DON'T TOUCH ME มือผม คุณห้ามจับ

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 74,576
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9,872 ครั้ง
    27 ก.ค. 62

อินทัชไม่ค่อยเข้าใจสายตาแปลก ๆ ที่ผู้ช่วยพยาบาลสาวมองมาเท่าไหร่นัก แต่ก็ไม่อยากจะใส่ใจอะไรมากเพราะถึงอย่างไรเกือบทุกคนในมหาวิทยาลัยนี้ก็มองเขาด้วยสายตาที่ไม่ปกติกันอยู่แล้ว ดังนั้นจะพูดว่าเขาเลิกใส่ใจกับสายตาของคนอื่นแล้วก็ว่าได้

 

“เออ เดี๋ยวดิฉันจัดยาทาแล้วก็ยาสำหรับทานแก้อักเสบให้นะคะ” คำพูดของผู้ช่วยพยาบาลสาวทำอินทัชนิ่วหน้า

 

แค่ถามอาการก็จัดยาให้ได้แล้วเหรอ แต่เมื่อคิดว่าถึงยังไงก็เป็นผู้หญิง จะให้มาเปิดก้นเขาดูมันก็ออกจะทำให้เขารู้สึกกระดากอยู่บ้าง ดังนั้นการที่เธอจัดยาให้เขาเลยโดยไม่ตรวจดูก็เป็นเรื่องที่ดีเหมือนกัน

 

ไว้กลับไปถึงบ้านแล้วเขาจะจัดการตัวเองอีกทีก็ได้ บางทีก็คงจะแค่ช้ำใน ทานยาเดี๋ยวก็หาย

 

“หมอไปไหน เรียกมาตรวจอาการ” แต่คนที่ไม่ได้รับบาดเจ็บหรือเกี่ยวข้องอะไรนอกจากเป็นผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์และเป็นคนพามากลับไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น และนั่นทำให้อินทัชปฏิเสธแทบไม่ทัน

 

“มะ ไม่ต้อง ไม่ต้องเรียกหมอมา เดี๋ยวผมกลับไปทายาเอาไม่นานก็หาย”

 

อินทัชไม่รู้ว่าการที่เจ้าตัวรีบปฏิเสธไม่ให้หมอมาตรวจแบบนั้นยิ่งทำให้ความเข้าใจผิดของผู้ช่วยพยาบาลสาวไปไกลกว่าเดิม

 

คงอายคุณหมอ ว่าแต่ว่าคิงนี่ก็มีรสนิยมอย่างนี้เองสินะ ถึงว่าสาวสวยมากหน้าหลายตาตบเท้าเข้าให้เลือกแต่กลับไม่แล

 

อา สงสารผู้หญิงจัง โฮฮฮฮ สงสารตัวเองด้วย ทำไมต้องมารับรู้อะไรชวนช้ำใจแบบนี้ด้วย

 

“ตามใจ” หลังจากมองคนด้วยสายตาเรียบนิ่งอยู่นาน คนที่มีอำนาจมากจนอาจารย์ยังเกรงใจก็พูดออกมา และนั่นทำให้อินทัชถอนหายใจอย่างโล่งอก

 

“เอ่อ ตกลงไม่ต้องตามคุณหมอนะคะ” ผู้ช่วยพยาบาลสาวถามด้วยน้ำเสียงเกรง ๆ

 

“ไม่ต้อง ไม่ต้องครับ ขอแค่ยาแก้ปวด แก้อักเสบแล้วก็แก้ช้ำในพอ” อินทัชเป็นคนให้คำตอบยืนยันเอง

 

“เอ่อ ได้ค่ะ รอเดี๋ยวนะ” เหลือบมองสีหน้าของคิงนิดหน่อย เห็นคนไม่ขัดข้องอะไรก็ตอบตกลงแล้วพาตัวเองไปยังโซนเก็บยาทันที

 

เมื่อผู้ช่วยพยาบาลแยกตัวออกไป ภายในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบทันที อินทัชเหลือบตามองดูมนุษย์น้ำแข็งที่ยืนกอดออกสีหน้าตายด้านอยู่ข้างเตียงไม่ห่าง คนทำเพียงแค่มองมาด้วยสายตาเรียบนิ่ง แต่นั่นแหละ การทำแบบนั้นมันชวนให้รู้สึกอึดอัด และคนที่ไม่ค่อยได้เข้าสังคมมานานหลายปีอย่างอินทัชก็รู้สึกว่ามันยิ่งอึดอัด อึดอัดกว่าเจอสายตาดูถูกเหยียดหยามอีก เพราะอย่างน้อยก็รู้ว่าคนที่มองมาคิดอะไรอยู่ แต่กับสายตาที่เขาอ่านไม่ออกนี้ มันทำให้เขาไม่รู้เลยว่าคนที่มองเขาอยู่นี้กำลังคิดอะไร

 

“ทำไมถึงพาผมมาห้องพยาบาล” อินทัชอดไม่ได้ที่จะออกปากถาม

 

“รำคาญ”

 

รำคาญ รำคาญอะไร

 

อินทัชขมวดคิ้วมุ่นเมื่อไม่เข้าใจคำตอบที่ได้รับมาจากคิง คนพอได้ยินคำถามเขาก็มองมานิ่งอยู่สักพักก่อนจะเบือนหน้าไปทางอื่นแล้วตอบเสียงนิ่งกลับมา

 

“รำคาญและจะมายุ่งทำไมล่ะ” กัดฟันถามไปใหม่เมื่อตีความได้ว่าเจ้าตัวหมายถึงรำคาญเขา

 

คำถามนี้ของอินทัชไม่ได้คำตอบ และอินทัชก็ไม่ส่งคำถามไปใหม่อีกครั้ง ไม่อยากตอบก็ไม่ต้องตอบ พอดีกับที่ผู้ช่วยพยาบาลสาวที่หายไปจัดยาเดินกลับเข้ามา อินทัชจึงได้หันไปสนใจอีกคนแทน และตั้งใจฟังคำแนะนำการใช้ยาที่เธอจัดมาให้อีกด้วย

 

“เข้าใจแล้วครับ” ตอบรับว่าเข้าใจเรื่องการใช้ยาแล้ว ก่อนจะค่อย ๆ รับถุงยาที่สาวเจ้าส่งมาอย่างระมัดระวัง พยายามไม่ให้มือของตัวเองไปสัมผัสเข้ากับมือของอีกฝ่าย โชคดีที่ถุงยามีขนาดใหญ่พอสมควรจึงทำให้มีพื้นที่เหลือพอให้เขาได้หลีกเลี่ยง

 

เมื่อรับยามาแล้วอินทัชก็พยายามพาตัวเองลงจากเตียงผู้ป่วยที่นั่งอยู่ แต่อาการเจ็บก้นกบก็ทำให้เขาขยับตัวลำบากพอสมควร

 

 “รำคาญจริง ๆ” คนเจ็บขยับตัวได้ไม่ทันไรก็รู้สึกว่าตัวเองตัวลอยวืดเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของคิง

 

คราวนี้คนไม่ได้จับเขาพาดบ่า แต่กลับอุ้มท่าเจ้าสาว

 

“ปล่อย ๆ ผมเดินเองได้” อินทัชพยายามเก็บไม้เก็บมือของตัวเองให้อยู่ห่างจากมือของอีกฝ่ายแล้วพูดสั่ง ตอนขามาจับเขาพาดบ่ายังพอทนได้ แต่ตอนนี้มาอุ้มเขาท่านี้

 

เขารับไม่ได้!

 

“เงียบไป น่ารำคาญ”

 

“รำคาญก็อย่ามายุ่ง” คราวนี้คนโดนพูดใส่หน้าว่าน่ารำคาญมาหลายรอบก็เริ่มไม่ทนแล้ว พูดสวนกลับไปทันที และนั่นก็เรียกสายตาเยียบเย็นจากคนที่อุ้มเขาอยู่ในทันที

 

“เลือกเอาว่าจะเงียบเอง หรือจะให้ฉันทำให้เงียบ”

 

คนโดนขู่เสียงเหี้ยมรีบปิดปากตัวเองในทันที

 

อะไร เขาไม่ได้กลัวนะ แค่ไม่อยากมีเรื่องตอนนี้ต่างหากล่ะ

 

เมื่อคนในอ้อมแขนเงียบ สองเท้าแกร่งก็ก้าวเดินออกจากห้องพยาบาลทันที เหลือทิ้งไว้เพียงสายตาตื่นตะลึงของผู้ช่วยพยาบาลสาวที่มองตามหลังไปเท่านั้น

 

นี่มันตำนานรักต้องห้ามใช่หรือเปล่า

 

กบฏตัวร้ายกับคิงเย็นชา

 

นี่มันอย่างกับนิยายที่เธอชอบอ่าน!

 

พยาบาลสาวมโนไปไกล

 

 

“จะพาผมไปไหน ผมยังมีเรียนนะ” อินทัชถามเมื่อเห็นว่าคนไม่ได้พาเขากลับไปที่เดิม แต่พาเขามายังลานจอดรถของตึกคณะบริหารธุรกิจแทน

 

ไม่ได้รับคำตอบจากคนที่ตั้งคำถาม แต่สายตานิ่ง ๆ ที่มองมาก็ทำให้เขาปิดปากเงียบได้ครู่หนึ่ง ใช่แค่ครู่เดียวเท่านั้นเพราะหลังจากนั้นเขาก็นึกขึ้นได้ว่าเขาลืมกระเป๋าสัมภาระต่าง ๆ ไว้ที่โต๊ะอาหาร

 

“กระเป๋าของผม” อินทัชพูดเกริ่นขึ้นมา เป็นจังหวะเดียวกับที่ตัวเขาถูกวางบนเบาะรถยนต์คันหรูเลขทะเบียนสวยแล้ว

 

เจ้าของรถไม่พูดอะไรกลับคนที่ตัวเองพามาที่รถ ขยับตัวเดินไปนั่งยังที่นั่งคนขับ ก่อนจะล้วงโทรศัพท์มือถือมาแล้วกดโทรออก รอสายไม่นานคนที่เขาโทรหาก็รับสาย

 

“เอากระเป๋ามาที่ลานจอดรถ” คนพูดเพียงเท่านั้นก็ตัดายทิ้ง

 

อินทัชเลิกคิ้วมองคิงนิดหน่อยก่อนจะตัดสินใจไม่พูดอะไรอีก พอจะเดาได้แล้วว่าคิงคงจะโทรศัพท์สั่งคนสนิทของตัวเองให้เอากระเป๋ามาให้ แต่ทีนี้ยังเหลือคำถามเดียวที่ยังไม่ได้คำตอบก็คือ คิงจะพาเขาไปไหน

 

สงสัย แต่ไม่อยากจะถามอะไรแล้ว ถามว่ากลัวโดนพาไปฆ่าทิ้งไหม เขายังแปลกใจตัวเองที่ไม่ได้รู้สึกกลัวอะไรแบบนั้นเลย ทั้ง ๆ ที่ประวัติครอบครัวของคิงนั้นเบื้องหลังไม่ธรรมดาเลย

 

เขาอาจจะกลัวว่าคิงวางแผนจะกลั่นแกล้งอยู่บ้าง แต่เรื่องถึงขนาดพาไปทำร้ายร่างกายหรือพาไปฆ่า เขาไม่ได้กลัวถึงขั้นนั้น

 

แต่ถ้าความมั่นใจของเขาเป็นเรื่องที่ผิด เห็นทีว่าเขาคงจะตายฟรี ต่อให้มีใครรู้ว่าเขาหายไปกับคิง แต่จะมีใครที่ไหนกล้าเอาผิดคิงกัน

 

คนไม่ได้มีอำนาจล้นเหลือแค่ภายในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ แต่อำนาจครอบครัวนั้นแพร่กระจายไปแทบจะทุกมุมโลกอยู่แล้ว

 

เด็กโนเนมคนหนึ่งกับทายาทตระกูลมหาอำนาจ ไม่ต้องบอกก็รู้ได้ไม่ยากเลยว่าตำรวจจะเลือกใคร

 

บรรยากาศในรถเต็มไปด้วยความเงียบได้ไม่นาน ครูซหนึ่งในสี่อัศวินก็มาพร้อมกับกระเป๋าใบหรูของคนเจ็บก้นกบ

 

“ขอบคุณครับ” อินทัชรับกระเป๋ามาอย่างระมัดระวัง แล้วไม่ลืมที่จะเอ่ยปากพูดขอบคุณ

 

“ไม่เป็นไร คิงจะกลับมาเรียนไหม” บอกกับคนอายุน้อยกว่า ก่อนจะหันไปตั้งคำถามกับคนที่เป็นทั้งเพื่อนทั้งเจ้านาย วันนี้พวกเขามีเรียนต่อจนถึงค่ำ แต่ดูเหมือนว่าคิงจะต้องโดดเรียนช่วงบ่ายนี้ไปแล้ว เพราะคิดว่าคงจะกลับมาไม่ทัน

 

“ไม่” ตอบสั้น ๆ เพียงแค่นั้น

 

“ยังไม่ลืมใช่ไหมว่ายังไม่ถึงเวลา” ครูซถามต่อ

 

“อืม” คิงก็ยังคงตอบสั้น ๆ เช่นเคย

 

อินทัชเหลือบตามองคิงทีอัศวินทีด้วยความสงสัยว่ากำลังพูดเรื่องอะไรกันอยู่ทำไมฟังแล้วไม่เห็นจะรู้เรื่องอะไรเลย

 

“อีกแค่สองเดือน ทนเอาหน่อยครับ”

 

ยิ่งฟัง อินทัชก็ยิ่งรู้สึกงง คนอย่างคิงมีอะไรที่ต้องทน ต้องรอด้วยเหรอ

 

“รู้แล้ว”

 

“โอเค ส่วนเรื่องอื่นไม่ต้องเป็นห่วง จะจัดการให้เอง รับรองว่าเรียบร้อยแน่นอน” ครูซพูดจบก็ถอยห่างออกจากตัวรถ

 

คิงมองคนที่พูดรับรองกับตัวเองชั่วครู่เดียวแล้วก็เคลื่อนรถออกทันที ไม่ได้พูดอะไรต่อ

 

“ที่จริงผมขับรถไปเรียน” อินทัชพูดเสียงเบาเมื่อคาดเดาได้ว่าคิงจะพาเขาไปส่งที่บ้าน

 

เส้นทางที่แสนจะคุ้นเคย และเขามั่นใจมากว่าทำเลที่ตั้งบ้านเขาห่างไกลจากคนอื่น ไม่ใช่ใจกลางเมืองอันเป็นย่านที่ผู้คนนิยม ดังนั้นคิงคงจะมาส่งเขาจริง ๆ

 

เพียงแต่คาดไม่ถึงเลยสักนิดว่าคิงจะใจดีกับคนที่ได้ชื่อว่าเป็นกบฏขนาดนี้

 

คนสงสัยในความใจดีของคิงจนลืมไปสงสัยไปเสียสนิทเลยว่าทำไมคิงถึงได้รู้จักบ้านตัวเองได้

 

“ที่นั่นปลอดภัย” คนพูดน้อยพูดตอบกลับมาแค่นั้น แต่อินทัชก็เข้าใจ

 

จอดรถทิ้งไว้ที่มหาวิทยาลัยไม่หายแน่นอน โดยเฉพาะช่องจอดรถที่เขาประมูลมานั้นมีคนดูแลเรื่องความปลอดภัยอย่างดีอยู่

 

 อินทัชไม่พูดอะไรอีก กลับไปนั่งเงียบ ๆ ตามเดิม คำนวณว่าอีกไม่ถึงห้านาทีก็จะถึงบ้านของเขาแล้ว

 

 

“ขอบคุณครับที่มาส่ง” เมื่อรถถึงหน้าตัวบ้าน อินทัชก็รีบเปิดประตูแล้วกัดฟันขยับตัวลงจากรถอย่างรวดเร็ว ไม่เปิดโอกาสให้คนได้มาอุ้มเขาอีกรอบ กล่าวขอบคุณเสียงรัวเร็วและทำท่าจะปิดประตูรถแต่ก็โดนเสียงราบเรียบอันเป็นเอกลักษณ์เอ่ยรั้งเอาไว้ก่อน

 

“หิวน้ำ” เพียงแค่คำสองคำแต่ทำเอาคนที่ไม่อยากให้คนอื่นเข้าบ้านน้ำตาแทบจะตกใน ต้องเชิญเข้าบ้านจริง ๆ เหรอ เอาน้ำมาให้ดื่มที่รถได้ไหม

 

คิดแบบนั้นกับตัวเองได้ แต่ไม่กล้าที่จะทำจริง ๆ

 

“เอ่อ เชิญข้างในครับ” ได้แต่เชิญคนเข้าบ้านเสียงเบา

 

คนเป็นคิงจัดการดับเครื่องยนต์แล้วลงจากรถมา

 

“มะ ไม่ต้องอุ้ม เดินเองได้” อินทัชปฏิเสธเสียงหลงเมื่อคนทำท่าจะอุ้มเขาอีกรอบ

 

ก็ไม่เข้าใจหรอกว่าทำไมคิงถึงชอบทำอะไรแบบนี้ ที่จริงเขาไม่เข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้นภายในวันนี้เลยจะดีกว่า คิงกับอัศวินทำอะไรแปลก ๆ จนเขาอดรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างที่ผิดปกติ

 

เหมือนคนจงใจเข้าหาเขา

 

แต่บางทีเขาอาจจะคิดมากเกินไปเอง คนไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่จะทำแบบนั้น ใช่ไหม

 

“เกาะแขนสิ” มองนิ่งอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยปากให้คนเกาะแขนตัวเอง และนอกจากออกคำสั่งแล้วยังส่งมือไปคว้าเอากระเป๋าใบหรูของอินทัชมาถือไว้เองอีกด้วย

 

อินทัชมองแขนแกร่งอยู่ชั่วครู่หนึ่งแล้วตัดสินใจทำตามที่คิงบอก เขาสังหรณ์ใจว่าถ้าเขาไม่เกาะแขนคิง เขาคงจะโดนอุ้มอีกรอบ

 

แปลก

 

มันเป็นความรู้สึกที่แปลกมากจริง ๆ นานเท่าไหร่แล้วที่มือคู่นี้ของเขาไม่ได้สัมผัสกับร่างกายของคนอื่น

 

นับตั้งแต่ที่พ่อกับแม่เขาเสียไปใช่หรือเปล่านะ อินทัชไม่แน่ใจ

 

คิงมองมือเรียวบางเหมือนมือของผู้หญิงที่เกาะอยู่ที่แขนเขาครู่หนึ่งก่อนที่ก้าวเท้าออกเดิน และนั่นทำให้คนเป็นเจ้าของบ้านต้องเดินตาม

 

เมื่อมาถึงประตูบ้าน อินทัชก็แสกนม่านตาเพื่อเปิดประตู

 

เจ้าของแขนแกร่งที่เจ้าของบ้านเกาะแขนอยู่นั้นมองตามนิดหน่อย ก่อนที่จะละสายตาออกมา

 

“คิงนั่งรอตรงนี้ก่อน เดี๋ยวผมไปเอาน้ำมาให้” คนเจ็บก้นกบบอกเมื่อเข้ามาถึงห้องนั่งเล่นเรียบร้อยแล้ว

 

“มาร์ค”

 

“ฮะ อะไรนะ” อินทัชถามมึนงงเมื่อคนไม่ยอมนั่งตามที่เขาบอกแต่กลับพูดในสิ่งที่เขาไม่เข้าใจ ว่าแต่มาร์คนั่นมันคือชื่อคิงไม่ใช่เหรอ

 

“มาร์ค เรียกฉันว่ามาร์ค”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9.872K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23,201 ความคิดเห็น

  1. #23188 Baekberry12 (@Baekberry12) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 13:52
    คิงต้องมีไรแน่ๆ
    #23,188
    0
  2. #23168 0984363270 (@0984363270) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กันยายน 2563 / 23:05

    ทำไมคิดถึงคู่โชคชะตา บ้าาาาาาาา ไม่ใช่แนวomega สักหน่อยhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-08.png

    #23,168
    0
  3. #23081 KunNuRatjung (@KunNuRatjung) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 13:58
    ยอมน้องคนเดียว
    #23,081
    0
  4. #23071 Supichaya-1 (@Supichaya-1) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 13:17
    ก็แบบว่า พยาบาลเธอไม่ได้คิดไปแค่คนเดียว ดิฉันก็คิด😂
    #23,071
    0
  5. #22937 mojikoto (@kavinna880) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 16:55
    รอให้น้องครล20สินะ จ้าาาสบรรลุนิติภาวะเขมือบได้เต็มที่แกมันร้ายยยยยยย!
    #22,937
    0
  6. #22380 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2562 / 09:19
    คิงรอเวลาเขมือบใช่ม่ะ แล้ว2คนนี้เคยรู้จักกันมาก่อน?
    #22,380
    0
  7. #22118 panitin (@panitin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 05:47
    ลับลมคมในไปหมด
    #22,118
    0
  8. #21874 puppywang (@2543660) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 10:49
    เคยเจอกันมองก่อนใช่หรือเปล่า
    #21,874
    0
  9. #21172 NoneCoffee (@NoneCoffee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 14:32
    เป็นคนที่น้องทำเพลงให้ หรือแฟนคลับน้องหรือเป็นเจ้าของค่ายอะไรป่าวอะ
    #21,172
    0
  10. #20770 แจนมงกุน (@wwinter15) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 09:49
    แสดงว่าสองคนนี้ต้องเคยเจอกันมาก่อน เพราะอินก็รู้สึกคุ้นเคยกับคิง
    #20,770
    0
  11. #20501 blueeyes111 (@blueeyes111) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 15:42
    คิงต้องรู้จักน้องแน่ๆ แต่รู้ได้ไงอะ แล้วอะไรคืออีกสองเดือน
    #20,501
    0
  12. #20452 Vzidter (@the01yunosama) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 21:46
    ตาพี่รู้จักน้องใช่มั้ย
    #20,452
    0
  13. #19350 ืNaidnoing (@POLLY_little) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 15:38

    โอเคค่ะ พี่มาก


    #19,350
    0
  14. #18718 Neko Maki (@makimasa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 16:41
    คิง ต้องรู้คำสาปน้องแน่ๆ อีก2เดือนนี่จะรอดพ้นคุกใช่มั๊ยคะ!!
    #18,718
    0
  15. #18405 shamash_y (@shamash_y) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 14:46
    อีกสองเดือนน้องจะอายุครบ 20 รึป่าวนะ
    #18,405
    0
  16. #18255 unloveanime_tt (@unloveanime_tt) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 18:30
    คิงร้ายนะคะ 😏
    #18,255
    0
  17. #18206 canookss (@catvxqss) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 19:46
    คิงมีความลับอะไรนะะะ อีกสองเดือนคืออะไรรร
    #18,206
    0
  18. #18123 AlisAlisAlisa (@AlisAlisAlisa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 10:40
    คิงงงงงง น่ารัก^^
    #18,123
    0
  19. #17983 KYLM_ (@safeka) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 00:17
    หิวน้ำจ้าาา คิงนังต้องมีอะไรกับอินแน่เลยอล้วที่บอกสองเดือนนี่น่าจะเกี่ยวกันรึเปล่า เพราะดูนางหวงอินอยู่นะ
    #17,983
    0
  20. #17949 sunmarine (@sunmarine) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 20:50
    แหมมม ถึงเนื้อถึงตัวนะ เอ็นดูน้องมากล่ะสิ
    อินไม่รู้สึกอะไรเลยหรอ นี่ไงคู่แท้

    มาร์คมีลับลมคมในนะ
    #17,949
    0
  21. #17816 Khem15 (@Khem15) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 20:26
    หิวน้ำ จ้าาาาา อยากเข้าบ้านน้อง
    #17,816
    0
  22. #17590 beforesunset1503 (@beforesunset1503) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 19:01
    เขินนนนนน
    #17,590
    0
  23. #17425 wannisapanta111 (@wannisapanta111) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 12:28
    กรี๊ดตื่นเต้นอ่ะลุ้นทุกวินาที
    #17,425
    0
  24. #16983 oiLL (@oilkyumin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 15:30

    แหน๊ะ อุ้มๆอยากจับๆกอดๆน้องล่ะสิ

    #16,983
    0
  25. #16830 poo2momo (@poo2momo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 14:35
    โอ๊ะ โอ๊ะ โอ๊ะ คิง อุ้มไม่พอไปส่งบ้าน ให้เรียกว่ามาร์ค คืออะไรคะคิง
    #16,830
    0