นอนกับผมสิครับ #อยากกินเตกิล่า

ตอนที่ 33 : ตอนที่ 33 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,493
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,145 ครั้ง
    28 ก.ย. 63

“เจ็บมากไหม” เห็นเตกิล่าจับติ่งหูที่ถูกกัดของเจ้าตัวไม่เลิก ลิเคียวก็ช้อนตาถามเสียงอ้อน ใช้ประโยชน์จากดวงตาคู่สวยของตัวเองเล่นงานเตกิล่าจนหัวใจของเจ้าตัวเจ็บไปหมด

 

“ให้พี่ลองกัดหนูคืน หนูจะได้รู้ว่าเจ็บไหม” เตกิล่าที่โดนดวงตาคู่สวยของลิเคียวล่อลวงก็เผลอไผไปชั่วขณะหนึ่ง แต่สุดท้ายก็ตั้งตัวได้อย่างรวดเร็ว ละมือออกจากใบหูของตัวเอง ยื่นไปบีบติ่งหูนุ่มนิ่มของคนบนตัก ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัส เตกิล่าก็รู้สึกชื่นชอบความนุ่มนิ่มที่ได้รับเป็นอย่างยิ่ง จากที่คิดว่าจะบีบเล่นครั้งหนึ่งก็กลายเป็นนวดคลึงไม่ยอมปล่อยมือ

 

ลิเคียวหลุบตาต่ำลง แววตาวาววับ รับรู้ได้ว่าเตกิล่าชื่นชอบติ่งหูนุ่มนิ่มของเขา เอียงหูให้เตกิล่าสัมผัสได้อย่างถนัดมือ

 

นอกจากติ่งหูนุ่มนิ่มของเขาแล้ว ลิเคียวก็สังเกตว่าเตกิล่าชอบมากเวลาที่เขาแทนตัวเองว่าหนู อีกฝ่ายจะพูดจาอ่อนโยนกับเขาเป็นพิเศษ ซึ่งเขาเองก็ชอบมากเช่นกัน ดังนั้นจึงตั้งใจแล้วว่าจะใช้สรรพนามนี้แทนตัวเองตลอดไป!

 

“อะแฮ่ม!” สองคนที่คลอเคลียกันอยู่เป็นอันต้องหยุดชะงัก เมื่อได้ยินเสียงกระแอมไอในลอคำของผู้เป็นเจ้าของห้อง 

 

เตกิล่าหันไปมองหน้ามาร์ตินี่และวอดก้าที่เดินจูงมือกันเข้ามา เขาละมือจากติ่งหูนุ่มของลิเคียวแล้วเลื่อนมือลงมาโอบรอบเอวบางอีกครั้ง ไม่ปล่อยให้ลิเคียวลงจากตักของตัวเอง แม้ว่าพี่ชายฝาแฝดและพี่สะใภ้จะส่งสายตาล้อมาก็ตาม

 

“เคลียกันเสร็จแล้วใช่ไหม พวกนายเคลียใจกันเสร็จแล้ว ก็ช่วยคืนห้องให้ฉันได้เคลียงานด้วย” มาร์ตินี่พูดแบบนั้นแล้วเดินไปหย่อนก้นนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานของตัวเอง โดยที่ไม่ยอมน้อยหน้าน้องชายฝาแฝด ดึงวอดก้าให้นั่งลงบนตักของตัวเองบ้าง สอดแขนสองข้างเข้าโอบรัดเอวบาง เกยคางไว้บนไหล่ มองน้องชายและลิเคียวด้วยแววตาเป็นประกายวิบวับ

 

วอดก้าทำสายตาเอือมระอา ทว่าบนริมฝีปากมีรอยยิ้มประดับอยู่ ส่วนเตกิล่านั้นกลอกตาไปมา หมั่นไส้พี่ชายฝาแฝดเป็นอย่างยิ่ง

 

“มั่นใจนะว่าจะเคลียงาน” พูดแล้วก็ส่งสายตามองไปยังวอดก้าที่นั่งอยู่บนตักของมาร์ตินี่ เป็นเชิงถามว่าจะเคลียงานได้จริง ๆ น่ะหรือ

 

มาร์ตินี่เตรียมจะที่เปิดปากโต้ตอบกลับไป ทว่าวอดก้ากลายเป็นคนที่ให้คำตอบก่อน

 

“แน่นอนว่าต้องเคลียงาน คุณตั้งใจทำงานไป เดี๋ยวผมจะกลับไปบ้านตระกูลหลง พาลิเคียวไปหาอาเตียสักหน่อย” พูดกับเตกิล่าในตอนแรกก่อนจะหันมาพูดกับคนรักของตัวเอง

 

สิ้นเสียงของวอดก้าดวงตาของสองฝาแฝดก็เบิกกว้างขึ้น ทั้งสองคนมีคำพูดที่อยากจะพูดทักท้วงออกมา ทว่าเห็นสายตาคมเฉียบของวอดก้าแล้วก็ได้แต่นิ่งเงียบ ปล่อยให้วอดก้าลุกจากตักของมาร์ตินี่มาดึงลิเคียวออกไปจากตักของเตกิล่าบ้าง

 

ลิเคียวให้ความร่วมมือกับวอดก้าเป็นอย่างดี แม้ว่าจะชอบที่ได้อยู่ในอ้อมกอดของเตกิล่า แต่ก็รู้ว่าการมาถึงที่นี่แต่ไม่ได้เข้าไปพบเจ้าพ่อหลงผู้เป็นเพื่อนสนิทของอาเทียซนั้นก็เป็นเรื่องที่ออกจะไร้มารยาทเกินไป ดังนั้นจึงคิดจะตามวอดก้าไปพบเจ้าพ่อหลงจริง ๆ

 

เมื่อเห็นสีหน้าที่ไม่อยากจะยินยอมเท่าไหร่นักของเตกิล่า ลิเคียวก็หัวเราะเสียงหวาน โน้มตัวลงจูบหนัก ๆ ลงบนริมฝีปากของเตกิล่า 

 

“หนูจะรีบไปรีบกลับนะ” ประโยคนี้เองที่ทำให้เตกิล่ายินยอมแต่โดยดี

 

วอดก้ามองลิเคียวกับเตกิล่าแล้วก็ยกยิ้ม พบว่าตอนนี้ทั้งคู่ดูเหมือนเป็นคู่รักข้าวใหม่ปลามันกันมาก ส่วนมาร์ตินี่นั้นตอนนี้สีหน้ามืดครึ้ม แววตาเต็มไปด้วยไฟอิจฉา

 

วอดก้ายังแทนตัวเองว่าผม แล้วแทนเขาว่าคุณอยู่เลย 

 

อิจฉา! อิจฉาจริง ๆ

 

คนขี้อิจฉาได้แต่คร่ำครวญอยู่ในใจ

 

“ฝากด้วยนะ อย่าพากันเล่นซนอีก” เตกิล่าส่งยิ้มให้กับลิเคียวแล้วหันไปพูดกับวอดก้า ซึ่งเขาก็ได้รับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ตอบกลับมา

 

เตกิล่าหรี่ลงลงอย่างไม่ไว้ใจ รู้สึกว่าบางทีเขาไม่ควรจะปล่อยให้ลิเคียวไปกับวอดก้าอีกครั้ง หรือเขาควรจะเป็นคนพาลิเคียวไปดี หรือว่าเขาจะตามไปด้วยเลย

 

เตกิล่าคิดอย่างลังเลใจ ทว่าวอดก้าไม่รอให้เขาหาคำตอบให้ตัวเองได้ ดึงมือพาลิเคียวเดินออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้เตกิล่ามองตามหลังไปอย่างจนใจ

 

รับมือยากขึ้นทุกทีแล้ว ไม่รู้ว่ามาร์ตินี่ทนได้ยังไง สู้แมวน้อยของเขาก็ไม่ได้ นุ่มนิ่มน่ารักเป็นที่สุด

 

เตกิล่าคิดแล้วก็ส่ายหน้ากับตัวเองเบา ๆ

 

เมื่อคล้อยหลังลิเคียวกับวอดก้าได้ไม่นาน พิพัฒน์ก็เดินเข้ามาในห้อง เรียกความสนใจจากสองฝาแฝด

 

“คุณอเล็กเซย์มาถึงสนามบินแล้วครับ” พิพัฒน์ที่ได้รับรายงานมาจากคนที่ให้เฝ้าจับตามองอเล็กเซย์รีบเข้ามารายงานทันที เมื่อเขาได้รับแจ้งว่าลิเคียวกับวอดก้าออกไปจากห้องนี้แล้ว นั่นแปลว่าช่วงเวลาส่วนตัวของเจ้านายนั้นจบลงแล้ว ถึงเวลาที่จะทำงานได้

 

“อืม จับตาดูต่อไป แล้วสั่งการ์ดวันนี้ให้เพิ่มระดับความปลอดภัยด้วย” มาร์ตินี่สั่งการเสียงเข้ม

 

เตกิล่าทำเพียงแค่นั่งนิ่งเงียบ ในเมื่อสถานที่แห่งนี้อยู่ในความดูแลของมาร์ตินี่ เขาก็ไม่ยื่นมือเข้าไปก้าวก่าย

 

“แล้วถ้าเกิดว่าเขามาที่นี่ แล้วมาขอพบบอส จะให้เข้าพบหรือเปล่าครับ” พิพัฒน์ถามเพื่อที่จะได้เตรียมรับมือได้ถูก

 

คราวนี้มาร์ตินี่มองไปที่เตกิล่า ให้น้องชายฝาแฝดได้เป็นผู้ตอบคำถามแทน เพราะแน่นอนว่าเป้าหมายของฝ่ายนั้นก็คือเตกิล่าไม่ใช่เขา

 

เตกิล่าเห็นสายตาของพี่ชายแล้วก็ตอบออกมา

 

“บอกว่าไม่สะดวก ไว้วันหลัง” หลังจากที่คิดดีแล้วเขาก็ตัดสินใจแบบนี้ ถ้าหากว่าเขากะตือรือร้นที่จะต้อนรับอเล็กเซย์มากเกินไป อาวองการ์ดอาจจะเกิดความสงสัยขึ้นมา

 

ความคิดนี้ของเตกิล่า ถ้าลิเคียวรู้เข้า เจ้าตัวคงขมวดคิ้วแล้วไม่เห็นด้วยอย่างแน่นอน

 

ถ้าอาวองการ์ดฉลาดขนาดนั้น จะตกหลุมพลางแผนการของเขาได้ยังไง เตกิล่าคิดมากเกินไปแล้ว!

 

ทางด้านพิพัฒน์หลังจากได้รับคำตอบจากเตกิล่าก็รับคำแล้วเดินกลับออกไป

 

“คุยกับลิเคียวเป็นยังไงบ้าง” เมื่อคล้อยหลังลูกน้องแล้ว มาร์ตินี่ก็ถามน้องชายด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าเตกิล่ามองออกมาว่าพี่ชายฝาแฝดกำลังเป็นห่วงเขา กลัวว่าเขาจะทะเลาะกับลิเคียว ไม่สิ ต้องบอกว่ากลัวลิเคียวจะโกรธเขามากกว่า

 

“ก็ไม่เป็นไง เขาไม่โกรธ แต่บอกว่าเสียใจ” เตกิล่าพูดตอบออกไป ดวงตายามที่พูดคำตอบนั้นวูบไหวครั้งหนึ่ง

 

มาร์ตินี่เห็นแล้วก็คิดว่าไม่ใช่แค่เพียงลิเคียวที่เสียใจ ดูเหมือนว่าน้องชายของเขาก็เสียใจด้วยเหมือนกัน

 

หรือว่ารู้สึกผิดที่ลืมอีกฝ่ายไปแล้วก่อนหน้านี้

 

“แล้วไม่มีคำอธิบายให้เขาหรือไง” มาร์ตินี่ถามไปแล้วก็รู้สึกว่าคำถามของตัวเองดูงี่เง่ามาก ลืมก็คือลืม ยังมีคำอธิบายอะไรอีก 

 

“ไม่มีอะไรต้องอธิบาย” เตกิล่าส่ายหน้าขณะที่พูด น้ำเสียงและแววตานั้นลุ่มลึกจนแม้แต่มาร์ตินี่ที่เป็นฝาแฝดผู้รับรู้ทุกความรู้สึกของเตกิล่าก็ยังไม่สามารถสัมผัสได้ว่าเจ้าตัวกำลังคิดหรือรู้สึกอะไรอยู่

 

มาร์ตินี่เปลี่ยนเรื่องคุย เมื่อน้องชายฝาแฝดดูเหมือนไม่อยากจะพูดเรื่องนี้แล้ว เขาก็ไม่ถามอีก ถึงอย่างไรก็เป็นเรื่องส่วนตัว เขาไม่ควรจะเข้าไปยุ่งมาก 

 

สองฝาแฝดจึงได้คุยเรื่องงานกันต่อ ปรึกษาหารือถึงธุรกิจที่อยู่ในมือ

 

ส่วนลิเคียวที่ถูกวอดก้าพาออกมานั้น ตอนนี้กำลังประสบกับปัญหาแล้ว เพราะว่าวอดก้าไม่ได้พาเขากลับไปที่บ้านตระกูลหลงอย่างที่เจ้าตัวพูด แต่พาเขามาที่ห้องสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะเอ็ม และเป็นอีกหนึ่งธุรกิจที่อยู่ในมือของตระกูลหลง

 

“จะไปหาผู้ใหญ่ทั้งทีก็ต้องมีของติดไม้ติดมือไปฝากใช่ไหมล่ะ” เตกิล่ามองหน้าวอดก้าที่พูดประโยคนี้ด้วยสายตาว่างเปล่า

 

ไม่ใช่ว่าเขาผู้เป็นแขกควรจะต้องพูดไม่ใช่หรือ ทำไมคนเป็นเจ้าของบ้านอย่างวอดก้าถึงได้พูดมาเองเสียล่ะ

 

แต่หลังจากนั้นลิเคียวก็รู้ว่าที่จริงแล้วจุดประสงค์ของวอดก้าไม่ใช่ของฝากให้เจ้าพ่อหลงหรอก แต่เป็นเพราะเจ้าตัวอยากจะชอปปิ้งเองมากกว่า

 

โดนวอดก้าลากเข้าออกร้านนั้นร้านนี้จนเหนื่อย แต่ที่เหนื่อยกว่านั้นก็คือต้องรับมือกับแฟนคลับของวอดก้าที่รุมล้อมเข้ามา

 

“กรี๊ดดดด วอดก้าลู๊กกก วอดก้าครับบบบ วอดก้าของแม่” ลิเคียวกมือขึ้นอุดหู เสียงกรี๊ดของเหล่าคนที่รุมล้อมนี้เรียกสายตาของผู้ที่อยู่โดยรอบ และเพราะเสียงพวกนี้ก็ทำให้เขาและวอดก้าถูกกลุ่มคนรุมล้อมมากขึ้น มากขึ้น จนแม้แต่การ์ดนับสิบคนก็คลุมไม่อยู่

 

นั่นก็เป็นเพราะว่าแฟนคลับพวกนี้ไม่ค่อยได้มีโอกาสเจอวอดก้า วอดก้าไม่ค่อยรับงานในวงการแล้ว เจอหน้าจอว่ายากแล้ว เจอตัวจริง ๆ ยิ่งยากกว่า พอวันนี้มีโอกาสได้บังเอิญเจอก็ลืมสิ้นที่จะสนใจเรื่องมารยาทและการรบกวนผู้อื่น

 

“ชู่วส์” ทว่าเพียงแค่วอดก้าส่งเสียงเบา ๆ ยกนิ้วชี้ขึ้นทาบทับริมฝีปากส่งสัญญาณให้เงียบเสียง เสียงที่อื้ออึงเมื่อครู่ก็เงียบไปในทันที เหลือเพียงเสียงของลมหายใจเท่านั้น

 

ลิเคียวค่อย ๆ เลื่อนมือที่อุดหูลง ดวงตามองซ้ายมองขวาอย่างหนักใจ

 

เขาไม่ชอบการรุมล้อมแบบนี้เป็นที่สุด รู้สึกไม่ปลอดภัยด้วย ไม่รู้ว่าวอดก้าที่เป็นทายาทตระกูลหลงปล่อยตัวเองให้อยู่ในสถานการณ์แบบนี้ได้ยังไง

 

ลิเคียวไม่เข้าใจในเรื่องนี้ แต่ไม่คิดเลยว่าหลังจากนี้อีกไม่นาน ตัวเขาก็จะอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ด้วยตัวเองเหมือนกัน

 

หลังจากที่ควบคุมเสียงได้แล้ว ปฏิบัติการเซอร์วิสแฟนคลับจึงได้เกิดขึ้น วอดก้าชวนทุกคนเดินไปหลบมุมเพื่อไม่ให้รบกวนคนอื่น ทว่าด้วยกลุ่มก้อนที่ใหญ่มาก การไม่รบกวนคนอื่นเลยจึงเป็นเรื่องได้ยาก

 

หลังจากที่แฟนคลับได้ถ่ายรูปวอดก้าจนพอใจแล้ว ก็ค่อย ๆ ให้ความสนใจกับลิเคียวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ วอดก้าด้วยท่าทางสนิทสนม พวกเขาหรี่ตามองแล้วสงสัยว่าคนที่โดดเด่นเจิดจ้าไม่แพ้ลูกรักของพวกเขานี้เป็นใคร ก่อนที่จะมีคนหนึ่งนึกขึ้นได้

 

“นี่ใช่คนที่เป็นข่าวกับเตกิล่าวันก่อนไหม ที่ถูกเข้าใจผิดคิดว่าเตกิล่าเป็นมาร์ตินี่อะ” เมื่อมีคนหนึ่งพูดขึ้นมา คนอื่น ๆ ที่เหลือจึงนึกขึ้นได้

 

และเมื่อเห็นอย่างนั้นพวกเขาก็สำรวจลิเคียว

 

ลิเคียวด้วยเคยชินกับสถานการณ์แบบนี้ เขาจึงทำตัวเป็นแมวน้อยยามเจอคนแปลกหน้า ตั้งการ์ดปกป้องตัวเองด้วยการส่งกลิ่นอายเยียบเย็นออกมา ราวกับบอกว่าอย่ามาใกล้ฉันนะ ไม่งั้นเจอข่วนแน่อะไรแบบนั้น

 

ซึ่งที่ลิเคียวเป็นแบบนี้ วอดก้าก็เคยเจอมาก่อนแล้วตอนครั้งแรกที่เขาเจอกัน และนั่นทำให้เขารู้สึกสนใจเจ้าตัวเป็นอย่างยิ่ง

 

“น้องก้า นี่เพื่อนหนูเหรอครับ” มีแฟนคลับคนหนึ่งใจกล้าถามออกมา

 

วอดก้าได้ยินเสียงแล้วก็หันไปมอง รอยยิ้มประดับริมฝีปาก เมื่อเห็นคนที่ถามแล้วเขาก็ไม่มีความแปลกใจใด ๆ ผิดกับลิเคียว

 

เด็กไฮสคูล เรียกวอดก้าว่าหนู ว่าน้อง!

 

ลิเคียวมึนงงอย่างแท้จริง

 

วอดก้าเห็นสายตาของลิเคียวแล้วก็หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะตอบออกไป

 

“เป็นแมวน้อยของผมเอง ฝากเอ็นดูด้วยนะครับ” วอดก้าพูดเพียงแค่นั้นก่อนจะรีบขอตัวเดินออกมา ซึ่งก็มีบางส่วนที่เดินตาม แต่ส่วนมากก็ให้เวลาส่วนตัวกับวอดก้าและลิเคียว ให้คนที่ตัวเองชอบได้มีช่วงเวลาผ่อนคลายสบาย ๆ บ้าง

 

ซึ่งสถานการณ์ในห้างก็จบลงเพียงแค่นั้น ทว่าสถานการณ์ในโซเชียลกลับร้อนระอุขึ้นมา เมื่อมีคนลงภาพของวอดก้ากับลิเคียว แล้วจงใจใส่แคปชั่นว่า

 

‘วอดก้า เดินควงหนุ่มปริศนาในห้อง ไม่รู้ว่าถ้าคนรักอย่างมาร์ตินี่มาเห็นจะว่ายังไง’

 

เป็นหัวข้อข่าวของสำนักพิมพ์ไร้ชื่อที่ต้องการหลอกให้คนกดเข้าไปอ่านเพื่อที่จะได้ยอยเข้าชมเว็บไซต์

 

มีหลายคนที่อ่านแต่หัวข้อแล้วก็ด่าวอดก้า ด่าลิเคียว จนร้อนถึงแฟนคลับของวอดก้าที่ไม่ได้ทำศึกมานานต้องออกโรงทำสงครามอีกครั้ง

 

‘โอ๊ยยยยย ชงชู้ห่าอะไรอีกค้า นั่นคือสะใภ้คนเล็กของเวลส์ค่า สมองมีก็หัดใช้หน่อยจ้า เหมือนจำไม่ได้ว่าวันก่อนเขาเพิ่งมีข่าวกับเตกิล่าไป วันนี้มาเดินห้างกับวอดก้า แล้วจะเป็นอะไรไปได้อีกนอกจากเป็นคู่สะใภ้ของเวลส์!’

 

‘งง ทำไมไม่มีใครเข็ดเลยวะ โดนเวลส์ โดนตระกูลหลงฟ้องไปตั้งเท่าไหร่ละ แมร่งก็ยังมีพวกโง่ ๆ เสนอตัวมาโดนเชือดอยู่นั่นแหละ คิดแต่จะขายข่าว แต่ไม่คิดบ้างว่าอีกไม่นานจะต้องขายบ้านมาจ่ายค่าโดนฟ้อง กุขอขำรอเลย ฮ่า ๆๆ’

 

หลังจากที่แก้ข่าวให้แล้ว ก็กลับไปชื่นชมกับรูปภาพที่ถูกปล่อยลงโซเชียล มีแฟนคลับวอดก้าหลายคนที่ถูกใจลิเคียวเข้าด้วยเหมือนกัน จนตั้งตัวเป็นแฟนคลับของลิเคียวด้วย แต่ก็มีบางส่วนที่บอกว่าตัวเองเป็นแฟนคลับวอดก้า แต่โจมตีลิเคียว หาว่าลิเคียวเกาะวอดก้าดังบ้าง บอกว่าลิเคียวจงใจตีสนิทกับวอดก้าเพื่อใช้วอดก้าเป็นสะพานเข้าหาเตกิล่า โดยที่วอดก้านั้นใส่ซื่อตามไม่ทันแผนการของลิเคียว

 

ซึ่งภายหลังก็มีคนออกมาแฉว่าคนที่โจมตีลิเคียวแล้วบอกว่าตัวเองเป็นแฟนคลับวอดก้านั้นแท้ที่จริงแล้วเป็นแอนตี้แฟนวอดก้าต่างหาก คิดฉวยโอกาสนี้สร้างเรื่องให้สองเหล้า หวังว่าจะผิดใจกันเอง 

 

ซึ่งตอนที่ลิเคียวเห็นข้อความที่ใช้โจมตีตัวเอง เขาก็กระพริบตาปริบ ๆ มองหน้าวอดก้าที่เอาแต่หัวเราะเสียงดังลั่น

 

ไม่ใช่ว่าวอดก้าเป็นคนวางแผนการให้เขาตอนเข้าหาเตกิล่าหรอกเหรอ ทำไมถึงกลายเป็นเขาวางแผนเข้าหาวอดก้าแทนล่ะ

 

แล้วไหนจะยังวอดก้าใสซื่ออีก

 

อือ ใสเป็นวอดก้าเลย

 

(ต่อ)

 

ขบวนรถยนต์คันหรูที่ป้ายทะเบียนติดชัดว่าเป็นรถของตระกูลหลงแล่นเข้ามาจอดในคฤหาสน์หรูบนที่ดินราคาแพงของเกาะเอ็ม

 

ลิเคียวก้าวลงจากรถตามวอดก้าไปติด ๆ ดวงตาคู่สวยกวาดมองคฤหาสน์หลังงามที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า ก่อนหน้านี้เขาเคยมาพักอยู่ที่นี่หลายวัน คุ้นชินไม่น้อยเลยทีเดียว

 

“อาเตียอยู่ไหน” ลิเคียวก้าวเดินตามวอดก้าเข้าสู่โถงบ้าน เจอบรรดาสาวยืนเรียงแถวต้อนรับนายน้อยของตัวเองกลับบ้าน เกรงว่าจะตั้งแถวรอตั้งแต่เห็นรถเลี้ยวเข้ารั้วบ้านมาแล้วกระมัง 

 

“อยู่ที่ห้องน้ำชาค่ะ” สาวใช้ที่อยู่บ้านตระกูลหลงมานานตอบผู้เป็นนายน้อยของตัวเอง ก่อนจะหันมาทักทายลิเคียว ด้วยรู้ดีถึงสถานการณ์ที่พิเศษของเจ้าตัว

 

“ไปหาอาเตียกัน” 

 

ลิเคียวพยักหน้าให้วอดก้า แล้วเดินตามเจ้าตัวไปที่ห้องน้ำชาตามคำชวนของผู้เป็นเจ้าของบ้าน เดินผ่านห้องโถงใหญ่มาได้ไม่นานก็เจอเข้ากับห้องน้ำชาที่เจ้าพ่อหลงโปรดปราน เป็นอีกหนึ่งมุมโปรดของผู้เป็นประมุขตระกูล

 

เมื่อเดินเข้าห้องไปลิเคียวก็พบเข้ากับชายชราที่นั่งเอนหลังอยู่บนโซฟาตัวหรู ท่าทางผ่อนคลายอย่างหาได้ยาก ทว่าก็ยังมีกลิ่นไอแห่งอำนาจแผ่กระจายออกมา หากว่าเป็นคนอื่นอาจจะกลัวจนแข้งขาอ่อนแรงไปแล้ว ทว่าลิเคียวชินแล้ว ไม่ใช่ว่าอาเทียซของเขาก็มีกลิ่นไอแบบนี้ด้วยเช่นกันหรอกหรือ

 

“อาเตีย ดูสิว่าลูกพาใครมา” วอดก้าพูดกับผู้เป็นพ่อของตัวเองด้วยท่าทางสนิทสนม พ่อบ้านเหมาเห็นแล้วก็ยิ้มกว้าง ใช้เวลาอยู่นานทีเดียวกว่าที่สองพ่อลูกคู่นี้จะมีบรรยากาศเป็นกันเองเช่นนี้

 

เจ้าพ่อหลงมองหน้าลูกชายของตัวเองแล้วเลื่อนสายตามองไปยังคนที่เดินตามหลังมา ไม่มีร่องรอยแปลกใจในดวงตา 

 

คิดว่าคนอย่างเจ้าพ่อหลงจะไม่รู้เลยหรือว่าใครไปไหนมาไหน เขารู้ตั้งแต่ที่เท้าของลิเคียวและเตกิล่าแตะสนามบินแล้วด้วยซ้ำไป

 

“สวัสดีครับ” ลิเคียวเดินหน้ามาทักทายเจ้าพ่อหลงอย่างสุภาพ ก่อนที่จะนั่งลงตามที่เจ้าบ้านเป็นผู้เชิญ

 

“ระยะทางจากคาสิโนมาที่นี่ไม่เกินชั่วโมง แต่ได้ข่าวว่าออกจากคาสิโนตั้งแต่สามชั่วโมงก่อนไม่ใช่หรือ” เจ้าพ่อหลงเมื่อเปิดปากพูดก็แทบจะเปิดโปงการหนีเที่ยวของลูกชายตัวเอง

 

ลิเคียวเลื่อนสายตามองหน้าวอดก้าทันทีหลังจากที่ได้ยินเจ้าพ่อหลงพูดอย่างนั้น แต่เขาก็เห็นเพียงแค่รอยยิ้มร่าของวอดก้าเท่านั้น

 

“เพราะว่าลิเคียวอยากได้ของมาฝากอาเตียน่ะสิ ลูกก็เลยพาเดินห้าง ลูกก็ถือโอกาสตรวจกิจการของเราด้วย ถือว่าใช้ได้ทีเดียว ไตรมาสนี้ต้องได้กำไรเพิ่มขึ้นแน่ ๆ” ลิเคียวได้ยินวอดก้าตอบอย่างนั้นก็แทบจะสำลักน้ำชาที่ยกขึ้นดื่ม มองคนที่พูดตอบพ่อตัวเองด้วยน้ำเสียงไหลรื่น หน้าไม่แดง ลมหายใจไม่ติดขัด

 

หลอกลวงเก่งเกินไปแล้ว!

 

แต่เจ้าพ่อหลงคงจะไม่เชื่อหรอกมั้ง ใช่ไหม

 

ลิเคียวคิดว่าเจ้าพ่อหลงจะต้องรู้แน่ ๆ ว่าที่วอดก้าพูดมาทั้งหมดนั่นเป็นเรื่องโกหก อ่อ ไม่สิ มีอย่างหนึ่งที่จริงก็คือเขาซื้อของมาฝากเจ้าพ่อหลงจริง ๆ ซื้อจากที่ห้างของเจ้าตัวนั่นแหละ ทว่าลิเคียวที่กำลังคิดแบบนั้นอยู่ก็ต้องเป็นอันหยุดชะงักเมื่อเสียงของเจ้าพ่อหลงดังขึ้น

 

“อ่อ หมิงเออร์ของเตียนี่เป็นเด็กดีจริง ๆ ขยันสมกับเป็นลูกของเตีย” ลิเคียวสะบัดหน้ากลับไปมองเจ้าพ่อหลงทันที 

 

เชื่อด้วยเหรอ!

 

ลิเคียวสับสนมึนงงในทันใด ก่อนจะได้ยินเสียงหัวเราะของสองพ่อลูก และนั่นก็ทำให้เขารู้ว่าโดนหยอกล้อเข้าให้แล้ว ดวงตาคู่เรียวยาวส่งค้อนให้กับวอดก้าทันที

 

“อาเตียดู ลูกแมวโกรธแล้ว” วอดก้าที่หัวเราะอยู่เห็นลิเคียวแยกเขี้ยวขู่ก็เรียกเจ้าพ่อหลงให้ดูแมวน้อยของเขาด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ

 

เจ้าพ่อหลงมองตามแล้วก็หัวเราะต่ออยู่อีกสักพัก ก่อนจะค่อย ๆ เงียบเสียงลง

 

“ถ้าเจ้าหนูมิคาอิลเป็นลูกแมว แล้วหมิงเออร์ของเตียเป็นอะไร ลืมไปหรือเปล่าว่าเราอายุน้อยกว่าพี่เขาเกือบสามปี” เจ้าพ่อหลงมองดูลิเคียวด้วยสายตาเอื้อเอ็นดูอย่างถึงที่สุดแล้วก็หันไปมองหน้าลูกชายของตัวเองบ้าง

 

ลูกชายของเขาคนนี้ อายุเพียงแค่ยี่สิบปีเท่านั้น แต่ทำเหมือนว่าตัวเองแก่กว่าลูกชายของเพื่อนสนิทเขา ชอบมองเจ้าหนูนี่ด้วยสายตามองเด็กน้อยที่อ่อนวัยกว่ามาก

 

เจ้าพ่อหลงเองก็ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าตัวเองก็มองลิเคียวเป็นเด็กน้อย ต่างกับที่มองลูกชายตัวเองด้วยเหมือนกัน

 

โชคดีที่ลิเคียวไม่รู้ซึ้งถึงเรื่องนี้ ไม่อย่างนั้นไม่รู้ว่าจะกางเล็บสำแดงฤทธิ์เดชอะไรออกมาบ้างเพื่อให้คนอื่นประจักษ์ชัดว่าตัวเองนั้นโตแล้ว!

 

ก็มีเพียงแค่อยู่ต่อหน้าศัตรูกับลูกน้องเท่านั้นแหละที่ลิเคียวเหมือนคนที่โตแล้วจริง ๆ

 

ลิเคียวมองพ่อลูกหยอกล้อกันก็เริ่มคิดถึงอาเทียซของตัวเองขึ้นมาบ้าง ทว่ามันก็เพียงแค่ไม่นาน เมื่อวอดก้าลากเขาเข้าสู่บทสนทนา

 

ทั้งสามคนคุยกันด้วยเรื่องทั่ว ๆ ไปอยู่สักพักหนึ่ง พ่อบ้านเหมาก็พูดขึ้นมา

 

“ถึงเวลามื้อเย็นแล้ว จะให้ตั้งโต๊ะเลยหรือเปล่าครับ” 

 

“เอาสิ” เจ้าพ่อหลงตอบอย่างอารมณ์ดี หลายวันมานี้ลูกชายของเขาไม่ได้กลับมาร่วมมื้อเย็นด้วยเลย พอวันนี้ลูกชายมาทันมื้อเย็นก็อารมณ์ดีเป็นธรรมดา

 

พ่อบ้านเหมารับคำแล้วถ่ายทอดคำสั่งออกไปอย่างรวดเร็ว รอแค่เพียงไม่นานบนโต๊ะกลมก็มีอาหารมากกว่าสิบอย่างปรากฏอยู่บนโต๊ะ ทว่าทั้งสามคนยังไม่ทันจะได้ลงมือทาน ก็มีเสียงดังมาก่อน

 

“เอ๋ ผมมาทันมื้อเย็นด้วยหรือเนี่ย โชคดีจริง ๆ เลย” เป็นมาร์ตินี่ที่เดินนำเตกิล่าเข้ามา

 

“ฮึ โชคร้ายของฉันล่ะสิไม่ว่า” เจ้าพ่อหลงพูดด้วยน้ำเสียงสะบัด ทว่าหามองไปยังดวงตาทรงอำนาจ จะพบว่าไม่ได้มีความโกรธเคืองหรือไม่พอใจอยู่ในนั้นเลย ทั้งยังหันไปมองหน้าพ่อบ้านเหมาเป็นเชิงสั่งให้รีบเตรียมจานให้สองฝาแฝดที่เพิ่งเข้ามา

 

“มิสเตอร์หลง วันนี้ขอรบกวนด้วยนะครับ” เตกิล่าไม่ใช่ลูกเขยของเจ้าพ่อหลง ไม่ได้สนิทเหมือนกับมาร์ตินี่ ดังนั้นเขาจึงทักทายเจ้าพ่อหลงด้วยน้ำเสียงสุภาพมากมารยาท

 

เจ้าพ่อหลงพยักหน้ารับเบา ๆ บอกว่าไม่ต้องเกรงใจให้มานั่งร่วมโต๊ะได้เลย ก่อนจะหันไปทะเลาะกับลูกเขยต่อ

 

“ท่านพ่อตาพูดอย่างนั้นผมเสียใจนะครับ ที่รัก คุณดูอาเตียพูดกับผมแบบนี้สิ” มาร์ตินี่นั่งลงข้าง ๆ วอดก้าแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสีหน้าเหมือนคนถูกรังแกอย่างหนัก ทว่าแทนที่วอดก้าจะเห็นใจกลับส่ายหน้าอย่างเอือมระอา

 

ลิเคียวมองมาร์ตินี่สลับกับเจ้าพ่อหลง ก่อนที่จะหันไปมองวอดก้า ก็เห็นสีหน้าของวอดก้าเหมือนกับว่าคุ้นชินกับเรื่องพวกนี้แล้ว เขาก็หันไปมองหน้าเตกิล่าบ้าง

 

ถ้าหาก ถ้าหากเป็นเตกิล่ากับอาเทียซของเขา สองคนนี้จะเป็นแบบเจ้าพ่อหลงกับมาร์ตินี่ได้ไหม

 

ลิเคียวพบว่าตัวเองคาดหวังมาก เขาไม่ได้มองว่าสองคนนี้ทะเลาะกันเลย แต่เขามองว่าเป็นการหยอกล้ออย่างสนิทสนมมากกว่า

 

ลิเคียวไม่รู้เลยว่าวันก่อน อาเทียซของตัวเองแทบจะอยากพาเตกิล่าไปว่ายน้ำเล่นกับสัตว์เลี้ยวตัวโปรดของตัวเอง เพียงเพราะเตกิล่าเรียกเขาว่า ท่านพ่อตา!

 

“ไหนบอกว่าจะรียไปรีบกลับ แล้วทำไมถึงได้ไปเถลไถลอยู่ที่ห้างเกือบสองชั่วโมง” ลิเคียวหลุดออกจากความคิดความคาดหวังของตัวเอง หลังจากได้ยินเสียงทุ้มต่ำที่ข้างหู

 

เป็นเตกิล่านี่เองที่กระซิบถามเขาอยู่

 

ลิเคียวกระพริบตาปริบ ๆ ก่อนที่จะตัดสินใจพูดออกไปตามตรง

 

“วอดก้าพาไป” อือ ใช่ วอดก้าพาไป 

 

และลิเคียวก็ต้องยิ้มขำเมื่อเตกิล่าชะงักไปหลังจากที่ได้ยินคำตอบของเขา

 

“ฮืม ทุกคนหิวแล้ว เริ่มกินเถอะ” เจ้าพ่อหลงหลังจากที่ทะเลาะกับมาร์ตินี่จนพอใจแล้วก็พูดเพื่อเริ่มต้นมื้ออาหารเย็น

 

สิ้นเสียงของเจ้าพ่อหลง ชายหนุ่มสี่คนก็รอให้ผู้อาวุโสทั้งคุณวุฒิและวัยวุฒิเป็นผู้ลงมือก่อน จึงค่อยขยับช้อนของตัวเองบ้าง

 

มื้อเย็นผ่านไปอย่างอบอุ่นจนถึงขั้นร้อนระอุ เพราะสองพ่อตาลูกเขยที่ไม่ค่อยจะยอมกัน โดยมีเตกิล่าและลิเคียวนั่งส่งเสียงหัวเราะร่วมด้วย เหลือเพียงวอดก้าที่ชินชากับเหตุการณ์แบบนี้แล้วเท่านั้น

 

หลังจากที่ร่วมมื้อเย็นกันเสร็จแล้ว ก็นั่งคุยกันเพื่อย่อยอาหารกันต่ออีกชั่วระยะหนึ่งด้วยบรรยากาศที่ผ่อนคลาย เจ้าพ่อหลงมีรอยยิ้มแตะแต้มริมฝีปากอย่างยาวนาน จนคนเก่าคนแก่ที่อยู่รับใช้มานานยังแปลกใจ ก่อนจะตามมาด้วยความดีใจ

 

เจ้านายอารมณ์ดี ก็เป็นวันดี ๆ ของลูกน้องเช่นพวกเขาแล้ว คิดแล้วก็อยากให้ทั้งสี่คนนี้คอยอยู่สร้างอารมณ์ดี ๆ ให้เจ้านายสักสิบวันสิบคืน

 

ทว่าช่วงเวลาดี ๆ ไม่สามารถอยู่ได้นานจริง ๆ เมื่ออาโจมส์ลูกน้องคนสนิทของลิเคียวเดินเข้ามา

 

เพราะว่าเป็นลูกน้องคนสนิทของลิเคียว เจ้าพ่อหลงเองก็รู้จัก คุ้นหน้าคุ้นตาอยู่ไม่น้อย ทั้งยังเคยมาพักอยู่ที่นี่กับลิเคียวก่อนหน้านี้ ดังนั้นลูกน้องของเจ้าพ่อหลงจึงปล่อยให้เข้ามา

 

“มีอะไร” ลิเคียวถามเสียงเคร่งทันที รู้ได้ทันทีว่าจะต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแน่ ๆ ไม่อย่างนั้นอาโจมส์จะไม่มาเขาอย่างนี้

 

“พูดมาเถอะ” เห็นว่าลูกน้องยังยืนนิ่งเงียบทว่าสายตาเหลือบมองไปยังคนอื่น ๆ ลิเคียวจึงได้สั่งให้พูดออกมา

 

ในที่นี้มีแต่คนที่ไว้ใจได้ทั้งนั้น อีกทั้งยังไม่นับเป็นคนอื่นไกลเลยสักคน

 

“สินค้าที่จะส่งให้เจ้าชายอักมัลมีปัญหาครับ” เพียงแค่ประโยคนี้ก็ทำให้ลิเคียวเบิกตากว้างได้แล้ว

 

สินค้ามีปัญหา แถมยังเป็นสินค้าของเจ้าชายอักมัลอีก 

 

ได้ยินชื่อเจ้าชายอักมัล คนอื่น ๆ ก็มีปฏิกิริยาทันที 

 

เจ้าชายอักมัลคือเจ้าชายรัชทายาทลำดับที่สามของประเทศบี ทว่าแม้จะเป็นเจ้าชายรัชทายาทลำดับที่สาม แต่หลายปีมานี้เป็นที่รู้กันอย่างลับ ๆ ว่าเป็นตัวเก็งที่จะได้ขึ้นรับราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดาของพระองค์ ไม่ว่าจะเป็นเพราะความสามารถ หรือกำลังพลที่ซ่องสุมเอาไว้

 

และอาวุธที่ลอบสั่งซื้อจากอัลมาสตี  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.145K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,652 ความคิดเห็น

  1. #5125 Krystal wing (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2563 / 14:31
    เอาล่ะ
    #5,125
    0
  2. #4811 สาวน้อยโลลิ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 19:21

    ถ้าลิเคียวได้ดูรายการที่วอดก้าประกวดตอนนั้นคงตาแทบหลุดจากเบ้า5555 แต่วอดก้าก็น่ารักน้าาาา(ตอนแอ๊บ)
    #4,811
    0
  3. #4807 PaiiKanj (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 18:18
    ยัยน้องลิเคียวเค้าก้ออ้อนพี่เก่งงงงงงง
    #4,807
    0
  4. #4761 554910140 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 07:54
    ต้องเป็นลิเคียวที่ไปห้างกับวอดก้าสิ ไม่ใช่เตกิล่า เขียนชื่อผิด
    #4,761
    0
  5. #4711 PaRe-MeAn (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 09:40
    น้องจะได้ออกโรงแล้วว
    #4,711
    0
  6. #4700 Assama44 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 20:27
    ใครเป็นคนทามมมมม แมวน้อยกลายร่างเป้น-็คราวนี้แหละ😘
    #4,700
    0
  7. #4683 Phakchira_Ice (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 12:45
    จัดการมันเลยลูก
    #4,683
    0
  8. #4681 Gift2524 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 10:24
    ได้เวลาแสดงฝีมือแล้ว
    #4,681
    0
  9. #4680 Cup_Cakeks (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 09:36
    ฝีมือใครล่ะเนี้ย หาความยุ่งยากมากให้ลูกชั้นนนน
    #4,680
    0
  10. #4679 sleepy3 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 09:06

    ขอบคุณครับ
    #4,679
    0
  11. #4678 071727 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 06:03
    ยังเหลืออ เล็กเซ อีกคนที่ ต้องจัดการ
    #4,678
    0
  12. #4677 dayit-123 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 03:17
    เอาเเล้วววววว
    #4,677
    0
  13. #4676 lovely_friend (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 01:32
    ขอบคุณค่ะ
    #4,676
    0
  14. #4675 khunsom08 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 01:18
    ใครกันๆ
    #4,675
    0
  15. #4674 byjamxyb (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 22:49
    แง่วรอลูกแมวกางเล็บแล้ววว
    #4,674
    0
  16. #4673 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 22:10

    นี่กล้าแหย่ให้แมวโมโหเลยเลอะ? เตรียมตัวรับความเจ็บปวดได้เลย!!!

    #4,673
    0
  17. #4672 baby-m2 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 20:41
    ต้องมีสักตอนที่อาวองการ์ดจะหายไปปปป เชื่อสิ ดูก็รู้ว่าใครมาเหนือแบบไม่มีจะเทียบชั้นได้แล้ว! ยัยเคียวเก่งมากลูก! //มาให้หม่ามี๊หอมหัวทีนึง
    #4,672
    0
  18. #4671 Sensibleyui (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 20:29
    อาร์วองการ์ดไม่ธรรมดาแน่ๆ
    #4,671
    0
  19. #4670 VKK42 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 20:10

    ลูกแมวน้อยจะกางกรงเล็บแสดงฤทธิ์แล้ว
    #4,670
    1
    • #4670-1 Jiberita(จากตอนที่ 33)
      28 กันยายน 2563 / 21:27
      น้องเข้าโหมดโหดอีกแล้วสิ
      #4670-1
  20. #4669 +_NekoMimizZ_+ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 20:07

    ใช่พวกของนังอเล็กซ์ทำให้มีปัญหาหรือเปล่า

    อย่างนี้ต้องฟาด! ฟาดมัน! ฟาดเลยค่ะลูก!

    #4,669
    0
  21. #4668 chonyukim (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 20:01
    หืม เรื่องจะไปไงต่อนะ มีเรื่องให้ลุ้นทุกตอน
    #4,668
    0
  22. #4667 ริเกะ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 19:35

    ลุกชั้นน่ารัก

    #4,667
    0
  23. #4666 Kinwah (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 19:34
    ยัยน้องจะรีบจนใส่รองเท้ายสลิปเปอร์ไปกระทืบคนอีกมั้ยนะ แค่กๆๆ รอค่าาา
    #4,666
    0
  24. #4665 984363270 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 19:26
    เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆหนูลิจะมียทอาเจ๊ เอ้ย! บทโหดแล้วววว วู้ววววว!!!อย่างนี้ต้อง ฉ ล อ ง!!!!!!!!
    #4,665
    0
  25. #4664 Demon D (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 19:08

    ลิเคียวคงยังไม่ชินกับความใสของวอดก้าสินะ555

    #4,664
    0