นอนกับผมสิครับ #อยากกินเตกิล่า

ตอนที่ 38 : ตอนที่ 38

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,597
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,081 ครั้ง
    3 ต.ค. 63

“ขอบคุณนะครับ” เสียงแหบพร่าอันเป็นเอกลักษณ์ดังขึ้นที่ข้างหูทำให้คนที่เปลือกตาปิดลงบดบังดวงตาคู่คมอยู่ก่อนหน้านี้ต้องค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมอง เห็นใบหน้าเรียวสวยของคนอายุน้อยกว่าอยู่ใกล้เพียงนิด

 

“ขอบคุณทำไม” เตกิล่ารวบร่างโปร่งบางขึ้นมานั่งลงบนต้นขาแกร่งของตัวเองแล้วพูดถาม

 

“ขอบคุณที่ช่วยเหลือทุก ๆ อย่าง ขอบคุณที่ยอมพาตัวเองมาเสี่ยงด้วย” ลิเคียวพูดออกมาจากใจทั้งหมด และคราวนี้พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องระวังคำพูดอะไร เพราะทุกคนที่อยู่บนเครื่องบินที่กำลังบินกลับไปที่เกาะเอ็มนี้มีแต่คนของพวกเขา ส่วนคนที่เดินทางมาด้วยกันตอนขามานั้นแยกตัวออกไปตั้งแต่เมื่อวานตอนเช้าแล้ว โดยที่มีมงกุฎราชกุมารแห่งประเทศบีมารอรับถึงที่

 

เห็นได้ชัดว่ามงกุฎราชกุมารผู้นั้นให้ความสำคัญกับอเล็กเซย์แค่ไหน และอเล็กเซย์ก็เต็มใจอย่างยิ่งที่จะไปกับทางฝั่งนั้น 

 

“ไม่จำเป็นต้องขอบคุณ ทุกอย่างพี่ทำเพื่อตัวเอง” เพราะถ้าไม่มีนาย ชีวิตต่อจากนี้ของเขาคงไม่อาจมีความสุขได้อีกแล้ว

 

เตกิล่าลูบกลุ่มผมนิ่มเบา ๆ ขณะที่พูด เขาพูดออกไปแค่เพียงบางส่วน ส่วนอีกส่วนที่เหลือนั้นเขาเพียงแค่พูดกับตัวเองในใจ

 

บางเรื่องก็ต้องรอเวลาที่เหมาะสมถึงจะพูดออกไปได้

 

“ถึงอย่างนั้นก็ต้องขอบคุณอยู่ดี” ลิเคียวพึมพำเสียงเบา ทว่าเตกิล่าก็ได้ยินมันอย่างชัดเจน

 

“ถ้าอยากขอบคุณจริง ๆ เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นอย่างอื่นดีไหม” เตกิล่าหรี่ตาพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ ดวงตานั้นเปิดเผยความต้องการชัดเจน

 

หลังจากที่พวกเขามีค่ำคืนอันสุขสมด้วยกัน แทนที่จะได้ใช้เวลาด้วยกันให้มากขึ้นอีกสักหน่อยเพื่อตักตวกความสุข กลับกลายเป็นว่าต้องมาทำงานอย่างรีบเร่งที่นี่ ช่วงเวลาอันหอมหวานต้องหยุดชะงัก คิด ๆ ไปแล้วเตกิล่าก็ขัดอกขัดใจอยู่ไม่น้อยจริง ๆ ถึงขนาดหมายหัวมงกุฎราชกุมารผู้นั้นว่าเป็นต้นเหตุทำให้เขาอดนอนกอดลิเคียวอย่างสบาย ๆ และหมายมาดว่าจะต้องสร้างความลำบากให้คนผู้นี้ให้จงได้

 

ซึ่งอันที่จริงเตกิล่าก็วางกับดักเอาไว้แล้ว โดยการร่วมมือกับหลาย ๆ ฝ่าย หนึ่งในนั้นก็มีเจ้าชายอักมัล ลูกค้าของอัลมาสตีอยู่ด้วย

 

มงกุฎราชกุมารเลือกเดิมพันข้างอาวองการ์ด เช่นเดียวกับที่อัลมาสตีสนับสนุนเจ้าชายอักมัล เรียกได้ว่าเป็นการจับคู่พันธมิตรที่น่าจับตามอง และกลายเป็นสงครามที่ช่วงชิงผลประโยชน์และความเป็นใหญ่อย่างแท้จริง

 

“งั้น..รอถึงเกาะเอ็มก่อน แล้วหนูจะตอบแทนด้วยวิธีอื่นนะ” ลิเคียวหลบตาไปชั่วขณะหนึ่ง ใบหน้าแดงเรื่อขึ้นมาด้วยความเขินอาย ก่อนที่จะข่มความอาย โน้มตัวลงไปพูดชิดแนบใบหูของคนพี่ เป่าลมร้อน ๆ รดใบหูขาว ๆ แล้วส่งเสียงหัวเราะคิกคักอย่างพึงพอใจเมื่อรับรู้ได้ถึงความสั่นสะท้านเบา ๆ จากร่างสูงแกร่งที่เขานั่งทับต้นขาอยู่

 

เตกิล่าคลี่รอยยิ้มหมายมาด รอเวลาที่จะทำให้ลิเคียวรู้ว่าอย่าได้คิดจะเล่นกับไฟ เพราะหากไม่ระวัง จะโดนไฟลวกตาย

 

 

เวลาต่อมาลิเคียวก็ได้รับบทเรียนที่เตกิล่าตั้งใจสอนแล้ว แม้ว่าจะไม่ตายแต่ก็เกือบตาย ร่างกายขยับเขยื้อนไม่ได้เลยสักนิด อวัยเพียงอย่างเดียวที่พอจะเคลื่อนไหวได้ของเขาก็คือลูกตาดำ ๆ ที่กลิ้งกลอกไปมานั่นแหละ

 

คราวนี้ร่างกายของลิเคียวระบมยิ่งกว่าครั้งแรกเสียอีก ครั้งแรกนั้นเตกิล่ายังคงอ่อนโญนและระมัดระวังมากอยู่ ทว่ามาคราวนี้แม้ครั้งแรกจะอ่อนโยนแผ่วเบา แต่ครั้งต่อมาก็เหมือนกับว่าจะไม่มีการยับยั้งช่างใจอะไรเลย

 

ซึ่งที่สำคัญ ลิเคียวก็ไม่ได้ห้ามปราม ร่วมปล่อยอารมณ์ ปล่อยกาย ปล่อยใจไปกับเตกิล่าอย่างยินยอมพร้อมใจ

 

ซึ่งนั่นทำให้เขาเรียกรู้ได้เพิ่มมาอีกคำหนึ่ง รักสนุกแล้วทุกข์ถนัด ก็คือตอนนี้ เขากำลังทุกข์กายเป็นอย่างมาก หิวก็หิว แต่แรงจะขยับปากปลุกคนที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้ขึ้นมาหาข้าวหาน้ำให้เขาก็ยังไม่มี!

 

ลิเคียวยิ่งคิดก็ยิ่งโมโหหิว เหลือบสายตามองเวลาก็พบว่ามันใกล้จะได้เวลามื้อเที่ยงแล้ว แต่เขากับเตกิล่าก็เพิ่งจะได้นอนกันไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมานี่เอง

 

เขาทั้งหิว ทั้งง่วง เตกิล่าก็คงง่วงมากเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นคงไม่นอนหลับเหมือนซ้อมตายขนาดนี้

 

อาจจะเป็นเพราะคลื่นความไม่พอใจของลิเคียวที่แผ่ออกมามากเกินไปหรือเปล่า คนที่นอนหลับสนิท มุมปากยกยิ้มเหมือนกำลังฝันหวานอยู่นั้น เปลือกตาขยับยุกยิกอยู่ชั่วขณะ ก่อนที่จะค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา

 

เตกิล่าผงะไปเล็กน้อย ตกใจกับสายตาของลิเคียวที่จ้องตาเขม็งมายังเขา สติที่ยังไม่ตื่นตัวเต็มที่ทำให้เตกิล่ามึนงงไปชั่วขณะ

 

“ทำไมมองอย่างนั้น” น้ำเสียงที่ยังมีความง่วงงุนอยู่ของเตกิล่าถูกส่งออกไป พร้อม ๆ กับยื่นมือไปคว้าร่างกายเปลือยเปล่าที่เขาจำได้ว่าก่อนจะนอนนั้นเขาได้ทำความสะอาดให้ทุกซอกทุกมุมแล้วเรียบร้อยเข้ามาในอ้อมกอด

 

“โอ๊ย!” น้ำเสียงอ่อนระโหยโรยแรงร้องขึ้นมาอย่างเจ็บปวดเมื่อร่างกายส่วนล่างได้รับการกระทบกระเทือนจากการกระทำของเตกิล่า ดวงตาคู่เรียวสวยตวัดมองคนพี่

 

“ชู่วส์! ขอโทษครับ ๆ” เตกิล่านึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนที่ผ่านมาตัวเองทำอะไรลงไปบ้าง รีบพูดขอโทษด้วยน้ำเสียงปลอบประโลมเต็มที มือหนาลูบไปที่หัวไล่มนเบา ๆ ไล่เรื่อยลงไปถึงสบักหลัง ทันทีที่สัมผัสได้ถึงผิวที่ไม่ได้เรียบเนียนเหมือนส่วนอื่น มือของเขาก็ชะงักลง

 

เตกิล่าก้มลงมองรอยสักลายเส้นสวยด้วยแววตาลุ่มหลง ทั้ง ๆ ที่เขาคิดว่าเขาชอบร่างกายที่เรียบเนียนไร้ตำหนิของลิเคียวมากแล้ว แต่กลับชอบลายสักที่สบักไหล่ทั้งสองข้างของเจ้าตัวไม่แพ้กัน

 

ตัวตลกที่หัวเราะปากกว้างน่าสยดสยองนั่นเพิ่มเสน่ห์ให้กับลิเคียวไม่น้อยเลยจริง ๆ ทั้งน่าหลงไหล น่าสัมผัส

 

เตกิล่าใช้ปลายนิ้วมือลูบไล้มันอย่างแผ่วเบา ก่อนจะค่อย ๆ กดริมฝีปากจูบลงไป เลาะเล็มไปทั่วจากหัวไหล่มน สบักไหล่และทำท่าจะเลื่อนต่ำลงไปอีก ถ้าลิเคียวไม่ห้ามเอาไว้

 

“หนูไม่ไหวแล้วนะ” น้ำเสียงและคำพูดที่ใช้ห้ามเตกิล่าของลิเคียวนั้นไม่ได้ทำให้เตกิล่าอยากจะหยุดการกระทำของตัวเองสักนิด กลับกันเขายิ่งรู้สึกอยากจะทำตามใจตัวเองอีกครั้ง ทว่าเมื่อเห็นสีหน้าที่ซีดเซียวของลิเคียวแล้ว เตกิล่าก็ต้องกัดฟันทนข่มกลั้นความต้องการของตัวเองลงไป

 

“จุ๊บ! หิวหรือยัง” เตกิล่ากดจูบลงหนัก ๆ ครั้งหนึ่งแล้วตัดใจผละออกมาอย่างยากลำบาก ก่อนจะถามเสียงข่มกลั้น

 

“หิว หิวมากด้วย” น้ำเสียงของลิเคียวแฝงความงอแงเอาแต่ใจเอาไว้ ซึ่งนั่นก็ทำให้เตกิล่าอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาอย่างเอ็นดู

 

“เดี๋ยวไปขอให้วอดก้าทำโจ๊กให้นะ” เตกิล่าพิจารณาดูแล้ว สภาพของลิเคียวตอนนี้เกรงว่าการกิจโจ๊กจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด ไม่ต้องเคี้ยวให้ร่างกายสะเทือน โจ๊กนั้นกลืนลงคอง่ายดี

 

“อื้อ” นาทีนี้ลิเคียวนั้นก็ไม่เลือกแล้วเหมือนกัน อะไรเขาก็กินได้ทั้งนั้น หิวจนกินเตกิล่าได้ทั้งตัวแล้ว

 

อ่า เกรงว่าความคิดสุดท้ายนั่นจะพูดออกไปไม่ได้ เพราะถ้าเตกิล่ารู้เข้า เจ้าตัวคงไม่รีรอที่จะป้อนตัวเองให้ลิเคียวกลืนกินจริง ๆ

 

“งั้นหนูนอนรออยู่ที่นี่ก่อน” เตกิล่าขยับให้ลิเคียวลงไปนอนหนุนหมอนเหมือนเดิม แล้วค่อยพาร่างกายเปลือยเปล่าของตัวเองลงจากเตียง 

 

เมื่อลงจากเตียงได้เตกิล่าก็คว้าผ้าขนหนูมาพันเอาไว้ลวก ๆ อย่างหมิ่นเหม่ที่เอว ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เป้าหมายก็คือพี่ชายฝาแฝดของตัวเอง

 

ทันทีที่มาร์ตินี่รับสาย เตกิล่าก็พูดความต้องการของตัวเองลงไปทันที ไม่แม้แต่จะเริ่มทักทายก่อน

 

“ไม่เอา ไปสั่งคนอื่น ฉันไม่ให้เมียฉันทำ” มาร์ตินี่ปฏิเสธน้องชายฝาแฝดของตัวเองอย่างไม่ต้องคิด 

 

เตกิล่ากลอกตาไปมาอย่างเอือมระอากับความหวงของพี่ชายฝาแฝด และขี้เกียจเถียงกับมาร์ตินี่ เขาจึงได้ตัดสินใจกดตัดสายทิ้ง แล้วโทรไปหาพี่สะใภ้ของตัวเองโดยตรงแทน และนับว่าเป็นการตัดสินใจที่ถูกเพราะวอดก้ารับคำอย่างไม่อิดออด เขารอเพียงแค่ไม่นาน วอดก้าก็ให้คนของตัวเองถือโจ๊กหม้อใหญ่มาส่ง มองดูแล้วคิดว่าจะแบ่งกินได้สองมื้อเลยทีเดียว

 

“นายน้อยฝากนี่มาให้ด้วยครับ บอกว่าแถมให้” หลังจากที่เตกิล่ารับหม้อโจ๊กจากการ์ดหน้าเข้มมาแล้ว ยังไม่ทันที่จะได้ปิดประตูห้อง การ์ดคนเดิมก็ยื่นตระกร้าไข่มาให้เขา

 

เตกิล่ามองอย่างสงสัย ยังไม่ยื่นมือไปรับ

 

“ไข่ลวกครับ นายน้อยบอกว่าคุณกับคุณลิเคียวต้องทาน”

 

วอดก้า!

 

เตกิล่าได้แต่คำรามเรียกชื่อพี่สะใภ้อยู่ในใจ ไม่รู้ว่าตัวเองต้องรู้สึกอย่างไรกับพี่สะใภ้ตัวแสบคนนี้ดี 

 

 

“หืม ใส่ไข่สองฟองเลยเหรอครับ” ลิเคียวถามด้วยแววตาสงสัยเมื่อมองไปในถ้วยโจ๊กของตัวเองที่เตกิล่าถือมาแล้วมองเห็นไข่ลวกสองฟองอยู่ในนั้น

 

ไม่ใช่ว่ามันออกจะเยอะเกินไปสักหน่อยเหรอ

 

ลิเคียวช้อนตามองเตกิล่าอย่างสงสัย

 

เตกิล่าเห็นแววตาของลิเคียวแล้วก็หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ

 

“วอดก้าจัดเตรียมมาให้ เขาบอกว่าพวกเราต้องบำรุงหน่อย” น้ำเสียงของเตกิล่านั้นมาพร้อมกับดวงตาเจ้าเล่ห์เป็นประกาย

 

ลิเคียวมุนงงอยู่ชั่วขณะ ก่อนที่ใบหน้าจะขึ้นสีแดงเรื่อขึ้นมาเมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าทำไม

 

“ฮึ่ม!” คนที่ขยับตัวไม่ได้ได้แต่ส่งเสียงครามฮึ่มฮ่ำในลำคอ คิดว่าจะต้องหาวิธีแก้เผ็ดวอดก้าล้างอายให้ได้ โดยที่ลืมไปแล้วว่านับตั้งแต่ที่ได้เจอวอดก้า ยังไม่มีครั้งไหนที่เขาแกล้งเจ้าตัวได้สำเร็จสักครั้ง มีแต่โดนวอดก้ากลั่นแกล้งหยอกล้อ

 

ก็แมวตัวน้อยจะไปสู้สุนัขจิ้งจอกห่มหนังกระต่ายได้ยังไง

 

คนที่แม้แต่เสือสองตัวอย่างแฝดเวลส์ยังสู้ไม่ได้ แล้วแมวตัวน้อยอย่างเขาจะริอาจไปสู้ได้ยังไง

 

วิธีเดียวที่จะชนะก็คือ อ้อน! อ้อนเยอะ ๆ อ้อนเข้าไป ล่อลวงทุกคนให้กลายเป็นทาสแมว แล้วเมื่อเป็นอย่างนั้น เขาจะกลายเป็นผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารอย่างแท้จริง

 

ทว่าถึงแม้ลิเคียวจะรู้ว่าต้องใช้วิธีนี้ เกรงว่าก็คงมีแต่เตกิล่าเท่านั้นที่เขาสามารถใช้ได้

 

หนึ่งก็คือเขายินยอมที่จะอ้อนเตกิล่าแต่เพียงผู้เดียว และสอง เตกิล่าก็ไม่ยินยอมให้ลิเคียวไปอ้อนคนอื่นด้วยเหมือนกัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.081K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,708 ความคิดเห็น

  1. #5708 PANDORA_PANDORE (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2564 / 01:09
    น่ารักจนใจเจ่บบ
    #5,708
    0
  2. #5635 zezeuiaz (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 เมษายน 2564 / 21:41
    จิ้งจอก(9หาง) เสือ แมว เหมือนจะชนะ แต่คงยากจะชนะ ผู้พ่ายแพ้นั่นคือเราเอง
    #5,635
    0
  3. #5575 oscheek (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2563 / 08:59
    ลิเคียวน่ารักนะเนี่ยย
    #5,575
    0
  4. #5060 noo_parekapoom (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 10:04
    จงเปนทาสแมววซะ
    #5,060
    0
  5. #5008 Midnight2602 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 23:34
    สงสารยัยน้อง
    #5,008
    0
  6. #5006 PaiiKanj (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 20:25
    เอ็นดูยัยน้องงงงง5555555
    #5,006
    0
  7. #5003 554910140 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 18:14
    จ้าาา อ้อนกันอยู่สองคนผัวเมียนี่แหละจ้าา อิจสุด!!!
    #5,003
    0
  8. #5002 chonyukim (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 15:22
    อ้ย อยากมูมูแก้มทั้งคู่
    #5,002
    0
  9. #5001 faioiio (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 12:57
    ตกลงไข่นี้เกี่ยวอะไรอะคะ??
    #5,001
    1
    • #5001-1 อมาธาร์(จากตอนที่ 38)
      4 ตุลาคม 2563 / 13:44
      ขออนุญาตตอบแทนนะคะ กินไข่ลวกช่วยบำรุงสมรรถภาพทางเพศได้ค่ะ
      #5001-1
  10. #5000 071727 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 12:52
    แมวน้อยอ้อนเยอะๆเลยวอดก้าเป็นพวกนี่คือสุดๆแล้ว
    #5,000
    0
  11. #4998 ooy1565 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 12:37
    วอดก้านางแย้งซีนตลอดจริงๆไม่มีใครสุ้ได้เลยลิเคียวก็น่ารักแต่อ้อนได้แค่พี่เตนะจ๊ะ
    #4,998
    0
  12. #4997 PAMMIISUGER (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 11:43
    ขำความวอดก้าอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่ อาเตี่ย พี่มาร์ พี่เตก็สู้ไม่ได้ แต่อย่างที่ลิเคียวคิด ถ้าอยากอยู่บนจุดสูงสุด แค่อ้อนวอดก้าคนเดียวก็พอแล้ว 5555555555
    #4,997
    0
  13. #4995 Noppawan04 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 09:52
    ฮือออ แต่แบบชั้นชอบที่ลิเคียวอ้อนวอดก้า มันเป็นน่ารัก
    #4,995
    0
  14. #4994 J☆ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 07:30
    ตกยัยวอดก้าได้ก็อยู่เหนือทุกคนแล้ว555
    #4,994
    0
  15. #4991 Buzzzzzzzzzz (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 05:46
    เอ็นดูตอนโมโหหิว55555 ก็นะใช้พลังไปเยอะเนอะ
    #4,991
    0
  16. #4990 Bee_Bee_1225 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 04:07
    แสบจริงๆเลยนะน้องก้า น้องลิต้องอ้อนเยอะๆนะกับวอดก้าอ่ะแล้วหนูจะเหนือกว่าทุกคนแน่นอน 555555
    #4,990
    0
  17. #4989 inmyhoood (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 02:09
    ยัยแมววววว อยากให้มีสัก10ตัวว วอดก้าตายยยย
    #4,989
    0
  18. #4988 Meatboll (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 00:44
    วอดก้า ผู้อยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร555555555565
    #4,988
    0
  19. #4979 summer12342 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 22:05

    น่ารักมาก ลิเคียวไม่ควรมีคนเดียวบนโลกกกกก แต่คงไม่ได้พี่เตหวงแน่ ๆ 555555
    #4,979
    0
  20. #4978 Bibimbua2 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 21:23
    แมวครองโลกด้วยการอ้อนจริงๆ
    #4,978
    0
  21. #4977 Phakchira_Ice (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 21:21
    โง้ยยยย5555555555
    #4,977
    0
  22. #4976 xวาuxวาu (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 21:04
    สรุปยัยน้องก้าของเจ้ ยืนหนึ่ง!! 👍👍👍😄
    #4,976
    0
  23. #4975 fomeriam690 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 20:53
    น้อนนน อ้อนเข้าไปค่าาลูกก
    #4,975
    0
  24. #4973 dayit-123 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 18:47
    ทาสเเมวทั้งหลายระวังตัวไว้555
    #4,973
    0
  25. #4972 pchutar (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 18:38

    อ้อนเยอะๆ จะได้อยู่จุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารเหรอลู้กกกกกก 555555

    #4,972
    0