นอนกับผมสิครับ #อยากกินเตกิล่า

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,700
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,046 ครั้ง
    22 ส.ค. 63

พุฒิธรไม่รู้ว่าระหว่างที่ตัวเองออกไปจัดการเรื่องเอกสารนั้นเกิดอะไรขึ้นกับเจ้านายของเขากันแน่ เมื่อเขากลับเข้ามาแล้วพบว่าบรรยากาศรอบตัวของเจ้านายนั้นต่างไปจากก่อนหน้า แม้ว่าก่อนหน้านี้เจ้านายของเขาจะดูอารมณ์เสียอยู่ไม่น้อย แต่ว่าตอนนี้กลายเป็นแผ่กลิ่นไอเย็นชาออกมา 

 

เมื่อไม่รู้ว่าเจ้านายเป็นอะไร พุฒิธรก็ไม่เสี่ยงที่จะพูดอะไรออกไปมั่ว ๆ เขายืนนิ่งเงียบทำตัวให้เหมือนอากาศธาตุมากที่สุด 

 

บรรยากาศเต็มไปด้วยความเงียบและความกดดัน สองเจ้านายลูกน้องต่างไม่มีใครเปิดปากพูดอะไรออกมา และมันก็ดำเนินไปในลักษณะนี้อยู่อีกเกือบครึ่งชั่วโมง ในที่สุดความเงียบก็ถูกทำลายลงเมื่อคนที่ไปเก็บข้าวของเมื่อก่อนหน้านี้กลับมาแล้ว

 

พุฒิธรกวาดสายตามองกระเป๋าใบไม่ใหญ่นักในมือของการ์ดที่เดินตามหลังลิเคียวมา ไม่ต้องเดาก็รู้ว่ากระเป๋าใบนั้นเป็นของลิเคียว ส่วนตัวลิเคียวแล้วนอกจากกระเป๋าโน๊ตบุ๊คและกระเป๋าขนาดย่อมที่ถืออยู่นั้นก็ไม่มีสัมภาระอะไรอีก

 

ของแค่นี้น่ะหรือที่จะขนไป แล้วอย่างนั้นจะบอกให้พวกเขาไปช่วยทำไม

 

คิดก็ส่วนคิด สงสัยก็ส่วนสงสัย แต่พุฒิธรไม่ได้พูดอะไรออกไป เขาละสายตาจากลิเคียวหันไปมองเจ้านาย รอคอยคำสั่ง จะกลับคอนโด หรือจะอยู่ที่นี่ต่อ หรือจะไปไหน 

 

เตกิล่าไม่ได้พูดอะไร เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะก้าวเท้าออกเดินด้วยความเงียบ

 

เมื่อผู้เป็นเจ้านายเคลื่อนไหวแล้ว ลูกน้องก็ทำตามโดยอัตโนมัติ 

 

“เชิญคุณลิเคียวครับ” พุฒิธรผายมือเชิญลิเคียวให้เดินนำหน้าเขา ซึ่งลิเคียวก็ผงกศีรษะให้เขาครั้งหนึ่งแล้วสาวเท้าไปเดินเคียงข้างเตกิล่า

 

การก้าวเข้ามาเดินอยู่เคียงข้างของลิเคียวทำให้จังหวะการก้าวเดินของเตกิล่าชะงักผิดจังหวะไปเล็กน้อย ดวงตาที่เมื่อครู่นั้นไม่ได้เหลือบแลไปยังใครที่ไหนเลยก็เลื่อนมองลิเคียวชั่วแวบหนึ่ง ก่อนที่จะมองตรงไปข้างหน้าเหมือนเดิม

 

“อารมณ์ไม่ดีเหรอ” น้ำเสียงแหบพร่าที่ดังขึ้นทำให้เตกิล่าต้องหันสายตากลับไปมองผู้พูดอีกครั้ง หัวคิ้วเข้มเลิกขึ้นสูง ดวงตามีความสงสัยผุดขึ้นมาจาง ๆ เห็นได้ชัดว่าเขาไม่คิดว่าจะได้ยินคำถามนี้ดังออกมาจากปากบาง ๆ นั่น

 

“ทำไมถึงคิดอย่างนั้น” เตกิล่าไม่ตอบแต่ส่งคำถามกลับไปแทน เรียวขายาวก้าวเดินไปตามทางจนไปหยุดอยู่ที่หน้าลิฟต์ รอให้การ์ดกดเรียกลิฟต์มารับ

 

“หน้าบูด” ลิเคียวมองหน้าเตกิล่าแล้วพูดตอบออกมา หากว่าคำถามเมื่อครู่ของเจ้าตัวทำให้คนฟังแปลกใจแล้ว คำตอบของลิเคียวก็ทำให้คนฟังตกใจ

 

พิพัฒน์และการ์ดอดไม่ได้ที่จะลอบสำรวจสีหน้าของเจ้านายเมื่อได้ยินลิเคียวพูดออกมาอย่างนั้น พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งจะมีคนพูดว่าเจ้านายของเขาหน้าบูดต่อหน้าต่อตาเช่นนี้

 

เตกิล่าเองก็คิ้วกระตุกกับคำตอบที่ได้ยิน มือหนายกขึ้นมาลูบใบหน้าของตัวเองครั้งหนึ่ง พยายามผ่อนคลายกล้ามเนื้อบนใบหน้าของตัวเองลงจนทำให้ใบหน้าของเขาดูผ่อนคลายมากขึ้น ไม่เรียบนิ่งเย็นชาอย่างก่อนหน้านี้แล้ว

 

หลังจากที่เอามือลงแล้วเตกิล่าก็ไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงจับจ้องมองไปยังดวงตาของลิเคียว เห็นแพขนตาหนาขยับขึ้นลงถี่ ๆ ดวงตาสีฟ้าใสจับจ้องมองมาที่ใบหน้าของเขา ก่อนที่ริมฝีปากบางเฉียบนั่นจะเผยอขึ้น

 

หัวใจของเตกล่าหดเกร็งโดยไม่รู้ตัว นี่เป็นเพราะว่าเขาหวาดระแวงกับคำพูดที่จะดังออกมาจากริมฝีปากบาง ๆ นั่น

 

“อืม กลับมาหล่อเหมือนเดิมแล้ว” เจ้าของเสียงแหบพร่าพูดจบก็เดินนำหน้าเข้าในในลิฟต์ทันที ทิ้งให้คนที่เหลือชะงักค้างไปกับคำพูดของเจ้าตัว

 

“เชิญครับบอส” พุฒิธรที่เห็นว่าเจ้านายยืนนิ่งอยู่กับที่ก็กระแอมไอในลำคอเบา ๆ แล้วพูดเชิญให้เจ้านายเข้าลิฟต์ แววตามีร่องรอยของความขบขัน เขาเริ่มมั่นใจแล้วว่าภายในหนึ่งปีนี้เขาจะได้เห็นเจ้านายเขามีสีหน้าตลก ๆ อีกหลายครั้ง

 

ฝ่ายเตกิล่าเมื่อได้ยินเสียงลูกน้องก็กลับมาได้สติ ก้าวเท้าเดินเข้าลิฟต์ไปโดยที่สายตาไม่ได้ละออกจากใบหน้าของลิเคียว มองคนที่พูดชมเขาด้วยสีหน้านิ่งเรียบแล้วก็เกิดความกังขาขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ว่าที่พูดนั่นจริงหรือไม่

 

ไม่ใช่ว่าไม่เคยมีใครพูดชมเขามาก่อน แต่ว่าคนที่ชมเขาหน้าตายแบบลิเคียวนี่เขาเพิ่งเคยเจอเป็นคนแรก

 

คนแรกอีกแล้ว! ลิเคียวนี่เป็นคนแรกของเขาในหลาย ๆ เรื่องแล้วจริง ๆ

 

เป็นคนแรกที่เขาดวลเหล้าแพ้

 

เป็นคนแรกที่ปล่อยให้เขาค้างเติ่งอยู่ในห้วงอารมณ์สวาท

 

เป็นคนแรกที่กล้าเรียกร้องให้เขาเป็นคู่นอน

 

เป็นคนแรกที่ปล่อยให้เขายืนรอจนขาแข็งอยู่หน้าห้อง

 

เป็นคนแรกที่กล้าพูดว่าจะเบื่อเขา

 

และนี่ยังเป็นคนแรกที่พูดชมเขาหน้าตาย

 

คิดดูดี ๆ แล้ว มีเรื่องไหนที่ดีงามบ้างกัน

 

เตกิล่าขบคิดไปจนกระทั่งลิฟต์เคลื่อนที่มาจอดยังชั้นที่เขาจอดรถเอาไว้ เมื่อประตูลิฟต์เปิด การ์ดคนหนึ่งก็เป็นผู้เดินนำหน้าขบวนออกไป

 

เมื่อขึ้นรถได้ความเงียบก็กลับมาเยือนอีกครั้ง ลิเคียวไม่พูด เตกิล่าก็ไม่มีอะไรจะพูด และเมื่อเจ้านายไม่พูด ลูกน้องก็ไม่ปริปากพูด ดังนั้นบรรยากาศบนรถจึงเต็มไปด้วยความเงียบงันจนไปถึงคอนโด

 

คอนโดมิเนียมที่เตกิล่าใช้พักอาศับอยู่บ่อย ๆ นอกเหนือจากเพ้นเฮ้าส์และคฤหาสน์แล้ว แตกต่างจากคอนโดมิเนียมที่พวกเขาจากมา โดยที่แห่งนี้มีความหรูหรามากกว่าและมีลิฟต์ส่วนตัวที่ตรงไปยังห้องของพวกเขาเองเลย

 

“ห้องเล็กนั่นเป็นของนาย” เตกิล่าชี้ไปยังห้องนอนเล็กที่เขาเคยพาลิเคียวเข้าไปนอนมาแล้ว และแม้จะเรียกว่ามันเป็นห้องนอนเล็ก แต่พื้นที่ของมันก็ราว ๆ ห้าสิบตารางเมตรได้ ใหญ่พอ ๆ กับห้องนอนในบ้านเดี่ยวตามหมู่บ้านจัดสรรเลยทีเดียว

 

ลิเคียวมองตามมือที่เตกิล่าชี้ไปแล้วศีรษะที่ปกคลุมไปด้วยกลุ่มผมนิ่มสลวยดำเงาก็เอียงน้อย ๆ ก่อนที่ลำคอจะเปล่งเสียงแหบพร่าออกมา

 

“คุณนอนที่ไหน” ถามแล้วก็จ้องมองไปที่เตกิล่าอย่างรอคอยคำตอบ

 

“ห้องนั้น” เตกิล่าชี้ไปยังห้องนอนที่เขาใช้อยู่เป็นประจำและไม่อนุญาตให้ใครเข้าไป

 

“นอนด้วย” สองคำสั้น ๆ ของลิเคียวทำให้เตกิล่ามองสบตากับผู้พูด 

 

“นอนด้วย ตามสัญญา” ลิเคียวเห็นว่าเตกิล่าไม่ได้โต้ตอบอะไรกลับมาเขาก็พูดขึ้นอีก

 

“ถึงเวลาฉันจะไปนอนที่ห้องเล็กกับนายเอง” เตกิล่านิ่งเงียบไปชั่วครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดออกมา เมื่อพูดแล้วก็สังเกตสีหน้าของลิเคียวไปด้วย คิดว่าอีกฝ่ายจะแย้งกับมาอย่างไม่ยอมรับคำพูดของเขา แต่เป็นอีกครั้งที่เตกิล่าคิดผิดเมื่อลิเคียวผงกศีรษะครั้งหนึ่งเป็นเชิงยอมรับอย่างว่าง่ายแล้วก็เดินหิ้วกระเป๋าเข้าห้องเล็กไป

 

เตกิล่ามองตามอย่างมึนงงไปชั่วแวบหนึ่ง และยังไม่ทันจะได้คิดอะไรต่อคนที่เพิ่งเดินเข้าห้องนอนเล็กไปเมื่อครู่ก็เดินถือกระเป๋าออกมาอีกครั้ง

 

“เคยมีคนนอน ไม่นอนทับ”

 

เตกิล่ารู้สึกว่าหัวสมองของตัวเองกำลังบวมโต เขามองคนที่พูดประโยคนั้นออกมาแล้วก็เปิดปากพูดขึ้นบ้าง

 

“วันก่อนยังนอนได้” 

 

“วันก่อนไม่รู้ ไม่นับ” น้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่แสดงให้เห็นถึงความดื้อดึงเอาแต่ใจอย่างที่สุด

 

เตกิล่าสงสัยว่าคนคนนี้แท้จริงแล้วเป็นยังไงกันแน่ เหมือนจะว่าง่ายไม่เรื่องมาก แต่ก็ดื้อดึงแต่ใจอยู่มากเหมือนกัน

 

“งั้นก็ห้องนั้นแล้วกัน” เตกิล่าชี้ไปอีกห้องหนึ่งที่ว่างอยู่ และรอคอยว่าคราวนี้อีกฝ่ายจะใช้ลูกไม้อะไรมาเล่นแง่กับเขาอีก

 

ลิเคียวมีปฏิกิริยาแบบเดิมอีกครั้ง เขาเดินหิ้วกระเป๋าไปยังห้องนอนเล็กอีกห้องหนึ่งที่เตกิล่าชี้ไป คราวนี้เขาหายเงียบไปเกือบห้านาที เตกิล่าก็คิดว่าจะไม่มีปัญหาอะไรแล้ว ทว่าเขายังไม่ทันจะได้เบาใจ คนที่เดินเข้าไปก็เดินกลับออกมาพร้อมกับใบหน้าที่มีหยดน้ำผุดขึ้นเต็มไปหมดจนไปหน้าชุ่มชื้น

 

“แอร์เสีย” สองคำที่ทำให้ม่านตาของเตกิล่าหดแคบลง เขาไม่พูดอะไรแต่เดินเข้าไปในห้องเพื่อพิสูจน์ด้วยตัวเอง

 

เขาหยิบรีโมทแอร์มากดเปิด แต่ว่าไม่ว่าจะกดกี่รอบแอร์ก็ไม่ทำงาน เตกิล่าไม่มีความสามารถในการซ่อมแอร์ และคนระดับเขาก็ไม่ต้องลงมือทำอะไรพวกนี้เอง ดังนั้นเขาจึงไม่มีความคิดที่จะพิสูจน์ด้วยวิธีอื่นอีก

 

“นอนห้องใหญ่กับฉันแล้วกัน” 

 

ลิเคียวได้เป็นคนแรกของเตกิล่าอีกเรื่องแล้ว

 

ส่วนเตกิล่าเมื่อพูดจบแล้วก็หันหลังเดินออกไป โดยที่ไม่เห็นเลยว่าคนที่เดินตามหลังเขาอยู่นั้นมุมปากจะยกขึ้นสูงแค่ไหน และดวงตาคู่สวยนั้นก็เปล่งประกายแวววาวอย่างไร

 

“อาบน้ำก่อนแล้วค่อยไปกินมื้อเย็นแล้วกัน แล้วนั่นกระเป๋าอะไร ทำไมไม่วางลงก่อน” เตกิล่าที่หันมาเจอว่าลิเคียวยังถือกระเป๋าขนาดย่อมในมืออยู่หนึ่งใบก็ถามด้วยน้ำเสียงสงสัย ดวงตาจับจ้องไปยังกระเป๋าในมือของลิเคียว

 

ลิเคียวไม่ตอบคำถามเตกิล่า แต่เอากระเป๋าไปวางลงบนโต๊ะก่อนจะค่อย ๆ เปิดกระเป๋าออกแล้วหยิบของออกมา

 

“นี่นายเอาเหล้ามาด้วยเหรอ” เตกิล่าถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ คิดไม่ถึงเลยว่าคนคนนี้จะเสพติดเหล้าจนถึงขนาดเอาเหล้ามาด้วย

 

แต่เมื่อสังเกตดี ๆ แล้วพบว่าเป็นเหล้าเตกิล่า คนที่มีชื่อเดียวกับเหล้าในมือของลิเคียวก็จำขึ้นมาได้ว่าลิเคียวนั้นเสพติดเตกิล่าจริง ๆ 

 

“อือ ชอบกินเตกิล่า” ลิเคียวตอบพร้อมกับเอาเหล้าสองขวดกอดไว้ในอ้อมแขน นี่เป็นครั้งแรกที่เตกิล่ารู้สึกว่ายอมที่เจ้าตัวบอกกินเตกิล่า ก็คือเตกิล่าจริง ๆ ไม่มีความหมายแฝงอื่นใดเหมือนที่เขาเคยคิดก่อนหน้าน

 

และไม่รู้ว่าทำไม เพียงแค่คิดถึงตรงนี้ แววตาของเตกิล่าก็มึนตึงขึ้นมา

 

“เมื่อก่อนนายจะกินยังไงฉันไม่สนใจ แต่ตอนนี้นายเป็นนายแบบในสังกัดเวลส์เอ็นแล้ว ห้ามกินจนเสียงานล่ะ” เตกิล่าตีเสียงขรึมแล้วพูด ใบหน้าเขาจริงจังเป็นอย่างมาก

 

ลิเคียวมองหน้าคนที่พูดบอกเขาอย่างนั้น ดวงตาคู่สวยมีระลอกคลื่นชั่วแวบหนึ่งก่อนที่จะสงบเรียบเหมือนเดิม 

 

“นั่นก็ขึ้นอยู่กับคุณ” คำพูดนี้ไม่ดังนัก แต่มันก็ดังพอที่จะให้เตกิล่าได้ยิน 

 

เตกิล่าขมวดคิ้วอ้าปากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ก็ไม่ทัน พริบตาเดียวลิเคียวก็เดินเข้าห้องน้ำปิดประตูใส่หน้าเขาไปแล้ว

 

เตกิล่าขมวดคิ้วมากกว่าเดิม นี่เป็นครั้งแรกอีกแล้วที่เขาโดนใครคนหนึ่งปิดประตูใส่หน้า ความรู้สึกแต่ละอย่างยามได้รับครั้งแรกจากลิเคียวในแต่ละเรื่องนี่มันชวนให้หัวเสียจริง ๆ

 

เตกิล่าพ่นลมหายใจออกจากปาก หูได้ยินเสียงน้ำไหลดังกระทบพื้น ภาพจิตนาการในหัวของเขาก็ผุดขึ้นมาทันทีอย่างช่วยไม่ได้

 

ภาพเรือนร่างขางผ่องนวลเนียลเปล่าเปลือยยืนอยู่ภายใต้ฝักบัว ปล่อยให้สายน้ำตกกระทบเข้ากับกลุ่มผม ไหลเรื่อยลงร่างกายเปลือยเปล่า ฝ่ามือบาง ๆ ลูบไล้ฟองสบู่ไปทั่วร่างกาย

 

เพียงแค่คิด ส่วนอ่อนไหวของเขาก็ตื่นตัวขึ้นมา เตกิล่าแลบลิ้นเลียริมฝีปาก คิดว่าถึงเวลาที่ควรจะทำตามสัญญา เริ่มหน้าที่คู่นอนของตัวเองได้แล้ว 

 

เร็วเท่าความคิด ฝ่ามือหนาเลื่อนปลดกระดุมเสื้อของตัวเองอย่างรวดเร็ว ใช้เวลาไม่นานก็สลัดเสื้อผ้าออกไปจากร่างกายของตัวเองจนเสร็จ พาร่างกายเปลือยเปล่าของตัวเองไปหยุดอยู่ที่หน้าห้องน้ำ ยื่นมือไปบิดลูกบิดที่ประตู หมายจะเปิดประตูเข้าไป

 

“แกร๊ก! แกร๊ก! แกร๊ก!” เสียงแกร๊กแรกที่ดังขึ้นทำให้สีหน้าของเตกิล่าแข็งค้าง ทว่าในใจยังคงไม่ยอมเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้น บิดมือหมุนลูกบิดอีกสองครั้ง และเมื่อพบว่ามันเดิมกับครั้งแรก

 

ใบหน้าหล่อเหลาก็บิดเบี้ยวทันที

 

ใครสั่งใครสอนให้นายล็อกห้องน้ำเวลาอยู่กับคู่นอน!

 

เตกิล่าที่อยู่ในสภาพร่างกายเปลือยเปล่ารู้สึกว่าสถานการณ์แบบนี้มันคุ้น ๆ อารมณ์คั่งค้างแบบนี้เคยเกิดขึ้นมาก่อน

 

เหมือนเห็นภาพหลอน บนศีรษะของเขาตอนนี้มีนกบินว่อนเต็มไปหมด

 

เตกิล่ายีผมของตัวเองจนยุ่งเหยิง ดวงตาแดงก่ำ เดินย่ำเท้าไปทิ้งตัวนอนแผ่ลงบนเตียงนอน หูได้ยินเสียงน้ำตกกระทบพื้นดังเป็นระยะ ๆ ทว่าตอนนี้เขาหงุดหงิดเกินกว่าที่จะจินตนาการภาพใด ๆ

 

เตกิล่าหัวเสียต่อเนื่องไปจนเกือบครึ่งชั่วโมง ประตูห้องน้ำบานหรูก็ถูกเปิดอีกครั้ง เจ้าของร่างสูงโปร่งภายใต้ชุดคลุมสีขาวก้าวเดินออกมา เส้นผมเปียกชื้นนั่นมีผ้าผืนเล็กคลุมทับเอาไว้

 

เตกิล่าที่นอนหลับตาอยู่เปิดเปลือยดวงตาขึ้นมามอง และสบตากับดวงตาที่จ้องมองมาที่เขา 

 

ทั้ง ๆ ที่เห็นร่างกายเปลือยเปล่าที่ไม่ว่าคู่นอนคนไหนเห็นก็ต้องมีปฏิกิริยาทันที แต่ลิเคียวกลับเฉยชามาก ในแววตาไม่มีร่องรอยอารมณ์ใด ๆ เตกิล่าเห็นแล้ววรู้สึกหมดความมั่นใจทันที

 

เพราะถูกจ้องมองมาอย่างเฉยชา เตกิล่าทนรับสายตาแบบนี้ไม่ไหว รีบพาร่างกายเปลือยเปล่าของตัวเองเดินเข้าไปตั้งหลักในห้องน้ำทันที คิดว่าอีกประเดี๋ยวจะออกมาแก้ตัว ทำให้ดวงตาว่างเปล่าเฉยชานั่นจ้องมองมาที่เขาอย่างอ้อนวอนให้ได้

 

เตกิล่าหมายมาดอยู่ในใจ

 

เขาไม่รู้หรอกว่าเมื่อเวลาที่เขาจะแสดงฝีมือมาถึง เหตุการณ์มันจะไม่เป็นไปอย่างที่เขาคิด

 

“ไหนนายบอกว่าอยากนอนกับฉันไง” เตกิล่าพูดถามพร้อมกับสายตาที่จับจ้องมองไปยังคนที่ใส่ชุดนอนลายทางขายาวแขนยาวนอนอยู่บนเตียงทั้งยังห่มผ้าห่มถึงคอ ดูจากสภาพแล้วไม่เหมือนคนที่พร้อมจะทำเรื่องสนุก ๆ บนเตียงเลยสักนิด

 

“ก็นอน คุณรีบมากอดสิ” น้ำเสียงแหบพร่าถูกส่งกลับมา และด้วยแระโยคนี้เองทำให้เตกิล่าเริ่มยิ้มออกอีกครั้ง เขาสลัดเสื้อผ้าบนตัวทิ้งจนร่างกายเปลือยเปล่า แล้วดึงผ้าห่มที่คลุมตัวลิเคียวอยู่ขึ้น สอดแทรกกายเข้าไปร่วมผ้าห่มด้วย

 

อืม วันนี้เล่นผีผ้าห่มก็ไม่เลว

 

เตกิล่าคิดในใจอย่างคึกคัก ยื่นมือไปรวบร่างสูงโปร่งเข้ามาไว้ในอ้อมกอด คิดว่าจะลองเล่นซีนโรแมนติกดูบ้าง คิดแล้วก็ยิ้มกริ่มเมื่อลิเคียวที่ถูกเขารวบเข้ามาไว้ในอ้อมกอดนั้นส่งเรียวแขนมากอดรัดเอวเขาเอาไว้ ขยับศีรษะของตัวเองเข้าแนบชิดอกแกร่งของเขา

 

ฝ่ามือร้อน ๆ ของเตกิล่าสอดเข้าไปใต้ชายเสื้อนอน ลูบไล้หน้าท้องแบนราบที่มีกล้ามเนื้อพอสวยงามนั่นเบา ๆ เคลื่อนไหวนุ่มนวลอ่อนโยน แวะเล่นกับหลุมสะดือน่ารักอยู่ชั่วครู่หนึ่ง แล้วเคลื่อนสูงจนไปถึงตุ่มไตเล็ก ๆ สองข้าง ปลายนิ้วสะกิดเวียนวน บางครั้งก็ออกแรงขยี้จนมันบวมขึ้นมา เล่นสนุกมืออยู่ชั่วครู่หนึ่งก็เริ่มรู้สึกว่ามีอะไรแปลก ๆ ทั้ง ๆ ที่เขาแสดงฝีมืออย่างช่ำชองแล้วแท้ ๆ แต่ลิเคียวกับไม่มีการตอบสนองใด ๆ เลย น้ำเสียงแหบพร่าที่เขาชอบฟังนั่นก็ไม่ส่งเสียงอะไรออกมาสักนิด  เตกิล่าเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดี

 

ไม่ใช่หรอกมั้ง ไม่ใช่หรอก

 

คิดแล้วก็ผละริมฝีปากที่กดจูบอยู่บนกลุ่มผมเนียนนุ่มออก แล้วรั้งใบหน้าที่ซุกซบอยู่บนอกเขาให้ถอยห่างออกไป จนมองเห็นว่าเจ้าของร่างกายนุ่มมือที่เขาสัมผัสเล่นอยู่นั้นเปลือกตาสีมุกปิดสนิท ลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะ บอกให้รู้ว่าหลับไปแล้ว 

 

หลับไปอีกแล้ว!

 

โว้ยยยยย!

 

เตกิล่ากรีดร้องอยู่ในอก แววตาแดงก่ำ ท่าทางเหมือนคนคลุ้มคลั่งเป็นอย่างยิ่ง

 

 

 

 

 

 

 

จบ

.

.

.

จบพาร์ทที่นำเสนอในบทของเตกิล่าค่าาาาา ตอนหน้าจะได้มองในมุมของลิเคียวแล้ว แฮ่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.046K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,638 ความคิดเห็น

  1. #5626 Enxiot (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2564 / 00:25
    นกบินว่อนเลยเตกีล่าเอ๊ย5555555
    #5,626
    0
  2. #5591 Noeyyy9692 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2563 / 23:02
    ชั้นว่าคู่นอนแบบนอนข้างๆกันเฉยๆอะ555
    #5,591
    0
  3. #5565 oscheek (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2563 / 11:16
    วงวาร55555555
    #5,565
    0
  4. #5515 0884299199 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 15:52
    คู่นอนที่นอนเฉยๆไม่ได้สับบ่ะร่ะเฮ่กัน
    #5,515
    0
  5. #5487 pommys (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 14:33
    นกนกกกกก
    #5,487
    0
  6. #5480 Fueled me (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 15:45
    น้องมาเพื่อปั่นนะเนี่ย5555555555
    #5,480
    0
  7. #5200 pemiy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 22:14
    ก็คู่นอน5555ก็นอนจริงๆ
    #5,200
    0
  8. #4927 Krystal wing (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 23:00
    กำหมัด
    #4,927
    0
  9. #4843 kung0841560683 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 22:22

    หนูนี่นอนจังหวะดีจริ๊งจริง

    #4,843
    0
  10. #4774 Buzzzzzzzzzz (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2563 / 10:26
    55555555อิน้องไม่ไหวมั้ย สงสารจริง
    #4,774
    0
  11. #4466 oohsenan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 03:49
    ขำ สงสารอิพี่555555555555
    #4,466
    0
  12. #4391 khunsom08 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 18:17
    น้องแกล้งปะเนี่ย 55
    #4,391
    0
  13. #4099 Airring (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 23:40
    นกอีกแล้วเหรอ555
    #4,099
    0
  14. #4093 HanaTarita (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 14:22
    สงสารรรร แกล้งคนพี่ไว้เยอะ
    #4,093
    0
  15. #3774 Sensibleyui (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 17:55

    ว๋อยยยยย ตลกกกกกกกกกก นั่มันนิยายคอมเมดี้ใช่มั๊ยยยยย
    #3,774
    0
  16. #3460 Rabbiitao (Su:D) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 09:08
    วงวาร 55555
    #3,460
    0
  17. #3360 NIJINA (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 23:05
    นอนไงนอนนนนนนอะ หมายถึงด้วยกันที่นอนเฉยๆ555555
    #3,360
    0
  18. #3228 xวาuxวาu (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 15:31
    5555555 ยัยน้อนนนนนน
    #3,228
    0
  19. #3127 PaiiKanj (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 17:39
    กิจการใหม่เฮียเค้านะคะ ฟาร์มนก5555
    #3,127
    0
  20. #3111 มากิริจัง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 17:21
    เลี้ยงนกเป็นฝูงเลยเฮียเต
    😂😂😂😂😂😂😂
    #3,111
    0
  21. #2964 MaisieMaisie (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 19:53
    คู่นี้โคตรฮาเลยว่ะ/กุมท้องแป๊บ 5555555😂🤣
    #2,964
    0
  22. #2899 noo_parekapoom (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 13:43
    จะได้ไปยิงนกกะพี่ชายแล้วงานนี้
    #2,899
    0
  23. #2703 Capricornus4 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 09:56
    ชนะเลิศมากลิเคียวเตกีล่าคือแพ้ทั้งหมดเลยสงสารนาง555555555
    #2,703
    0
  24. #2696 littlefoolmoon (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 00:55
    ฉันว่านอนของน้องคือนอนจริงไม่ติงนัง//#ผิดที่พี่เตคิดบาป
    #2,696
    0
  25. #2666 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 20:33
    ลิเคียวเจ้าเล่หจริงๆ
    #2,666
    0