเพิ่มชอต ส่วนของลิเคียวเป็นโกโก้รสกลมกล่อม

 

“ขอบคุณครับ” ลิเคียวพูดขอบคุณสาวสวยเบา ๆ ก่อนจะต้องย่นคิ้วเมื่อเสิร์ฟเสร็จแล้ว แต่ว่าหญิงสาวยังไม่มีทีท่าว่าจะเดินออกไป เอาแต่ยืนตัวบิดอยู่ตรงหน้าเขา

 

“เอ่อ คือ เอ่อ คือว่า” 

 

“มีอะไรหรือเปล่าครับ” ลิเคียวถามไปอย่างงง ๆ เมื่อหญิงสาวเอาแต่ยืนส่งเสียงอึกอักในลำคออยู่อย่างนั้น

 

เมื่อได้ยินลิเคียวถามอย่างนั้น เธอกันหันสายตาลอบมองหน้าเจ้านายอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ แต่เมื่อเห็นว่าเตกิล่าไม่ได้พูดห้ามอะไร เธอก็รวบรวมความกล้าพูดขึ้นมา

 

“ช่วยเซ็นลายเซ็นให้หน่อยได้ไหมคะ” พูดเสร็จก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูม หยิบปากกาและรูปภาพโปสการ์ดที่แถมมากับนิตยสารเดอะไทม์ออกมายื่นให้กับลิเคียว

 

ลิเคียวมองแล้วก็เห็นว่ามันเป็นโปสการ์ดหนึ่งในรูปที่เขาถ่ายกับนิตยสารเดอะไทม์ เขาพยักหน้าเบา ๆ แล้วยื่นมือไปรับมา หยิบปากกาขึ้นมากำลังจะลากตวัดลายเซ็นตามความคุ้นชิน แต่ก็ต้องชะงักเอาไว้เมื่อนึกขึ้นได้ว่าลายเซ็นที่เขาใช้ประจำนั้นไม่เหมาะที่จะเซ็นให้ใครมั่ว ๆ เพราะมันอาจจะถูกนำไปใช้สร้างปัญหาให้เขาภายหลัง สุดท้ายแล้วลิเคียวก็เซ็นลายเซ็นใหม่ออกมาได้ เซ็นในนามของลิเคียวอย่างเช่นที่คนอื่นรู้จักและต้องการ ไม่ใช่ในนามของมิคาอิล นายน้อยแห่งออร์โลวา

 

เมื่อได้ลายเซ็นไปแล้วสาวสวยก็ยิ้มจนหน้าบาน พูดขอบคุณแล้วขอบคุณอีก ก่อนที่จะออกไปยังไม่ลืมบอกกับลิเคียวด้วยว่าเธอเป็นแฟนคลับของเขา

 

ลิเคียวยิ้มแล้วพูดขอบคุณไปครั้งหนึ่ง

 

“ดังใหญ่แล้ว” คล้อยหลังงผู้ช่วยเลขาสาว เตกิล่าก็พูดแหย่ลิเคียวขึ้นมา

 

“พี่อยากได้ลายเซ็นหนูบ้างไหมล่ะ” ลิเคียวหัวเราะแล้วพูดเล่นกลับไป 

 

“อยากได้อยู่เหมือนกัน แต่ว่าไม่อยากได้บนโปสการ์ดหรอกนะ” เตกิล่ายิ้มตาพราวขณะที่พูดตอบ

 

“แล้วอยากให้เซ็นลงที่ไหน” ลิเคียวเอียงคอถาม ดวงตาคู่เรียวยาวมองเตกิล่าอย่างรอคอยคำตอบ คิดว่าอีกฝ่ายคงจะเล่นมุกให้เซ็นลงบนร่างกายส่วนหนึ่งส่วนใดของเจ้าตัว แต่คิดไม่ถึงว่าคำตอบที่ได้จะเป็นคำตอบที่เขาคิดไม่ถึงเลย

 

“ทะเบียนสมรสของพวกเราไง” 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.032K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,717 ความคิดเห็น

  1. #5715 munkrishear (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2564 / 22:47
    กรี้ดๆๆๆๆๆๆฟๆฟ
    #5,715
    0
  2. #5613 angle-wing (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 00:55
    อาการหลงเมียนี่เป็นทั้งตระกูล ว่าพี่มาร์ไม่ได้ละนะเตกิล่า
    #5,613
    0
  3. #5576 oscheek (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2563 / 09:33
    แลงมากกกกกกกก กรี้ดดดดด
    #5,576
    0
  4. #5523 mothergod (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 19:17
    ยังไม่ทันเป็นแฟนเลยพ่อออ
    #5,523
    0
  5. #5457 Yoooyooyo (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2563 / 00:37
    เบาได้เบาจ้าพ่อออ
    #5,457
    0
  6. #5444 MY'Mayme (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2563 / 09:36
    'บนทะเบียนสมรส' แรงมากเขินมากแงงงงงงงง
    #5,444
    0
  7. #5434 ttawch (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 20:40
    คลั่งรักจังค้าบ
    #5,434
    0
  8. #5421 Airring (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 09:11
    ฮั่นแน่...หลอกล่อน้องนี่นะ
    #5,421
    0
  9. #5418 KuKoi Kim (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 07:08
    นี่มันขอน้องแต่งงานชัดๆ อิพี่เตมันร้ายนะคะ ท่านหัวหน้า 555
    #5,418
    0
  10. #5416 ห้องสี่เหลี่ยม (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 05:33
    หยอดหรือเอาจริงคะพี่เต55555
    #5,416
    0
  11. #5404 NuiKKS (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 21:37
    หืมพี่เต ทะเบียนสมรสเลยนะ55เขาคนจริง
    #5,404
    0
  12. #5388 lovely_friend (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 20:20
    ขอบคุณค่ะ
    #5,388
    0
  13. #5387 PaiiKanj (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 20:15
    กรี๊ดดดดดด พี่เค้ารุกแรว้งงงงงงง
    #5,387
    0
  14. #5352 noo_parekapoom (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 18:24
    อึ่ยยย อะอึ่ย
    #5,352
    0
  15. #5351 Ple_BlackDimon (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 17:18
    อีพี่เต!!แกแรงมาก มาเหนือมากแม่!
    #5,351
    0
  16. #5350 Dark normol (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 16:04
    แรงมากกกก นายแน่ แน่มาตลอด
    #5,350
    0
  17. #5348 สาววายนิสัยดีนะ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 12:54
    ว้ายย แรงง!!! แรงมากกก!!!!
    #5,348
    0
  18. #5347 DebbyMar (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 11:52
    ว้ากกกก พี่เต ได้โอกาส รุกแรงมากพี่
    #5,347
    0
  19. #5346 DebbyMar (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 11:52
    ว้ากกกก พี่เต ได้โอกาส รุกแรงมากพี่
    #5,346
    0
  20. #5345 DebbyMar (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 11:52
    ว้ากกกก พี่เต ได้โอกาส รุกแรงมากพี่
    #5,345
    0
  21. #5344 DebbyMar (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 11:52
    ว้ากกกก พี่เต ได้โอกาส รุกแรงมากพี่
    #5,344
    0
  22. #5343 yahye (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 10:00
    อู้ววววงื้อออรอไปงานแต่งนะค่ะพี่เต
    #5,343
    0
  23. #5342 071727 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 09:29
    พี่เตร้ายค่ะแล้วน้องลิของเราจะว่าไงคะ
    #5,342
    0
  24. #5340 Rabbiitao (Su:D) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 08:47
    อู้วหู้วววว คูมพี่เต~
    #5,340
    0
  25. #5339 Cin Benjaporn (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 08:39
    อุ๊ต๊ะ อิพี่มันร้ายยยยย
    #5,339
    0