นอนกับผมสิครับ #อยากกินเตกิล่า

ตอนที่ 34 : ตอนที่ 34 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,659
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,022 ครั้ง
    30 ก.ย. 63

“สินค้ามีปัญหา? ยังไง” ลิเคียวถามเสียงเข้ม ดวงตามีความเคร่งเครียดขึ้นมา เจ้าชายอักมัลนับได้ว่าเป็นลูกค้ารายใหญ่รายหนึ่ง ทว่าสินค้าที่จัดส่งให้ไม่สามารถจัดส่งโดยเปิดเผยได้ หรือจะพูดให้ถูกก็คือเป็นการลักลอบทำการค้ากัน 

 

เจ้าชายอักมัลเป็นเจ้าชายรัชทายาทลำดับที่สาม เหนือขึ้นไปยังมีเจ้าชายรัชทายาทลำดับที่สองและมงกุฎราชกุมารอีกพระองค์หนึ่ง สองพระองค์นั้นประสูติจากพระมารดาเดียวกันซึ่งนั่นก็คือสมเด็จพระราชินี ส่วนเจ้าชายอักมัลนั่นประสูติจากพระชายา เดิมทีไม่ควรมีหวังในราชบัลลังก์ ทว่ามงกุฎราชกุมารนั้นขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม ไม่เป็นที่พึงพอใจแก่ประชาชน ประชาชนล้วนหวาดกลัวมาโดยตลอด ส่วนเจ้าชายรัชทายาทลำดับที่สองนั้นมีพระวรกายที่ไม่แข็งแรงนัก เกรงว่าต่อให้ได้บัลลังก์ไปก็ไม่อาจครอบครองได้นาน

 

อัลมาสตีได้รับการติดต่อสั่งซื้ออาวุธจากเจ้าชายอักมัลอย่างลับ ๆ มาเมื่อหลายปีก่อน ทว่าในตอนแรกยังไม่ตัดสินใจทำการค้า จนกระทั่งมงกุฎราชกุมารแสดงความโหดเหี้ยมของตัวเองออกมา ไม่สนสใจ ไม่เห็นหัวประชาชน ดังนั้นอัลมาสตีจึงตัดสินใจที่จะทำการค้าขาย ส่งอาวุธให้กับเจ้าชายอักมัล

 

“ความจริงสินค้าไม่ได้มีปัญหาครับ ที่มีปัญหาคือเส้นทางขนส่งสินค้าถูกคนของมงกุฎราชกุมารพระองค์นั้นปิดกั้นเฝ้าระวังเอาไว้ คิดว่าน่าจะระแคะระคายเรื่องส่งมอบอาวุธ” อาโจมส์เหลือบสายตามองคนอื่น ๆ ก่อนจะตอบนายน้อยของตัวเองเสียงขรึม

 

ได้ยินอย่างนั้นลิเคียวก็มีสีหน้าเคร่งเครียดยิ่งกว่าเดิม หากเป็นเพราะสินค้ามีปัญหา ถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องใหญ่ แต่ก็สามารถจัดการได้ไม่ยาก แต่ถ้าเป็นเพราะว่าขนส่งไม่ได้ เนื่องจากถูกจับตามองโดยมงกุฎราชกุมารแล้วล่ะก็ นับได้ว่าเป็นเรื่องใหญ่แท้จริง และต้องยุ่งยากในการจัดการ

 

“ผมคงต้องขอตัวก่อน” ลิเคียวเม้มริมฝีปากของตัวเอง ดวงตากลอกกลิ้งไปมาอย่างใช้ความคิด ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขอตัวออกไปจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง

 

“ต้องการให้ช่วยอะไรหรือเปล่า” เจ้าพ่อหลงถามทันที ถึงอย่างไรก็ลูกชายของเพื่อนสนิท ทั้งเขาและลูกชายของเขาก็รู้สึกเอ็นดูลิเคียวอยู่มาก ดังนั้นเมื่ออีกฝ่ายมีปัญหาจึงอดไม่ได้ที่จะยื่นมือเข้าไปช่วย

 

“ขอบคุณครับ แต่ผมขอรับไว้แค่น้ำใจก็พอ ไม่ขอรบกวนจะดีกว่า” ลิเคียวตอบกลับด้วยน้ำเสียงเกรงใจ ทว่าก็มีความหนักแน่น ไม่เหลือคราบแมวตัวน้อยที่วอดก้าชื่นชอบอยู่อีก

 

“ตามใจเราแล้วกัน แต่ถ้ามีปัญหาต้องการความช่วยเหลือ จำไว้ว่าไม่ต้องเกรงใจ” เจ้าพ่อหลงก็พยักหน้ารับ ไม่ทักท้วงอะไร แต่ก็พูดเปิดทางไว้ให้ได้

 

ลิเคียวพูดขอบคุณก่อนจะหมุนตัวจะเดินออกไปกลับอาโจมส์ ทว่ายังไม่ทันจะได้ก้าวขาไปไหน มือเรียวของเขาก็ถูกมือหนาอุ่นร้อนของเตกิล่าคว้าเอาไว้ก่อน

 

ลิเคียวหยุดชะงัก ก้มหน้าลงมองมือของเขาที่ถูกเกาะกุมอย่างแน่นหนาอยู่ในมือของเตกิล่า ก่อนจะเลื่อนดวงตาคู่สวยของตัวเองขึ้นสบตากับดวงตาของเตกิล่า มองอย่างถามหาเหตุผลที่อีกฝ่ายรั้งเขาเอาไว้

 

“ไปด้วย” เตกิล่าพูดเพียงแค่นั้น แต่ก็ทำให้ลมหายใจของทุกคนขาดช่วงไปชั่วขณะ

 

“ไม่…”

 

“ไปด้วย!” ลลลิเคียวอ้าปากจะปฏิเสธ ทว่ายังไม่ทันที่จะได้พูดจบประโยค เตกิล่าก็พูดซ้ำอีกครั้ง เน้นย้ำถ้อยคำเดิมที่เพิ่งพูดออกมา

 

ลิเคียวหันหน้าไปมองมาร์ตินี่ แต่เห็นอีกฝ่ายไม่ได้โต้แย้งหรือคิดจะห้ามปราม ก็หันกลับมามองเตกิล่าอีกครั้ง เห็นแววตาแน่วแน่ของเตกิล่า ลิเคียวก็รู้แล้วว่าห้ามไปก็ไม่มีประโยชน์ ถ้าเขาไม่พาไป อีกฝ่ายก็ต้องแอบตามไปอยู่ดี 

 

“ก็ได้” เขาจึงได้แต่ตอบตกลงเท่านั้นด้วยสีหน้าที่หนักใจ

 

แม้สีหน้าจะหนักใจ ทว่าในใจลึก ๆ แล้วกลับอบอุ่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ความรู้สึกยามเมื่อเจอคนที่พร้อมจะเผชิญหน้าไปด้วยกันกับทุกเรื่องราวไม่ว่าจะร้ายหรือดีนี่มันช่างดีจนพูดไม่ออกบอกไม่ถูกเลยจริง ๆ

 

เมื่อลิเคียวตอบตกลงแล้ว เตกล่าก็ไม่ได้ปล่อยมือของลิเคียวที่เขาจับรั้งเอาไว้ออก ทว่าใช้มันเหนี่ยวตัวเองให้ลูกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะเป็นฝ่ายจับจูงลิเคียวให้เดินออกไปพร้อม ๆ กัน

 

อาโจมส์มองตามหลังอยู่ชั่ววินาทีก่อนจะเดินตามออกไปอย่างเร่งรีบ เหลือเพียงสายตาของวอดก้า มาร์ตินี่ และเจ้าพ่อหลงที่มองตามหลังไป

 

“ดูเหมือนว่าคุณจะต้องสวมบทบาทเป็นน้องชายไปรับหน้าแขกของเขาก่อนแล้ว” วอดก้ามองตามหลังเตกิล่าที่เดินจากไปพร้อมกับลิเคียว แล้วหันมาพูดกับมาร์ตินี่ โดยแขกของเตกิล่าที่วอดก้าพูดถึงก็คืออเล็กเซย์

 

“ถ้าเขาใช้เวลาแก้ปัญหาหลายวัน ก็คงต้องเป็นไปตามนั้น” มาร์ตินี่พูดตอบไปอย่างนั้น ก่อนที่เจ้าพ่อหลงจะสั่งให้แยกย้ายกันไป

 

 

“ตอนนี้เรือขนส่งสินค้าของเราลอยอยู่กลางน่านน้ำครับ ตามกำหนดเดิมคืออีกสองวันถึงจะขึ้นฝั่งตามเส้นทางเดิม แต่ว่าเราได้รับรายงานมาก่อนว่าเส้นทางถูกปิดล้อมด้วยคนของมงกุฎราชกุมารหมดแล้ว ดังนั้นนายท่านจึงได้สั่งให้มาแจ้งนายน้อย ให้นายน้อยตัดสินใจว่าจะทำยังไงต่อ” เมื่อขึ้นรถมาได้ อาโจมส์ก็รายงานสถานการณ์อย่างละเอียดทันที

 

ลิเคียวนวดหัวคิ้ว การเคลื่อนไหวครั้งนี้ของมงกุฎราชกุมารสร้างปัญหาให้เขาอย่างแท้จริง 

 

“แล้วทางเจ้าชายอักมัลว่ายังไงบ้าง” ลิเคียวไม่เชื่อว่าทางนั้นจะไม่ร้อนใจกับเรื่องนี้

 

“เจ้าชายอักมัลก็เคลื่อนไหวลำบาก มีคนของมงกุฎราชกุมารและสุลต่านคอยจับตามอง” ลิเคียวขมวดคิ้ว สุลต่านจับตามองเจ้าชายอักมัล ดูเหมือนว่าจะระแคะระคายเรื่องที่ลูกชายคนที่สามซ่องสุมกำลังพลแล้วเหมือนกัน

 

แม้ว่าประเทศบีจะเป็นประเทศเล็ก ๆ มีจำนวนประชากรเพียงแค่สี่แสนคนเท่านั้น ทว่าทรัพพยากรและความมั่งคั่งนั้นมีมากเหลือเกิน เป็นที่อิจฉาและหมายตาของคนหมู่มากจริง ๆ 

 

“เอาพิกัดที่เรือลอยลำอยู่มา” 

 

เตกิล่าที่ตามมาด้วยยังคงเอาแต่นั่งนิ่งเงียบ มองลิเคียวคุยงานกับลูกน้องของเจ้าตัว เขามองหาเงาเด็กน้อยเมื่อสิบปีที่แล้วในตัวของลิเคียว ทว่าในตอนนี้เขาไม่พบมันเลย เหลือเพียงแค่ชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีอำนาจและแบกรับภาระหนักอึ้งไว้บนบ่าเท่านั้น แววตาจริงจัง สีหน้าเคร่งเครียด ไหนเลยจะมีดวงตาที่หวาดกลัวและสีหน้าหวาดระแวงเหมือนเมื่อครั้งนั้นไปได้

 

เติบโตขึ้นแล้วจริง ๆ เหมือนว่าจะไม่ต้องการการปกป้องจากเขาแล้ว

 

ทว่าแม้จะไม่ต้องการการปกป้อง แต่ตอนนี้ก็ต้องการการช่วยเหลือไม่ใช่หรือ

 

เตกิล่าคิดหาวิธีช่วยเหลือ แต่ก็ไม่ยังไม่พูดออกไป เขาต้องการมองท่าทางจริงจังเคร่งเครียดของลิเคียวต่ออีกสักหน่อย 

 

ก็มีเสน่ห์ไปอีกแบบหนึ่ง

 

“เปลี่ยนเส้นทาง เราจะไปขึ้นที่ตรงนี้แทน จากนั้นจะใช้รถขนส่งเข้าไปที่เขตนี้” ลิเคียวที่ดูแผนที่อยู่สักพักใหญ่ ๆ วิเคราะห์เส้นทางทั้งหมดแล้วก็พูดออกมา นิ้วเรียวยาวจิ้มไปที่จุดหนึ่งบนแผนที่หน้าจอ

 

จุดที่ลิเคียวใช้เปลี่ยนเส้นทางก็คือเขตแดนหนึ่งของประเทศบีที่ถูกล้อมไปด้วยรัฐหนึ่งของอีกประเทศ และทิศเหนือติดกับอ่าว

 

“ตรงนั้นเป็นพื้นที่ของมงกุฎราชกุมาร แล้วถ้าเปลี่ยนไปเส้นทางนั้นจะต้องใช้เวลานานกว่าเดิมอีกเกือบสัปดาห์ แล้วไหนจะยังต้องผ่านเขตแดนของอีกประเทศหนึ่งด้วย” อาโจมส์มีสีหน้าลังเลและไม่เข้าใจการตัดสินใจของนายน้อย การที่เปลี่ยนไปขึ้นอีกประเทศหนึ่งนั้นไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ถึงยังไงก็มีอัลมาสตีก็มีเครือข่ายท่าเรืออยู่ที่นั่น ติดแต่ว่าจะขนผ่านข้ามแดนไปได้ง่าย ๆ ได้ยังไง

 

“สินค้าลอตนี้ไม่ใช่ว่าจะเร่งด่วน ส่งได้ช้าก็ไม่ใช่ความผิดเรา เจ้าชายอักมัลต้องเข้าพระทัย ส่วนเรื่องเป็นพื้นที่ที่มงกุฎราชกุมารมีอิทธิพลแล้วอย่างไร ไม่ใช่ว่าที่ที่อันตรายที่สุดก็คือที่ที่ปลอดภัยที่สุดหรอกหรือ เขาจะต้องคิดไม่ถึงแน่ ๆ ว่าจะมีคนกล้าไปเหยียบจมูกเขาแบบนั้น” ลิเคียวยกยิ้มที่มุมปาก ความเคร่งเครียดในแววตาลดลงไปมากทีเดียว

 

เตกิล่ามองหน้าลิเคียวแล้วก็ยิ้มตาม

 

นี่ไม่ใช่แผนการเดียวกับที่เขาเตรียมจะแนะนำหรอกหรือ

 

“ติดต่อไปหาราฮิม ให้เขาเตรียมจัดการเคลียเส้นทางแล้วเตรียมเรื่องรถขนส่ง” ราฮิมที่ลิเคียวพูดถึงก็คือคนของอัลมาสตีที่ทำงานอยู่ที่รัฐซา ซึ่งเป็นรัฐที่กั้นเขตแดนของประเทศบีให้แยกออกเป็นสองส่วน

 

“ไม่ต้อง พอขึ้นฝั่งได้ให้ติดต่อไปหาคนคนนี้” เตกิล่าพูดแทรกขึ้นมา หยิบโทรศัพท์มือถือของลิเคียวขึ้นมา แล้วกดเบอร์โทรศัพท์พร้อมกับชื่อชื่อหนึ่งลงไป

 

ลิเคียวดวงตาสว่างวาบขึ้นมาทันที ชื่อที่ปรากฏอยู่หน้าจอนั้นเขารู้จักดี 

 

ลูกชายคนเดียวของเจ้าของกิจการขนส่งที่ใหญ่ที่สุดของรัฐซา คนที่เขายังคิดจะติดต่อหาทางสานสัมพันธ์เอาไว้เพื่อความสะดวกสำหรับธุรกิจ คิดไม่ถึงว่าเตกิล่าจะสนิทสนมจนถึงขั้นใช้งานอีกฝ่ายได้

 

ถูกแล้ว ต้องบอกว่าใช้งาน การที่ให้เบอร์ติดต่อมาพร้อมกับคำพูดที่มั่นใจมากว่าอีกฝ่ายจะทำตามนั่น ไม่ใช่ว่าเป็นการใช้งานคนหรอกเหรอ

 

ไม่ใช่แค่ลิเคียวเท่านั้นที่แปลกใจ อาโจมส์เองก็แปลกใจเหมือนกัน

 

“เขาติดหนี้ชีวิตฉันไว้ อีกอย่าง ถ้าเป็นเรื่องที่ทำให้มงกุฎราชกุมารผู้นั้นต้องเสียหาย เขาไม่ลังเลที่จะทำอย่างแน่นอน” น้ำเสียงของเตกิล่าเรียบเรื่อยในตอนแรก ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นลึกล้ำ ดวงตาวูบไหวเป็นระรอกคลื่นยามพูดถึงมงกุฎราชกุมารแห่งประเทศบี

 

ลิเคียวคิดว่าเตกิล่าต้องมีปัญหาบางอย่างกับมงกุฎราชกุมารผู้นั้นแน่นอน

 

แต่เขาก็ไม่คิดจะถามในเวลานี้ พยักหน้าให้อาโจมส์ทำตามที่เตกิล่าแนะนำ

 

“นายน้อย” อาโจมส์พูดอย่างต้องการจะทักท้วง ทว่าสายตาเยียบเย็นจากผู้เป็นนายน้อยก็ทำให้เขาต้องเก็บคำกลืนลงคอไป 

 

นายน้อยจะไว้ใจคนอื่นเกินไปแล้ว!

 

อาโจมส์ได้แต่ทักท้วงอยู่ในใจ ทว่าเมื่อนายน้อยตัดสินใจแล้ว เขาก็ทำได้เพียงแค่ทำตาม และภาวนาให้ความเชื่อใจของนายน้อยครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องผิดพลาดด้วยเถอะ

 

“ให้คนเตรียมเครื่องบินไปรัฐซา” เมื่อเตกิล่าเห็นว่าลิเคียวสั่งการตามที่เขาแนะนำ เชื่อใจเขาแล้วก็ยกยิ้มกว้างที่ริมฝีปาก ก่อนจะติดต่อหาคนสนิทของตัวเอง ให้เตรียมเครื่องบินส่วนตัวให้พร้อม

 

ลิเคียวได้ยินอย่างนั้นก็กลอกดวงตาตัวเองไปมาอย่างครุ่นคิด

 

“หาคนช่วยเล่นละครสักหน่อยดีกว่า ไม่ใช่ว่าอเล็กเซย์ตามพี่มาถึงที่นี่หรอกเหรอ ชวนเขาไปเที่ยวรัฐซากับพวกเราด้วยสิ” น้ำเสียงแหบพร่าพูดออกมา ดวงตาทอประกายเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ

 

คิดจะใช้อเล็กเซย์เป็นเครื่องมือในการทำให้การลอบขนส่งอาวุธครั้งนี้ราบรื่นยิ่งกว่าเดิม

 

มงกุฎราชกุมารผู้นั้นรู้ว่าเจ้าชายอักมัลลอบสั่งซื้ออาวุธจากอัลมาสตี ต้องคิดไม่ถึงแน่ ๆ ว่าการขนส่งอาวุธของอัลมาสตี จะมีทายาทของอาวองการ์ดผู้เป็นศัตรูติดตามไปด้วย

 

(ต่อ)

 

แต่เตกิล่าเพิ่งจะปฏิเสธไม่พบกับอเล็กเซย์ไป ดังนั้นอยู่ ๆ จะไปชวนให้ฝ่ายนั้นเดินทางไปรัฐซาด้วยกันเห็นทีจะเป็นเรื่องที่น่าสงสัยเกินไปหน่อย ดังนั้นเตกิล่ากับลิเคียวจึงได้เล่นเล่ห์กลออกอุบายเป็นละครฉากใหญ่ ในที่สุดอเล็กเซย์ก็ขึ้นเครื่องบินมาพร้อมกับพวกเขาด้วยสีหน้าเบิกบาน

 

เพื่อแผนการของตัวเอง ลิเคียวถึงกับยอมให้ฝ่ายนั้นควงแขนเตกิล่าได้อย่างหน้าชื่นตาบาน ส่วนตัวเองก็ทำเป็นปั่นปึ่งเย็นชาใส่เตกิล่า แสร้งไม่พอใจที่เตกิล่ายอมให้อเล็กเซย์ตามมาด้วย

 

“คุณลิเคียวดูเหมือนจะไม่พอใจนักที่ผมขอตามมาด้วย” อเล็กเซย์แสร้งพูดด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล เหลือบสายตามองหน้าลิเคียวที่ทำหน้าเย็นชาอยู่ฝั่งตรงข้าม

 

เตกิล่ามองแขนของอเล็กเซย์ที่คล้องแขนเขาอยู่ แล้วมองหน้าลิเคียวบ้าง ริมฝีปากยกยิ้มบาง

 

“คุณคิดมากเกินไปแล้ว” เตกิล่าพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่เย็นชา ไม่ห่างเหิน แต่ก็ไม่ใกล้ชิดสนิทสนม เรียกได้ว่ารักษาระยะห่างอย่างพอดิบพอดี แต่มันก็สร้างความพอใจให้กับอเล็กเซย์อยู่บ้าง เพราะก่อนหน้านี้เตกิล่ามีท่าทางห่างเหินเย็นชาและไม่ใคร่จะสนใจเขาเท่าไหร่นัก จนคิดว่าแผนการที่วางไว้ยากจะสำเร็จแล้ว

 

“อืม วันนี้ผมไปที่คาสิโน คนของคุณบอกว่าคุณไม่ว่าง ไม่คิดว่าเป็นเพราะจะพาคุณลิเคียวไปเที่ยวรัฐซานี่เอง” อเล็กเซย์ก็ฉลาดพอที่จะไม่พูดเรื่องเดิมอีก เปลี่ยนมาพูดถึงเรื่องนี้แทน

 

เตกิล่ามองหน้าอเล็กเซย์แล้วก็หัวเราะเบา ๆ ครั้งหนึ่งในลำคอ แต่ไม่พูดอะไรออกมาอีก 

 

อเล็กเซย์แม้ว่ามีใจอยากจะชวนพูดคุย แต่เห็นอีกฝ่ายไม่อยากจะพูดสนทนากับตัวเองมากนักจึงได้นั่งเม้มปากเงียบไป ก่อนจะหันสายตาไปมองยังลิเคียวที่นั่งเงียบด้วยใบหน้าเรียบเฉย ทว่าแววตามีความไม่พอใจฉายชัด นั่นทำให้ริมฝีปากที่เม้มแน่นเข้าหากันของอเล็กเซย์คลายออก แปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม

 

ฮึ นึกว่าจะมีความสำคัญขนาดไหน ที่แท้ก็แค่คู่ควงธรรมดานั่นแหละ ถ้าสำคัญจริงเตกิล่าจะไม่พาเขามาด้วยทั้ง ๆ ที่เด็กนี่ไม่พอใจอย่างแน่นอน

 

อเล็กเซย์คิดกับตัวเองอย่างพึงพอใจ 

 

ฝ่ายลิเคียวนั้นแม้ว่าภายนอกจะแสดงออกถึงอารมณ์ที่ไม่ค่อยจะดีนัก แต่ภายในใจกับลอบยิ้มที่แผนการของตัวเองดำเนินไปได้ด้วยดี

 

พูดถึงแผนการของพวกเขา สุดท้ายแล้วก็มีการปรับเปลี่ยนอีกเล็กน้อย ยังคงใช้ราจิสทายาทของบริษัทขนส่งอันดับหนึ่งแห่งรัฐซาช่วยขนของ แต่ทางฝั่งอัลมาสตีก็ต้องขยับตัว ให้ราฮิมเคลื่อนไหวหลอกล่อ ทำทีเป็นเคลียเส้นทาง เอารถไปรับของที่ท่าเรือแล้วขับรถไปส่งยังเขตแดนที่เป็นพื้นที่อิทธิพลของเจ้าชายอักมัล ซึ่งลิเคียวคิดไว้แล้วว่าทันทีที่เส้นทางเดินเรือเปลี่ยน คนของมงกุฎราชกุมารจะต้องรายงานไปแน่ และมงกุฎราชกุมารผู้นั้นจะต้องขยับตัว สั่งคนให้ดักจับอย่างแน่นอน

 

หากเป็นไปตามแผนการที่วางเอาไว้ มงกุฎราชกุมารสั่งคนให้คอยสะกัดจับรถขนส่งที่ราฮิมเป็นผู้จัดการหลอกล่อ ทางฝั่งของราจิสที่มีสินค้าจริง ๆ จะต้องราบรื่นอย่างแน่นอน ก็อย่างที่ว่า ฝ่ายนั้นต้องคิดไม่ถึงแน่ ๆ ว่าจะกล้าขนส่งอาวุธกันภายใต้จมูกของเขา

 

ลิเคียวคำนวณระยะเวลาแล้ว เขาจะไปถึงรัฐซาก่อนที่เรือสินค้าของเขาจะเทียบท่าถึงสามวันด้วยกัน ในระหว่างสามวันนี้พวกเขาจะออกเที่ยวตามสถานที่ต่าง ๆ ในรัฐซา ขยับไล่ไปเรื่อยตั้งแต่เขตแดนที่ติดต่อกับเขตแดนอื่น จนกระทั่งไปถึงส่วนที่ติดต่อกับเขตแดนเป้าหมาย หลังจากนั้นค่อยคิดหาอุบายหลอกให้อเล็กเซย์เป็นฝ่ายอยากข้ามไปที่ฝั่งนั้นแทน

 

ลิเคียวางแผนการทั้งหมดเอาไว้ในใจ โดยผู้ที่ถูกหลอกใช้เป็นเครื่องมือในการขนส่งอาวุธให้กับบริษัทคู่แข่งอย่างอเล็กเซย์ไม่ได้รู้เรื่องด้วยเลย ก็ไม่รู้ว่าหากมีวันไหนที่เจ้าตัวรู้เรื่องขึ้นมา จะกระอักเลือดด้วยความคับแค้นใจหรือไม่

 

อเล็กเซย์ผู้นี้ แต่ไหนแต่ไรมาขึ้นชื่อเรื่องหลอกใช้ผู้อื่นเสมอมา มาคราวนี้ถึงคราได้ลองลิ้มรสชาติของความรู้สึกของคนที่ถูกหลอกใช้เข้าบ้างแล้ว

 

ลิเคียวนั้นหลอกใช้อเล็กเซย์ได้อย่างไม่รู้สึกผิดเลยสักนิด

 

อืม อันที่จริง เขาให้อเล็กเซย์ได้คล้องแขนเตกิล่าต่อหน้าต่อตาเขาเช่นนี้ ก็ถือว่าเป็นการจ่ายค่าตอบแทนล่วงหน้าแล้วกัน

 

เตกิล่าสบตากับดวงตาคู่สวยของลิเคีย เห็นประกายตาวิบวับในดวงตาของเจ้าตัวชั่วแวบหนึ่ง ก็รู้แล้วว่าต้องคิดอะไรอยู่ในใจแน่ ๆ เขาส่งสายตาคาดโทษไปให้ทันที

 

ลิเคียวหยุดชะงักกับความคิดของตัวเองทันทีเมื่อเห็นสายตาของเตกิล่า ก่อนจะหลบสายตา ปิดเปลือกตาตัวเองลงทำทีเหมือนไม่อยากจะมองเห็นสองคนที่นั่งแนบชิดกันอยู่ฝั่งตรงข้ามอีก

 

อเล็กเซย์เห็นว่าลิเคียวหลับตาลงไปแล้ว เขาก็ยิ้มเยาะที่มุมปาก คิดว่าเป็นเพราะลิเคียวทนเห็นเขากับเตกิล่าสนิทสนมกันไม่ได้

 

“คุณลิเคียวหลับแล้ว นั่งหลับไปทั้งอย่างนี้ตื่นขึ้นมาคงจะเมื่อยตัวแย่ ทำไมคุณไม่เรียกคนมาอุ้มเขาไปนอนพักในห้องสักหน่อยล่ะครับ” เพราะเครื่องบินส่วนตัวลำนี้มีห้องพักที่เป็นส่วนตัวอยู่สองห้อง ดังนั้นอเล็กเซย์จึงได้พูดเสนอขึ้นมา สายตาลอบสำรวจเตกิล่าว่าจะยอมให้คนอื่นมาอุ้มคนของตัวเองไปต่อหน้าหรือเปล่า

 

ถ้ายอม ก็แสดงว่าไม่ได้หวงหรือให้ความสำคัญมากนัก แต่ถ้าไม่ยอม ก็ต้องดูอีกว่าเป็นเพราะหวงหรือเพราะว่าไม่เห็นว่าเป็นเรื่องสำคัญ ไม่ต้องใส่ใจ 

 

ทุกอย่างนี้ต้องดูท่าทีของเตกิล่า

 

ทว่าเตกิล่ายังไม่ทันจะได้ตอบ คนที่หลังตาอยู่ก็เปิดปากขึ้นมาก่อน

 

“ขอบคุณ แต่ไม่เป็นไร ผมไม่ได้หลับ แค่พักสายตาเท่านั้น” ลิเคียวพูดอย่างนั้นทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เปิดเปลือกตาขึ้นมามอง 

 

อเล็กเซย์ชะงักในแววตา เขาคิดว่าหลับไปแล้วแท้ ๆ แต่กลายเป็นว่าแค่พักสายตาก็เท่านั้น

 

เตกิล่าไม่ได้มีท่าทางแปลกใจอะไร เขารู้อยู่แล้วว่าลิเคียวไม่ได้หลับ ดูได้จากลมหายใจที่ไม่ค่อยจะสม่ำเสมอของเจ้าตัว แต่ว่านะ ถ้าเป็นลิเคียว ต่อให้ลมหายใจสม่ำเสมอเป็นจังหวะแค่ไหน ก็ยากจะรู้ได้ว่าหลับจริง ๆ หรือแกล้งหลับ

 

คนที่โดนลูกไม้แกล้งหลับใส่มาหลายหนดูท่าจะจำฝังใจมากทีเดียว

 

อเล็กเซย์เห็นสายตาที่เตกิล่าใช้มองลิเคียวก็มีความไม่พอใจผุดขึ้นมาในอก เขาขยับแขนที่คล้องแขนเตกิล่าเอาไว้เพื่อเรียกร้องความสนใจ เมื่อสายตาของเตกิล่ามองมา เขาก็ขยับริมฝีปากพูดพร้อมกับรอยยิ้ม

 

“นั่งเฉย ๆ ก็น่าเบื่อแย่ ได้เครื่องดื่มมาดื่มแก้เบื่อก็คงจะดี” ข้อเรียกร้องของอเล็กเซย์ไม่ใช่ว่าจะเกินเลยไปนัก ในฐานะเจ้าบ้าน เมื่อแขกเรียกร้องมาจะปฏิเสธเลยก็ไม่ดี เตกิล่าขยับยิ้มมุมปาก พยักหน้าให้กับพุฒิธรที่ยืนอยู่ทางด้านหลัง

 

“ขอเป็นเตกิล่านะครับ ช่วงนี้ผมคลั่งไคล้นัก” อเล็กเซย์เรียกพุฒิธรเอาไว้ ก่อนจะหันมาพูดกับเตกิล่า แววตาแฝงความนัยชัดเจน

 

เตกิล่าทำเป็นเหมือนไม่เข้าใจ หันไปพูดกับลูกน้องของตัวเองให้ทำตามที่อเล็กเซย์บอก

 

ลิเคียวแม้ว่าจะหลับตาอยู่ แต่ก็ได้ยินที่อเล็กเซย์พูดชัด หัวคิ้วกระตุกทันที ซึ่งมันอยู่ในสายตาของเตกิล่าและอเล็กเซย์

 

อเล็กเซย์เหยียดยิ้ม ตลอดช่วงเวลาที่ได้อยู่ด้วยกันนี้เขาคิดจะยั่วโมโหหึงลิเคียว ให้เจ้าตัวโวยวายออกมา เมื่อนั้นเตกิล่าจะต้องไม่พอใจกับการที่อีกฝ่ายชอบแสดงตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของและใจแคบแน่ ๆ

 

อเล็กเซย์วาดแผนการอยู่ในใจ 

 

 

นั่งเบื่อ ๆ กันอยู่บนเครื่องบินหลายชั่วโมง ในที่สุดก็เดินทางมาถึงรัฐซาสักที 

 

เมื่อเดินทางมาถึงรัฐซา อเล็กเซย์ที่มีสีหน้าแช่มชื่นอยู่เมื่อครู่ก็แปรเปลี่ยนทันที เมื่อกวาดตามองสภาพแวดล้อมแล้วพบว่านี่มันคือถิ่นทุรกันดาร แย่ยิ่งกว่าชนบทในประเทศที่เรียกตัวเองว่าประเทศกำลังพัฒนาเสียอีก แล้วคนอย่างเตกิล่า เวลส์ มาเที่ยวอะไรในสถานที่ย่ำแย่แบบนี้กัน

 

ความสงสัยของอเล็กเซย์เกิดขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ แล้วเขาก็ไม่คิดจะปิดบังในแววตาเลยแม้แต่น้อย

 

เตกิล่าเห็นแล้วว่าอเล็กเซย์สงสัยการมารัฐซาครั้งนี้ของพวกเขา ทว่าเขาก็ไม่คิดจะพูดแก้ต่างอะไร ไม่ใช่ว่ายิ่งพูดยิ่งเพิ่มความสงสัยหรอกเหรอ บางทีการทำให้มันคลุมเครือเช่นนี้ก็เป็นผลดีมากกว่า

 

ลิเคียวแต่เดิมที่มีสีหน้าก็ไม่ค่อยจะดีอยู่แล้ว เห็นสภาพแวดล้อมในตอนนี้ เขาก็มีสีหน้าไม่ดียิ่งขึ้นไปอีก

 

“คุณบอกจะพาผมมาเที่ยว คุณพาผมมาเที่ยวที่แบบนี้น่ะเหรอ” ในตอนแรกอเล็กเซย์ก็มีคำพูดอยากจะพูด คิดจะชวนเตกิล่าขึ้นเครื่องแล้วไปเที่ยวอีกฝั่งของประเทศที่เจริญมากกว่า ทว่าเมื่อได้ยินลิเคียวพูดโวยวายออกมาแบบนั้น คำพูดที่คิดไว้ก็ตัดสินใจไม่พูดออกมาอีก ปรับสีหน้าที่ไม่ค่อยจะสู้ดีเมื่อสักครู่ให้กลายเป็นยิ้มแย้มมีความสุข

 

“คุณลิเคียวพูดอะไรแบบนั้นล่ะครับ ที่นี่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ดีเสียหน่อย ธรรมชาติ ป่าเขาต้นไม้ออกจะสวย ผละออกจากแสงสีความเจริญมาเที่ยวชมธรรมชาติบ้างก็ไม่เลวนี่ครับ” อเล็กเซย์คิดไม่ถึงเลยว่าช่วงเวลาที่จะได้เอาใจเตกิล่าจะมาถึงเร็วขนาดนี้และคิดไม่ถึงว่าลิเคียวจะโง่เง่าได้ถึงเพียงนี้ ยิ่งเห็นสีหน้าบึ้งตึงของเตกิล่าหลังจากที่ลิเคียวพูดจบ เขาก็ยิ่งเบิกบานใจ

 

“ถ้าไม่อยากจะมาก็กลับไป” เตกิล่าพูดเสียงเยียบเย็น

 

ลิเคียวเบิกตากว้างเหมือนไม่อยากจะเชื่อว่าจะได้ยินถ้อยคำแบบนี้จากปากของเตกิล่า เขากระทืบเท้ากับพื้นอยู่หลายครั้ง ก่อนจะสะบัดหน้าเดินนำออกไป

 

“หึ น่ารำคาญ” เตกิล่าก็ส่งเสียงในลำคออย่างหัวเสีย ดึงแขนออกจากการเกาะกุมของอเล็กเซย์แล้วเดินตามออกไป

 

ทิ้งอเล็กเซย์ให้มองตามไปด้วยสายตาแห่งความพึงพอใจ

 

ดูเหมือนว่าก็ไม่ได้รักใคร่หลงใหลกันสักเท่าไหร่นี่

 

อเล็กเซย์หลงไปกับฉากละครของสองเหล้าตัวร้ายเสียแล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.022K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,638 ความคิดเห็น

  1. #5573 oscheek (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2563 / 01:13
    ศิษเอกวอดก้าเรยนะะะ
    #5,573
    0
  2. #5553 desbestiny (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2563 / 08:51

    ร้ายพอกันทั้งพี่ทั้งน้อง ไอประโยคสุดท้ายของพี่เตคือรำคาญอเล็กเซใช่มั้ยคะพี่ 555555

    #5,553
    0
  3. #5126 Krystal wing (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 14:41
    โถ่เอ๊ย
    #5,126
    0
  4. #4996 ampspt123 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 10:59
    ดูด้วยว่าใครฝึกมา 5555555555 โครตแสบ
    #4,996
    0
  5. #4992 071727 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 06:52
    แค่ 2 เหล้ายังไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมเขาเลย ถ้าได้ 4 เหล้าสุดยอด มาอยู่ด้วยกัน ใครไหนหรือจะมาสู้ได้ พวกนายมันร้าย
    #4,992
    0
  6. #4881 Notty Kero (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 14:24
    ร้ายนัก!!
    #4,881
    0
  7. #4809 PaiiKanj (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 18:39
    ไม่ทันเหลี่ยมของสองเหล้าร้ายเค้าหรอกค่ะ
    #4,809
    0
  8. #4780 Sensibleyui (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 11:50
    โถวววววววววววววววว
    #4,780
    0
  9. #4775 พัณณพัฒน์ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 10:37

    อเล็กส์เซย์แกโงีแล้วยังอวดดีถูกหลอกใช้ไม่รุ้ตัวเลขนะ

    #4,775
    0
  10. #4773 popki_4 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 10:25

    55+เหมาะสมกันมากสอเหล้าสีสวยที่มีความอันตรายในแบบของตัวเอง
    #4,773
    0
  11. #4772 Deftionary (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 10:15
    วอดก้าฝึกมากับมือ555
    #4,772
    0
  12. #4771 PaRe-MeAn (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 09:49
    เล่นละครกันเก่ง555555555 ต้องได้รางวัลนสด.แห่งปีแล้ว55555555555
    #4,771
    0
  13. #4767 bluefresh (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 09:26
    55555 เนียนสุดดดด
    #4,767
    0
  14. #4762 J☆ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 08:40
    โดน2เหล้าตัวร้ายหลอกซะแล้ว55
    #4,762
    0
  15. วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 07:36
    แกอย่าลืมว่าพี่สะใภ้เขาเป็นนักแสดง เขาเทรนกันมาดีจ่ะ55555
    #4,760
    0
  16. #4759 Sanhathai_sk (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 06:52
    อ่าาาา ร้ายกาจ
    #4,759
    0
  17. #4758 PraewPacharee (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 05:36
    ปั่นเก่งเลยน้าสองเหล้าเนี่ย
    #4,758
    0
  18. #4757 Yoooyooyo (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 00:58
    อาจารย์(วอดก้า)สอนมาดี
    #4,757
    0
  19. #4756 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 22:53

    โดนต้มด้วยสองเหล้าเลยนะ อเล็กเซย์! 55555

    #4,756
    0
  20. #4755 noo_parekapoom (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 22:32
    ร้ายกาจจ
    #4,755
    0
  21. #4754 another16579 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 22:27

    ใยวอดก้าคายตะขาบไว้แน่เลย ฮุฮุฮุ

    #4,754
    0
  22. #4753 oกิวราโซ่o (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 22:21
    ร้ายกันทั้งหมดน้่นแหละ สมกันดีจริงๆ55555
    #4,753
    0
  23. #4752 Gift2524 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 20:49
    เล่นละครเก่งกันจัง
    #4,752
    0
  24. #4751 chonyukim (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 20:33
    คนโง่มักตกเป็นเหยื่อของคนฉลาด ว่าแต่ตอนนึงสั้นจังอยากอ่านยาวๆ
    #4,751
    0
  25. #4750 สาววายนิสัยดีนะ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 20:01
    พี่ก้าเทรนมาดีย์ 55555
    #4,750
    0