นอนกับผมสิครับ #อยากกินเตกิล่า

ตอนที่ 29 : ตอนที่ 29 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,418
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,050 ครั้ง
    18 ก.ย. 63

 

“เพิ่มระดับการป้องกันและรักษาความปลอดภัยเป็นระดับสูงสุด ย้ำ เป็นระดับสูงสุด” คำสั่งการอย่างเร่งด่วนจากปากของพิพัฒน์ทำให้พุฒิธรที่เดินตามพี่ชายฝาแฝดมาเพื่อจะพูดคุยธุระต้องขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ทว่านอกเหนือจากพุฒิธรที่สงสัยเพราะได้ยินคำสั่งนั้นแล้ว บรรดาการ์ดทั้งหลายที่มีหน้าที่รักษาความปลอดภัยและเฝ้าระวังอันตรายในคาสิโนแห่งนี้ต่างก็ตื่นตัวขึ้นมาอย่างขีดสุดจนเห็นได้ชัด

 

นับตั้งแต่เปิดคาสิโนมา ยังไม่มีวันไหนที่ได้รับคำสั่งให้เฝ้าระวังในระดับสูงสุดเลย แม้กระทั่งวันที่รัฐมนตรีของเกาะเอ็มมาที่นี่ก็ตาม

 

“ครับ” แม้ว่าจะไม่รู้เหตุผลว่าทำไมจะต้องยกระดับการเฝ้าระวัง แต่ว่าเมื่อเป็นคำสั่ง พวกเขาก็พร้อมจะปฏิบัติตามอยู่แล้ว การ์ดที่สำรองตัวรอเรียกนั้นต่างก็ก้าวออกมายืนประจำจุดอย่างพร้อมเพียง แต่นั่นก็เป็นไปอย่างเงียบ ๆ เพื่อป้องกันไม่ให้เป็นที่จับตามองของแขกผู้มาใช้บริการทั้งหลาย

 

แต่ไม่ว่ามันจะเงียบยังไง ก็ยังเป็นที่สังเกตได้อยู่ดี นักพนัน นักเสี่ยงโชคทั้งหลายเริ่มมีคำถามในใจ เริ่มมีการคาดเดาว่าจะมีผู้มีอำนาจมาเยือนคาสิโนแห่งนี้หรือเปล่า

 

“ทำไมการ์ดเยอะผิดปกติแบบนี้ มีคนสำคัญมาเยือนเหรอ” คำถามนี้ถูกส่งออกมาจากปากของใครหลาย ๆ คน

 

“อาจจะเป็นรัฐมนตรี” ใครสักคนหนึ่งคาดเดาออกมา ก่อนที่จะได้รับการคัดค้านอย่างรวดเร็วจากคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ

 

“ไม่ใช่หรอก ไม่ใช่ว่าที่นี่ไม่เคยมีรัฐมนตรีมา แต่ทุกครั้งที่มาก็ไม่เห็นว่าการ์ดของคาสิโนจะเยอะแบบนี้”

 

“งั้นก็ต้องเป็นคนสำคัญจากต่างประเทศหรือเปล่า หรือเจ้าพ่อหลงมา” คนเริ่มมีข้อสันนิษฐานใหม่ออกมา

 

“เออ อาจจะเป็นเจ้าพ่อหลงก็ได้ ฝ่ายนั้นเป็นทั้งหุ้นส่วน เป็นทั้งพ่อตา มาร์ตินี่ต้องตอนรับดี ๆ นั่นแหละ” พอเริ่มมีนนึกถึงเจ้าพ่อหลง คนอื่น ๆ ก็เริ่มเห็นด้วยกับความคิดนั้น 

 

เสียงจอแจที่เต็มไปด้วยข้อสงสัยนั้นดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่ไม่มีใครคิดเลยว่าไม่ใช่เพราะรัฐมนตรี ไม่ใช่เพราะคนสำคัญจากต่างประเทศ แต่เป็นคนสำคัญของสองพี่น้องฝาแฝดเวลส์ นายน้อยแห่งตระกูลหลง และตระกูลออร์โลวา

 

ร่างสูงโปร่งบอบบางสองร่างปรากฏขึ้นในคลับที่มีอยู่ชั้นใต้ดินของคาสิโน ที่คาสิโนแห่งนี้นอกจากจะมีห้องสำหรับไว้เล่นพนันต่าง ๆ แล้ว ก็ยังมีส่วนที่เป็นคลับซึ่งอยู่ชั้นใต้ดิน และส่วนที่เป็นโรงแรมเอาไว้รองรับนักพนันทั้งหลาย เรียกได้ว่าถ้ามาที่เกาะเอ็มเพื่อเล่นพนันโดยเฉพาะ การมาที่เวลส์คาสิโนนั้นตอบโจทย์ที่สุด เล่นเสร็จก็ขึ้นพักที่ห้องพักด้านบน ตื่นมาก็เล่นต่อ หิวก็ลงไปยังคลับชั้นใต้ดิน 

 

ถือว่าเป็นธุรกิจที่ครบวงจรสุด ๆ 

 

การปรากฏตัวของลิเคียวและวอดก้าดึงดูดสายตาของนักท่องเที่ยวที่อยู่ในคลับได้เป็นอย่างดี สำหรับวอดก้านั้นเป็นที่คุ้นหน้าคุ้นตาของคนที่นี่อยู่แล้ว ดังนั้นสายตาหลาย ๆ คู่จึงไปตกอยู่กับคนที่เดินเคียงข้างวอดก้ามาแทน

 

“นั่นนายน้อยหลง มากับใคร ไม่ใช่มาร์ตินี่นี่” ถ้อยประโยคอยากรู้อยากเห็นดังขึ้นอีกครั้งหนึ่ง 

 

“เห็นหน้าไม่ชัดเลย คู่ค้าคนใหม่หรือเปล่านะ” คนพูดเพ่งพินิจสายตาพยายามมองใบหน้าของลิเคียว ทว่าเพราะความสว่างที่มีเพียงแสงสลัว ๆ เท่านั้นทำให้ไม่สามารถมองใบหน้าได้ชัดนัก เพียงแต่รู้ว่าไม่มีทางใช่มาร์ตินี่แน่นอนเพราะขนาดตัวที่แตกต่างกัน

 

“คู่ค้าหรือคู่ขา” เสียงหนึ่งพูดออกมาพร้อมกับเสียงกลั้วหัวเราะ ทว่ามันเป็นจังหวะเดียวกันกับที่เสียงดนตรีภายในคลับเงียบลง ดังนั้นเสียงของเขาจึงได้ดังมากพอที่คนที่อยู่บริเวณนั้นจะได้ยิน

 

เกิดความเงียบสงัดขึ้นมาอย่างน่ากลัว คนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ชายหนุ่มคนนั้นรีบถอยเท้าก้าวห่างออกไปอย่างรวดเร็ว เสมือนว่าไม่ต้องการมีส่วนร่วมรับผิดชอบกับคำพูดนั้นของเจ้าตัว

 

ตัวคนพูดเองก็รู้แล้วว่าคำพูดของตัวเองมีปัญหา เพราะความคึกคะนองปากเพียงชั่วขณะเท่านั้นถึงทำให้เขาต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายแบบนี้

 

วอดก้ามีภาพลักษณ์ที่อ่อนโยนบอบบางก็จริง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าความเป็นนายน้อยหลงจะไม่มี ยิ่งทุกวันนี้ คนที่นี่ ไม่ว่าจะเป็นแขกหรือคนของคาสิโนต่างก็เรียกวอดก้าว่านายน้อยหลงกันทั้งนั้น นั่นคือการตอกย้ำอำนาจของวอดก้าที่มีอยู่ได้เป็นอย่างดี

 

คนปากพล่อยพูดอะไรไม่คิดสีหน้าซีดเซียวขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งมองเห็นว่านายน้อยหลงผู้ทรงอิทธิพลขึ้นเรื่อย ๆ โดยที่ไม่ต้องแอบอ้างบารมีผู้เป็นพ่อแล้วก้าวเท้ามาทางนี้เรื่อย ๆ ระยะห่างก็น้อยลงทุกที 

 

ขาสองข้างที่สั่นสะท้านก้าวถอยหลังอย่างหวาดกลัว วอดก้าก้าวเดินหน้าก้าวหนึ่ง เขาถอยหลังสองก้าวทันที ด้วยความที่ขาสั่นสะท้านแรงประคองตัวจึงได้เหลือน้อยลงทุกที จนในที่สุดขาสองข้างก็ไม่อาจหยัดยืนได้อย่างมั่นคง ทรุดตัวลงไปกับพื้นอย่างหมดท่า

 

คนที่อยู่บริเวณรอบ ๆ เห็นเหตุการณ์แล้วก็นึกสมเพชเวทนาขึ้นมาไม่น้อย ทว่าแม้จะเป็นอย่างนั้นก็ไม่มีใครคิดจะยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือ พวกเขาพร้อมใจกันถอยห่าง เปิดทางให้กับนายน้อยหลงได้ก้าวเดินอย่างสะดวกสบาย ทั้งยังจับตาเฝ้ามองดูเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นอย่างใจจดใจจ่อ มีหลายคนที่แอบซุบซิบกันว่าคนปากพล่อยคนนี้จะถูกนายน้อยหลงจัดการอย่างไร

 

ทว่านายน้อยหลงของคนที่เกาะเอ็มนั้นก็ทำให้คนที่เฝ้ามองดูอยู่แปลกใจ เพราะเจ้าตัวไม่ได้ทำอะไรกับคนที่นั่งอยู่บนพื้นเลย เพียงแค่เดินข้ามไปนั่งลงที่บาร์เครื่องดื่ม พร้อมกับคนข้างกายของเจ้าตัวเท่านั้น ไม่แม้แต่จะปรายตามองคนที่นั่งกองอยู่กับพื้นเลยสักชั่วแวบหนึ่ง

 

“มาร์ตินี่” นายน้อยหลงของใคร ๆ เมื่อนั่งลงที่เก้าอี้บาร์ได้แล้วก็ขับริมฝีปากอวบอิ่มของตัวเองสั่งเมนูโปรดออกมาทันที สั่งเสร็จก็หันมองหน้าคนที่ตัวเองดึงให้มานั่งข้าง ๆ ลากเก้าอี้จนแทบจะมาชิดกับเก้าอี้ของตัวเอง 

 

ลิเคียวมองหน้าคนที่พาเขามาที่นี่ เห็นสายตาที่บอกให้เขาสั่งของตัวเองบ้างก็ขยับริมฝีปากบางเฉียบของตัวเองพูดสั่งออกไป

 

“เตกิล่า” สิ้นเสียงแหบพร่าของลิเคียว วอดก้าก็หันไปปรายหางตามองคนที่ยังคงนั่งตัวสั่นอยู่กับพื้น

 

ถ้าไม่โง่จนเกินไปนักก็ต้องเข้าใจแล้วว่าอะไรเป็นอะไร

 

แน่นอนว่าคนที่อยู่ในที่แห่งนี้แม้ว่าจะมีบางคนที่ไม่ค่อยจะฉลาดนัก แต่ก็ไม่ได้แปลว่าทุกคนจะไม่ฉลาดไปเสียหมด ได้ยินได้เห็นอย่างนี้ก็เดาได้แล้วว่าอะไรเป็นอะไร

 

ที่แท้ก็สะใภ้ใหญ่สะใภ้เล็กของเวลส์นี่เอง

 

เดี๋ยวนะ สะใภ้เล็กงั้นเหรอ คนของเตกิล่างั้นเหรอ!

 

เมื่อเดาได้แล้วถึงฉุกใจคิดขึ้นมา และมันก็มากพอที่จะสร้างความตื่นตะลึงให้กับคนที่อยู่ที่นี่

 

แม้ว่าที่นี่เวลส์จะมีอำนาจไม่มากนัก และก็ไม่ใช่ว่าทุกคนที่จะชื่นชอบสองฝาแฝดเวลส์ แต่ว่าที่นี่คือเกาะเอ็ม เกาะเอ็มที่มีอำนาจของตระกูลหลงครอบงำอยู่ ตระกูลหลงที่มีลูกชายเพียงคนเดียวเป็นทายาท และทายาทเพียงคนเดียวนั้นก็เป็นคนรักของเวลส์คนพี่

 

แม้ว่าจะไม่สนใจเวลส์ แต่ถ้าอยากเกี่ยวข้องกับตระกูลหลง การเข้าทางเวลส์เป็นตัวเลือกที่ง่ายกว่า โดยเฉพาะเวลส์คนน้องที่ยังไม่มีเจ้าของ

 

หลาย ๆ คนที่มาที่นี่ก็เพราะได้รับคำสั่งจากครอบครัวของตัวเองให้คอยหาโอกาสเข้าใกล้และเก็บข้อมูล แต่ว่าที่ผ่านมาช่างมีโอกาสน้อยนิดเหลือเกินเพราะว่าเวลส์คนน้องไม่เคยจะปรากฏตัวที่นี่เลยสักครั้ง แต่คราวนี้โอกาสมาถึงแล้ว ทว่ามาพร้อม ๆ กับไฟที่มาดับโอกาสนั่น 

 

เวลส์คนน้องก็มีเจ้าของแล้ว ทั้งยังสามารถสนิทสนมกับนายน้อยหลงได้ด้วย

 

คนคนนี้เป็นใครกันแน่

 

ลิเคียวกลายเป็นที่จับตามองแล้วในค่ำคืนนี้

 

ฝ่ายคนที่พูดปากพล่อยไปนั้นเมื่อเห็นหางตาของวอดก้าที่มองมาก็ขบริมฝีปากของตัวเองแน่นจนเลือดออก หน้าชาตัวชาไปหมด การที่วอดก้าทำแบบนี้มันเจ็บยิ่งกว่าการที่อีกฝ่ายมายืนด่าตรง ๆ เสียอีก นี่มันคือการมองเขาเป็นมดปลวกตัวหนึ่ง

 

ด้วยความอับอาย แม้ว่าขาจะไม่มีแรง แต่ก็ไม่มีหน้าที่จะอยู่ตรงนี้แล้ว คลานเข่าหนีหายไปอย่างรวดเร็ว

 

คนก็ไปแล้ว เสียงดนตรีก็กลับมานานแล้ว ชาวมุงทั้งหลายก็ยอมละความสนใจจากลิเคียววอดก้าไปสนใจกิจกรรมของตัวเองแทน

 

“นึกว่าจะยิงทิ้งแล้ว” ลิเคียวยกแก้วที่บาเทนเดอร์วางลงตรงหน้าเขาขึ้นกระดกของเหลวในนั้นลงคอแล้วพูดออกมา

 

“ยิงคนมั่ว ๆ ได้ที่ไหนกัน เห็นฉันเป็นคนเถื่อนหรือไง” ลูกชายเพียงคนเดียวของเจ้าพ่อหลงหัวเราะขำ ยกมือขึ้นยีผมคนที่มีอายุมากกว่าเขาในตอนนี้อย่างนึกเอ็นดู 

 

“อื้อ ผมยุ่งหมดแล้ว” ลิเคียวผลักมือของวอดก้าออกไปจากผมของตัวเอง พูดแล้วตวัดตามองค้อน ก่อนจะใช้มือสางผมของตัวเองให้เข้าที่เหมือนเดิม

 

“อยากเล่นอะไรสนุก ๆ ไหม” วอดก้าจุดรอยิ้มร้ายกาจที่มุมปากแล้วพูดถามออกไป สีหน้าแววตานั้นหากว่ามาร์ตินี่มาเห็นคงจะรีบอุ้มเจ้าตัวกลับไปซ่อนไว้ที่ห้องนอน ไม่ให้ออกมาสร้างความปั่นป่วนให้คนอื่น

 

ลิเคียวหดม่านตามองคนที่นั่งเบียดตัวเองอย่างไม่ค่อยจะไว้ใจเท่าไหร่นัก

 

ไม่รู้ว่าทำไม ทั้ง ๆ ที่เขาอายุมากกว่าแท้ ๆ มากกว่าเกือบสามปี แต่ว่าเมื่ออยู่กับวอดก้า เขาถึงได้รู้สึกเหมือนว่าตัวเองเป็นเด็กน้อย หวาดระแวงว่าจะโดนผู้ใหญ่ล่อลวงไปทำมิดีมิร้ายเอาได้

 

“รู้หรือเปล่าว่าสองแฝดนั่นชอบทำให้คนสับสน ชอบทำตัวให้คนอื่นแยกไม่ออกเพื่อปั่นหัวเวลาคนจำผิดจำถูก” วอดก้ายกมาร์ตินี่ที่อยู่ในมือขึ้นดื่มหลังจากที่พูดจบ

 

ลิเคียวพยักหน้าให้กับคำพูดของวอดก้า เขารู้มาว่ามันเป็นอย่างนั้น แล้วก็รู้ด้วยว่าวอดก้าก็เคยโดนสองฝาแฝดนั่นใช้แผนนั้นมาทดสอบเจ้าตัว แต่ว่าวอดก้าคือผู้ที่เก่งกาจสามารถแยกแยะได้อย่างไม่เคยมีใครทำได้มาก่อน

 

“พวกเขาชอบทำเพราะว่ามันสนุก แต่ว่ามันสนุกยังไงล่ะ ทำไมเราไม่ลองทำตามดูบ้างจะได้รู้ว่ามันสนุกตรงไหน” วอดก้าพูดด้วยน้ำเสียงล่อลวงลิเคียวอย่างเต็มที่ มองดูเรือนร่างของลิเคียวที่มีขนาดพอ ๆ กับเขา ส่วนสูงก็ต่างกันเพียงเล็กน้อย หากไม่เห็นใบหน้าก็พอจะทำให้สับสนได้อยู่บ้าง

 

“แต่เราไม่ใช่ฝาแฝด” ลิเคียวยังไม่เข้าใจว่าจะทำอย่างที่วอดก้าพูดได้ยังไง 

 

วอดก้าส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ตอบกลับไปเพียงเท่านั้น

 

 

“สรุปว่าจะใช้เกาะนั้นแน่นอนใช่ไหม” เตกิล่าถามพี่ชายฝาแฝดเพื่อเป็นการยืนยันในสิ่งที่พวกเขาพูดกันไปก่อนหน้านี้

 

“ใช่แล้ว ได้ประโยชน์กันทุกฝ่าย” มาร์ตินี่ยืนยันกับน้องชายของตัวเอง เมื่อตกลงเรื่องงานสำคัญกันได้แล้ว สองฝาแฝดก็นึกถึงคนของตัวเองที่เงียบหายไปเกือบชั่วโมงได้แล้ว และไม่มีการรายงานใด ๆ จากลูกน้อง 

 

“สองคนนั้นอยู่ที่ไหน ทำไมเงียบกันแปลก ๆ” มาร์ตินี่ผู้รู้ฤทธิ์เดชคนรักของตัวเองดีหรี่ตาถามเสียงเข้ม ลางสังหรณ์บางอย่างร้องเตือนถี่กระชั้นอยู่ในอก

 

“ตอนแรกลงไปดื่มที่คลับกันครับ แต่ว่าเมื่อสิบห้านาทีก่อนพากันขึ้นไปที่ห้องพักแล้วเรียบร้อย” พิพัฒน์ที่ตามความเคลื่อนไหวของสองเหล้าอันตรายนั่นอยู่ตลอดรายงานเจ้านาย

 

เมื่อได้ยินอย่างนั้นมาร์ตินี่ก็เบาใจลงหน่อย แต่ถึงอย่างนั้นลางสังหรณ์บางอย่างก็ยังร้องเตือนอยู่

 

สองคนนั้นอยู่ด้วยกัน เหตุกาณณ์ไม่น่าจะสงบอย่างนี้ แปลก

 

มาร์ตินี่และเตกิล่าล้วนแล้วแต่คิดเหมือนกัน และเป็นจังหวะเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนของโทรศัพท์ของพวกเขาก็ดังขึ้น พบว่าเป็นข้อความจากลิเคียวและวอดก้านั่นเอง

 

เตกิล่าและมาร์ตินี่ไม่รีรอที่จะกดเข้าไปดูข้อความที่ถูกส่งมา พบว่ามันมีภาพแนบมาด้วย เป็นภาพของคนสองคนที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวบาง ๆ เพียงตัวเดียวนั่งคุกเข่าอยู่บนเตียง ในภาพนั้นไม่เห็นใบหน้าของสองคนนั้น เห็นแค่เพียงช่วงหัวไหล่ไล่ลงมาเรื่อยจนถึงขาขาว ๆ ที่พ้นชายเสื้อซึ่งคลุมแค่ถึงสะโพกอย่างหมิ่นเหม่เท่านั้น

 

‘ทายดู ผมอยู่ซ้ายหรือขวา’

 

ภาพเดียวกัน คำถามเดียวกัน ทำให้สองฝาแฝดกัดฟันแน่นแล้วกระโจนออกจากห้องทำงานไปพร้อมกัน

 

 (ต่อ)

 

ภาพเงาร่างอันรางเลือนของคนที่วิ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งเอาแค่เพียงภาพติดตาเท่านั้นทำให้บรรดาการ์ดที่ประจำตำแหน่งอยู่นั้นขยับตัวด้วยความงุนงง สับสนว่าควรจะจัดการกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างไร สองคนที่วิ่งผ่านไปเป็นใคร ใช่คนร้ายหรือเปล่า แต่ถ้าเป็นคนร้ายจริง ทำไมไม่เห็นมีการแจ้งเตือนอะไร

 

การ์ดหลายคนจับไปที่ด้ามปืนเพื่อเตรียมจะลงมือแล้ว ทว่าเสียงที่ดังจากเครื่องมือวิทยุสื่อสารดังขึ้นก่อน

 

เมื่อได้ยินถ้อยคำที่หัวหน้าการ์ดแจ้งมา แต่ละคนก็มองหน้ากันอย่างมึนงง 

 

คู่แฝดบอวเวลส์? ทำไมวิ่งกันอย่างนั้น

 

ไม่มีคำตอบใด ๆ ให้กับคนที่สงสัย ส่วนคนที่สร้างความแตกตื่นให้กับคนอื่นนั้น ตอนนี้กำลังยืนหอบอยู่ที่หน้าห้องพักของตัวเอง

 

มาร์ตินี่วิ่งพาฝาแฝดของตัวเองขึ้นมายังชั้นบนสุดของคาสิโน โดยไม่แม้แต่จะใช้ลิฟต์ด้วยซ้ำ วิ่งมาถึงหน้าห้องก็ก้มลงเท้ามือลงกับเข่า หายใจหอบเหนื่อย

 

ความหน้ามืดตามัวจากภาพที่เห็นทำให้สติของสองฝาแฝดนั้นหายกระเจิงไปหมด โดยเฉพาะมาร์ตินี่ผู้หวงเมียเสียยิ่งกว่าอะไร ความคิดความอ่านล้วนถดถอยไปหมด ลืมเลือนแม้กระทั่งจะขึ้นลิฟต์ 

 

“เปิด แฮ่ก เปิดประตูดิ” เตกิล่าสั่งพี่ชายฝาแฝดเสียงหอบ 

 

มาร์ตินี่ที่ยังคงหอบหายใจแต่ก็ยืดตัวยืนตรงเต็มความสูง ยื่นมือไปแสกนลายนิ้วมือก่อนจะแสกนม่านตาเพื่อเข้าไปในห้องพัก

 

เมื่อเข้ามาภายในห้องได้ก็ไม่รีรอที่จะตรงเข้าไปยังส่วนที่เป็นห้องนอนของตัวเองในทันที ทว่าเมื่อเข้าไปถึงก็ต้องยืนนิ่งอย่างงงงัน เมื่อไม่พบเจ้าของร่างในภาพที่ถูกส่งไปหาเขา

 

นอกจากเสียงของเครื่องปรับอากาศที่ทำงานแล้ว ทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ สองฝาแฝดหันหน้ามองกัน ก่อนจะรีบล้วงมือเข้ากระเป๋ากางเกงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู คราวนี้ทั้งคู่เพ่งพินิศมองอย่างละเอียดอีกครั้ง ต่างจากครั้งที่แล้วที่เพียงแค่เห็นภาพผ่าน ๆ ตาสติก็กระเจิดกระเจิงเสียหมด

 

“ไม่ใช่ห้องนี้” เตกิล่ากัดฟันพูดเสียงต่ำ เมื่อสังเกตเห็นว่าผ้าปูที่นอนนั้นมันคนละสีกัน ผ้าปูที่นอนในห้องนี้มีสีน้ำเงิน ส่วนผ้าปูที่นอนที่สองเหล้าแสบนั่นนั่งทับอยู่มีสีขาวสะอาดตา ทว่าขาวยังไงก็ไม่น่ามองสู้เจ้าแมวน้อยของเขา

 

อ่า เตกิล่า เวลาอย่างนี้ก็ยังจะมีหน้าไปอวยเจ้าแมวตัวแสบ

 

“ติ๊ง ๆ” สิ้นเสียงของเตกิล่า มาร์ตินี่ผู้ถือได้ว่าเป็นเจ้าถิ่นที่สมควรจะรู้อะไรมากที่สุดยังไม่ทันจะได้พูดอะไรออกมา เสียงข้อความเข้าของโทรศัพท์พวกเขาก็ดังขึ้นมาก่อนอีกครั้งหนึ่ง

 

สองฝาแฝดเงยหน้าขึ้นสบตากันโดยอัตโนมัติ ก่อนจะรีบกดเข้าไปดูข้อความที่ถูกส่งมาใหม่อย่างรวดเร็ว

 

หากว่าข้อความแรกที่ถูกส่งมาก่อนหน้านี้ทำให้สองฝาแฝดสติหลุดแล้ว ภาพที่ถูกส่งมาใหม่นั้นเล่นเอาแทบจะเป็นบ้าก็ว่าไว้

 

คราวนี้มาในรูปที่เจ้าของร่างบอบบางในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวนอนตระแครงหันหน้าเข้าหากัน แขนวางพาดอยู่บนเอวคอดของอีกฝ่าย เรียวขาขาว ๆ ก็เกี่ยวเกยกันไว้ 

 

“วอดก้า!” เตกิล่าได้ยินเสียงฟันกรอด ๆ จากปากของพี่ชาย 

 

มาร์ตินี่หน้ามืดตามัวเต็มที่แล้ว ท่าทางของคนสองคนในรูปนั่นมันไม่ต่างอะไรกับท่าทางยามนอนของเขากับวอดก้าเลยสักนิด แล้วนี่วอดก้ากล้าเอาไปใช้กับคนอื่น

 

คนหึงเมียจนหน้ามืดไม่สนแล้วว่าคนอื่นที่ว่านั่นก็คือคนของน้องชาย

 

“คราวหน้าไม่ต้องพาเมียมึงมาที่นี่แล้วนะ” ได้ยินน้ำเสียงรอดไรฟันพร้อมกับสรรพนามที่ไม่ได้ใช้บ่อย ๆ เตกิล่าก็รู้ว่าคราวนี้เจ้าตัวแสบของเขาถูกพี่ชายฝาแฝดหมายหัวเสียแล้ว

 

“เมียมึงต่างหากละมั้งที่เป็นคนต้นคิด” เตกิล่าส่ายหัวแล้วพูดตอบกลับไปอย่างไม่ยินยอม กล้ามาโทษคนของเขา เมียตัวเองนั่นแหละตัวแสบ จัดการเมียตัวเองไม่ได้แล้วยังมีหน้ามาสั่งเขาอีก

 

เมื่อเตกิล่าพูดออกไปอย่างนั้น มาร์ตินี่อยากจะเถียงแทบตายแต่ก็เถียงไม่ออก รู้ดีเลยว่ามันเป็นจริงอย่างที่เตกิล่าพูดอย่างไม่ผิดเพี้ยน

 

‘ทายมา ถ้าทายผิดจะถูกลงโทษนะ’ ข้อความใหม่ถูกส่งมาอีกครั้ง ยับยั้งการโต้เถียงของสองพี่น้องฝาแฝดได้เป็นอย่างดี

 

“เดี๋ยวได้รู้กันว่าใครกันแน่ที่จะถูกลงโทษ” เตกิล่ามองเหยียดพี่ชายทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น

 

“ยังจะเดี๋ยวรู้กันอะไรอยู่อีก หาก่อนไหมว่าสองคนนั้นอยู่ที่ไหนกันแน่ตอนนี้” เตกิล่าพูดเสียงเหยียดหยามเต็มที่ พาเขาวิ่งเหนื่อยแทบตาย แต่สุดท้ายก็ผิดห้อง 

 

เป็นพี่ชายที่ไม่ได้เรื่องเลยจริง ๆ

 

มาร์ตินี่คิ้วกระตุกกับท่าทางของน้องชาย แต่ไม่อยากจะเสียเวลาทะเลาะด้วย เขาหันไปหาพิพัฒน์ที่กำลังเดินเข้ามา

 

“สองคนนั้นอยู่ไหน” 

 

“เอ่อ อยู่ภายในอาคารนี่แหละครับ” พิพัฒน์ตอบเสียงอึกอัก

 

“พิพัฒน์” เตกิล่ากดเสียงต่ำเรียกชื่อคนสนิทของฝาแฝดตัวเอง

 

เจ้าของชื่อลอบปาดเหงื่อ เขาเองก็อยากจะบอกใจจะขาด แต่ว่าเพิ่งจะได้รับคำเตือนที่เหมือนกับคำขู่เสียมากกว่ามาว่าห้ามเปิดปากบอกเด็ดขาด

 

ทางหนึ่งก็เจ้านาย อีกทางหนึ่งก็เมียเจ้านาย (ที่มีอำนาจเหนือเจ้านายด้วยความยินยอมจากเจ้านาย) 

 

มาร์ตินี่หรี่ตามองลูกน้องคนสนิทของตัวเอง รู้แล้วว่าพิพัฒน์รู้แต่ไม่ยอมบอก ไม่สิ ไม่กล้าบอกมากกว่า

 

“ใครเป็นเจ้านายของนาย!” เตกิล่าถามด้วยน้ำเสียงกดดัน

 

“บอสครับ” พิพัฒน์กลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะตอบออกมา ก่อนจะยอมเลือกข้างเจ้านายของตัวเอง

 

“อยู่ชั้นสิบห้าครับ แต่ไม่รู้ว่าห้องไหน” คำตอบของพิพัฒน์ช่วยให้สีหน้าของสองฝาแฝดดีขึ้นมาบ้างเล็กน้อย แต่มันก็เพียงแค่เล็กน้อยจริง ๆ เมื่อชั้นสิบห้ามีห้องอยู่มากถึงยี่สิบห้อง และด้วยความแสบของสองคนนั้น สองฝาแฝดเชื่อว่ามันไม่ง่ายดายแน่ในการหา และพวกเขาน่าจะไม่สามารถใช้อำนาจสั่งให้คนเปิดกล้องวงจรปิดได้แน่

 

มาร์ตินี่มีอำนาจใหญ่ที่สุดในที่นี้ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่เมียของมาร์ตินี่ต้องการที่จะหยอกล้อคนรักของตัวเองขึ้นมา บรรดาลูกน้องก็พร้อมจะยอมทำตามคำสั่ง เมื่อพิจารณาแล้วว่าจะไม่เป็นอันตรายต่อเจ้านาย

 

เจ้านายปลอดภัยแน่ ๆ แต่ถ้าพวกเขาไม่ทำตาม เป้าหมายอาจจะเปลี่ยน

 

มีหนึ่งประโยคที่บรรดาลูกน้องในคาสิโนแห่งนี้ส่งต่อกันและท่องจำจนขึ้นใจก็คือ

 

ขัดใจเจ้านายดีกว่าขัดใจเมียของเจ้านาย

 

 

“สุ่มเปิดไปทีละห้องเลยดีไหมครับ” แดนที่ตอนนี้อยู่ด้านหลังเตกิล่าอยู่พูดเสนอขึ้นมา

 

เตกิล่าส่งสายตาอำมหิตให้ลูกน้องทันที

 

“สุ่มบ้าอะไร บางห้องก็มีแขกพักอยู่ เกิดเปิดไปห้องที่มีแขกทำไง” 

 

คำพูดของเตกิล่าทำเอาแดนยิ้มแหย เดินถอยหลังไปสองก้าวทันที

 

“คงต้องใช้วิธีนั้นแล้ว” เตกิล่าหันไปมองหน้ามาร์ตินี่ที่พูดประโยคนี้ขึ้นมา แววตามีความคาดหวังคิดว่าพี่ชายฝาแฝดมีวิธีการดี ๆ และเมื่อมาร์ตินี่หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เตกิล่าก็เดินเข้าไปยืนเบียดเพื่อจะดูว่าพี่ชายจะทำอะไร ก่อนจะต้องส่งสายตาเหยียดหยามมองพี่ชายฝาแฝดอีกครั้งเมื่อเห็นว่าเจ้าตัวทำอะไร

 

‘ที่รักจ๋า เลิกเล่นแล้วกลับมาหาผัวจ๋าเถอะ’ 

 

“นี่คือวิธีการดี ๆ ของมึงเหรอมาร์” ไม่ใช่แค่สายตาเท่านั้น แต่คำพูดก็ด้วย เตกิล่าไม่คิดเลยว่าจะมีวันที่ฝาแฝดของเขาเป็นอย่างนี้ด้วย

 

เสียชื่อเสือร้ายหมด 

 

เหอะ คอยดูเถอะ เขาจะไม่มีวันยอมกลัวเมียแบบมาร์ตินี่แน่ ๆ

 

คนที่ยังไม่มีเมียนึกสาบานอยู่ในใจ

 

เหยียดหยามพี่ชายในใจได้ไม่นานก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากมือถือของพี่ชาย รีบส่งสายตากดดันให้มาร์ตินี่เปิดดูว่าอีกฝ่ายตอบอะไรกลับมา 

 

‘ผัวจ๋าก็ตอบมาก่อนว่าเมียจ๋าอยู่ฝั่งไหน ถ้าผัวจ๋าตอบผิด เมียจ๋าอาจจะน้อยใจจนอยากไปเป็นผัวจ๋าให้คนอื่นบ้างน้า ปล.ฝากบอกน้องผัวจ๋าด้วยว่าเจ้าแมวน้อยตัวหอมมาก กอดไม่อยากปล่อยเลย คึคึ’

 

“วอดก้า!” เตกิล่าที่เห็นข้อความนั้นด้วยตาของตัวเองแบบเต็ม ๆ สองตากัดฟันกรอดเรียกชื่อพี่สะใภ้ตัวแสบเสียงรอดไรฟัน นึกเสียใจที่วันนั้นตัวเองเป็นสาเหตุให้พี่ชายได้รู้จักกับวอดก้า

 

ในขณะเดียวกัน มาร์ตินี่ก็นึกเสียใจอยู่เหมือนกัน ไม่ใช่เสียใจที่ได้วอดก้าเป็นเมีย แต่เสียใจที่วันนั้นยอมให้เมียตัวเองได้รู้จักกับลิเคียว

 

เขาน่าจะรีบ ๆ ส่งเด็กนั่นไปให้ถึงมือเตกิล่าเร็ว ๆ ไม่น่าคิดอยากจะแกล้งเตกิล่าเลยให้วอดก้าสอนความร้ายกาจให้ลิเคียวก่อนเลย

 

กลายเป็นเขาเองที่ต้องตกเป็นเหยื่อไปด้วย

 

“ตอบเมียมึงไปดิ มึงนอนกอดกันอยู่ทุกวันต้องแยกได้” หลังจากที่หายใจเข้าออกลึก ๆ แล้วเตกิล่าก็กดดันให้พี่ชายฝาแฝดของตัวเองเป็นคนตอบก่อน 

 

“ทำอย่างกับมึงไม่ได้นอนกอดเด็กมึงอยู่ทุกวันเหมือนกัน” มาร์ตินี่พูดตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่คุกกรุ่น ภายในอกร้อนรุ่มไปหมด หมายมาดว่าจบเรื่องเมื่อไหร่จะลงโทษเด็กดื้อให้รู้เข็ดหลาบเลยว่าเป็นเมียเขาแล้ว อย่าคิดว่าจะไปเป็นผัวใครได้อีก

 

เตกิล่าอยากจะโต้ตอบกลับไปว่าได้แค่นอนกอด แล้วมันก็เพิ่งจะไม่นาน แต่ว่าไม่อยากเสียฟอร์มจึงได้แต่เงียบเอาไว้ แล้วเปิดภาพขึ้นดูอีกครั้งเพื่อหาความแตกต่าง

 

มาร์ตินี่เดินไปต่อมือถือกับโทรทัศน์จอยักษ์เพื่อที่จะได้ดูภาพชัด ๆ โดยที่ก่อนจะเปิดก็ไม่ลืมไล่ลูกน้องให้ออกไปรอข้างนอกก่อน 

 

สองพี่น้องฝาแฝดนั่งจ้องภาพที่ปรากฏอยู้บนหน้าจอใหญ่ด้วยแววตาสำรวจ พยายามมองหาจุดแตกต่างของสองคนในภาพ อาจจะเป็นเพราะก่อนหน้าไม่ได้เพ่งพินิจอย่างละเอียด และสติที่กระจัดกระจายถึงทำให้ไม่ได้รู้สึกถึงความแตกต่างเท่าไหร่นัก แต่เมื่อเพ่งพินิจดูดี ๆ ก็พบว่าแยกสองคนนั้นไม่ได้ยากเลย

 

มาร์ตินี่ผู้คุ้นชินกับร่างกายของวอดก้ามากสามารถแยกได้ก่อน  เขาขยับยิ้มที่มุมปาก 

 

เตกิล่ามองพี่ชายฝาแฝด รู้แล้วว่าเจ้าตัวสามารถแยกได้แล้ว เขาเองก็เหมือนกัน ทว่าไม่มั่นใจเต็มร้อย

 

“ฝั่งไหน” เตกิล่าถามเพื่อจะได้เพิ่มความมั่นใจให้ตัวเอง ในเกมนี้เขาคือผู้ที่เสียเปรียบที่สุด

 

“หึ” มาร์ตินี่เมื่อรู้ว่าตัวเองรอดแล้วก็ลงมือแกล้งน้องชายของตัวเองบ้าง

 

“ไม่บอกก็ได้ ถึงตอบผิดไปก็ไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้ว” พูดถึงตรงนี้เตกิล่าก็เจ็บจึ้กอยู่ในใจเอง เหอะ จะเสียอะไร ยังไม่ได้เลยด้วยซ้ำ!

 

และเพื่อระบายความคับข้องใจของตัวเองเตกิล่าก็เลือกที่จะลงมือข่มขู่พี่ชายฝาแฝด

 

“ก็แล้วแต่ แต่ถ้าฉันตอบผิดขึ้นมา ลิเคียวงอน ก็คิดเองแล้วกันว่าตัวแสบนั่นจะไปอ้อนให้ใครปลอบ ดีไม่ดีไม่ต้องอ้อนก็มีคนพร้อมจะทิ้งคนแถว ๆ นี่มาปลอบอยู่แล้วล่ะมั้ง” พูดจบก็แสยะรอยยิ้มร้ายให้พี่ชาย

 

 

 

 

 

 

ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรมากค่าาาาา พักเรื่องเครียด ๆ มากลั่นแกล้งสองฝาแฝดก่อน อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.05K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,652 ความคิดเห็น

  1. #5622 Bodi-Zhange (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:47
    อุดมการณ์ลูกน้องแน่มาก5555 ขัดใจเจ้านายได้แต่อย่าขัดใจเมียเจ้านาย555555555
    #5,622
    0
  2. #5572 oscheek (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2563 / 00:17
    แสบสุดๆเลย5555555
    #5,572
    0
  3. #4986 Krystal wing (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 23:25
    -เจ้าพี่เต
    #4,986
    0
  4. #4873 Buzzzzzzzzzz (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 08:30
    แสบจริงๆ55555555
    #4,873
    0
  5. #4436 khunsom08 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 21:44
    ป่วนมากจ้า
    #4,436
    0
  6. #4299 N'nono (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 13:05
    วุ่นวายมาก55555555 สองแฝดก็คือ555555555หลุดมากไม่เหลือแล้วภาพลักษณ์5555555
    #4,299
    0
  7. #4184 SUTH17 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 กันยายน 2563 / 05:40
    แสบซนจริงๆ ลิเคียวหนูอย่าแกล้งพี่ตสิลูกกกก
    #4,184
    0
  8. #4106 N\'noey Butter (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 17:28
    น่ารักอ่ะ แอแง
    #4,106
    0
  9. #4100 noo_parekapoom (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 23:49
    ตะงุ้ยๆมากน้อนแมวน้อยช่างว่านอนสอนง่าย
    #4,100
    0
  10. #4098 TN-TK-YG (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 23:10
    ชอบเวลาวอดก้าปั่นประสาท2 ฝาแฝดเวลส์ แล้วสนุกดี รอบนี้มีแมวน้อยให้ความร่วมมือเต็มที่ด้วย5556 งานนี้ไม่รอด
    #4,098
    0
  11. #4095 saranya1983 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 16:14
    5555 สองแสบเจอกันป่วนเลยสิ
    #4,095
    0
  12. #4092 baby-m2 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 12:59
    เกลียดความแกล้งผัวกะว่าที่ผัว เกลียดความเกทับกันของอิแฝด5555555
    #4,092
    0
  13. #4090 ooy1565 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 11:43
    ให้มันรู้สะบ้างว่าใครใหญ่สุดหมดมาดเลยสองแฝด
    #4,090
    0
  14. #4089 Rinktp (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 11:07

    วงวาร...สองแฝด! เฮ้อ!!!!

    #4,089
    0
  15. #4088 pumpuiRjr (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 10:50
    ตอนนี้ น่ารักมากๆๆๆ
    #4,088
    0
  16. #4087 071727 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 10:28
    ชอบจังเลย วอดก้าร้ายกาจมากๆ ชวนน้องแมวน้อยแสบไปด้วยกันพี่น้องฝาแฝด แสนเจ็บปวดตับ ยังไงก็สู้เจ้า เหล้าสีใสไม่ได้จริงๆ ฮ่าๆๆ
    #4,087
    0
  17. #4086 Double_2 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 08:43
    สมน้ำสมเนื้อ
    #4,086
    0
  18. #4084 NurseKuhsron (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 01:56
    สงสารนรรร
    #4,084
    0
  19. #4083 vodkanaja2 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 01:22
    โดนแกล้งบ้างเป็นไง5555
    #4,083
    0
  20. #4082 pianolino (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 00:38
    ยัยน้องแสบขึ้นทุกวันเลยยย ความขึ้แกล้งนี้ สงสาร2แฝดเลยค้าาา5555
    #4,082
    0
  21. #4081 xวาuxวาu (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 23:57
    555555 ความเมียนี่แสบจริงๆ
    #4,081
    0
  22. #4080 Suraiya1874 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 23:38
    เเสบมากกก55555
    #4,080
    0
  23. #4079 Angleknight (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 23:25
    กุขำความผัวจ๋าเมียจ๋าสุด 5555555 แต่ที่ขำคือแม่งขึ้น-ขึ้นกูกับแฝดตัวเองนี่แหละ นี่แบบ 55555 -พวกบ้าเห่อเมีย
    #4,079
    0
  24. #4078 PaiiKanj (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 23:25
    หมดท่าแล้วค่ะบอส ลูกน้องรู้กันหมดแล้วว่ากลัวเมีย 😂😂😂
    #4,078
    0
  25. #4077 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 22:55

    55555 หมดกันบอสใหญ่ของเวลล์! ผัวจ๋านี่มันอารายยยยย!!

    #4,077
    0