นอนกับผมสิครับ #อยากกินเตกิล่า

ตอนที่ 22 : ตอนที่ 22 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,781
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,194 ครั้ง
    1 ก.ย. 63

เตกิล่ากวาดตามองผู้คนที่มองมายังคนข้าง ๆ เขา มองเห็นสายตาที่สำรวจตรวจตา มองเห็นสายตาแห่งความประเมิน

 

แม้ว่าเขาจะเป็นคนในวงการธุรกิจที่เฉี่ยวเข้าไปในวงการบันเทิงบ้างแค่เพียงเล็กน้อยหากไม่นับรวมว่าตอนนี้เขาเป็นผู้บริหารเวลส์เอ็นเตอร์เทรนเม้นต์ที่นับได้ว่าเป็นเอนเจนซี่และค่ายเพลงค่ายหนึ่ง เขาก็รู้ดีว่าในวงการนายแบบนางแบบนี่อันตรายไม่แพ้วงการธุรกิจเลย คนที่จะสามารถยืนหยัดเป็นแนวหน้าในวงการได้ นอกจากจะต้องมีความสามารถแล้ว ยังต้องมีเล่ห์เหลี่ยมด้วย

 

เตกิล่าละสายตาจากนายแบบทั้งหกคนมองมาคนของตัวเอง สำหรับเรื่องเล่ห์เหลี่ยม เขาไม่ห่วง ทว่าถึงอย่างนั้นเขาก็อยากจะแสดงให้ทุกคนรู้ว่า สำหรับลิเคียวแล้ว เวลส์เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ให้ความสำคัญ

 

แม้ว่าโมเดลลิ่งเบื้องหลังนายแบบทั้งหกคนนี้จะไม่ธรรมดา ล้วนแล้วแต่เป็นยักษ์ใหญ่ของแต่ละประเทศ และแม้ว่าเวลส์เอ็นเตอร์เทนเม้นต์จะก่อนตั้งได้ไม่นาน

 

ก็ใช่ว่าจะเกรงกลัว

 

“ตั้งใจทำงานไป อย่าดื้อ อย่าซน แล้วตอนเย็นจะมารับ” เตกิล่าพูดเสียงเบากับลิเคียว ทว่าภายในห้องที่ไม่ได้กว้างอะไรนัก และบรรยกาศก็มีแต่ความเงียบ เพราะทุกคนหันความสนใจมาที่ลิเคียวกับเตกิล่า เพราะอย่างนั้นแม้ว่าเสียงของเตกิล่าจะไม่ดัง แต่มันก็ดังพอที่จะให้คนอื่น ๆ ได้ยิน

 

ลิเคียวมีสีหน้าแปลก ๆ ทันทีที่ได้ยินเตกิล่าพูดอย่างนั้น เพราะว่าเขาไม่คิดว่าจะได้ยินมันจากปากของเตกิล่าในตอนนี้ ถ้อยคำแต่ละถ้อยคำมันเต็มไปด้วยความเอ็นดูจนชวนให้อดสงสัยไม่ได้ว่าสิ่งที่ได้ยินนั้นมันถูกต้องหรือเปล่า

 

เตกิล่าไม่สนใจสีหน้าแปลก ๆ ของลิเคียว เขาหันไปกำชับกับแดนว่าให้ดูแลลิเคียวให้ดี อย่าให้มีอะไรผิดพลาด กำชับเสร็จก็เดินออกไปพร้อมกับพุฒิธรทันที

 

หลังจากที่เตกิล่าออกไปจากห้องแล้ว ลิเคียวก็กวาดตามองหาเก้าอี้ว่าง ก่อนจะพาตัวเองไปนั่งนิ่ง ๆ ไม่ได้สนใจที่จะแนะนำตัวหรือว่าพยายามผูกมิตรกับใคร

 

ทั้งนี้นอกจากนายแบบที่มาจากประเทศเอสองคนที่พูดคุยกันอยู่อย่างสนิทสนมแล้ว นายแบบคนที่เหลือต่างก็ไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์กันอยู่แล้ว ดังนั้นการกระทำของลิเคียวจึงไม่นับว่าแปลกแยกอะไร

 

หลังจากที่ต่างคนต่างนั่งเงียบกันอยู่ได้ไม่นาน ผู้ช่วยหัวหน้าบรรณาธิการซึ่งดูจากอายุแล้วน่าจะประมาณสามสิบต้น ๆ ก็เดินเข้ามา

 

“สวัสดีทุกคน ก่อนอื่นผมขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการก่อนนะ ผม เอลิสัน คลาร์ก ผู้ช่วยหัวหน้าบรรณาธิการนิตยสารเดอะไทม์” เอลิสันที่อยู่ในชุดสูทตัดเย็บอย่างดีจากแบรนด์ดังพูดขึ้น น้ำเสียงนั้นไม่ได้มีความเป็นกันเอง ทว่าก็ไม่ได้เย่อหยิ่ง วางตัวอย่างไม่ใกล้ชิด ไม่ห่างเหิน ดวงตาสีเทาของเจ้าตัวกวาดมองผู้ที่จะได้เป็นนายแบบหน้าใหม่ทั้งเจ็ดคนอย่างไม่เกรงใจ ไล่สายตามาตั้งแต่นายแบบหนุ่มหุ่นหนาจะประเทศอี บุคลิกท่าทางของเจ้าตัวนั้นดูเหมือนกับไซบีเรียนฮัสกี ผมสีทองสว่างของเจ้าตัวนั้นยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง แต่นั่นทำให้เจ้าตัวมีเสน่ห์น่ามองไม่น้อยเลย คนถัดมาจากนายแบบเชื้อชาติอี ก็เป็นนายแบบจากประเทศเค นายแบบจากประเทศเอฟ นายแบบจากแผ่นดินใหญ่ และนายแบบจากประเทศเอทั้งสองคน จนมาหยุดลงที่ลิเคียว 

 

ดวงตาสีเทามองสำรวจลิเคียวนานกว่าคนอื่น ๆ นั่นก็เพราะคำสั่งที่ได้รับมาจากหัวหน้าบรรณาธิการ 

 

หน้าตาตรงปก ไม่สิ อันที่จริงตัวจริงนั้นดูดีกว่ารูปที่ติดมากับประวัติอยู่มากทีเดียว ทว่าส่วนสูงนั้นดูจะตกเป็นรองอีกหกคนที่เหลือ

 

นายแบบที่ส่งมาแต่ละคนนั้น นอกจากลิเคียวแล้วพวกเขาล้วนมีความสูงกว่าหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตรทั้งนั้น เรียกได้ว่าเป็นต้นกล้าชั้นดีที่จะเติบโตในวงการซูเปอร์โมเดลเลยทีเดียว

 

การที่ลิเคียวนั้นมีส่วนสูงน้อยกว่าคนอื่น ๆ เกือบสิบเซนติเมตรนั้นนับว่าเป็นปัญหาไม่น้อยเลย หากว่าเจ้าตัวไม่สามารถดึงศักยภาพ หรือพรีเซ็นส์ตัวเองให้โดดเด่นได้ เมื่อยืนรวมกัน ลิเคียวจะจมหายไป ถูกบดบังจนไม่เหลือความน่าสนใจ

 

ทว่าเมื่อมองดูดี ๆ แล้วเขากลับพบว่าลิเคียวนั้นไม่ได้เป็นอย่างที่เขานึกกลัว แม้ว่าเจ้าตัวจะนั่งอยู่เงียบ ๆ ที่โซฟา สวมชุดเรียบ ๆ เสื้อฮู้ดแบบโอเวอร์ไซส์ปิดบังสัดส่วนเรือนร่าง แต่กลิ่นอายบางอย่างที่แผ่ออกมาจากเจ้าตัวก็ทำให้รู้สึกว่าคนคนนี้ยิ่งใหญ่ และลึกลับไม่ธรรมดา

 

“พวกคุณแต่ละคนไปล้างหน้าให้สะอาด ล้างเครื่องสำอางให้หมด แล้วจะได้ไปเทสหน้ากล้องกัน” เอลิสันดึงสายตากลับมาจากลิเคียวแล้วกระตุกยิ้มที่มุมปากพูดออกมา โดยไม่ได้สนใจเลยว่าคำพูดของเขาจะทำให้คนที่ถูกสั่งให้ไปล้างหน้านั้นมีสีหน้าอย่างไร

 

พวกเขาเป็นนายแบบ บางคนนอกจากรูปร่างที่ดีแล้ว ใบหน้าก็ไม่นับว่าโดดเด่นอะไร อาศัยว่าแต่งหน้าช่วยเสริมเอา แต่ว่าอยู่ ๆ จะมาให้ลบเครื่องมือเสริมความดูดีออกไป ใครมันจะไปอยากยอมง่าย ๆ

 

ทว่าแม้ว่าจะไม่อยากยอมง่าย ๆ แต่เดอะไทม์คือนิตยสารที่ไม่สามารถต่อรองได้ง่าย ๆ แต่ลำพังให้เกียรตินายแบบที่ยังไม่ได้รับการเปิดตัวอย่างพวกเขามาขึ้นปกนั่นก็คือว่าดีแค่ไหนแล้ว แต่ไหนแต่ไรมา ซูเปอร์โมเดลที่จะขึ้นปกนิตยสารเดอะไทม์ได้ล้วนแล้วแต่เป็นคนที่มีรายชื่ออยู่ในร้อยอันดับแรกของการจัดอันดับซูเปอร์โมลเดลโลกทั้งนั้น

 

นายแบบทั้งหกคนเดินลากพื้นไปยังห้องน้ำที่ทางสตูดิโอจัดไว้ให้ด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยจะยินดีนัก มีแค่ลิเคียวเท่านั้นที่ยังคงนั่งอยู่กับที่ นั่นก็เพราะว่าบนใบหน้าของเขานั้นไม่มีเครื่องสำอางใด ๆ อยู่เลย แม้กระทั่งกันแดดยังไม่มี

 

การที่ลิเคียวนั่งนิ่งอยู่กับที่ก็เรียกความสนใจจากเอลิสันได้เป็นอย่างดี ในวินาทีแรกเขาคิดว่าลิเคียวนั้นไม่เห็นคำพูดของเขาอยู่ในสายตา ทว่าวินาทีต่อมาเขาก็รู้ว่าไม่ใช่เพราะไม่เห็นคำพูดของเขาอยู่ในสายตา แต่เป็นเพราะว่าเจ้าตัวไม่จำเป็นต้องทำตามต่างหาก ใบหน้าเนียนใสนั้นเปล่าเปลือยจนไม่รู้จะเปล่าเปลือยยังไงแล้ว มันมากกว่านี้ไปไม่ได้แล้วจริง ๆ

 

ใช้เวลารอคอยพวกที่ไปล้างหน้าทั้งหกคนอยู่เกือบ ๆ หนึ่งชั่วโมง อย่าเห็นว่าเป็นผู้ชายแล้วจะแต่งหน้าไม่เยอะ เพราะแต่ละคนนั้นแต่งหน้าหลายขั้นตอนไม่ต่างอะไรกับผู้หญิง และไม่ใช่ผู้หญิงทั่วไป แต่เป็นผู้หญิงในวงการบันเทิง ดังนั้นขั้นตอนการล้างหน้าจึงไม่ใช่แค่การใช้โฟมล้างหน้าล้างกับน้ำสะอาดอย่างแน่นอน

 

นายแบบทั้งหกคนเมื่อเดินกลับออกมาก็มองไปที่ลิเคียวด้วยแววตาอิจฉา แม้ว่าใบหน้าของพวกเขาจะไม่ได้แย่ เพราะถึงอย่างไรก็ดูแลมาอย่างดี ครีมดัง ๆ ครีมดี ๆ โหมประโคมลงไปเพราะรักษาผิวหน้า แต่ว่าเมื่อเทียบกับใบหน้าเนียนใสของลิเคียวแล้ว ยังนับว่าเทียบไม่ได้

 

นอกจากเทียบเรื่องผิวหน้าไม่ได้แล้ว ยังเทียบเรื่องความโดดเด่นของใบหน้าไม่ได้อีกต่างหาก มองใบหน้าที่สวยโดดเด่นราวกับพระเจ้าสรรค์สร้างนั่นแล้วย้อนมองใบหน้าของตัวเองก็รู้สึกว่าสวรรค์ช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย

 

ทั้งหกคนที่คิดแบบนี้เหมือนจะลืมไปแล้วว่าก่อนหน้านี้พวกเขาก็เยาะเย้ยเรื่องส่วนสูงของลิเคียวอยู่ในใจเหมือนกัน

 

นี่อาจจะเรียกได้ว่า จุดดีจุดด้อยต่างกันออกไป

 

เอลิสันมองใบหน้าที่ปราศจากการตกแต่งของทั้งเจ็ดคนแล้วกว็พยักหน้าอย่างถึงพอใจ แต่ละคนก็มีเสน่ห์ที่แตกต่างกัน แต่ถ้าถามเขา 

 

เขายกให้ลิเคียวเป็นอันดับหนึ่ง และเข้าใจแล้วว่าทำไมเจ้านายของเขาถึงได้หมายตาให้ลิเคียวเป็นตัวหลักของโปรเจ็คนี้ แม้ว่าส่วนสูงจะตกเป็นรอง แต่เรื่องอื่น ๆ นั้นถือว่าเป็นอันดับหนึ่ง แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องดูอีกทีว่าจะท่าดีแต่ทีเหลวหรือเปล่า

 

เอลิสันเดินนำนายแบบหน้าใหม่ที่ถูกคัดเลือกมาให้ออกมายังหน้าเซ็ต ทีมงานที่อยู่โดยรอบมองสำรวจแล้วก็พบว่าสมแล้วกับเป็นผู้ที่ถูกคัดเลือกมาจากคนนับร้อยคน ซึ่งคนนับร้อยที่ว่าต่างก็โดดเด่นมีอนาคตไกล 

 

“เดี๋ยวถ่ายรวมกลุ่มก่อนแล้วค่อยถ่ายแยกแต่ละคน คุณเฉิน คุณถอดเสื้อตัวนอกของคุณออกก่อน” ช่างภาพชื่อดังที่ผ่านการถ่ายซูเปอร์โมเดลระดับโลกมาแล้วมากมายพูดบอกขึ้นมา และคุณเฉินที่เขาเรียกนั้นก็ขยับตัว

 

ทว่าในบรรดานายแบบทั้งเจ็ดคนมีคนที่ใช้แซ่เฉินอยู่สองคน คนแซ่เฉินจากแผ่นดินใหญ่นั้นขยับจะถอดเสื้อเชิ้ตที่ตัวเองสวมใส่อยู่ออกด้วยความมึนงง ทว่า ‘คุณเฉิน’ ที่ช่างภาพหมายถึงนั้นยังยืนนิ่งอยู่ จนกระทั่งช่างภาพบอกว่าไม่ใช่คนที่กำลังขยับตัวนั่นแหละ ลิเคียวถึงได้นึกได้ว่าตัวเองในขณะนี้คือคนแซ่เฉิน

 

เมื่อเห็นว่าลิเคียวขยับตัวถอดเสื้อนอกตัวใหญ่ออก เฉินเซียวหนานจากแผ่นดินใหญ่ก็มีสีหน้าสงสัยขึ้นมา เขาเพิ่งรู้ว่านายแบบที่โมเดลลิ่งสั่งให้เขาระวังเอาไว้นั้นก็เป็นคนที่ใช้ชื่อแซ่ด้วยเหมือนกัน

 

แต่เป็นคนแผ่นดินไหนล่ะ บนเกาะหรือแผ่นดินใหญ่

 

คิดสงสัยแต่ก็ไม่ได้คิดจะถามออกไป เพราะว่าไม่ว่าจะเป็นคนแผ่นดินไหน ก็จัดได้ว่าเป็นคู่แข่งอยู่ดี สำหรับคนที่มีใจทะยานแบบเขา มิตรภาพไม่ใช่สิ่งที่ต้องสนใจในยามนี้

 

ลิเคียวถอดเสื้อนอกตัวใหญ่ของตัวเองออกไป ก็เผยให้เห็นเสื้อยืดสีดำสนิทเนื้อดีซ่อนอยู่ข้างใน แต่ที่น่าสนใจและเรียกความสนใจจากคนอื่น ๆ ได้ก็เป็นผิวเนื้อที่ขาวผ่อง ลาดไหล่กว้างแต่พอดี เอวคอดสมส่วน 

 

จัดได้ว่ารูปร่างสมบูรณ์แบบไม่เลวเลย

 

เมื่อถอดเสื้อฮู้ดที่วัยรุ่นสมัยนี้ชอบใส่ออกไป เหลือเพียงแค่กางเกงยีนส์เข้ารูปสีดำสนิท กับเสื้อยืดสีเดียวกัน รองเท้าสีเดียวกัน และกลุ่มผมสีดำวาววับก็ทำให้ลิเคียวนั้นเปลี่ยนจากเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งกลายเป็นชายหนุ่มที่ลึกลับขึ้นมาอีกระดับหนึ่ง แม้แต่เสื้อยืดที่สวมก็ไม่ได้ลดทอนความลุ่มลึกของเจ้าตัวเลย

 

“เตรียมตัวให้พร้อม จะเริ่มถ่ายแล้ว” เสียงของช่างภาพผู้ช่วยพูดขึ้นมา แล้วนายแบบทั้งเจ็ดคนต่างก็ทยอยเดินไปยืนที่หน้าฉาก

 

แม้ว่าจะยังไม่ได้รับการเปิดตัว แต่พวกเขาก็ล้วนแล้วแต่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีแล้ว ดังนั้นจึงได้แสดงความสามารถที่แต่ละคนมีออกมาอย่างเต็มที่

 

ไม่เสียงเสียงสั่งการ ไม่มีการช่วยออกแบบท่าโพส ไม่มีการช่วยจัดวางตำแหน่ง และนั่นทำให้การที่นายแบบเจ็ดคนซึ่งมาจากต่างสังกัดกันนั้นเริ่มทำการแข่งขันกันขึ้นมา แต่ละคนพยายามจะหาจุดที่คิดว่าตัวเองจะต้องเด่นที่สุดแล้วพาตัวเองเข้าไปยืน บางคนก็พยายามจะโพสท่าที่แย่งซีนคนอื่น และมีแม้กระทั่งพยายามจะบังคนข้าง ๆ 

 

ในขณะที่ทั้งหกคนต่างแย่งตำแหน่งเด่นกันจนวุ่นวาย ลิเคียวก็ทำเพียงแค่ยืนนิ่ง ๆ อยู่ท่ามกลางการเคลื่อนไหวที่วุ่นวายนั้น ยืนตัวตรงสองมือล้วงกระเป๋ากางเกง สายตามองตรงไปที่กล้อง หัวคิ้วขมวดเขาหากันน้อย ๆ แววตามีความรำคาญใจฉายอยู่

 

ช่างภาพชื่อดังกดถ่ายภาพไปรวม ๆ แล้วเกือบสิบภาพ ก่อนที่จะหยุดกดชัตเตอร์ เรียกคนที่ยืนอยู่หน้ากล้องทั้งเจ็ดคนมาดูผลงานของตัวเองที่หน้าจอมอนิเตอร์

 

แต่ละคนเดินมาด้วยสีหน้ามาดมั่นกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไปเต็มที่ แต่เมื่อได้เห็นผลงานจริง ๆ แล้วต่างก็นิ่งกันไป 

 

แต่ละภาพนั้นล้วนออกมาดูไม่ได้!

 

ไม่ อันที่จริงภาพที่ถ่ายออกมานั้นไม่เลวเลย ถ้าเป็นการถ่ายในรูปแบบที่ลิเคียวเป็นตัวหลัก แล้วมีนายแบบอีกหกคนเป็นแบ็คกราวด์ให้ มองดูชายหนุ่มหน้าสวยคนหนึ่งยืนขมวดคิ้วท่ามกลางความวุ่นวาย แววตารำคาญใจเหมือนกับว่าเบื่อหน่ายการแย่งชิงของคนอีกหกคน 

 

แม้สีหน้าจะเรียบเฉย แต่แค่การขมวดคิ้วเล็ก ๆ และแววตาที่แสดงออกมาก็สื่อสารออกมาได้เต็มที่แล้ว

 

เสียดายก็แต่พวกเขาไม่ได้กำลังถ่ายภาพด้วยคอนเซ็ปต์นี้ และนายแบบทั้งหกคนก็ไม่ใช่ตัวประกอบ ไม่ใช่แบ็คกราวด์

 

“พวกคุณตามทีมงานเข้าไปเปลี่ยนชุด แล้วมาถ่ายต่ออีกเซ็ตหนึ่ง” เกรย์ ช่างภาพชื่อดังไม่ได้ตำหนิหรือต่อว่า หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต่อรูปภาพที่เขาถ่ายได้ เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่ไม่มีใครรู้หรอกว่าในใจของเขาคิดอะไรอยู่

 

มีเพียงแค่เขาเท่านั้นที่รู้ว่าตัวเองกำลังพอใจกับนายแบบคนหนึ่งที่ถูกเลือกมาแทนที่คนเดิม และผิดหวังกับนายแบบจากหกโมเดลลิ่งใหญ่ที่ควรจะมีความสมองมากกว่านี้

 

แค่รูปร่างหน้าตาดีอย่างเดียว ไม่ได้ทำให้เฉิดฉายอยู่ในวงการนี้ได้หรอกนะ

 

“ต่อ”

 

“คิดว่าเป็นยังไง ลิเคียวนั่นโดดเด่นออกมาจากภาพเลยนะ” เสียงของผู้ช่วยบรรณาธิการหนุ่มถามออกมา เขาต้องการฟังความคิดเห็นของผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งหมด

 

“เด่นจริงค่ะ แค่ยืนขมวดคิ้วน้อย ๆ เท่านั้นเอง แต่ว่าเพราะนายแบบทั้งหกคนนั่นทำตัวเสริมเป็นแบ็คกราวด์ด้วยนั่นแหละเลยทำให้อารมณ์ภาพมันได้ แต่ปัญหาคือไม่รู้ว่าที่ได้ภาพนี้มาเป็นเพราะลิเคียวฉลาดที่จะแสดงสีหน้าออกมา หรือเป็นเพราะเขารำคาญจริง ๆ ซึ่งถ้าเป็นอย่างหลังนั่นมันก็สามารถบอกได้ว่าแค่เป็นเรื่องบังเอิญ และโชคดีของลิเคียว” ช่างภาพผู้ช่วยหญิงคนหนึ่งพูดขึ้นมา ซึ่งคำพูดของเธอนั้นตรงใจใครหลาย ๆ คน

 

“งั้นก็ต้องรอดูการถ่ายครั้งต่อไป” ผู้ช่วยหัวหน้าบรรณาธิการพูดเพียงแค่นั้น การปรึกษาหารือของพวกเขาก็เปลี่ยนไปเป็นประเด็นอื่น

 

 

 

ทางฝั่งของนายแบบทั้งเจ็ดคน เมื่อเดินตามทีมงานกลับเข้ามาในห้องเดิม นายแบบแต่ละคนก็ได้รับกางเกงยีนส์สีซีดกันมาคนละหนึ่งตัว

 

ทั้งเจ็ดคนต่างมองกางเกงยีนส์ในมือแล้วอดแปลกใจไม่ได้ ที่บอกว่าให้เปลี่ยนชุดก็คือเปลี่ยนไปใส่กางเกงตัวนี้น่ะหรือ แล้วแค่กางเกง ไม่มีอย่างอื่นอีก?

 

“เปลี่ยนเสร็จแล้วก็กลับไปที่หน้าฉากเหมือนเดิมนะครับ” ทีมงานหนุ่มท่าทางนุ่มนิ่มพูดบอกก่อนที่จะพาตัวเองเดินออกจากห้องไปก่อน

 

เมื่อคล้อยหลังทีมงานแล้ว สายตาของนายแบบทั้งหกคนก็ส่งมาที่ลิเคียวเป็นตาเดียว เมื่อครู่นี้อยู่ต่อหน้าทีมงาน พวกเขาไม่สะดวกที่จะแสดงออกอะไร แต่คราวนี้นอกจากพวกเขาทั้งเจ็ดคนแล้วก็ไม่มีใครอีก ดังนั้นแต่ละคนจึงไม่ปิดบังท่าทีการเป็นคู่แข่งของตัวเองเลยสักนิด

 

“เมื่อกี๊ฉันก็แค่พลาดไปหน่อยเท่านั้น หลังจากนี้ฉันจะไม่พลาดอีกครั้งแน่” โรเบิร์ตจากประเทศเอ นายแบบหนุ่มที่มีส่วนสูงกว่าหนึ่งร้อยเก้าสิบห้าเซ็นติเมตรกดเสียงต่ำพูดออกมา แววตานั้นเต็มไปด้วยความอยากเอาชนะ 

 

เมื่อโรเบิร์ตเริ่มเปิดแล้ว คนอื่น ๆ ที่เหลือจึงเริ่มพูดตาม มีเพียงแค่เฉินเซียวหนานเท่านั้นที่นิ่งเงียบ ส่วนเจคอปจากประเทศอีนั้นมาในแนวที่จะท้าแข่งแบบเด็ก ๆ เสียมากกว่า

 

ลิเคียวใช้สายตามองไล่ไปทีละคน ๆ แล้วค่อยกระตุกยิ้มที่มุมปาก ไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่เพียงแค่นั้นก็ทำให้คนอื่น ๆ ที่เหลือรู้สึกว่าตัวเองถูกท้าทายและเป็นการประกาศศึกอย่างเป็นทางการ

 

ที่จริงแล้วพวกเขานั้นคิดไปเองเท่านั้น ลิเคียวไม่ได้ต้องการประกาศศึกอะไรเลย เขาไม่เห็นเรื่องพวกนี้อยู่ในสายตาเลยสักนิด การที่มาอยู่ที่นี่ในวันนี้มันก็เป็นเพราะแผนการที่เขาต้องการเอาตัวเข้ามาใกล้ชิดเตกิล่าเท่านั้น

 

มันเป็นช่วงเวลาที่บังเอิญมากที่เรียวตะ ตัวแทนที่เวลส์เอ็นเตอร์เทนเม้นต์จะส่งมานั้นเกิดอุบัติเหตุ เขาจึงได้มีช่องว่างในการพาตัวเองเข้ามาแทนที่ และเริ่มแผนการขึ้นมา ไม่อย่างนั้นเขาจะต้องคิดหาแผนการใหม่เพื่อให้ได้เข้าใกล้เตกิล่า

 

ลิเคียวคิดเพียงแค่นั้นแล้วก็เลิกให้ความสนใจ เขาเดินปังห้องน้ำเพื่อที่จะได้เปลี่ยนไปใส่กางเกงยีนส์ที่ทีมงานยื่นมาให้

 

เมื่อถอดกางกงตัวโปรดที่สวมอยู่ออกไป ลิเคียวก็ใส่กางเกงที่ทีมงานเตรียมไว้ให้ทันที

 

ท่อนขาเรียวทว่ากล้ามเนื้อแข็งแรงนั้นสวมเข้าไปในขากางเกง ช่วงจังหวะที่ลิเคียวโน้มตัวลงเพื่อที่จะดึงกางเกงขึ้นมาที่เอวนั้นก็เผยส่วนเว้าของร่างกายเขาอย่างเด่นชัด มันสวยงามสมบูรณ์แบบอย่างที่ยากจะละสายตาได้

 

เมื่อเปลี่ยนกางเกงเสร็จแล้ว ลิเคียวก็ใช้มือถกชายเสื้อของตัวเองขึ้นเพื่อที่จะถอดมันออก การที่ทีมงานให้กางเกงมาเพียงตัวเดียวก็แน่ชัดอยู่แล้วว่าต้องการให้นายแบบทั้งเจ็ดเปลือยท่อนบนเข้ากล้อง ทว่ายังไม่ทันที่ชายเสื้อจะพ้นขอบสะดือ ลิเคียวก็พบว่าเขาได้ลืมอะไรบางอย่างไป

 

รอยสักที่แผ่นหลัง 

 

รอยสักรูปตัวตลกสองตัวที่อยู่บนสบักไหล่ซ้ายขวา หนึ่งขาวดำ หนึ่งสีสันแสบตา มองดูแล้วชวนให้รู้สึกขนลุกอย่างบอกไม่ถูก

 

ลิเคียวปล่อยมือของตัวเองออกจากชายเสื้อ ปล่อยให้ชายเสื้อทิ้งตัวลงคลุมสะโพกเหมือนเดิม แล้วเขาก็พาตัวเองออกจากห้องน้ำในลักษณะที่ด้านบนยังคงสวมเสื้อยืดเนื้อดีสีดำอยู่แบบนั้น

 

เมื่อลิเคียวออกมาจากห้องน้ำแล้วก็พบว่าอีกหกคนที่เหลือนั้นไปยังหน้าฉากเรียบร้อยแล้ว เขาไม่ได้ร้อนรนอะไร เดินออกไปที่หน้าฉากบ้างในย่างก้าวที่ไม่ช้าไม่เร็ว

 

การปรากฏตัวของลิเคียวเรียกสายตาจากทีมงานได้อีกครั้งหนึ่ง และสายตาของพวกเขาก็แปลกไปในทันทีที่เห็นว่าท่อนบนของลิเคียวยังสวมเสื้ออยู่ ทั้ง ๆ ที่อีกหกคนที่เหลือนั้นถอดเสื้อออกหมดแล้ว

 

ทั้งหกคนที่ออกมาก่อนหน้านี้แล้วเพื่อที่จะเรียกความประทับใจจากทีมงาน บางคนเมื่อเห็นว่าลิเคียวไม่ยอมถอดเสื้อออกก็คิดไปว่าเจ้าตัวนั้นอายหุ่นของตัวเอง จึงได้มีรอยยิ้มแสยะที่ริมฝีปาก

 

คราวนี้พวกเขาไม่โง่แล้ว อีกอย่างด้วยรูปร่างของพวกเขา รับรองว่าลิเคียวจะไม่ได้เฉิดฉายอย่างครั้งก่อนหน้านี้แน่

 

ซึ่งก็ไม่รู้ว่าคำรับรองของพวกเขานั้นจะเป็นจริงหรือไม่ ถึงอย่างไรก็ต้องรอพิสูจ์กันอีกที

 

“คุณลิเคียวมีปัญหาติดขัดตรงไหนหรือเปล่าครับ” แดนที่มีหน้าที่ดูแลลิเคียวรีบสาวเท้าเข้ามาหาแล้วถามเสียงกังวล เขามองเห็นสายตาไม่พอใจของทีมงานหลายคน แต่ที่น่ากังวลคือสายตาของผู้ช่วยหัวหน้าบรรณาธิการและสายตาของช่างภาพชื่อดังที่มองมา มันมีความกังขาอยู่ในนั้น

 

“ไม่มี” ลิเคียวส่ายหน้าพร้อมพูดปฏิเสธ เมื่อลิเคียวพูดจบก็เป็นจังหวะเดียวกับที่เกรย์ส่งเสียงสั่งให้นายแบบทั้งเจ็ดคนเข้าไปยืนที่หน้าฉากอีกครั้ง

 

สิ้นเสียงของเกรย์ ลิเคียวก็ยกมือขึ้นถกชายเสื้อของตัวเองขึ้น แล้วรูดมันออกจากศีรษะ ยื่นส่งให้กับแดนที่รอรับอยู่

 

เมื่อแผ่นหลังของลิเคียวปรากฏต่อสายตาของคนทั้งสตูดิโอ สีหน้าแววตาของพวกเขาก็เปลี่ยนไปทันที สายตาแข็งค้างนั้นแช่ไว้ที่รอยสักที่สะบักไหล่ทั้งสองข้าง ตัวตลกที่ฉีกริมฝีปากยิ้มกว้างนั้นมันเหมือนกับว่ามีชีวิตจริง ๆ ไม่ใช่แค่เพียงรอยสัก และนั่นมันทำให้พวกเขาตัวสั่นสะท้านอย่างห้ามไม่ได้

 

มีเพียงแค่ทีมงานเท่านั้นที่เห็นรอยสักบนสะบักไหล่ด้านหลังของลิเคียว แต่อีกหกหนุ่มที่เหลือนั้นไม่เห็น ดังนั้นพวกเขาจึงแปลกใจกับสายตาของเหล่าทีมงาน

 

โอเค หมอนั่นหุ่นดีมาก รูปร่างสมบูรณ์แบบสุด ๆ มองดูแล้วไม่มีส่วนไหนที่ขัดหูขัดตาหรือนับได้ว่าเป็นจุดที่ต้องพัฒนาสักนิด แต่ไม่เห็นจำเป็นที่จะต้องอึ้งค้างแบบนั้นเลยไหม

 

แต่ละคนล้วนคิดไปในทางเดียวกัน จนกระทั่งลิเคียวเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าพวกเขา แล้วหมุนหน้าเข้าหากล้องนั่นแหละ ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นกับทีมงานเมื่อครู่นี้จึงได้เกิดขึ้นกับพวกเขาหกคนบ้าง

 

“เอาล่ะ เตรียมพร้อม” เกรย์ ช่างภาพที่ผ่านการถ่ายซูเปอร์โมเดลระดับโลกมากแล้วมากมายพูดเมื่อเขาดึงความสนใจของตัวเองออกมาจากรอยสักของลิเคียวได้ เขาพูดเพียงแค่นั้น แล้วเมื่อเห็นว่าทั้งเจ็ดคนพร้อมแล้ว เขาก็เริ่มกดชัตเตอร์ทันที

 

คราวนี้การถ่ายเป็นไปอย่างราบรื่นมากกว่าครั้งที่แล้ว แต่ละคนเลิกที่จะแย่งพื้นที่ยืนแต่หันมาสนใจกับท่าโพสของตัวเองมากกว่า ซึ่งต่างคนต่างโพสเพราะไม่ได้รับคอนเซ็ปต์จากทีมงาน ดังนั้นเมื่อถ่ายออกมาแล้วล้วนแต่ดูแทบไม่ได้

 

แน่นอนว่านายแบบนั้นดูดี แต่เมื่อมารวมกันแล้ว อารมณ์ภาพนั้นไม่ได้จริง ๆ

 

ช่างภาพถ่ายไปได้สิบภาพก็หยุดกดชัตเตอร์ 

 

คราวนี้ก็เหมือนเดิมอีกครั้ง เกรย์เรียกทั้งเจ็ดคนให้ไปดูผลงานของตัวเอง

 

เมื่อเห็นผลงานอีกครั้ง คราวนี้สีหน้าของทั้งหกหนุ่มต่างไม่สู้ดียิ่งกว่าคราวที่แล้ว และครั้งนี้พวกเขาก็ไม่ได้เก็บอาการ ตวัดสายตามองลิเคียวด้วยสายตาทิ่มแทงทันที

 

โอเค พวกฉันยอมแพ้แล้วในวันนี้ โอเคไหม แต่อย่าหวังว่าคราวหน้าจะชนะไปได้ง่าย ๆ แบบนี้อีก

 

ลิเคียวนั้นไม่ได้สนใจสายตาของทั้งหกคนเลยสักนิด เขามองผลงานของตัวเองด้วยสายตาเรียบเฉยแล้วก็ทำเพียงแค่ยืนอยู่เงียบ ๆ เท่านั้น

 

“พวกคุณทั้งเจ็ดไปตกลงกันเรื่องลำดับคิวในการถ่ายเดี่ยวได้เลย ถ้าใครพร้อมแล้วก็ให้มาที่หน้าฉากทันที พวกเราจะเริ่มถ่ายเดี่ยวกันแล้ว” เสียงทีมงานแจ้งให้กับนายแบบหน้าใหม่ทั้งเจ็ดทราบ และเมื่อสิ้นประโยคนี้ ทั้งหกคนก็หันมองหน้ากันทันทีก่อนจะพร้อมใจกันหันไปมองลิเคียว ก่อนจะชักชวนกันออกไปยังจุดอื่นแทน เพื่อที่จะได้ตกลงกันอย่างสะดวก

 

หลังจากหกคนสุมหัว อีกคนยืนรอหัวเดียวกระเทียมลีบ ก็ได้ข้อตกลงกันออกมา

 

“นายรอถ่ายคนสุดท้ายแล้วกัน” เจคอปจากประเทศอี ผู้มีภาพลักษณ์เหมือนเจ้าไซบีเรียนฮัสกี้ถูกกดดันให้เป็นตัวแทนพูดออกมา สีหน้าของเขานั้นมีความอิหลักอิเหรื่อไม่น้อยเลย แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ต้องจำใจยอมทำตามที่คนอื่นเสนอ เพราะสำหรับตัวเองแล้วก็นับได้ว่าเป็นข้อดีเหมือนกัน นั่นก็เพราะว่าจากการถ่ายทั้งสองครั้งแล้ว ถ้าพวกเขาให้ลิเคียวไปถ่ายเป็นคนแรก พวกเขาก็หวาดระแวงว่าลิเคียวจะทำให้พวกเขาที่ถ่ายต่อจากนั้นหมองไป

 

คนพวกนี้เพราะยังไม่มีประสบการณ์ ทั้งเล่ห์เหลี่ยมก็ไม่เยอะ ดังนั้นจึงออกมาในรูปแบบนี้ จิตใจไม่เข้มแข็ง โดนกดดันเพียงแค่เล็กน้อยก็พร้อมที่จะตกใจหวาดกลัวแล้ว 

 

ลิเคียวไม่ปฏิเสธสิ่งที่อีกฝ่ายพูด สำหรับเขาถ่ายช้าถ่ายเร็วยังไงก็ไม่ต่างกัน เพราะถึงอย่างไรนี่ก็ไม่ใช่เซ็ตสุดท้ายที่ต้องถ่าย ไม่ใช่ว่าถ่ายเสร็จแล้วจะสามารถกลับได้เลยเสียเมื่อไหร่

 

เมื่อตกลงกันได้แล้ว โรเบิร์ตผู้มาดมั่นและเย่อหยิ่งก็เป็นคนแรกที่ก้าวออกไปเพื่อถ่ายเดี่ยว

 

ยามอยู่คนเดียวไม่ต้องแก่งแย่งกับใคร โรเบิร์ตก็สมกับเป็นนายแบบในสังกัดของโมเดลลิ่งใหญ่แห่งประเทศเอ ประเทศมหาอำนาจประเทศหนึ่ง เขาแสดงศักยภาพของตัวเองออกมาได้ แม้ว่าจะยังไม่เทียบเท่ากับมืออาชีพ แต่ก็พอจะมองออกว่าอนาคตจะต้องไกลแน่นอน

 

โรเบิร์ตขยับเปลี่ยนท่าทางอยู่หน้าฉากอยู่เกือบห้านาที เกรย์ก็หยุดกดชัตเตอร์ ส่งสัญญาณให้คนต่อไปเข้าไปได้

 

คนที่สองคือนิกกี้ นายแบบสัญชาติเดียวกับคนแรก ผลงานของนิกกี้นั้นดูแล้วออกมาดีกว่าโรเบิร์ตเล็กน้อย ทำให้สีหน้าของช่างภาพผู้ช่วยดีขึ้นมาบ้าง ทว่าสีหน้าของเกรย์ยังคงเรียบนิ่งอยู่เช่นเคย

 

หลังจากนิกกี้แล้วก็เป็นเจคอป ต่อด้วยเฉินเซียวหนาน คิมซุนโฮ และมาโล

 

หลังจากที่มาโล นายแบบจากประเทศเอฟถ่ายเสร็จก็เป็นคราวของลิเคียวบ้าง เขายื่นผ้าคลุมตัวที่แดนไปหามาจากไหนไม่รู้มาคลุมตัวเขาส่งกลับคืนไปให้แดน แล้วเดินไปที่หน้าฉาก สวนกลับมาโลที่เดินออกจากฉากมา

 

ลิเคียวไม่สนใจสายตาของคนอื่น เขาเดินไปที่หน้าฉาก เมื่อเกรย์ส่งสัญญาณ เขาก็ขยับตัว การขยับของลิเคียวนั้นไม่ได้ดูเหมือนว่าต้องการโพสท่าเลยสักนิด ยกมือขึ้นเสียผมบ้าง เชิดหน้าขึ้นแล้วยกมือเรียวสวยของตัวเองขึ้นเกาคอบ้าง ลิเคียวขยับตัวน้อยมาก แทบจะไม่ขยับเลยด้วยซ้ำ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เขาได้รับสายตาตำหนิจากเกรย์ 

 

หลังจากที่ถ่ายเสร็จแล้ว คราวนี้เกรย์ไม่ได้เรียกพวกเขาไปดูผลงานของตัวเอง แต่ทีมงานสั่งให้พวกเขาเข้าไปแต่งหน้า เพื่อที่จะได้ถ่ายเซ็ตต่อไป

 

เมื่อทั้งเจ็ดคนหายเข้าห้องไปแต่งหน้าแล้ว เอลิสันก็เดินเข้าไปหาเกรย์ทันทีเพื่อพูดคุย

 

“ดูเหมือนว่าเราจะได้ผลการตัดสินยืนยันแล้วนะครับ” เอลิสันพูดแล้วก็มองสีหน้าของเกรย์ไปด้วย แม้ว่าเขาจะเป็นกึ่ง ๆ นายจ้าง แต่เกรย์เป็นช่างภาพชื่อดังที่ทำงานตามอารมณ์ ถ้าเจ้าตัวเจ้าตัวไม่พอใจ ต่อให้จ่ายเงินมากมายแค่ไหนก็ไม่สามารถขอให้มาถ่ายงานให้ได้

 

“แววตาดี” เกรย์พูดออกมาแบบนั้น เอลิสันเข้าใจผิดไปแวบหนึ่งคิดว่าเกรย์ชมตัวเอง แต่เมื่อเห็นสายตาของเกรย์มองไปที่ภาพของชายหนุ่มผมดำ ดวงตาสีฟ้าอ่อน ที่จ้องมองมาที่กล้อง ใบหน้านั้นเรียบสนิท แววตาก็ล้ำลึก ริมฝีปากเหยียดตึง ท่าโพสนั้นไม่ได้ดูมีอะไรเป็นพิเศษเลย แต่ภาพกลับน่ามองอย่างไม่อาจละสายตา

 

และนั่นทำให้เขารู้ว่าเกรย์ไม่ได้ชมเขา แต่ชมลิเคียวต่างหาก

 

“ทั้ง ๆ ที่ตัวเล็กที่สุด ส่วนสูงก็น้อยกว่าคนอื่นเป็นสิบเซ็น แต่พลังที่แผ่ออกมากลับไม่ธรรมดาเลย แทนที่จะโดนอีกหกคนนั่นข่ม กลายเป็นว่าเจ้าตัวไปข่มคนอื่นเขาแทน พอยืนด้วยกันเจ็ดคนแล้ว ลิเคียวดูเหมือนจะเป็นพระราชา ส่วนอีกหกคนเป็นได้เพียงแค่ทหารองครักษ์เท่านั้น” คำพูดนี้ของเอดิสันพูดได้ตรงใจหลาย ๆ คนที่ร่วมมองภาพอยู่ และเข้าใจแล้วว่าทำไมหัวหน้าบรรณาธิการของพวกเขาถึงได้ตัดสินใจเลือกลิเคียวให้เป็นตัวหลักของโปรเจ็คนี้

 

ทรงอำนาจ ทรงพลัง  และลึกลับ เหมาะกับคอนเซ็ปต์ของโปรเจ็คนี้จริง ๆ

 

ปกปิดแต่เปิดเผย

 

คอนเซ็ปต์ที่ชวนให้งงงวยและยากต่อการตีความ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.194K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,708 ความคิดเห็น

  1. #5692 PANDORA_PANDORE (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2564 / 23:49
    โจ๊กเกอร์เหรออ
    #5,692
    0
  2. #5656 munkrishear (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2564 / 17:39
    ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกยัยลิเคียวหล่อมากกกกกกก ฮือออออ
    #5,656
    0
  3. #5550 desbestiny (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 16:04

    ตัวตลกที่ว่าคือโจกเกอร์รึเปล่านะ 5555

    #5,550
    0
  4. #4938 Krystal wing (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 00:10
    นึกภาพรอยสักละแบบ
    #4,938
    0
  5. #4887 kung0841560683 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 17:38

    น้องดูเด่นมาก แต่พวกนั้นคือตัวประกอบ

    น้อง=ตัวละครหลัก+คนสำคัญ

    6คนที่เหลือ=ตัวประกอบ+ไม่ค่อยโดดเด่น

    #4,887
    0
  6. #4857 Buzzzzzzzzzz (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 00:25
    หูยยย ปังไม่ไหว
    #4,857
    0
  7. #4416 khunsom08 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 20:07
    อยากรู้ความหมายรอยสักยัยลิเคียว
    #4,416
    0
  8. #3191 PaiiKanj (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 22:15
    ยัยน้องแซ่บมากแม่!!
    #3,191
    0
  9. #3005 เหมียวน้อย (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 21:38
    มีรอยสักซะด้วย เคยได้ยินมาว่านายแบบนางแบบที่มีรอยสักจะทำให้สามารถรับงานได้จำกัด แต่น้องก็ไม่ได้กะทำอ่ชีพนายแบบนานอยู่แล้วนี่เนาะ
    #3,005
    0
  10. #2916 noo_parekapoom (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 17:35
    perfect
    #2,916
    0
  11. #2772 Don't disappoint (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 20:53
    แบบนี้เรียกว่าชนะตั้งแต่ยังไม่เริ่มป้ะะ😎😎 //ใส่แว่นแปป
    #2,772
    0
  12. #2677 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 21:45
    โอ้ยปังมาก
    #2,677
    0
  13. #2640 อยากกินเสียวหลงเปา (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 15:17
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ
    #2,640
    0
  14. #2639 ม็อคค่าไม่ใส่นม (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 15:15
    งื้อออ ชอบมากอ่าา ยัยน้องตะงุ้ยๆ
    #2,639
    0
  15. #2622 tang_thai°°° (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 13:49
    น้องเก่งจ้าาาา
    #2,622
    0
  16. #2604 lovely_friend (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 09:47
    ขอบคุณค่ะ
    #2,604
    0
  17. #2598 Sukanya_01132317 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 21:10
    ติดนิยายเรื่องนี้อย่างจังง
    #2,598
    0
  18. #2597 ้เที่ยงคืนกว่า | ⁰⁰`⁰⁸ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 19:46
    ปกปิดเเต่เปิดเผย - Getsunova
    #2,597
    0
  19. #2596 faioiio (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 19:28
    สอนกันมาดีน่ะเนี้ย
    #2,596
    0
  20. #2593 Nyaft (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 16:12
    นึกภาพตามแล้วมันกร๊าวใจแม่จริงๆ
    #2,593
    0
  21. #2592 BARM™ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 14:58
    ควีนนนนนน
    #2,592
    0
  22. #2591 Nanthara (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 14:04
    พี่สะใภ้ใหญ่เทรนมาอย่างดี
    #2,591
    0
  23. #2590 Chanok P. (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 13:49

    นี่สิสมเป็นทายาทอสูรของวอดก้า

    #2,590
    0
  24. #2589 กระต่ายปากเเดง (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 13:33
    เลิศ!!!
    #2,589
    0
  25. #2588 __b.bam (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 13:23
    เริศศศ
    #2,588
    0
  26. #2585 Mod_Killer (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 11:23

    ถ้าขึ้นปกด้วยกับวอดก้า..
    วอดก้่าจะเป็น Queen

    ส่วนลิเคียวเป็นKing
    อยากให้มีอ่ะ
    #2,585
    1